- 7 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:02ทุกคน สามารถ หูยิง ผักในห
00:29้องเรียบร้อยละ
00:30ข้าน้อยได้จัดหาสตรีชาวา
00:31ลมารับช้ายท่านเป็นที่เรียบ
00:33ร้อย
00:33อืมมมีใครรู้ที่มาของนางหรื
00:37อไม่
00:39เรียบได้เท่า ข้าน้อยทำตามคำส
00:40ั่งแร่ขาวไปว่า
00:42เป็นยาติของท่านที่พลัดพล
00:44าดกันไปนาน
00:44ขอให้ท่านได้ท่าวางใจ
00:47ธานะที่แท้จริงของหน่านั้น ม
00:49ีเพียงค่าและท่านกงศุนธิ
00:51สาพ
00:53เมื่อถึงเวลาแล้ว ค่าจะบอกกั
00:56บพวกเจ้าเอง
00:57ก่อนถึงเวลา จะต้องคุ้มครองค
01:00วามปลอดภัยของหน่านด้วย
01:03เฮียเต็ตเท่า จางหลงเจ้าหูน
01:06ำคนเฝ้าอยู่หน้าประตู ไม่ให้คนภ
01:07ายนอกเข้าไกลครับ
01:09อืม แล้วจางอี ตอนนี้อยู่ที่ไหน
01:14ถ้าน้อยได้จัดให้เขาพักอยู่
01:15ในวัดแล้ว ยังไม่ให้ออกไปข้
01:17างนอก
01:18เพื่อป่องกันข่าวรั่ว หงได้
01:21แต่ทําเช่นนี้ไปก่อน
01:23ไปได้แล้ว
01:25ครับ
01:32แต่เท้า
01:37เรื่องของโหยินหลี แต่เท้าคิ
01:40ดจะจัดการยังไงครับ
01:41เรื่องนี้นับว่าตึงมือยิ่ง
01:43นัก พระสนมห้องเต ตกสูสามัน
01:48ซ้ำยังมีข่าวสวันคตไปแล
01:49้ว 20 ปีก่อน เรื่องนี้ต้องมีเงื่
01:52อนงำแน่
01:54ดังนั้น ค่าต้องรับตัวนาง
01:56มายังวัดก่อน รอให้สืบสอด
01:58ชัดเจนแล้ว ค่อยมาตับสินจั
02:01ย
02:15หัวหยิน ท่าเท้ากับท่านกง
02:17สวนมาเยี่ยบแล้วครับ
02:30พวกเจ้าเฝ้าน่าประตูไว้ อย่า
02:33ให้ใครมารบกวนท่านได้
02:35คุณครับ
02:37เป้าจึง ขอเท่าไว้พระพร
02:47เออ ไม่ต้อง ไม่ต้อง นั่งเถอะ
02:50ขอพระไทย
03:03ยี่สิบปีนี้ ข้าเองก็เกิบจะ
03:06ลืมไปแล้วว่าการแต่งกายประดั
03:09บประดา มันเป็นยังไง
03:11พระสนมรำบากแล้ว
03:14ไม่ เพื่อรอคอยวันนี้ จะรำบากแค
03:19่ไหน ข้าเองก็เต็มใจรับ
03:23พระนางมีธานะพิเศษ เพื่อป่องก
03:27ันข่าวรั่วไหร้ จนกลายเป็
03:28นอุปศัครใดนั้น
03:30ข้าจึงตักสินใจรับตัว
03:32พระองค์มาแล้ว
03:35ขอเรียกเป็นหูยิ้นไปก่อน
03:38ถือเป็นแผนเฉพาะหน้า ขอพระ
03:41องค์อับภัยด้วย
03:42อ๋อ ท่านทำงานระวังรอบครอบ ค
03:46่าจะโทษท่านได้ยังไงกันล
03:48่ะ
03:49เรื่องนี้ต้องรัฐมаетсяการลับ หาก
03:53ว่า ท่านรู้อดีตที่ผ่านมาทั้
03:54งหมดแล้ว
03:56ค้ายังห่วงแต่ว่า ท่านจะก
03:58ล้ารับทำครดีนี้อีกไหม
04:00เหตุได้จึงทรงกับเช่นนั้น
04:04เรื่องร้องทุกของข้านั้น เกี่ยว
04:06ข้องกับ คนที่มีฐานสูงสุดข
04:09ขนาดนี้ถึงสองคน
04:12สองคนไหนอยังนั้น
04:15คนแรกก็คือธรรรรรรรรรร
04:26รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
04:27รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
04:30รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
04:38รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
04:42รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
04:42รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
04:43รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
04:43รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
04:43รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
04:43รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
04:43รร
04:44ตอนนั้นกำหนดการคลอดของข้า
04:47มาถึงก่อนนาง ก่อนถึงวันคล
04:49อด ห้องเต้ได้เสด็จมาเยี่ยมตำ
04:52หนักอีเฉิน
04:55พระสนม รัชธายาในคันของเจ้
04:57านะ จะออกบาดูโลกได้เมื่อไหร
04:59่กัดนะ
05:01ฝ่าบาดอีกแล้วนะเพคะ จะเป็นโ
05:04อรสหรือที่ได้ยังไม่ทราบ
05:05เลย เพราะเหตุใดจึงส่งมั่นใ
05:08จมากนะ
05:09มันGold ต้องไม่ผิดแน่ ค jingle کہ่อน
