- 3 hours ago
Love Is In The Air Capitulo 93: Una desagradable coincidencia
Category
📺
TVTranscript
00:04يقظSON
00:062 3 4يقظيقظيقظيقظيقظيقظيقظيقظ
00:16I don't have to go to the edge of my heart.
00:19I don't have to go anywhere with a possibility.
00:21I'm not a possibility, not to go anywhere else.
00:25But there's a light on my heart, my heart's swelling.
00:31I'm not a bad guy, but my heart's swelling.
00:32I'm not a bad guy, my heart's swelling.
00:45See you next time.
01:08See you next time.
01:47See you next time.
02:10See you next time.
02:39Leila, no quiero errores en la presentación de esta tarde, ¿me entiendes?
02:42No podemos...
02:43¿Qué pasa? ¿A qué has venido aquí?
02:45¿Has venido a terminar lo que habías empezado?
02:47¿Qué? No sé de qué hablas.
02:49No te preocupes, yo termino tu trabajo.
02:51Toma, me recogiendo.
02:52¿Qué estás haciendo?
02:53Haz el favor de no tirar las cosas.
02:55¡Marta!
02:55La princesa se ha despertado de su sueño, no te preocupes.
02:58Deja de tirarme ropa encima.
03:00Baja aquí y hablemos como personas civilizadas, porque no sé de qué estás hablando.
03:04¿Quieres hablar?
03:05Muy bien.
03:06A ver si eres capaz.
03:08Vale, escucha.
03:09Nunca he estado en este piso.
03:11Ni sabía que era mi casa.
03:13O sea que has recogido todas mis cosas, pero no sabías que era tu piso, ¿no?
03:16No, yo no he recogido tus cosas.
03:17Es la primera vez que vengo.
03:18Entonces, ¿quién ha sido?
03:20¿Por qué yo no?
03:20¿O has sido tú?
03:21¿O tú despreciable no?
03:22¿Qué?
03:23No hemos sido ni mi gobia ni yo, ¿de acuerdo?
03:25Así que cálmate, ¿vale?
03:26Yo soy el que ha llegado y te he encontrado durmiendo arriba, tumbada en el que se supone
03:30que es mi dormitorio.
03:32Y lo más extraño...
03:32Estaba pensada y me he quedado dormida.
03:34¿Qué tiene de malo?
03:35¿Qué tiene de malo?
03:36¿En serio?
03:36¿Cómo ibas a ver que estaba recogiendo todas mis cosas?
03:39¿Qué iba a haber esto?
03:39O sea que para ti es normal quedarte dormida en la casa de un extraño, ¿verdad?
03:42Tú no eres ningún extraño, ¿vale?
03:44¿Y cuántas veces te lo voy a tener que decir?
03:46¿Y cuántas veces te voy a tener que decir que no te recuerdo?
03:48No conozco a alguien que no recuerdo.
03:49Pero por desgracia, yo tengo un pasado en esta casa.
03:52¿Lo recuerdes o no, Serkan?
03:53Así que he venido a buscar mis cosas.
03:55¿Te enteras?
03:56¿Has venido a buscar tus cosas?
03:57Entonces, ¿cuál es el problema?
03:58Aquí están, cógelas.
03:59¿Y qué derecho tienes tú a tocar mis cosas?
04:01Ya, claro, porque tirarlas desde el piso de arriba es mucho mejor.
04:04Pues sí, quiero sí.
04:05Una idea estupenda.
04:05Son mis cosas y hago con ellas lo que me da la gana.
04:08No tienes que guardarlas de esta manera.
04:09Me alegro de que ya estén en la maleta, pero te digo que yo no he tocado nada.
04:12No, entonces has sido tu novia.
04:13Basta, basta.
04:14Mira, eres el diablo en persona, Eda.
04:17Eres lo peor que hay.
04:18Pues sí, lo soy.
04:19Siempre lo he sido.
04:20Sí, y encima estarás orgullosa.
04:20Por eso te enamoraste de mí.
04:22No, a mí jamás me habría traído eso.
04:24Es imposible.
04:24Si te queda un ápice de inteligencia en algún lugar de tu cerebro vacío, olvídame, Serkan.
04:29Sí, acabo.
04:29Me has perdido para siempre.
04:31Sí, me alegra de haberte olvidado.
04:32Me alegra.
04:33Muy bien, vale.
04:33Es lo único bueno de esto.
04:35¿Has terminado?
04:35Bien, entonces coge esa cosa y llévatela.
04:38¿El busto?
04:39Sí.
04:40No sé qué sueños tienes conmigo, pero por favor, vete a soñar a tu propia casa y déjame tranquilo.
04:46Eso lo mandaste a hacer tú mismo.
04:48Así de megaloma no eres, cariño.
04:50Y deja que te diga otra cosa.
04:52Venga.
04:52Es más humano que tú.
04:53No me digas.
04:54Sí te digo.
04:57Te odio con todo mi corazón, Serkan Polat.
04:59Te aseguro que el sentimiento es mutuo.
05:14Encima lo deja todo aquí.
05:18Erdem, escucha, ¿sabes lo que tienes que hacer?
05:21Sí, lo he comprendido.
05:22Tengo que inflarle el ego.
05:24Tienes que alabarme, pero sin exagerar.
05:27Es decir, tienes que intentar ser sutil.
05:29Sí, sí.
05:30Hablaré de lo buen padre que sería.
05:32Lo tengo claro.
05:32No se preocupe.
05:33Me lo pillo perfectamente, señor Edgar.
05:35Así me gusta.
05:36Tiene que salir bien.
05:38Cuidado.
05:38Ya viene.
05:39Ahora vete y vuelve.
05:41¿Y qué digo?
05:43No lo sé.
05:43Habla de algo bueno que haya hecho por ti.
05:47Vale.
05:47Entendido.
05:58Ah.
06:00Cariño.
06:02Ahora iba a verte.
06:03¿Recuerdas que había un problema con la oferta del proyecto de Londres, verdad?
06:06Pues ya no.
06:07Lo he solucionado.
06:08Bien.
06:11O sea, que otra vez he solucionado un problema con bastante facilidad y yo solo.
06:18Muy bien hecho, Engin.
