- 1 year ago
Category
📺
TVTranscript
00:00:00กราบ ข้าว บริษย์ ปริษย์
00:00:00รัศฐาน ทุกคน ความว่า ชอบทร
00:00:06าบ สมทด้วย
00:00:11อร์ค ชาย ต้องทรงงานมากม้า
00:00:15ราชชะกิจยุ่ง วันนี้ทำไมว่
00:00:17างมาหาหมอนฉันได้ละ
00:00:20พระคิดว่า ตอนนี้มินหือซอ
00:00:22บไม่อยู่ในเมืองล่วง
00:00:24ทรงรู้สึกผิดหรือพระเยอ
00:00:28คือที่probเจอค์มองชัดต้องล้
00:00:29าออกเก็บตัวอยู่ในบ้าน สาเหต
00:00:31ุมาเจ่าองชายอย่างนั้นใช่ไหม
00:00:34ใช่จริงๆ สาเหตุเป็นเพราะค
00:00:36่าเอง
00:00:37ไม่ใช่ร้อค นี่น่ะไม่ใช่ความ
00:00:40พิชไกลของชาย แต่เป็นความเชื่
00:00:42อของ MOM ชัดเอง
00:00:43ในถาดักฟุ้น เชื่อความไม่เช
00:00:46ื่อมันละบบเกาจวกตองขอลาอ
00:00:48อก ย smile ป้า catast็จตริบ ได้ทุนไว
00:00:50้หนาแล้ว
00:00:52ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงค่าก็
00:00:54ค่อยเบ宕จายหน่อย
00:00:58ท่านจะไม่ลองเปลี่ยนความคิด
00:01:00จากความไม่เชื่อมั่นในระบบเก้
00:01:01า เป็นแบบหมายบ้างlser?
00:01:06ล
00:01:06องเรียนอะไรกัน?ถ
00:01:08้าเจ้าอาอะไรมาพูดเนี่ย 복
00:01:0993 มัน ไหนจะลูกหลานกาบทอีก
00:01:12อง
00:01:12ก์ไท่ให้พวกไม่บีคิทธิ์เข
00:01:13้าสอบร
00:01:14วมตัวแล้วไปเรียน revitalสื่อเองอย
00:01:16่างนั้นและสุrezใช
00:01:17passiert toujours
00:01:19โอ้ยตายแล้ว ชักเลยเถอะไปใหญ่แล
00:01:21้ว
00:01:22องชายอย่าวุวามทำตาเพราะไปถึ
00:01:24งไหน หันถึงยับพอใจเนี่ย
00:01:27เพื่อจะบอกว่านี่ไม่ใช่ความวุว
00:01:29าม จริงต้องพี่สูจร์ด้วยการ
00:01:31กระทำ
00:01:32การกระทำบ้าบออะไรอีก
00:01:34โรงเรียนก็คือบททศอบ
00:01:36เราจะให้สามันชนมีโอกาสเขาสอ
00:01:38บคุณนาง จากนั้นก็มอบตำแหน
00:01:40่งให้พวกเขา
00:01:42แน่นอนว่า อาจทำให้โชสร์เก
00:01:44ิดความวุ่นวายบ้าง หรือแม
00:01:46้แต่
00:01:46เสด็จพ่อกับพวกหัวเก่าขัด
00:01:48ข้าน จนบ้านเมืองย่ำอยู่กับท
00:01:50ี่เหมือนเดิม
00:01:51หรือไม่งั้น ลองเปิดรู้ทางใหม
00:01:53่ ให้โชสร์ได้ก้าวหน้าทัด
00:01:55เทียมบ้านเมืองที่เป็นอรยะท
00:01:57ั้งหลาย
00:01:57ค่าอยากทดสอบในข้อนี้ดูบ้
00:01:59าง
00:02:01เพราะฉะนั้น ที่ทำให้สับสนใ
00:02:03นใจ ไม่ใช่ประเด็นอื่นหรอกนะ
00:02:06แต่เป็นโรงเรียนที่กวานซอต
00:02:07ั้งหากละ ค่าผู้ถูกหรือเปล
00:02:12่า
00:02:13เชิญโอ้งชายกลับไปสะดีกว
00:02:15่า
00:02:16แต่เท้า ก็ถือสว่าคืนนี้ โร
00:02:20งชายไม่ได้เสด็จมาบ้านหมอมชั
00:02:21นที่สำคัญ เราไม่ได้คุยเรื่องโ
00:02:24รงเรียนกันด้วย
00:02:27สิ่งที่หมอมชัดจะทำเพื่อโอ้
00:02:28งชายได้ก็มีพีกเท่านี้
00:02:30และต่อไป ยาได้มาหาหมอมชัน เข
00:02:34าที่จะกวิเรื่องโรงเรียนในฝ
00:02:36ันขอโอ้งชายอีกเลย
00:02:58เห็นไง ถ้าจะเป็นไง รักข้า
00:03:00ด้วยสิ
00:03:01แต่เจอกี๊เห้นงามกับโงชายเขา
00:03:03ทำงานต่อเองเถอะ
00:03:04ค่าไม่เคยคิดรุ่มงานกับเข
00:03:07า แถมยังไม่ชื่อมัน
00:03:09ต่อความคิดนอกกรอบแบบนี้
00:03:11ด้วย
00:03:11ค่าว่า ค่ายังอยากอยู่กับโง
00:03:15ชาย
00:03:17แต่เท้า อีกสิบปีข้างหน้าเรา
00:03:20จะเป็นยังไง
00:03:21หรือสามสิบปี หรือร้อยปี
00:03:23ข้างหน้า
00:03:24บ้านเมืองจะเป็นแบบไหนกันเหร
00:03:26อ
00:03:27นี่ทำพูดอะไร
00:03:28สิ่งที่เราเชื่อว่าถูกต้องใ
00:03:30นวันนี้
00:03:30ในอนาคต มันยังถูกอีกหร
00:03:33ือเปล่า
00:03:36ข้าหรืออยากเป็นขุ้นนาง
00:03:38ที่เจอข้อสงสัยและมีการใช้
00:03:40ความคิดต่ายตรองบ้าน
00:03:42เมื่อองค์ชายคิดจะทดรองแทงท
00:03:44ี่เราจะไม่ฟังเหตุผล
00:03:46ห่วงแต่พณผลประโยชน์ของต
00:03:48ัวเองฝ่ายเดียว
00:03:50เรื่องแบบนี้ค่าก็ทำไมได้รอกเน
00:03:51ี่ย
00:04:09ไม่ทราบว่าใต้ท้าวจะเห็น
00:04:11ว่าไงบ้าง
00:04:14ดูก่อนค่อยว่ากันอีกที
00:04:26ได้ยินว่าท่านอย่าพบค่าเห
00:04:28ล่ะ
00:04:30ถึงค่าจะไม่เก่งอะไรนัก
00:04:32แต่ยังน้อยก็พอมิปัญญา อย
00:04:33่าเป็นคุณนางที่ดีบ้างนั้น
00:04:35ละ
00:04:37ใต้ท้าว
00:04:38ตอนนี้ ให้เสนอเรื่องแต่งตั้งพระ
00:04:41นัดดาก่อน
00:04:42จากนั้น เข้าไปดูเรื่องรงเรียน
00:04:44ที่กวันสาวัสตร์จะเป็นไปใ
00:04:46นทิตย์ทางไหน
00:04:47เห็นด้วยหรือไม่ แล้วค่อยว่
00:04:49ากันไหม
00:04:53ได้เท้าโชว์แจหก
00:04:56อย่าจูมาบอกให้ค่า รีกประชุ
00:04:58มหลาวคุณนาง มีเรื่องอะไรอย่างน
00:05:00ั้น
00:05:02มอมชั้นในฐานาผูดอูแล สำน
00:05:04ักกระเจาววัง
00:05:05เห็นว่า ควรไม่การแต่งตั้งพ
00:05:07ระนัดดา เพื่อขวามันคงของบ้
00:05:09านเมืองต่อไป
00:05:16แต่งตั้งพระนัดดาจะอย่างนั้น
00:05:19เหรอ
00:05:19หม่ำท่านเห็นว่าใหม่สมควร
00:05:21เรื่องนี้ยังไม่ใช่เวลา พระเยอะค