05:11ครอดอีกไม่ขอบานล่ะ 是ครามัน
05:13ใจยังเต็มที่เลย
05:15ใช่ จะapolis จะต้องเป็นพระอรสแน่เก
05:18ี่ยว หากทรงครอดในวันพรุ่
05:21งนี้ ก็จะเป็นวันเดือนเดียวกั
05:23บธ่าน聊อง แปดโด๊ง truly
05:25ะ ไปกับทรัศห้าทร est เลย
05:28จริงสิคะเกิดลืมไปเลย พรุ่ง
05:32นี้ถ้าเกิดวันเกิดเขาน้องชาย
05:33ค่ đó
05:35ชั้งบังเอิญ นะ
05:38หาเกิดวันเดียวกับท่านอองแ
05:39ปด วันน่าคงเป็นคนดีได้เหมื
05:43อนท่านอองแปด
05:44อืม ขอให้เป็นเช่นนั้นเถอะ เชลิ
05:47น
05:48จะมาหา
05:49ไปอุทยาหลวง เอาผลไม้ไปส่ง
05:52มอบให้กับท่านอองแปดด้วย
05:53รับดีก็จะมาหา
06:02พระสนม
06:03เพคะ
06:04เจ้าเป็นอะไรป่อย
06:05เออ ไม่เพคะ ก่อนที่จะครอดลูก บอ
06:10มฉันรู้สึกกลับกลัวอยู่บ
06:12้าง
06:13อ๋อ ไม่เป็นไรหรอก เจ้าท้องแร
06:16ก มันก็เป็นอย่างนี้แหละ
06:18ไม่ต้องหวง หมอตำแยนอ่ะ เตร
06:20ียมตัวรอเจ้าอยู่นานแล้ว
06:22พร้อมจะเข้ามาทุกเมื่อ
06:26พระสนม
06:26นี่ เจ้า เจ้าเป็นอะไรเนี่ย
06:35ตามต้องบินสิ
06:35พระสนม
06:36จะจะครอด จะครอดแล้ว
06:38จะครอดใช่มั้ี้เนี่ย
06:39จะครอดแล้ว
06:40พระสนมจะครอดแล้ว
06:42พみอดภัยจำแยงมา
06:43เหลวเข้า หรือรีบไป
06:45พระ Her さ唱
06:47ไม่ต้องรู้นะ
06:48เดี๋ยวเข้ารีบมfon
06:49doo Century หยระแล้ว
06:57เปล่นอีก เปล่นอีกหน่อย 증 Little
07:03แม่น่อยซะ
07:07แม่น่อยซะ
07:10แม่น่อยซะ
07:12แม่นี้
07:15นี่...
07:46อุ้อุ้... เดี๋ยวว่าเนี่ย
07:51ไปอยู่เร่ว
07:54ไม่ทราบว่า ตอนนั้นพระองค์ ส
07:58งคลอด โอรส หรือธิดา
08:01ไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย
08:03หลังจากที่ค่าฝืนขึ้นมา
08:05โลกที่ค่าวันเคลอด ก็กลาย
08:08เป็นตัวปลาดไป
08:10หมายความว่ายังไง?
08:14กลัวหายสุมหัวกับหมอตำแ
08:16ยะ
08:17เขาเอาลูกของข้า
08:19ไปสลับกับแมวป่าทะลกหนั
08:21ง
08:22บ้าฟาบ่าสงสาบ
08:24สงกริวมาก
08:26ถึงกับสงข้าไปอยู่ตำหนักเย
08:28็น
08:29เรื่องทั้งหมดนี้
08:31มีพระสนมหลิว
08:32เป็นผู้คอยบงการ
08:37อ่ะ พระสนม
08:41อนุญาตให้ข้าน้อยบากอาจถามได
08:43้ไหม
08:46ท่านกงสุนเชิญถามมาเถอะ
08:48ตอนนั้นพระสนมสลบไปก่อน
08:52สามว่าหมอตำแยะสมคบกับก
08:54ลัวหาย
08:55และสามได้ยังไงว่าหลิวไท
08:57ยเหา
08:57เป็นผู้บางการเบือกหลัง
09:00ท่านกงสุนถามได้ดีมาก
09:03หลังจากข้าอยู่ตำหนักเย็นได
09:04้ 7 ปีแล้ว
09:06เชิญหลิ้นได้มาบอกถึงแผนก
09:08าร
09:08อันชั่วร้ายของหลิวไทยเห้
09:10า
09:11ในตอนนั้นก็ถึงได้รู้ว่า
09:13รูกข้าคนนั้นเป็นเด็กผู้ชาย
09:19เชิญกงกงถึงแม้ว่าจะเป็น
09:21หัวหน้าขั้นทีห้องเต
09:23แต่จะสามารถทราบเรื่องรับรั
09:26บเช่นนี้ได้อย่างไง
09:29ตอนที่เชิญลินไปส่วนผลไม้
09:32ระหว่างทางกลับ
09:34บางเอิญได้พบกับนางกำนันท
09:36ี่ชื่อโคโจ
09:41ฉันกลงกลง
09:42โคโจ
09:47ทำท่านลึกลับสลับซับซ้อน
09:48แบบเงี้ย
09:49ไปทำอะไรกิจประรึประหลาว่าไง
09:52โคโจ
09:53ช่วยค่ะด้วย
09:55ช่วยเหละ
09:57ช่วยชีวิตใคร wheat
09:58เจ้าอ่ะ
09:59ไม่
10:01เด็กว่านี้
10:05ช่วเราเอาเด็กก่อนนี้มันเถอะ
10:07เป็นโดนรถที่พระสนมหลีพั
10:08งเคลอด
10:10เช้วข crispระพระโอรถทำไม
10:13หัวของกลงกลงлемลงให้
10:14สมคบกับหมอตาดแย่
10:16และเอาซากแมวป่าไปสับเรียน
10:18ข้อโจ
10:19กลงๆ ช่วยชีวิตที่พระโอรถ
10:21ด้วย
10:21ช่วยชีวิตด้วย
10:23แล้ว แล้วกว่าไห้สับเปรียน
10:25พระโอรททำไม
10:26ท่านให้โคโจก นำเอาพระโอรท
10:29ไปข้า แล้วฝั่งไว้ใจสับพา
10:31ล
10:32หา... ร้อยอย่างนี้ยังกล้าทำอ
10:35ีกเหรอ
10:35นี่เป็นความผิดถึงข้านประห
10:37ารร้างตรกูลใช่นะ
10:39กล้อง ๆ รับคำสั่งพระสนมหล