06:29Hola, Erden, ¿qué pasa?
06:36¿Pero qué hace?
06:41Señor Engin, muchísimas gracias.
06:43Es usted una persona realmente increíble.
06:47¿Qué dices?
06:48Estás exagerando.
06:49¿Qué pasa?
06:50¿Ha ocurrido algo?
06:51Sí, ha pasado algo.
06:53Resulta que a causa de una apuesta que hice, perdí una enorme cantidad de dinero.
07:01Y por eso vengo a darle las gracias al señor Engin, que me ha subido el sueldo a raíz de
07:06saber mi problema.
07:07¿Cómo?
07:08¿He subido el sueldo?
07:09Exacto.
07:09Me ha subido el sueldo.
07:10Me dijo que él pagaría lo que había perdido.
07:13Es decir, que iba a darme el dinero que debía para así poder pagar.
07:17Pero yo dije que no, que no podía aceptarlo, porque no me merecía un céntimo de ese dinero y yo
07:23jamás aceptaría nada que no me mereciera.
07:25Así que después de eso, decidió que lo mejor sería aumentarme el sueldo.
07:31No me digas.
07:32¿Así que Engin decidió por su cuenta que te merecías un aumento?
07:36Bueno, eso no es del todo...
07:37Exacto, ocurrió así.
07:39Eso fue lo que pasó, señora Piril.
07:41Por fin alguien de esta empresa valora mi contribución, porque su esposo tiene la mentalidad de un padre.
07:57Papá, papá...
07:58Engin Sesgin, será usted un padre maravilloso.
08:03A ver si lo he entendido bien, has tomado esa decisión tú solo, sin consultarlo con nadie.
08:08Él cometió un error y tú le premias.
08:10Muy bien, Engin Sesgin, sí que serás un padre maravilloso.
08:13Cariño, te lo puedo explicar.
08:18Erdem, ¿cómo puedes ser tan idiota?
08:20Eres completamente estúpido.
08:22¿Por qué te pones a hablar del dinero que perdiste en una apuesta?
08:25Es que...
08:26Mire, ahora mismo tiene una gran oportunidad de hacer algo bueno.
08:31Mírelo desde ese punto de vista.
08:33Erdem, desaparece.
08:35Erdem...
08:36Piénselo bien.
08:37Erdem, lárgate.
08:43No pongas esa cara, Melo.
08:45Que lo que ha pasado en casa de Serkan no salga de aquí, por favor.
08:48Y no me preguntéis nada, ya estoy cansada.
08:54Bueno, el lugar del que te hablaba es este.
08:57Es tranquilo y no está demasiado lejos.
09:00¿Qué me dices?
09:01¿Nos vamos?
09:02Sí, vámonos, claro que sí.
09:04Lo mejor para mí es alejarme de la ciudad.
09:07Necesito descansar.
09:10Vosotras también vendréis.
09:11No me mires así, Eda.
09:13Yo no puedo ir a ninguna parte.
09:15El señor Engin me ha dado un montón de trabajo.
09:17No puedo ir.
09:18Yo tampoco puedo ir.
09:19No me siento demasiado bien.
09:21No estoy de humor.
09:22Deberíamos ir, Geran.
09:23Nos ayudaría a relajarnos.
09:25Hemos estado muy estresados últimamente.
09:27¿Estás seguro de que es una buena idea?
09:29Me parece que necesitamos una escapada así desde hace mucho tiempo.
09:34Vamos, Geran.
09:38Geran.
09:40No sería divertido sin ti.
09:42Vale, entonces nos apuntamos.
09:45Genial, decidido entonces.
09:47Mañana nos levantamos temprano y nos marchamos.
09:50Nos pondremos en marcha temprano y llenaremos nuestros pulmones de oxígeno.
09:54Así nos prepararemos para iniciar una nueva etapa en nuestras vidas.
10:02Yo no pedí que hicieran mi propio busto, ¿verdad?
10:06No, no fuiste tú, que va.
10:08Tuvimos una chica de relaciones públicas unos meses.
10:11Se llamaba Baria.
10:12Ella lo encargó para ti.
10:14La verdad es que estaba bastante interesada en ti.
10:16Por eso lo encargó y te lo regaló.
10:18Supongo que pensó que te gustaría.
10:20Por alguna razón, Eda ha querido burlarse de ti.
10:23Ya veo.
10:24En fin, Eda ha dicho que quiere olvidarme.
10:28¿En serio?
10:29¿Y cómo lo va a hacer?
10:30No lo sé, pero parecía decidida conseguirlo.
10:34Oye, olvidar a alguien no es algo que se pueda hacer por decisión propia.
10:39No funciona así.
10:40¿Eso es lo que crees?
10:42Claro, todos hemos pasado por esas cosas.
10:44Lo sé bien por experiencia.
10:46Hablas de antiguos amores.
10:47No, que va, no.
10:48Eso ni lo menciones.
10:50Ya tengo bastantes problemas con Piril.
10:52Quiero entrar en una nueva fase de mi vida.
10:54¿En qué sentido?
10:56Quiero ser padre.
10:57¿Sabes?
10:57Eso me ilusiona.
10:58Pero hay un pequeño problema.
11:02Piril dice que no.
11:04Pues engáñala.
11:06¿Cómo dices?
11:08Digo, que si tú quieres tener un hijo y Piril no quiere tenerlo, tienes que comportarte como si tú tampoco
11:13quisieras.
11:14Engáñala.
11:16Si cree que yo no quiero, ella sí querrá.
11:19Vaya.
11:21Es una gran idea.
11:25Ay, Denise, estos diseños son preciosos.
11:28Son todos muy bonitos.
11:30Gracias.
11:31Vaya, ahora no sé cuál de ellos elegir.
11:33A las mujeres de la asociación les va a encantar todo esto.
11:36Estaba pensando que podría presentártelas.
11:39¿Estás libre mañana?
11:40Mañana no podrá ser.
11:41Me voy un par de días.
11:43¿Por qué?
11:43¿Hay algún problema?
11:44No, todo va bien.
11:45Es que me llevo a Eda afuera para que se relaje.
11:48¿Cómo que se la lleva?
11:49No quiero que nadie se vaya a ninguna parte.
11:51No, tranquilo.
