- 5 months ago
ดูซีรีย์ เกาหลี ดูละครเกาหลี ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00:00ท่านเข้าหาค่า เราตั้งใจอย่างนี้ตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม
00:00:14เพราะค่าคือองหญิง เพื่อปกป้องความฝันที่ยิ่งใหญ่ของท่าน
00:00:20เพราะค่าช่วยท่านได้ใช่ไหม
00:00:23ค่าจะรอบผิดชอบทุกลือที่ค่าเป็นคนเก่อขึ้นมา
00:00:31ค่าจะพยายามช่วยเหลือผู้บริสุดอย่างตำที่
00:00:38แต่ว่า...ท่านกับค่า...เราจบกันแล้ว
00:00:48ค่าจะ..
00:01:06ที่ 하나足กัน magist carbohidimusa
00:01:09อย่าง Zusammen Guil besar
00:01:10ไงดME
00:01:12อย่างบนเกี่ยว
00:01:18ที่เราต้องชั้น
00:01:20ขอดföงส่วน
00:01:26อย่างปรดน้ impatient
00:01:28อย่างมาให้
00:01:33ข้าว ด้วยมาก
00:02:03ที่ดีว่าจะมีหลังกลังหลัง
00:02:08ก clinicalสิ่งการ เป็นประมูว
00:02:14นั่นจะขอคเดียว
00:02:18หรือกล่อ ต้องดี
00:02:22ต้องคบบกันคุย
00:02:26ที่ดูความลังกลังกลังตรงลัง
00:02:30คือ นาลื้อ
00:02:53อ้าว
00:02:56เข้ามาเก็บของอย่างนั้นเหรอ
00:02:58ขอด้า
00:03:00ข้าได้ข่าวว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่ดีนะ
00:03:05สถานการณ์ของท่านเวียบร้อยดีไหม
00:03:13คนที่กำลังเพิ่อฝันโงกเหรอ
00:03:18ไม่ใช่องค์หญิงหรอก
00:03:22ถ้าเป็นข้านี่ล่ะ
00:03:25จะมาเสียใจตอนนี้
00:03:32มันก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไร
00:03:36แต่ก่อนจะตาย
00:03:37ยึงน้อยก็ขอให้มีปฏิหารเกิดขึ้นสักครั้ง
00:03:44ให้ข้ารู้
00:03:49ว่าความฝันของข้า
00:03:51ไม่ใช่ความฝันส่วนปล่า
00:03:57ไม่ใช่ความฝันส่วนปล่า
00:03:59แกจะเป็นข้า
00:04:03มันข้า
00:04:06ความฝันย์
00:04:16ก็ไม่ใช่ความฝันส่วน
00:04:29ว่าไง มีเรื่องอะไรเหรอ
00:04:40ม่อมฉันมีเรื่องสำคัญ
00:04:43เรื่องนี้ยายรักชนฮวามมาบอกเสด็จพ่อ
00:04:47นั่นไม่ใช่ธุรักโครงการของเจ้า
00:04:50เรื่องนี้เกี่ยวกับม่อมฉัน
00:04:52เสด็จพ่อ
00:04:55อีมงฮวรคนขียนิยายรักชนฮวา
00:05:03คือม่อมฉันเอง
00:05:05เจ้าว่าอะไรนะ
00:05:07เมื่อกี้เจ้าว่าอะไรนะ
00:05:09เจ้าคืออีมงฮวรเหรอ
00:05:12คำไม่เชื่อเหรอ
00:05:15ก็เรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง
00:05:18ขออาภัยเพคะ แต่นี่คือความจริง
00:05:21ม่อมฉันควรรีบบอกและขออาภัยตั้งแต่แรก
00:05:25แต่ม่อมฉันไม่กล้าเอง
00:05:27เจ้ากล้าดียังไง
00:05:29องค์หญิงที่ควรเป็นแบบยางให้ทุกคน
00:05:32กล้าเขียนเรื่องทำลายทำเนียมทั้งเดิมแบบนั้นได้ยังไง
00:05:36กล้าดียังไง
00:05:37เพราะม่อมฉันอยากเปลี่ยนแปลก
00:05:42ม่อมฉันไม่ชอบใจ
00:05:44เป็นองค์หญิงทะแท้แต่ทำอะไรไม่ได้
00:05:47ม่อมฉันอยากอยู่อีกโลกนึงแม้จะเป็นแค่หนังสือ
00:05:51เป็นแค่หนังสือ
00:05:57ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในรักชุณฮว่า
00:05:59เป็นความผิดหมอมชั้น
00:06:02ลงโทษหมอมชั้นทะ
00:06:05แล้วโปรดอภัยให้กับผู้บริสุทธร์ด้วย
00:06:09Sinabadi
00:06:19พวกที่ร่วมทำหนังสือส่วนใหญ่ ทำไปเพื่อความอยู่รอด
00:06:25ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องส่วนตัวเลยไหมคะ
00:06:29มองฉันยินดีรับโทษทุกอย่าง
00:06:32แต่ได้โปรดเม่ตาพวกบริสุดเหล่านั้นด้วย
00:06:46เจ้า
00:06:49ไม่ใช่อีมองหอนหรอก
00:06:53เจ้าไม่มีทางเป็นอีมองหอนได้
00:07:14ข้าเคยไว้ใจเจ้า
00:07:17อนุญาติให้เจ้ามีสิทธิ์เลือกสามีของตัวเอง
00:07:21แต่เจ้าลืมหน้าที่ขององหญิง
00:07:24ไปเขียนให้ยายรักชุนหว่า ส่งผลให้
00:07:28เกือบทำร้ายชีวิตของผู้บริสุด
00:07:30ที่เกี่ยวของกับเรื่องนี้
00:07:34ถ้าฝันแล้วรับผิดชอบไม่ได้
00:07:37ก็ไม่ต้องฝัน
