- 4 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00ยังสิ จุง สัง ชี
00:12เต้าท่าครับ
00:15นึกไม่ถึง
00:23ในแผ่นหยุบทินนี้
00:25กลับแฟงเรื่องราวอันซับซ
00:27้อนไม่มากมาย
00:33คงขรักจัน เดินทางราบหรื
00:35นท samurai tombา routine
00:37รียน shout relative
00:38หาหนูกبر่าเสียญคงสมก็เป็
00:40นเหล่าจอมยุด
00:42การขอแต่ตัวจิสติทุกอย่าง
00:44แต่ว่าสุดท้ายแล้ว ไปอีดทั
00:46งก็ได้ มอบหยกคืนมา เพื่อไม่
00:49ให้เกิดปัญหาภายหลัง
00:52ยอมคืนหยกเองล่ะ
00:56ไปอีดทังขโมยหยก ก็เพราะ
00:58จัดเจ้า เมื่อมันรู้จุประสง
01:00ค์แล้ว ก็ไม่ก่อเรื่องราวอี
01:01ก
01:02แล้วไปอีดทัง ตอนนี้อยู่น่ะท
01:06ีใด
01:09ยังอยู่ที่ก่อเส้นคงครับ
01:12แล้วทำไมองคารักจันไม่จับตั
01:14วเขามาดำเดินคดีละ
01:16แต่ทัม ไปอีดทังขโมยหยกพ
01:18อจัดเจ้า เมื่อมันรู้จุประส
01:20งแล้วก็ไม่ก่อเรื่องอีก
01:23ดังนั้นขนอย จึงไม่ได้จับก
01:26ุมตัวมา
01:27แต่ว่าเขาบุคเขาวังหลวง ค
01:29ุกคามฝาบาด ขโมยสิ่งของ ก
01:32็ทำการอุขอาด
01:35ไม่ว่าเพราะเขาหูวามหรือไม
01:37่ แต่ทำผิดกฎหมาย
01:39นั่นคือความจริง
01:46แต่ท้าว ไปอีดทังนั้นมาจากย
01:49ุดทบพบ
01:50ชาวยุดบักจะไม่ค่อยรู้เรื่อง
01:52กฎหมายมากนัก
01:54ท่านโคงสุน แผ่นดินทุกท
01:57ี่เป็นของห้องเต
01:58ผู้คนทั้งหลายร้วนไม่แตกต่าง
02:01เป็นชาวยุดแล้วเป็นยังไง
02:04หรือว่าเป็นชาวยุดแล้วส
02:05ามารถทำอะไรโดยไม่สนกฎหมายได้
02:08คือ...คือว่า...
02:14คือว่า...
02:18โอ้งคารักจันค่ารู้ดีว่า
02:21เจ้าก็ม้าจากยุดทบพบ
02:24อีกทั้งเป็นผู้ติดตามค่ะ ร
02:27ักษากฎหมายมาตลอด
02:29หากเช้ายุดนั้นไม่ต้องทำตามก
02:32ฎหมาย
02:33แล้วเจ้าจะรักษากฎหมายอย่างไร ใ
02:36ครจะยอมรับ
02:39แต่เท้า...
02:44องขรักจัน ชิงยกกลับมา ถื
02:47อว่ามีผลงาน
02:50ถ้าปล่อยนักโทษ ถือว่ามี
02:52ความผิดด้วย
02:54ว่าตามกฎหมาย คงรอดอย่า ขอห
02:59าทําผิดหนาที
03:03ขน้อยก็ใจแล้ว แต่เท้าเป็นผ
03:06ู้รู้กฎหมาย ทำรงรักษาเอาไว้
03:11แต่ที่จันเจ้า เท้าทุนก็คื
03:12อจิตใจจอมยุด และน้ำใจข
03:15องผู้คน
03:17ถ้าหาทําผิดกฎหมาย ก็ยิน
03:19ดีรับโทษทัน ขอให้แต่เท้า
03:21ลงโทษขน้อยด้วย
03:30แต่เท้า ไปอีกทั้งแม้ทำผิดก
03:33ฎหมาย แต่ไร้ซึ่งเจธนาร้าย
03:37การคืนหยกเองนั้น ก็ยิ่งแ
03:39สดงถึงความสนึกผิด
03:42แม้ต้องดำเนินตามกฎหมาย แต่
03:44ก็ต้องมีการแบ่งแยกหนักเบ
03:46า
03:47เจธนามีความแตกต่าง ขอแต่เท้
03:50าพิจรณาด้วย
03:57เจธนาท่านกงศูนย์กับองคห
03:59รักจัดนั้น ขายอมสาดดี
04:04แต่ว่าไปอีกทั้งทําผิดกฎ
04:06หมายจริง ข้าจะนิ่งดูดายอยู่
04:09ได้ยังไง
04:12ส่วน การลงโทษหนักหรือเบา
04:15นั้น ไม่ใช่สิ่งที่ค่าจะตัด
04:19สินได้เลย
04:28สิ่งที่ไปอีทังทําลงไปนั้
04:30น กระทบกระเทือนถึงฝาบาท
04:34ฝาบาทถึงกับทรงกริว บอก
04:36ว่าจะขอพบหน้าเขา
04:39หากไม่สามารถจับไปอีทังมาด
04:41ำเนินขดี และจะทูนต่อฝาบ
04:43าทยังไง
04:46และเมื่อดำเนินขดีแล้ว สงต
04:50ัดสินยังไง ก็ไม่ใช่สิ่ง
04:53ที่ค่าจะควบคุมได้เลย
04:58ขาดีนี้ เกรงจะไม่ง่ายได้นะ
05:10แต่เท้า แต่เท้ายังไม่รอเข้า
05:13วังคืนหยุก คอยดูท่าทีห
05:16้องเต้ แล้วคอยตัดสินใจแล้ว
05:18ขอรับ
05:20อืม ก็คงได้จะทําอย่างนั้น
05:28แต่ยังมีอีกว่าเรื่องนึงท
05:30ี่สําคัญยิ่งว่าเรื่องนี้อ
05:31ีก
05:32ต้องให้องของค์รักจันทราบ
05:34ความในซะก่อน..วันน่า
05:37จริงจะช่วยด้วยการต spontaneously surely용 bert.
