Skip to playerSkip to main content
  • 14 hours ago
Amor y Pecado (Ask ve Gunah) - Episode 7

Category

📺
TV
Transcript
00:23Amor y pecado
00:27Senin de kalbin vardı bir zamanlar
00:33Kararttı onu ihtiras ve yalanlar
00:38Hayallerinle soldu bu hayatlar
00:43Kapanmaz artık açtığın yaralar
00:48Hangisini seçersin aşk mı para mı
00:53Masum bakışların gerçek mi tuzak mı
00:58Hiç için sızlamaz yüreğin yanmaz mı
01:03Söyle bu hayata neden geldin
01:08İnsan bu kadar nankör olabilir mi
01:13Kader bu kadar zalim olabilir mi
01:18Demek silinmemiş geçmişin izi
01:23Merhamet bilmiyor aşk ve günah
01:28Merhamet bilmiyor aşk ve günah
01:54İnsan bu kadar nankör olabilir mi
01:59Kader bu kadar zalim olabilir mi
02:04Demek silinmemiş geçmişin izi
02:08Merhamet bilmiyor aşk ve günah
02:14Merhamet bilmiyor aşk ve günah
02:24Merlin
02:30Merin
02:31Espera
02:32No abras
02:33Yeme está afuera
02:46¿Cómo es que llegó aquí?
02:49Tranquila
02:50Vamos a saberlo pronto
02:55Señor Kerim
02:56Mire, no vaya a decirle a él que estamos aquí, por favor
03:00Sí, está bien
03:01Ve arriba y quédate ahí
03:03Anda
03:27Escucha, si dices una sola palabra te vas a arrepentir
03:31¿Lo oíste?
03:35Celda
03:38Mamá
03:41¿Quién vino?
03:46Te llamaré en cuanto yo sepa algo, ¿de acuerdo?
03:50Está bien
03:53Perdón
03:56Sí, dime
04:00Lárgate de una vez
04:01Ella es su hermana, ¿verdad?
04:03No te interesa quién es
04:06No me iré de aquí hasta que me responda
04:08Mira, traté de explicarlo lo suficientemente bien
04:13Cualquiera
04:14Se avergonzaría de vender a su propio hijo, pero además de no tener vergüenza, tú te atreves a amenazarme
04:20Es verdad, pero lo hice porque no tenía opción
04:24¿Y usted?
04:26Ya veo, no tengo salida
04:30Dame tu número, ahí sí, anótalo en este papel, escríbelo de una vez
04:34Yo te llamaré después, ¿está bien?
04:40Ya lo tengo
04:41Ahora lárgate de aquí
04:42Vete
04:43Está bien, de acuerdo
04:52Te llamaré luego
04:53Nos vemos
04:56Ah, cariño
04:58Dime, ¿tienes algún problema?
05:00Ay, claro que no, Zelda
05:01La mandó una amiga porque está buscando trabajo
05:03¿Quieres que entremos?
05:05Sí, claro, vamos
05:11No quería molestarlo aquí, pero yo no podía localizarlo
05:22Buen día
05:23Hola, señorita Beren
05:27¿Ustedes se conocen?
05:29Así es
05:34¿De dónde se conoce? Pues no sé
05:38Jem reemplazó a Hikmet cuando estaban fuera de la ciudad
05:47Ahí nos conocimos
05:52Ya no pudimos hablar en el cementerio
05:54Lo lamento, Jem
05:56Gracias, señorita
05:57Gracias
05:59Hikmet era una persona muy amable y bastante dulce
06:04Él lo era
06:05Gracias
06:09Papá, quieres que me quede, pero nadie me necesita
06:11Y me gustaría ir a buscar algún lugar para trabajar
06:15Está bien, hija
06:22Vamos a hablar en mi estudio
06:24Ven
06:38Ojalá el señor Kerim no le hable de nosotras
06:41No, no lo va a hacer
06:42Si no, entonces no me habrá impedido abrir la puerta
06:50Vámonos
06:55No eres alguien que suele hablar mucho
06:58Pero los pocos días que trabajaste aquí
07:01Me di cuenta de que necesitas este trabajo
07:04De verdad lo necesito mucho, Miriam
07:08¿Y en casa solo tú trabajas?
07:10Mi mamá también trabaja
07:12¿Y qué hay de tu padrastro?
07:15No, él no
07:20¿Podría ayudarme a encontrar otro trabajo, Miriam?
07:26Paciencia
07:26No se puede saber el mañana
07:29Tal vez se resuelva todo
07:44Me pregunto quién le dijo en dónde estamos
07:47No lo sé
07:47Ay, quizás el Deb se lo dijo
07:51No seas tonta, mamá
07:52Ni sabe dónde estamos
07:55Ay, qué bueno que no le abriste la puerta
07:59Así es
08:00Él nos hubiera hecho una escena terrible
08:02Y si él le dice que robaste el dinero y huiste
08:05Peor todo se arruinará
08:08¿De qué te estás riendo?
08:11¿Por qué lloraste cuando dijiste que tu esposo te dio ese dinero?
