- 2 days ago
Iwo Jima
Category
📺
TVTranscript
00:00It's original.
00:08Six Marines,
00:10the US flag is in Suribachi,
00:13in Iwojimi.
00:18The US flag is in the first place,
00:21the Japanese soil.
00:27Two days later,
00:29triumfalne zdjęcie
00:30zdobi pierwsze strony gazet
00:31w całych Stanach.
00:34Stanie się symbolem Ameryki na wojnie.
00:39Ale słynna fotografia ukrywa prawdziwy koszt bitwy
00:44o tę maleńką wyspę.
00:47To potworny horror,
00:50który Marines musieli po prostu przetrwać.
00:55Przez pierwsze 48 godzin walki
00:58ponad 3,5 tysiąca żołnierzy ginie
01:01lub zostaje rannych.
01:03Straty były tak ogromne
01:04i nieoczekiwane, że Roosevelt
01:06na wieść o nich zapłakał.
01:12Amerykanie nie wiedzą jeszcze,
01:13że ta rzeź to dopiero początek.
01:19Celem Japończyków były jak największe straty
01:22w ludziach po stronie amerykańskiej
01:24i przeciąganie walki.
01:27Litwa o 20 km2
01:30stanie się najkrwawszą
01:31w historii Marines.
01:37Za każdy
01:39zdobyty centymetr wyspy
01:40stracili jednego żołnierza.
01:43Wrodząc we krwi mieszkańców
01:44Iwo Jimmy, Ameryka ryzykuje kolejną
01:47przegraną bitwę.
01:48Tę o serca Amerykanów.
01:52Dlaczego tracimy tylu ludzi
01:54na tej przeklętej ziemi?
02:04Iwo Jimmy.
02:15Eskadra gigantycznych bombowców B-29
02:18przygotowuje się do kluczowej misji.
02:20Nalotu na japońską stolice
02:22Tokio.
02:26Lotnictwo amerykańskie
02:28przechwala się, że
02:30superforteca, jak nazywają B-29
02:32jest nieotwartym
02:34żywiołem.
02:42B-29 nie był nowoczesny.
02:45Wyprzedzał nowoczesność.
02:48Kabiny były hermetyczne,
02:49mógł więc latać dużo wyżej,
02:51niż jakikolwiek samolot.
02:52Był bardzo szybki, osiągał prędkość
02:54do 650 km na godzinę.
03:15Mógł zabrać cięższe bomby.
03:18Miał też większy zasięg i był bardziej wytrzymały.
03:22Superforteca
03:23może przelecieć ponad
03:242400 km
03:25z amerykańskich baz na Guam i
03:28Saipanie do Tokio
03:29i z powrotem, bez tankowania.
03:33To przełom.
03:35Wyspy japońskie
03:36znalazły się w końcu w zasięgu
03:37amerykańskich bombowców.
03:40Ale najpotężniejszy
03:42bombowiec drugiej wojny światowej
03:43ma duży problem.
03:45Bombowce B-29
03:46lecące z Saipanu i Guam
03:49potrzebowały ochrony myśliwców
03:51w czasie nalotów nad Japonią.
03:53Żaden myśliwiec nie mógł dolecieć
03:55z Saipanu do Tokio.
04:02Gorzkie doświadczenie wyniesione z Europy i Pacyfiku w 1944 roku pokazało, że
04:09w strategicznej kampanii bombowce potrzebują eskorty myśliwców.
04:14Lotnictwo podaje proste rozwiązanie.
04:17Należy zdobyć japońską wyspę Iwojima.
04:24Wyspa znajduje się w połowie drogi amerykańskich bombowców, które latają między Marianami a Japonią.
04:3420-kilometrowa wyspa staje się pierwszą linią obrony Japonii przeciwko inwazji aliantów.
04:43Ustawili tam radary przeciwlotnicze.
04:46Na wyspie mają trzy pasy startowe dla myśliwców walczących z bombowcami B-29 przylatującymi z Marianów.
04:58Wylatują stąd też samoloty do odwetowych ataków na amerykańską bazę na Saipanie.
05:13W nalotach zniszczono 11 bombowców B-29 i poważnie uszkodzono 8.
05:26To kosztowne straty.
05:36Całkowity koszt zbudowania superfortecy wynosił 3 miliardy.
05:41To o miliard więcej niż koszt bomby atomowej.
05:49Aby otrzymać takie pieniądze trzeba wykazać się efektami.