11:52Ella quiere alejarse de la ciudad.
11:54Todo lo que le ha pasado últimamente la tiene agotada.
11:57Un par de días en la naturaleza le hará mucho bien.
12:00La conozco perfectamente.
12:01Ya, sí.
12:02Quizás sea buena idea.
12:03Me encanta la amistad que tienen ustedes.
12:05La ayudó cuando el señor Serkan estaba desaparecido y ahora está con ella.
12:09Es muy bueno.
12:11Eda es una amiga muy especial.
12:13No pude estar con ella cuando pasó por una mala racha.
12:17Así que de ahora en adelante estaré con ella mucho más a menudo.
12:20Oh, qué tierno.
12:21¿Y a dónde vais a ir?
12:23Hace varios años fui a un camping.
12:25Tiene unos pequeños bungalows muy bonitos en plena naturaleza y...
12:29¿Quién será?
12:30Perdón.
12:31Es de allí, por la reserva.
12:33Lo siento.
12:33Está bien, contesta, por supuesto.
12:35¿Hola?
12:36Sí, soy yo.
12:37Diga.
12:38¿Qué es esto?
12:39¿Ahora se van a ir de vacaciones?
12:43Me iré por dónde.
12:45Creo que van a ir aquí.
12:46Hay un bungalow en el folleto.
12:50Uy, es un lugar precioso.
12:53¿Pero por qué tienen que irse ahora?
12:55Ya se lo ha dicho.
12:56¿Cree que a la señorita Eda le sentará bien?
12:57Solo Serkan puede hacerla feliz.
13:00Cierto.
13:02Venga, vámonos.
13:04¿A dónde va?
13:04Se lleva el folleto.
13:05¿Pero qué hace?
13:06¿Por qué lo coge?
13:07Vamos, levanta.
13:10Ay, Denise, nos tenemos que ir.
13:12Ha surgido un imprevisto.
13:13Vaya, pues es una pena.
13:14No tiene importancia.
13:16Nos vemos.
13:17Hasta pronto.
13:17Adiós, hasta pronto.
13:18Perdónenos, hemos comido y vivido y nos vamos así.
13:21Tranquila.
13:28Ah, cariño, tienes razón.
13:29Es muy tarde.
13:30Envío este último correo y nos vamos a casa, ¿de acuerdo?
13:33Tranquila, no hay problema.
13:35Yo también tengo un par de cosas que hacer antes de irnos.
13:38Vale.
13:41Estaba pensando que hemos hecho bien.
13:46¿Para qué queremos niños?
13:48¿No quieres tenerlos?
13:51¿Has cambiado de idea?
13:53Cuando mis amigos se convirtieron en padres,
13:55creo que me emocioné demasiado sin ninguna razón,
13:58pero puede que ser padre no sea para mí.
14:00¿Estás seguro de eso?
14:02Claro.
14:03Sí, ni siquiera puedo arreglármelas con Ercem.
14:06Un niño aún es más complicado.
14:09Ah, exacto.
14:10Sí.
14:11Además, ¿qué pasa si no tenemos hijos?
14:13¿Podemos quedarnos a trabajar hasta tarde,
14:15viajar por todo el mundo,
14:17podemos coger un avión e irnos de vacaciones?
14:19¿No es eso mejor?
14:20Dime.
14:21Te puedes ir de vacaciones con tus hijos,
14:23o sea, más adelante, claro, no digo ahora mismo.
14:26No, no, no, no, no, no, no.
14:27Uf, un bebé no para de hacer ruido,
14:30no quiero tanto ruido cerca.
14:32¿Si es lo que tú quieres?
14:34Claro que sí, cariño.
14:36Olvídalo, ¿para qué nos vamos a crear problemas
14:38si podemos continuar así como estamos?
14:40Termina, cuando acabes nos vamos.
14:47Tampoco he dicho que no quiera.
14:52Ay, vale, vale, ya voy.
14:58¿Quién es?
15:01Ah, no hay nadie.
15:03Ercem, para.
15:04¿Qué quieres?
15:08Hola, buenas noches, Melek.
15:09Para empezar, quiero recordarte
15:11que habéis perdido una apuesta.
15:13Por eso me quedaré en casa de Leila
15:14una semana y otra semana en tu casa.
15:16He elegido tu casa primero.
15:17Mírame bien, Erdem.
15:19¿Qué ocurre?
15:20Oh, tía, buenas noches.
15:22Me pido la habitación con la estufa.
15:24¿Qué hace?
15:25¿Qué pasa, Melo?
15:27Esto es...
15:28Ahora te lo explico.
15:30Si me permites un momentito,
15:32ahora vuelvo y te lo explico.
15:33¡Ven aquí, Erdem!
15:35Pero...
15:35No.
15:36¿Qué es esto?
15:39Mamá, no tenías por qué venir.
15:41Es que te echo de menos, hijo.
15:43Es normal, quería verte.
15:44Aún no nos creemos que haya vuelto
15:46y a veces queremos venir a comprobarlo.
15:49Esta mañana me ha parecido que no estabas bien.
15:52¿Por qué lo dices?
15:53Parecías cansado.
15:54¿Verdad?
15:55Un poco.
15:57No estoy cansado.
15:58Es que estoy muy confuso, mamá.
15:59Ya.
16:00Es que la confusión provoca
16:01que uno se sienta muy cansado.
16:03Tendrías que salir de aquí
16:04y descansar un poco, hijo.
16:06Dame el folleto.
16:09Tomá, echa un vistazo.
16:11El año pasado fue una amiga
16:12y volvió entusiasmada.
16:14Le gustó muchísimo.
16:15¿Puedes ir allí y descansar un par de días?
16:20Quizás sí.
16:20Claro.
16:21Y mañana es festivo.
16:23En lugar de quedarte en casa,
16:24descansa en la naturaleza.
16:28Es una buena idea.
16:29Pues claro.
16:30Tu madre sabe lo que es mejor.
16:34Está bien.
16:35Pues se lo diré a Selene.
16:41No, es mejor que vayas solo.
16:43Así es más fácil despejar la mente.
16:45No, tengo que llamar a Selene.
16:47Gracias.
16:47Una gran idea.
16:49Es usted un genio, señora.