00:07:39ฟ้าบาทรงแต่งตั้งให้เจ้าเป็นราชบุทขององหญิงหวารี
00:07:43และรับสั่งให้รีบจับพิธีแต่งงานด้วย
00:07:46เรื่องนี้องหญิง ยอมรับเหรอขอรับ
00:07:47ใช่ ฟ้าบาทรงแต่ง ownsผลให้ฟร่ pe出去
00:07:48และรับสั่งให้รีบจับพิธีแต่งงานด้วย
00:07:51เรื่องนี้องหญิง ยอมรับหรือขอรับ
00:07:55ใช่แล้ว
00:07:58ฟ้าบาทรงแต่ฝันเย็ด listened to him
00:08:01ฟ้าบาทรงๆ be tadas
00:08:04พระชายะห์ตก ตอนนี้อย่างอื่นเพื่อตับหนึ่ง
00:08:08ตี่เанะแป๊ מ�้งตัดเหรอ
00:08:11штาบาทรงตัดสินพระท้ายทีทวนดีแล้ว
00:08:12รงตัดศิลพระทายอย่างที
00:08:39อ๋อ ใช่แล้ว คนเผยแพร์รัฐทีไง
00:08:42อ๋อ ไปเถอะ ไปเถอะ ป่ะ ป่ะ
00:08:44เออ เรียกว่าอะไรนะ วันซิ้นสุดโลกงั้นเหรอ
00:08:47ใช่ วันซิ้นโลกอะไรแบบนั้น
00:09:09โอ้งเยี่ยง
00:09:31โอ้งเยี่ยง
00:09:39ตอนออกมาจากวัง
00:09:54ตอนออกมาจากวัง
00:09:56ค่ะ bleeding
00:10:00ม ไม่ ตอนออกมาจากวัง
00:10:03novから LISA
00:10:05ตอนออกมาจากวัง
00:10:06ค่ะเห็นประกาศจับท่าน
00:10:07ติดเอาไว้ที่กระดานข่าวทั่วทั้งมือ
00:10:09สถานการณ์นี้เป็นอันตรายกับท่าน
00:10:11พ knocking sellerora signed
00:10:12พรข้ำอappอมเท่า
00:10:19все at renders
00:10:22บัน Peace
00:10:23เมτοographics
00:10:25เสด็จพ่อบอกว่า จะให้เวลาท่านหนึ่งอาทิตย์
00:10:31รีบอบพยพผู้บริสุด ออกไปให้เร็วที่สุด
00:10:38ขอพระไทยองค์หญิง กรม่ำจะไม่ ลืมบุญคุณท่านเลย
00:10:46ท่านจะจำไว้แค่ บุญคุณของข้างนั้นเหรอ
00:10:57ข้าน่ะ อยากให้ท่านไม่มีความสุข
00:11:07ข้าอยากให้ท่านต้องสูญเสียบ้าง เหมือนอย่างข้า
00:11:13ขอให้ท่านทรมานเหมือนข้า
00:11:17โอ้งหญิง
00:11:18ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จงมีชีวิตอยู่ ถ้าหากว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับท่าน
00:11:29ข้าคงจะ ไม่มีวันให้อภัยท่านแน่
00:11:36ข้าหวังว่าพวกเรา จะมีชีวิต
00:11:42จะมีชีวิตเป็นของตัวเอง
00:11:48ตามเส้นทางที่เลือก
00:11:51ทำหน้าที่ตัวเองให้สมพูร
00:11:57จากนั้นก็แยกย้ายกันไป
00:11:59เป็นข้าวต่อเยอะ
00:12:01เยี่ยกัน นาย นาย นาย นะ
00:12:03เยี่ยวก็ได้สมพักป์
00:12:07ได้สมพบกรงค์
00:12:10จะยอมติดตามเข้า
00:12:13ถ้าจะรู้สึกครับ
00:12:43เธอเธอเธอเธอเธอ
00:13:13เธอเธอเธอแฟนรับทุกคนนะ
00:13:19เธอเธอเธอแหล่นรับ
00:13:28เธอต้องรับทุกคนเลย
00:13:43ได้ยินว่าตอนนี้ในเมืองหลวงมีแต่บายประกาศจับผู้นำการค้าของช่องอุ้นอยู่เต็มไปหมด
00:13:51ท่านน่าจะรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก ประชุมวันนี้ข้าจัดการให้เอาไหม
00:13:58ไม่ต้องหรอก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นข้าจัดการได้
00:14:04ก็มาด้วยเหรอ ไปกันเธอ
00:14:06ไม่ได้ยินขาวมาก ยนหรือวนล่ะ
00:14:21ทุกคนต้องได้ยินขาวลือเรื่องของพระชายากันแล้วใช่มั้ย
00:14:27ตอนนี้สถานการณ์แย่ลง สุขภาพของพระชายาอาการหนักขึ้นทุกวัน
00:14:36ดังนั้น เราจึงรวบรวมรายชื่อ
00:14:41เป็นคำร้องให้พระชายาได้อยากขาดกับพระชทายาติ
00:14:45ซึ่งเราหวังว่า ทุกคนจะยินดีร่วมมือกับเรา
00:14:50พวกเราที่นี่ ประทับราชื่อกันแล้ว
00:15:04ค่าอยากให้ทุกคนมีความกล้าอาหารด้วย
00:15:10ถ้าคิดว่าการลงชื่อเป็นเรื่องยาก งั้นแค่ประทับมือก็ได้เหมือนกัน
00:15:16สิ่งสำคัญก็คือการร่วมแรงร่วมใจสู้ไปด้วยกัน
00:15:21อย่างแรกเลยเราต้องช่วยชีวิตคนก่อน
00:15:24การตัดสินใจเรื่องนี้ไม่ง่ายเลย
00:15:27พวกเราก็เข้าใจดี
00:15:29ถ้าไม่เกิดเรื่องคราวนี้ขึ้น
00:15:32ตัวค่าเองก็คงไม่คิดว่าจะทำอะไรแบบนี้เหมือนกัน
00:15:38แต่ถ้าว่าวันนึงเราอาจต้องแต่งงานเข้าตรกูลขุนนาง