08:15Luego viene tu hijastro a decirles que tú lo robaste
08:18Y el señor pensaría que somos unas mentirosas
08:22Discúlpame, mi amor
08:23Pero era la primera vez que veía tanto dinero junto
08:25Y el dinero es muy importante
08:27No puedes hacer nada sin él
08:28Y por eso no pude dejarlo
08:30Mamá, está bien
08:32Solo estaba bromeando
08:33No es el momento
08:35Puede ser que Jem le esté diciendo todo al señor Kerim
08:39Quizá le hable de ti, mamá
08:41¿Y qué le diría de mí?
08:43Que golpeabas a Jem y lo sacabas de la casa
08:45Que hiciste todo lo posible para evitar que mi papá lo mandara a la escuela
08:51No te preocupes, mamá
08:53El señor Kerim no lo creería
09:03Bueno, yo no quería venir a molestarlo
09:09Lo sé
09:14¿Has venido a insultarme o a culparme por la muerte de tu padre una vez más?
09:24¿Y qué hubiera hecho usted en mi lugar?
09:28Yo hubiera preferido morirme
09:44Antes que venir aquí
09:48Pero
09:49No soy tan valiente
09:52Si te molesta tanto
09:55Entonces
09:56¿Por qué viniste hasta mi casa?
10:05Quieres dinero, ¿verdad?
10:14Bueno
10:15Todo está mal desde que murió mi padre
10:18Se debe dinero al banco
10:19Se pidió dinero prestado a un hombre conocido
10:25Y lo está pidiendo
10:27Está bien
10:29Esto tiene solución
10:32Podría
10:34Hacerme cargo de pagar la deuda que tenemos con el banco
10:37Pero lo del hombre que le comento
10:41Es algo impagable
10:48No tienes que explicarme
10:52Solo dime la cifra
10:53Es todo
11:06Cien mil
11:10Cien mil
11:13¿Es lo que tu padre debía?
11:18Es el dinero que tomó por mi hermana
11:22Eso fue lo que nos dio
11:25Entonces
11:25Ahora
11:28Lo debo
11:40Te quiero aclarar
11:42Que esta
11:43Es la primera
11:45Y última vez
12:05No quiero que regreses aquí nunca más
12:08No voy a permitirlo
12:34No
12:35No espero ni un poco
12:36Para venir a cobrar la muerte de su padre
12:56¿Terminaste en la cocina?
12:58Por supuesto, Meriem
12:59Hice todo lo que pidió
13:00Muy bien
13:06Mamá
13:06James se va
13:07Cierra la cortina
13:10También me voy
13:11¿Y a dónde vas?
13:12Hablaré con el señor Kerim
13:14No puede ser
13:18Meriem, ¿a dónde fue Zelda?
13:20No sé, señor Kerim
13:21Ella no me dijo a dónde iba
13:23Está bien
13:24Me voy
13:25Y avísale en cuanto llegue
13:26Lo haré, señor Kerim
13:27Disculpe
13:29¿Quiere comer algo antes de irse?
13:32No, Meriem
13:33Yo voy a comer más tarde
13:34Muchas gracias
13:37Señor Kerim
13:38¿Ya se va?
13:40Así es
13:41Yo
13:42¿Puedo hablarle un momento?
13:47Por supuesto
13:49¿Podemos hablar en privado?
13:54Me voy
13:55Vayamos al auto
13:56Y ahí podemos hablar
13:58¿Y él
13:59¿Ya se marchó?
14:03Meriem
14:04¿Pueden dejarnos a solas, por favor?
14:06Sí, está bien
14:07Y Peck
14:08Ven
14:09Terminarás más tarde
14:15¿A qué vino James?
14:18No es importante
14:19Hablamos poco
14:21¿Qué fue lo que hablaron?
14:24Pues es entre James y yo, Meriem
14:26Pero puedes decirle a tu madre
14:28Que no tiene que volver a preocuparse por él nunca
14:30No creo que James regrese aquí
14:34Le pidió dinero, ¿verdad?
14:39No quiero seguir hablando de eso, Meriem
14:41Debo ir a trabajar ahora
14:43Señor Kerim
14:46Ahora somos una carga para usted
14:48Dígame
14:50No lo considero de esa manera
14:54Nerim
14:54Tu padre fue un gran hombre
14:58El cuidar a su esposa e hija
15:01Es mi oportunidad de pagar su lealtad
15:05Ustedes no serán una carga jamás
15:10Nunca lo olvides
15:13Petr book
15:14Verde
15:14No
15:14No
15:14No
15:14No
15:15No
15:15No
15:25No
15:27No
15:43¿Tal vez tenías cosas que hacer?
15:46No, no tengo nada que hacer. Solo iba a comprar algunas cosas.
15:56¿Handan? ¿Estás segura que estás bien?
15:59Últimamente te veo muy inquieta.
16:01No sé por qué lo dices. Estoy bien.
16:06Sin duda te conozco.
16:09Y me parece que me estás ocultando algo.
16:14No, Zelda, no tengo por qué mentirte.