16:52Ya lo sé, Seifi.
16:54Aunque habría sido mejor
16:55si no fuera con Selene.
16:57Los genios también cometemos
16:59pequeños errores.
17:00Pero aún así va en la buena dirección.
17:02Bravo.
17:03Sí, te agradezco.
17:04Gracias.
17:05Ya no hay nada que ver.
17:06Aceptado de inmediato.
17:14Eda, deja de amargarte la vida.
17:16¿Qué has dicho esta mañana?
17:18¿No has dicho que le ibas a olvidar?
17:20Y he dicho Lee.
17:21Ni siquiera pronuncio su nombre.
17:22¿Y qué puedo hacer?
17:25Intentaré olvidarle.
17:26Pero no es fácil renunciar a él.
17:28Es terriblemente duro.
17:30Eda, la persona a la que amas
17:33ha desaparecido.
17:35Tú misma dijiste que el que volvió
17:36tras el accidente
17:37era un hombre diferente.
17:39Lo sé, Denise.
17:40Lo sé.
17:41Pero todavía siento que tengo
17:43una conexión muy fuerte con él.
17:46Está bien.
17:48Hagamos esto.
17:51Hola.
17:53Buenas noches.
17:54Querría hablar con la señorita Eda.
17:57Sí, exacto.
17:59Tiene el pelo largo
18:02y unos ojos preciosos y enormes.
18:06Y es bastante alta.
18:09Estupendo.
18:10Sí, espero.
18:11Ahora la están llamando.
18:13Responde.
18:16Hola.
18:17¿Eda?
18:18Denise, ¿eres tú?
18:19Sí, soy yo.
18:20Escucha, de repente me he acordado de ti
18:23y he pensado que tenía que decirte una cosa.
18:26Dime, te escucho.
18:28Eda, siempre has sido un ejemplo para mí
18:31por tu actitud.
18:32Siempre me has dado coraje.
18:33Cada vez que te veía pensaba
18:35esta mujer podría poner el mundo
18:37a sus pies si quisiera.
18:40Por favor, te lo pido, por favor.
18:42No permitas que nadie te haga daño.
18:45Está bien, lo intentaré.
18:47Pero inténtalo, de verdad.
18:50Vale, prometido.
18:52Muy bien, entonces ya puedo colgar.
18:54Por cierto, vuelvo de México.
18:56Si necesitas algo de mí, dímelo.
18:58¿Podría traerte...?
18:59No, no necesito nada.
19:01Será suficiente con que vengas.
19:04Has vuelto en el momento justo, Denise.
19:06Me alegro de que estés aquí.
19:08Yo también.
19:09Pero vamos a olvidarnos de esto.
19:12Primero, no quiero que pensemos
19:14en nada más que en nuestras vacaciones.
19:16Segundo, no mencionaremos nunca
19:18para nada el nombre del señor robot.
19:21Y tercero, y esto es lo más importante,
19:24no permitiremos que nadie nos amargue
19:26durante estos tres días.
19:28¿Trato hecho?
19:30Trato hecho.
19:31Genial.
19:45Has encontrado un lugar estupendo, Denise.
19:47Ya me siento lejos del estrés de la ciudad.
19:49Esto es estupendo.
19:50Y el desayuno está buenísimo.
19:53Un buen desayuno te pone contento
19:55el resto del día.
19:56¿No es genial?
19:58Desde luego es una buena forma
19:59de empezar el día.
20:01Estamos lejos de la ciudad
20:03y lejos de todo en general.
20:05Y podemos respirar aire fresco.
20:07Apartemos los malos pensamientos y...
20:10no pensemos en nadie.
20:11Ni siquiera nos vamos a acordar de nadie.
20:14Ni tampoco lo mencionaremos.
20:16Será un gran día.
20:17Señor Serkan,
20:18hay servicio de habitaciones.
20:20Venga, por favor.
20:23No puede ser.
20:24¿Es él?
20:25No estar aquí, ¿verdad?
20:26No, no, no.
20:26Solo es una desagradable coincidencia.
20:29Ya está.
20:31O eso espero.
20:35Serkan, ven aquí.
20:36No corras.
20:38Eso también ha sido...
20:39Sí, la segunda coincidencia desagradable.
20:43Con dos basta.
20:47Eda.
20:48¿Qué?
20:49¿Podrás soportar una...
20:51tercera coincidencia desagradable?
20:53Oye, Geran.
20:55¿Esas dos personas
20:56son la tercera coincidencia?
20:57No me lo puedo creer,
20:58pero ¿cómo es posible esto?
21:05Que aproveche.
21:08Gracias.
21:09Gracias.
21:09Supongo que es una coincidencia.
21:11Una muy desagradable.
21:13Pues sí.
21:14No es ninguna coincidencia.
21:16Ahora entiendo por qué mi madre quería que viniéramos aquí.
21:20Lo sabía.
21:21¿Os acordáis del folleto que os enseñé en el café?
21:24Desapareció.
21:25Y ahora me doy cuenta de lo que pasó y quién se lo llevó.
21:29¿Podemos hablar un momento?
21:31Claro.
21:36Dime.
21:39Oye, piensa en esto de un modo positivo.
21:41La señora Idan ha intentado que volvierais a uniros al hacer que viniera aquí.
21:44¿De qué otro modo podemos tomarnos su jugarreta?
21:47Eso también es malo.
21:53Eda, si quieres podemos irnos.
21:54No tenemos por qué quedarnos aquí.
21:56Lo sabes, ¿verdad?
21:57Mírame a los ojos.
21:58¿A ti te parece que estoy dispuesta a huir?
22:00No me voy a ir.
22:01Que se vayan ellos.
22:02De acuerdo, como tú quieras.
22:07No puedo creer que tu madre haya hecho esto.
22:09Lo ha hecho a propósito.
22:11Si te sientes incómoda, podemos irnos.
22:13No, cariño.
22:15Que Eda se acostumbre a vernos juntos.
22:17¿Estás segura?
22:20¿Podemos unirnos a vosotros en el desayuno?
22:23Vale.
22:24Por favor.
22:26Bien.
22:26Adelante.
22:28¿Se van a sentar con nosotros?
22:30Sentaos.
