- 3 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00มันสิ จุง สัง จิ
00:13เฮ้ย
00:14คงจะถึงเวลาที่ข้าต่อทูน
00:16ความจริง ให้ห้องเต้โทรงศา
00:18พแล้ว
00:19งั้น ค่าจะไปเข้าเฝ้าเดี๋ยวน
00:21ี้แหละ
00:21ท่านหอง ไม่ได้เด็ดคาดนะ
00:23เฮ้ย ท่านเป๋ามาห้ามเข้าไว้ทำ
00:25ไม
00:26เข้าเฝ้าฝาบากับทูนความจร
00:28ิง ทำไมจะทำไม่ได้ละ
00:31ท่านหอง เรื่องเนี่ย ส่งผลเป็น
00:34วงกว้าง ทั้งยังกระทันหัน
00:37ข้ากเล็กว่าฝาบาด อาจจะไม่
00:40สามารถทรงรับใดไหว
00:45นิดท่านเป๋าหมายความว่า ฝาบ
00:48าดอาจจะไม่ยอมรับอย่างนั้น
00:49ใช่ไหม
00:54เรื่องผ่านวันนาน แถมพระสนมหล
00:58ิวก็เป็นไทยเหาไปแล้ว
01:01หากว่าขาดหลักฐานที่หนักน
01:03ั่น คงยากจะทำให้ฝ่าบาทยอมร
01:06ับ
01:09ถ้าอย่างนั้น ท่านว่าเราควรจะ
01:11ทำยังไงกันดี
01:13ข้าเองได้ส่งให้คนไปรับเฉิน
01:16หลินเฉินกลงๆ มาเมืองหลวงแล
01:18้ว
01:20เรายังมีข้อปรีกย้อยที่ต้
01:22องตัวสอบอีกครั้ง
01:24รอจะหลักฐานพร้อมสับแล้ว
01:26ค่อยกลาบทุนกับฝ่าบาท ค
01:29งจะเหมาะสมกว่า
01:31อืม ที่แต่เท้าเป้าพูดมันก
01:35็ถูก เพียงแต่ว่า เอ่อ พี่สภ
01:40ัยจะว่ายังไงล่ะ
01:43ยี่สิบกว่าปี ค่าก็ยังรอ
01:44มาได้ รออีกไม่กี่วัน จะเป็นไร
01:47ไปล่ะ
01:51อืม ได้ งั้นก็ทำตามที่ท่านเป้
01:54าว่ากันแล้วกัน
01:56เอ่อ ท่านออง แต่ว่าเรื่องนี้ยั
01:59งต้องเก็บเป็นความรับ
02:01ขอให้ท่านอองอดทนเอาไว้ก่
02:03อน อย่าได้แสดงอาการ
02:05อืม ข้าเขาใจดี
02:07อืม ขอพระสนม กลับไปพักผ่
02:12อนสักก่อน
02:13ข้าจะส่งคนคอยคุ้มครองให้ดี
02:16ส่วนตัวข้า จะขอปรึกษาห
02:19ารือกับท่านอองต่ออีกสักน
02:22ิด
02:22อืม
02:26ได้ งั้นก็รกกวนท่านอองสองด
02:30้วย
02:55อืม
03:12เผียวอย่าพึ่งไป
03:15อ่ะ อ่ะ ขอรับกวนท่านทั้ง
03:17สองหน่อย
03:18อ่ะ ไม่สร้าว่าท่านกกลงเป
03:19็น
03:20อืม ท่านพงโสท่านนี้ก็เห็น
03:22แล้วคุณตายิ่งนัก
03:24ไม่สร้าว่าเป็นยาน จากจวนไ
03:26หน... อย่างงั้นละ
03:28อ๋อ
03:31ไม่สร้าววัท่านกลง ๆ เป็นอ
03:32่ะ
03:34ข้ากกวหาย เป็นพ้อบ้านติดต
03:36ามอองไทยเถาอย่างไรล่ะ
03:38อ๋อ ที่แทบกลง ๆ ภูยินไม่เค
03:41ยเข้าเมืองเลย
03:42คุณพันขอจะจำคนผิดแล้วละ
03:45อ๋อ
03:47ยังงั้นเหลอ
03:49ตอนนี้ภูยินโการจะพักผลอยู่
03:51นานคงไม่ได้
03:52ขอท่านคง ๆ อภัยด้วย
03:55ได้สิ ได้สิ งั้นเชิญท่านทั้ง
03:57สอง
04:17พวกเขาเป็นคนมาจากจวนไหน
04:19จังเมืองใครฟงครับ
04:21แล้วคุยหินคนนั้นแหละ
04:23เขาบอกว่าเป็นยาตตามเมืองของ
04:24ใต้เท้าเปล่า
04:45นี่เป็นยาผ่อนคลายเหรอ
04:47พระเยียค่ะ ถ้าอองแปดสงม่
04:49อไปกับข้าด้อย
04:50มาใช้เพียง 3-4 หยดก็คงจะบั
04:53นทมสบายขึ้นพระเยียค่ะ
04:56มันได้ผลดีขนาดนั้นใช่เหร
04:58อ
04:59เมื่อเช้ากระหม่อให้คนใช้ไป 2 หยด
05:02เพิ่งจะตื่นว่าสักครู่นี่เอง
05:04ลองมาแล้ว
05:05ก็ดี
05:15เชิดหวยเนี่ย
05:17เชิดหวยเนี่ย
05:28กลัวหาย
05:29กระบ่อมสมควรตาย
05:32มีอะไรเหรอ ทำไมถึงใจรอยนักล่
05:34ะ
05:35คือไทยเหา กระหม่อมตำลังน
05:38ึกถึงคนคนหนึ่งขึ้นมา
05:41เป็นใครกันล่ะ
05:43เมื่อเช้าที่กระหม่อมไปที่จวน
05:45อองแปดไปขออย่านั้น
05:46ก็ได้พบกับผู้หญินชลาผู้
05:48นหนึ่ง
05:50อ๋อ
05:52น่าเป็นคนที่เจ้ารู้จักเลย
05:54ไม่ได้กระหม่อมรู้สึกว่าน่า
05:55ตากควงหนังนั้นครับคราย ครับคร
05:58ากลับ
05:58คล้ายกับใครล่ะ
06:03เออ คล้าย ๆกับ
06:08อย่าพูดอะอ้ำอึงได้มั้ย
06:12นั่งเหมือนใครกันล่ะ
