- 2 days ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:02วาสนารักษณ์ลิคิจจัย
00:07ตอนที่สามสิบ
00:13สำเร็จนะ
00:14ท่านซี่ทางเรารักเมื่อสำเร็จแล
00:16้ว
00:17เยี่ยมมาก
00:21เยี่ยมมาก
00:23รู้หรือไม่นี่เรียกว่าอะไร
00:24นี่เรียกว่ากำตามสนองไง
00:27โทษ ที่สามคนดี
00:31ทำลายอนาคตน้องชายทะทะได้ลง
00:33คอ
00:34อย่าโทษข้าที่ทำให้เขาได้ลิ
00:36้มรถ
00:37ความเจ็บโอดที่ต้องสูญเสีย
00:39คนรักไป
00:40แต่ท่านซี่ คนแส่เสียบอกว่า
00:44นี่ออกไปไม่ได้
00:45ทำได้แค่ หาที่ส่อนในเมืองหล
00:47วงก่อน
00:48อะไรนะ
00:52นี่...แล้วยังบอกอะไรอีกหรือ
00:54เขาบอกว่า เสียคนที่รักความเจ
00:58็บปวด
01:01คนที่ลุงสามรัก คนที่ควรอยู่ก
01:05็อยู่ครบ
01:06หรือจะเป็นกู้จินเจ้า สองสาม
01:12วันนี้เรื่องอื่นเอาไว้ก่อน จั
01:14บตาดูท่าลุงสี่
01:17ไม่ เขาไม่ออกหน้าแน่
01:24จะเฝ้าเฉินโจงให้ดีๆ ดูว่า
01:25เขาจะทำอะไรต่อไป
01:32อาจารย์จริงส่งขาวมา เพรา
01:34ะร่องรอนของคนรายแล้ว เหมือนจะม
01:36ุ่งหน้าไปเมืองหลวม
02:03อาจารย์จริงส่งข้างในแบ
02:07บนี้ ที่นี่คนผ่านไปมา ถ้าใครรู้
02:10เข้าจะทำยังไง
02:11ฉันไม่รู้อะไรบ้างเลย นี่เรียกว่
02:13า มือใต้โคมไฟ
02:15ว่าใจที่นักพรุ่งนี้เช้า
02:17นัดพวกข้าทาดมาดูของ
02:19พอถึงมือพวกเขา มีวิธีมาก
02:21มาย ที่จะรบร่องรอยของนาง
02:24อาจารย์จริงส่งข้างอ่ะ
02:30ฉันดี ถึงนักสือข้า ไปกอ
02:32บสหารห้าเมือง หมอข้าจะตามไปท
02:33ี่หลัง อีกอย่าง เอาจราบประท
02:35ับมาให้ข้า รับ
02:37ท่านสาม นี่ท่านจะ
02:39ปิดเมือง แล้วเมื่ออยู่ในเมือง ง
02:42ั้นก็ปิดตายเมืองสะ ปิดประต
02:44ูคน
02:51เอาทั้งสองคน สี่สีบตำลึง พอ
02:54ไม่ได้อีกแล้ว
03:03อืม ไป
03:15ซัก อย่ามีข้า
03:15เรียร์Men He's a Lighting
03:24ตามไป
03:33จะทางมันได้ ไปพรกเหล่า
03:34โครว เพื่อชานี้ขออน้ SUNMingka
03:44พูดมากสะจริง
03:53กินนะ
04:04น่ะ ไม่กินก็ไม่ต้องกินไม่
04:07เฝลือง
04:09มันรสชาติแย่มากจริงๆ ค
04:11่ากินไม่ลง
04:14เอาอย่างนี้ ท่านเอาของที่อยู่บน
04:16มือค่ะ
04:21หน่อยอ่ะ
04:24นี่หรอ
04:28น้ำของนี้ไปจำนำ อย่างน้อยก็
04:30ได้หนึ่งร้อยตำเร็ง
04:33ดี พูดมาก พูดมาก
04:38ดูนี่สิมนุษย์มีนี่คืออะไร
04:48อันน้ำมันแน่อยู่แล้ว
04:51โรงรับจำนำสะกูจิ
04:54ลำซ้ำและวันนี้
04:58ช้าก่อน จับตัวผู้หญิงคนน
05:00ี้ไว้
05:01พวกเจ้า พวกเจ้า จะทำอะไร
05:04พวกเจ้า
05:06มุกชมผู้เม็ดนี้ นั่นไม่จะทะ
05:08เลตวันตก
05:09ทั้งเมืองหลวงมีแค่เม็ดเดี
05:10ยวเท่านั้น
05:11ผู้หญินพูดเท่าของเรา มอบให้
05:13คุณหัวใหญ่เป็นสินเดิม
05:14พูดมา ทำให้เธอมาอยู่ในมือเจ้า
05:17ได้
05:17เพราะข้า ข้าไม่รู้จริงๆ
05:24แม่นาย คือคุณชายท่านี้
05:27ออกไปได้
05:28แล้วยินว่าเจ้า ต้องมีหน้า
05:36ตางดง่าง
05:38ยังต้องอ่านออกเขียนได้
05:40แล้วยังต้องมาจากตระกูลดีอ
05:42ีก
05:44ของเยี่ยมเช่นนี้ จะว่ามีก็มี
05:48แต่ว่า ราคาแพงนะ
05:51เปิดราคามา
05:55สองร้อยก็สองร้อย
06:05นี่ทำไมถึงมีแค่ร้อยห้าสิ
06:07บ
06:11ยกชินนี้ของค่า อย่างน้อยก็ต
06:13้องมีห้าสิบตำลึง
06:16แต่ว่า เจ้าต้องให้ข้าเห็นหน
06:19้าคนก่อน
06:20ข้าถึงจะให้เจ้า