16:16Me harté de tener que tratar con la odiosa que vive en tu casa desde hace varios días
16:21y lidiar con esa mujer que vino hace rato con su pobreza.
16:26Lo siento, pero no me gusta nada tu actitud.
16:30Eres tan insensible con los problemas de otros
16:33que la verdad no creo que tu amiga fue quien te envió a esa mujer pensando que podías ayudarla.
16:39Mira quién habla. No eres tú la que hace hasta lo imposible por sacar a esas dos de su casa.
16:44Ay, es lo mismo, Handan.
16:45No llegaron a casa a trabajar.
16:48Llegaron a vivir con nosotros porque saben que Kerim se siente culpable.
16:51Y la chica la encontré en mi habitación el primer día.
16:55Sí, está bien. No te molestes. Lo lamento.
16:58Yo también he cooperado contigo para sacarlas de ese lugar pronto.
17:02Y eso no importa. Tranquila, olvídalo.
17:04No debemos lastimarnos por esas mujeres.
17:08Mira, hablaré con mis amigas sobre esa señora si tú quieres.
17:12Tal vez podamos hallar un buen trabajo para ella.
17:14No, no, no, no. No hay necesidad de eso, Zelda. No es necesario.
17:19Ella se fue y no volverá aquí.
17:32Miriam, hoy no voy a estar en la mansión. Voy a ir al cementerio.
17:36Está bien, Errin. Ve.
17:38Porque mañana ya tienes que comenzar a trabajar.
17:41Realiza hoy todos tus pendientes.
17:44No creo que pueda trabajar tan pronto.
17:46Aún tengo cosas que hacer.
17:49Pero, a partir de ahora, aquí está tu trabajo.
17:54Sí, está bien. Ya me darás órdenes después.
17:57Debo hacer algunas compras también.
17:59La señora Zelda dijo que nos pagaría, pero no creo que lo haga pronto.
18:04Voy a darte dinero.
18:17Solo limpia todo lo que necesita ser limpiado y deja de verme así.
18:21¿Y por qué te interesa tanto lo que yo haga?
18:25Vaya, vaya.
18:27Te comportas como un lindo gatito con Miriam y otros.
18:30Y cuando se trata de mí, te conviertes en un león.
18:32Eres una simple empleada en esta casa igual que yo.
18:36Y debes tratarme con respeto.
18:39Yo hablo contigo como a mí se me da la gana.
18:42¿En serio crees que tú y yo somos iguales?
18:45¿Y tú qué tienes de especial?
18:49Que ahora el señor Kerim se preocupa mucho por mí.
18:52Si le digo que te comportas grosera conmigo, te despediría hoy mismo.
19:01Toma, esto adelanto.
19:04Oye, Miriam.
19:05Ella no sabe su lugar.
19:07Dile que si continúa con su comportamiento, lo va a pagar.
19:11Escucha, si no quieres que la gente te responda,
19:14entonces no converses.
19:17Yo entiendo.
19:18Ustedes dos son una pandilla.
19:28Ipek, aléjate de ella.
19:30No quiero ningún problema.
19:32Ella fue quien me atacó primero, Miriam.
19:35Si ella no fuera tan grosera, yo no respondería así.
19:38Y si no me quedaré aquí,
19:41¿por qué tendría que seguir tolerando sus groserías y su maltrato?
19:47Y aún si no me fuera, no voy a dejar que me insulte.
19:59Ahora sé por qué dicen que uno debe cuidarse de las aguas tranquilas.
20:03Tranquilas.
20:24¿Cómo estás?
20:25Hola, Beren.
20:26Me alegro de verte.
20:28Tengo dos horas aquí y estoy a punto de morir.
20:31¿Por qué? ¿Qué estás haciendo?
20:32Espero, Ali.
20:33Quedamos en comer, pero a este paso creo que iremos a cenar.
20:37Que disfruten juntos.
20:39Siéntalo del incendio.
20:40Espero que no haya sido grave.
20:42¿Tú cómo sabes eso?
20:44Estuve con Ali anoche.
20:46Supe cuando tu padre lo llamó.
20:48Entonces tu noche se arruinó porque al final dormiste sola y Ali con nosotros.
20:53¿Ali durmió en tu casa?
20:55¿No te lo comentó?
20:56Me quedé dormida cuando se fue.
20:59Y creí que él había regresado temprano porque ya no lo vi.
21:02Me tengo que ir.
21:04Nos vemos luego.
21:05¿Puedo quedarme contigo hasta que Ali regrese?
21:08Estoy muy ocupada.
21:09Lo lamento.
21:09Luego te veo.
21:10Es extraño escuchar que la hija del dueño esté ocupada.
21:14¿Por qué lo sería?
21:15Es decir, siempre he pensado que ya que tienen a su padre para apoyarlos, los hijos no tienen que hacer
21:20nada.
21:22Estás equivocada, querida.
21:24El dueño y su familia son los que trabajan más duro.
21:27Y respecto a mi hermano, él vendrá a trabajar cuando cumpla 18.
21:31Porque él necesita aprender lo necesario del negocio ya que algún día se hará cargo.