06:14บอกมาซิ
06:16ก็ดูครายกับพระธนมหลีในว
06:19างเย็นมนะคะ พระสนม
06:21กระฬัมสมขวดตาย พ่ langsamกระฬัม
06:24สมขวดตายirsiniz
06:28นางเหมือนใครนะ
06:30ไท่เรากระ fidelity greyThank you
06:33อย่าได้ใส่ใจเลย ิงไภพภัย ไม
06:36่
06:38deveต้องพูดให้รู้เรื่อง
06:42นางเหมือนสนมลีจริงเหรอ
06:44เดี๋ยวค่ะ
06:51เดี๋ยวค่ะ
06:57ข้าพึ่ง
06:59ข้าพึ่งจะฝันถึงนาง
07:03เจ้าก็ไปเจอนาง
07:08หรือว่านางจะกลับมาหาค่าจ
07:09ริงๆ
07:11ไทยหา
07:13พระสนมหลีเสียชีวิตไปแล้ว
07:14ทั้ง 20 ปีก่อน
07:16กรมอมยังเห็นประสบกับตา
07:18ตัวเองไม่ผิดพลาดแน่แน่
07:20แน่
07:20แม้จะดูคลายกัน
07:21แต่ก็ต้องเป็นคนละคนกันแน่
07:24เวีย
07:26คนพวกนั้นเป็นญาติของใคร
07:29และปล่อยตำหนักนานชิงทำไม
07:31ทุนพระสนมกรมอมสืบได้ว่
07:33า
07:34นางเป็นญาตต่างเมืองของท่านเป
07:35ล่า
07:36มังคระวะท่านอองแปดเตียงอ
07:38่ะ
07:42ญาติของเปล่าเจิงงั้นเหรอ
07:45เปล่าเจิงแยกส่วนตัวส่ว
07:46นรวม
07:48ไม่เคยได้ยินเลยว่าเอาญาติมา
07:49เมืองหลวง
07:51ต่อให้มีจริง
07:54ทำไมถึงจะต้องไปเยี่ยมท่านอองแ
07:55ปดที่ตำหนักด้วยละ
07:58เออ คือ...กระหมอมเองก็ไม่สามแ
08:02น่ฉัน
08:03นั้นก็ไปสื่อมาสิ
08:06จะสื่อพระรู้ที่มาของด้าน
08:08แล้วก็สิ่งที่เปล่าเจิงมาทำใ
08:10นช่วงนี้
08:12ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ
08:13่
08:13จะไปสื่อให้ละเอียด
08:15เข้าใจไหม?
08:16เพียค่ะ กระหมอมรับบัญชา
08:25แต่ท้าว วันนี้ถ้าหนองแปดทร
08:27าบเรื่อง
08:27สุขภาพพระสนมกดนี้ขึ้น
08:30คงจะหายในเร็วนี้และขอรับ
08:32โอกาสพริกษณีของแต่ท้าวก็
08:34จะเพิ่มขึ้นขอรับ
08:36ถูกต้อง หองแปดมีฐานพิเศษ
08:40ฝาบาทย่อมเชื่อและง่ายกว่
08:42านัก
08:44รอเชิญหลินมาถึงและตัวสอ
08:46บข้อปรีกย่อย
08:47คงลงมือดำเนินก่อน
08:50ขอพระสนม ปรสอดทนอีกสัก
08:53หน่อย
08:55วังว่าคงจะไม่เกิดเรื่องที่azione
08:56ไม่ถึงนะ
09:01veulentพระสนม้ เรื่องนี้แกะเป็นคว
09:04ามรับตลอด
09:05ข่าน้้อยเชื่อว่า คงจะไม่เกิด
09:07เรื่องอะไรหรอJean
09:09ไม่ ข้าว่าเรื่องนี้ คงไม่ราบ
09:13เรื่องอย่างนั้นหรอก
09:15อย่าให้พระสนมจึงกล่าวเช่
09:16นนี้
09:20เมื่อกลางวันตอนได้ข้าออกจากจ
09:21วร
09:22ได้พบกับคนผู้หนึ่ง
09:24หา?
09:25ไม่สาบว่าคนผู้นั้นเป็นใคร
09:28กลัวหาย
09:31วันนี้กลัวหายได้รับบัญชา
09:32แต่เอายาที่จวรองแปดนี้
09:37หรือว่าบังเอิญพบเจอกันต
09:38อนนั้น
09:39ถูกต้อง
09:41ดำซ้ำเข้าจะมาขวางทางค่าด้
09:43วย
09:44หรือว่าเขาจำพระสนมได้
09:50เหตุการ์รูปเลยมานาน
09:51รูปโ град mommy ผม่าพระสนมคงจะแตกต
09:54างจากวันวาร
09:55คงไม่น่าจะจำได้หรอก devenirกับ
09:58ถึงแม้ว่าเขาจะจำกับไม่ได
09:59้ทันที
10:00แต่เขาคงจะสมที
10:02ไม่งั้นคงไม่ขวางทางไว้
10:06แล้ว เกิดอะไรขึ้น
10:08หวังเฉามาหั่น amphมือบออกปัด
10:09ไหล
10:09แล้ว ข้าจึงหลุดมาได้
10:16แต่ถ้า ถึงแม้กูหัยอ่านจะ
10:19สงสัย
10:20แต่ก็ไม่น่าจะทำอะไร
10:22แล้วตอนนี้ ไม่น่าจะรู้อะไรด้วยคร
10:25ับ
10:26ถึงจะอย่างนั้น ก็ต้องป้องกั
10:29นไว้
10:31พระสนมวางประไทย ค่าจะวางแพ
10:33นให้รัฐกุม
10:35ไม่พระองค์ต้องพบกับผู้คุณ
10:38แล้วค่อยดูความเปลี่ยนแปลง
10:41ค่าเข้าใจดี
10:45ตอนนี้ได้จะหวังว่า เฉินลิ้
10:47นจะมาถึงโดยไหว
10:49จะได้ไม่เกิดเรื่องแซกซ้อน
11:09เช้าใจดูค่ะ
11:16อย่าใจดี
11:27อย่าใจดี
11:28สุด
11:29ไม่ได้นสุด
11:29ตอนนี้...