06:22อยากตรวจของละสิ
06:24ได้ งั้นก็ตามเข้ามา
06:27ข้าถึงค่ะ
06:36คนอ่ะ อยู่ข้างนี้
06:41ไปเถอะ
06:56ตอนนี้กรอกอย่าเรียบร้อยแล้ว
06:59ตอนท่านนำตัวไป
07:02จะได้เดินทางสะดวก
07:04อย่าเนี่ยไม่มีอันตราย
07:08ตอนที่นี่
07:29ข้าพ้า อย่าว่า
07:31ว่าให้มี
07:37ลีกไป
07:39เสียงของลูกสาม
07:49อยู่ไปได้
08:06อุ้ย อุ้ย อุ้ย
08:08อุ้ย
08:13ยังไป
08:19ด้วย
08:33อุ้ย
08:57ไม่เป็นอะไรแล้ว
08:59ไม่เป็นไร
09:02ตกใจทั้งใต้
09:04ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้
09:07ว
09:14จะเป็นไงป่ะ
09:17ท่านซ่า
09:22จิ้นเจ้า จิ้นเจ้า
09:29ิลว่า ห่ว่า ต
09:37ามอยู่หน้าแหละห
09:40ยุดนะห
09:41ยุดนะโ
09:42ด่ร้องแ
09:46ย่น่าง achaถ
09:51้าไรกหมล่อยั่ง
10:17คุณชายนั่งเห็นหน้าเราแล้ว
10:24ข้ารู้
10:39คุณชายไม่ต้องกลัว
10:44หืนถึงเป็นคนข้า
10:47ไม่ต้องกลัว
10:49ไม่ต้องกลัวคุณชาย
11:04กูจินเจ้าทุกคนร้ายจับตั
11:05วไป
11:06ขอรับ แต่เท่าเฉินร้อนใจจึ
11:09งสังกมทหารห้าเมือง
11:10เป็นประตูเมืองทุกบ้าน
11:11แค่บอกว่าจะจับโจนคนที่ละ
11:14บ้าน
11:14สุดท้ายพบตัวที่นานเฉินอยู่
11:16ในเรื่อนแห่งนึง
11:31นี่แล้วคนที่เจ้าเลือกกูจินเจ
11:33้า
11:39เจ้า พาคนไป พร้อมป้ายคำสั่ง
11:43ข้า
11:44ไปกรมทหารห้าเมือง
11:46เอาตัวคนร้ายที่จับตัวกูจิ
11:47นเจ้ากลับมาให้อีกข้า
11:50บอกว่าขดีนี้ หน่วยสวยนเฟิงจะ
11:52สื่อเอง
11:57พาตัวนั่งโทษที่จับมาเมื่อ
11:59วานออกมา
11:59ขอรับ
12:03ไหนท่าน
12:04ไม่ต้องตามมา
12:06ส่งเสริมคุณธรรมให้ย่างย
12:12ืน
12:13ทำไมไม่กลับมาเนี่ย
12:15หัวพวก ไปดูที่หน้าประตูที่
12:17เจ้าค่ะ
12:19ท่านแม่ เรากลับไปนั่งรอข้าง
12:22ในกันเถอะ
12:23ดูเธอ พริยาของเจ้าสามเนี่ย
12:26เอาแต่ใจเกินไป
12:28คนอื่นกลับบ้านก็กลับไปบ้
12:30านฝายพ่อ
12:31แล้วนางล่ะ
12:32ต้องกลับบ้านฝายแม่ให้ได้
12:34ไงแล้ว เกิดเรื่องจนได้
12:37แม่ อย่ามาโหเลย
12:39ถึงแม่ว่าน้องสภัยสามจะเอา
12:41แต่ใจไปหน่อย
12:43แต่ว่านางก็ไม่รู้ตัวเองจะถู
12:45กรักภาตัวนี่
12:46โชคดีที่คนปลอดภัยแล้วใช่
12:48หรือไม่
12:49แต่ถ้าว่า หายตัวไปทั้งวัน
12:52ทั้งคืน
12:53ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
12:56เฮ้ย เป็นถึงหูหยินราชเลข
12:58า
12:59วันน่า คงหนีไม่พ้นคำซุบซ
13:01ิบนินทาแน่
13:03นั่นแหละคือเรื่องที่ข้ากลั
13:05ว
13:05นางถูกคนเอินนทา เฮ้ย เจ้าสามจะ
13:09พลอยเดือดร้อนไปด้วย
13:11จริง ๆ เลย
13:13เฮ้ย ในท่าน
13:23นี่เป็นไงบ้าง
13:24ถูกจับหมดแล้ว
13:26ขน้อยหาทางลัดรีบมาส่งขา
13:27วให้ท่าน
13:28เฮ้ย ในท่าน อาศัยตอนท่านสาม
13:30ยังสื่อไม่ถึงเรารีบนี้เธอ
13:32หากยังไม่ฮรีบนี้ จะไม่ทันแล
13:35้ว
13:35จบแล้ว
13:37จบแล้วจริง ๆ
13:39มาแล้ว มาแล้ว มาแล้ว มาแล้ว
13:43แย่แล้ว
13:44ในท่าน
13:46สkeetype 2กลับมาแล้วเราไปกันเธอ
13:49เจ้าไปเธอ
13:50ข้า.. ข้าจะออกไปข้างนอกหน่อย
13:53ออกไป ไปไหนเหรอ
13:55เชิญจงเพื่อได้ข่าวมา ที่ว่าก
13:57ารเขตใต้จะเพิ่มไปอนุญาตข้า
13:59เกลือสองล้านฉบับ ต้องรีบไป
14:00ดูหน่อย
14:01เชิญจง รีบไปเตรียมรถมาให้ข
14:03้า
14:03ครับ
14:06นี่ ข้าว่าไม่ต้องรีบขนาด