00:05:23่ะ
00:05:24ใครบอกว่าเร็วไป
00:05:25ตอนที่องค์ทายน้อยก็ก้าวชั้
00:05:27นสาขับไปแล้ว
00:05:28อีกไม่นานเขาจะเจริญไว้เป็น
00:05:29ผู้ใหญ่ขึ้นมา
00:05:31แค่นั้นทําไม่มีปัญหา
00:05:33และฉะน่ะอรถองโตของรัชธา
00:05:35ญาติก็คุณจะได้รับการแต่ง
00:05:37ตั้งด้วย
00:05:38ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
00:05:40ควรดูว่าเป็นรัชธาญาติ
00:05:41แบบไหน
00:05:50ครั้งนึงองค์ชายเคยทำเรื่องผิด
00:05:52พลาดในการสอบคุณนางมาแล้ว
00:05:55และทรงคิดอะไรอยู่หลายคนก็รู้ด
00:05:57ีอยู่แก่ใจไม่ใช่หรือไง
00:06:00ชนชั้นแรงงานกำลังสั่นคร้
00:06:03อนสเทียรภาพของบ้านมือ
00:06:05นี่คืออันนาคตสดใสที่องค์
00:06:08ชายสองคาติหวังอย่างนั้น
00:06:12ดอบมอมชั้นมาหน่อย
00:06:14ว่าองค์ชายคิดจะเลิกล้มคว
00:06:16ามคิดแเป็งแผลงเหล่านี้บ้าง
00:06:18มือ
00:06:28ตัวเรื่องนี้จบไปนานแล้วบ้าช
00:06:29ัยเหลือ
00:06:30องค์ชายเป็นคนยิดตำแหนังคอน
00:06:32พวกนั้นกลับมาเองดีนะ
00:06:34องค์ชายส้นเปลี่ยนความคิดแ
00:06:36น่หรือไม่
00:06:37ถ้าส่งเปลี่ยนจริงๆ ก็ปล
00:06:40ดให้คำมัดตอนหน้าผู้เราด้วย
00:06:42ว่าจะไม่ยุ่งเกียวกับราบบ
00:06:44ชนชั้น ทั้งยังต้องเขียนสั
00:06:46ญญาเป็นลายลักอักษร
00:06:48และลงพระนามให้เราดู
00:06:51ต้องรู้จักที่ต่ำที่สูงไปก
00:06:53ันใหญ่แล้ว
00:06:53หรอ
00:06:54หรอ
00:06:56ได้ให้เขียนสัญญาอะไร
00:06:59อักฟาบาท
00:07:01ได้คอจะให้ว่าที่พระราชา เขี
00:07:04ยนึงสือรับปรองอย่างนั้นเห
00:07:05รอ
00:07:07นั่นจะเอาไรไปทำ หืม
00:07:10จะอสินยานั่น เป็นเครื่องผู้มั
00:07:13ติเขาเองอย่างนั้นใช่เหรอ
00:07:14ประบาดตะว่า
00:07:15ออกไปซ่ะ
00:07:16ประบาด
00:07:18พุมบากเดี๋ยวนี่
00:07:20ข้าบอกให้ออกไป
00:07:36mur rook
00:07:37ทําบาดนี้ต่องการอะไร
00:07:38คอастะ
00:07:40ทิบร้อนจะแต่งต่างพนัธิดา
00:07:41เพราะวังอะไรกันแน่
00:07:43บ้า Понят Tai
00:07:44อย่ามาเล่นливоคอหน่อยเลย
00:07:47พ Herrjansa
00:07:49เพื่อจะปกปลองฐาそんなขององค์ชายแ
00:07:52ส joyful
00:07:52ทั้งอ่อมใช่ไหมล่ะ
00:07:54vẫnที่ที่รับจะทาฮาสิ DIRE
00:07:56ฝายก้าวหน้า
00:07:58ยังพ屠ังก็จะ pada쉬 aspects
00:08:00พูดให้ดีนะธรรษณาบอดี
00:08:02เธอฝันหวานได้แล้ว แล้วยังม
00:08:04ีเราอยู่
00:08:08เราจะไม่ยอมให้ใครมาข้ามหน้าข้
00:08:10ามตา
00:08:10แล้วจะพอพวกหัวก่าวหน้า จง
00:08:13รู้ไว้สันด้วย
00:08:30พยายามถึงไหนแล้ว
00:08:34ตั้งใจทำงานหรือเปล่า
00:08:35พระรู้ว่าตอนนี้ทำอะไรอยู่
00:08:41สิ่งที่จะบอกว่าพยายาม มีอะไรให
00:08:43้เห็นบ้างหรือเปล่า
00:08:44ว่างไحد ได้ทำอย่างที่พูดบ้างไ
00:08:51หม
00:08:53ส่งคjąบางจะให้ spinning เป็นไงบ้าง
00:08:56แล้วเจ้าหยินยอมพร้อมใจ
00:09:00จะให้คำตอบที่ค่าอยากฟังหร
00:09:02ือเปล่า
00:09:06ถ้าไม่เต็มใจ อย่างน้อยพูดโ
00:09:09กหกก็อย่างนี้ เข้าใจไหม
00:09:11ดีกว่ามาปิดบังพ่อโตเอง
00:09:13ให้พวกขุ้นนางมาปันหัวเล่นแ
00:09:15บบนี้
00:09:16นี่ต่อครับ คือหลักการปกคร
00:09:18้องที่แท้จริง
00:09:19หรือว่า แค่นี้ก็ยังทำไม่
00:09:24ได้อีก
00:09:27ทรงอภัยด้วย พระยะค่ะ
00:09:31ยีสาร ลูกชายเจ้า
00:09:34ไม่แน่วัดฐานะเขาก็อาจจะสั
00:09:36นคร้อนไปด้วย
00:09:37ม่อมทันจะไม่มีข้อสรุปท
00:09:39ี่แน่ชัดเลย
00:09:40อาจต้องคิดให้ดีอีกครั้งแล
00:09:41้วให้ตัดสินใจนะพระยะค่ะ
00:09:42แล้วจะจะคิดไปถึงปีไหนชาติ
00:09:44ไหนก็บอกมาสิ
00:09:45แค่พูดว่า ค่ายนี้ทำตามเสด็
00:09:48จพ่อและหลักขุ้นนางเห็นชอ
00:09:49บ
00:09:49แค่นี้มันจะยากเย็นอะไรเหล่า
00:09:55ขนาดลูกเจ้ายังไม่ปลอดภ
00:09:56ัย จะยังคิดไม่ได้อีกหรือ
00:10:06ไง
00:10:06สมสั่งดีที่ผู้หัวเก่าไม่ได
00:10:08้เราจะเอาสัญญา
00:10:10izen upsikaЧัวเวลาได้เปล่า
00:10:12สำคัญก็คือ ลูกซานจะรับก
00:10:15ารแต่งตังหรือเปล่า
00:10:17大丈夫 ไม่ว่ายังไงก็ต้องลูกซ
00:10:19านต้องสู้ให้ถึงที่สุด
00:10:21อย่างน้อยก็ถือว่าช่วยเจ้า
00:10:23ให้มีเวลาด้วยคิด talent
00:10:26แต่ยะบอกให้ว่าanta ettäนเจ้าแค่
00:10:30ไหน
00:10:33เหมือนก็คุ้มได้ไม่นานรก เราไป
00:10:36คิดดูให้ดีกว่าแล้วกัน
00:11:16ไอ้พวกอัวเก่ามันช่างบัง
00:11:17อาจนักกล้าบอกให้อุกชายเข
00:11:20ียนสัญญาให้
00:11:21แต่เราก็วางลุ่มพลางให้พวกมั
00:11:25นมาติดกับ
00:11:26ใช่ พระยะกา ดูซึ่งว่าได้อะไร
00:11:29มาบ้าง
00:11:31แล้วหยิบอ่ะใช่ประโยชน์ด
00:11:32ีไหม
00:11:34ทราบเลยอ่ะพระยะ ผมฉันจะไปตร
00:11:36ีการ
00:11:40ทุกคนเกิดมาพร้อมหน้าที่ เรี
00:11:43ยนรู้ทุกสุขประปล
00:11:46เนื่อยกายแต่ไม่เนื่อยใจ เพราะ
00:11:49รู้ปล่อยวาง