00:15:43แล้วกลายเป็นผู้นำครอบครัวก็ได้
00:15:46วันนี้อาจเป็นปัญหาของพระชายา
00:15:48แต่สุดท้ายแล้วมันจะกลายเป็นภาพของพวกเราด้วย
00:15:53หากเราไม่มีลูกชายไว้สืบสกุล แม้จะเป็นพรยาหลวงก็ถูกคุกคามได้
00:16:00ถ้าสามีรับอนุเข้ามา เราก็ต้องอดทน
00:16:04แม้การเชื่อฟังจะเป็นกุณธรรมข้อหนึ่ง
00:16:08แต่ใช่ว่า เราต้องเมื่อนหน้านี่คนที่กำลัง เดือดรอนนี่นะ
00:16:15สามีชายไว้
00:16:34ไม่ใช่เมื่อสามีเราจะฝักใหdetเต่าตอนจitol
00:16:45แต่ตอนเรายังเด็กพวกเราก็เป็นพี่สาวน้องสาวที่ดีต่อกัน ไม่ใช่เหรอ
00:16:50พวกเราที่อยู่ตรงนี้ใครบ้างไม่รู้จักครอบครัวพระชายาม
00:16:54ลูกสาวของเพื่อนกำลังจะตาย พวกท่านจะเมียบพวกรัวสามมีงั้นเหรอ
00:17:15ถึงท่านจะสั่งให้หม่อมชั้นกลับ หม่อมชั้นก็ไม่กลับ
00:17:27เมื่อดาบดึงดาบเอาจากฝักแล้ว จะสำเร็จหรือไม่ก็ต้องตะวัดดาบสักหน่อย
00:17:32อุ่งหญิงน้อย ไปเรียนคำอุปมาอุปมายมาจากที่ไหน
00:17:36นั่งลงสิ
00:17:45สองสำวันนี้ค่าเห็นพวกเจ้าพระอิยามช่วยพระชายาเต็มที่
00:17:51ค่าเองก็คิดเรื่องนี้เยอะอยู่
00:17:54สิ่งที่ค่าทำมีแต่เพื่อประโยชน์ของตระกูลและราชสำนัก
00:18:00พระชีวิตค่าหมวแต่ห่วงสายตาคนอื่น
00:18:03ไม่เคยได้ใส่ใจมองลึกลงไป ไม่ใช่ตัวเองบ้างเลย
00:18:15เจ้าเอานี่ไปสิ แรงสนับสนนของท่านน่าจะมีประโยชน์กว่าผู้หญิงที่มาจากตระกูลขุนนางนับร้อย
00:18:29ท่านแม่
00:18:38ข้าช่วยพวกเจ้าขนาดนี้แล้ว ถ้าหาพารกิจยังไม่สำเร็จอีก เจ้าต้องยอมรับมันด้วย
00:18:44สงสัยข้าจะเหมือนท่านแม่เนี่ยละ
00:18:51อะไรนะ
00:18:53มีน้ำแหลมแฟงอยู่ในปากอันงดงาม สามีข้าพูดแบบนี้บ่อยๆ
00:18:59ได้ยังไง เขาไม่พอใจเหรอ
00:19:04เขาบอกว่าน่ารัก ถ้าทางเขาจริงจังด้วยนะ
00:19:09ความจริงใจของท่านแม่ ข้าขอรับไว้ด้วยความขอบคุณ
00:19:16ความข้าขอบคุณ
00:19:22เธอจริงสักเธอ
00:19:50เธอเธอ
00:19:52เพราะมะเหสี
00:19:57วิธีอื่น
00:20:03ไม่มีแล้วงั้นเหรอ
00:20:07มันต้องเป็นเส้นทางนั้น
00:20:11เพราะว่ากละหม่ม
00:20:14ไม่อยากออกจากเส้นทางนั้นพระยะค่ะ
00:20:18ทางนั้นข้าน่ะ
00:20:23จะให้ข้าใช้ชีวิตอยู่ต่อไปยังไง
00:20:27ปล่อยไปตามธรรมชาติเธอ
00:20:34ถ้าท่านใช้ชีวิตอย่างที่ท่านเชื่อว่าถูกต้องแล้ว
00:20:39ท่านจะไม่รู้สึกเสียใจเลย
00:20:48ไปเรียกองค์หญิงฮวารีมา
00:20:57เสด็จแม่ เรียกหาม่อมชั้นเหรอไว้ครับ
00:21:03เรียกหาม่อมชั้นเหรอไว้ครับ
00:21:18เรื่องปลดพระชายา ข้าจะยอมสนับสนุนเจ้า
00:21:24จริงเหรอพี่คะ
00:21:29ในฐาหน้าพวกหญิงไม่หวัง
00:21:31การต้องเจอเรื่องทรมาณจิตใจแบบนั้น
00:21:34ควรจะสิ้นสุดได้สักที
00:21:36หวังว่าพวกเจ้า
00:21:38จะมีชีวิตที่แตกตามไปจับพวกเรานะ
00:21:42เสด็จแม่
00:21:46ทันใจายมาก
00:22:02อิสมทราบ
00:22:22เสด็จพ่อจะยองฟังพวกเราหรือเปล่านะ
00:22:25เราก็ต้องพยายามให้เต็มที่
00:22:29ขอบคุณที่ท่านช่วยเหลือเรา
00:22:32มีเรื่องอะไรอีกล่ะ
00:22:46บอมชั้นรวบรวมคำร้อง จากสตรีที่เห็นว่าควรปลดพระชายาเพคะ
00:22:52น่ารำคาญจริง ๆ เขาบอกเจ้าแล้วไงว่าเรื่องนี้ไม่มีทางเด็ดขอด
00:23:03ฟัมพาด อย่าทรงกลิ้วไปเลย ได้ปลดดูคำร้องของสตรีที่เรารวบรวมมาด้วยเธอนะเพคะ
00:23:10มีผู้หญิงจำนวนมาก รวมตัวเป็นหนึ่งเดียวกันเพื่อหาทางช่วยเหลือพระชายานะเพคะ
00:23:16เสียงรัศดอนคือเสียงของสวันร์
00:23:19ความอาจเกินไปแล้ว กล่าอ้างเสียรัศดน ทั้งที่ขัดกับสิลธรรมอันดีงาม
00:23:26ฟะบาด นี่ไม่ใช่ความต้องการของเราเท่านั้น
00:23:30ทั้งพระมเหสี ทั้งพระสนมสุขบิน
00:23:34รวนต้องการให้พระชายาได้ออกจากวังหลวงเพคะ
00:23:40อะไรนะ
00:23:42พวกนางบอกว่าความทุกทรมาในวังหลวง
00:23:46ควรจะจบลงเพียงแค่นี้เพคะ