06:03Cała Japonia jest teraz w naszym zasięgu.
06:08Możemy zbombardować wszystkie fabryki.
06:12Trwa w Japonii nabrała przyspieszenia.
06:18He's trying to demonstrate, that strategic bombardment can bring out the results and end the war without invasion.
06:29For Arnold, he is still higher.
06:32He wants to free the effort.
06:34He is in trouble.
06:36They see themselves as a special service.
06:39I think that the air power will be the most important aspect of the future war.
06:48The B-29 campaign against the B-29 was a decision about their right to the independent service.
06:59The B-29 campaign against the B-29 was a decision about their right to the independent service.
07:08Foreign Nkms.
07:18Siły Powietrzne Armii Amerykańskiej przekonały aliantów, że przejęcie Iwo Jimy jest niezbędne, by zapewnić wsparcie myśliwców dla nalotów bombowych.
07:29Alianska kampania na Pacyfiku stanowiła dwutorowy skok przez ocean.
07:34Jeden z południa z Australii, wzdłuż Nowej Gwinei i Filipin, drugi z wyspy na wyspę przez środkowy Pacyfik.
07:44Późnym latem 1944, Admirał Chester Nimitz z Marynarką Wojenną wyzwolił mariańskie wyspy Guam, Tinian i Saipan.
07:54Teraz ma na oku Iwojimę.
08:05Ostatnie bitwy były krwawe, a Iwojima zapowiada się jeszcze trudniej.
08:13Różniła się od Saipanu, Marianów, czy wysp Marshala.
08:20Tamte były kolonialnymi trofeami, które Japonia zdobyła po I wojnie światowej, a Iwojima stanowiła część Japonii.
08:30Nie mieszkają tu cywile. Każdy człowiek na wyspie jest japońskim żołnierzem, który nie odda tanio życia.
08:40Jeśli żołnierze nie potrafią obronić ojczystej wyspy, są to złe wieści.
08:54W listopadzie 1944 roku Stany Zjednoczone zaczynają atak powietrzny na Iwojimę, który potrwa ponad dwa miesiące.
09:05Ważne byłoby zneutralizować obronę powietrzną.
09:23Wielkie pancerniki i ciężkie krążowniki wystrzeliwują czternasto, ośmio, a nawet pięciocalowe pociski w każde miejsce, które wygląda na ufortyfikowane.
09:41Dużo lotniskowce przyłączają się do zabawy, bombardując i ostrzeliwując wyspę.
09:52Strzelają także wzbocza góry Suribachi.
09:58Oraz bazy wojskowe, które oczywiście były najważniejsze, stanowiły główny powód przejęcia wyspy.
10:06Kanonierki zajmują się obiektami wroga rozmieszczonymi na plaży.
10:12Zwykle było tak, że Japończycy ustawiali obronę bezpośrednio na plaży, gdzie mogliśmy ich odstrzelać z okrętów.
10:24W poprzednich kampaniach na plażach odbywała się jadka, gdy lądowali.
10:31By uniknąć powtórki, Marines proszą o 10-dniowe bombardowanie z morza.
10:37Powinniśmy być w stanie unicestwić obronę na skraju plaży i pozwolić Marines łatwo zejść na ląd.
10:57Lotniczy zwiat rozpoznawczy wyłonił kilka oczywisty celów.
11:08Po przerażeniu Marines, marynarka zapewnia im tylko 3-dniowy ogień zaporowy.
11:18Siły morskie twierdzą, że nie da się wygrać tej bitwy z morza.
11:22Trzeba zwyciężyć na lądzie.
11:27Nie przypuszczali, że Japończycy będą stawiać duży opór.
11:36Szacunki mówiły o zaledwie 10 tysiącach Japończyków na lądzie.
11:46W lipcu 1944 roku Marines zajęli Tinian na Marianach i pokonali 8-tysięczny garnizon w mniej niż tydzień.
11:58Zabiliśmy większość z nich, a straciliśmy tylko 400 Amerykanów.
12:02Nie jest to przyjemne, ale da się zrobić.
12:05Ofiary będą w granicach rozsądku.
12:1280 tysięcy Marines czeka w gotowości do ataku na Iwo Jime.
12:23Biorąc pod uwagę liczebność amerykańskich oddziałów i wielkość wyspy,
12:27zakładali, że zakończą operację w ciągu kilku dni.
12:33Z mostka kapitańskiego operację obserwuje sekretarz marynarki wojennej James Forrestal.