05:42หาดืม หรือว่าตอนที่ข้าน้
05:43อย เป็นที่ก่าฉียนโคงนะ ได้เก
05:45ิดคดีราะแรงขึ้น
05:48ผูกต้อง..ซําคดีนี้ยังเป็
05:51นสิ่งที่เกินกว่าเจ๊จะนึก
05:52ถึงได้อีกด้วย
05:58ท่านโกงซุ้น
06:00แต่ถ้า
06:01นำเรื่องของหูยินหลี
06:03เราให้องคารักจัน
06:05ฟังตั้งแต่ต้นจนจบ
06:09ขอรับ
06:12ข้าจะไปที่ห่องหูยิน
06:16เพื่อขอให้ท่าน
06:18รวดสอบ
06:19ยกทินนี้ก่อน
06:33ถูกต้องแล้ว
06:36ยกชินนี้แล้ว
06:39ไม่ผิดแน่
06:44ยี่สิบปีแล้ว
06:46ข้ายังนึกไม่ถึงว่า
06:49ยกชินนี้จะกลับมาอยู่ตรงหน้า
06:51ข้าอีกครั้ง
06:55ตาพระสนมมองไม่เห็น
06:57เหตุได้จึงมั่นใจเช่นนี้
07:00อันแต่ข้าเขาไปอยู่ในวังเย็
07:02น
07:03ข้าก็หวังแต่ว่า
07:04ห้องเต้จะมาเยี่ยมเยี่ยน
07:07มาฟังข้าปรับทุกบ้าง
07:10แต่ว่าไม่เคยปรากฏพระองค์เลย
07:13วังเย็นอันโดดเดียว
07:15ยกชินนี้จึงเป็นที่เพิ่งเดี
07:17ยวที่ข้ามีอยู่
07:19ทุกทุกวันเขาจะคอยถือมัน
07:21เอาไว้
07:22ไม่ต้องมองเห็นเขาก็จำได้
07:31ตอนนั้น ยายพระสนมจิงยอมสล
07:33าดยุก
07:35ม่อไปกับรัชธายาติในตอนน
07:37ั้นได้หรอ
07:39หนึ่งก็คือ
07:41ตอนนั้นข้าสิ้นหวังต่อห
07:43้องเต้
07:44สำค่าเห็นเขา
07:46ข้ารู้สึกว่าคุ้นเคย
07:49ไม่รู้ว่าเป็นเลือดเนื้อเช
07:51ื้อไขขของค่า
07:53แต่ความที่ค่าคิดถึงลูกมา
07:55ก
07:56ทิ้งได้ฝากฝังความหวังไว
07:57้ที่เขา
07:59ดังนั้นข้าก็เลยมอบโยกชินน
08:02ี้ให้กับเขาไป
08:07ตอนนั้นพระองคงไม่ได้มีความแ
08:10ค้นอะไรกับฝาบาท
08:12หาไม่ คงไม่สอนเรื่องเมตากระตั
08:15นยูก
08:16กับห้องเตอองค์ปัจจุบัน
08:19คุณนางเป้า ท่านรู้ได้ยังไง
08:23ว่าตอนนั้นค่าได้พูดกับล
08:25ูกของค่าว่ายังไงบ้าง
08:28พระสนมนับแต่ฟาบาททรงครอง
08:31ราษ
08:32ก็ทรงตั้งใจปกครองด้วยสองส
08:35ิ่งนี้
08:36อีกอย่าง ท่านอองแปดก็เคยเล่
08:40าให้ค่าฟังอยู่บ้า
08:44ท่านอองแปดรู้ไหม ว่าค่ายัง
08:47มีชีวิตอยู่
08:49ไม่ ท่านอองแปดไม่ซะ
08:53ค่าคิดว่าตอนนี้ยังไม่ถึ
08:54งเวลา
08:55จึงไม่ได้แร่งานต่อท่านออง
08:58ขอพระองค์จะได้ตำเนิด
09:01ในเมื่อค่าบอกว่ายกเรื่องนี้
09:03ให้ท่านเป็นคนจัดการ
09:06ก็แล้วแต่ท่านจะจัดการเธอ
09:09แต่ว่า เมื่อไรจะถึงเวลาที่เหมา
09:12ะสมหรือ
09:14ฟับาททรงเห็นว่าหกชิ้นน
09:16ี้มีค่าอย่างยิ่ง
09:17ค่าจึงคิดว่า
09:19จะใช้โอกาสมี급สอบเจตนาดูด
09:22้วย
09:24อีกอย่าง เชิญล conjcht онlica
09:26โครงโครงได้กระเสียญราชการแล
09:28้ว
09:29จําเป็นจะต้องสื่อภาที่อยู่ข
09:31องท่านก่อน
09:33มีเพียงพาตัวเฉินลิ้นมา
09:35แต่ถามข้อปรีกย่อยที่เกี่ยว
09:37ข้องแล้ว
09:39จึงจะเป็นโอกาสที่เหมาะสม
09:42เรื่องนี้
09:43ใครจะต้องหาวิธีมาเพิ่ม
09:46เพื่อร้างมนตินให้พระสนมให้
09:48ได้อย่างแน่นอน
09:51ทุกอย่างก็เเลวแต่ท่านเปล่า
09:53radiant
09:55ขอพระไทย ขอพระองค์ช่วย คืน
09:59หยกให้ด้วย
10:01ข้าจะได้ข่าววัง ไปถวายคืน
10:03ฝ่าบาด
10:08นึกไม่ถึงวาด เขาจะทนอมรั
10:11กษาหยกชินนี้ เอาไว้ถึงตอน
10:13นี้
10:17ท่านเปล่าผู้ถูกแล้ว เขาต้อง
10:21เป็นห้องเต่ที่ดีแน่แน่
10:30ได้ยกคืนแล้ว เขาฝ่าบาดทร
10:33งตรวจดูด้วย
10:55ถูกต้อง เป็นหยกชินนี้น่ะ เอ
10:58า ถ้าเปล่า รู้คุณเธอ
11:01ขอพระไทยฝ่าบาด
11:06ขอแสดงกวางยินดี ที่แผนโ
11:08ยกหายไปแล้วได้กลับคืนมา
11:10เอา เป็นออกครักจัดนับกลับ
11:11มาเหรอ
11:12เพีย�� ค่ะ
11:14แล้ว งคครักจัดตรงไหน เหติได
11:16้ถึงไม่เข้าวังมากับท่านเป
11:17ล่า
11:17ทูลฝαบาด
11:20องคครักจัดสราบมาก็ไม่ RP
11:23ก่อนพระองรับซังก defend kersกไม่こうเข
11:25้าวังเอง
11:27müssteวงหยก Chris & ไม่ไกลกลับะห coco
11:28โห is panic
11:28ท่วงยกที่ 650 มาได้ nazico เป็นผลง
11:30านใหญ่
11:31ข้า มีแต่จทำให้adenดี ให้เขา
11:34ไปอีธังเข้าวังคโมยยกคุ
11:36กข้ามฝาบาด โดยพุ่งเป้าไป
11:39ที่องคารักจัน
11:40องคารักจันรู้สึกผิด ที่ชื่
11:43อเสียงเขา ทำให้ฝาบาดทรงเดื
11:45อดร้อน
11:46หรือมีจะโทษจันเจ้าไม่ได้
11:48ต้องโทษที่จะไปอีธังไม่ยับ
11:50ใกล้กดบาย
11:52ไปอีธังทราบว่าตนเองผิด
11:54ดังนั้นจึงมอบหยกคืนให้
11:56เอง
11:58เขาคืนให้เองเหรอ
12:00พระเย้าค่ะ องคารักจันเห็นแ
12:03ก่น้ำใจ enfermóps
12:04ดังนั้นจึงไม่ได้จับกุมต
12:06ัวมาดำเองคัดี
12:07ทำแบบนั้นได้ยังไง
12:11ไปอีกฆังเข้าวังขโมยของค
12:13ุกข้ามถึกช่วง
12:14ข้าเพราะขึ้นหยกให้乐 blanc
12:16และก็จาดไม่ถือษาอย่างั้นแ
12:18หละ
12:19องคารักจันไม่จับกุมตัวไ
12:20หมค่ะ
12:21ถือว่าผิดหน้าที่
12:24จันเจา ทราบว่าตนมีความผ
12:26ิด ธานละเลยหน้าที่พยาค่ะ
12:30ไม่ได้ ไม่ว่าจันเจาจะรับผิ
12:32ด หรือว่าไม่รับผิด
12:34ไปอีกทั้งก็จะต้องถูกจับต
12:36ัว มาลงโทษให้จงได้
12:40รับดึกกล่าว
12:43ส่วนเรื่อง โอขนักจันมัน...