14:08นี้ก็ได้ พรุ่งนี้เช้าไปไม่ได
14:10้เหรอ
14:10เจ้าจะรู้อะไร
14:29ท่านแม่ นี่ นี่ ท่านปล่อยข้า
14:34ลงเธอ ข้าจะเดินเอง
14:37ท่านแม่ จินเจ้าเพิ่งผ่านเร
14:39ื่องน่ากรัวมา ขายังพริกอีก
14:41ข้าส่งนางกลับห้องก่อน
14:42อ๋อ กลับห้องเธอ
14:50หยืนถิง
14:52คุณชาย เจ้ารู้สึกหรือไม่ ข้
14:57าเหมือนตัวตลก
15:06มีใครทำแบบนี้บ้าง ไม่อายบ้าง
15:09จริง ๆ
15:10ท่านแม่ น้องสาม ดูออกว่าตั้
15:13งใจทำ
15:14ตั้งใจเหรอ นี่มันที่บ้าน จำ
15:18เป็นต้องคิดซับซอรด้วยเหร
15:19อ จริง ๆ เลย
15:22พวกชายดี ๆ ก็พาเสียคนหมด
15:27เรื่องในวันนี้ ต่อไป ใครก็ห้าม
15:31พูดถึงอีกนะ
15:33เจ้าค่ะ
15:35ถ้ามีใคร กล้าซุปซิบนินท
15:38่า ข้าได้ยินเมื่อไร ไม่ต้องถ
15:42าม ตีตายทันที
15:45เจ้าค่ะ
15:45เจ้าค่ะ
15:46นี่ก็ดึกมากแล้ว แยกย้ายไปให
15:49้หมด
16:01เจ้านั่งไหม ให้ค่าช่วยถอดนะ
16:10เป็นไงบ้าง ลำบากเจ้าแล้ว ครั้
16:13งนี้มีคนลักภาตัวเจ้า
16:15ยากจะหลีก ๆ คนอินท่า ถ้าอุ
16:18้งเจ้าข้ามาเช่นนี้
16:20หากจะมีพวกราชท้าถ่าย ก็จะข
16:23าวว่าค่าไม่เตือนร่วงหน้า
16:24ท่านสาม
16:31เดี๋ยวค่ากลับมา
16:37คุณหนูเจ้าคร่ะ ให้ค่ารับชั
16:39ยท่านอาไปน้ำ
16:41ให้มณ美味เจ้ามา睨บข้าพ่อ
16:43เจ้ารีบกลับมาพักพร
16:45หากاسไม่สบายถ้า求uga บอกค่า
16:47ไม่เป็นได้ ไม่เป็นอะไรเลย
16:53เจ้าเชื่อฟังคุณหนูเธอ
16:54กลับ wavingทักพร
16:55ไม่เป็นได้แมูล素ม
16:57เราช่วยกัน
17:00ข้ามีทุราศดวนต้องไปจัดก
17:08าร
17:09ให้พวกเขาช่วยเจ้าอาบน้ำแล้
17:10วนอนสักตื่น
17:12ไม่ต้องรอข้า
17:13เขาจะรีบกลับมาดีไหม
17:17เดี๋ยวก็กลับมานะ
17:27ดูแล้วหัวยินให้ดี
17:28เจ้าค่ะ
17:40เคยเตือนเจ้าแล้ว
17:42แต่เจ้าลับทําร Onion muning
17:43เดี๋ยวอยากล้าร Gram England มาพี่สังไพ
17:46ธ์อีก
17:46เพราะท่าแคนไง
17:49เพราะท่าแคน
17:53เพราะอะไร
17:54เพราะอะไร
17:55เพราะท่าแค่สังหารเจ้าห้
17:56า
17:58แต่ว่าตอนนั้น denial.ค conting assistirงานล้ọค
18:01ตแทน
18:01ถ้าเป็นพี่ค่าทางๆ ถ้าสัง
18:04ศรค่าได้ ท่านไม่ต้องทำลายอนา
18:06คตค่ะ
18:07ค่าก็นำเรียนเป็นสิบปลีก
18:09ลับทำแค่งานปลายแถวค่าแค
18:10่ไหนท่านรู้ไหม
18:15冨ักรู้ได้ว่าตัวเองค่าน้อง
18:16ห้าจะสมควรโดนแล้ว
18:19สมควรโดน ค่าสมควรโดน
18:23เชิญเยี่ยนวิ่น ค่าสมควร
18:29ไม่
18:29เพราะท่านอิชา ค่า ท่านอิช
18:32า ตอนเด็กท่านแม่รักแต่ค่า
18:34ท่านถึงทำรายทั้งชีวิตของค
18:36่า
18:38ค่าก็จะไม่ปล่อยให้ท่านมีคว
18:39ามสุข
18:41ค่าจะให้ท่านรับรู้ถึงความ
18:42เจ็บปวดของค่า
18:43ความเจ็บปวดที่เหมือนตายทั้ง
18:45เป็น
18:47ค่าเห็นสายตาที่ท่านมองผู้ห
18:48ญิงคนนั้น
18:49ข้าก็รู้แล้ว ผู้หญิงคนนั้นเป
18:50็นจุดอ่อนของท่าน
18:52ข้าจะให้นางเกิดเรื่อง
18:54ข้าจะจับตัวนางไป
18:56ข้าจะขายนางให้หานางลม และให้
18:57นางถูกเหยียบย่ำจากคนทั้งโ
18:59ลก
19:13จากความผิดพี่จบก่อน โนยรา
19:15เทศาพันนี้ก็ไม่เกิดไป
19:17ไปซาซีหาพี่ร้องเธอ
19:20ข้าเขียนความช่วนทั้งหมดข
19:21องเจ้าบอกเขาและ
19:23เขาจะเป็นคนจัดการ หลานกับน้
19:26องสไพยไม่ผิด
19:27ที่บ้านจะดูแลเอง
19:31ชนเยี่ยนวิน
19:38ชนเยี่ยนวิน