21:35No quise que me malinterpretaras, Beren.
21:44Estaba conversando con Beren.
21:46Ni siquiera hablábamos.
21:48Ella me estaba diciendo que soy un parásito.
21:50Nunca le dije eso a Ali.
21:52Solo buscaba tener una charla.
21:54Creo que me entendiste mal, Beren.
21:57Lamento tanto no tener el tiempo para dar explicaciones, pero tengo cosas que hacer.
22:03Creo que aún está nerviosa por lo del incendio en su casa.
22:06Ella está muy agresiva.
22:08No importa. Es obvio que ahora está molesta.
22:12Estaré aquí otra media hora y luego podemos pasar la noche juntos, ¿te parece?
22:17Claro, amor. Eso me parece muy bien.
22:37¿Por qué no te mueres?
22:42¿Por qué no te mueres?
22:46¿De dónde sacaste esa amuleta?
22:48Un amigo me las trajo.
22:51No, solo han pasado dos días.
22:53¿Y tú ya estás de pie?
22:55Fue una pequeña apuñalada.
22:57¿Qué creías?
22:59¿Que ya no iba a caminar?
23:03¡Idiota!
23:05¡Espera!
23:08Dame lo que ganaste hoy.
23:10No, no me pagaron.
23:12No tenían dinero.
23:14Me pagarán la próxima vez que vaya y serán los dos días.
23:18No me mientas y dámelo.
23:20Le debo a un amigo y le tengo que pagar.
23:23Te dije que no me pagaron, Hasim.
23:28¿Crees que me engañas siendo tan estúpida?
23:32Yo no tengo dinero para tus apuestas de caballos.
23:35¡Todo loco!
23:36¡Dame mi bolso!
23:37¡Ya te dije que no tengo!
23:48Si no he podido trabajar es por tu culpa, mujer.
23:51Y por eso vas a pagar mis deudas.
24:06Dime, ¿ya pudieron preparar la habitación, Fatma?
24:09No sabemos cómo, señora Zelda.
24:12Necesitamos que Meriem nos diga cómo.
24:14¿Dónde está ella?
24:16Está en la cocina, señora.
24:23¿Estás limpiendo solamente tú?
24:29¿Dónde está Nerim, que no te ayuda?
24:32Ella fue a visitar la tumba de su padre.
24:44Dijiste que esa mujer volvió cuando yo no estaba.
24:46Sí.
24:47¿Y de qué hablaron?
24:51¿Qué fue lo que le dijiste de mí, Emine?
24:53Pero yo no dije nada.
24:55Pregunto por usted y cuando le dije que no estaba, ella se fue.
24:58Emine, no me mientas.
25:00Debes haberle dicho algo sobre mi hermana Zelda, porque ella sabe quién es.
25:04Le juro que yo no le dije nada, señora Handan, lo juro.
25:07Si no le dijiste, ¿cómo sabe sobre mi hermana? ¡Ya dilo!
25:11¿Por qué razón yo tendría que hablarle sobre su hermana?
25:19Señora, ¿por qué esa señora sigue viniendo buscando trabajo?
25:22¿Quiere que llame a la policía? Tal vez ella planea algo más.
25:25No, no llamarás a la policía.
25:27Obvio, ella está desesperada.
25:31Ella pensó que trabajaría con mi hermana si no trabajaba aquí, por eso me enojé.
25:35Pero hoy le hablé con dureza.
25:37Y no creo que vuelva.
25:47Zeynep, Zeynep.
25:52Nerim, ¿dónde te habías metido, eh?
25:56Te llamé y no contestabas. Estaba preocupada.
25:59Ah, espera, te contaré todo, pero estoy temblando, por favor.
26:02Vamos a comer algo a algún lugar.
26:05Pero no tengo dinero ahora. Si tú me prestas, sí puedo ir contigo.
26:08Está bien, está bien. Traigo un poco.
26:10Ya vámonos de aquí.
26:12Te extrañé.
26:13Oye, Jen vino a buscarte al trabajo. ¿Sabías eso?
26:17¿Entonces has estado aquí todo el día?
26:20Sí, viendo peinados para la boda.
26:23Espero que tu vestido llegue a tiempo.
26:25Yo también.
26:26Ya lo pagué, así que debe llegar a tiempo.
26:30Entonces es un vestido costoso, ¿verdad?
26:33Berén te dijo, ¿verdad?
26:35Sí, Berén me dijo, pero no que era costoso.
26:37Cuando me dijo la marca, yo lo supe.
26:39Mamá, me conoces. No me importan mucho las marcas.
26:42Pero cuando vi el vestido, de verdad me enamoré.
26:45No te preocupes. A tu padre eso no le importará.
26:48Ni tú ni Berén son niñas mimadas que usan nuestro dinero para comprar cosas absurdas.
26:54No creo que papá se quede tan tranquilo cuando vea el precio del vestido.
26:59¿Lo dices en serio?
27:01Sí.
27:07Ah, Meriem, ¿dónde estabas?
27:09Preparando la habitación de abajo, señora.
27:12Mehmet comprará sus camas, así que estaba revisando eso.