00:11:53จิตใจคุบคุมความประพึตร
00:11:55จึงควรตั้งมั่นในธรรม
00:11:58และทิ้งความอาคติ
00:12:02สุขในความสุขของราศดร ทุ
00:12:05กในความทุกของราศดร
00:12:12โอรง
00:12:12ผู้แหละมั่น
00:12:14แบบนี้ใหม่ความ omdatไงกันนะ
00:12:17refused
00:12:18severity of géolive
00:12:18นี่ไม่ใช่สัทธิยาซื้อขายท
00:12:21้าสักหน่อย
00:12:22คนเป็นขุนน sensitive
00:12:23ไม่มีสิทธิ์บังคับองค์ช
00:12:24าย
00:12:24ให้ทำแบบนี้เหรอ
00:12:25ก็ยังดีกว่าไม่ได้ของราOff
00:12:32ฮะ
00:12:33consideration
00:12:33ถ้าฝราạ Lecture
00:12:38รถท่านพาใช่ไหม
00:12:44พี่นำเรื่องนี้ไปบอกคนอื่น
00:12:45เฮ้ย ตัวปังเขาหน่อยเธอนะ
00:12:50ฟาบาดรับสั่งว่า พระมหฮี
00:12:53ไม่ต้องทำอะไรเลย
00:12:54แค่เสวยสุขไปวัน ๆ ก็พอ
00:12:57แต่การจะมีอำนาจที่แท้จริ
00:12:59งนั้น
00:13:00พระมหฮีจะต้องมีโอรถ
00:13:02และให้ขึ้นเป็นรักษาทายาศ
00:13:04เพื่อจะได้ขลองลาดในอนาคต
00:13:08เช่นนี้แล้ว
00:13:10พระมหฮีถึงจะได้อยู่ยังมั่น
00:13:12คง
00:13:13และเสวยสุขยังแท้จริง
00:13:30พวกเราอยู่กวานซอ ถือว่าปักห
00:13:32ลัดเรียบร้อยแล้ว
00:13:35วิธีที่จะแก้ความเหลือมล้
00:13:36ำ ก่อนอื่นเขาต้องเปลี่ยนเรื่อง
00:13:38การยึดโครงที่ดินสะก่อน
00:13:41เท่ายังต้าชิงเนี่ย มีการจ
00:13:43ัดสัญที่ทำกินแบงให้แก
00:13:45กา она์ blindfold哈哈 nord рับผู้คน รวมถึงว
00:13:48่านซื้อตำราเรียนมาจาก ถึง
00:13:50กวาน montg
00:13:50งน้อสหวันประสuminที่เร็จอย่
00:13:52างมาก
00:13:52uneמצان chef พวกเราไม่เรื่องคุยหมาย
00:14:01ส้
00:14:01จะว่าเราอาจพบฏtrack เป็นพา จะเป็
00:14:02นอยู่ผอสุบัน
00:14:02เดี๋ยวว่าเราอาจ should ทำอะไรมากกว่
00:14:04าที่เป็นอยู่ปัจจุบัน
00:14:06ไม่มีหลายคนเรื่องไม่พอใจ ตัว
00:14:08ความเป็นอยู่กรially
00:14:09คับออุตายแรกแล้ว ฉ vé mauvais น่า
00:14:11เชือฟังเจ้า Н dictatorship คนนี้เลยจริง ๆ
00:14:13น่าจะคิดใจเรามาก Sustainable is a story
00:14:15ใจเรอถึงเมื่อไว้ ทึกเห็นม
00:14:17ีชีวินานειกบดตร 일반 br 123
00:14:18ทั่วุธนี้เราก็เสียงอันตราย
00:14:20มากอยู่แล้ว viens
00:14:21ในเมื่อเรา ตสินใจมีต balloonedrin union
00:14:24нал是啊 จะ unavด flow of all of theibles
00:14:33อุ funcionaris อุเวลาา ช่ снอ ทําชากุ
00:14:34ธนัก!
00:14:37พ aç้นก็ไม่อยากให้ง่cipherของชายให
00:14:39้กำห Antrag ช่วงคอยแบลงมา
00:14:41กะด้วยแม้แตก raus หน้าบเกรียบ
00:14:43กราvietกุษ송ั้น
00:14:44ทําสินสicted จริงบันอุ 싶
00:14:51เวลา พย์วังมีแบบ disagree
00:15:17ได้เท่า
00:15:20ได้เท่า
00:15:21ได้เท่า
00:15:22Ontario ไปตรูด่อยได้ไหม
00:15:25ได้เท่า
00:15:27ว่า
00:15:28อ้อม อืม
00:15:35อืม
00:15:35อืม
00:15:37อุ่ม ท่านนี้
00:15:42ทำไมถึงได้
00:15:43ฉันมาดื่มกับค่าหน่อยได้ไหม
00:15:45วันนี้รู้สึกอยากดื่มเล่า
00:15:48ขออภัยที่ต้องปทิเศษ
00:15:49เพราะอุ่มชายทรงดื่มมากแล้
00:15:51ว
00:15:51โห แท่นี้ก็ยังไม่ยอมอีก
00:15:55เหลือ
00:16:13สุดท้าย ข้าคงต้องยอมยกโ
00:16:17ทงข่าว
00:16:19แพ้จริงแล้ว โลกที่มีความ
00:16:22เสมอภาคเท่าเทียม
00:16:24เป็นแค่ความฝันเท่านั้น
00:16:26สู้รับปากเสด็จพ่อ และทำอย่าง
00:16:29ที่คุณนางต้องการ
00:16:31เขียนสัญญาออกไปดีกว่า
00:16:34องค์ชาย
00:16:35ถ้าหาก ค่าทำได้แต่แรก
00:16:39คงไม่ต้องเสียคุณนางดีๆ อย่
00:16:41างท่านยีจองซองไป
00:16:44และอีกหลายคนที่เห็นด้วยกับ
00:16:45ค่า
00:16:46โดยเฉพาะเสด็จพ่อ และพระชาย
00:16:49า อย่ามีลูกชายค่ะอีก
00:16:51คนรอบค่าทุกคน คงจะดีใจกั
00:16:54บการเปลี่ยนแปลงของค่า
00:16:58คงต้องยอมแพ้แล้วจริงๆ อ
00:16:59่ะนะ
00:17:00ประกาศเอาไปเมื่อไหร่ คนจะได้เล
00:17:02ิกนินทาค่าด้วย จริงไหม
00:17:06ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น
00:17:10ค่าก็คิดเหมือนกัน เพียงแต่
00:17:14จริงๆแล้ว ยังทำไม่ได้
00:17:18ไม่อาจลืมแววตาที่เปรียม
00:17:20ด้วยความหวังของชาวบ้าน
00:17:22บอกมาที่ค่ายังรอคอย ในขณะท
00:17:25ี่ค่ากำลังทำลายความหวังของ
00:17:26พวกเขาไปอยู่นะ
00:17:30ค่าตัดใจทำไม่ลงจริงๆนะ
00:17:35ไม่หรอก ค่ากรัวมากว่า
00:17:39ถ้าแม้แต่ความคัดหวังของ
00:17:40พวกเขายังมองข้าม
00:17:42ค่ากรัวว่าสักวันหนึ่งจะ
00:17:44เปรียเป็นความแค้น
00:17:46กรัวความผิดหวังของพวกเขา
00:17:49จะทำให้แต่ละคนหยิบอาวุธขึ
00:17:51้นมา
00:17:52จนกลายเป็นกระบบทอ่อบ้านเม
00:17:53ือง
00:17:55แล้วเราก็ใช้กำลังไปปราบ
00:17:59ซึ่งเป็นสิ่งที่ 까요 กลัวนะ
00:18:02มันอยากเสด็จพ่อ
00:18:04ใช้กำลังประคราม ความฆัดหวั
00:18:06งของพวกเขา
00:18:07ซึ่งเป็นสิ่งที่ ผู้วิงอำ