12:42Uważa tę akcję za niepowtarzalną okazję do reklamy.
12:48Kiedy James Forrestal został sekretarzem marynarki wojennej w kwietniu 1944 roku,
12:55jednym z jego największych problemów była utrata wizerunku przez marynarkę.
12:59Nie udzielali adekwatnych informacji prasie.
13:05Na Iwo Jime przyjeżdża ponad 50 korespondentów wojennych, co stanowi precedens.
13:12Operacja miała być spektakularna pod własnym dowództwem.
13:16Trzy dywizje Marines, czyli wielka flota.
13:2326 fotografów wojennych będzie z ukrycia robić zdjęcia, które mają zapewnić przychylność amerykańskiej publiki.
13:42W 1943 roku Roosevelt pojawia się, że amerykańska intencja za wojny spada.
13:49Zezwolił na wykorzystanie ocenzurowanego materiału filmowego z inwazji Marines na Tarabę.
13:55Z pomocą Warner Bros. nagrania zostają zmontowane w film informacyjny.
14:03W Tarabie z Marines stanowi przełom, ponieważ widzowie zostają bezpośrednio emocjonalnie wciągnięci w akcję.
14:17Taką cenę płacimy za wojnę, której nie chcieliśmy.
14:21Zanim się skończy, będą ofiary na innych polach walki.
14:25Zrobiono to specjalnie, by zszokować Amerykanów i pokazać im, że tracimy ludzi w tej wojnie.
14:31I stracimy ich wielu więcej.
14:34Aby osiągnąć cele.
14:37Ponad 3000 Marines już nigdy nie opuści wyspy.
14:41Wśród nich jest dwóch operatorów filmujących bitwę.
14:44Tak blisko walk się znajdowali.
14:46I stracimy do realnej wojny.
14:51Film osiąga pożądany efekt.
14:54Nie tylko zdobywa Oscara w 1945 roku, ale wzrasta poparcie dla wojny.
15:01Firmowcy Marines są gotowi kręcić, gdy żołnierze szedzą się do invazji na Iwo Jime.
15:08Z punktu widzenia marynarki wojennej warunki są idealne.
15:15500 barek desantowych w 10 rzutach zajmuje ponad 2,5 km plaży.
15:26Mają ambicje wprowadzić na ląd 5000 Marines w ciągu godziny.
15:38Gdy zbliża się barka desantowa następuje ostrzał.
15:48Amerykańska marynarka i korpus piechoty morskiej doszły w tym do perfekcji.
16:04Marines przygotowani są na nawałę ogniową Japończyków.
16:16Ku ich zaskoczeniu jest tylko lekki ostrzał.
16:25Problemy zaczynają się, gdy tylko znajdą się na lądzie.
16:29Brodzą w tyle wulkanicznym.
16:31W dodatku teren nie jest płaski,
16:33lecz wspina się tarasami, które czasem są wysokie na 4,5 metra.
16:42Wielu z nich niesie prawie 50 kg sprzętu, co bardzo utrudnia marsz.
16:48Większość wsparcia, czołgi i uzbrojone armatki
16:51nie potrafiły wspinać się po tych tarasach.
16:55Sytuacja w ciągu kilku minut zrobiła się poważna.
17:01Marines stanowią łatwy cel, ale nadal nie ma śladu oporu wroga.
17:17Uderza trzecia fala.
17:19Nadal brak ognia.
17:24Żołnierze chcą myśleć pozytywnie.
17:26Dobrze nam idzie.
17:27Ostrzał morski przynosi skutki.
17:35Dla japońskiego dowódcy generała Tadamichi Kuribayashi go wszystko przebiega zgodnie z planem.
17:43Generał Kuribayashi był niezwykle innowacyjnym taktykiem.
17:48Posiadał wiedzę Amerykanów,
17:52jako że przez kilka lat piastował stanowisko attache wojskowego w Stanach.
18:02Wie, że Stany mają silny przemysł, wykorzystają specjalistyczny sprzęt i mnóstwo broni w tej inwazji.
18:17Japońska marynarka została zdziesiątkowana w Zatoce Leite na Filipinach,
18:22a większość jej sił powietrznych zniszczonych na Iwojinie.
18:26Dlatego Kuribayashi wie, że może liczyć tylko na siebie.
18:33Sprytnie postanowił nie powstrzymywać inwazji na plaży.
18:40I pozwolić Amerykanom zejść na ląd.
18:48Japończycy ukryli artylerię w grotach na wzgórzach zwróconych ku plaży.