00:23:49เพราะฉะนั้นฟะบาด ได้ปรวจรับฟังคำขอของเราสักครั้งเธอ
00:24:01คนที่จะช่วยชีวิตพระชายาได้
00:24:06มีแค่ฝ่าบาดเท่านั้นเพคะ
00:24:12มีแค่ฝ่าบาดเท่านั้น
00:24:27ไม่ได้ลองนะ
00:24:29ไม่ได้ลองนะ
00:24:31ทธติ์
00:24:33ต้องการให้ения
00:24:34ตอดตูดสุด
00:24:35มีแค่ฝ่าบาดเท่านั้น
00:24:37ทหารรวม
00:24:46การแต่งงานนี้ไม่ได้เริ่มจากความต้องมีการ
00:25:16ความต้องการของเรา แต่มองฉันก็ดีใจที่มีท่านเป็นสามี
00:25:32ข้าก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน การมีเจ้าเป็นพระชายา
00:25:39ขอบคุณมาก อย่าปล่อยให้ตัวเองป่วยเลย
00:26:09เศรษพ่อ
00:26:11ว่าไง มีเรื่องอะไรเหรอ
00:26:15ได้ปลดอนุญาตให้พระชายา
00:26:17อยากกับกระมอมและออกจากวังหลวงด้วย
00:26:21เศรษพ่อ
00:26:23ว่าไง มีเรื่องอะไรเหรอ
00:26:27ได้ปลดอนุญาตให้พระชายา
00:26:29อยากกับกระมอมและออกจากวังหลวงด้วย
00:26:33ได้ปลดอนุญาตให้พระชายา
00:26:35อยากกับกระมอมและออกจากวังหลวงด้วย
00:26:45เจ้า
00:26:47คือคนที่ต้องขึ้นของบรรังแทนค่า
00:26:51คำพูดของเจ้า
00:26:55มีค่าเหมือนทองนับผัน
00:26:57เรื่องนิเจ้าตระหนักดีหรืออย่าง
00:27:01กระมอมจะไม่หวั่นไวอีกแล้ว
00:27:05ถ้าล้าจะถายญาต์หนักแน้น
00:27:09ใครจะกล้าต้องคำถามกับกราชสำนัก
00:27:11แม้ว่า
00:27:13การแต่งงานของเรา
00:27:15ไม่ได้เริ่มต้นจาก
00:27:29เพราะฉะนั้นเสด็จพ่อ
00:27:33ได้โปรดเชื่อกระหม่อมเป็นครั้งสุดท้าย
00:27:37อนุญาตได้พระชายยาออกจากวังด้วย
00:27:41นี่คือ
00:27:43สิ่งสุดท้ายที่กระหม่อมจะทำได้
00:27:46เพื่อหญิงที่เคยเป็นพระยา
00:27:50ในฐานะสามีพระยะค่ะ
00:27:59ที่บาท ไปกันทราย
00:28:06ทุกครับ
00:28:11มันิ้วทราย
00:28:15ทรายค่ะ
00:28:17ตรงมานี้
00:28:20ทรายค่ะ
00:28:23น่าหลังพระปรชาติ
00:28:26ขอบคุณครับ
00:28:56วันนี้ข้าจะ ประกาศบางอย่างให้พวกท่านสร้างโดยทั่วกัน
00:29:05พระชายาองค์ปัจจุบัติ เป็นโรคหร้าย
00:29:10ไม่มีคุณสมบัติ ทำพิธีกรรมบรรพบุรุษอีก
00:29:14ข้าจึงขอสั่งปลดนางออกจากตำนัน
00:29:17อะไรกัน ปลดนางออกจากตำนัน ชายาโปยนักขนาดนั้นเลย
00:29:21ไม่ได้นะ พระชาฆภาบาท ได้โบรทท Become Da Prosper
00:29:26บคุณภาบาทธิ์ข ved ตำแหน่งพระชายา เป็นการและเมื่อรัชสมณัก
00:29:30และผิดทําเนียมปัติบัติ
00:29:32พระชายาบราชวนอักมาก จนขยับตัวเองไม่ได้แล้ว
00:29:35และแวบนี้จะกรรณอยู่ต่อบัน Ηพวصلได้ยังไง
00:29:38เรื่องการลงโทษคับไล้ นาง เป็นเรื่องของราชสมณัก
00:29:43อาจจะสำนัก ไม่อนุญาตให้คนนอกออกความเห็น
00:29:48ถ้าใครบางอาจ บากร้อยขึ้นมา ตั้งคำถามไรหัวคิด
00:29:53นับตั้งแต่นี้คนเหล่านั้น จะโดนขังคุกและสอบสวนทันที
00:29:58ขังคุกก่อนแล้วค่อยสอบสวนเหรอ ทำแมนนี้ได้เหรอ
00:30:02ทุกคนออกไปได้ เหลือแค่สินอบดีอยู่
00:30:13เรื่องที่ข้าจะพูดต่อไปนี้ ห้ามให้ใครคนไหนรู้เผ็ดคัน
00:30:28อีโมงหอนที่เขียนที่ยายรักชุณหว่า คือพระชายา
00:30:35มันจะเป็นไปได้ยังไง เป็นไปไม่ได้ พระยะคาฟาบาด
00:30:47ถ้าข้าพูดเช่นนั้น มันก็คือเรื่องจริง
00:30:53ต่อไปเรื่องการศึกษาตะวันตก ให้เป็นเรื่องการศึกษาไป
00:30:57ดังนั้น อย่ายโยงนิยายรักชุณหว่าไปที่การศึกษาตะวันตกนี้
00:31:01ในการศึกษาตะวันตกนี้ ท่านเข้าใจความหมายของข้าแล้ว
00:31:06ข้าเข้าใจถูกต้องหรือเปล่า
00:31:11ข้าไม่ใช่ควรใจกว้างซะด้วยสิ
00:31:31ข้าไม่ใช่ความหมายข้า
00:32:01ข้าด้วย คงว่าจะด้วยนะ
00:32:27ข้าด้วย ไม่ต้องแย่
00:32:32ตอนนี้หม่อมฉันไม่ใช่พระชายาแล้ว
00:32:37ขอบคุณความช่วยเหลือจากองค์หญิงและทุกคนด้วย
00:32:42หม่อมฉันจะได้ใช้ชีวิตในอื่น
00:32:46ที่ไม่ใช่พระชายาแล้วเว้ยคะ
00:32:50หม่อมฉันจะ...