00:18:08นาจจะทำอย่างง่ายๆ
00:18:12แต่สำหรับ ค่ะ ของคงทำไม่ได้
00:18:14หรอก
00:18:17เขาไม่กล้าทำลายความคัดหวั
00:18:18งของเสดดเถิพ่อ และยึงไม่กล
00:18:20้ามองข้ามความขนดแค้งของรั
00:18:22ศดรอีกด้วย ข้าช direction อ่อนแอร
00:18:24์ยิ่งนะ
00:18:26którejนัก
00:18:43ไม่หรอกนะ ไม่ใช่อย่างที่ทรงคิ
00:18:47ด
00:18:53ไม่แน่ว่า หมุชัดสมมุติน
00:18:57่ะ ไม่ถึง ในสภาพเนี่ย
00:19:01สภาพที่เต็มไปด้วยความขัดแ
00:19:02ย้งโรบดาล
00:19:06ไม่ว่ายังไง ก็ต้องหาทางออก
00:19:08ในขณะที่เต็มตันไปหมด
00:19:11สิ่งที่ทรงประสบ ก็พระธูก
00:19:15ารเมืองบีบคันทางสิ้น
00:19:18นี่คือสิ่งที่บอมฉัน จะแน
00:19:20่อ่อนได้
00:19:33แน่ Szoldจริงโรศ er มันกันก
00:19:46ล้อย
00:19:46ในข Orion 4ภา Sr., ด้าทิน complet
00:19:47ส dancedอ่อน THIS
00:20:03โอ้งเคฮี เฮ้ยจหมอนี่
00:20:08เคยนึกว่ามันเป็นคนเก่ง
00:20:11แล้วจะมองข้ามความโอหังบัง
00:20:13อาจ
00:20:14ที่ไหนได้กลับมา
00:20:17เขียนดีการองเรียนองค์ชายอี
00:20:19ก
00:20:21ไปบอกโอ้งเคฮี ให้มาพบค่า
00:20:24ให้เยอะค่าฟะบาด
00:20:32มีธุราอะไร
00:20:34ฟะบาดไปรับสั่งให้ท่านไปเข้
00:20:36าเฝ้านะ
00:20:47นี่คือ ทรงหมายความว่ายังไง
00:20:50หรือพระเยอะครับ
00:20:54เห็นว่ามีการเบิกงบประมาณไปช
00:20:56่วยน้ำท่วม
00:20:58สรบว่าได้ทำอะไรไปบ้างแล้ว
00:21:01ปัญหาน้ำโทมแก้ได้แล้วก็จ
00:21:03ริง
00:21:04แต่ถ้าปีหน้าน้ำมาเยอะอีก
00:21:06ก็ต้องใช้เงินมหาศาลในการ
00:21:07ป้องกัน
00:21:09คือ ตามหลักถ้าบริหารว่า
00:21:13เรื่องเงินดีๆ
00:21:14คิดว่าน่าจะพอใช้ตามที่ประมา
00:21:16ณการไว้
00:21:17บริหารอ่ะ
00:21:22เขาไปปล่อยกูหรือเปล่าร่ะ
00:21:26ว่าแต่ว่า คนที่มากูเงิน คงไม
00:21:30่ใช่ธรรมดาหรอกนะ
00:21:32ปกติการปล่อยกู ห้างเขียนช
00:21:35ื่อด้วยภาษาโชซัน
00:21:36ไม่ใช่เลยพะเยอะครับ
00:21:39ไม่ใช่ภาษาโชซัน แต่เป็นคนก
00:21:42ันเอง
00:21:46ดอกเวียครึ่งนึงที่ได้มา
00:21:50เก็บไว้เป็นกองทุนสำหรับ
00:21:51ฝ่ายอนุรัฐอย่างพวกท่าน
00:21:54อย่านึกว่าค่าจะไม่รู้นะ
00:21:59การเมือนมันก็อย่างนี้ ต้องใช้
00:22:01เงินในการขับเคลื่อน
00:22:03ฟาบาดเองก็อยู่กับการเมือนมา
00:22:0430 ปี
00:22:05แน่นอน ค่าเข้าใจอยู่แล้วเรื่
00:22:12องนั้น
00:22:13ถ้าอย่างนั้น
00:22:15มอมฉันอย่าให้เข้าพระไทยอ
00:22:16ีกว่าที่เราต้องใช้เงินก็เพื่
00:22:18อปกป้องบ้านเมืองเอาไว้
00:22:20ก็แน่นอนละ
00:22:22เป็นเรื่องธรรมดาที่ใครๆก็ร
00:22:24ู้
00:22:26ถ้าไม่มีหลักฐาน ค่าคงเอา
00:22:28ผิดไม่ได้
00:22:29แต่ว่า เฉพาะดีกาของท่าน ค่
00:22:33าก็พอมองเห็นช่องโหวบางอย่าง
00:22:35ละ
00:22:37มอมฉันทวายงานมา 20 ปี
00:22:39ฟาบาทคงไม่มองข้ามความจงร
00:22:41ักภักดีแน่ใช่ไหม
00:22:43ข้ามไปตรงการความภักดีของท
00:22:45่าน
00:22:45แต่ว่า ถ้าจะแสดงความภักด
00:22:50ีด้วยวิธีอื่น
00:22:53ไม่แน่ว่าค่าอาจจะมองข้าม
00:22:55เรื่องดีไปซะ
00:22:57ความภักดีวิธีอื่นได้สงหม
00:22:59ายถึง
00:23:02ก็แต่งตั้งหลานของค่า
00:23:06ค่าบาท
00:23:07ถ้าไม่ยอมแล้วก็
00:23:10เราจะเอาเรื่องเงินมาพูดให้ทุกคน
00:23:12ได้รู้
00:23:15และท่านก็จะอยู่ในเต็มแหน่งน
00:23:18ี้ไม่นานนัก
00:23:23หม่อมชั้น
00:23:30ขอเวลาคิดดูสักพักได้ไหม
00:23:33ค่าไม่ชอบให้คิดนาน
00:23:36ไม่รีบตกลงสะดีกว่า
00:23:41จะให้ค่ารอนานนักล่ะ
00:23:48ท่านบอกว่า ยินดีจะไปกวานซอ
00:24:00อย่างนั้นเหรอ
00:24:01ไปดูแลรงเรียนดีกว่า
00:24:03ถ้าอยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไรจะยิ่งดีก
00:24:06ว่า
00:24:07หม่อมฉันคงต้องรองดูถึงจะ
00:24:09รู้
00:24:09เสหยolly
00:24:11นักปกลองที่ดีคือพร้อมจะ
00:24:13รั currencies
00:24:13ความคิดเห็น ไม่ว่าจะใครก็ต
00:24:15าม
00:24:15ถ้าอย่างนั้น หม่อมชั้นไปเก็บ
00:24:18ของ
00:24:19และกืนนี้ออกจากมืองหลวงทัน
00:24:21ที
00:24:22จะยินว่า seven
00:24:23ปากINTritisกรับการกาส RIGHT
00:24:24น้อยขึ้นมา
00:24:28งั้นเรื่องรงเรียนดีกว่า
00:24:30สว่าพระไ bater ก่าหม่อมฉันไปด
00:24:32ูแลเองเธอ
00:24:34อีกอย่างนึง จะทำอะไรก็อย่าทรง
00:24:36ผู้หวามนักก่อนอื่น แต่เอาชนะ
00:24:39เสียงค้านกองผู้หัวเก่า
00:24:41และจากนั้น องชายน้อยที่จะเป็นพ
00:24:43ระนัตดาได้อย่างไปถากการ
00:24:47ทันทีที่ตำแหน่งพระนัตดา
00:24:48ลงตัวได้แล้ว ภาณะขององชายก
00:24:51็จะยิ่งมั่นคง
00:24:52ซึ่งขอนี้ ต้องทรงจำใส่พระ
00:24:55ไทยไว้ด้วย
00:25:00ดูแลได้เท้าให้ดีล่ะ
00:25:03ท่านพ่อ ดังทางดี ๆ นะ
00:25:11เพื่อไม่ให้มีคนมาเห็นเขา บอกฉั
00:25:14นขอตูลาดีกว่า
00:25:15ถ้าจะรอฟังข่าวดีจากท่าน