18:58Przeczekali pierwsze 20-30 minut desantu, aż na plażach były znaczne grupy marines.
19:05Duży cel.
19:09Co się wtedy wydarzyło, opowie reporter Radia Marines.
19:18Będziemy lądować na plaży wyglądającej na bardzo gorącą.
19:23Kiedy ciężka artyleria Japończyków rozpoczyna ostrzeliwanie plaż, dochodzi do masakry.
19:36Nie widzimy tego zbyt dobrze z naszej pozycji po tej stronie wulkanu, ale widzimy ciała, które pociski z moździerzy wyrzucają
19:44w górę.
19:55Wzlawiono ich w pułapkę.
20:02W prawie 200-metrowym wulkanie znajdują się dosłownie tysiące umocnionych pozycji.
20:10Wszystkie mają dobry widok na pole bitwy.
20:17Japończycy mieli mnóstwo czasu, żeby oznaczyć plażę.
20:21Strzelają z absolutną precyzją i trafiają za pierwszym razem.
20:26W Dallas słyszą, że jesteśmy pod ostrzałem z każdej strony.
20:29Jesteśmy w środku okrętu zwiadowczego.
20:31Nie ma innych okrętów między nami a plażą.
20:34Widzimy setki samolotów.
20:43Widzisz ludzi i maszyny wylatujące w powietrze.
20:47Trafione samoloty, palące się, pikujące i turlające się po plaży.
20:53Nie ma gdzie się ukryć.
20:55To horror.
21:03Fontanny wody wzbijają się przed nami od wybuchów.
21:09Panował chaos.
21:11To było piekło.
21:15Efektem tego ostrzału były liczne ofiary po stronie atakujących Amerykanów.
21:20Jest bardzo dużo zabitych i rannych.
21:27Pierwsze kilka godzin na plażach musiało być przerażające dla Marines.
21:32Widzieli kolegów padających z potwornymi ranami i nie mogli nawet strzelać do wroga.
21:42Ponad 3,5 tysiąca Marines zostało zabitych lub rannych podczas pierwszych 48 godzin walki.
21:51W efekcie zapłaciliśmy zaliczkę rzeźnikowi, a rachunek staje się coraz wyższy wraz z postępem kampanii.
22:03Obserwuje to sekretarz marynarki James Forrestal.
22:07Wierzę jego wizerunek właśnie się pogrążał.
22:11Trudno było utrzymać tragedię na Iwo Jimie w tajemnicy.
22:16Na wyspie znajdowało się około 75 korespondentów wojennych.
22:21Straty były tak ciężkie i nieoczekiwane w miejscu relatywnie bez znaczenia, że na wieść o nich Roosevelt zapłakał.
22:32Biały dom wie, że nie było gorszego momentu.
22:36Amerykański głód wojny słabnie.
22:39Nie ma porównania z rządzą walki po japońskim ataku na Pearl Harbor.
22:46Pearl Harbor uważano za nóż w plecach amerykańskiego obywatela.
22:54Najczęściej używanym symbolem na froncie była postać Japończyka z krwawym sztyletem w dłoni.
23:03Fervor wojenny napędzany był strumieniem antyjapońskiej propagandy.
23:11Wojna na Pacyfiku była rasistowska.
23:15Przeciętny Amerykanin nigdy nie widział Japończyka.
23:20Jest więc podatny na propagandę, która przedstawia wroga jako robactwo.
23:31Poparcie obywateli dla wojny jest niezmiernie ważne dla amerykańskiego rządu, bo bezpośrednio przekłada się na sprzedaż obligacji wojennych.
23:42Podatki pokrywały zaledwie 41% całkowitych kosztów wojny.
23:47Większa część finansów około 59% pochodziła z pożyczek, a gro tych pieniędzy od amerykańskich obywateli kupujących obligacje.
24:01Obligacje wojenne uważane są za wiarygodny barometr nastrojów obywateli, a kiedy Marines walczą na Iwojimie, ich sprzedaż spada.
24:14Alianci posuwają się naprzód na wszystkich frontach, a państwa osi się wycofują.
24:23Na Pacyfiku widać Amerykanów skarczących z wyspy na wyspę i wciągających amerykańską flagę na kolejnych zdobytych terenach.
24:32Amerykańscy obywatele, gdy oglądają te materiały, czują, że zwycięstwo jest tuż, tuż.
24:48Na Iwojimie, gdy Marines próbują zdobyć wzgórze Suribachi, historia toczy się zgoła inaczej.