00:32:53ไม่ลืมความเมตตาเลย
00:33:01ก็คกิดตาเลย
00:33:16คงเมตอดิดปลอด
00:33:22สมครามพลาด
00:33:31ทีที่สุดกับที่สุดน้อย
00:34:01ขอบคุณครับ
00:34:31ขอบคุณครับ
00:35:01แต่ว่าเรื่องนี้อย่าให้ท่านพ่อรู้เข้าใจหรือไม่
00:35:05เจ้าค่ะ
00:35:25ท่านให้กำเนิดบุธธิดาคอยดูแลบ้านเรินมาตลอด
00:35:28มาถึงตอนนี้ด้วยไวขนาดนี้
00:35:30เขาจะกล้าไล่พระยาหลวงอย่างท่านออกบ้านอีกนั้นหรือ
00:35:33แม้ก็มันใช่
00:35:35ไว้ขนาดข้าแล้วจะกลัวอะไรอีก
00:35:37ลูกลูกก็อยู่ข้างข้าหมด
00:35:58มือข้าใหญ่จังเลย
00:36:00ว่าไปก็ทับกับมือข้านี้
00:36:01ข้าประทับมือด้วย
00:36:02ถ้าเสร็จแล้วส่งมาให้ข้าด้วย
00:36:04ว่าไปก็ทับกับมือข้านี้
00:36:06ข้าประทับมือด้วย
00:36:08ถ้าเสร็จแล้วส่งมาให้ข้าด้วย
00:36:12ว่าให้ข้าด้วย
00:36:42คติด sick
00:37:08เจ้าเจ้า
00:37:38เจ้ามาเข้าเฝ้าเสด็จพ่องั้นเหรอ
00:37:52ช่วงนี้เจ้าเรียงเข้าเฝ้าหน่อยจะดีกว่า
00:37:55ตอนนี้บรรยากาศในวังหลวง เอิมคลิมที่สุด
00:37:59พระยะค่า ให้ตายเธอ
00:38:03ตลอดชีวิตของค่า ไม่เคยคิดว่ารักจะทายาตกับพระชายาต้องแยกกันเลย
00:38:07เรื่องนี้คุยแค่สองคนนะ เอาต้องจรงยุกเสริมของราชสำนักชัดๆ ว่าไหม
00:38:19ครอบเขาต้องปลองดองกัน แค่บ้านตัวเองจะจัดการไม่ได้
00:38:23แล้วจะมาสืบทอดราชบัลลัง ปกครองแค้นได้อย่างไร
00:38:29ท่านพี่ก็หยุดวิจารย์ได้แล้วพระเยียค่ะ
00:38:33สัฐนการมันแย่อยู่แล้ว
00:38:35ท่านเป็นน้องทำไมถึงกล้าตำนิรัชธายาต
00:38:37เปล่านะ ที่เขาพูด เขาเป็นห่วงนะ
00:38:42คนทั้งลอกก็คิดเหมือนกันทั้งนั้นแล้ว
00:38:44ช่วงก่อนใครที่เข้าเฝ้ารัชธายาต
00:38:47หลวนแต่พูดถึงท่านพี่หวาอิงไม่ดีทั้งนั้น
00:38:50แต่รัชธายาตก็คอยปลอกป้องแก้ตัวให้ท่านพี่ตลอดทุกครั้ง
00:38:59ท่านพี่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
00:39:04อย่าลืมพวกเรา เป็นพี่น้องกันพระเยียค่ะ
00:39:11เดี๋ยว
00:39:20ปลดตำแหน่งพระชายาด้วยเหตุผลร้ายสาร
00:39:27จากนั้นก็ให้ลุกชายเศนบดีอีมาเป็นราชบุติเคย
00:39:32ถ้ายังเป็นแบบนี้ ถ้ากูลเราก็จบพอดี
00:39:37ตอนนี้เหลือแค่วิธีเดียวแล้ว
00:39:39ทำยังไงก็ได้ให้คิมโซอุ้นได้ดำรงตำแหน่งพระชายา
00:39:43พอแค่นี้เธอ ท่านพอ
00:39:48ถ้าไม่รู้จริงๆ หรือว่าเหตุการณ์ครั้งนี้
00:39:55เป็นคำเตือนครั้งสุดท้ายของฝ่าบาท
00:39:59ถ้าจะปกป้องลูกๆ ด้วยกำลังของตัวเอง
00:40:04ส่วนท่านพอ ไม่จะเป็นต้อง ทำอะไรทั้งนั้น
00:40:11พระสนม
00:40:13ทุกต้องแล้ว ค่ะคือพระสนม
00:40:16เซนามดีอีลช่วยมีมารยาตด้วย
00:40:20แล้วต่อไปขอให้่ Little เรียก
00:40:21อยากมาที่ตำหนักของค่าอีก
00:40:23นี่เจ้าหลืมไปเลวหรือยังไง Whatever
00:40:23تيไม่เจ้า้ในตัacağแหน่งนี้มาคร etap
00:40:25เรื่องนั้นค่าไม่ลืมหร Energ
00:40:26ถ้าไม่ลืมหรอก ข้าอธนมาถึงทุกวันนี้ก็เพื่อตระกูลและท่านพ่อ
00:40:31ในฐานะลูกยังไม่มากพออีกนั้นหรือ
00:40:35ทิ้งไปซะ ความโลบที่ท่านมี
00:40:40พระสนม
00:40:59คิมโซอุ่น นับจากนี้เลือกสนใจความคิดของคนอื่น
00:41:04ไปคิดเอาว่าอยากใช้ชีวิตอย่างไร
00:41:07ถึงชีวิตผู้หญิงจะเหมือนน้ำเต้ารอยกลางแม่น้ำ
00:41:12แต่ไม่ได้แปลว่าความสุขในความทุกของผู้หญิง
00:41:16จะต้องถูกกำหนดจากคนอื่น
00:41:21ที่พวกเราต้องถูกกำลับที่สุข
00:41:26ใจความโลกแกสตรใจ
00:41:33ต้องห่วงวิต
00:41:36ก็ต้อง
00:41:39เวลาที่ข้าจะอยู่กับเจ้าเหลือไม่มากแล้วนะ
00:41:59ใช่แล้วล่ะ
00:42:03ทุกคนมีทางของตัวเอง
00:42:09เจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม
00:42:20บาปของค่าจะลบร้างยังไงนะ
00:42:33ทั้งหมดเริ่มมาจาก
00:42:37นิยายรักชนหวาที่ข้าเป็นคนเขียนขึ้นมา