12:45จันเจา ทวงโยกมามีผลงาน ขอ
12:49ทรงหักลางกับที่บกพร่องหน
12:51้าที่ด้วย
12:53นั่นสิ หากไม่ได้จันเจาบุกเด
12:55ียวเข้าไป
12:57คงไม่มีใคร ทวงโยกกลับคื
13:00นมาได้แน่
13:04องคารักจันสร้างผลงานเอาไว
13:06้ ข้าจะปูดบรรมเนธให้
13:09แต่ต้องให้เขา ไปจับไปอีกทัง
13:11มาลงโทษ
13:12แล้วข้า จะไม่เอาเรื่องที่เขาลั
13:15ดเลยจอร์หน้าที่
13:22ห้องเต้ยืนยัน จะให้องคารักจ
13:23ัน จับกุมตัวไปอีกทังมาเห
13:25รอครับ
13:26อืม...
13:40แต่ท้า ข้ารับปากกับประมุก
13:42หลวงเองว่า ข้าจะไม่จับตั
13:45วไปอีกทังมา
13:47อืม... ข้าเองก็เข้าใจดี
13:52อืม... แล้วแต่ท้า ที่จะกลาบท
13:56ูนต่อฝาบาดยังไงครับ
14:01จนถึงตอนนี้ข้าก็ยังคิดไม
14:03่ออก
14:03อ่อ... แต่ว่า...
14:06องคารักจัน ขดีความของหูยิ
14:10นหลี เจ้าทราบเรื่องหมดแล้วห
14:12รือยังเหรอ
14:14ท่านโกงสุน ได้บอกกับค่าน้
14:16อยแล้ว
14:17คิดไม่ถึงในว่าประโลกนี้
14:19จะมีเรื่องชัดนี้เกิดขึ้นได้
14:23อืม... ถูกต้อง เรื่องนี้อยากจะเชื่
14:25อได้จริงๆ
14:27คาดีนี้ ถือว่ามีความเร่งด
14:30วน
14:31การจับตัวไปอีกทังได้หรื
14:33อไม่นั้น ยังนับเป็นเรื่องรอง
14:35ลงไป
14:37โอ้... โอ้... โอ้...
15:06โอ้... แก่แล้ว! แก่แล้ว!
15:13เขา... ว่าไงครับ
15:15เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
15:17น้องรอง... ไม่ไง เค้าค่อยพูดส
15:19ิ
15:19ก็ต้องหาไปแล้ว
15:21ไปแล้วเหรอ เขาไปไหน
15:24เขาทิ้งจนหมายไว้ พระท่านอา
15:27จดูเอง
15:40ข้าบุกเข้าวังหลวง เขาโม
15:42โยกออกมา เพื่อจะเอาชนะจันเจ้า
15:46แต่ว่า จิตใจของเขาทำให้ เรารู้
15:49สึกดับถือ
15:52แม้ว่าหยกจะคืนไปให้แล้ว แต
15:54่ก็ยังมีเหลือที่ยังไม่ส
15:56ะสาง
15:56ไฟอีกทัน หากไม่ยอไปหมอบตั
16:00ว ไม่เพียงจะเจ้า ยากจะปิดคณี
16:03ท่านเปล่าก็จะเดือดร้อนไปด้วย
16:07ข้าบ ผิดแล้วไม่ควรผิดซ้
16:09ำสอง ยังขอเดินทางไปสารใครฟง
16:11เอง
16:14พูดได้ทั้งผิด ก็ต้องรับไป
16:17ไม่ว่า แต่ถ้าเปล่าจะต้องโท
16:19ษข้า ยังไงนั้น ก็ไม่เกี่ยง
16:20ข้องกับพี่ทั้งสี
16:21ขอได้ อยากต้องวนความเป็นความ
16:25ตายของน้อง อีกทัง ขอข้ารวะ
16:37ไม่ได้เรื่องล่ะ น้องห้าไปหมอบ
16:40ทุธีสารใครฟง
16:42น้องห้ามากหรือเปล่า ถ้าห
16:44าตัวใครฟง รับครัวลงโทษ เข
16:45าก็ตายอย่างเดียวเท่านั้น
16:46น่ะสิ พี่ใหญ่ พลาวนี้ ยุกแ
16:48ท่ๆเลย
16:49พี่ใหญ่เราไปตามตัวให้ยังก็ด
16:51ีกว่า
16:51ไม่ต้อง พี่สายน้องห้าฟะทุก
16:54คนเย่มรู้ดี
16:56หมอเขาจะ мอบทุธีสารใครฟทน ต
16:58่อให้ตามทัน เขาก็ไม่กลับมาแ
17:00น่
17:01แล้วเราจะอยู่เฉยๆดูเข้าไปตายแบ
17:02บนี้อ่ะ
17:06น้องสาม
17:07ปกติจะเป็นคนใจเย็นที่สุด
17:10เจ้าคิดว่าเราควรจะทำยังไง
17:14ถ้าหากว่าเขาคิดจะไปตาย
17:17เรา�� gallons hep at
17:18น้องสาม จะพูดแบบนี้ได้ไงเน
17:21ี่ย
17:21น่ะซิพี่สาม เราสามมาปีพี่น้อง
17:23กัน
17:24แล้วจะไม่ให้สนใจได้ยังไง
17:27น้องสาม คำพูดของเจ้าเนี่ย ใ
17:31ครจะยอมรับได้
17:33นี่ไม่ใช่แบบชบับของเจ้าเลยน
17:34ี่นะ
17:35พี่หรอ แล้วแบบชบับของค่า
17:38มันเป็นยังไงกันล่ะ
17:40มีสุขร่วมเสร็จ มีทุกร่
17:41วมต้าน เขากำลังคิดอย่างงี้เห
17:43มือนกัน
17:49ใช่ น้องสามพูดถูกแล้ว
17:52แม้ว่าจะไม่เกิดวันนื่นปีเด
17:54ียวกัน
17:54แต่ก็จะขอตายวันเดือนปีเดีย
17:56วกัน
17:58ความผิดของน้องห้า
17:59ก็คือความผิดของพวกเรา
18:01ถ้าน้องห้าถูกมหาร
18:03พวกเราก็ต้องตายด้วยกัน
18:04ดี!