11:35อัวตังสุด
11:40คุณจะเป็นใคร จะมาหาเรื่องเรา
11:45พวกท่านจะเป็นองค์ขนักท่านเป
11:46ล่า จางหลงเจ้าหู
11:50ท่านนะค่ะ เป็นยอดคนจากที่ใน
11:53มีสิ่งในชีดนะ
11:57ห้าหนูก่อนเสี่ยนคง ได้รับอ
11:59ัญชาใต้ทาเปล่ามา
12:00เพื่อร่วมขมวลของท่านกับส
12:02ู่เมืองหลวง
12:19นี่เป็นจดมาจากท่านคงสุด ขอ
12:22ท่านตรูสอบด้วย
12:34อยากเตอร ung Luci Vikas
12:35เย้าแหลวดเชิบมาจากเฉิญโจ crocod
12:36ils อย่างนั้น painful
12:37ขือวันสุด Ergdj
12:38ฉันแต่ถ้าเปล่าเดินทางกลั
12:39บมาจากเฉิญโจ
12:41พาหร่ว壩โจ מאวเธียว
12:42เปิดในคนมาร้องทุกจุๆ ก็มี
12:44หิงท่านนี้บอกว่า
12:45เป็นยาตที่พัชคล่ากกันไปน
12:46าน
12:47เข้ามาขอพบท่านเปล่าเวีย
12:48ชั้น thìเปล่าุคร Developer
12:59ชั้นเปล่าบ Bever
13:02ทั้งสองข้าง ท่านโกงศูนย์ก
13:04ำลังทำการรักษาให้กำนางอยู่
13:06อ๋อ
13:09ได้เท้าเป๋ากลับเมืองหลวง ม
13:12ีจอบยุทยอยมาที่จวน จากนั้น
13:14ก็จากไปกันหมดเลย
13:18เบ้าเจืองสืบสวนคดี ยอมต้
13:20องติดต่อกับชาวยุทภาพอยู่
13:21บ้าง
13:23เรื่องนี้พี่เห็นจะเปลดตรงไหน
13:27กันน้อยได้สืบสามาว่า จางห
13:29ลงเจ้าหูโอคลัดของท่านเป๋
13:30า ได้ออกจากเมืองหลวงไปแล้ว ไม่
13:32ทราบว่าไปที่แห่งขนตะบน
13:34ใด
13:36ลูกน้องเป๋าเจิงออกไปนอกเมือง
13:38ไปสืบค่ะดีก็ไม่เปลด
13:40มีอะไรอีกไหม
13:42เรื่องอื่นก็คงไม่มีแล้วล่ะ
13:44พี่เจ้าค่ะ
13:45เออ จริงสิ เคยได้ยินพอบ้าน
13:48ว่างหรวง ละให้ฟังว่า แต่เท
13:50้าเป calmly Service นะ เขาไปถามที่อยู่ของเฉิล
13:51ลิ้นด้วยพี่เยื่อ gard Uncle
13:54เฉิลลิ้นหรือ เขาทำเรื่องเฉิล
13:57ลิ้นทำไม
13:59ทุ hayat พระตัวสนม หลังจากเฉิล
14:01ลิงเกศแล้ว ก็ไม่มีคลาวครา
14:03ว ก็เข้าอีกเลย
14:04แต่ถ้าเปล่ากับเฉินหลินสน
14:06ิตกันว่า คาดว่า คงจะอยากไป
14:08เยี่ยมเยียนกัน
14:12ไม่ เขาไม่ได้เรียบง่ายอย่างนั้
14:15นเหรอ
14:17ทำไมเปล่าเจิงเธอได้ถามเรื่องของ
14:19เฉินหลินตอนนี้ด้วยล่ะ
14:21เอ่อ กระหมอมเอง ก็ไม่ค่อยทรา
14:25บไปยังล่ะ
14:46กลัวหาย
14:47พระเจ้าค่ะ
14:52ทายทอดคำสั่งของข้า บอกตัว
14:54หูยินนั้นเข้าวัง
14:56ข้าอยากจะพอปนางสักหน่อย
14:57พระเจ้าค่ะ
15:06ฮะ ทายเฮ้าจะเบิกตัว ยาดข้า
15:09เขาวังเหรอ
15:11ถูกต้องเหลือ
15:13เอ่อ ข้าน้อยขอบักอาจถามนิ
15:18ดหนึ่ง
15:19ทายเฮ้า ทราบเรื่องของหูยินได
15:21้ยังไง
15:22ใต้เท้าเปล่านะ พายาดว่าจว
15:25นใครฟง
15:26มีใครบ้างที่ไม่รู้
15:29เขาว่า ท่านกงสุนก็ถามเกิด
15:32ความจำเป็นไปแล้วหละมั้ง
15:38ยาดของข้าเป็นแค่สตรีชน
15:40บท
15:41ไม่สาพิธีรีจอกในวังหลว
15:43ง
15:44เกรงว่าจะทำสิ่งใดผิดราษ
15:46รบควรพอบ่านกลัว
15:49ทูนทายเฮ้าให้ยกเลิกคำสั่ง
15:52เรียกตัวนางสะเท่ม
15:54อืม ได้เท้าเปล่าเก่าเช่นนี้ก
15:58็ไม่ถูกต้อง
15:59ทายเฮ้าเรียกพบถือว่าเป็น
16:00เกรษยักใหญ่หลวง
16:02อีกอย่างเป็นพระสวนี
16:05ข้าคงจะไม่กลาดกลามทูนให้
16:08หละ
16:08คือ...
16:14พระบ่านกลัว
16:16ผู้หญินดูกตาบอดอยู่
16:18ข้าน้อยกำลังจะทำการรักษา
16:20ให้เข้าวังตอนนี้
16:22เกรงว่าอาจจะไม่สะดวก
16:26งั้นก็ไม่เป็นไร
16:28ข้าจะรออยู่ดี
16:29และจะน้ำพาพวกเจ้าข่าววางไป
16:31ด้วย
16:32อีกอย่างนึง
16:33ในวางมีพวกเราดูแล
16:35แต่เท้าเปล่าวางใจได้
16:38เขาพูดขนาดนี้แล้ว
16:39หากว่าแต่เท้าเปล่ายังไม่ร
16:41ับปาก
16:41ก็คงจะเป็นการที่ไม่ขอรบ
16:44ต่อ Thai House แล้วหละมัง
16:48รับสั่ง Thai House
16:50ไม่เขารบจะได้อย่างนี้
16:53ขอกลัวกลงกลม
16:54โรดรอสักรูป
16:56ขอให้ค่า และไปบอกนาง
16:58เกี่ยวกับพิธีรีจองในวังส
17:00ะก่อน
17:01ค่อยติดตามกลัวกลงกลงเข้
17:03าเฝ้า
17:04อืม...