22:32¿Puede venir?
22:33Por favor.
22:35Bueno.
22:48Ay, ay, vaya.
22:51Este huevo está cocido.
22:53Oh, Erdem.
22:55¿No te gustan cocidos?
22:57Pues nada, dile a Melo que te lo prepare la próxima vez.
23:01Míramelo.
23:02A mí me gustan los huevos pasados por agua.
23:05Si están cocidos, son demasiado secos.
23:07Les falta textura.
23:08En cambio, pasados por agua tienen más consistencia.
23:11La clara se cuece, pero la yema debe quedar como...
23:16La miel.
23:17Eso es, como la miel.
23:18¿Entiendes?
23:18Es un poco líquida para que cuando la comas se funda en la boca como si fuera...
23:26Piedras.
23:27Come piedras, Erdem.
23:28Por el amor de Dios, ¿cómo puedes tratar así a un invitado?
23:31¿Has oído, Melo?
23:33¿Es así como se trata a un invitado?
23:36Podemos verlo de esta manera, si quieres.
23:38Eda se ha ido y yo he venido.
23:40Ahora soy un miembro de esta familia.
23:44Mira, por una vez me ha hecho reír.
23:45Hay que ver qué ideas tiene este chico.
23:47Yo creo que delira.
23:48Es una cosa increíble.
23:50Yo ya no sé qué pensar.
23:51Cada día me sorprendo más porque te miro y no entiendo cómo...
23:54¿Se te puede considerar un ser humano?
23:56Porque tú no eres un ser humano, Erdem.
23:58Tú eres un virus, como una bacteria, un parásito que se aferra y no puedes librarte de...
24:04Pues eres tú la que ha traído aquí a esta forma de vida, Melo.
24:08¿Tiene miel?
24:09¿Qué dices?
24:10¿Qué?
24:11Es por algo que has dicho.
24:13No sé, pero de repente he sentido el antojo de comer miel, pero no veo que haya por aquí.
24:17Sería genial si sacara un poco de miel.
24:21Me voy antes de hacer algo que no quiero.
24:24Hasta luego.
24:25Espere, si pasa por la cocina le doy mi vaso.
24:28Tranquilo, hombre.
24:30Calma.
24:31Bebe despacio.
24:32¿Pero qué haces?
24:33¿Me trae más té a mí también?
24:35Pero no uno tan fuerte, que luego tengo acidez de estómago.
24:42¡Ve a por el té tú mismo!
24:44Si he de estuviera aquí, ¿no le traerías un vaso de té a ella?
24:47Dios mío, dame paciencia para no matar a este idiota.
24:53No lo entiendo.
24:54Parece que no hay manera de desayunar tranquilo en esta casa.
24:57Además, le he dejado su sitio.
24:59Mi sitio es en el que tú te has sentado.
25:01Sí, claro.
25:07Cuando estaba en Eslovenia, echaba de menos los desayunos de casa.
25:15Sí, y yo echaba de menos el queso.
25:18Si nos lo hubieras dicho, te habríamos mandado una caja llena.
25:22Cuando estás en el extranjero, es normal extrañar la comida de casa.
25:27Denise, tú has estado mucho tiempo en el extranjero.
25:30¿Qué es lo que más echabas de menos?
25:32Por supuesto, la comida siempre es algo especial.
25:34Pero también echaba de menos a mi familia, a mis amigos y a vosotras.
25:38Nosotros también a ti.
25:44Denise, ¿en qué lugar estuviste?
25:45No he estado en uno solo.
25:47La verdad es que siempre he ido a donde he querido.
25:50Un día me encontré durmiendo en el desierto de Jordania.
25:53Las estrellas se ven increíblemente bien allí.
25:55Me encantaría verlas.
25:58Una vez dormí bajo la aurora boreal en Noruega.
26:03Denise, algún día tenemos que ir juntos.
26:07Ya entiendo.
26:08Acabo de darme cuenta de que eres uno de esos...
26:11¿Cómo se llaman?
26:12Uno de esos turistas que siempre van con mochila.
26:14¿Verdad?
26:15Sí.
26:16Se podría decir así.
26:19A mí también me gustaría viajar por esos países,
26:22pero prefiero alojarme en hoteles lujosos.
26:26¿Cuánto tiempo duraron tus viajes?
26:29Estuve viajando casi tres años.
26:31¿Tres años?
26:32Vaya, así que no trabajabas.
26:34Claro que trabajé.
26:36No me importaba qué trabajo tenía que hacer.
26:38Hice lo que fui encontrando por el camino.
26:41Pero tres años es mucho tiempo.
26:43Yo me aburriría en tres semanas.
26:44Es difícil de entender para adictos al trabajo como nosotros.
26:48No, la verdad es que yo lo entiendo.
26:50¿Tú?
26:53¿Tienes un espíritu viajero que nadie conocía?
26:56Quería decir que comprendo por qué Denise estuvo viajando tres años.
27:03Adelante, dime qué piensas.
27:04Vale.
27:05¿Por qué crees que estuve viajando durante tres años?
27:07Pues creo que...
27:08Que te fuiste porque huías de alguien o de algo.
27:17No.
27:19Creo que esa es una opinión muy parcial.
27:24Espera, espera.
27:24Si la gente hace eso, a mí me gustaría dar la vuelta al mundo ahora mismo.
27:28¿Alguien se apunta?
27:29Por desgracia, no puedes hacer eso.
27:32De lo que tú estás huyendo, está en tu cabeza y siempre estará contigo.
27:35No está solo en mi cabeza, también está en mi vida.
27:40Voy a pasear.
27:42Pues a eso sí que me apunto.
27:46Estoy llena, creo que me echaré un rato.
27:49¿Lo creas o no?
27:50Este sitio está lleno de ingenuos.
28:08¿Quién es?
28:09Oh, Erdem, ¿qué estás haciendo aquí?
28:12¿Quieres dejarme en paz?
28:14La señora Eifer me ha dicho que...
28:15¿Qué?
28:15La señora Eifer me ha dicho que...
28:18¿Qué dices?
28:18No te oigo.
28:20Has dicho algo de Eifer, ¿verdad?
28:22La señora Eifer me ha dicho que te encontraría aquí.