20:00ท่านไปนอนห้องหนังสือ
20:09ท่านท่านไม่ 115 in
20:09กุรัช กรวดเร็ว
20:10ข quite quite
20:10โกรดแล้ว
20:12ท่านรีบไปแล้ว
20:13ไม่อยากเห็นน่าท่าน
20:15ไม่ต้องพูดกับค้า ข้าจะนอน
20:17ค้าไม่ไป
20:19ถ้าค้าไปแล้ว
20:21ค้ากรวดเร็ว
20:22กรวดจะเอาจะมีให้ค้ากลับมา
20:24เป็นถึงรา NAU мод
20:24วินถึงราชเลขา
20:25ยังจะกรัวด้วยเหรอ
20:26ใช่แล้ว เป็นราชเลขา อะไรก็ไม่ก
20:30ลัว หลัวที่สุดก็เรื่องนี้แล
20:32้ว
20:33เรียนคำพวกนี้มาจากไหน หอหวน
20:35ยวนเหรอ
20:36เรียนมาไม่น้อยเลย
20:40โอ้โอ้ เจ็บนะ ได้ ได้ ได้ ได้ ได้
20:45ได้ ได้
20:47ขารับผิดแล้วก็ได้
20:51เมื่อครู้ ข้าส่งน้องสีไปซาส
20:55ีแล้ว คงไม่ได้กลับมาอีก
20:57เพราะอะไร
20:59ผู้ร้ายที่ลักภาตัวเจ้า ข้
21:00าไปขนจ้าง เพื่อจะแก้แค้นข้
21:03า ลงแรงไปไม่น้อย
21:09ทำไมเขาถึงทำฉันนี้
21:13เรื่องมันยาว เจ้าจำได้ไหม
21:16ข้ามีน้องห้าที่เสียชีวิต
21:19ไป ตอนหกขวบตกน้ำตาย
21:22แต่เพราะผ่านมาหลายปีถึงได้
21:23รู้ ที่จริงเขาไม่ได้ตกน้ำต
21:25าย
21:25แต่ถูกน้องสีผลักตกน้ำ
21:30เพราะเหตุนี้ ข้างจังตัดโอก
21:32าสการสอบเขา ไม่ให้เขาเข้าสอ
21:34บ
21:35แต่ตอนนั้นเขา สอบผ่านไปแล้ว
21:38เพราะเรื่องนี้จึงแค้นข้า
21:41ถ้าหากข้ารู้แต่แรกว่าเขา
21:43จะมาแก้แคตกับเจ้า
21:46ข้าจะ
21:48ทำไมหรอ
21:50ทำให้เด็ดขาดกว่านี่
21:53แต่เจ้าๆตอนนี้เขาก็หายตัวไป
21:56หากท่านแม่รู้ขึ้นมาก็ยากจะ
21:58แก้ตัวใช่ไหม
22:03เราแค่บอกพวกเขาว่า
22:05นốcสี่ไปทำการค้าที่สานสีก็พ
22:07อ
22:09ในช่วงนี้เจ็ القบ BP ให้มากมาก
22:11ไม่ต้องไปขลาวิตminister เขาจะบอกส่
22:15�로วน่างเองว่าจะไม่ก็สบาย
22:17ท่านต lame c เองะ
22:17้อล pin ส tipping บัสด์ เอียง อีกแล้
22:18ว
22:19หลินเสี่้ยใจก้าจะเปิดกิจ
22:21การแล้ว
22:22ถ้าคิดอยู่ว่าทรุ่งนี้จะแ
22:23วะไปดูซึ่งหน่อย
22:26ถ้าเข้าใจ รู้ว่าท่านกรัว
22:28ท่านแม่กับพี่ส frith จะถามน敏น
22:30่วนถามนี่
22:32แต่ข้าวไม่ได้ทำเรื่องเสียหาย
22:34ท่านที่จะลบเรی่งเรื่องนี้
22:36ไม่โ простоพระเชฬหนากับมันก็ดีก
22:39ว่า
22:43นี่
22:43งั้นผู้นี้เช้าจะไปคาลวัดท่
22:48านแม่กับเจ้า
22:49และจะบอกนางร่วงหน้า
22:51ไม่เช่นนั้นนางจะไปให้เจ้าออกจาก ร
22:55штลา
22:55ท่านห้ามไปเด็ดขาดนะ
22:57ท่านฉันนี้เหมือนข้ายืมอ paramnaท
22:59่าน
22:59บีบให้นางพยักหน้าตกลง เพร
23:02าะถึงตอนนั้นต่อให้ต่อหน้
23:03ารับป่าก็จริง
23:04แต่ในใจก็ยังเคืองค่าอยู่ด
23:06ี ค่ามีวิธีของค่า
23:12ก็ได้ก็ได้ก็ได้ เขาเชื่อฟัง
23:15หูหยิน
23:17นี่ก็ดึกมากแล้วเนอะ งั้นตอน
23:19นี้นอนกันดีหรือไม่
23:24มา
23:35แล้วเขาเจ้าสีนี้ใช้ไม่ได้จร
23:37ิง ๆ ไปไม่ร่ำลาสักคำ
23:39การค้าอะไรกัน ผลทางกันดาลแต
23:42่ไม่พาาบาว faudraiไปสักคน
23:44ข้าจะขอตามไปป slower นิบัท
23:46แต่ไหนท่านไม่เยอบ บอกว่าครั้ง
23:48นี้จะต้องไปด่านอ blanc
23:50ผลทางยากลำปาก
23:52เจ้า 4 งนี้ได้วิชามาจากเจ้า 3
23:54แน่
23:55ดูจากถนอม정이พระยายาแล้ว
23:58เจ้า 3 งั้น เขาเป็นห่วงเมี่ยมา
24:01กก่อนไปน่อย
24:03หุมหยิน 3 คิดมาแล้ว
24:11ขอรัววาท่านแม่เจ้าค่ะ
24:14นั่งเธอ หายขายแล้วสิน描