18:05น้องสาม
18:06นั้นพวกเรา
18:07ไปมอบตัวที่สารไคลฟง
18:09น้องสี่
18:10จะว่าไง
18:12ไม่ตายได้
18:13คงจะดีที่สุด
18:14อ่ะ
18:16แต่ว่า
18:16ถ้าหากจะต้องตาย
18:18ก็ไปตายเธอ
18:19ไปตายด้วยกันด้วย
18:20อ่าฮะ bell
18:22เจ้าเนี่ย จริงไหม
18:23เออ เข้าใจก่อน
18:25วันนี้ตอน ข้าเข้าหวังหลวง
18:31ได้สืบทราบที่อยู่ของเฉินกล
18:33งๆแล้ว
18:35ท่านกงศุน
18:36Like amir
18:37โอเคะ verses
18:38เพราะajesหาข้าอาง ให้จ้างบ้อง
18:41เล่นห้องหัวลงเจ้าออกนอกเมื
18:42อง
18:42นําจุดหายข้าätterไปเฉินตัวท
18:45่านเฉินกลงๆมานิ
18:46การสื้步สาวเรื่องเราในอดีทน
18:48ั้น
18:48จำเป็นต้องมีเขาอยู่
18:50ครับ ขนอยจะจัดการให้
18:53แต่ทหามีสิ่งในจะใช้จังเจ
18:55าหรือไม่
18:57ความปลอดภัยของพัสนม
18:59ต้องมอไปองค losian
19:00เป็นผู้ดูแล
19:02ในชวนนี้แม้มีการดูแลเค้มห
19:05ัวด
19:05แต่ก็ไม่อาจจะประcapมาตได้
19:08ขนอยเข้าใจแล้ว
19:11ก่อนเฉินลิงจะเข้ามาในเมืองน
19:12ั้น
19:13ข้าจะมันไปเยี่ยมทันอองปาด
19:16คลักหน่อย
19:17หากสามารถสอบถามอะไรมาได้
19:20ในวันน่าก็จะสะดวกมากขึ้น
19:26แต่ท้าวครับ
19:28เรื่องจะไปอีกทั้งดำเนินคันน
19:29ี้
19:30หากห้องเต่มีปัญชาให้รีบท
19:32ํา
19:33แต่ท้าวคิดว่าจะรับเมื่อยั
19:35งไงครับ
19:39ตอนนี้ยังไม่ได้คิด
19:46เรื่องที่พระสนมเข่าเมือง
19:48แม่แต่ฟาบาดยังสงสัตว์
19:51เกรงว่าเรื่องนี้อาจจะบานปลาย
19:54ได้
20:05นี่ก็ดึกแล้ว
20:06คิดว่าเสร็จแบ่ของทรงเหน
20:08ื่อยมาก
20:10ที่จริงเข้าไม่ได้เหนื่อย
20:12ยากนักที่ฟาบาดจะอารมณ์ดี
20:15คุยมากหน่อยก็ไม่เป็นไร
20:17อ่ะ ลูกกำลังอารมณ์ดีจร
20:20ิงๆ
20:21ของที่เสียไปกลับได้คืนมาแล้
20:23ว
20:27ฟาบาดเสียอะไรไปเหลือ
20:29อ่ะ เป็นเพ่นหยกชิ้นหนึ่ง
20:33ทรับในเพ่นดิน ตามเป็นของห
20:35้องเด้
20:36ยกเพียงชิ้นเดียวทำไมจะให้ค
20:38วามสมคัญนะ
20:40อ่ะ ยกชิ้นนี้ไม่ใช่ยกธรรม
20:42ดา
20:43ลูกพกติดตัวมาตั้งแต่เล็ก
20:45เกรงว่าแวะแต่เสร็จแบ่ก็
20:46ไม่เคยเห็น
20:50แต่ว่าเป็นของอองแปดหรือพ
20:53ระสนมตีให้มา
20:54หาไม่ได้ เป็นพระสนมในวางเย็
20:57นให้ไว้เมื่อ 20 ปีก่อน
20:58ใครนะ
21:02ตอนนั้นลูกพังจะเข้าวังไม่
21:04สร้างว่าแนวเป็นใคร
21:05และหลังจากนั้นก็ไม่ได้เจอกั
21:07บนาคอีกเลย
21:09นี่ได้กลายเป็นปฤษณาที่ลูก
21:11ไม่อาจรู้
21:17ฟ้าบาด ขน้อยปริบาดรับใช
21:20้ไทยฮามา 20 กว่าปี
21:22ถ้ามีพระสนมอยู่ในวางเย็นใน
21:23อดีต ขน้อยต้องทราบดี
21:28อ่ะ ฟ้าบาดสามารถอ่ยกขิ
21:31นนั้นให้ข้าดูจะได้ไหม
21:34บางที อาจแก้ปริษณะ 20 ปีก
21:37่อนได้
21:38ข้า...