00:25:17นะ โชคดี
00:25:19มองฉันจะพยายามเต็มที
00:25:37ทุกวันเนี่ย การเบิดเงินของ
00:25:38ตำหนักทง ๆ ยังไม่ปัญหาไหม
00:25:40หมู่นี้ไม่มีการเบิดเงินโดยไม
00:25:43่จำเป็น
00:25:44ยังไงก็ตาม ถ้ามีอะไรน่าสงส
00:25:46ัยก็ได้มาบอกข้าเลย
00:25:48รับใก่เธอ
00:26:16ปัญหาอะไรกัน
00:26:18เออ เหมือนมีคนให้ความสนใจต่
00:26:21อการเบิดเงินของตำหนักเรา
00:26:22เป็นไง เป็นไง สบายดีนะ
00:26:31สบายดี
00:26:32สบายดีกัน อย่าได้ต้อดรับ
00:26:34ท่าน
00:26:34สบายดีนะ มาเจอกันตั้งนาน แวะก
00:26:38่อน
00:26:38เพื่อร่วบพวกเจอกันอยู่นี่ด้วย
00:26:42พูดแล้วเรื่องมันยาวนะ
00:26:44ถ้าไง อย่าไปที่โรงเรียนเราก
00:26:46่อนเถอะ
00:26:47ทำคำรู้จักกับหลับนักเรี
00:26:48ยน
00:26:49งั้นกดอ่ะ ชื่อดำถะ
00:26:53จดหมายจะออกชายให้ฝากถึงท่าน
00:26:59ช่วยพระอาจารย์ไปพักก่อนนะ
00:27:01ครับ ท่านหัวหน้า ท่านเชลวิต
00:27:04ครับ
00:27:21อองชายมีรับสังอะไรอีก
00:27:24เดือนหน้าวันที่สาม
00:27:26จะให้มินฮืทธพทรงเงินจากเบ
00:27:28ลียง tightened
00:27:28เบลียงยางมาให้พวกเราอีก
00:27:31เบิร์เองอะไรกัน
00:27:33ที่เป็นช่วงหน้าสือหน้าขว
00:27:34าร
00:27:34จะต้องไปที่กวาล imagined อย่างนั้น หร
00:27:36ือ resilience
00:27:38ใช่แล้ว แต่มีเหตุผลอื่น
00:27:39ที่ต้องส่งไป John
00:27:46เจ้าพระอาตำหนักทงกุง
00:27:47tay donítенкоไปใช้อย่างนั้น
00:27:49น่ะ
00:27:54จะให้ค่าช่วยทำงานเหรอ
00:27:58ช่วงนี้ อยากให้ท่านไปกวานซอหน
00:28:00่อย
00:28:01เดี๋ยวก่อน ทำไมต้องไปที่นั่นหน่
00:28:03อยอ่ะ
00:28:04เพื่อจะหาหลัดทาน ไม่ให้มีการ
00:28:06แต่งตั้งกละนัดได้ยังไงห
00:28:08รอ
00:28:09ถ้าเป็นไปได้ เราจะถอดทาน แล้วจะ
00:28:11ทายยาฐออกนี้สะ
00:28:13ให้พาคนสนิทของท่าน แอบสกด
00:28:15รอยมืนฮือซบไป
00:28:17เชื่อว่า เพ้าไปถึง ต้องเจอคนท
00:28:19ี่น่าสงสัยนะ
00:28:21จากนั้น ท่านก็เข้าคุมสถานก
00:28:24ารสะ
00:28:30เยอะ เยอะ
00:28:49ที่มาเฝ้าวันนี้ เคื่อให้คำตอบ
00:28:51แกฝ่าบาท
00:28:52เยอะหมอนี่มันช่างถูกเวลาเขีย
00:28:54ง จริง ๆ
00:28:56ว่าหรอ ตกลงจะเอาอย่างไร
00:29:00เรื่องแต่งตั้งพระนัดดา ม่อม
00:29:02ฉันจะไม่ขัดขวางอีก
00:29:06เยอะเดี๋ยวก่อน ถ้าทำแบบนี้ เจ้
00:29:10าจะยอมสลัดตำแหน่งหรออย่
00:29:13างไร
00:29:16ก่อนที่มอมฉันจะถอดชุดขุ
00:29:17นหนาง
00:29:18ไม่ได้ว่าองชายอาจเสียตำแหน
00:29:20่ง และจะทายญาตก่อดก็ได้
00:29:22จากนั้น การจะแต่งตั้งองชายน้อย
00:29:25ก็อาจเป็นไปไม่ได้
00:29:31มาความว่าไง ฮะ
00:29:34ไอ้พวกจิ่งจอกเท่า จะมาไม่ไหน
00:29:37กับข้าอีก ที่บอกมาหน่อยสิ
00:29:40เรื่องวางแผน อาจไม่ใช่หม่อมฉ
00:29:43ัน แต่ถ้าเป็นองชายรักจะทายญ
00:29:45าตแล้วก็ไม่แน่
00:29:48เขาคิดจะทำอะไร
00:29:50หลายเดือนที่ผ่านมา ตำหนักทงก
00:29:52ุงมีการเบิดเงินแล้วส่งไปก
00:29:54วานซออย่างต่อเนื่อง
00:29:55นั้นที่ว่าเนี่ย ฝ่าปาดทร
00:30:01งคิดว่าจะไปทำอะไร
00:30:04ไม่แน่อาจไปอยู่ในมือบุคค
00:30:06ตอันตรายก็ได้
00:30:09บุคคลอันตรายเหรอ
00:30:12ยังจำคืนที่มีการวางแผนล
00:30:15อบปรงประชนได้ไหมเมียค่ะ
00:30:18คืนวันนั้น มีคนกลุ่มหนึ่ง
00:30:20รีบร้อนออกจากเมืองหลวง
00:30:24นำโดยน่าโชวจู ม่อมฉัน
00:30:28เชื่อว่าองชามีการติดตอกับ
00:30:30คนกลุ่มนี้รับรับมาตลอด
00:30:34เฮ่...
00:30:35เฮ่...
00:30:38เฮ้...
00:30:40เฮ้...
00:30:41เฮ้...
00:30:46อ่า...มายความนั่นแรกพูดมาท
00:30:48ั้งหมด
00:30:48ก็คือองคชาย
00:30:50เฮ้ย ลูกชายของค่า วางแผนคิ
00:30:54ดค่าพ่อตัวเอง แถมยังรู้
00:30:58เห็นเป็นใจด้วยอย่างนั้นด่ะ
00:31:00คนสนิทขององค์ชายคือมินหื
00:31:02อสบ มักจะเอเงินไปกวานซ่ออยู่
00:31:04บ่อยครั้ง
00:31:07หมอมฉันให้แต่เท้าคิมฮันค
00:31:09ูตามไปดูแล้ว
00:31:11ผ้ายในวันนี้ ชื่อว่าคงได้ข
00:31:13้อมูลแน่ฉัน
00:31:16ว่างเงินไปอยู่ในมือใคร
00:31:22มิจก
00:31:44เจ้าเท่าเลี้ยมจัดธุงเคฮี
00:31:48ทำให้ข้ารับมือไม่ถูกสัดแล
00:31:50้ว
00:31:53ทำไงต่อดี
00:31:56ไปฉันต้องถามเอาพบข้า
00:31:58ก็ต้องถามในตัวเองให้รู้
00:32:01หัวกล่าวอนเงินไปทำอะไรบ้า
00:32:05เพื่อขอฟอบอร์
00:32:14กลัมอีก
00:32:19กลัมอีก
00:32:24แล้วไหม
00:32:25กลัมอีก
00:32:34ป้อง ที่นี่
00:32:36ทุกูคลับ
00:32:36จากที่นี่สุดภัสสุดภัสกร
00:32:37รม
00:33:05จะมาพบเองครับ
00:33:07เมื่อรออยู่แล้วครับ
00:33:30มีรับสัน ให้หามอ่อมทันเห
00:33:33รอพยาค่ะ
00:33:35เจ้าไปเบิกเงินจากกลมครัง
00:33:38และให้คนส่งไปกวานซอใช่ไหม
00:33:48จริงหรือเปล่า ทำไมไม่ตอบค
00:33:51่าล่ะ
00:33:55เจ้าโอนเงิน ไม่ให้บุคคลอัน