24:56Amerykanie stają przed realnym problemem.
24:59Zostają ostrzelani z ukrytych pozycji na wzgórzach.
25:12Suribachi jest otoczona u podstawy jaskiniami i bunkrami. Ogień uniemożliwia nawet postawienie stopy na wzgórzu.
25:24Marines zaczynają powolną wspinaczkę, wysadzając kolejne jaskinie w drodze na szczyt.
25:35Nasze karabiny milczą, gdy się wspinamy.
25:40Czekamy na znak, że Suribachi jest nasza.
25:4823 lutego po pięciu dniach bitwy, amerykańska flaga powiewa nad Iwojimą.
25:59Ciężka broń, która kosztowała tak wiele ludzkich istnień, w końcu zamilkła.
26:09Nareszcie jest co świętować. Udało się. Zdobyliśmy górę Suribachi. Jest nasza.
26:18James Forrestal nie stracił całkiem twarzy.
26:23Dla celów propagandowych chcemy mieć dużo większą flagę.
26:27W rezultacie następuje drugie wciągnięcie flagi, która lepiej wygląda na zdjęciach.
26:36Joe Rosenthal pstryka fotki, gdy Marines świętują.
26:48Dwa dni później jego zdjęcie powiewającej flagi zdobi pierwszą stronę prawie każdej amerykańskiej gazety.
27:00Są takie chwile, kiedy kompozycja i emocje spotykają się.
27:05Wtedy jedno zdjęcie opowiada całą historię.
27:09To świetne zdjęcie.
27:12Ale triumfalne zdjęcie ukrywa trudną rzeczywistość.
27:25Coraz liczniejszych rannych zawierają na czekające w pobliżu okręty szpitalne.
27:35Polegli spoczywają na tymczasowych cmentarzach.
27:43Wiadomości o ofiarach przerażają amerykańską opinię publiczną.
27:48W mediach pojawia się mnóstwo oświadczeń matek ofiar i zwykłych obywateli.
27:53Pytają dlaczego tracimy tylu ludzi na tej przeklętej wyspie.
27:58Wiesz dlaczego giną ci wszyscy Marines?
28:02Na litość boską przestańcie wysyłać naszych synów na pewną śmierć na Iwo Jimie.
28:12Forrestal nie wyraża skruchy.
28:237 grudnia 1941 roku państwa osi dały nam prosty wybór.
28:29Walka albo niewola.
28:31Nie było wtedy wyboru.
28:34I teraz też nie ma.
28:41Japończycy uważają, że mogą wykorzystać wewnętrzne konflikty, aby negocjować pokój.
28:48Japońscy przywódcy uważają Amerykanów za słabych.
28:55Mimo, że Stany Zjednoczone są potęgą militarną, ich dół walki jest kruchy.
29:04Po prostu nie poradzą sobie ze stresem związanym z dużą liczbą ofiar, gdy wrócą do kraju.
29:13Na to właśnie liczą Japończycy.
29:24Po tygodniu walk Marines idą na północ, by zabezpieczyć teren wyspy, ale nadal nie wiedzą, gdzie dokładnie jest wróg.
29:38Japończycy bawią się w chowanego, a Amerykanie ich szukają.
30:02Posuwają się naprzód po terytorium wroga, nie mając pojęcia kiedy ich zaatakuje.
30:08Są kompletnie przerażeni.
30:13Marines ryzykują popełnienie tego samego błędu po raz drugi.
30:19Kuribayashi mówi, stanę na północnym krańcu wyspy na wzniesieniach i tam będę na nich czekał.
30:26Gdy maszerują spada na nich ostro karabinów maszynowych i artylerii z tysięcy ufortyfikowanych schronów, bunkrów i grot.
30:45Nie da się podejść do żadnego bunkra, żeby nie znaleźć się pod ostrzałem z wielu sąsiednich fortyfikacji.
30:56Uderzają na nich artylerią, bazukami, miotaczami ognia.
31:02Bombardowanie nie tłumi ognianie przyjaciela.
31:11Marines polegają na wsparciu czołgów, gdy próbują pokonać tę silną obronę.
31:16Japończycy to przewidzieli.
31:19Czekają na nich z działami przeciwpancernymi.
31:22Amerykanie ponoszą duże straty w czołgach.
31:29Posuwają się powoli, co rusz natykając się na obrońców, bo większość pozycji obronnych jest pod ziemią.