00:42:44ข้าไม่ควรทำอะไรทั้งนั้น
00:42:48เป็นคนขี้ขลาดที่ใช้ชื่อคนอื่น
00:42:52สิ่งที่ข้าฝันไว้
00:42:56สุดท้ายก็กลายเป็นดาบที่ใช้ทำลายผู้เขา
00:43:00อย่าพูดอะไรแบบนั้นสิ
00:43:02อย่างน้อยก็ข้าไง
00:43:06พระชายก็ด้วย
00:43:10เป็นเพราะเจ้าข้าถึงได้เตรียมตัวไปพบกับโลกใบใหม่ได้
00:43:14ถึงจะมีผู้หญิงหลายคนประทับฝ่ามือในคำร้อง
00:43:18แต่ถ้าไม่มีเจ้า
00:43:21ข้าก็ไม่มีความกล้าจะลงมือเหรอ
00:43:25อย่างนั้นเหรอ
00:43:33แต่ว่าน่ะ
00:43:36รู้ไหมเรื่องไหนหน้าสมเภทที่สุด
00:43:41สถานการณ์แบบนี้แท้แท้
00:43:45ข้าก็ยัง
00:43:56ไม่คิดถึง
00:44:09ถึงจะรู้ว่าเขาอาจจะ
00:44:14เขามาหาข้าเพราะทってปล่างแรกละ
00:44:18ที่ผ่านมา
00:44:20แม่แต่ตอนที่เขาแสดงความจริงใจ
00:44:24ค่ายังกลัวว่าจะไม่จริง ค่าสงสัยว่าจะเป็นเรื่องโกหก
00:44:30ค่ามีกลัวเสียเข้าเท่าไหร่หรอก ค่ากลัวว่าทั้งหมดจะเป็นเรื่องโกหกมากกว่า
00:44:40ค่าว่าเขาก็คงรู้สึกเหมือนเจ้านะล่ะ
00:44:44สายตาที่เขามองเจ้าเหมือนเป็นยังไง
00:44:55เวลาที่เจ้ามองเขาเจ้ารู้สึกยังไง
00:45:00เจ้าต้องรู้อยู่แล้ว
00:45:03วินาทีที่ใจของทั้งสองเชื่อมโยงกัน
00:45:07มันจะโกหกได้ยังไงล่ะ
00:45:14คนที่ออกจากเมืองให้ติดตามในหญิงกับเจ้าของร้านไป
00:45:34คนที่ต้องการที่หลบภัยให้ยายไปที่ใหม่แล้วซ่อนตัวให้เราที่สุด
00:45:39ขอบคุณเจ้าค่ะ
00:45:41ขอบคุณเจ้าค่ะ
00:45:43ไปเจ้า
00:45:56ข้าว่างว่าทุกคนจะปลอดพร้น่ะ
00:46:00ที่นี่ทำไมเหรอ?
00:46:30ข้าว่าจะมาซื้อหนังสือรวมภาพ
00:46:34แต่ร้านหนังสือปิดประตูทุกร้าเลย
00:46:39ท่านปลอดภัยดีใช่ไหม?
00:46:42ขอรับ
00:46:44ข้าโชคนี้นะ
00:46:50ได้ยินว่าเร็วๆนี้
00:46:53ท่านจะได้แต่งงานกับองค์หญิง
00:46:57ใช่แล้ว
00:46:58บ้านพักข้าอยู่ใกล้ๆนี่เอง
00:47:02เราแวะไปที่นั่นซักหน่อยดีไหม?
00:47:05ข้ามีภาพวาดที่องค์หญิงเคยวาดไว้
00:47:09หลายชิ้นเลยขอรับ
00:47:11ตอนนี้ข้าเขาพบองค์หญิงได้ยาก
00:47:15ฝากท่านเอาไปให้แทนน่าจะเป็นความคิดที่ดี
00:47:19ท่านพอจะมีเวลาหรือเปล่า
00:47:28ข้าเก็บอุปกรณ์วาดภาพทั้งหมดขององค์หญิงเอาไว้
00:47:43ไม่รู้เหมือนกัน
00:47:45ว่าองค์หญิงจะยังวาดภาพอยู่หรือเปล่า
00:47:47ภาพว่าสำหรับองค์หญิง
00:47:49คือเครื่องมือสร้างความฝัน
00:47:51ถึงจะเจอสถานการณ์เช็ดนี้
00:47:53ก็หวังว่านางจะไม่หยุดฝันตัวเอง
00:47:55ขอรับ
00:48:11ขอรับ
00:48:13ข้าเองก็ยังไม่มีโอกาสได้เข้าพบองค์หญิงเลยตั้งแต่ตอนนั้น
00:48:25แต่ถ้าได้เจอนาง
00:48:27ข้าจะบอกนางให้ขอรับ
00:48:29ขอรับ
00:48:31ฝากบอกให้นางสงบใจลงด้วย
00:48:34ข้ารบกวนท่านแค่นี้
00:48:43ผู้นำการค้า
00:48:45เป็นยังไงบ้างขอรับ
00:48:47สถานการณ์เช่นนี้
00:48:49ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน
00:48:59ขอให้ท่านปลอดภัย
00:49:13นะ
00:49:27จริง
00:49:28ข้านี้
00:49:33ทั้งที่กำหนดวันแต่งงานแล้ว แต่เราเพิ่งได้พบกันเอง
00:49:58จุดจุก็มีรับสั่งออกมา ท่านคงแปลกใจสินะ
00:50:03ไม่หรอกพระยะค่ะ องค์หญิงตั้งหากแล้ว ยอมรับกระหมอมได้มั้ย
00:50:22ข้ารู้ ท่านจะเป็นสามีที่ดีคนหนึ่ง ข้าฝากตัวกับท่านด้วย
00:50:33วันนี้กระหมอม บางเอิญเจอจิตกรคิม เขาขอให้กระหมอมนำอุปกรณ์กับภาพวาดมาให้องค์หญิงด้วย พยาค่ะ
00:50:47แล้วอาจารย์สบายดีหรือเปล่า พยาค่ะ เขาอยากรู้ว่า องค์หญิงยังวาดภาพต่อไปไหม พยาค่ะ
00:51:05ข้าจะไม่วาดภาพอีกแล้วแหละ ความฝันที่เกินจะรับผิดชอบได้ ก็ไม่ควรฝันอีก
00:51:25องค์หญิง กระหมอมอย่างให้องค์หญิง มีความสุขมากกว่าใครๆทั้งหมด
00:51:43แต่ตอนนี้ท่าทางขององค์หญิง ดูไม่มีความสุขเอาซะเลย