27:16Qué buena noticia, que se muden pronto.
27:18No quiero lidiar con los problemas de Fatma y Nesrin.
27:21Le adelanté a Nesrin su pago.
27:23Sí, muy bien.
27:25Señora Zelda, yo quiero hablarle de la chica nueva, Ipek.
27:29Dime.
27:31¿Podría quedarse con nosotros? ¿Habrá manera?
27:35¿La van a despedir?
27:37No, aún no tomamos esa decisión, pero Fatma y Nesrin se quedarán en esa habitación.
27:43El señor dijo que le daría dos meses de sueldo, pero...
27:46Pero eso es un pretexto.
27:47Ella puede dormir en su casa todos los días.
27:49¿Por qué tendrían que despedirla?
27:51Justo es lo que pensé, pero no tuve la oportunidad de hablar con ella.
27:56Es que eso no ayudará, señora Zelda.
27:59Ella quiere quedarse aquí.
28:01Tiene un padrastro que no es bueno.
28:04Y ella no quiere vivir bajo el mismo techo que ese tipo.
28:33¿Tú por qué me ves así?
28:48Toma el dinero y cállate.
28:53Si vuelves a hablar sobre mí, vas a pagarlo a Keith.
28:57Te juro que te vas a arrepentir.
28:59Oye, ¿cómo te atreves a hablarme de esa forma, Jim?
29:05Tú arruinaste mi vida en unos días solo para que te pagara.
29:09Hasta lograste que me despidieran del trabajo.
29:12¿Qué querías?
29:13¿Que te dejara tan tranquilo?
29:16Si yo tuviera que inclinarme ante personas como tú...
29:19Oh, oh, oh, oh.
29:22Viviría igual que tú en la pobreza.
29:24Por lo menos me gano la vida trabajando muy duro y no me avergüenzo.
29:27No estoy aquí metido todo el día sin hacer nada y gastando el dinero.
29:31Que ni siquiera me pudo imaginar de dónde lo sacas a Keith.
29:34Si quieres hablar mal de los demás, primero debes verte a ti.
29:39Vaya.
29:39Si es así, ¿por qué te urgía tanto entregarme a tu hermana?
29:45Eso.
29:47Tendrás que averiguarlo tú.
29:49Te veré luego.
29:53¡Escucha!
29:55De hoy en adelante no cabemos los dos aquí.
29:59Eso lo veremos, Keith.
30:01Veremos.
30:06¿Qué están mirando?
30:08¿Qué les importa?
30:10Taxi.
30:11¿Yem, cómo estás?
30:12Bien, amigo.
30:14Supe lo que pasó.
30:14Lo siento mucho.
30:15No te preocupes.
30:16Soy un conductor.
30:17No es importante lo que sucedió.
30:19Ya encontraré trabajo.
30:20Estaré bien.
30:22Acabo de ver a Nerrin, tu hermana.
30:24¿En serio?
30:24¿Dónde?
30:26Cerca del café en el que estaba trabajando.
30:28Estaba con Zeynep.
30:29¿Qué estás diciendo?
30:31¿Me prestas el auto por media hora?
30:34Claro que no.
30:35No puedo hacerlo.
30:36A Keith nos está viendo desde allá.
30:38Mira.
30:39Seguro le dirá al jefe.
30:44¿Podrías llevarme?
30:45Sí, claro.
30:46Vamos, te llevaré.
31:08¿No es una oficina muy pequeña?
31:12Es la más cercana a los arquitectos.
31:14¿Para qué quisiera tener una más grande que la de ellos?
31:17Te entiendo.
31:18No quieres que los demás te vean como la hija del jefe, ¿verdad?
31:21Exactamente.
31:22Ellos me dejaron fuera cuando vine a hacer mi práctica profesional a la empresa.
31:25Pero después me di cuenta de que no era algo personal y que no se sentían cómodos haciendo todo lo
31:32que ellos hacían normalmente y también los entiendo.
31:35Pensaron que le diría a papá que hablaban o que hacían en su día laboral.
31:39Creyeron que los iba a delatar.
31:40¿Y no podría pasar de nuevo?
31:42Pero ahora puedo lidiar con eso, hermano.
31:45Me siento mal por perder todo un año antes de ir a la universidad.
31:48No sé, me gustaría graduarme pronto y trabajar en la empresa.
31:52Te voy a aconsejar que nunca lo veas como una pérdida.
31:55Espera la mejor opción posible para ti.
31:57O si no, puedes ir a otras escuelas.
32:00Pues no sé, hermana.
32:01Tal vez debí escuchar a mamá.
32:02Creo que pude haberme ido a estudiar al extranjero.
32:05Tú solamente espera.
32:07Si no se puede este año, el otro.
32:17Hice todo lo que usted pidió, Meriem.
32:19Ay, Ipek, entre preparar la habitación y lidiar con todo,
32:25no pude ayudarte nada el día de hoy.
32:27Está bien.
32:31Ipek, hablé con la señora Zelda de ti.
32:37¿No quieres saber lo que ella me dijo?
32:39Sugirió que me quedara en mi propia casa.