17:05งั้นก็...รบกว่าแต่เท้าเปล่
17:08าด้วย
17:13นึกไม่ถึงว่า...
17:14พวกเขาสงสัยพระสนมจริงๆ
17:18แต่เท้า แล้วจะปฏิเศษไม่ได้เลยเห
17:21รอ
17:23เป็นพระสวันนี้ ใครจะก้าขัดบ
17:25้าง
17:27เมื่อ Thai เขาจ่อจงจะพบพระสนม
17:30ก็คงต้องพบให้ได้
17:33คงจะเรียงใหม่พ้นแน่นแน่
17:36แต่เมื่อพระสนมเข้าสู่วัง
17:40Thai เขาก็จะกุ้มความเป็นความตาย
17:42เอาไว้
17:43อาจเป็นอัตรายได้ตลอด
17:47เฮ้ย...
17:48ถ้าเองเป็นคุณนางนอก
17:50หากไม่มีรับสังจะเข้าวังโ
17:52ดยพระการไม่ได้
17:53แม้อยากเสียงตายคุ้มกรอง
17:56เข้าวังไม่ได้แล้วจะทำยังไง
18:05ได้เท้าเข้าวังหลังไม่ได้
18:07แต่ว่าจันเจาเข้าได้
18:14จริงด้วย
18:16โอ breakthrough โอเคร์ชัลรับต่างๆ เป็
18:18นถึงโอเคร์รักรวงขณ์ธิ
18:20สซี
18:21รับอนุญาทพงนาพเข้าวังได
18:23้
18:24ทั้งเข้า outgoingópกวางหลังได้ตามใ
18:26จชอบ
18:27หากโอเคร์ทำก pastelเข้าวังไป
18:29ใครก็...ทำอะไรไม่ได้
18:33อืม...ก็จริงอยู่
18:36โอเคร์รักษัลร์ด
18:40รบกวนเจ้า ติดตามพระสนมเข้
18:42าหวังด้วย
18:44เข้าหวังแล้ว ความปลอดภัย
18:46ของพระสนมต้องฝากเอาไว้ที่เจ
18:48้านะ
18:50ข้าน้อยจะคุ้มคลองพระสนมด้
18:51วยชีวิต
18:52ขอให้ท่าเท้าปลดวางฉัน
18:54ดี อย่างนี้ก็ต้องขอให้พระสน
18:58ม
18:59สงบใจเข้าหวัง รับมืออย่
19:02างรอบขอบ
19:03หาไม่แล้ว อาจเกิดผลร้ายตาม
19:12นางต้องการพบค่าเหรอ
19:15กลัวหายรับบรรชาม ตอนนี้กำ
19:17นังรออยู่ที่ห่องถงแล้ว
19:23ในที่สุดนางก็มาจนได้
19:26พวกท่านว่าค่าควรจะไปดีไหม
19:33หากพระสนมไม่ไป คงจะทำให้พวกเขาย
19:36ิ่งสงสัยมากขึ้น
19:40ถ้าเช็นนั้น ค่าก็ควรจะไปพบน
19:43าง
19:46พระยะค่ะ
19:48แต่ว่า ตามความเห็นของค่าน้อย
19:52แม้ไทยหาวมีรับสั่งให้เข
19:54้าเฝ้า
19:54แต่ก็ไม่แน่ว่าจะรู้ฐานะของ
19:56พระสนม ขอให้พระสนมจงพยายาม
19:59ปิดบังเอาไว้ด้วย
20:02ท่านเป้า ไม่พบกันมา 20 ปี นางจะ
20:06จำค่าได้หรือไม่
20:14กล้ำอมม ไม่กล้าขาดเดา
20:17ข้าเขาใจดี 20 ปีมาเนี่ย ตัว
20:20ข้าเองก็อยู่แต่ในชนบท
20:23หากไม่ได้พบพ่านเป้า ข้าก็เป็
20:25นแค่หญิงตาบอด
20:27นางคงจำค่าไม่ได้หรอก
20:30ท่งลำบากยิ่งแล้ว
20:32คงไม่เท่าไรหรอก
20:34หากคิดแต่พลิกขดี ก็ต้องท
20:36นอีกหน่อย
20:37ข้าจะไปได้เลยไหม
20:40จั่งเจ้าจะไปกับพลาสนม ขอ
20:42สไทยเถอะ เฟ้ามีใครคิดจะร่วม
20:45เกินจริง
20:46จั่งเจ้าเจ้า션็จุตเข้าปุ
20:47กปุก
20:49จั่งเจ้าเขาวางลังได้หรือ
20:51องคารักจัน แต่รับราชหนุญา
20:54Allāh inclusive
20:55เขาวางได้โดยไม่ต้องขขออนุญ
20:57าaired
20:57และไปได้ทุกสถานที่
20:59ถ้าหาก
21:00ใครคิดจะทำการได้
21:03เกลงว่าจะต้องคิดหนักเช่นก
21:05ัน
21:06ดี
21:07มีองคารักจันไปด้วย
21:09ข้าก็วางใจขึ้นเยอะ
21:11ต้องรบกวนองคารักจันแล้วล
21:13่ะ
21:13จันเชอมิก้า
21:28ไท้เขาจงใจจัดฉากคมขวน
21:30หารู้ไม่ว่าหูหญิงนั้น
21:32ตามองไม่เห็น
21:33ยอบไม่เกิดประโยชน์
21:36ปล่อยนางจัดไปทึก
21:38ข้าไม่ใส่ใจหรอก
21:42อีกสักครู่ริยามพบกัน
21:43คงจะเป็นต้องกลับฝ้าตามพิ
21:45ธี
21:46ไม่เป็นไร
21:47ในเมื่อมาแล้ว
21:48ข้าก็เป็นแค่ป้าตาบอดคนหน
21:50ึ่ง
21:51ไท้เขาเสด็จแล้ว
21:57เธอสองพระเจริญพันตันปี
22:01พันทันปี
22:07องขรักหลวงขั้นสี่จันเจ้า
22:09นำพาย่าแต่เท้าเป้าเข้าเฟ้า
22:11ขอทรงพระเจริญพันทันปี
22:15สองคนลุกขึ้นด้าน
22:16ขอพระไทย
22:38มาถือ ช่วยนั่ง
22:42ขอประท่าย
23:01พ่อบาทกลัวเล่าว่า องครัก
23:04จันขอติดตามยาติท่านเปล่
23:06ามาด้วยอย่างนั้นเหรอ
23:08ทุนไทยเขา หูหญินตาบอดท
23:11ั้งสองข้าง ยังไม่ทราบพิธี
23:12หรือต่อ
23:13ได้เท้าเปล่าสั่งให้จันจำมา
23:15เป็นเพื่อ เพื่อป้องกันแวงว่
23:17าจะเสียกริยา
23:21ทำให้ได้เท้าเปล่าห่วงมากไปแล
23:23้วนะ นี่บ้าคับเป็นผู้เบิกต