10:40ิว
10:42ป่าโครบ เจ้าเว้าว่างาดมากเลย
10:45นั้นเนี่ยนะ หา
10:47เจ้าเป็นนางกำดันตำหนัดจิ้
10:49นหัว พระสนมหลิวเป็นใน Знаย
10:51ของเจ้า
10:52เจ้ากลับปล่อยข่าวลื hein
10:53ไม่ ไม่ใช่ข่าวลือนะ พระสนมห
10:56ลิวสั่งให้ค่า
10:57ฟังคำสั่งกัวกวก้ง ๆ ดิ
10:59เป็นพระประสงของพระนักลาง
11:00พระสนมหลิวกับหลีลักกัน
11:06ราวกับพี่น้อง
11:08เหตุได้จึง
11:15หรือก่อนแย่จริง ทําหน่าง
11:16ห้องเห artificial
11:18พระฉนมรีครอดพระโอรษ ฝาบา
11:21ทจะต้องแตงตั้งเป็นห้องเห JEW
11:22ต้องเป็นสอเห็นนี้แน่
11:24โก. โกง รีพานพระโอรษออกไป
11:26หากเวลวกงๆ รู้เข้า เกลงว่าเราต
11:28้องตายกลนหมดน่ะ
11:29ฮืม ถูกต้อง
11:33การกระทำนี้เป็นความผิดใหญ่ห
11:35รอก
11:35จะต้องข้าวปิดปากแน่น่ะ
11:37แต่จะพาโอ้รส ไวนายเนี่ย
11:40ที่ไหนก็ได้ เพราะแค่ออกจากว
11:42าง รักษาระทะท impatient วิกอร
11:46โธ เจ้าเป็นคนที่พระสนมเชื่อฝ
11:49ือ จริงใช้เจ้าทำเรื่องอย่างนี้
11:51ทำ่ายเจ้าทรยษ apo y pastors
11:53โธ ต้องโธzeich แค่隻อีกแบหรั
11:57บชัย เนี่ย แต่เข้าใจคุณธร
11:59รม
12:00แล้วโอ้รสเป็นเลือกเนื้อเช
12:01ื้อขายฝากบาธ
12:02เป็นว่าที่ห้องเจ้ตาส่ง
12:05เกิดเป็น İşte-da-zone-zong
12:07ก็ต้องปกป้องเอาไว้ด้วยชี
12:08วิตตัวเอง
12:10อีกอย่าง
12:12ท่ารกไม่มีความผิด
12:14ให้กลายเป็นคลื้องสังเวลええก
12:16ล่องการถึงอำนาจไม่ให้ได้นะ
12:18โอ้ Beispiel
12:19น้ำจัยและความพักดีของเจ้
12:21า
12:22ทำให้กลัวหายเกitiéประสอนว์หรื
12:24อยดูต่ำช้าไปเลย
12:25ด้วยชีวิตข่า
12:26เขาต้องคุ้นครองพระโอรส ออกจ
12:28ากหลังอย่างตรอดทางให้จงได้
12:30เลย
12:32ขอบคุณกลงๆที่ส่งเสริม ข
12:33อบคุณกลงๆที่ส่งเสริม
12:35ไม่ นี่มันเป็นหน้าที่ ในฐานหน
12:38้าที่เขาเป็นขุ้นนางด้วย
12:57โฮ เขาได้แพล่งท suivมาก're pretty
13:00ขลับมีเรื่องเท่นนี้ นี่ไม่เพีย
13:04งเป็นเรื่องไม่เคยได้ยิ้น
13:05แต่กับมีเรื่องที่ไม่น่าเป็น
13:07ไปได้
13:09หากพูดออกไปก็คงยากที่จะทำให้
13:11ผู้อื่นเชื่อได้
13:16ไม่ microbi fashion
13:18ส่งตัวทารกออกนอกวางไปแล้ว ก
13:20็ต้องมีที่อยู่
13:23พระองค์คงไม่ถึงกัดไม่ทรา
13:25บมัน
13:26ถูกต้อง ข้ารู้ว่าเขาอยู่ที่ไ
13:30หน
13:30เอ่อ พระนาง
13:34เฉินลิ้นพาเขาไปที่ตำหนักน
13:37ันชิง
13:37โอ้โทษ ตำหนักนันชิง
13:54่ันเฉ시 blue
13:58เมื่อครูนี้พระองค์บอกว่า
14:06เกลียวของกับผู้สมอำนาศถ
14:08ึงสองคน
14:09คนที่สองนี่
14:11หรือว่าจะเป็น
14:13ห้องเตอร์งประจุบัน
14:16แล้วเด็กน้อยที่ถูกอุ้มออก
14:22ไป
14:23ก็คือห้องเตต้าส่งตอนนี้
14:25ถูกต้องแล้ว
14:37ท่านอองแปด
14:38ท่านจังจงรักพักนี้ยิ่ง
14:40นัก
14:47แต่ข้าว
14:49รู้ว่าห้องเตอร์งประจุบัน
14:51ไม่ได้กำเนือจากหลิวไทยเห
14:53า
14:54กงกำกงเวียน
14:56หลังจากที่ข้าถูกส่งประห
14:58ยุตำหนักเย็น
14:59แม่นางจะคลอดโอรถออกมา
15:02และได้เป็นรัชฐายาท
15:05ส่วนนางเองก็ได้ขึ้นเป็นหอง
15:07เขาได้ดังใจวัง
15:09แต่โชคร้าย
15:10รัชฐายาท
15:11อายุได้แค่หกปี
15:14กลับป่วยเสียชีวิต
15:16สุดท้ายก็เหลือเพียงความว
15:18่างเปล่า
15:20ห้องเตตรงเสียพระไทย
15:22จึงหันไม่ฝากฝัยปรัตยาเต
15:24า
15:26จากนั้นจึงเลือกรัชฐายาจากโ
15:28อรถของเหล่าอ่อง
15:30อ่องแปดเลยใช้โอกาสนี้
15:32ทรงตัวพระโอรถจริงกลับ
15:34เข้าหวังหลวง
15:35เพื่อรักษาสายพระโลหิต
15:39แล้วเหตุใดตอนนั้นท่านอองแป
15:42ด
15:43จึงไม่กลาบทูนเรื่องกับห้
15:45องเต้องก่อนละ
15:48วังหลังชิงอำนาดดูเดือ
15:50ด
15:51มาแต่โบราณ
15:54ยามนั้นปากเปิดเผยไป
15:56ไม่เพียงยากจะพิสูตร