31:39To potworny, długi proces, który będzie kosztował życie wielu Marines.
31:59Żołnierze Kuribayashi'ego wiedzą, czego się od nich oczekuje.
32:05Zaszyfrowany rozkaz wydany żołnierzom w 1941 roku mówi, nie poddawać się pod żadnym pozorem.
32:15Nie narażać się na wstyd bycia złapanym.
32:22Musieli dosłownie walczyć na śmierć i życie.
32:26Nie wolno im było zginąć, dopóki nie zabili 10 Amerykanów.
32:30To rozkaz.
32:35Ich celem było drogo sprzedać własną skórę.
32:38Amerykanie mieli zapłacić krwią i straconym czasem za zajęcie Iwojimę.
32:48Japończycy wiedzą, że im dłużej wytrwają na Iwojimie, tym więcej czasu dostaną, aby zbudować i dopracować obronę w Japonii.
32:59Kuribayashi miesiącami ćwiczył oddziały na wyspie.
33:04Japończycy używają strategii partyzanckiej.
33:10Żołnierze nauczyli się żyć z deprywacją i trudnościami.
33:16Zwierzchnicy ich bili, a oni musieli to znosić.
33:23Stanowiło to część specjalnego programu hartującego, żeby byli bezlitośni, kiedy się ich wypuści na wroga.
33:32Na wyspie racje żywnościowe były ograniczone i brakowało słodkiej wody.
33:40Wiedzieli też, że praktycznie kopią swój grób.
33:44Mamy tu mieszankę czynników, które zniszczyłyby morale większości żołnierzy, ale to są japońscy wojownicy.
33:54Dużym utrudnieniem dla Marines był brak informacji od lotnictwa o pozycjach japońskich żołnierzy.
34:03W pewnej chwili amerykański pilot wygląda z samolotu i mówi, że połowa wyspy, ta zajęta przez Amerykanów, jest pełna ruchu.
34:13Widzi ciężarówki, dżipy, żołnierzy.
34:15Po drugiej stronie wyspy unosi się tym z wystrzałów, ale nikogo nie widać.
34:25Amerykanie nadal nie mają świadomości mistrzowskiego posunięcia obrony Kuribayashiego.
34:36Kuribayashi połączył większość bastionów tunelami.
34:48Dzięki tunelom się japońskie miesiącami unikały bombardowań lotniczych i ostrzału morskiego, a teraz stanowią główną broń w obronie wyspy.
35:02Kiedy jedna z tych pozycji zostaje zaatakowana, możesz wycofać załogę, a Marines atakują miotaczami ognia pusty bunkier.
35:10Kiedy Amerykanie oczyścili bunkier i przeszli do następnego, Japończycy tunelem wracają i ponownie go zajmują.
35:18Strzelają w plecy Amerykanów, którzy myślą, że jest pusty.
35:24Ufortyfikowany plaster miodu ciągnie się przez całą wyspę połączony ponad 15 kilometrami tuneli.
35:30Dzięki temu góra Suribachi na południu ma łączność z dowództwem Kuribayashiego na północy.
35:37Zapobiegliwość przy projekcie pozycji obronnych była szczytem osiągnięć cesarskiej armii w walce przeciwko Amerykanom w drugiej wojnie światowej.
35:486 marca amerykańskie gazety nazywają Iwo Jime najlepiej ufortyfikowaną wyspą na świecie.
35:56Zginęło już ponad 2050 marins.
36:12Kiedy trafiony B-29 musi lądować awaryjnie wracając z bombardowania Tokio, przypomina o podstawowym celu inwazji.
36:21Stworzyć na Iwo Jime bazę myśliwców wspierających naloty bombowe.
36:28Już pewnie jak bitwa o wyspę.
36:31Bombardowanie z dużej wysokości nie poszło zgodnie z planem.
36:35Nie osiągnięto jeszcze strategicznych efektów.
36:43Dużo się nauczyliśmy w bitwach nad Niemcami, nadal się uczymy, ale zapewniam, że tę kosztowną naukę dobrze wykorzystamy na japońskim
36:51niebie.
36:56Generał Hub Arnold, stojący na czele sił powietrznych, powierzył dowództwo superfortec generałowi Curtisowi LeMay.
37:05Nie ma lepszej osoby w lotnictwie niż Curtis LeMay, aby zapewnić powodzenie operacji.
37:16Po przestudiowaniu raportów z misji i zdjęć zwiadu z nalotów na Tokio dochodzi do wniosku, że Japonia już prawie nie
37:23ma obrony przeciwlotniczej.