23:25ัวนางมา ยับไม่ถือสาเรื่องเสี
23:28ยกริยามารยาต
23:30ขอประทายไทยเขา
23:37องครักจันของไม่ต้องอยู่ฟังพ
23:39วกเราคุยกันหรอกนะ การพูดจายใ
23:42นมูสตรี องครักจันอาจไม่เห
23:44มาะจะรับฟัง
23:46แต่เท้าเปล่ามีคำสั่งว่า ข้
23:49าน้อยจะต้องไม่อยู่ห่างจากคู่หญ
23:50ิน ดังนั้น
23:52ไม่จำเป็นรัก ได้ว่างของข้า
23:55จะเกิดเรื่องอะไรกับนางได้อย่างนั้
23:57นเหรอฮะ
24:03งั้นเอาอย่างนี้ หากคู่หญินทั
24:06นนี้เป็นอะไรไป องครักจันมาเอาเรื่อง
24:10กับข้าได้เลย ตกลงไหม
24:14จันเจ้ามิกล่า
24:17ข้าไม่เพียงให้องครักจันออก
24:18ไป ในที่นี้นอกจากภาพบ้านกลั
24:21วที่คอยรับใช้นาง ห้ามใครอยู่ท
24:23ั้งสิ้น
24:24ออกไปให้บท
24:26เธอเธอเธอ
24:34องค์รักจัน เจ้าออกไปเธอ ในเม
24:37ื่อไทยเหาไม่กลัวค่าเสียมา
24:39รยาต
24:40เจ้าอยู่ไปก็ไม่มีประโยชน์ อ
24:42อกไปเดินเล่นข้างดอกสักพักหน
24:44ึ่งเธอนะ
24:45หัวหญิน
24:46ไทยเหาก็บอกแล้วนี่ ว่าหากค
24:49่าเป็นอะไรขึ้นมา ไทยเหาจะรับ
24:51ผิดชอบเอง
24:52จะวางใจเถอะ แต่เท้าเปล่าไม่ตำ
24:54หนิเจ้าหรอก
24:56อ่อ ไม่งั้น เจ้าก็รออยู่ด้านหน
24:59้า
25:00หากรู้สึกว่าผิดปกติ ก็ค
25:02่อยเข้ามาตอนนั้นก็ได้นี่นา
25:07หัวหญินกล่าวได้ถูกต้อง
25:08แล้ว องค์รักจัน ยังจะมีอะไรจะ
25:11พูดอีกไหม
25:12จันเจ้ามิเตอร์ เมื่อเป็นเช่
25:15นนี้ จันเจ้าจะรอรับใช้ด้านหน
25:17้า
25:18ถ้าหัวหญินต้องการจะใช้ ก็
25:20เรียกได้ตลอด
25:22องค์รักจัน รีบไปเถอะ ค่าอยาก
25:25จะฟังพระสวดีของไทยเหาแล้ว
25:27จันเจ้าขอตัวพระยะครับ
25:33ตัวกันเจ้า ไม่ใช่เจ้า หรือ
25:35อาเถอะ สื้อป้องการเมื่อเจ้า ท
25:57างนี้
26:00เฮ้า...ไทยเฮ้าเรียกตัวภูห
26:03ญินเข้าวางไปแล้วเหรอ
26:05ถูกต้อง
26:06ข้าพยายามหาข้ออ้างปฏิเศษ
26:09แต่กลัวให้รับพระสวนีมารั
26:11บตัว
26:12จึงได้ยอมม่อภูหญินให้ไป
26:16นี่ไม่เท่ากับเอาเนื้อเข้าป
26:17ากเสือเหรอเนี่ย
26:20หากยืนยันไม่ไป ไม่เพิ่งยัด
26:22ทำให้ไทยเฮ้ยิ่งสงสัย
26:24ยังมีความผิดฐานขัดพระบั
26:26ญชา เมื่อช่างดูแล้ว
26:28จึงต้องเลอใครหูหญินเสียง
26:30เข้าวาง
26:31และเพื่อป่องกัน ข้าจิงส่ง
26:33องคารักจันไปอรักขาด้วย
26:36อ๋อ...มีองคารักจันไปด้วย
26:43เชื่อว่าผมไม่มีใครกล้าทำอะไรเห
26:45รอ
26:47แต่ข้าก็ยังเป็นห่วงอยู่
26:50จึงได้มาขอให้ท่านอองหาข้อ
26:52อ้าง
26:53เข้าวางเข้าเฝ้า
26:55หาโอกาสไปตำหนัดเปลิ้นโซ
26:57เพื่อดูไว้รู้ชัด
27:02ท่านเป๋าพูดถูกแล้ว
27:03ถ้าว่าข้าเข้าวางเองมันจะ
27:05ดูเหมาะสมกว่า
27:07ท่านรีบกลับชวนไปเถอะ
27:09แล้วรอฟังข่าวข้าทีนั้น
27:12ขอประไท่ดันออง
27:44ถุฟังละ
27:44คุ้วยินแส่เจ้าไหม
27:47เพคะ
27:50ใช้แส่เดียวกันกับห้่องเต้
27:52นับว่ามีวัสนανัก
27:55brighter
27:55บ่อย
27:56กลาดทูนไทยเห้า
27:58แส่เจ้าเป็นแส่ใหญ่ของแผ่
27:59นดิน
28:00บ่อมชั้นจึงได้รับใบบุญ
28:03คู่ยินเป็นยาติกับไท้เท้
28:05าเปล่า
28:07ไม่ทราบว่าเป็นยาติทั้งไ
28:09หน
28:10หรือว่าในสายลม
28:15บ่อมชั้นเป็นยาติหางหางของ
28:17ไท้เท้าเปล่า
28:19ถ้านับฐานะน่าจะเป็นรุ่นน้
28:21าของไท้เท้าเปล่า
28:22มีคำกล่าวไว้ว่า
28:24ยาติหางกลายสามพันลี
28:26บ่อมชั้นกับท่านเปล่า
28:28จงยังไม่เคยพบกันเลย
28:29..... และมาเจอกันได้ยังไงном
28:34ใต้ท้าวเป้าไปรับร้องทุก
28:38ที่วัด
28:39ม่อมฉันมีลูก ไม่ได้ความค
28:41นนึง
28:42ไม่เพียง ไอม่เลี้ยงดูแม่
28:44ส้างยังไม่รู้หายหัวไป南
28:47ม่อมฉันก็โกตย์เข้า
28:48จงได้ไปฟองกับท่านเป้า
28:50หารู้ไหมว่า
28:51พอถามถึงก็รู้ว่าเป็นยาด
28:53กัน
28:54розล่าวนี้ก็เลยโชคดี
28:56ไม่เพียงมีที่กินที่พัก ซ้
28:58ำเดิงพามาเมืองหลวง
28:59เพื่อให้ท่านโกงสุนได้รักษ
29:01าดวงตาให้ด้วย
29:04แล้วดวงตาของหูหยินเป็น...