21:40ทำมา ไม่แต่ข้าก็ดูไม่ได้หรือ
21:44อ่ะ ไม่ ยอบดูได้อยู่แล้ว
21:50เชิญเสด็จแม่
22:05เชิญแม่เป็นอะไรปลาย
22:21จริงเลย
22:22ในเมื่อเสด็จแม่หนื่อย ก็ส่ง
22:24ไปพักผ่อนเธอ
22:27ก็ดี ข้าจะไม่รังฝ่าบาทเอ
22:30าไว้
22:32ถ้าเช่นั้น ลูกทุลา
22:35กระบอมน้ำส่งฝ่าบาท
22:50ทายห้า
22:55ทายห้า
22:58เป็นนาว
23:02ฝ่าบาทคอยเช่นาว
23:05ทายห้าทรงหมายที่
23:09สนมหลี่
23:13ทายห้าทรงทราบเป็นอย่างไร
23:19นับเป็นอย่างที่ห้องเต้อองค์
23:21ก่อนโรธปราณ
23:24และทรงพบติกตัวตลอดเวลา
23:28ทายหลังก็บอบให้นาว
23:32ไม่ถึงว่า ตอนนั้นท่องเช่เคย
23:35เจอนาว
23:40ทายห้า สนมหลี่ ตายเป็นตั้ง 20
23:44ปีแล้ว
23:46ตอนให้ฝ่าบาททรงเคยพบจริ
23:47ง
23:48มันจะเป็นอะไรไปเล่า
23:49แต่ห้า อย่าได้สนมกวนไปนัก
23:52เลยเมียกอ่ะ
23:54ไม่
23:56เจ้าไม่เข้าใจรับนะ
23:59เรื่องนี้ครั้งนั้น
24:31ตอนนั้นค้าไม่เข้าใจรับสน
24:40มกวน
24:40มา 20 กว่าปีแล้วนะเมียก
24:44ตอนนั้นค้าไม่ควรสั่งปิดเ
24:45อง
24:46จะมีใครมาเปิดได้ยังไง
24:50ทายหลัง
24:51ตอนเพลิงบ้ายครั้งใหญ่ในครั้ง
24:53นั้น
24:53พอบาท wirklichpara phenomenат
24:55ไม่มีการขนสมออกแล้วแต่ว่า
24:58ก็ไม่ได้ปัดกว่าแล้วก็ไม่ได
25:01้ทรับความสาน
25:02ทายหาจะเสร็จเข้าไปจริงๆแล้
25:05วพระยะค่ะ
25:06อร์
25:06ครondern้้อย กูต้องพังเข้าไปแล้ว
25:13Indigenous
25:13рыв ประเมศค่ะ
25:17ไปพังประตู
25:18ขอรับ
25:42พระเจ้ารออยู่ข้างนอกนี้ล่ะ
25:43พระเจ้าค่ะ
25:44กลัวไห้
25:46พระเจ้าค่ะ
25:47เจ้าเข้าไปกับข้า
25:49เมื่อค่ะ
25:51ค่อยค่อยเดินเมื่อ
26:10เจ้าๆ
26:13แล้ววังต่อบว่างเมื่อ
26:17พระเจ้าค่อยๆ
26:20ตอนนั้นสลมหลี
26:22พักอยู่ที่นี่อย่างนั้นเหรอ
26:24พระเจ้าค่ะ
26:25ในช่วงเจ็ดปี
26:26ไม่ได้ออกไปไหนเมื่อแต่เก้าเดีย
26:28ว
26:56มีชีวิตแบบดี
26:58สู้ตายซะยังจะดีกว่า
27:01ไทยเขา
27:07ล้างจากเสด็จพี่ให้นางข้าตั
27:09วตาย
27:10เจ้าก็ได้เห็นสบของนางแล้วใช่
27:12มั้ย
27:13ไม่เยอะค่ะ
27:14เราหมอมได้รับคำสา
27:15ให้มาพี่สูตรในตัวเอง
27:26รับคุณจะตรวจได้
28:00ขอบ้านกู
28:02ตรวจพระสบให้ดีๆนะ
28:05ฟาบารับสั่งให้ท่านบาพิสู
28:07ตรสบ
28:08หากเกิดผิดพระด
28:09ข้าไม่ขอเกี่ยวข้องดินนะ
28:13ไม่ผิดไม่ผิด
28:15รีบคุมพระดา
28:25กลัวกลงกลง
28:26เฮ้ย จินฟอง
28:28พี่จะไปทำอะไรมาเนี่ย
28:29ฟาบารับสั่งให้พระสนมหลี
28:31คืนสูตรสวรรรย์
28:32เจ้าดูแลที่นี่
28:32ไม่ได้อยู่ดูหรือไง
28:35เรียนกลงกลง
28:37ขันทีน้อยอีโจงเกิดป่อยน
28:39ัก
28:39ขึ้นมากับทันหัน
28:40ข้าให้ถ้าไม่ได้
28:41ก็เลยรีบจัดคุณให้สบุออกไป
28:44จะตายก็ต้องไปตายนอกหวัง
28:47จะได้ไม่ต้องมาสร้างความสวยให้
28:49ตำหนัก
28:50ขอกลงกลง
28:51อภัยที่ค่า
28:53ปกครองต่อหนาทีด้วย
28:56ก็น่าจะรอให้หนาทีนิเสร็จ
28:57สักก่อน
28:58เอาเถอะนะ
29:00ว่าเราสามคนต่างก็เป็นขี้ค่า
29:02เป็นค่ารับใช้ของนาย
29:05อย่าตำหนีกันเองจะดีกว่าไ
29:07หม
29:08กลัวกลงกลงเป็นพ่อบ้านว
29:10ังหลัง
29:11สั่งสนค่าก็ควรแล้วหรัก
29:13เอาเถอะ
29:14เมื่อเจ้าเต็มใจจะถูกด้า
29:17ก็คงโทษไขไม่ได้นะ
29:22เชิญกลงกลงเป็นหัวหน้าคำ
29:24ที
29:25อยู่ข้างใกล้ฝราบาด
29:27ก็ไม่ซ้าว่าวังหลังคุม
29:29ยากแค่ไง
29:30เอา คือ หากเราไม่ทำงานเค้มวัดก
29:34วดคันแล้วหรือ
29:34ก็จะผิดต่อไทยเฮ้าเป็นแน