28:25Erdem, márchate, por favor, vete de aquí.
28:27Te lo digo en serio, he venido aquí a esconderme de ti.
28:30No quiero verte, así que vete ya.
28:31La señora Eifer está muy nerviosa.
28:33Por eso he venido aquí.
28:35Tranquila, no voy a molestarte.
28:36No, Erdem, el señor Engin me ha dado mucho trabajo y tengo que acabarlo.
28:40Vamos, puedes pedirme ayuda si lo necesitas.
28:46Erdem, eso no es tuyo, deja de tocar a todos.
28:48Pero si no estoy haciendo nada, tranquilízate, vale.
28:50Espártate, vamos, tengo que trabajar.
28:52¿Qué estás haciendo? No toques nada.
28:55Hola.
28:56Hoy está abierto, ¿verdad?
28:57No, no siento.
28:58Claro que sí, por supuesto que está abierto.
29:00¿Qué necesitan?
29:01Por favor, adelante, echen un vistazo.
29:03Gracias.
29:04Quitemos todas estas cosas de la mesa.
29:05No puedes hacer esto, te has vuelto loco.
29:08Bueno.
29:09Por favor, siéntense, no se preocupen.
29:11Pero tú de qué va.
29:11Muchas gracias.
29:13Toma.
29:13Deja mis cosas en paz.
29:15Bueno, ¿qué les apetece tomar?
29:17Queremos un café muy fuerte.
29:19¿Puede ser un expreso de café turco?
29:21Entendido, prepáraselo, venga.
29:23Erdem, si no quieres que te mate, ve hacia la máquina y prepara el café.
29:27Venga.
29:28Vamos.
29:29Acércalo, cariño.
29:30¿Tú quieres algo?
29:31Nada, camina.
29:31Vale, ya voy.
29:32Esperen un momento y enseguida les traemos el café.
29:34Muchas gracias.
29:40Admiro su inteligencia.
29:41Me quito el sombrero ante usted.
29:43Ha conseguido reunir al señor Serkan y a la señorita Eda en el mismo sitio.
29:47Soy una mujer que ama, Seifi.
29:49Entiendo de estas cosas.
29:50Lo sé, sé que usted ama.
29:52Por eso quiero hacer un brindis por la mujer a la que todos queremos.
29:58Pues sí, y ahora me toca a mí.
30:02¿A qué se refiere?
30:04Me voy a concentrar en mi relación con Alex.
30:09Perdone, ¿pero de qué tipo de relación hablo?
30:12De amor, pasión y deseo.
30:14Pienso cambiar mi relación de amistad con Alex por una relación más apasionada.
30:20Sin duda existe química entre nosotros.
30:23Nuestra calidad como personas, las cosas que nos gustan, todo encaja a la perfección.
30:29Sí, la calidad es importante.
30:33Veremos cómo va la cosa.
30:39Bueno, al menos el café ha salido bien.
30:43Se han quedado dormidos.
30:45Es comprensible, están cuidando de su bebé.
30:48Los pobres deben de estar rendidos.
30:50Lo siento, pero habrá que despertarlos.
30:51No seas tonta, ¿para qué los vas a despertar?
30:54Sabes lo poco probable que es que los tres duerman al mismo tiempo.
30:57O déjanos dormir, ten piedad.
30:59Vale, como quieras, dejemos que duerman.
31:01Voy a seguir trabajando.
31:03Oh, Engin, Tiril.
31:06¿Qué hacéis aquí?
31:07Hemos salido a dar una vuelta y me he mareado.
31:10Nos hemos acordado del café tan bueno que tiene Denise y nos hemos acercado a tomar uno.
31:15Ay, Engin.
31:16Me siento mal otra vez, pídelos tú.
31:20Bueno, ya lo habéis oído.
31:22Hemos salido a pasear y esperábamos que el local estuviera abierto.
31:26Al ver que sí, me he puesto muy contento.
31:29Pero cuando os he visto dentro, no me gusta la idea de pasar una tarde de domingo así.
31:34Ah, ¿verdad?
31:35Yo opino lo mismo.
31:36Oh, venga, señora Engin.
31:38¿Cómo dice esas cosas?
31:39Se está bromeando.
31:42Vete, Erdem.
31:44¿A dónde?
31:44He dicho que te largues ahora mismo.
31:47¿Quieres hacerme perder los estribos?
31:49Vete.
31:50Adiós, señor Engin.
31:54Mamá y papá se han quedado dormidos.
31:56Sí, se han quedado dormidos.
31:58Y tú también, ¿eh?
31:59Mira, mi niña, qué bien que duerme.
32:05Ya estoy aquí.
32:06¿Nos sentamos?
32:07Pues mira, nos sentamos lejos de esta bomba de relojería.
32:11Si se despierta, se pondrá a llorar.
32:13¿Estás llamando bomba a esta monada?
32:15Todos son monísimos cuando están dormidos.
32:17Ya verás cuando se despierte.
32:19Siéntate.
32:20Dentro de poco se despertará y empezará a gritar porque tiene hambre.
32:23Madre mía, menudo problema.
32:25Pobre gente, miren lo que ha convertido a dos personas adultas.
32:28Se han dormido cogidos de la mano.
32:30¿Qué van a hacer?
32:30Es su único consuelo.
32:32Cogerse de la mano.
32:35Sí, es verdad.
32:36¿No lo recuerdas?
32:37Solíamos cocinar en el jardín.
32:39Hacíamos barbacoas.
32:40Era muy divertido.
32:41Sí, Denny se ocupaba de la parrilla.
32:44Así es.
32:45Pero tu tía no hacía más que quejarse del olor y el humo que entraba en la casa.
32:48¿Y qué nos decía?
32:49Os voy a romper las piernas.
32:51Qué bestia.
32:51Tenía roto, lo olía mucho.
32:52Pero no le hacíamos caso y lo repetíamos todas las semanas.
32:56Es verdad.
32:57¿Sabéis qué?
32:57Cuando estoy con vosotros siento como si viniera de otro mundo.
33:01¿Es así como te sientes, Ferit?
33:03Pues mira, Selen y Serkan están por ahí.
33:04Puedes irte con ellos.
33:07Yeran, ¿por qué me hablas así?