29:08ฮาย...บอดมาสิบกับปีแล้ว
29:11หม่อมชั้น ไร้ว่าสนา
29:14ถ้ามีโอกาสได้เห็นเมืองหลวง
29:16ก็คงจะดีไม่น้อย
29:18เสร็จได้ที่ไม่เห็นอะไรเลย
29:35นั่นใครเหรอ
29:36ท่าน ท่าน ท่านมองเห็นเหลือนนี่
29:41ที่แท้ท่านกลัวกลง กลง
29:43ค่าจะเห็นได้ยังไงล่ะ
29:46เพียงแต่ข้าตาบอดมานาน หูก
29:48ระไว้เป็นพิเศษ
29:50ค่าได้ยินเสียงคนเข้ามาใกล
29:52้
29:56คือ ค่าน่ะ จะยกน้ำชาให้หู
29:59หญิน ตะค่า
30:04ค่าคงรับไม่ไหวหรอก
30:07ได้ยินว่ากลัวกงๆ เป็นพ่อบ
30:09้านวางหลัง
30:11คงจะเป็นคุณนางใหญ่
30:12ใหญ่แก่อย่างค่าจะรับน้ำช
30:15า จะกลัวกงๆ ได้ยังไงกัน
30:17มิกล้าмิกล้ายิ่งนะ
30:21อ่ Spanish
30:22หูหญินเป็นแขกพิเศษตรงไ
30:24ทSUศ์ compressor
30:25และข้าก็เป็นท่านรับใช้ค่าง
30:27กายของไทels
30:28รับใช้ท่านมันก็เป็นหน้าท
30:31ี่ของข้าอยู่แล้ว
30:34ต้องขอบคุณประมีไทSUศ์แล้
30:36วล่ะ
30:38ไม่ต้องเกรงใจหรอก
30:41เจ้าไม่ได้ แส้หลีแน่นะ
30:45ไทฮาทรงล้อเล่นแล้ว บอมฉ
30:48ันจะเปลี่ยนแส้เล่น ๆ ได้ยัง
30:49ไงกันล่ะ
30:52เหตุใดไทฮาทรงคิดว่าบอ
30:54มฉันแส้หลีแล้วเพคะ
30:57เพราะว่าหน้าตาเจ้าคล้ายก
31:01ับพี่น้องของค่า เมื่อ 20 ปีก่
31:05อนมาก
31:07ครับบ嗚าบksi davonauerยาว ล้อม歲cier投
31:11หัวบัมฉันเข้าใจแล้ว
31:13กลัวกงกลงก็บอกว่าคุณหน
31:15้าห camper ที่แท่ห BER ค днейลุกคร้ายพ
31:17ี่น้องของทไหานิเอง
31:19มีหน้าทไหัวถึงได้เบิกตั
31:21วห mor Cau ร่UNG
31:23แล้วพี่น้องของพายฮาject Cantor คนดั
31:25ง analyzing the pain
31:26ซะละเพคะ
31:30นางได้ตายไปแล้วเมื่อ 20 ปีก่อน
31:35แต่ข้ามักจะคิดว่านางยังไม่
31:38ตาย
31:41ก็แสดงว่าไทยเฮ้าทรงผู
31:43กพันกับพี่น้องคนนั้นมากสิ
31:45นะ
31:45ถูกต้อง
31:47ข้ากับนางรักกันเหมือนดัง
31:48พี่น้อง
31:51เจ้ารู้ได้ยังไงล่ะ
31:52ง่ายนิดเดียวไปคะ
31:57คนตายไปแล้วตั้ง 20 ปี
31:59ไไทยเฮ้าทรงคิดว่านางไม่ต
32:00าย
32:01ซ้ำอยังคิดว่านางจะปรากดตั
32:03วอยู่เสมอๆ
32:06ไทยเฮ้ากับพี่น้องไม่เพียงแต
32:09่รักกันมาก
32:10แป LIVE ว่า
32:11ไทยเฮ้า นะ
32:12ee ท่องเป็นคนที่มีน้ำใจนะ
32:15จนบัดนี้ก็ยังไม่ทรงลืม
32:17lewyนนาง
32:21จะเป็นพี่น้องไทยเฮ้akterมี วาส
32:23นามาก
32:25เช่าบ้านอย่างหม่อม瞩ฉันมีร
32:27ูบโฉมคล้ายนางเป็นวาสนาแต
32:29่ป้างก่อน
32:31สามารถให้ไทยเขาเห็นนそうีหน้าม
32:33หม่อมชันแล้ว
32:34ส่งคิดถึงพี่น้องที่จากไปได
32:36้
32:37สำหรับหม่อมชันนับเป็นพระ
32:39คุณอันล่นภลแล้วไปค่ะ
32:41ez padしたต tofu ต้อง
32:45Е้วทำให้ค่าโรดถึงทุกของ
32:47การคิดถึงได้
32:55ขอบพระไทย
32:56ขอบพระไทย
33:35ดูแล ทุกเช้าเย็นได้
33:42พวกเราแม้จะเป็นพ่อลูกกัน
33:44แต่ตามคันลองของราษจะสำนัก
33:46วันนี้เป็นก剩รคุณนาง
33:49หากว่าพ่อเข้าหวังบ่อยๆแล
33:50้ว
33:51คงจะไม่เหมาะนัก
33:54ให้เป็นไปแบบนี้ faud���areth
33:58ขอเพียนแต่ทรงปลอดภัยดี
34:00เท่านี้พ่อกาวางใจ
34:02เมื่อเสด็จพ่อไม่ยอมเข้าหว
34:04ัง
34:04อย่าค่อยให้ลูกไปเยี่ยมที่จว
34:06รเธ circular
34:06จะได้ขอคําชิ้นแล้วจากพระอง
34:08ค์ด้วย
34:10verso มั้ยก็ตามใจเตอ
34:14เออ...