32:41Así es, lo hizo.
32:45Pero le dije que tú querías quedarte en este lugar.
32:49Se lo agradezco mucho, Meriem.
32:52Y adivina, ¿la señora lo aceptó?
32:58Te quedarás en mi habitación.
33:01Porque la otra habitación es como un almacén.
33:04No es nada agradable.
33:05No quiero molestarla, Meriem.
33:07Yo puedo quedarme en ese lugar.
33:08No lo harás.
33:09Estudio por la noche.
33:11No la dejaré dormir.
33:12Bueno, está bien siempre que puedas quedarte aquí.
33:15Buscaremos un lugar para que estudies.
33:17Hasta puede ser aquí.
33:18¿Estás de acuerdo?
33:19Se lo agradezco con el alma, Meriem.
33:21No tiene idea de lo que está haciendo por mí.
33:24Anda, ya ponte a trabajar.
33:42Gracias.
33:43Lamento que te despidieran, Jim.
33:45Quisiera ayudarte, pero también tengo que trabajar.
33:47Sí, por supuesto, no importa.
33:49Nos vemos luego.
34:19Me doy cuenta.
34:21¿Cómo puedes tomar dinero de alguien como a Kif y huir?
34:24Espero que no vaya a matar a Jem.
34:26Créeme que si él lo hiciera, me importaría muy poco.
34:28No digas eso.
34:29Es tu medio hermano.
34:30Por esa razón, sé que no debo decirte nada.
34:33No seas tonta, Nesrin.
34:34Aún si supiera dónde estás, no le diría.
34:37Entonces ya deja de compadecer a Jem y defenderlo, por favor.
34:40Es diferente.
34:41No es nada sencillo para él, pero aún así no te delataría.
34:45Él ya tiene el dinero.
34:46No te preocupes.
34:47A Kif no lo lastimaría.
34:48Olvídate de Jem ahora.
34:50Es tarde.
34:50Debo comprar ropa para mamá y para mí.
34:52Mira, esa es la tienda que te conté.
34:54Tienen cosas buenas y precios baratos.
34:56Son saldos y ofertas.
34:58Un día mi ropa será de las mejores marcas.
35:01¿Cómo vas a hacer eso?
35:02Eso ya lo verás.
35:03Vamos.
35:21Bienvenidas.
35:22Hola.
35:23¿Estás buscando algún especial?
35:25Necesito ver pantalones y blusas, por favor.
35:27Muy bien.
35:28Voy a traerte unos.
35:38Nezrin.
35:39Mira lo hermosa que es.
35:41La compraré cuando me paguen.
35:43Es muy linda.
36:03Jem.
36:13¿A qué hora tuviste tiempo para avisarle?
36:16Te juro que yo no le llamé, Nezrin.
36:19Pensaste que no podía encontrarte, ¿verdad, Nezrin?
36:22¿Tú qué quieres conseguir?
36:24¡Ya déjate buscarme!
36:26Sabes bien que tienes algo que devolverme, Nezrin.
36:29Si no te ibas a casar con Akif, ¿por qué lo robaste?
36:33Yo no me robé nada.
36:36Papá murió y ya no somos una familia.
36:38¡Déjame en paz!
36:45Jem, no hagas una escena, por favor.
36:48¿Sabes que yo perdí mi orgullo y dignidad por ese dinero que tú robaste?
36:53Si tuvieras un poco de orgullo y decencia, no hubieras tratado de vender a tu hermana.
36:57¿Qué dices?
36:59Escúchame, Nezrin.
37:00Tal vez papá murió, pero no te dejaré hacer lo que quieras, ¿entiendes?
37:04¡Déjame, déjame!
37:06¿Estás loco?
37:07¿Por qué la golpeas?
37:08¡Tú no te metas en esto, Zeynep!
37:13¡Ya váyanse de mi tienda!
37:15¡Causaron un desastre!
37:16¡Tú no te metas!
37:27¡Daxi!
37:27¡Nesrín!
37:55¡Nesrín!
37:56No tengas miedo.
37:58Bloqueé las puertas después de que te subiste.
38:00Muchas gracias.
38:02Ojalá no hayas hecho nada malo.
38:04No, no lo hice.
38:06Él es mi hermanastro.
38:07Estaba tratando de quitarme mi salario.
38:09Y no quería dárselo porque tenemos que pagar el alquiler con él.
38:14Vaya, que he aprovechado.
38:23Te mereces lo que Nesrín está haciendo, Jem.
38:25¡Basta!
38:27Váyanse al infierno.
38:28Lavado de autos.
38:55Vienen a entregar.
38:59Bienvenido, señor.
39:00Te lo agradezco, Mehmet.
39:01¿Qué trajeron?
39:02Son las camas nuevas para la esposa y la hija de Hikmet.
39:06Bien, qué bueno.
39:07Si ellas se van a quedar abajo, ¿dónde se va a quedar la chica nueva?
39:10Será despedida, hijo.
39:19Ah, bienvenidos.
39:21Gracias.
39:25¿Qué pasa, mamá?