15:58อาจจะกระเผือนถึงชีวิตลัท
16:00ธายาจ
16:04ท่านอองแปดทรงทนไม่พูด
16:07แต่ก็ด้วยความจำใจ
16:09ท่านเป๋าไม่ต้องอธิบายหรอก
16:16กับท่านอองแปด
16:17ถ้าไม่แต่สำนึกในบุญคุณ
16:20ในเลยจะกล้าตำหนีท่านได้
16:24เพียงแต่ต้องให้พระสนม
16:27ต้องกลำกลืนความอาพยศมา
16:28เป็นเวลานานถึงสามสึกปี
16:33ไม่
16:34แค่รู้ว่าลูกของค่ายังปล
16:36อดภัย
16:37เขาก็พอใจมากแล้ว
16:44ในเมื่อท่านอองแปดทรงปิดบ
16:47ังเรื่องนี้
16:48แล้วเหตุใดเช็นกลงๆ
16:50จึงต้องไปบอกเรื่องนี้กับพระส
16:51นม
16:52ในเจ็ดปีให้หลังล่ะ
16:56ลูกค่าเข้าวังตอนเจ็ดควบ
16:58เคยลงมาที่ตำหนักเย็น
17:00ค่าได้เจอเขา
17:02เห็นเขามีอายุเท่ากับลูกของค
17:03่าเลย
17:04หรืออาจจะเป็นพระสายเลือดผ
17:06ูกพันกัน
17:08ค่าจึงมอบแผ่นยกที่ห้อง
17:09เต้ประทานมาให้กับเขา
17:12ท่านอองแปดเห็นเพ่นยกรู้สึ
17:14กเวธนา
17:16จึงสั่งให้เฉินหลินมาบอกกั
17:18บค่า
17:25พระสนมมีคนมาเยี่ยมพระสนมพระ
17:29ยะค่า
17:47ห้องเต้ส่งส่งท่านมาเหรอ
17:49อ๋อ...ไม่ได้
17:53ฮะ...
17:56ค่าจังคิดเพิลฝันยิ่งหน
17:58ัก
17:59ค่าถูกส่งเข้าตํานักเย็น
18:01มาเจ็ดปี
18:03ห้องเต้ไม่เคยเสด็จมาเลย
18:07จะส่งท่านมาเยี่ยมค่าได้ไงก
18:09ัน
18:09ความเจ็บช้ำที่พระสนมได้รั
18:13บ
18:14กระบ่อมสุมทราบเป็นอย่างย
18:16ิ่ง
18:19ท่านจะรู้อะไรได้ล่ะ
18:23ขนาดข้าเองยังเริ่มเชื่อเลย
18:26ว่าตอนนั้นข้าเคลอดตัวประ
18:28หลาดออกมา
18:29ประ...ประหลาวนะ
18:34พระนางได้ข้อพระโอรถออกมา
18:37เป็นสายพระโรหิตขององค์ข้อง
18:38เต็มหรือ
18:45ท่านมายังไงนะ
18:48เจ็ดปีมาเนี่ย
18:50พระโอรถได้ทรงเติบตัวอยู่ใ
18:53นจวนอองแปดแล้วจ้ะมะ
18:59เมื่อกี้ท่านพูดอะไร
19:01ได้พูดใหม่อีกทีสิ
19:04อองแปดก็คงว่าเป็นบุตรข
19:06องเขา
19:08และบันนี้ฟ้าบาทได้แต่งตั้ง
19:10ให้เขาเป็นองรัชธายาดแล้วด้
19:13วย
19:16เป็นรัชธายาดเหรอ
19:19หมายความว่า
19:21รัชธายาดที่เล่นลงเข้ามา
19:25เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของ
19:27ค่าอย่างนั้นเหรอ
19:28จะมาหา
19:31อองแปดเกรงว่าพระองค์จะถูก
19:34ใส่ร้าย
19:36จึงปิดบังมันจะถึงวันนี้
19:38เอา พระสนมมอบแผ่นยกให้ไปด
19:41้วย
19:42ท่านอองแปดเห็นเข้าเลยเกรงว่
19:44าพระองค์จะกระมวล
19:46เลยส่งข้าน้อยมาทูนความจริง
19:49สั้นเลย
19:57ที่ได้
20:19สวัส สวัส มีตาแล้ว
20:25ลูกชายของข้า
20:28ยังปลอดภัยดีอยู่
20:30พัสหนู ท่านอองแปดยังกำชั
20:33บมาอิ่งว่า
20:35เรื่องนี้ห้ามเปิดเผยเด็ดขาด
20:38หากคนของพระองค์ทราบเข้าพระร
20:40ับนั้นจะสาหัสยิ่งนะ
20:45เป็นใคร
20:51ใครกันที่ร้ายกาศได้ถึงเพี
20:53ยงนี้
20:54แม้แต่ท่านอองแปดยังต้องระ
20:56วัง
20:58ฟ้าบาทนะ สองมุ่งมั่นปฏิบ
21:01ัติธรรม
21:02ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราชกิ
21:04ต
21:04ในราชสำนักนั้น อำนาจอยู่
21:07ในมือใคร
21:08เขาว่าพระสนมคงจะทราบดี
21:17เป็นนางเหรอ
21:24นางเองเหรอ
21:30นี่...
21:34หมายถึงสนมหลิว
21:35จะมาหา
21:39พระสนมหลิวได้ขึ้นเป็นห้
21:41องเห่าแล้ว
21:43นานสังไม่กลัวหาย
21:44เอาแมงป่าสับเปรียนพระโอ
21:46รถของพระองค์
21:51ถ้ากับนางเป็นเหมือนดังพี่น
21:53้อง
21:55เหมือนพี่น้องเหรอ
21:58ทำไมนางถึงได้อำมหิตนัก
22:03เพราะอำนาจมันเย้าหยวน
22:07และบัทเนี่ยนางของหวังได้เป
22:09็นห้องเขาไปแล้ว
22:13ไม่...
22:15ไม่...
22:19เรากะครั้งปป่าให้โดน
22:21หวังเท่าให้มาจากพระสนม่ Latino
22:36คือผู้จะเป็นสุดแววงนาง
22:38ถ้าหวัด portfolio matsutiki
22:40พระสนม่าเอาไป
22:49หากเปิดโปรงเรื่องนี้ไป ก็ยิง
22:51จะ ...