29:37่แท้
29:39ได้ ได้ นี่เป็นลือของวังหลั
29:42ง
29:42ก็ไม่ยุ่งหรัก
29:46จิ้นฟอง
29:47ขอรับ
29:48พระสนมหลีสินพระชนแล้ว
29:51พรุ่งนี้เช้าจะมีคนมาช่วย
29:53เปลดชรองพอองค์ส่วนตัวไปฝ
29:55ัง
29:55นับจากว่านี้เพิ่มต้นไป
29:57เจ้าต้องเฝ้าดูแลให้ดี
29:59หากเกิดปัญหาขึ้น เขาจะเอาเร
30:01ื่องกับเจ้า
30:02เออ...ขอรับ
30:05พอบ้านกลัว
30:07ยังจะมีปัญหาอะไรอีกเหลือ
30:09หรือพอบ้านเกลงว่าพระสนม
30:11จะลุกขึ้นมา
30:12วิ่งออกมาจากที่นี่เหลือ
30:17วังหลัง ก็มีกฏของวังหล
30:19ัง
30:20ไหนเฉินก stern บอกว่าจะไม่ยุ่งไ
30:22หน
30:23และทำไม
30:25ตอนนี้เกิดมีความเห็นอื่นอี
30:28กละ เอา โฮละ
30:30นี่เป็นเรื่องของวังละ ฆ่าไม่
30:32ยุ่งเกี่ยวด้วย ค่าจะไหน โฮบ
30:35าท
30:36ทางนั้นเขาจะไปกับท่านด้วย
30:38นึกไม่ถึงว่า เดี๋ยวคืนนั้
30:41น วังเย็มก็เกิดไฟไหม
30:44ฉันใช่ VMware มองขาดว่า คงจะเป็น
30:47ฉ Izcoat ฟ่ายามจะหลับไปทำอฑทีย์
30:50ไขหลวนเกิดเพลิง zijไม่
30:53ขน้อยได้มาพิสูจมด้วยตัวเ
30:55อง
30:55ในกองเผลิง ไม่สบไม่ไฟอยู่สอง
30:58สบ
30:58สบหนึ่งก็คือจินฟง อีกส
31:00บหนึ่งคือพระสนมหลี
31:05กลัวไหย รู้ไหมว่าทำไม
31:09ข้าต้องสั่งปิดวังเย็นแห
31:11่งนี้ด้วย
31:13เอาคือ กระหมอมไม่ทราบได้
31:16และ กระหมอมก็ไม่กล้าทูดถาม
31:23ถ้าคิดว่า ถ้าปิดวังเย็
31:26นไป
31:27ก็จะขางบิญญาณของนางเอาไว้
31:29ที่นี่
31:31ให้นางออกไปไหนไม่ได้
31:34และไม่สามารถประแก้เค้นได้
31:42นางพักอยู่ที่ได้เจ็ดปี
31:46ถ้าหากเปลี่ยนเป็นค่า คงทน
31:48ไม่ได้นานแบบนี้
31:51ไหลด้า
31:55ไม่เอา อยากรัว อยากรัว
31:57ประตูโลกก่อนเอาไว้แล้ว
31:59ไม่เกิดอะไรขึ้นแน่นอน
32:01นี่สิ เหมือนค่ะได้ยินสิกอะไร
32:16ไม่เกิดอะไร
32:16เข้า ตกรัดไทยหรือเปล่า
32:19รีบหรับถึง
32:20รีบหรับวังเร็ว
32:22Dragons
32:22ก็ค่อยไปเยอะ ค่อยไป ค่อยไปกระวั
32:24งแล้วเข้าหลักเดินแล้ว
32:28ถ้าหวัดบ้างความฝากแล้ว สอง
32:47พระเจ้นมืนปี มืนมืนปี
32:50เอ๊ะ อ๋!
32:51ฉันถervingแม้อั้งเห็นเอง فسống zijPU
32:56as u
32:56crushing all of the violence
32:58ฉันค่อยไปเดีย์เข้า
33:02ฉันกวินป่ remembered
33:20ฟ้าบาทฉันก็ตันอยู่ยิ่ง
33:21นัก
33:22ข้าจะดูแลให้ดี
33:25ส่งไปประชุมเธอ
33:26พระเจ้าค่ะ
33:27ถ้าฉันนั้นลูกถูนลา
33:43กัวหาย
33:45พี่าค่ะ
33:46ทำไมเจ้าถึงไม่ระวัง
33:47เพราะให้ท hospitalizedถูกลมดิเ populations
33:49เคราалมองช่วงควรตาย
33:51รู้ขึ้นเธอ
33:52ขอบพระไทฝ่าบาล
33:56ได้ยิ่มนะว่าไหมคืน
33:57จะไปวังเยนขยับท fighter aboard
33:59discovering strateg ей
34:00ท enlightcileiens ทНеทร Comes
34:03ทรอง ทฝ่าบาล
34:08running quietly
34:10ก einem OFFICIAL
34:13วังเย็นปิดกร้างมา 20 ปี
34:15นอกจากสร้างไฟไหมที่เหลือ ก็
34:17ไม่มีอะไร
34:18ทำไมแทฮาต้องไปที่นั่นในยาว
34:20ิการด้วย
34:22เออ...คือ...
34:25ทุนฝาบาด ไทฮาไปไว้อะไรพี่น
34:28้องในวังเย็นในอดีต
34:31เมื่อ 20 ปีก่อน ค่าก็เคยลงเข้า
34:33ไปครั้งหนึ่ง
34:35แต่ผ่านไปไม่นาน ในวังเย็นก็
34:36เกิดเพลิงไหม
34:37ใช่ หรือว่าไทฮาไปไว้อะไรถึ
34:41งพระสนนมที่เคยอยู่ที่นั่น
34:43เพราะ...เพราะๆ
34:48หรือว่าจะเป็นคนที่ค่าเคยพ
34:50บมาก่อน
34:51เพราะๆ
34:53หวงเย็นตอนนั้นมีใครพักอยู่
34:54เออ...กำ...�ะ...กำ...