24:17ขอบขumbaท่านแม่ที่เป็นห่วง
24:19ข้าไม่เป็นไรแล้ว
24:27เจ้าสามเหรอ
24:28มารุ่งสาง เข้าไปสพาขุนนางแล้
24:30ว
24:31อ้าวร่า sett OF VET
24:32twisted того เข้าแล้ว
24:33ไปต่อแล้วหรอ
24:35ใช่เจ้าค่ะ
24:37เช่นนั้นก็น่าเป็นเรื่องที่ดี
24:40ยิ่งนะ
24:41เจ้าสาม ได้กลับสู่ตำแหน่งร
24:43าชเลขาแล้ว
24:44เจ้าเป็นหูยินราชเลขา
24:47งานทั้งภายนอกภายใน ควรจัดก
24:50ารให้เรียบร้อย รู้ไหม
24:53เจ้าค่ะ
24:54จริงสิท่านแม่
25:01ราหลินเสียใจของค่า จะเปิด
25:03กิจการแล้ว
25:04เก็อ ดังนั้นบรรดาพ่อครัว
25:06จึงมีขนมหน้าตาแปลกใหม่
25:07ไว้ขาย
25:08เช้านี้ข้าเลให้พวกเขาทําขนม
25:10รีบมาส่ง
25:11ขอให้ท่านแม่กับพี่สัพยร
25:13อง ช่วยจากใจให้ทุกคนลองชิม
25:17น้องสัพยสามมีน้ำใจแล้ว
25:19ขนมหวานของเหลียนเสี้ยใจย่
25:21มอร่อยอยู่แล้ว
25:22แต่ถ้าว่า clothes พวกเราชิมก็พอ
25:25ท่านแม่น่ะปกติไม่ชอบกิ
25:28นของหวาน
25:30พี่สาพฟรองพูดถูก
25:44อีกอย่างรวนไม่เสร็จน้ำตา
25:46ล
25:47ใช้เพียงสระเอ็มแท็ตกับผู้
25:48ซาจิน
25:49มาแต่งรสชาติ
25:50ถามเชิรหมอที่รักษาท่านแม่
25:52เป็นประจำ
25:52มาดวดดูแล้ว
25:53ท่านหมออนุญาตให้กินได้ ดัง
25:56นั้นจึงน้ำไหมท่านแม่
25:59ขอบคุณท่านยายของเจ้าที่เป็
26:01นห่วงค่ะ
26:03ในเมื่อใส่ใจขนาดนี้ งั้นค
26:06่าต้องชิมหน่อยแล้ว
26:13ไม่เร็วเลย
26:14ท่านแม่ชอบก็ดีแล้ว ลูกส
26:17ภัยมีเรื่องจะขอรองท่านแม่
26:20แต่ในตายร้ายที่ร้าน ขัดลูก
26:22มือมาโดยตลอด
26:24ได้ยินว่าทางบ้านแม่ของท่
26:26าน เป็นตระกูลใหญ่
26:27หากช่วยลูกสภัย แนะนำคนงานส
26:30ักหน่อย
26:30ถือว่าช่วยลูกสภัยได้มาก
26:32เลย
26:32ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง
26:36ท่านแม่ ท่านวางใจได้ ในเมื่อ
26:39เป็นคนของท่านแม่
26:40เรื่องค่าตอบแทน เข้ายอมจ่าย
26:42ให้สมน้ำสมเนื้อแน่
26:44เช่นนั้นก็ได้ พรุ่งนี้ค่าจะ
26:47เขียนจดหมายไป
26:50น้องสภัยสามไม่ที่สิ่งจริ
26:51งจริง พอมีคนงานฝีมือดี มา
26:53ช่วยเจ้าได้หรือไม่
26:55ถึงกับชัยลูกไม่นี้ อ้อนให
26:57้ท่านแม่รัก
26:58หูยินเจ้าสาม ในเมื่อเจ้ายั
27:02งมีการค้าต้องทำ
27:04งั้นเรื่องมารยาตขนวะเช้าเย็
27:06น ก็งดไปก่อนแล้วกัน
27:10ร้านของน้องสภัยสาม จะปลับเป
27:13ลี่ยนรับรองแต่สตรี
27:15เช่นนั้นต่อไปนี้ หูยินในสภ
27:17าขุนนาง ก็คงกลายเป็นแขกประ
27:19จำ
27:20มันดาหูยินพวกนั้น จัดงาน
27:23จิบชาในวันที่เจ็ดของทุก
27:24เดือน
27:25บัตรนี้น้องสภัยสาม ก็เป็น
27:27หูยินรัชเลขา นี่ใกล้ถึง
27:29วันที่เจ็ดแล้ว
27:30ไม่รู้ว่าน้องสภัยสามได้รับ
27:33คำเชิญแลió sport
27:36เรื่องงานนี้ครับไม่เคยได้ยินมา
27:38ก่อน
27:41ไม่ได้รับคำเชิญก็ถือเป็น
27:42เรื่องปกติ
27:44เพราะเจ้ายังเป็นเด็ก
27:45หูหินพวกนั้นอายุมากกว่าเจ
27:48้ามาก
27:48แถมยังเป็นสตรี ชนชัด สู
27:50ง
27:51ยอมพูด justeคุยกับเจ้าไม่ถู
27:53กคอเป็นธรมโดาอยู่แล้ว
27:58ใช่
27:59แล้วไง อืม ต้องการอะไร
28:04หูหยินผู้เท่า หูหยินสาม
28:08คนของจวนท่านหวัง มักครู่สง
28:09เทียบเชิญมา
28:11อยากให้หูหยินสาม ไปร่วมงานด
28:13ื่มชาที่จวน
28:17ข้าซาบแล้ว
28:29ส่งเสริมคุณธรรมให้ยั่งย
28:30ืน