00:33:58ตรายบางกลุ่มใช่ไหม
00:34:12จะเงินอ่า
00:34:19นักว่าใครที่ไหน จะมันองขรั
00:34:21บมินฮื้อซอบนี่น่ะ
00:34:23แต่เท้าคิม ทำไมอยู่เบียงยางได้
00:34:26ยังไงไอ่
00:34:28แม่แน่นอนว่า ก็จะมาดูว่า
00:34:31จะออกเงินมาจากกลมครั้ง มาให้พู
00:34:34ดก่อการร้ายที่ไหนหรือเปล่
00:34:35า อ่ะสิ
00:34:37อย่าใช้ทำไม ไม่ได้จับสองคนให้ว
00:34:39่าเองล่ะ
00:34:40ไป ปักอาจิ้นสุด
00:34:54ใครก็ได้ช่วยบอกข้าที วันนี้
00:34:56มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ
00:34:59ขอเอาไพร์ด้วยครับ ท่านผู้ว
00:35:01่า รู้เหมือนว่าจะมีเรื่องเข้า
00:35:04ใจผิด
00:35:04ไม่ตาย ผู้ว่าหรือเนี่ย
00:35:08ขอแน่นำให้รู้จัก ท่านผู้น
00:35:10ี้คือผู้ว่าเปลี่ยงยาง ใต้เท
00:35:12้าชองฮือยาง
00:35:13พูดว่าเปลี่ยงยางหละเดียว
00:35:18เงินที่เบิดไป เพื่อให้เจ้าเมือง
00:35:20เปลี่ยงยางไว้ใช้จ่าย
00:35:23เจ้าเมืองเปลี่ยงยางหละ เดี๋ย
00:35:25วอะไรกับเจ้าด้วย
00:35:28ตั้งแต่ภายแรงระบาดเมื่อปีท
00:35:29ี่แล้ว ชาวบ้านอดตายแทบนับ
00:35:32ไม่ท่วน
00:35:32โดยเฉพาะเขตกวานซอที่ลุ่น
00:35:35แรงที่สุด ม่อมฉันรู้ว่า
00:35:37เหลือดร้อนหนัก
00:35:38ท่านจะรองเอาประมาณก็ไม่ทันก
00:35:40ารแล้ว
00:35:41จึงแบ่งเงินในส่วนของตำ
00:35:42หนักโทงกุง
00:35:44ไปให้เพื่อประทังก่อน
00:35:51เป็นความจริงหรอ
00:35:54มีรับสังให้พูดว่าเปลี่ย
00:35:55งอย่างมาเข้าเฝ้าก็ได้พี่ค่ะ
00:35:58จะได้รู้ว่าที่หม่อมชั้นทูน
00:35:59ไปนั้น
00:36:00เป็นความจริงหรือความเท็ด
00:36:01กันแน่
00:36:32ทุกๆก็เฮ้าไปกัน
00:36:34พี่หกัน questioning
00:36:34ฉันไม่ต้องกันทำไมทัมลบลบ
00:36:35ๆ
00:36:35ลอ อัพพบกันเหมือนสายรับด
00:36:37้วย
00:36:37เป็นความประสงก็องกชาย
00:36:39เพราะที่ส่งมาเป็นเงินส่วน
00:36:41พระหัวองค์
00:36:42ถ้าให้เมืองอื่นรวด รับเฉพา
00:36:44ะเขตกวานซอแล้วก็
00:36:45ไม่แน่ชาวาลจะน้อยใจก็ได้
00:36:49อีกยังคือ มาอยากให้ใครรวงเง
00:36:50ินส่วนนี้
00:36:51มาจากตำหนักทงกุ้ง นี่จะคิด
00:36:54เป็นรื่องอื่นป่ะ
00:36:56โอ้ว เอา อันน่ะ
00:37:04แหว ขอภายที่ก็ใจท่านผิดแล
00:37:07้วเนี่ย
00:37:26เกียนว่าอย่างไรครับ
00:37:27บอกว่างวดเนี่ย ยังส่งเงิน
00:37:29มาให้เราไม่ได้
00:37:32ห้าทางจะถูกพวกนั้นจับผิด
00:37:34ได้
00:37:36บอกว่าจะลองหาวิธีอื่นดูก
00:37:38่อน
00:37:44เงินที่จำหนักทงกุงเบิร์ก
00:37:45ไป
00:37:47เพื่อไปช่วยชาวบ้านที่ประสบภ
00:37:49ัยแล้ง
00:37:51เรื่อยไปยนถึงมนทนพยองอัน อย
00:37:53่างนั้นจริงหรือเปล่า
00:37:55ไม่ต้องความจริงของเจ้าค่ะ
00:37:56มันข้าก็รู้แล้ว เจินท่านออก
00:38:01ไปก่อนได้
00:38:10ไม่เอาไหนจริงๆ วันวัน
00:38:14เอาแต่คอยจะผิดองค์ชาย หาเรื่อง
00:38:17ไม่หวางเว้น
00:38:20ความผิดนี่ ไม่แค่ไหล่ออกเท
00:38:24่านั้น
00:38:25ถึงคันประหารชีวิตยังน้
00:38:27อยไปด้วยซ้ำนะเนี่ย
00:38:30แต่ข้าดยังใจดี ให้โอกาสจะ
00:38:34ได้ถ่ายโทษบ้าง
00:38:39จะเป็นคนชลาดนี่นะ ที่ข้าพูด
00:38:42หมายถึงอะไร
00:38:45คงจะเข้าใจใช่ไหม
00:38:54นี่เป็นหลมพลางขององชายชัดๆ
00:38:56เลย
00:38:57แต่เราก็ยังเพิ่งสุดไม่ได้อย
00:38:59ู่ดี
00:39:00ว่าใครน่าไหร
00:39:02ช่างให้ความรุ่มเมอกับองชาย ป
00:39:04ระสานงานได้ถึงขนาดนี้เลย
00:39:06เจ้าเมืองเปรียงยางคนเนี่ย แม
00:39:08้จะวางตัวเป็นกลาง
00:39:09แต่จริงๆ คือฝากไฟพวกหัวเก
00:39:11้าน่า
00:39:12แบบนี้ ถ้าเราจะได้เหตุผลก็ค
00:39:14งไม่ยาก
00:39:18ขอบคุณมากนะ แล้วบางท่านแล้ว
00:39:21สิ่งที่ทำเพื่อฝากไฟก้าวหน้
00:39:22าของเรา คาก็ยิดนี้ช่วยเหลือเส
00:39:25มอ
00:39:26นี่ที่มีจัดหมายขอความช่วยเห
00:39:28ลือ ทรงมากเมืองหลวง
00:39:29คิดว่าเนื้อหาคงไม่เปลี่
00:39:31ยนใช่ไหม
00:39:32ขอบคุณท่านมาก
00:39:34แต่ไว้แต่เท้า ที่กวานซอล
00:39:38วงชายคิดทำอะไรแน่ เพราะจะบอกได
00:39:41้ไหม
00:39:43เป็นงานใหญ่อะไรนักหนาเหรอ
00:39:44ถ้าต้องใช้เงินมาก และทรงไปต
00:39:47่อเนื่องไม่หยุดไง
00:39:48เอา ว่าอีกน้อยค่อยว่ากันเธ
00:39:50อ
00:39:51อาจมีงานที่ต้องหว่ายวาน แล้
00:39:53วบ้าท่านอีกมากนักนะ
00:40:02ฟ่าบาด องค์ชายสานก็จะเรินพ
00:40:06ระชันสามมากแล้ว
00:40:08สมควรถึงเวลาที่จะแต่งตั้ง
00:40:10เป็นพระนัตดาอย่างเป็นทางการ
00:40:12ได้
00:40:20สัญญาปวดี แล้วท่านเห็นว่
00:40:23ายังไง
00:40:25ม่อมฉันก็เห็นสมควรเท่น
00:40:28กัน พระยะค่า
00:40:32ในเมื่อเราคุณนาง ต่างเห็นพร้
00:40:35องต้องกัน
00:40:37ที่จะให้หลานค่าเป็นรัชทายา
00:40:39ติอันดับสอง
00:40:41เข้าก็ยินดีนัก ที่จะทำตับ
00:40:45เป็นเป็นรักการุณาจริงแล้
00:40:48ว พระยะค่า
00:41:09อ้า...