00:51:59นี่นี่ นี่ นี่ นี่ไปนะ
00:52:01เดินทรงมาเลย หลับนี่เลย
00:52:03นี่ไปนะ
00:52:05นี่ไปนะ
00:52:07นี่ไปนะ
00:52:09เราวางจะไปไหนกันละเนี่ย
00:52:11กระหมอม ที่มีบ้าทรงมี
00:52:15เป็นแหละตัวเองด้วยนะ
00:52:18เด็ดภับรับไภ์ก็ค่ะ
00:52:20โอ้งหญิงที่กระหมอมลงรัก
00:52:23กล้างหารยิ่งกว่าผู้ใด
00:52:26เป็นคนซื้อสัตว์กับใจโทยเองที่สุด
00:52:33กระหมอมจะอยู่ตรงนี้
00:52:35คร้อมกับหัวใจที่รักองค์หญิงเหมือนเดิน
00:52:39ส่วนองค์หญิง ได้โปรดเลิกเส้นทางที่ท่านมีความสุขเธอ
00:52:47ไม่ว่าองค์หญิงจะเลือกทางไหน
00:52:52ความรู้สึกที่มีให้องค์หญิงจะไม่เปลี่ยนแปลงพระยะค่ะ
00:53:09ชีวิตุ่มแปลงพระยะความสุข yปลงพลังเกิดตัว
00:53:25มแน่พระยะความสุข
00:53:28จริงๆ Kristina
00:53:32เธอเยี่ยม
00:54:02แม่
00:54:28ให้ตายสิจริงๆเลย
00:54:30ทำไมวันนี้ค่ะขายไม่ได้เลยสักชิ้นนะ
00:54:31นั่งนะสิ
00:54:33ถ้าอยากให้มีใครได้กินเจ้านี่จริงๆนะ
00:54:34ใช่
00:54:36ทำไมมันหนักแบบนี้อ่ะ หนักจะตายแล้วนี่
00:54:42โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย ฝวดทงจัง
00:54:44อ๋ว ถือไม่หวยล Viri ตายสิ
00:54:45โอ๊ย รี zab g ไปได้แล้ว
00:54:47แก้ like ออย่าขar
00:54:58อ้อยмотрите
00:54:58ขอบคุณครับ
00:55:28คุณคุณคุณคุณครับ
00:55:58เวลาเถอะ
00:56:28ในหญิง พวกเช้าบ้านที่นึกถึงท่าน เอาของพวกนี้มาไว้ที่หน้าบ้านอีกแล้วเจ้าค่ะ
00:56:43ข้าไม่ใช่คนที่คู่ควร กับน้ำใจที่พวกเขามีให้เลย
00:56:48ข้ารู้สึกขอบคุณเหลือเกิน
00:56:52เช้าบ้านข้างนอก เรียกส่วนหน้าบ้านค่ะ ว่าเหมือนตลาดใช่หรือไม่
00:57:00เจ้าค่ะ
00:57:02ด้านหน้าบ้านของหญิงไม้ คือตลาดหญิงไม้
00:57:08ชื่อตลาดนี้ ถูกใจค่ามัก ๆ เลยล่ะ
00:57:21ด้านหน้า ดูล่ะ จริงสวัสจังจริงอดที่ Jade
00:57:23ที่สุดวัสดี
00:57:53เจ้าใจนะ
00:58:23กระหม่อมอยากให้องค์หญิงมีความสุขมากกว่าใครๆทั้งหมด
00:58:45แต่ตอนนี้ท่าทางขององค์หญิง
00:58:49ดูไม่มีความสุขเอาสะเลย
00:58:52ไม่มีความสุขเอาสะเลย
00:59:22ข้าวหน้าน่ะ ข้าใจท่านได้เห็นดอกไม้ไฟที่ใหญ่และสวยกันอีกนะพระยะค่ะ
00:59:28ไม่ว่าองค์หญิงจะอยู่ที่ไหน กระหม่อมก็จะหยิงหัวใจขึ้นฟ้าเพื่อไม่ให้องค์หญิงรู้สึกเหงา
00:59:38ขอบคุณที่ที่ยอมรับคำเชิญ คล้อมอมพยายามตกแต่งมากๆ เป็นอย่างไรบ้าน
00:59:56ขอบคำเชิญ คล้อมอมพยายามตกแต่งมากๆ เป็นอย่างไรบ้าน
01:00:02ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัน
01:00:10ดีคือแล้ว พระยะค่ะ จับมามือลดช่วง
01:00:16เพียงเหตุ คุณที่ท่านจะเป็นสามมีของข้าหรือเปล่า
01:00:22พระยะค่ะ ด้วยความยินดี
01:00:26ความยินดี ที่ความมือเช่าว
01:00:32เจ้าว่า นี่เก็บสักกันเนธ โอเนธ
01:00:37พาชอบจินมันเป็นเช่น หัวมาแล้วจิน ชิน
01:00:44พองนี่เก็บ โอเนธ คือเท่า
01:00:50เจ้าต้องรู้อยู่แล้ว เจ้าต้องรู้อยู่แล้ว
01:01:05วินาทีที่ใจของทั้งสองเชื่อมโยงกัน มันจะโกหกได้ยังไง
01:01:14เยี่ยมล้อม
01:01:44นายใส่อบความเต็ม ขอบความเต็ม ขอบความเต็ม ขอบความเต็ม
01:01:59รักษัก อันซิ
01:02:14สวัสดี
01:02:44องหญิง
01:02:46ทำไมยังไม่ไปอีก
01:02:49ทำไมไม่ไปอีก
01:02:51ขอบอกแล้วไง
01:02:52ไม่ว่ายังไงก็ต้องมีชีวิตต่อไป
01:02:58ก็องหญิงอยู่ที่นี่นี่นะ
01:03:01จะให้กระม่ำไปที่ไหนล่ะ
01:03:14เส้นทางนี้ลำบากมากนะ
01:03:22กระม่ำทราบดี
01:03:25ถ้าไม่มีตำแหน่งองหญิง
01:03:29ข้าอาจจะเป็นพาระท่านก็ได้
01:03:33ขอเคราะท่านอยากอยู่กับกระม่ำ
01:03:36ตำแหน่งก็ไม่สำคัญเราพระเยอะค่ะ
01:03:41กระม่ำจะไม่ปล่อยองหญิงไปอีกแล้ว
01:03:58นั่นแหละที่ค่าต้องกัน
01:04:02กระม่ำรัดคัน
01:04:04จนกวนจะถึง
01:04:06กระม่ำรัดคัน