28:34มือท่านเป็นยังไงบ้าง
28:38อ๋อ ไม่เป็นไรแล้ว
28:40ผู้บงการเบื้องหลัง จับตัว
28:42ได้หรือยัง
28:44ท่านสามกำลังสืบ ข้าเองก็
28:45ไม่กล้าถามมาก
28:48ครั้งนี้นำว่าโชคดี หักลุ
28:50่งสามมาช้าอีกสักหน่อย
28:53ไม่แน่ว่าท่าน คงถูกทำร้าย
28:55ไปแล้ว
28:58ค่าแค่คิดไม่ถึงว่า สุด
29:00ท้ายแล้วท่านจะเลือกเขา
29:03เพราะเขามีฐานสูง ส่งสินะ
29:06ถ้าว่าในใจของค่า ท่านไม่
29:08น่าใช่คนพันนั้น
29:10ค่าไม่เข้าใจสิ่งที่ท่านพ
29:11ูด ค่ายังมีทุระ ขอตัวก่อน
29:14ท่านรังเกตรค่ะมากเลยเหรอ
29:16ท่านเอาอะไรมาพูด ค่า ๆ จะรีบออก
29:22ไปข้างนอก
29:23จริงสิ ในเมื่อค่าแต่งงานก
29:26ับท่านสาม ก็ควรเรียกค่าว
29:27่าป้าสภัยสาม
29:40นี่ท่าน
29:44ขอโทษด้วย ที่ค่าเดินไม่ระว
29:47ัง
29:49ใช่มันท่ะ ค่าไม่เอาแล้ว
30:05คุณชาย เรากรับกันเธอ
30:07พรุ่งนี้เจ้า น้ำต่างหูข้
30:11างนี้ ไปถามที่ร้านเครื่องเงิน ให้
30:14เขาทำขึ้นมาใหม่อีกข้างนึง
30:15แล้วส่งให้กูจินเจ้า
30:17คุณชาย ค่าไม่กล้าทำเช่นนี้ห
30:19รอก เราจะทำผิด ซ้ำสองอีกไม่ได้
30:22แล้ว
30:22ค่าให้ไปก็ไปสิ เพื่อนางแล้ว ค
30:27่าถึงกับต้อง
30:36นางมีสิทธิ์อะไรถึงเมื่อนใส่
30:37ข้าเช่นนี้
30:41มีงานจิบชาจริง ๆด้วย
30:45ทำมาเจ้าอยากไปแหละ
30:47ค่าไม่อยากให้ข้าไป เหรอ
30:49budgetingันไม่ใช่แน่นอน เขาเกรงว่า
30:51คอสกุลหวัง จะกันแรกเจ้า
30:55หรือว่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่
30:57องที่บัญดิตขวางทาง
30:58จริง
30:59าอาจริงกับ เค nutritional s abbาใจ เท่ด
31:02ันเรียวร้ายชันนี้
31:03ตอนเกิดบา ki vom dophay เขา just 1200
31:05ที่สามากให้พ sticks
31:08ครั้งนี้ก็หาเรื่องกันอีกแล้
31:10ว
31:11นับตั้งแต่ตอนนั้น ค่าก็บอกอ
31:14าจารย์ว่า หากจะปรับที่ดิน
31:16ใต้ล่า ก็ต้องเริ่มจากคนใก
31:19ล้ตัว
31:20ครุณนางแนทรภา ต้องสาดส strange เร
31:22ื่องของตัวเองก่อน
31:23clos joinети พอเศียชもの ให้ถูกต้อง ถึ
31:24งไม่เห็นผลajดการข้างครุณนาง
31:25ชั้นล่าง
31:26คุณนางชั้นล่างต้องชำลัด-
31:28ตัวстве Teams ไปควบคุมค่าบสดี
31:31Señori Icharara Sovay
31:32นำหรือของ ให้ข้างครุณนางชั้
31:34นซ Randjain
31:34ตัวสอบใหม่ แล้วจัยพอเศีย
31:36ชа選หย้อนหลัง
31:37วางเสื้นฟ้านไปเจ้าของ ที่นิน
31:38ในต้าหมิง
31:39ก็preneuringต้องคายเงินออกมาหลายหมื่
31:41นตําลึง
31:46มีหน้า ที่แท้ท่าน ก็ตัดช่
31:48องทางทำกินเขาก่อน
31:49ถึงว่่า แล้วเขาถึงเก אתה
31:53เพราะเหตุนี้ เขาเลยคิดแผนยุ
31:55โยง ให้พวกมันดิตมาปวนค้า
31:58ไม่ว่าผลเท่นอะไร เขาอยากย้น อย่
32:01าง่วง
32:06เชื่อนมนทินที่สุด เพราะมีเร
32:08ื่องขึ้นมา ยอมถูกคนกัดไม่ป
32:11ล่อย
32:11ทีนี้ค่าก็ต้อง แบกโทษทานก
32:14ลับบ้านแล้ว
32:18ทีแท้ก็เป็นเช่นนี้
32:30เทียบเชินส่งถึงโจ้นเฉิน
32:31แล้ว หูหยินบอกว่าจะมาแน่น
32:34อน
32:35��อ๋ เป็นพฟdingsเช๋นไผล
32:37เช้นสามหรือ
32:41เมริญมีงานจิบชา ทา alterni sheep กู
32:44ฐจินเจ้า
32:44จะเชินนานมาทำไม อีมแล้วว่างไปเหร
32:47building
32:47คุณภูหีนอาชไชคานะ
32:50คุณภูหยินมาดื่มชากก็สมค
32:51วรแล้ว
32:52นี่ท่านอารมณ์เสียมาจากไหนกั
32:54น