39:27Veo que estás de muy buen humor.
39:29Me siento mejor con los cambios realizados, claro.
39:32Así que llegaron las camas.
39:33Sí, ya están aquí, hija.
39:36Solo falta arreglar esa habitación, pero Nesrín salió desde la tarde y...
39:40Fatma aún no ha bajado.
39:49Voy a prepararme un sándwich antes de cenar porque me muero de hambre.
39:53Sé paciente, hijo.
39:54En poco tiempo la cena estará lista.
39:56No te preocupes por eso, mamá.
39:58Él también comerá en la mesa.
40:00Aunque no me explico a dónde se va todo lo que come.
40:03Él salió tan delgado como tú.
40:12Me pregunto cómo será la madre de Sinan.
40:31¿Qué bien huele eso?
40:34No escuché cuando entró.
40:36¿Me di cuenta?
40:37Porque estabas muy concentrada.
40:43¿Hiciste sopa de yogurt?
40:45No, no la hice yo.
40:47La hizo Meriem.
40:48Yo solo se la estoy cuidando.
40:51Ipek, estoy molesto porque sé que te vas de la casa.
40:55Pero ya no voy a irme.
40:58Eso fue lo que yo escuché.
41:01Tal vez solo me confundí.
41:03Iba a irme, pero su madre cambió de opinión.
41:08Bien, me alegro por ti.
41:12Vine a la cocina buscando algo de comer, pero creo que voy a esperar a la cena.
41:22La señora estuvo de acuerdo que se quedaran aquí.
41:25Kerim no es un hombre que coincida con lo que ella dice.
41:28Zelda debe haberlo aceptado porque lo conoce bien.
41:31El señor Kerim siente que es responsable de esa familia.
41:35Kerim tiene una deuda de gratitud.
41:37Me sorprendería si no las hubiera ayudado.
41:40Bueno, ¿cuándo regresa, señora Sultan?
41:42Estaré pronto ahí.
41:44Extraño mucho a mis nietos.
41:46Muy bien.
41:47Entonces la volveré a llamar.
41:49Tengo que apresurarme a preparar la habitación.
41:52Hasta luego.
41:53Se lo agradezco.
41:58Hijo, comiste muy rápido.
42:00Cuando vi lo que están preparando, decidí mejor esperar.
42:10¿Entonces comenzaste a trabajar?
42:12Sí, tendré mi oficina mañana.
42:15Tuva, si tú quieres, puedes trabajar en la empresa.
42:19No quiero trabajar en la empresa, papá.
42:23Pero...
42:24no harás siempre eso, ¿no, hija?
42:26Tú necesitas tener un trabajo.
42:29Sí, pero aún no he decidido lo que quiero hacer.
42:32Aunque lo que sí sé es que no quiero trabajar en la empresa.
42:35Bien, Kerim.
42:36Sinan y Berem quieren trabajar contigo.
42:38Estarás bien sin Tuva.
42:41Así es.
42:42Si no fuera por ellos, la empresa que construí
42:45terminaría en manos de otras personas.
42:51Tuva, no dije eso para molestarte, querida.
42:55Pero cuando tienes algo productivo que hacer,
42:58te sientes mejor contigo.
43:00No lo olvides, mi amor.
43:01¿Está bien?
43:04Por cierto, Zelda,
43:06quiero invitar a Ali y a su novia a cenar,
43:08pero deberías ser tú quien los invite.
43:10Me gustaría conocerla.
43:12De acuerdo, está bien, lo llamaré.
43:13Y le pediré que traiga a la chica.
43:15Él necesita formar ya un hogar.
43:18Si me gusta la novia,
43:20ayudaré a que se decida cuanto antes.
43:28¿Por qué me miran así?
43:30Solo estoy diciendo que tal vez Ali necesite un poco de ayuda.
43:35Bueno, iré un rato a trabajar al estudio hasta que la cena esté lista.
43:52Fatma, tenemos mucho trabajo que hacer.
43:54Tu habitación aún no está terminada.
43:56Y tú no has hecho nada en todo el día.
43:59Ve a terminar de acomodar,
44:00mientras yo me hago cargo de servir la cena.
44:03Señora María,
44:04Nesrin salió hace varias horas.
44:06No puedo contactarla.
44:08No puedo pensar en nada más.
44:10Ella llegará pronto, tranquila.
44:12No te preocupes por ella.
44:14Nadie le hará nada a esa niña.
44:25Me pregunto si el señor Kerim volvió.
44:28Es mejor hablar solo con él en vez de explicar a los demás.
44:32No estoy de humor para hacerlo.
44:55¿Hola?
44:56Hola, Ali.
44:57Dime, ¿has encontrado algo sobre la madre de Nassim?
45:00No, no tengo nada.
45:01Busqué en el barrio que dijiste, pero no hay nada.
45:05Todavía viven ahí hasta donde yo sé.
45:07No tengo más información de él.
45:09Le pregunté al jefe, pero no.
45:11¿Sabe si tiene otros parientes?
45:13Que yo sepa, ningún otro.
45:15Su padre murió cuando era pequeño y él es hijo único.