33:08Sabes perfectamente que no me refiero a eso.
33:12Yeran, déjalo.
33:13¿Crees que es necesario ponerse así?
33:15¿Que sí es necesario?
33:16Sí.
33:16Supongo que no has visto el modo en que Ferit mira a Selen desde esta mañana.
33:19Si te comportas así, vuestra relación se verá muy perjudicada.
33:22Ya lo está.
33:25Chicas, necesitamos ramas secas para el fuego.
33:27¿Algunas se ofrece a ir a buscarlas?
33:28Sigue con esto.
33:29Yo las traeré.
33:33¿Me ayudas a hacer la carne?
33:34Sí, vale.
33:43¡Qué dolor de espalda tengo!
33:45Ese sillón es de lo más incómodo.
33:46He estado un rato sentado y me duele todo el cuerpo.
33:49Solo cuando me he relajado, me he dado cuenta.
33:51No estás así porque el sillón sea incómodo.
33:54Eres tú el que no está cómodo.
33:56Tienes miedo, te asustan los bebés.
33:57No, no quiero nada, Erdem.
33:59¿Tú crees?
34:00Es cierto, tenía miedo.
34:03¿Sí?
34:03¿Qué pasa?
34:04¿Por qué le dan tanto miedo a los niños?
34:06No, no es miedo, Erdem.
34:08No estoy asustado.
34:09Pero es que tener un niño da muchos problemas.
34:12Te impide disfrutar de la vida, ¿es verdad?
34:14¿En quién lo dices en serio?
34:16Pues claro que sí.
34:17Mira, los niños y los gatos no encajan en nuestras vidas.
34:21¿Estás seguro?
34:23Sí, lo estoy.
34:24Mírate a ti misma.
34:25Eres una gran profesional, volcada en tu carrera, con un trabajo que te gusta.
34:29¿Y qué decir de mí?
34:31Amo mi trabajo y me gustaría ver mundos.
34:33Siempre me dices que tengo la cabeza en las nubes.
34:36Mira, ya no sé lo que quiero.
34:37Esa es la verdad.
34:38Sí, esa es la verdad.
34:40El señor Engin no sabe lo que quiere.
34:42Es cierto.
34:43¿A que no?
34:46Erdem, ¿a ti qué te pasa?
34:48Nada.
34:49Yo solo estoy diciendo que...
34:50Erdem, tienes la boca llena.
34:52Es mejor que vayamos a tomar un café.
34:54Levántate.
34:55Venga, vamos.
34:55No, yo soy bien.
34:56No quiero.
34:56Erdem, levanta.
34:57Vale, papillo.
34:59Qué suplicio.
35:12No quiero.
35:15Que si se pone enfermo...
35:17Además, tú eres mi bebé, cariño.
35:19¿Para qué quiero uno más pequeño?
35:22Lo entiendo.
35:24Ya lo tienes todo planeado.
35:26Sé que no quieres hijos.
35:28No es tan raro no quererte a ver hijos.
35:29He dicho que lo he entendido.
35:31Ya sé que no quieres.
35:32Solo lo digo porque...
35:33Lo he entendido.
35:33Ya puedes dejar de decirlo.
35:35Mira, por lo menos no me saldrá uno igual a ti.
35:37Ya los tendrán nuestros amigos.
35:39¿Quieres dejar el tema?
35:40Ya te he dicho que lo pillo.
35:41Me estoy enfadando.
35:45¿Puedes dejar el tema?
35:46Puede que haya exagerado un poco.
35:49Pero lo ha pillado.
35:52Por favor, acabo de enviarle un correo.
35:55Lea el mensaje.
35:56Las medidas están todas ahí.
35:57Eso es.
35:59No.
36:00Después del proyecto del puerto deportivo,
36:02me ocuparé de todo yo mismo.
36:03No se preocupe.
36:04Por favor, haga lo que le he dicho.
36:06Gracias.
36:07Yo le llamaré.
36:07Bien, adiós.
36:08Trabajo.
36:09Hasta en domingo.
36:10Trabajo, trabajo.
36:12Perdona, ¿has dicho algo?
36:16¿Qué más te da?
36:18¿Qué estás haciendo?
36:20Recoger tarugos.
36:21¿Sabes lo que son los tarugos?
36:24Es que te he visto y se me ha escapado.
36:28Muy graciosa.
36:31Y, ¿entonces qué está haciendo Denise?
36:34No sé.
36:35Siempre somos las mujeres las que recogemos los tarugos.
36:39Ah, ¿me llamas tarugo?
36:41No lo sé.
36:42¿Lo eres?
36:43De verdad, eres muy graciosa.
36:45Eso me dicen.
36:47Pues hacen bien.
36:49Vale.
36:50Vale.
36:51Edad, ¿podemos hablar como adultos en vez de provocarnos todo el rato?
36:57No creo que podamos porque tú no eres un adulto normal.
37:01¿Que no soy normal?
37:02Ajá.
37:03No soy yo la que se dio un golpe y perdió la memoria, ¿verdad?
37:08No soy yo quien ha venido aquí y sigue hablando de trabajo.
37:12Puestos a estar aquí deberías respirar el aire limpio, escuchar el canto de los pájaros.
37:17Pero, como no eres normal, no espero que hagas nada de eso.
37:21Mis problemas de memoria se deben al accidente.
37:23Yo no lo elegí.
37:25¿Y de qué pájaros estás hablando?
37:27No lo entiendo.
37:29De eso exactamente es de lo que hablo.
37:31Muy bien.
37:32Con respecto al trabajo, ya que soy dueño de una empresa y la dirijo,
37:36tengo que hablar del trabajo esté donde esté y en cualquier momento.
37:39Porque si no lo hago, surgirá una crisis.
37:42Y si surge una crisis, se cometerán errores.
37:44Y los errores acabarán...
37:45Sí, tú detestas cometer errores.
37:47Vale.
37:48¿Has terminado?
37:49Si no me sigues provocando...
37:52Bien.
38:01¿Eda?
38:02Sí, dime.
38:03¿Estás bien?
38:04Muy bien.
38:05¿Se te han caído los tarugos?
38:07Me he torcido un tobillo.
38:08Es que no lo ves.
38:09O sea, que no estás bien.