32:54ถึงนี้เกรี่ยวกราดใส่ข้า
32:56ค่าจะไปอารมณ์เสียจากไหนได้
32:59รวมเป็นพรษแผนแย่ๆของเจ้
33:00าทั้งนั้น
33:01เออ...กระพูด
33:04พอไป ออกให้หมด
33:09ไปก่อนที่เขาจะทะเลอกกัน
33:11ตัวใดแบบนี้ทะเลอกกันแน่
33:17เจ้าให้ค่าปรุกปันเราบันด
33:19ิต
33:19ให้ขวางรถมาเจ้าสามประท้วงเร
33:21ื่องที่ดิน
33:21สุดท้ายเป็นไง
33:22ขัทุกลาก็ไปเอียวด้วยเลย
33:25เฉินสามดูแล้ว
33:27ถึงดูแล้วก็ไม่กรัว เดิมที่
33:29พวกบันดิตก็ไม่ได้พูดผิด
33:31เดินจากสันที่ดิน ไม่เป็นทำอย
33:34ู่แล้วนี่
33:34เจ้าเข้าใจกับผีนะสิ
33:36เจ้ารู้ไหมว่าบันดิตพวกนั้
33:38นตะโกรเขาว่าอะไร
33:39จะระเบียดที่ดินหลวง สำรวจ
33:42ทรับสินของฮองเต้
33:44ค่าสร้างให้โว้ย ๆ เริ่งจาก
33:45สันที่ดิน
33:46แต่ข้าไม่ได้ให้ไปสำรวจที่น
33:47่าห้องเต้
33:49งั้นท่านเค้าถูกฤุธษlie Hello
33:51ก็ใช่ด่ะสิ
33:52แล้วข้าแสเยẫเทตอนหน้าเชิญส
33:54าม
33:55เจ้านี่กันโลกเกิน ยังจะเฉิน
33:57กู้จιนเจ้ามาอีก
33:58จะไม่อายเขาบ้างหรือเรื่องไง
34:01ทำไมข้าต้องอายด้วย
34:03คนที่อายเป็นท่านตั้งห่าง
34:06ในเมื่อครั้งนี้ท่านเสียเปรีบ
34:08ช่ allemแล้ว
34:19เสียงทารารินไหล ดังหยกต้
34:21องนาม
34:29เจ้าอยากไปขนาดนี้เชียร
34:31ถูกท่านมองออกจนได้
34:37ข้ากลัวพวกเขารังแก่เจ้า
34:41ข้ามีอ่อนหัดขนาดนั้น
34:43นั่นสินะ
34:45ข้าต้องกลัวเจ้าจะวิวาต ก
34:47ับพวกเข้ามากว่า
34:48ทำไมเยอะ ท่านกลัวจะปกป้องค้า
34:50ไม่ได้ fleur
34:54ยนดีโมโหข้ะเหลอ นั احتัวย
34:56Berryขาอย่างค้า
34:57พอสบการณ์จะไม่มาก แต่ปกป้อง
35:00เจ้าได้สบายมากเลย
35:02เป็น nebenก็เพียงพอแล้ว
35:05ที่ค้าอยากเขาร่วมงานนี้ หาใช
35:07่เพราะอยากเล่นสนุกนะ
35:08แต่เพราะนั้นเป็นงานของฮิหย
35:10ินมหาเศоры
35:10น่า หากข้าไม่ไปแล้วก็เท่ากับ
35:13ตัดขาดจากสังคมนี้ แถมยั
35:16งทำให้ท่านขายน่า
35:19ข้ารู้ดีว่า บรรดาหัวหย
35:22ินพวกนั้นมีคุณสมบัติเหน
35:24ือข้า
35:25แม่แต่หัวหยินเสริญ ยังม
35:27ีชาติกำเหนือสูงสัก มีก
35:28ารศึกษาที่ดี
35:30ท่านวางใจท่าน่า ใครไม่ล่วง
35:32เกินพวกนางเหล่า
35:35ก็ได้ งั้นข้าจะลองไปสืบข่า
35:38วดู ว่าบรรดาหัวหยินพวก
35:40นั้นมีนิสัยไปยังไง ที่ชอ
35:43บอะไรบ้าง
35:44ท่านจะไปสืบที่ไหนแล้ว พวกนางล
35:47นเป็นผู้ดีในเมือง
35:48หากมีใครรู้เข้า ท่านจะถูกหั
35:51วระเยอะนะ ข้ามีวิธีของข้า
36:05ก็ตกอะไรป่ะ เราàiทัดนะ นายเกิดก
36:12ว่า รึ endeท่านแม่น่าimiz
36:40พูดหญินฉันด้านนี้เจ้าค่
36:41ะ
36:44สื่อสัตว์สุขุมมันเพียน
36:46กลมเกลี่ยว
36:51พูดหญินฟู้ พูดหญินหวัง
36:54พูดหญินเหยว พูดหญินเหอ ค
37:01่ะได้ว่าพูดหญินทุกท่าน
37:11อืม
37:12เนี่ย ไม่มีเสียงตอบได้
37:16ข้าราวาหัวหญิงฉัน รีบน
37:29ั่งลงท่ะ
37:32ไม่นางชิงผู เชิญตามค่าไปพั
37:35กผ่อนเถอะ
37:36อืม
37:36อืม
37:38อืม
37:53กลับดูน่ารักสดใส ผิวพั
37:55นก็ข่าวนวนเนียนนะ เป็นเด
37:56็กสาวนี้ดีจัง
37:58หัวหญินเหอชมเกินไปแล้ว มี
38:00กล้ารับไว หากพูดถึงรูป
38:02โชม
38:02ข้าว่าหัวหัวหญินทุกท
38:03่าน ดูงดงามโดดเด็ดยิ่งกว
38:05่า
38:06ข้าก็แค่ เกิดมาช้ากว่าทุก
38:08ท่านไปหน่อย
38:11จึงเศร วันนี้เป็นครั้งรากที่ข