45:19A través de su madre llegaremos a él.
45:20Si llego a saber algo más sobre su madre, te lo haré saber.
45:23Por favor, Ali.
45:25Bien.
45:26Y por cierto,
45:27mantén esta información entre nosotros porque Kerim quiere terminarlo.
45:31Está bien, no te preocupes.
45:33Adiós.
45:38Eres un infeliz.
45:40Sigue siendo la misma escoria que eras de niño.
45:43Pero te juro que voy a encontrarte pronto.
45:53Beren, ¿de qué cosa quieres hablar?
45:57Llegó el estado de cuenta de mi tarjeta.
45:59¿Y?
46:00¿Cómo que y?
46:01Es que es demasiado.
46:02¿Cómo puedes pagar tanto por un vestido?
46:05Está bien, sabía que era caro, pero no pensé que fuese tanto.
46:08No te habría dado mi tarjeta de saberlo.
46:10No exageres, Beren.
46:12Ambas sabemos cuánto gasta mamá en su ropa.
46:14Y papá nunca dijo nada hasta el día de hoy.
46:18Lo de mamá tampoco está bien y aunque así fuera, no pagaría tanto por un solo vestido.
46:22Beren, te pareces a la abuela con la exagerada que eres.
46:27¿Tanto dinero es una exageración, Tuba?
46:29¿Por qué me gritas?
46:31Ya lo compré, no lo voy a devolver.
46:33Es que no te pido que lo devuelvas, Tuba.
46:36Ve y explícale a papá que tu armario está compitiendo al nivel del de Kim Kardashian.
46:40Creo que el que Ali tenga novia realmente te ha molestado mucho.
46:44Enloqueces por cosas que a papá ni le interesan.
46:46Bueno, si no le importa, entonces ve a explicarle ahora, Tuba.
47:13Por Dios, ¿dónde dejé mi teléfono?
47:20Supongo que lo dejé en la sala.
47:51¿Nerrine, apenas llegas?
47:53Me senté en el jardín unos minutos.
47:58¿Estás bien?
48:00Yo me encontré con Jem en el cementerio.
48:09Vamos a mi estudio para que hablemos, ¿te parece?
48:16¿Qué?
48:25Emine, ¿qué sucedió?
48:28Casi una desgracia, Isé.
48:29¿Qué pasó?
48:30¿Le pasó algo a Ipek?
48:32No, Ipek está bien, pero yo casi me muero.
48:35Eres una habladora.
48:36La señora me regañó y tuve problemas.
48:38Casi pierdo mi trabajo.
48:39Emine, pero de verdad, yo no le dije nada.
48:42Pero mencionaste a la señora Zelda.
48:44Y me gritó pensando que yo había hablado.
48:51¿Llamaste a tu madre?
48:52La llamé, pero sonó ocupado.
48:54Llámala mientras yo les preparo la mesa.
48:56Que no se quede con la preocupación.
48:59Hazlo.
49:12La llamaré más tarde.
49:19Está bien, Emine, es verdad.
49:20Tienes razón.
49:22Se me hizo fácil preguntarle.
49:23Lo lamento.
49:25Oye, Isé.
49:26¿Qué asunto hay entre tú y la señora?
49:28Y no me digas que estás buscando trabajo.
49:31¿De dónde sacaste el teléfono?
49:34Isé, habla.
49:36Isé, ya contéstame.
49:39¿Qué?
49:41¿Qué?
49:41¿Qué?
49:42¿Qué?
49:43¿Qué?
49:44¿Qué?
49:45¿Qué?
49:48Esa herida luce muy mal.
49:50Me caí al escapar de Jem.
49:52Me atrapó al caer al suelo.
49:55De no ser por el vigilante, creo que no hubiera podido volver.
50:00No está bien lo que hace ese muchacho.
50:03Enloqueció porque mamá tenía un poco de dinero.
50:05Me atacó porque cree que yo lo tengo.
50:09Y me quitó el adelanto que me haría en medio.
50:12Es tan ambicioso.
50:13No puedo creerlo.
50:15Si él descubre que estamos viviendo aquí, vendrá para obtener más dinero, señor Kerim.
50:27¿Cuántas veces se puede ser testigo de una boda, Beren?
50:31Todos los ojos estarán sobre mí y me gustaría verme muy elegante.
50:35Te entiendo, Tuva, pero esta no es responsabilidad mía.
50:38Tú tienes que explicárselo a nuestro padre, ¿sí?
50:41Lo haré.
50:43Debería decirle de una vez.
50:45Es lo mejor.
51:11No te preocupes.
51:20No volverán.
51:22A lastimarte.
51:23Ni a ti, ni a tu madre mientras vivan en esta casa.
51:29Lo sé.
51:31Desde que llegamos a esta casa, nos ha protegido hasta de toda su familia.
51:41Confío en usted por completo.
51:44Y puedo asegurar que nunca nos decepcionará.
51:58Con el...!
52:01No it sé.
52:10No!
52:21¡Gracias!
52:46¡Gracias!
53:12¡Gracias!
Comments

Recommended