23:01ต้องอดถล
23:09ท่านอองแปดยังกับชักให้พ
23:10ระสดนnn ต้องอดถลไว้ก่อน
23:12แล้วท่านจะหาเวลาที่หม่อสมเป
23:14ิด ห Bose รถ
23:16ค่าสนมอย่าเพิ่งหู้วามทำอะไร ไม
23:18่งั้น ภัยจะมาถึงตัว
23:25เพื่อให้มั่นใจ ว่าลูกค่าป
23:28ลอดภัย ค่าก็เลยต้องอดทนไว
23:31้
23:32ในแต่ละคืนนั้น ค่าก็จึกทู
23:35ป ขอให้สวันคุ้มครองลูกค่
23:38า
23:38อย่าให้ถูกใครทำร้ายอีก
23:41อ๋อ เมื่อเป็นเช่นนี้ พระสนมก็
23:45เลยแกล่งสิ้นพระทน ออกจากวั
23:47งไป
23:47ปิดบังชื่อแส่มา ยี่สิบกะ
23:50ปีเช่นนี้
23:51อืม ถูกต้อง
23:55ตำหนักในวังหลวงคุ้มครอง
23:57นั่นหนา
23:58ตำหนักเย็นยิ่งไม่ให้คนนอกเข
24:01้าออกได้
24:03ตอนนั้น รัชทายาตย์ยังทรง
24:05พระยาว จึงลุดเข้าไปได้
24:08ตับโรง รบนี้ออกมาได้ยังไง
24:11โอกาสอย่างอื่น เป็นเพราะพระส
24:14นมลิว
24:15จิตใจชั่วร้าย คิดอยากจะกำจ
24:18ัดค่าให้สิ้นเรื่องสิ้นร่
24:19าว
24:21ไม่รู้นางไปฟังข่าวมาจากไหน
24:24นางจึงทูนใส่ร้ายค่า
24:27ว่าทุกคืน ข้าจุดทูปสา
24:29บแช่งห้องเต อยู่ทุกคืน
24:34เรื่องจริงเหลือนี่
24:36นางกล่าสาบแช่งข้าอย่างน
24:38ั้นเหลือ
24:38อ่ะ ฝาบาทจะทรงกริว
24:40สลมลีทังชั้นนี้คงพระปรงไม
24:42่ตก
24:43บำชันเชื่อว่า
24:45นางคงไม่โกรดแค้น พระองค์จ
24:47ริงๆเหรอไพ experiencia
24:49นางคลอดพีสัสออกมา
24:52ถ้าไม่ได้พระหาร นาง
24:54นางกันมาโกรดแค้นค้าเหรอ
24:57กราบถูดฝาบาศ
24:59พระสนมลีสุภาพเรียบร้อย
25:02ยอมไม่มีจิตใจเครียดแค้
25:04น
25:04ขอไฟบาจทรงไรตรงฮะρό
25:09เชล่างๆ
25:10หากนางไม่ได้สามแ inf ฝาบาศ
25:12เหตุอันใดถึงต้องจุดทุก
25:15ยามดึกดื่น
25:16เอ้ม คือว่า
25:18เฉลิ้น
25:20จะมาหา
25:21ตายท่อคำสั่ง
25:23ส่งภาคขาวไปม่อภายนางรัก
25:25ขอตัวเองสะ
25:28ฟ้าบาท
25:30ประโรดใตรองด้วย จะมาหา
25:33ฟ้าบาท
25:34เอาภายนางสักครั้งค่ะเบค้า
25:37ไม่ได้หรอ ข้าตัดสินใจไปแล
25:39้ว
25:39เฉลิ้น
25:41เจ้าเป็นหัวหน้าคั้นที
25:42เรื่องนี้ให้เจ้าเป็นคนจัดการเ
25:45อง
25:45ฟ..ฟ...ฟ..ฟทศาษาบาท
25:50เจ้ากล้าค красивาค่า Amazing
25:51กระบอกไม่กล้า ๆ
25:55หัวหาย
25:57เฉาเป็นหัวหน้าคั้นทีในหว
26:00ัง
26:01ฟังให้ดี อีกหนึ่งชั่วยาม
26:04ให้ไปพิศูสบที่ตppers นักเอง
26:06กระมออกรับด้วยกล้าว
26:14ฟ้าบาทรับสั่งประหารด้วยอง
26:16ค์เอง และพระสนมนี้มาได้ยังไ
26:19ง
26:22พูดถึงเรื่องนี้แล้ว มันช่าง
26:24เจ็บปวดยิ่งนัก
26:26นอกจากเชิญลินแล้ว คันที่วั
26:28งเย็น ชินฟงก็เป็นคนจงรัก
26:31พักดี
26:32ในขณะที่ทั้งสองกำลังหาท
26:34างช่วยค่าอยู่ด้าน
26:36ก็อะไร ทำไมถึงต้องประหารค่ายด้
26:40วย
26:42พระสนม เวลานี้ขับขันนัก หาโ
26:46ปรงไม่รีบดีไปตอนนี้
26:47คงยากจะรอดที่วิ ใช่ พระยะค่
26:50ะ
26:51นี้ยังไง ในตำนับเย็นแห่
26:54งนี้ มีการคุ้มกันอย่างแน่
26:56นา
26:57นี้ไม่พ้นหรอก ทั้งเธอ เป็นปั
27:02นไม่ได้หรอก
27:04ขอพระดางปลดวางใจ ข้าน้อยมี
27:07วิธีให้ทรงหนีไปได้
27:11ถึงอย่างนั้นก็เธอ กลัวหายมา
27:13แล้วไม่พบสบ จะเลอกราได้ยังไ
27:15งล่ะ
27:16หากลับทูนห้องเตส สุดท้ายก
27:18็ต้องถูกตามกลับมาอยู่ดี
27:20อืม อืม อืม อืม ทูนพระสนม
27:23มีสบให้ตรวจพระยะค่ะ
27:26หมายความว่ายังไงอ่ะ เออ กระบ
27:29่อมได้เตรียมคนตายแทนเอาไว
27:31้แล้วพระยะค่ะ
27:34ตายแทนอย่างนั้นเหรอ พระยะค่
27:36ะ
27:41อืม p p p p p p p p p p p p p p p p p
27:53p p p p p p p p p p p p p p p p p p p p
27:53p p p p p p p p p p p p p p p p p p p p
27:54p p p p p p p p p p p p p p p p p p p p
27:54p p p p p p p p p p p p p p p p p p p p
27:55p p p p p p p p p p p p p p p p p p p p
27:55p p p p p p p p p p p p p p p p p p p p