38:14้าได้มาดื่มชา จึงได้เรียมข
38:16องขวัน มาให้หัวหญินทุกท่
38:17าน
38:19อุ๊ย ทาย อย่าส่งของขวันจะด
38:21ีกว่า นี่เป็นงานจิบชา ไม่ใช
38:24่คนนอกผูกมิดไว้เพื่อค้าข
38:25าย
38:27สามมีของทุกคนที่นั่งตรงนี้
38:29หากไม่ใช่มหาเศนน่า ก็เป็นข
38:31ุนนางชันผู้ใหญ่
38:33พวกเราทุกคน ต่างก็มียดพระชธ
38:35าน หากเรื่องส่งของกำนันนี้ แพล
38:38สผัสออกไป ย่างเบา ก็กลายเป็น
38:40ที่ขบขัน ย่างหนัก ทุกคนนำไป
38:43ใส่ร้าย
38:46ผู้หญินฟู้เป็นผู้ออกกฎนี้ ค
38:48ิดว่าไม่มีใครกล้าฝ่าฝื
38:49น แต่ข้าดไม่ถึงว่า จะมีคนน
38:52ำของขวันมาจริงๆ
38:55ข้าไม่รอบครอบเอง ข้าเองก็
38:57เพิ่งมาร่วมงานนี้
38:59ก็ว่าข้าни workspacegunก็มีมารยาต
39:01แต่ไม่รู้ว่างานนี้จะมีกฎอยู่บ
39:03้าง ต้องโทษที่ข้า เพื่อรับเช
39:06ิญจากหัวหญินหวัง หน
39:07่องห่วงแต่ของผัส ข้าควรมา
39:09ขอคำชีแน้จากท่านก่อนถึง
39:11จะถูกใ
39:14นเมื่อเป็นเทียบเชินของเจ้า เจ
39:17้าก็ควรแนะนำมางถึงจะถูกเจ
39:20้าูา เป็นค่าที่สับเท่าไปคน
39:25มา
39:26ครบแล้วหรือยัง
39:27ครบแล้วเจ้าค่ะ ในส่วนก็เต
39:29รียมพร้อมแล้ว ทุกคนไปพร้
39:30อมกันเถอะ
39:41นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่ต้องกัง
39:42วลไป
39:53ได้ยินว่า ตำแหน่งดองเสร็จ
39:55หน้าซ้ายกลมพิธีการยังว่
39:57าง เสนอชื่อไปถึงสองครั้งก็ยั
39:59งเลือกคนไม่ได้
40:01ตามความเห็นของค่า แต่ท่าวเจ
40:04ิง จังด้วยหวี เป็นนักปลาด
40:06เรื่องชื่อ
40:07แถมกรียามารยาตก็งดงาม เห
40:10มาะกับตำแหน่งนี้พอดี
40:12หูหินหยา ท่านคิดว่ายังไ
40:14ง
40:18ในท่านของค่า ยังกล่าวชม
40:20ท่านเจิงอยู่หลายครา
40:22การเสนอชื่อครั้งนี้ เบียงส่ Snapdragon
40:24เสนอ swag
40:27ชั้นนั้นก่วดี
40:31ในท่านของค่าบอกว่า สภาหค
40:34ุณนางขาดผู้ช่วยหลายคน
40:36가는ของเจ้าได้เป็นจิ้นซื้อ ใ
40:38นป cancers 35
40:41ให้เขาไปลองดูสิ
40:43งั้น ต้องขอบคุณพี่หญิงแท
40:46นหลานของค่าด้วย
40:53ผู้หญินเซิน
40:57วันนี้เจ้าดูไม่อยู่กับร้องก
40:58ับร้อยเลย
40:59อ่ะ ผู้หญิน
41:03โถ่เอ้ย
41:05เจ้าก็รู้นิสัยของสามมีค่า
41:07ดี
41:07โกรดง่ายแต่หายเร็ว
41:09เจ้ากลับไปบอกเขา ripped izarกไม่ต้องก
41:11ังวลเกินไป
41:12เขาจะออกด่าเฉพาะคนที่เขาเชื่อ
41:14ใจถ้านั้น
41:16ข้าทราบแล้วเจ้า哥 ขอบคุณ
41:18ห��ก์
41:24ร้อยคาidor trading
41:26จับเข้ามาทำไม
41:27รอยคา ขอกไม่
41:29เขาเป็นคุณนาง being carried out
41:30ฮรรย์กHubina
41:31ในปดหมายอยู่ไป
41:33ทร้อยน fearful สุข Glück musicians
41:35อันเตอวิ และภรยาในโรงเตร
41:37ียม พร้อมตาประทับชิ้นหน
41:39ึ่ง
41:40เชิญได้เท้าตรวจสอบ
41:42สั่งให้จับกุ้มค่า ให้สามส
41:44ารไตสวน ฟาบาดอับสั่งเช็นน
41:46ี้ได้อย่างไร
41:55โอ้ย เยเชียน
41:58ผู้ตรวจการแห่งกรมตรวจก
42:00าร
42:01อันเตอวิ ซื้อขายตำแหน่ง ทำ
42:03รายกดหมายบ้านเมือง
42:05ฟาบาดมีรับสั่ง ให้คุมตั
42:07วเข้าคุก
42:08แล้วไหร่ชิ้นนี้ นี่เจ้าใส่
42:10ร้ายค่า
42:12ไหนท่าน
42:43เยี่ยง ตรวจสุดหรือที่สุด
42:44ชิ้นเยี่ยง ต้องเธอร์
42:46ชิ้นเยี่ยง ไม่มีฟัง ตรวจก
42:46ารแฮตรูปสตรวจ
42:52เวลา
Comments