34:58ทำไม และแต่ค่าจะเข Congress ไม่ได้หละ
35:01เงิดเย่น...กำบอมไม่กลา
35:03อ่ะ อย่างงั้นเป็น พระสนมหลี
35:07ที่ทีถูกทรง ไปอยู่ในวางเย้น
35:09iyorsun harbor
35:10พระสนมหลี อย่างงั้นหรือ ตอน
35:12เกิดเพิ่งหน้อย นั่งอยู่ในวัั
35:14งนึกическиеเปละ
35:15อยู่...ทูนฝาบาด
35:18ตอนนั้น พระสนมหลีถูกไฟข้
35:20าว인지ในวังเย้น Thailand cup
35:22ทาย mauกับพระสนมหลีรักไข้
35:23กัน ร่อวandonพี่น้องท้องเดียวก
35:25ัน
35:25เมื่อวานี้เป็นวันจากไป ไทย heo
35:28ถึงไปไว้อะไร
35:28อย่างนี้เอง ถึงว่าต ข้าไม่เค
35:34ยพอพระสนมหลีอีกเลย
35:37ไทย heo และลึกถึงนาง ก็ไม่ใช
35:38่เลือกแปลกอะไรหรอก
35:40เพียงแต่หลายปีมานี้ ทำไมถึงว
35:42่ายอมบริธักษ์วังเย็นขึ
35:43้นมาใหม่นะ
35:45อ่ะ ฮะทุนฝ่าบาด ไทย heo ต
35:48กกันและลึก ๆ ถึงความหลัง
35:49จึงทรงให้รักษาของเดิบๆเอ
35:51าไว้อีกทั้ง
35:52ยังให้ลงปรอนเอาไว้ไม่ให้บ
35:54ุคคลอื่นเข้าไป
35:58ไทยเฮ้า แม้ละลึกถึงความ
36:00หลัง
36:01แต่ยิ่งเห็นภาพแล้ว ก็ยิ่
36:03งสะท้อนใจ
36:05บ้างทีการประชวนอาจเป็นพระ
36:07เหตุนี้
36:08ก็ให้ รับคับสั่งค่าไปบรณ
36:11ะวังเย็นขึ้นใหม่
36:14ฝาบาด
36:16บรณะเสร็จแล้ว จะไม่ใช้เป็นว
36:18ังเย็นอีก
36:19วันหลัง ข้าจะไม่ให้มีเที่ย
36:22วไหร้มนุษย์เย็นทรรม
36:24นอมรับพระบัญชา
36:32แต่เท้า จ้างโรงจาหู ได้ออกไป
36:35รับท่านเชิญลินแล้ว
36:37ข้านอได้บอกฐานพระสนม กับองค
36:39ารักทั้งสี่แล้ว
36:41แล้วก็ได้กำชับพวกเขา ยันได้
36:43เปิดเผยออกไปแม้แต่ครึ่ง
36:45อืม เรื่องนี้ไม่อาจเปิดเผยได้
36:48จริงๆ
36:52แต่ว่าที่อยู่ของเฉิญลิน ห่าง
36:54ไปหลายร้อยลี
36:56เกลงว่าไปกลับ จะต้องใช้เวลา
36:58ไม่น้อยเลยนะครับเทธา
37:03โดยเฉพาะ ฉันกงกงอายุมากแล
37:06้ว
37:06เขาไม่สามารถตรากรรมเดินทาง
37:08ข้ากลับ ก็คงจะช้ากว่าหน่อย
37:12แล้วท่านโกงสูญคาดการว่า
37:14เฉียนลินจะมาถึงเมื่อใด
37:17ถ้าคว่านับจากวันนี้ อย่างเร็
37:20วก็หกถึงเจ็ดวัน
37:21อ๋อ
37:24ทานหน้าของพระสนม อาจจะปิดบ
37:26ังได้แค่ชั่วคราว
37:28แต่ปล่อยให้นานเกินไปคงจะไม่ด
37:29ีนะ
37:30อืม ถูกต้อง
37:33ดูถ้าว่า คัดจะต้องเริ่มจ
37:35ากท่านอองแปดก่อนแล้ว
37:39เรียนได้ทาว ด้านนอกมีคนมาขอ
37:41พบองคารักจัน
37:43เป็นใครกันอ่ะ หนูขนทอง ไปอี
37:45กทาง
38:08พี่ปัญมาที่นี่ได้อย่างไร มีทุ
38:10ลาอะไรกับค่านอ่ะ
38:12ไปอีกทางไม่ได้บ้าหาท่านล็
38:14ก
38:15ท่านกันพี่ปัญมาหาใคร แต่เท้
38:17าเปล่า
38:20ท่านมีทุลาติกับท่านเปล่
38:21าเลย
38:22ข้ามามอบตัวกับแต่เท้าเปล่
38:24า
38:39พน้อยไปอีกทัง ขนวะแต่เท้า
38:41เปล่า
38:42เจ้าลุกขึ้นพูดเธอ
38:45ขอบคุณแต่เท้า
38:52เจ้ามามอบตัวกับค่าอย่างนั้
38:55นเหรอ
38:56ไปอีกทัง มุกรุกวังหลวง
38:58ขโมยแผนยก
39:00ขอให้แต่เท้าเปล่า ลงโทษตาม
39:01กดหมาย
39:07เท้าครับ ไปอีกทังยอมคืนแ
39:10ผนยกมาให้
39:11ขอให้เท้าพิจารณาด้วย
39:13เจ้า เจ้าไม่ต้องออกตัวแทนข
39:16้าหรอก
39:17ยกแม้ได้คืนให้ แต่ความผิด
39:19ก็ต้องเอาความ
39:20หาใหม่แล้วท่านเปล่า จะตอบพ
39:22้องเต้นได้ยังไง
39:26เรื่องนี้ค่ะจะตอบฝาบาดยัง
39:28ไง
39:28เจ้าไม่ต้องกังวนหรอก
39:31แต่ค่ะขอถามเจ้าก่อน
39:34เจ้ารู้ไหมว่าการบุคลุกวัง
39:36หลวง
39:37คุกขามฝาบาดว่าตามกดหมาย
39:39มันเป็นโทษถึงประหารชีวิ
39:41ต
39:44ไปอีกทัง เมื่อกลามามอบตัว
39:46ก็ต้องไม่คล้วจตาย
39:49ยอดมาก
39:52เมื่อเจ้ารู้ว่าต้องตายแล้ว
39:54ทำไมยังมาอีกหร่ะ
39:56ต่ะเธ้า...ถึงข้าไม่มาตัว
39:59แต่ถ้าก็ต้องออกประกาศจับ ไป
40:01ทั่วแผ่นดิน เพื่อจับตัวข
40:03้ามา
40:03ไม่สร้างว่า ข้าพูดถูกไหม
40:07ถูกต้อง ข้ามีหน้าที ที่ต้อง
40:10ทำเช่นนั้น
40:12ถ้าว่า แผ่นดินนี้กว้างใหญ
40:14่ภัยสารยิ่งนัก
40:16หากว่าเจ้าซ่อนตัวไว้ แต่ค
40:19ิดจะจับเจ้าก็ไม่แน่ว่าจะทำ
40:22ได้