27:56p p p p p p p p p p p p p p p p p p p p
27:56p p p p p p p p p p p p p p p p p p p p
27:56p p p p p p p p p p p p p p p p p p p p
27:56p p p p p p p p p p p p p p p p p p p p
27:56p
27:59เขาวังมาตอนอายุกาวควบ อยู่ข
28:01้างกล้ายข้ามาตลอด
28:03มีเขามาตายแทน ก็จะมีสมให้ต
28:06รวจแล้ว พระยะค่ะ
28:11ลำบากพวกเจ้าแล้วนะ
28:14แต่กลัวหายรับคำสั่ง พี่สู
28:15จสม ได้เลยจะตรวจไม่ออกละ
28:19ให้เขามาตายแทน ไม่เป็นการตายเป
28:21ล่างั้นเหรอ
28:23ไม่มีประโยชน์หรอก
28:25ไม่จะมอง กลัวหายบอกไม่ออกนี่
28:27ทำไมถึงจะมองไม่ออกละ
28:31พาатьนางอย่างของไม่เคยเห็น
28:33สภาพคนหลังจากตาย
28:34ไปและใช่รึเปล่าใช่มอน
28:36แล้วprend nieuwe
28:36กล่อให้ตรวจละเอียด
28:51หวังเราจะทำได้ไงและ
28:56เฮ้
28:57เจ้ากันทีกลัวหายกระทำความช
28:59ั่ว
28:59เป็นโจนใจบาท
29:00มันไม่กล้ามองตรง ตรง ด้วย
29:02สัน
29:03พระสนุก
29:04ข้าน้อยชื่อว่า
29:06จะต้องปิดบางจบกลัวหายได้แ
29:07น่นอน
29:08ใช่ไหม
29:19ไม่
29:19ไม่ได้
29:21ต่อให้กลัวหายจำไม่ได้
29:23ข้าก็ไม่อาจเอาชีวิตรอด
29:25แล้วให้อีจงตายแทนค่าได้
29:27ถ้าไม่มีสิทธิ์ให้คนอื่น
29:29ต้องมาตายแทนค่าแบบนี้
29:32พระสนุก เป็นว่าเป็นว่าสน
29:45า ค้าน้อยเต็มใจตาย
29:47ไม่
29:49ข้าไม่เห็นด้วยกับเจ้า
29:51ขอพระสนม รับความภักดีของ
29:53ค่าน้อยด้วย
29:54ให้เจ้าตายแทน เจ้าอาจจะเป็น
29:56ผู้ภักดี
29:58แต่กับค่ามันไรมโนธรรม ค่
30:01าคง คงรับไม่ได้เหรอ
30:04พระสนม
30:06พระ...
30:08พระสนม
30:11ขอพระองค์ แรกชดกำอีจงด้
30:13วยเธอด
30:14ค่าน้อยเดชรียมคนรับตัวขั
30:16งนอกไว้แล้ว
30:17ช้าวนี้กลัวไหายมาถึง คงจะ
30:19ไม่ท antic下aros
30:25ไม่
30:26พระสนม ทรงนึกถึงองราชธาย
30:29าต committees
30:31ห่าพระสนมสิ้นพระจนชีพไป
30:34พระโอรธ paintsimirPS
30:35พระสนมเป็นพระมารดานนะใช่เมือง
30:38พระสนม ไงเราจะปล่อยให้พระโอร
30:42ธเห็นโจนชั่วเป็นพระมารดานไป
30:44ตลอดจีวิต ช pact
30:48รัชธาญาต
30:51ขอเพลงมีพระชนชีพอยู่
30:53ต้องมีสักวันที่องรัชธาญ
30:56าตกับพระสนม ได้อยู่ร่วมกั
30:58น
30:59อย่างนั้นมีเพียงแต่รังวงจ
31:00ินของพระสนม
31:02จะเป็นการทำให้ความถูกผิดชั่
31:04วดีแผ่ออกมาใต้ล่า
31:06ให้ปวงประชารับรู
31:14ขอพระสนมสองสองสองสองสองด้วย
31:20ได้
31:22ถ้าจะยอมรับความพักดีของ
31:24พวกท่าน
31:26ขอประไทยพระสนมพระสนม
31:38ขันทีน้อยอีจง ยังมีความ
31:40พักดียิ่งนัก
31:44ไม่ว่าจะเป็นอีจง หรือว่า
31:46ชินฟง แล้วก็เฉินลิ้น
31:49ตามเป็นคนที่มีพระคุณตกค่า
31:52หากไม่ได้พวกเขาแล้ว
31:55ค่าคงจบชีวิตในประโลกน
31:58านแล้ว
32:00พระสนม ในเมื่อชินฟง ได้ทรี
32:04มพูดที่คอยรับไว้ด่านล่า
32:07เหตุในพระสนม จึงเล่หรอดมา
32:09ที่ดี
32:09และต้องตรากรำลำบากด้วยพัญ
32:12ครับ
32:14เพราะโชคชะตากรัดแกล้ง
32:16ชินฟงได้ส่งคนตามมาคอยดูแลค
32:19่า
32:20แต่คนผู้นั้นได้ป่วยจนเสียชี
32:21วิตตรว่างทาง
32:22ที่ส่งค่าลิภัย
32:24ตัวค่าจึงระยาตขาดมิต ค
32:27่าพANEจรไปทั่ว
32:28และงั้นก็ใช้จนหมดแล้ว
32:31ได้แต่ขอทานเลี้ยงชีวิต
32:34จางอี่ เดิมที่เป็นขอทานตัวน
32:37้อย ข้าจะรับเขาเป็นลูกบุญ
32:39ธรรม อยู่ร่วมกันมาหลายปี
32:41บัตรนี้เขาได้เติบใหญ่ เขาขาย
32:44ผักเลี้ยงชีบเลี้ยงดูข้า
32:46ชีวิตของข้า แม่จะลำบางไปบ
32:48้าง แต่ก็พอฝืนทนได้ ท่านเป๋
32:52า
32:53พ่ออีกค่ะ
32:55ตอนนี้ ท่านก็ได้รู้ ต้นสายปล
32:58ายเหตุของเรื่องนี้แล้ว
33:00คดีดี ท่านยังจะ คร่ารับคำอ
33:03ีกไหม
33:05ทูนพระสนม บัตรนี้ไม่ได้อยู่
33:08ที่ก่า รือว่าไม่กลา
33:11ข้าเป็นคุณนาง แต่จะปล่อยให้
33:14พระสนมตอautres
33:15วันรำบากตมกะตามนับ plays พิด
33:17จิ่ง CO앉ian