00:41:14เป็นควรจริงละค่า ในที่ส
00:41:16ุดลูกค่า
00:41:16ก็จะได้รับก่อนแต่งปั้งแล้ว
00:41:19เป็นความจริงน่ะ โน้น
00:41:24ยินดีกับเอาชายน้อยด้วย ตอน
00:41:27นี้ให้ตาจากโลกนี้ไปก็ไม่มี
00:41:29ห่วงอะไรอีกแล้ว
00:41:46เจ้าเนี่ยนะ รู้จะว่าผู้หัวก
00:41:48่าจ้องจับผิดการใช้เงินของ
00:41:51เจ้ามาตอนลอด
00:41:52และยังกล้าไปทาทายผู้เขาอี
00:41:57ก ใช่ไหม
00:42:00พวกแยกในเต้าหายใจ
00:42:06นับวันจะรู้จัก เล่นการเมือง
00:42:08เก่งหละ ใช่แล้ว
00:42:11การจะควบคุมพวกเขาไว้ ก็ต้
00:42:13องทำแบบนี้
00:42:14อีกอย่างก็คือต้องรู้จักเก
00:42:17็บความรู้สึกเอาไว้
00:42:19กับคนนอก ยาแสดงความรู้สึก
00:42:22ที่แท็ allenบ้างจริงให้พวกเขาได
00:42:23้เห็น
00:42:25โดยเฉพาะ ความคิดที่ยังไม่
00:42:27ตกผลึกจริง ห้ามบอกให้ใครร
00:42:30ู้เด็ดขาด
00:42:32ไม่ยังงั้นเหล่าก็
00:42:34จะกลายเป็นช่องโว่ ให้คนอื่นมา
00:42:36เล่นงานเราได้
00:42:38หม่อมฉัน นำบันจะค่อยๆ เรีย
00:42:43นร้วยสำนึกได้มากขึ้นแล้ว
00:42:47จะใช้ความสุขขุมในการรับม
00:42:49ือ และบริหารบ้านเมืองต่อไป
00:42:52เสร็จพ่อสงหวับรับไหน้า
00:42:53พี่ค่ะ
00:43:33สองปีต่อมา
00:43:34อ่ะ องชายเป็นยังไงบ้าง
00:43:41มีตระปลอดขึ้นสูงมากครับ
00:43:43อ่ะ
00:43:54พระแพ้อักเสบอยู่จึงทำให้ พระ
00:43:57ปลอดไม่ยอมรถ
00:44:00แม้จะทรงงานหนัก
00:44:02แต่ถ้าอยากให้หายไว้ๆ แล้วก็ต
00:44:04้องทรงพักผ่อนให้มากๆ
00:44:06มอมชัน ได้เคยทูนหลายหนแล้
00:44:08ว
00:44:17รุ่นแรงยังงั้นเฉละ
00:44:18รอาการหนักเกินกว่า
00:44:21แค่เสเวยยายังเดียวจะช่วยได้
00:44:23อ่ะ
00:44:23โอ้งชายเป็นน่าขณะนี้
00:44:25แล้วผู้ท่านแต่เราคนบ้อทำอะไรกัน
00:44:27อยู่หะ
00:44:28มอมชันทูนย้ำอยู่หลายหน
00:44:30ให้ทรงพักผ่อนมากๆ
00:44:31ห้ามทรงงานหนักเป็นอันขาด
00:44:35ไม่บอกก็รู้ว่าของไม่ยอมฟั
00:44:37งนะ
00:44:38บ้าใช่แล้ว พระเยค
00:44:40ถ้ายอย่างนั้น แล้วจะรักษาอย่
00:44:42างไงต่อไป
00:44:44可愛
00:44:45ให้ไปส่งน้ำแร่
00:44:46อาจจะช่วยได้ พระเยค
00:44:48บอร์น้ำแร่ไม่เพียงดีต่
00:44:50ออาการบาเจ็บ ทั้งอย่างให้องชาย
00:44:53ได้หางจากราชกิจชั่วคราวด้
00:44:55วย
00:45:00อาบน้ำแร่หรือ
00:45:03น้ำแร่
00:45:04แต่กระมาวัง
00:45:07ให้คุณไปเตรียมกัน หาที่ที่
00:45:09ดีหน่อยนะ
00:45:10เฮ้ยเข้าฝอบาด
00:45:17เฮ้ยอาบน้ำแร่
00:45:25อาการขององชายตอนนี้เป็นยังไง
00:45:26บ้าง
00:45:28รับประหรอดดูจะลดลงแล้วเพ
00:45:29คะ
00:45:59ข้าจารย์หนังสืออีก
00:46:01หมอมเช่นหาให้ก็ได้
00:46:02ให้เจ้าหาก็ต้องใช้เวลานะ ข้า
00:46:05จารย์เดี๋ยวเดี๋ยว
00:46:07เฮ้ย
00:46:07เฮ้ย
00:46:08เฮ้ย
00:46:09เฮ้ย
00:46:12เฮ้ย
00:46:13เฮ้ย
00:46:13เฮ้ย
00:46:13เฮ้ย
00:46:27ขอบคุณครับ
00:46:53ทำไมเจ้ามาอยู่นี่ได้หรอ
00:47:00ในเมื่อยยังประชวนอยู่ แล้วจะอ
00:47:03่านนั้งสือไปทำไมเพคะ
00:47:05จูจูคืนนี้ ก็นึกอยากอ่านนั้
00:47:07งสือขึ้นมาเนี่ย
00:47:08ไม่ได้เด็ดขาด รีบปันทมไปซ
00:47:11ะ
00:47:11ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นมากแล้ว
00:47:14เจ้า Hyundai อย่าอกไปก่อนไม่ต้องห่ว
00:47:15งหรอก
00:47:15atching ขอบคุณ ฉันบอกให้บันทมก
00:47:18่อน
00:47:19รอจนองชายหลับสนิดแล้ว ขอ
00:47:20บคุณจะถึงกลับไป
00:47:22นmileถอยัง
00:47:23ได้ปลดหวงตัวเองบ้าง
00:47:25เพราะความปลอดภัยขององชา watershed
00:47:27เกี่ยว carrier ผลมาถึงหลายไฟนัก
00:47:29ถึงเย้างันก่อนไม่ต้องห่วง
00:47:30มากندะครับ
00:47:31เพราะค่าได้รับบาดเจ็บ และ
00:47:33มีไข้สูงเท่านั้นเอง
00:47:38เชื่อฝั่งเจ้าก็ได้ ค่าจะรีบน
00:47:41อนเดี๋ยวนี้เลย
00:48:03ขอบคุณก็ได้เมื่อขายกันมี
00:48:04น่ะ ไม่ว่าเราต้นก็ได้ค่ะก
00:48:12็ได้เยอmış
00:48:18เธอเธอเธอเธอ
00:48:58อร่องจริงกลับ
00:49:19กลับกลับกลับ
00:50:00นี่ นี่คือสิ่งที่ ได้จากเขาท
00:50:03ั้งสืออองชายจริงเหรอ
00:50:06ทำไมอองชาย ไปส้ารุ่มเรียนที่ ข
00:50:09วาสอบแบบนี้
00:50:11นี่เป็นความจริงเหรอ นี่
00:50:14ตอนนี้ ท่านพ่อว่าเราจะทำยังไ
00:50:17งดีคะ
00:50:19กอนที่ฟ้ามากกับผุงหัวเก lions
00:50:22จะรู้เรื่องนี้เขาMIN
00:50:23ต้องไปกดล้างสไหน
00:50:25และองค์ชายจะอย่ามาให้เราทำ Gary
00:50:26ก็อย่าให้เขารู้ ท่าน ิตย์จะทำอะไร
00:50:31Valentine
00:50:31것 โรง ง improving
00:50:33ถ้าไม่ย้ومฮังถ้ากำเริดเพล
00:50:35อยเรื่องนี้ต้องออกมาอีก
00:50:36acabaเธอบถึงตอนนั้น
00:50:38ทั้งองค์ชาย กำลังแบบนี้ ร่
00:50:40มถึงพระชัย และบ้านเราก็จะหาย
00:50:42นักกันไปหมด
00:50:44นี่นะที่ อีกสักพักหนึ่งองช
00:50:47ายจะไปอาบน้ำแรก
00:50:48แล้วก็จะเทื้อโอกาสช่วงนั้น
00:50:49ไปทำลายโรงกรียนั้น ซะ
00:50:54ไม่ต้องกลุ่มใจไปรอก
00:50:56เรื่องนี้พอจะจัดการให้เอง สวน
00:50:59เจ้า
00:51:00แค่เอาหนังสื้อไปเก็บที่เดิ
00:51:01ม อย่าให้องชายรู้เขาล่ะ
00:51:03จากนั้นก็แค่รอฟังข่าว เข
00:51:06าจะดีพูดไหม
00:51:23ไม่ขออ้างจะจะเล่นงานองชายได้แล
00:51:25้วเหรอ คืออะไรอ่ะ
00:51:27ตลอดสองปีที่ผ่าน นับกันม