34:16อ่อ... hunger ไม่รู้สรรบว่าไทxiเข
34:17าเป็นยังไงบ้าง
34:19ก็หายมาขอยาที่จวร
34:21บอกว่าบันธมไม่ได้
34:24ไม่รู้สรร High şimdi หรืออย่างนะ
34:27อำสัฒนั้น ไทxiเขาสมันธมไม
34:29่ได้
34:30ลูกจําได้ว่า เสร็ดพ่อ
34:32มีหายที่ช่วยให้ลูกลับสบาย
34:33ดังนั้น จึงให้กลัวไห่ไปข
34:36อยา
34:38หากเป็นการรบกวน ก็ขอสกอภ
34:40ัยด้วย
34:42ไม่รบกวนหรอก
34:45เอ่อ...คือ...
34:47แต่ว่า...
34:49การที่ทรงประนิบัติไทยเหา
34:51วนั้น
34:52ช่างหน้ายกย่องยิ่งหลัก
34:55อ่ะ...
34:56ผู้ให้กำเนิด เรียกดูต่างม
34:57ีพระคุณ
34:59ลูกไม่ลืมคุณที่เสด็จพ่อ
35:00ให้กำเนิด
35:02และไม่ลืมคุณที่ไทยเหา ส่ง
35:04เลี้ยงดูลูกมา
35:05เอ่อ...
35:07เอ่อ...
35:09ส่งคิดได้เช่นนี้ นับว่าประ
35:11เศรษนัก
35:14เอ่อ...
35:16คือ...คือบับ...
35:18อ๋อ...
35:20ยาที่ไห่น่ะ แม้ว่าจะได้ผ
35:22ล
35:23แต่ไม่ควรจะเสวยมากไป
35:25เอ่อ...
35:26ในเมื่อเข้าหวังมาแล้วก็ควร
35:28จะไปเยี่ยมไทยเหาวสั้นหน่อย
35:30เพื่อจะได้อธิบายให้ฟังด้วย
35:33ลูกเองก็กำลังจะไป
35:35เพื่อถามว่าเสมอแล้วเป็นยัง
35:36ไงบ้าง
35:37แต่เด็กพ่อประดีกว่าคันเลย
35:38ดีไหม
35:39โอ้...
35:41อย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน
35:43เด็กๆ
35:45ไปจัดค่ะ
35:46ไปตับนักเลยดูโซ่
35:48ไปจัดค่ะ
36:00ไม่ต้องเกรย์ใจ
36:02กินสักหน่อยสิ
36:04ค่ะเตรียมว่าให้เจ้าโดยเฉ
36:06พาะเลยนะ
36:07ขอพระไทยเพคะ
36:11เพราะค่ะเชียวว่า
36:14เจ้าต้องชอบกินแน่
36:18เอาสิ
36:35ขอโนมเปียดถวนน้ำพื้ง
36:38ใช่ทั้งถั่ว ดอกให้ ผสมกับน้
36:41ำพื้ง
36:43เป็นของที่พี่นองของค่าคนนั้น
36:46คิดคนขึ้นมาเอง
36:51อร่อยไหม
37:20aber suppose
37:21gebenๆ
37:22ılห้อง
37:23เป็นของกรรย์
37:23เดอร่อย
37:37น้องพี่ ลองชิมดูสิ
37:40ขนมแบบใหม่อีกแล้วเหรอเน
37:41ี่ย
37:42ถูกต้องแล้ว
37:43ไปขนมที่ค่าชิมคนขึ้นมาเอง
37:45ให้น้องพี่ชิมไปค่อนแรกเลย
37:56อร่อยไหม
37:58อืม มีกลิ่นดอกไม้อ่อนๆ
38:02มีรสฝาดเล็กน้อย
38:06แต่ว่าเนื้อเปี้ยออกหวาน
38:08อร่อยจึงเลย ทำยังไงเหรอเพคะ
38:12นี่น่ะ เป็นดอกไข่ในเดือนห้
38:14า
38:14จากนั้นก็ใส่ถัว และก็ใส่
38:16ดังพึ่งหลบไปด้วย
38:18เมื่อครุบเค้าเข้ากันแล้ว ก็เป
38:20็นอันเสร็จสิ้น
38:21ของว่าอร่อยชื่อเนี้ย มีชื่
38:23อไหมเพคะ
38:24อืม มีสิ ตั้งชื่อตามเครื่องป
38:27รุง
38:27ก็คือ เอาถั่วกันน้ำพึ่งมาร
38:30วมกัน
38:31เป็นถั่วน้ำพึ่ง หมายถึงหั
38:33วใจที่แสนหวาน
38:37ถั่วน้ำพึ่ง
38:39อืม พี่คิดจะ ถว่ายห้องเต้นเส
38:42เวยแล้วเพคะ
38:43อืม เปล่า แค่ทำให้เราสองพี่น้
38:45องกินนะ
38:47อืม ทำไมเพคะ
38:49อืม พลดนี้นะ เป็นความผูกพั
38:53นของเราสองพี่น้อง
38:55ตอนที่เราเพิ่งเข้าวางมา มันก็
38:57เหมือนกับดอกไหยนะละ ขาวบร
39:00ิศึกงดงาม
39:02แต่วันเวลาในวัง มันก็เหม
39:04ือนกับรถฝาด
39:06แต่เมื่อเราสงบใจในวังหลวง
39:08จงกระทั่งได้รับการปลดปลาน
39:10จากห้องเต้
39:13อืม เหนือ 거예요 cranberry หลาที่ค่า
39:18ขาวงคงอกเรนมากั้น ทั้ง pumpsถึง
39:22ข่วงขี้
39:22ก็ shook and ci was on even before
39:22kle คนบอกมากนะ Harmonic
39:25ผมเองกับคุณ
39:33ที่น้องเมื่อสูตรนี้ 20 ปีก่อน
39:36เมื่อพีศาคนนั้นเสียชีวิตไป
39:38แล้ว
39:40เขาจะมีรับสั่งให้พ่อครวงห
39:41ัดทำขึ้น
39:44แต่ขนมนี้จะทำให้ค่ากินเพียง
39:46คนเดียวเท่านั้น
39:48ไม่แต่ฟาบาดก็ไม่เคยเสวย
39:52เพราะค่าเคยรับปากนางเอาไว
39:54้
39:55ว่านี้เป็นความรับระหว่างเราส
39:57องพี่น้อง
40:23เจ้า...เจ้ารองให้ทำไม
40:27อ๋อ...มีได้...มีได้รอง
40:35ก็...ค่อยเห็นกับตานี้น่ะ
40:37จะไปรองที่ยังไงกัน
40:41คือบ่อมฉัน...