33:18บั небольшาธนี้ ข่าจะขอทำอย่างสุด
33:21ความสามารถ
33:22คืนความไว้สุดให้กับพระส
33:23นม
33:25ได้กินคำนี้จากปากท่าน ข้าก็
33:27หายห่วง
33:30ทูณพระสนม เรื่องราวใหญ่หลว
33:33ง
33:33ต้องรมัดระวังเพื่อมาให้เข้า
33:36ถึงหูข่อน
33:37ขอส่งให้ ขาอางว่า
33:39ส่งเป็น passa travelствуetsv
33:40กลายไปก่อน
33:42เมื่อได้กลับเข้าเมืองหลวง ย
33:44ินได้ยังปลอดภัย ขอพระองค
33:46์ทรงอนุญาติ
33:48ทุกอย่างสุดแท้แต่ท่านเธอ
33:51ขอพระไทย
33:55พระสนม ขน้อยขอทูนถามว่า ล
33:59วกตาของพระสนมบอดด้วยเหตุไ
34:01หร่หรือพระเจ้าของ
34:02ข้าเองก็ไม่รู้ ไม่รู้ว่าตั
34:06วข้า บอกไม่เห็นตั้งแต่มอะไร
34:12ขออนุญาตให้ข้า ตรวจดูหน่
34:14อยได้ไหมเพื่อ
34:15ท่านกงสุนรักษาโรคได้ด้
34:18วยเหรอ
34:20ท่านกงสุนนั้นเชี่ยวชานวิชาก
34:22ารแพท หาจะตรวจหาสาเหตุได้
34:27เมื่อเป็นเช่นนี้ รบกวนท่านกง
34:30สุนช่วยตรวจให้ด้วย
34:35ท่านกงสุนช่วยตรวจให้ด้วย
34:39เหตุ
35:03ท่านกงสุน เป็นยังไงบ้าง
35:05แต่ท้าว เพราะโหยินคิดถึ
35:08งหยาดและอดีตเก่าๆ
35:09จึงร้องผมร้องหายทุกวัน ทำร
35:11้ายวูกตาทั้งสองข้างครับ
35:14แล้วมีทางรักษาได้ไหม
35:18เวลาก็ร่วงเลยมานานแล้ว เข้าว่
35:20ายากจะระบบได้
35:22แต่� arrangements ไม่ต้องทำ Sabblar
35:28แต่ท้าว เรื่องนี้กระทบเป็นโบ
35:33งกว้าง ตอนนี้ยังไม่มีแผนร
35:35ับมือ
35:36แต่ถึงอย่างยังไง plus ต้องเรีย
35:38บกลับเข้าเมืองหลวง
35:40มาให้เรื่องร้องยิ่งบาก本ลาย วั
35:42งฉะว่ามาหั่น
35:43ขอรับ
35:44ไปเตรียมกิ้ม ให้หูหยินใช้
35:47เดินทาง
35:48เมื่อเตรียมพร้อมแล้ว เราจะเรี
35:49ยบกลับเมืองหลวง
35:51ขอรับ
35:57แต่เขา ให้จางอี่ไปด้วยไหมครับ
36:01ไม่ หาเขาไปด้วย ผู้คนอาจจะสงส
36:05ัย
36:06ให้เขาอยู่ที่วัด หรืออย่าเพล
36:08่งพลายอะไรเป็นนั้นขาด
36:10ขอรับ
36:23ู่ขาด ภัมมันให้พลาด Care
36:50ทุกวัต
36:57เรียนท่านประมุค จอมยุดจั
36:59ดมาแล้วครับ
37:02โอ้ เรียนเชิญ
37:05ครับ
37:19จอมยุดจัดมาเยี่ยมก่อเสีย
37:21นคง ไม่ได้ออกไปตอนรับ ขอท่าน
37:23จะได้ถือสาเลย
37:26ข้ามมาโดนไม่ได้รับเชิญ ถ้า
37:28เป็นการร่วงเกิน ต้องขออภั
37:29ยด้วย
37:31ยินดี ยินดี มาเชินนั่ง ท่านป
37:34ระมุค เชิญ
37:36เชิญ
37:45เจตนาที่ข้ามานี้ เชื่อว่าท่
37:48านของจะทราบดีอยู่แล้ว
37:50ข้าทราบแล้ว
37:52อภัยด้วยที่ข้าพูดลง
37:55ข้ากลับห้าหนูไม่ได้มีความ
37:57แค้นต่อกัน
37:58และต่อให้มี ก็ควรจะใช้กฎเก
38:01ณของยุดภัพ
38:02ไม่แต่ต้องทางการ
38:04ด้วยเฉพาะวังหลวงห้องเต้
38:07ไม่ทราบว่าประมุคจะอธิบาย
38:09เรื่องนี้ยังไง
38:13จำยุดจัดคงรู้ดีอยู่แก่ใ
38:14จ
38:14ว่าเราทำเช่นนี้เพราะคำว่าแม
38:16วหลวง
38:18คำว่าแมวหลวงไม่ได้มีคว
38:20ามหมายต่อกข้านัก
38:21และไม่ใช่เพราะว่า
38:23ข้าไม่ขอรบห้าหนู
38:24ขอให้ท่านแต่ต่องดูด้วย
38:26แต่ว่านอก committing ก็ไม่คิดเช่นนั้น
38:30ที่ไปอี่ไม่พอใจข้า
38:32นั้นยอดไม่ควรจะมีเรื่องกลั
38:34บทางกัน
38:37สิ่งที่น้องห้าทำ أجุวาม Darwin
38:41แต่ว่าเราห้าพี่น้อง
38:43เป็นน้ำหนึ่งใจเดียว ขอรับ
38:46ร่วมกัน
38:47จำยุดจัดหามีควรตัมนี
38:49ใด peace
38:50เรา พี่ นอง จะขอรับไว้ด้วย
38:54ผู้ท่านห้าหนูมีนำใจ
38:56พี่น้อง ทุกคนราบดี
38:57และ ด้วยเห็นนี้
38:59ค่ะจึงมา หวังจะเลิกราด้วย
39:01ดี
39:02ขอให้ท่านประมุกpritใจกว้าง
39:04คินเพนย exhibitions ห้องเต้two ให้ค่า
39:07จันเจา จะขอบพระคุณยิง
39:11จอมยุดจัน
39:12ห้าหนูก็เสี่ยนคง
39:14ไม่มีแจตนา จะไปส hidden
39:15กับท่านแล้วมันิใจจะกอคว
39:17รทางการ แต่ว่าเรื่องถึงคันนี้
39:20เราก็ได้แต่ต้องประลองกันสัก
39:22ครา
39:24แต่ทำชีดนี้จะเกิดประโยนต์อะไร
39:25เหรอ?