37:28Nie mają dobrych myśliwców nocnych, działa przeciwlotnicze, nie są sterowane radarem. Brak centralnego dowództwa sił powietrznych.
37:40LeMay, rezygnuje z klasycznych bomb na rzecz bomb zapalających, ma zamiast zniszczyć miasta, zamiast celować w fabryki broni.
37:50W pierwszej kolejności uderza oczywiście na Tokio.
37:55LeMay organizuje naloty nocne na niskiej wysokości, aby osiągnąć jak największą dokładność i zredukować straty.
38:06Większość amerykańskich pilotów przeczuwa, że będzie to misja samobójcza.
38:15Nocą z 9 na 10 marca, gdy Marines nadal walczą na Iwojimie, grupa rozpoznawczych B-29 zrzuca bomby zapalające nad
38:25samym centrum Tokio.
38:27Chorząc z nich gigantyczny X-9X, stanie się tym do skomplikowania sił lewej.
38:45W ciągu dwóch godzin ponad 200 bombowców B-29 zrzuca bomby z wysokości 1500-1700 metrów.
38:57Zgodnie z przewidywaniami napotykają na słaby opór, a warunki są świetne do bombardowania.
39:04Panuje susza.
39:08Budynki zrobione są z drewna i papieru.
39:11Znakomity cel dla bomb zapalających.
39:14W połączeniu z silnym wiatrem wiejącym tamtej nocy nad Tokio pożar bardzo szybko się rozprzestrzenia.
39:25Ponad 1500 ton materiałów wybuchowych spada na miasto, zmieniając je w płonące piekło.
39:36Temperatura sięga prawie 1000 stopni, wysysa tlen z powietrza, dusząc tych, którzy nie spłonęli.
39:47Ogień był jak tornado.
39:55Ponad 410 kilometrów kwadratowych miasta ulega zniszczeniu.
40:02Zginęło co najmniej 80 tysięcy ludzi.
40:05Najprawdopodobniej 100 tysięcy.
40:13Było więcej ofiar niż spowodowała bomba atomowa w Nagasaki.
40:18A to był zaledwie początek serii bombardowań największych miast Japonii.
40:29Te naloty wykonywano bez eskorty myśliwców, przez co zajęcie Iwo Jimy stało się zbędne.
40:41Potrzebowano lądowisk dla wsparcia kampanii bombowej.
40:48Strategiczne nocne bombardowania Tokio nie potrzebowały osłony myśliwców.
41:00Prasa niby przypadkiem zapomniała o potrzebie bazy dla myśliwców na Iwo Jimie.
41:07Teraz podkreśla się znaczenie wyspy jako bezpiecznej przystani dla uszkodzonych i potrzebujących tankowania bombowców B-29.
41:15Do końca wojny na Iwo Jimie odbędzie się ponad dwa tysiące lądowań.
41:21Siły powietrzne argumentowały, że wyspa uratowała więcej pilotów B-29 niż pochłonęła Marines.
41:30To absolutnie niemożliwe.
41:44Myślę, że nie da się udowodnić, że zdobycie Iwo Jimie było konieczne.
41:56Ale walka na wyspie trwa nadal.
42:25Najtrudniejsze było to, że ponieważ pozycje Japończyków były podzielone,
42:29w ziemią.
42:33Marines widzieli własne ofiary, zabitych i rannych kolegów,
42:38a bardzo rzadko ofiary Japończyków, szczególnie w dużych grupach.
42:44Wielu Amerykanów mówiło potem, że czuli jakby walczyli z samą wyspą, a nie z ludźmi.
42:51Spędzają całe dnie walcząc o skrawki jałowej ziemi.
42:55Było to wszystko częścią planu Kuribayashi'ego, by wykrwawić Amerykanów.
43:03Wykonuje szczegółowo plan obrony, więc kiedy Amerykanie przejmują japońskie pozycje,
43:09ustawiane są nowe i muszą zaczynać od początku.
43:27Trujący gaz nie wchodzi w grę, ale Marines improwizują i wykurzają Japończyków.
43:56Do końca gry na Iwo Jimie dochodzi, gdy generał Kuribayashi i resztka żołnierzy zostają w grę.
44:02Zostają zepchnięci na północny kraniec wyspy, zwane krwawą gardzielą.
44:1117 marca Kuribayashi nadaje wiadomość do kwatery głównej, że jego żołnierze nie mają już amunicji i wody.