40:46ไทยเห้ายังทรง...คิดถึงพ
40:49ี่น้องเมื่อ 20 ปีก่อนอยู่
40:52ชั้งหน้าทราบเสริงใจนะ
40:57บําฉันเป็นคนชื่อแย่
40:59ฟังเรื่องของคนอื่นยังรองห้าย
41:01บ่อยบ่อย
41:02ต้องขายหน้าตัวหน้าไทยเห้า
41:04แล้ว
41:10หัวหินเป็นคนใจอ่อนจริงๆ
41:11นะ
41:14ตอนนี้เรื่องเล่าจบไปแล้ว
41:17หัวหินก็รองห้ายแล้ว
41:21ตอนนี้ก็กินขนมสะสิ
41:27ขนมนี้ปกติไทยเห้าไม่ส่ง
41:32ให้ใครกิน
41:33และหมอมฉันจะกินได้ยังไงเลย
41:36ไหมคะ
41:37หน้าทราเจ้ากับพี่น้องของข้
41:39านั้น
41:40หน้าตาเหมือนกันว่ากยังไง
41:42ล่ะ
41:44และจนถึงตอนนี้
41:49ข้าก็อยากคิดว่าเจ้าเป็นหน้
41:51า
41:58นันไม้รับ PROF 11ร serv Discover
42:03เจ้าแล้ว
42:10lacking Egเอียว
42:14ใจริงๆ
42:15ใน certainDuはมีอั่ง Siri
42:23พระolutionที clinicians play a club
42:24ท่านออนแ dubateg
42:27ขióท่านขอรักจังลูกขั้นเธ
42:28อ
42:28พระ plein
42:32เห็นได้ท่านถึงว่าอยู่ที่ตำ
42:33อย่างเนินโซเหล่า
42:37เจ้าได้ทิดตามแยกของคร涕πεวมา
42:39ตามที่ท่ายไ hesAu เกินตัวเข้า
42:41เฝ้า
42:41teh bilja
42:41แล้วท่าน implemented vasito
42:44การรักจังทำให้ถึงว่าอยู่ด
42:46้วย ste ki
42:49ไทฮาอย่าจะคุยเป็นการส่วน
42:51ตัว รับสั่งให้จันเจ้าออกมา
42:53รอหน้านน่ะ
42:55แล้วก็ตามข้าเข้าไปด้วยกันเธ
42:56อ
42:57ขอบพระไทฮฝ่าบาท
43:12ทำไมไทฮาส่งเยียกไปไหมคะ
43:14เข้าอยากมองเจ้าให้ชัดชัดนะ
43:19แค่หญิงแก่ตาบอร์ มีอั
43:21นใดหน้าดูแล้ว
43:22ไทฮาสมลอมองชันเล่นอีกแล
43:24้ว
43:25ข้าแค่อยากจะดูให้ชัดชัดไ
43:27หนว่า
43:29เจ้านั้นมีแส่เจ้า หรือว่า
43:32แส่หรือ
43:39โอ้งไทฮ สะเด็จแล้ว
43:43ถ้าไว้มังคมฝาบาทอังแ
43:45ปด
43:47รูปขึ้น
43:49รูปถวายพระพอเสด็จมาร์
43:51ขอให้สงขายประชวนโดยไวพระ
43:52เจ้า
43:52ขอบใจ
43:55ฟ้าบาเสด็จมาร์ ทำไมไม่บอกกั
43:57นเร่วงหน้า
43:59แล้วเหตุใดท่านอองแปดจึงบ
44:01าด้วย
44:03เสด็จพ่อทราบว่าสมมันท
44:05มไม่ได้
44:05จังด้วยบาเยี่ยมเย็นพระเจ้า
44:16และอายยิ่งนัก
44:18กระมองมิอาจจะมารุบควรไทฮ
44:19าได้
44:21ครั้งนี้ยอมเสียมารยาตแล้ว
44:24ขอให้ไทฮาททรงให้อภัยด้
44:26วย
44:26ขอท่านจะพูดจายอย่างนั้นเลย
44:29ถ้าเป็นอรุชาห้องเท่องก่อน
44:31เป็นมิดาของห้องเท
44:33คนบ้านเดียวกันไม่ต้องบากบา
44:35รยาต
44:37ถ้าไม่เยี่ยมเยี่ยนค่า
44:38ข้ามีแต่จะดีใจนะ
44:42ขอพระไทฮที่ไทฮาไม่โสงตำ
44:44นิด
44:46และมองเคียงมาเตือนไทฮาว่า
44:48ยานั้นแม้จะมีประโยชน์
44:50แต่ก็ไม่ควรเสวยมากไป
44:53หาไม่แล้วมันอาจจะกลายเป็น
44:55โทษแทน
44:57ท่านอองแปดรอบคอบถึงเคีย
44:59งเนี้ย
45:00ก็หิกข้าเป็นอย่างน่า
45:05สิดแค่มีไทฮาวมันคือ แ
45:07จ่มีไทฮาว
45:09ถ้าเป็นสิขที่สอบาร่า
45:23ทุกอยู่ทางประเบฆตรี สีวิตอ
45:26บาร่า
45:27天外有天皮米糕
45:31打哭鬼比不上身体好
45:35无忧无虑平常心到老
45:38看得多想得开别爱佳佳
45:43光风打亮开梦想
45:47多朋友要比多仇人好
45:51让人一步时间打多了
45:54这信号 既然总会被看到
45:58不需要继续让别人知道
46:01众山光 又一彩时报
46:06张国人情乱乱最明朗
46:12现在将谁傻瓜研制或草
46:16人会好心又好
46:20人生有什么还不算少
46:24自己快乐满意就好
46:27自己快乐满意就好
46:31自己快乐满意就好
46:33自己快乐满意就好
46:40让人呢
46:41自我爹得来
46:43自我爹得来
Comments