01:04:08จนกวนจะถึง
01:04:10วันที่ร่างกายนี้สลายกลายเป็นผงทุลี
01:04:12ความรัดคัน
01:04:14กระม่ำรัดคัน
01:04:16จนกวนจะถึง
01:04:18วันที่ร่างกายนี้สลายกลายเป็นผงทุลี
01:04:20ความรัดคัน
01:04:22กระม่ำรัดคัน
01:04:24จนกวนจะถึง
01:04:26วันที่ร่างกายนี้สลายกลายเป็นผงทุลี
01:04:28ความรัดสึกที่มีให้กำพัน
01:04:30จะไม่มีวันเปลี่ยนไหม
01:04:32ความรัดสึกที่มีให้กำพัน
01:04:34จะไม่มีวันเปลี่ยนไหม
01:04:36จะไม่มีวันเปลี่ยนไหม
01:04:38จะไม่มีวันเปลี่ยนไหม
01:04:50องคกิงขวารีได้ให้คำวัน
01:04:52ว่าจะอยู่ร่วมกับสามีของนางตลอดไป
01:04:56ร่างกายและหวดใจของทั้งคู่
01:04:58รวมกันเป็นหนึ่งเดียว
01:05:00ตอนนี้ทั้งคู่กลายเป็นผู้รักที่สมบูแล้ว
01:05:08ความรับสร้าง
01:05:29ความร้อกกัน
01:05:31ความรับสมบูแล้ว
01:05:35ทางนี้
01:06:05ถึงชนหว่าทุกคนในโลก
01:06:26ข้าไม่อาจทำให้ความฝันเป็นจริง
01:06:30แต่ข้าหวังว่า
01:06:31ชีวิตของเจ้าจะไม่เหมือนของข้า
01:06:35ใช้ชีวิตของเจ้าให้เต็มที่ที่สุด
01:06:48กำลังคิดอะไรอยู่กันแน่นะ
01:06:55ฉันแค่กำลังคิดถึงใครบางคนเท่านั้นเองค่ะ
01:07:03เป็นใครกันนะ
01:07:06นุมหลอที่มาร้านเราวันก่อนอย่างนั้นเหรอ
01:07:09ไม่ใช่นะคะก็แค่น
01:07:11ยิ่งแค่นี้ต้องรับครับ
01:07:13สวัสดีครับ
01:07:15กูถึงก็มาเลยนะ
01:07:17ออปล่าบราวไม่มีอะไรเหรอ
01:07:23นังสือที่ผมถามคร้าวก่อนได้รึยังครับ
01:07:26เออร์มโบมีค่อยหานังสือให้ทีซี่
01:07:29โอ้ มันบอมี ความสุดให้ที่สิ อ่ะ
01:07:59ภาพสะท้อนแห่งรัก เพียมแรกยังไม่มีนะคะ
01:08:19รอแป๊บนะคะ
01:08:29ในหน้าสินค้ามีสบับพิมพ์ใหม่อยู่เล่มนึง เล่มนี้ได้หรือเปล่าค่ะ
01:08:37ผมอยากได้สบับพิมพ์ครั้งแรกนะครับ
01:08:44ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวค่อยมาใหม่นะครับ
01:08:59ขายให้สวยๆด้วยนะ รอแป๊บนึงนะคะ
01:09:14ขายให้สวยๆด้วยนะ รอแป๊บนึงนะคะ
01:09:17น่าสนุกแล้วล่ะ ชอบจริงๆ ชาบแบบนี้
01:09:23เพื่อหยิดกล่าจังเลยอ่ะ นั่นสินใจฉันเต้นแทนแล้วเนี่ย
01:09:29ขอแทนเลยอ่ะ นี่เขาไปหาแล้ว ไปหากันแล้ว
01:09:37คือ...ฉันขอเบอร์ติดต่อของคุณได้ไหมคะ
01:09:44ถ้า...ถ้ามีนำสือที่คุณอยากได้ ฉันจะติดต่อไปค่ะ
01:09:50อ๋อ ได้ครับ ส่งมือถือมาสิครับ
01:09:55เฮ้ย ชาบแบบนี้ด้วยอ่ะ นั่นไปเหลือเนี่ย
01:10:02อีกนิดมาก ไปอีกนิด
01:10:05ไม่ก็...
01:10:07ไม่ก็...
01:10:19ผมชื่อครั้งสองพยอต คุณครับ
01:10:24ฉันชื่อ...คิม...โบมีค่ะ
01:10:28คือ...ถ้าหนังสือมาแล้ว ฉันจะโทรค่ะ
01:10:38จะโทรมาก่อนหน้านั้นก็ได้นะครับ
01:10:41ผมเพื่อนกลับมาเดียนหลังปลดและจำการ มีเวลายเยอะเลยครับ
01:10:53ได้ค่ะ
01:10:57ได้ค่ะ
01:11:08เร็ว ๆ ๆ ๆ วิ่งเข้า ๆ เร็ว ๆ
01:11:20ขอโทษนะครับ
01:11:23ขอโทษด้วยนะครับ
01:11:27ขอโทษนะครับ
01:11:30ขอโทษนะครับ
01:11:33ขอโทษนะครับ
01:11:34ขอโทษเลยนะ แล้ว
01:11:42นี่ นายอ่ะ
01:11:44อร่อยอื่นรัก อิศอค่ะ
01:11:47นี่คำไป
01:11:52ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
01:12:22สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
01:12:52ขอบคุณพูด
01:13:04Because of you
01:13:06따친 내 마음을 설레게 한 사람
01:13:14너로 인해 나의 모든 게 달라졌어
01:13:24Because of you 너로 인해
01:13:28Because of you 지난 내 모든 날들은
01:13:34너를 기다렸던 거야
01:13:40Because of you 너를 위해
01:13:44Because of you 언제나 약속할게
01:13:52전부 너였던 날
01:13:55Because of you
01:14:07따뜻했던 너의 눈빛 속에
01:14:13그림 가득한 내 모습을
01:14:19이제서야 나 알게 됐어
01:14:27Because of you 너로 인해
01:14:31Because of you 지난 내 모든 날들은
01:14:37너를 기다렸던 거야
Be the first to comment