44:20Dodaje, że to pora na ostatni kontratak.
44:26Po kilku dniach Japończycy inicjują samobójczy atak na śpiących amerykańskich żołnierzy.
44:35Nie wiadomo skąd pojawili się Japończycy.
44:38Mali amerykańskie mundury i broń.
44:40100 Amerykanów zostaje zabitych lub rannych, ale wszystkich 300 Japończyków ginie.
44:49Wtedy następuje koniec.
44:5526 marca po 36 dniach brutalnej walki, bitwa o Iwo Jime się kończy.
45:10Przeżyło tylko 3 tysiące zszacowanego na 21 tysięcy japońskiego garnizonu.
45:21Amerykanie mają 28 tysięcy ofiar.
45:24Z tego 6 tysięcy 821 zabitych.
45:30To przerażające koszty.
45:33Większe niż na Guam, Tinian i Saipan razem wziętych.
45:38Po raz pierwszy liczba amerykańskich ofiar zabitych, rannych, zaginionych.
45:44Jest większa niż ofiar japońskich.
45:47Co jest szokujące.
45:52Amerykanie chcą odwrócić ten trend podczas inwazji na samą Japonię.
46:02Gdy Marines opuszczają wyspę, by przygotować się do kolejnej bitwy, dostają nagle telefon, że pilnie potrzebni są w kraju żołnierze,
46:11którzy wciągnęli sztandar na Suribachi.
46:20Ale trzech mężczyzn ze zdjęcia Rosenthala, Michael Strang, Franklin Sassley i Harlon Block nie żyją, a trzej, którzy ocaleli, nie
46:31ujawniają się.
46:35Dla Marines dziwne jest, że uwagę zwraca zdjęcie, a nie to, co robią na wyspie.
46:41Żaden z nich chce zostać rozmachem.
46:49Zdjęcie zrobione piątego dnia bitwy stało się sztandarowym wizerunkiem wojny na Pacyciku.
46:58Natychmiast zyskało narodową, a nawet międzynarodową sławę.
47:03Ale obraz zawiera przekaz o zwycięstwie, które czeka za rogiem, ale jeszcze go nie osiągnięto.
47:13Rząd obawia się, że triumfalne zdjęcie wzmacnia publiczne samozadowolenie.
47:18Decyduje, że najlepszy sposób, aby pobudzić nawet do działania, to zmanipulować kultowe zdjęcie.
47:25W porównaniu z oryginalnym zdjęciem plakat siódmej transzy pożyczki wojennej jest bardziej dramatyczny.
47:32Chmury i slogan, teraz, wszyscy razem.
47:39Potrzebna jest twoja pomoc, jeśli mamy wciągnąć flagę na sam szczyt masztu, by w końcu ogłosić zwycięstwo.
47:48Rene Gagnon, John Bradley i Ira Haynes zostają w końcu zidentyfikowani jako ci, którzy wciągali flagę.
47:57W Stanach witają ich jak bohaterów, objeżdżają 33 miasta w kampanii mającej wzmocnić morale i wsparcie dla wojny.
48:05Wyglądało to, jakby Beatlesi przyjechali do Stanów, jedno pokolenie później.
48:11W każdym mieście, proszono ich, by wciągali flagę, pozowali do zdjęć, do filmu, żeby zrobili to, czego rzekomo dokonali na
48:19górze Suribachi.
48:25Harmider ma maskować niewygodną prawdę.
48:28Z trzech żołnierzy wciągających flagę sprowadzonych do Stanów, by wspierać obligacje wojenne, Ira Hayes był jedynym, który był na oryginalnym
48:38zdjęciu, jak wiemy obecnie.
48:42Ira Hayes mówił z mocą, nie chcę brać w tym udziału, a dostał rozkaz uczestnictwa w kampanii na rzecz obligacji
48:50wojennych.
48:53Podczas tej trasy zebrano 26 miliardów dolarów na koszt wojny, o wiele więcej niż podczas poprzednich tras.
49:04Nie ma czasu debatować nad okropnościami Iwo Jimy, czy braku sensu tej bitwy.
49:12Oczy rządu są teraz zwrócone na planowaną inwazję Japonii.
49:2271 lat później, Harold Schulz zostaje ujawniony jako jeden z wciągających flagę.
49:29W roku 2019 Harold Keller jest ostatnim zidentyfikowanym marinem.
49:37DZIENNIKARZ
49:38DZIENNIKARZ
Comments