38:11Sí.
38:12Espera.
38:13¿Quieres que te ayude?
38:14No me hace falta.
38:16¿Estás segura?
38:16Sí, estoy segura.
38:17Pues visto desde aquí, parece que no puedes caminar.
38:20Me las apañaré.
38:21¿Ah, sí?
38:21Claro.
38:23Deja que te ayude.
38:25Eda.
38:26¿Ah?
38:30Por suerte, el tarugo puede ser útil.
38:33¿Admites que eres un tarugo?
38:42Tengo curiosidad.
38:43Denise, has viajado por muchos países.
38:45¿Cuál es el próximo que te gustaría visitar?
38:48¿Cuál me gustaría visitar?
38:50Bueno, creo que donde estoy ahora es el sitio ideal para mí.
38:54¿Y para mí?
38:58La verdad es que me alegra volver a estar con vosotras.
39:07¿Eda?
39:10Venga.
39:15Me he torcido un tobillo, no es nada grave.
39:18Ten cuidado.
39:19Vale.
39:20Ven.
39:22¿Te duele mucho?
39:23Un poco, ya se me pasará.
39:26¿Es este?
39:26Sí.
39:27¿Cómo ha pasado?
39:30Ha sido cuando he ido a buscar leña.
39:32He tropezado.
39:37¿Te ocupas de la carne?
39:45Ay, qué bien sienta el aire del mar, ¿verdad?
39:48Estaba muy aburrida en casa.
39:50Gracias por acompañarme, Alex.
39:52No me las des.
39:53Soy yo el que te da las gracias por permitir que te acompañe.
39:56Desde luego sabes cómo quedar bien.
39:59En el restaurante no podemos tener intimidad.
40:02Siempre hay trabajo.
40:03Pero mira, estar aquí es estupendo.
40:05Y como nadie sabe lo nuestro, tenemos que quedar a escondidas y vernos como si fuéramos espías.
40:10Ya lo sé.
40:11Es verdad.
40:12¿Qué vamos a hacer?
40:15Perdona.
40:23¿A quién le estás escribiendo?
40:26A Irán.
40:29Dice que quiere hablar un rato conmigo.
40:32¿Cómo se dice?
40:33¿Hablar de qué?
40:33De esto y aquello.
40:35¿De esto y aquello?
40:37Le encanta hablar de esto y aquello.
40:40¿Verdad?
40:42Ay, Fer.
40:46¿Sabes lo que estoy pensando?
40:47¿Qué?
40:49Quiero que este verano me acompañes a Hidalgo.
40:53¿Lo dices en serio?
40:53Pues claro.
40:55Bueno, quiero que conozcas mi país, Natal.
40:57Ay, eso sería estupendo.
40:58Me encantaría.
40:59Será fantástico.
41:01Sí.
41:12¿Vuelve a ser ella?
41:13Sí.
41:15Sí.
41:16Me ha hecho una pregunta.
41:17Nunca se queda sin preguntas.
41:19¿Qué has dicho?
41:21Le he dicho que me voy a casa antes de que Ardem se adueñe de ella.
41:25Además, tú también estás ocupado.
41:27Nos vemos luego.
41:28Amore, pero si acabamos de llegar, ha sido muy poco rato.
41:31Tranquilo, nos vemos luego.
41:32Arrivederci, Alex.
41:33Arrivederci.
41:42Ay, Fer.
41:43Amore, te daré una sorpresa.
41:46Ya verás.
41:47Prepararé una velada súper romántica.
41:50Además, te voy a enviar un mensaje ahora mismo.
41:59¿A qué vienen tantos mensajes?
42:01¿Está hablando con él?
42:02Tengo que tomar el control de mi vida, Seyfi.
42:05Y me estoy acercando a él.
42:09A ver, ¿qué te parece?
42:12Cuando llegues a casa, léelo.
42:17Y enviado.
42:21¿Qué ha pasado?
42:22Oh, acaba de invitarme a salir con él.
42:26¿A salir con él?
42:27Oh, sí.
42:29Tesoro.
42:30Si dice eso, es porque le interesó.
42:33Prepárate, porque hoy te llevaré a un lugar muy especial.
42:36Quiero que estés allí a las ocho en punto.
42:39Te envío la dirección.
42:41Ay, me ha enviado la ubicación.
42:43Si la he enviado, es que va en serio.
42:45No hay duda.
42:46Ha salido bien, Seyfi.
42:49Muy bien hecho.
42:51Voy a publicar una foto mía.
42:52Quizá también le guste a alguien.
42:54Nunca se sabe.
42:59¿Cómo está tu tobillo?
43:00Mejor.
43:01¿Es que no recuerdas lo dura que se da o qué?
43:04Sí, claro que me acuerdo.
43:06¿Recuerdas aquella vez que te subiste a una morera,
43:08te caíste y te levantaste del suelo como si nada?
43:11Es verdad.
43:12Entonces me di cuenta.
43:13¿Sabes qué?
43:14Ese árbol aún sigue en pie.
43:15El año pasado dio frutos y nos los comimos.
43:17Me tomas el pelo.
43:18Te lo juro.
43:18No sé cuándo es la temporada, pero cuando vuelva a tener, vamos.
43:21De acuerdo.
43:22Trato hecho, ¿vale?
43:45Trato hecho, no sé cuándo es la temporada, pero cuando vuelva a tener, vamos.
43:53Bu yalan, bir mecburiyet, yoksa sana vurgun değilim.
44:01Ama gözlerinde bir ışık, kalbimin tıkırtısı.
44:06İçim içime sığmıyor, ya bu neyin kıpırtısı.
44:11Dön yüzünü, gökyüzüne, bak bir aşkın yıldızına.
44:16Ama parlayacak, sönecek, biliyorum.
44:26Her şey olur, her şey biter.
44:30Bir yıldız gökyüzünde, kayar biter.
44:34Her şey olur, her şey biter.
44:38Yalnızlık hep aynalarım esken tutar.
44:42Her şey olur, her şey biter.
44:46Yalnızlık hep aynalarım esken tutar.
44:56Her şey olur, her şey olur, her şey olur.
45:01Her şey olur, her şey olur.
45:04Her şey olur, her şey olur.
Comments