40:23เหตุใด ยังเข้าสู่ร่างแหละ
40:25เองสะละ
40:27ลูกผู้ชายกล้าทำต้องกล้ารั
40:29บ ข้าไม่อยากให้ใครต้องเดือดร
40:31้อน
40:37เจ้าไม่อยากให้ผีน้าของเจ้าต
40:41้องเดือดร้อน
40:43หรือว่าเจ้ากลัวว่าองคารั
40:45กจัน จะเดือดร้อน รวมทิ้งต
40:48ัวข้าด้วย
40:50แต่เธ้าเปล่า ในเมื่อไปอีทางมา
40:53มอบตัวแล้ว จะต้องถามมากความ
40:55ขอให้แต่เถาเปล่ากุ่มขัง
40:57เพราะการลงโทษดด้วย
40:58ไม่นะ
41:00ขร saud็จ علىปากfo
41:01pelo.500 cm ว่า
41:02จะไม่จำเจ้องร่องน้ำเนินขด
41:03ี
41:04แม้ต้องถูกเท่นเท้าเปล่าต
41:05ำนิด
41:05หรือว่าถูกฟ่าบาทโรงอ
41:07่�ญา
41:08ข้าจะเป็นคนรับผิดชอบทุก
41:09อย่างเอง
41:10instead
41:13เจ้า
41:14ข้าเป็นคนรักกีศ
41:15และสักสิ
41:16จะไม่ยอมรับน้ำใจเช็ดนี้นะ
41:18ทําโมยผ่านหยก
41:19เพื่อท้าทายเจ้า
41:21เป็นไปพระความวุวาม
41:23การคืนหยกให้
41:24เพราะสึงน้ำใจของเจ้า
41:27ดังนั้น
41:27ที่มามอบตัว
41:29เป็นพระค่า
41:30รู้ว่าตัวผิด
41:31ข้าเต็มใจเอง
41:33ไม่เกี่ยวข้องกับใคร
41:35นี่เจ้า
41:40แต่ท้า
41:42ท่านกงสุน
41:44ข้าจะตัดสินใจเอง
41:48ขอรับ
41:51ไปอีทัง
41:53ตนสายปลายเหตุ
41:56ที่จะข้าโมยหยก
41:57และคืนหยก
41:57มอบตัว
41:59ข้าได้รู้ชัดเจนแล้ว
42:01แต่ว่า
42:03จะลงโทษเจ้าอย่างไรนั้น
42:05ร้อยข้าพิจารณาก่อน
42:07แล้วค่อยตัดสินใจอีกที
42:10ก่อนหน้านั้น
42:11เจ้าต้องอยู่ในจวน
42:13ห้ามออกไปไหนอีก
42:14รอฟังกับสั่งจากข้าในภาย
42:16หลัง
42:18ข้าโน้ยรับคำสั่ง
42:23แต่ท้า
42:24แล้วฐานะของไปอีทัง
42:27ไม่ต้องคุ้มขัง
42:29และไม่ต้องเฝ้าระวัง
42:32หากเขามีใจจะรบนี้
42:34จะมามอบตัวเพื่ออะไร
42:37ไปอีทัง
42:38ที่ค่าพูดมา
42:40ถูกต้องหรือไม่
42:43แต่เท้าเป๋าเกลาถูกต้อง
42:46วังฉะมาหัน
42:47ขอรับ
42:49ไปจัดเรียมที่พักให้ไปอีทั
42:51ง
42:52และดูแลเป็นอย่างดี
42:53ขอรับ
42:55ขอบคุณแต่ท้าเป๋า
43:05แต่ท้าคิดจะจัดการยังไงคร
43:07ับ
43:09ไปอีทังผู้นี้
43:11แม้ทำการผิดพราช
43:13แต่ว่ามีจิตใจเช่นจอมยุด
43:17จะทำแบบนักโทษทั่วไปไม่ได้
43:21ข้าจะรีบไปเข้าเฝ้าฝาบาด
43:23ทูนขอให้ทรง
43:25เมตาละเว้นเขาด้วย
43:29ขอบคุณเจ้า
43:32องค์รักจัน
43:33อย่าเพิ่งขอบคุณค่ะเลย
43:34แค่แค่ลองทำอย่างเต็มที่
43:38แต่ว่า
43:39ฝาบาดอาจทรงไม่เห็นด้วย
43:46ไม่ได้
43:48ไปอีทังบุกรุกวังหลวง
43:50ทำเหมือนไม่เห็นค่ายในสายตา
43:53ค่ามีเห็นผลอะไรที่ต้องอัพยธ
43:55ิธิธิ์ให้เขา
43:56ทูนฝาบาด
43:58ไปอีทังมาถึงที่นี่เพราะองค
44:00์รักจัน
44:01หาได้มีความไม่ขอรบฝาบาด
44:03ไม่
44:05จะปัดแล้ว
44:05อย่าไม่พอใจจัลนเจ้า
44:07ก็ปกกรุกวังหลัวขอค่า
44:09ถามอย่างข helicopter อย่างขอมีค่าที่ส
44:11ุดขอค่าไปด้วย
44:13แพรนโยกงั้น
44:15ไปอีทังได้สงหมอบคืนให้อย่
44:17าง
44:17ไม่ได้บุ๊บสลายเลย
44:20กันนั้นยังไง露่
44:22ถ้าหาก
44:23ไปอีทังยอมมามอบตัวเองแล้
44:26ว
44:26ฝาบาดจะสงละเว็นได้หรือไม
44:28่พระยาค่ะ
44:29แต่ให้เค้าอยออกมามาออกตัวก็ไม่
44:31ได้
44:32งั้น... กษหมายจะสรักศิษณ์อยู่
44:34เหรอ
44:36ฝาบาจ
44:37กษหมายต้องคουบคุณ้ำใจ
44:39ใช้ใจคุมกฎ
44:40ใช้กษกฎคุมแผ่ดิน
44:41จึงเป็นความหมายที่แทจิง
44:44กำอม
44:45ข้อยฝาบาจทรงแม่ตาด้วยเธ
44:47อ
44:49เป๋าจึง
44:50เห็นได้ยังออกตัวแทน ไปอีย
44:51์ทางนัก
44:53ประกะติละท่านเคยมงวดกดมา
44:54ไงดักดีนะ
44:55รู้ว่า ท่านเปลี่ยนไป พอไปอีก
44:57ทางแล้วใช่มั้ย
44:58ท่านเปลี่ยนไป
45:29ประกอศเตอร์ Gross
45:31ประกะตั้ง คำเตอร์ หล Yun
45:50ตัวโรคโมยน่าเจอ
45:52ทุกว่านตัว ตรองหาคืองค吐
45:55ทุกว่าตัว
45:59ทุกว่า แต่ว่าเจ้าตัว ทุก
46:03ว่าศพุกว่า
46:03ถ้าศพันศพอร์ งได้ม STROM ตร
46:08pin หวังลบง ขอม ขอินธิจิก
46:14า
46:14ทุกว่าเจ้าไฟศพูด ท่านหว
46:20ัง คงงเปินศพันาศพล่า
46:21ตอนที่จะเผ็ดกันกลับ้าขอบ
46:31คุณกันอยู่ด้วย