00:51:29ีคางต่างๆ องชายยีศานขึ้นมา
00:51:31พวกเราเหมือนอยู่ใต้บรมีองชาย โ
00:51:34ชแจโฮและแชจีกุง
00:51:36รวมถึงคนสดิตของพวกเขา จะทำอะไร
00:51:38ก็ติดขาดไปสมมติ
00:51:41แต่ตอนนี้ ปล่าใหญ่กำลังจะมา
00:51:43ติดกับแล้ว
00:51:44โอ้ว ปล่าใหญ่มันหรอ
00:51:46ตอนนี้ก็แค่ จับตาดูความเค
00:51:49ลื่อนหวายของคุงพงหันไว้ก
00:51:50็พอ
00:51:51โอ้ว
00:52:13ใครและสามมันชน แม้แต่ทายาต
00:52:17กระบทก็มี โอ้ว
00:52:19คนตัวนี้ทำอะไร ไม่รวมตัวที่รุ
00:52:21่งเรียน เพื่ออะไรกันแน่เนี่ย
00:52:24แค่นี้ ยังไม่เข้าใจอีกเหร
00:52:26อ
00:52:29ก็ต้องวางแผนก่อก็บทอยู่แล้
00:52:31ว
00:52:31อ่ะ อ่ะ อ่ะ
00:52:33เราต้องปล่าปร้ำก่อนที่งานข
00:52:35องพวกเขาจะเป็นรู้เป็นร้า
00:52:37ไม่ยังงั้นทราจจากสำนักร
00:52:39ู้เขาจะถือว่าท่านมีส่วนร
00:52:41ู้เห็นเป็นใจไปด้วย
00:52:43ถึงตอนน้อนพุทย์จะเป็นยัง
00:52:44ไง ควงไม่ต้องให้บอกรกนะ
00:52:57ต้องเอาอะไรมาติดด้วยนะ
00:52:59ที่จุงการณ์ไม่ออก
00:53:02เดี๋ยว ดู ดู
00:53:03ดู ดู ดู
00:53:07ดู ดู ดู
00:53:07ดู ดู ดู
00:53:09สนก็ไม่รู้
00:53:11ถ้าเจอกระบวฆต้องรีดมาแจ้ง
00:53:13ห sought
00:53:15ดู คุณเกิดจับบวด anyhow
00:53:16ต้นต่าง
00:53:17ร microscopieve
00:53:17ถ้าเจอกระบบนรีดแจ้งทางการ
00:53:19ด้วยนะ
00:53:24เอาไปแหละไว้
00:53:25หลังงงั้น
00:53:31ทำไมรี่งหนึ่งกลายปีนแบบนี้
00:53:33พอว่าเมืองปี생อีกน์ละ
00:53:35ทำไมถึงรู้ว่าโรว่ารงเรียน
00:53:36มีไครเป็นสมาชิกอยู่แล้ว
00:53:39แสดงว่าเรื่องเขาเรารู้อะไร แต่ไม่
00:53:42รู้ว่าเป็นพรกใคร
00:53:44ถ้ายังไง เราบอกให้องชายรู้ก่อน
00:53:46ดีไหม
00:53:48อืม
00:54:05ตอนนี้ ถึงเวลาที่เราต้องทำอะไรบ้
00:54:08าง อย่างเห็นบ้าง
00:54:15อืม
00:54:45ออกทาย
00:55:06พูดว่าเปลี่ยงยา มีคำสัง
00:55:08ให้คนหาลงเรียนอย่างนั้นเหรอ
00:55:10นี่ไม่เกิดอะไรขึ้นกันแน่
00:55:23มีอะไรเลยเพคะ
00:55:25หมูนี้ทางกวานซอมีการติดต่
00:55:27อ เจ้าโดยส่วนตัวบ้างหรื
00:55:28อเปล่า
00:55:28เปล่า ไม่ดีเลยเพคะ
00:55:33ถ้างนั้นข้อความนี้ ถ้าไปคนส
00:55:40่งมากันนะ
00:55:45ท่ายแล้วพระยะ มีตราประทับ
00:55:48ของเจ้าเมืองเปลี่ยงอย่างด้วย
00:55:51ช่องคือย่าง ทำไมรู้เรื่องลงเรีย
00:55:53นของเราแล้ว และยังสั่งตามหาอ
00:55:55ีก
00:55:56มองชัดจะไปเสือไปเดี๋ยวดี
00:55:58ไม่ต้องหรอก เห็นทีว่าค่าต
00:56:00้องไปเองสักครั้นหนึ่ง
00:56:11คืนก็ได้มีในตำหนักและาатель
00:56:12เผ้า หยอมช่วยข้าหน่อย
00:56:13stranded เขาจะไปกวางสองเοιinarsเยี่ยมๆ
00:56:15โดยที่ไม่มีใครรู้?
00:56:17ถังไห้เห็นผมฉัน ตอนด้วยส้
00:56:19างเปล่งยางก่อน
00:56:20หรือว่า ถ้าช่องคือย่างคิ
00:56:22ดยังไงแล้ว ค่อยว่ากัน ไม่ไ
00:56:23หมร่óc
00:56:24ير Μ รอจะรู้เรื่องก็ทovaарไปแล้วล
00:56:25่ะ
00:56:26แต่เรายังไม่รู้ pert breakthrough Bears
00:56:32ค Bro
00:56:32แต่ถ้าจะสื่อให้รู้จนสิเวลา
00:56:34ไปอีกนี่
00:56:35แล้วช่องคือยาคิดทำลายลงเรี
00:56:37ยนของเรา
00:56:37นี่كر้ารึ่งtrue ที่ใครคลเรา awhile แนะ
00:56:41เลย
00:56:43ช่วงที่ไปบ่อน้ำแร่ Sad
00:56:46นี่อาจเป็นทางเวียว
00:56:50ที่จะแก้ปัญหาได้เร็วที่สุ
00:56:52ด
00:56:52ว่า ช่อย...
00:56:54คิดจะไปเสี๋ยงเองจริงหลือ
00:56:56เนี่ย
00:56:59เรื่องนี่เกี่ยวพactsถึงชีวิตคน
00:57:00Поэтому
00:57:13วันนี้ จะต้องเดินทางไปประดำแร
00:57:16กแล้วนี่
00:57:17น่าจะยุ่งอยู่กับการเตรียม
00:57:18ตัว
00:57:20บอกแล้วว่าไม่ต้องมาพบข้าก็
00:57:22ได้อย่างไรเหล่า
00:57:23ไม่ได้หรอกพระยะค่ะ เสร็จพ่
00:57:24อ
00:57:26ไปพักผลเธอมากๆนะ
00:57:29รักษาสุขภาพให้แข็งแรง
00:57:31คนอื่นจะได้วางใจหน่อย เป็นสิ่
00:57:34งสำคัญของคนเป็นพระราชาด้
00:57:36วยนะ
00:57:39หม่อมฉันจะตามไวพระยะค่ะ เส
00:57:41ร็จพ่อ
00:57:42เอาเธอ
00:58:05พ่อไปก่อนนะ ระหวังที่พ่อไม่
00:58:07อยู่ จะต้องดูแลแม่ให้ดีล่ะ
00:58:10สาบแล้วพระยะค่ะ
00:58:14ข้าต้องเดินทางแล้ว
00:58:16ส่งทนอมพระวอรากายด้วย
00:58:18ทนอมพระวอร์
00:58:30ทนอมพระวอร์
00:58:33ทนอมพระดู
00:59:08อาจท่านเจอก็มาถึงทีนี้ มีโ
00:59:10ทรอาล่ะอะไรไหมสับ
00:59:11องค์ชายจะเสร็จไปต่างมืม ม่อ
00:59:14มฉันก็ควรมาส่งบ้าง
00:59:40อุนเร็วเข้า
00:59:41คิดว่าองค์ชายคงจะบันทมห
00:59:44ลับไป
00:59:44เขาบอกให้รายงานเดียวนี้
00:59:51ท่านเจอก็ม ที่ทำว่าสองวันนี้ก
00:59:53็จะถูดองค์ชายให้รู้เอง
00:59:57และตอนนี้สมระชวนอยู่ อย่ารักก
00:59:59ัวดีกว่านะ
01:00:00เข้าว่า องค์ชายคงมาอยู่ในนั้น
01:00:02มากกว่า
01:00:05แต่เท้าหุง
01:00:06ยืนเฉยทำไม ใครก้าขัดขวางให้
01:00:09คงตัวเอาไว้
01:00:10รับ
01:00:13แต่เท้า
01:00:14ท่านเจ้า ท่านเจ้า
01:00:15ท่านเจ้า
01:00:49ค์ชายไม่ได้ไปที่บ่อน้ำแรก
01:00:55แล้วเขาจะไปไหนได้
01:01:11ท่านเจ้า
01:01:11อาวนี้คงอยู่ระว่างทางไปกวานซ
01:01:12อเป็นเขา
01:01:15เข้าไปกวานซอทำอะไร
01:01:17จะไปปกเป้องพวกกระบบน
01:01:20ที่ส่งเสิร์ให้พวกเขาปีก้า
01:01:21ขาแข็น
01:01:45สวัสดี
01:01:52สวัสดี
Comments