39:27อืมอืม ประลองยุดกัน แค่แ
39:29ปะก็ยุด
39:31น้องสามน้องสีแพ้ ให้แก่จอ
39:33มยุดจัดแล้ว
39:34ขอเพียงท่านเอาชนะ ห้าพี่น้
39:36องทีละคล ค่าจะเป็นพี่คนโต
39:40รับพิชอบเอา ยก คืนให้กับ
39:43ท่านเอง
39:47และถ้าหาว่าคนแพ้ เป็นข้า
39:49หละ
39:51น้องห้าได้แค่ต่งการ จะเอาช
39:52นะ
39:53เรื่องนี้ ใน ยุตเปิด พบต่าง ก็
39:55สาปดีอยู่
39:57เมื่อนั้น แพนยก ก็จะคืน กลั
39:59บให้ท่าน
40:00จอมยุตจัด ท่านจะว่ายังไง
40:04นะ เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็ต้องคล
40:06้อยตามนะ
40:28นี่เราจะสู้กันบนสาวไม้นี้เน
40:30ี่ยเหล่ะ
40:31ถูกต้อง
40:32ตัวข้าเองก็มีความถนัดใ
40:34นเรื่องวิชาตัวเบาบ้าง
40:36จึงอยากจะประรองวิชาตัวเบาก
40:37ับท่าน
40:40หนูทรวงฟ้าเก่งกัดเรื่องวิ
40:41ชาตัวเบา
40:43ก็โชคดีที่ได้เปิดหูเปิดต
40:44าด้วย
40:46ยังไม่ companies
40:47จะประรองกันยังไง
40:48buld
40:49ท่านกำค่าอยู่คลฟ้าคตอสู้
40:52กันไป
40:52ใครตกมาก่อนที่ว่าแผ
40:55แล้วถ้าไม่มีใครตกหรอก
40:57จะรู้แพ็นฉะน่ะอย่างไง
40:59นำหันง่ายนิดเดียว
41:00แล้วจะจุดธูปไว้
41:02ภาย distinction subconscious
41:05จอมยุจันเฉยัง Leonardo
41:09ข้าขอใจแล้ว
41:11สาวไม้นี่ ข้าใช้ฟึกฝนมาหล
41:13ายปี
41:14อาจจะไม่อยู่ที่ทํา กับจอมห
41:16ยุดจันบ้าง
41:18ไม่เป็นไรแล้ว ข้าจะไม่ยามอย่าง
41:20เต็มที่
41:25ดี สมให้จอมหยุดได้จันเจ้
41:28า
41:28ลองสาม ลองสี่ จุดทุก
41:31ครับ ครับ
41:35ครับ ตัวล่ะ ตัวล่ะ
41:38ตัวล่ะ ตัวล่ะ
42:14ครับ
42:14这局 เราก็ย buoy
42:14ครับ
42:15ที่อย่างจบก่อน
42:15ตอบüyor
42:37ต้องจุดจัน ฝีมือไม่เลว
42:49ทันเองก็ยอดยิม
42:51ละวังด้วย
43:09ละวังด้วย
43:35ฮะ...
43:38จอมยืดจัน ไม่มีเวลาแล้ว
43:41ทําตัวลุก เราวังด้วย
43:45ดีมากจันเจ้า
43:57สุดจอบปีกมึง
44:06สุดจอบปีกมึง
44:22ขอบคุณประบุกรู ที่ออมมื
44:23อให้
44:25ถือว่าข้าพระจอมยุดจัน
44:27แล้ว
44:35จัน ๆ มีเวลา วะ...
44:42จัน ๆ พ่อ ต่อ อด้วย
44:47จัน ๆ มีศาสุดจัยนิด ต่อ
44:50ๆ จัน ๆ ชยิบร้อย
44:53จัน ๆ ชักว่า ๆ มีเวลา ๆ ที่อ
44:56พอดลองกัน ๆ ต่อ คัน ๆ ลงก่
45:05อน
45:05คว้าโคค์ ต้องได้แค่งคว้
45:08า
45:09พวกวกวกว่าความกลับมันอยู่ ล
45:14งกลับงนี้ อื่นตัว สิเวียร
45:15์ ๆ
45:16นายของความกลับ ก็แน่นไปแล้
45:20ว
45:24อมความกลับกลับ สธิ์ อมร
45:25ิษ์ ื้อีทไศหรอ
45:28ด้วยความกลับ อย่าที่เห็นหร
45:31อก
45:34คงสังที่มีแต่ไม่มีวังมาก
45:36ไม่สีหวังสันที่มีกวันก
45:45ัน ใจสันที่ยังเกม พล่อไป
46:01ตอนนี้มา...
Comments