- 1 year ago
Category
📺
TVTranscript
00:06สวัสวัสวัสดี
00:30สวัสวัสวัสดี
01:00แต่ด้วยความไม่เอาไหน
01:02จึงทำให้องชายไม่ไว้วางพระไท
01:04ย
01:04รู้ว่าสุดความสามารถ
01:06ที่จะถวายงานต่อไปได้อีก
01:09เอาเขียบไว้แล้วเข้า
01:11ฝาบาด
01:12เร็วสิ
01:17เฮ้
01:18ลูกสุน
01:19เจ้าว่าให้เขาไปเป็นเจ้ากรมย
01:21ุธการดีมะละ
01:23อายุขนาดนี้น่าจะเป็นเจ้ากร
01:25มกับเขาได้แล้วแต่นะ
01:27ไม่ได้รักพระเยอะค่ะ
01:28อย่าเทียงเขาอีกเลยนะ
01:29รออการแต่งตั้งไปเถอะ
01:31แล้วเข้าสิ
01:32อย่าไม่ได้ล่าให้เขาอีกล่ะ
01:34ฮะ
01:36ถือว่าขอโทษเขา
01:37และให้อภายพระราชาที่แบวไหน
01:39อย่างข้านี่เลย
01:40ยังไงเราก็ไม่อยากเสียคุณดี
01:42ดีไป
01:43เพราะเรื่องแค่นี้รอกจริงไหม
01:44ล่ะ
01:45ฮะ
01:51ม่อมชั้นทุ่มเทกายใจ
01:53และผลที่ออกมาก็รายข้อกังขา
01:55ตั้งได้ถูกเปลดไปข้าดตัวต
01:56าย
01:56ถ้าค่องปราบก็เข้ามาแซกแ
01:58ซกกายสืบส่วน
02:03เอา
02:10นี่ป่ะ
02:11เฮ้ย
02:12เฮ้ย
02:13horizontal
02:13หายฟượng
02:14ลี القดส่วน
02:14เกริงไปตายส้อ
02:18ถือนประแกชะบ้านที่ไม่มีทาง
02:19สู้
02:20ตั้งข้อหาส่วงเดช
02:21ให้ฮุ่งเขารับกำ
02:23บนะ
02:23ส่วนให้เจ้าทุทย์อย่างสาส
02:25น
02:26มา holes trees
02:29มียินที่ข้าสังหรือยังไ
02:30งلفหะ
02:32อร์
02:33นั่งเมออะไรตั้งนานเนี่ย
02:37และว่ามาอย่ากริดรกchatปาระ Finan
02:39ได้ก่อน
02:39ใครจะกล้าขัดพระบัญชาได้ล
02:46ะพระยะค่ะ
02:50ถ้าสามารถเลขกล่อมให้ท่าน
02:51ฮุง ทำงานเพื่อบ้านเมืองต่อไปได
02:53้อีกเนี่ย
02:54หมอมชั้นจะรินให้สิบทุ้ด้
02:56วยส้ำไป เชิญดื่มแล้วเข้า
02:58เอาล่ะสิ ตอนนี้ต้องเรียกได้
03:01พาวถึงจะถูกนะ
03:02องค์ชาย หมอมชั้นทราบซึ่งใ
03:04นน้ำพระไทยยิ่งแล้ว
03:06รากาศที่จะแต่งตั้งท่านเนี่ย
03:08ข้าขอเป็นคนเขียนเอง
03:10ฉะนั้น ที่แล้วมาถ้าข้าบกร
03:12่อง ในส่วนไหน ท่านก็อย่าถื
03:14อสาข้าเลยนะ
03:16มา
03:18เป็นพระกรุณายิ่งแล้ว พระเยอะ
03:20ค่ะ
03:39เฮ้ หรืออะไรนะ
03:42เฮ้ พระเยอะค่ะ
03:45เฮ้ พระเยอะค่ะ
03:49เฮ้ แก ท่านแบบนิกา
03:58สิบที่รายเผ็ดดี
04:05เพราะเจ้าค่ะ
04:05มีความว่า เจ้ามาก
04:06มีความมือนา พระเจ้ามาก
04:27โอ้โฮ
04:32เจ้ามากกว่า
04:35เฮ้...มาแล้วแล้วเนี่ย คนสำคัญ
04:39ของงาน
04:41ยินดีที่ได้เรือตำแหน่งใหม
04:42่นะท่าน
04:43ขอบคุณเมรก
04:48ถ้าก็เคยบอกอยู่แล้วว่าเป็นคน
04:50ของฝ่ายอนุรกอย่างเรา
04:52ถ้าเร็วก็ต้องได้ดิบได้ดี
04:55ตอนนี้แม่แต่ท่านหุ้งก็ก้
04:57าวหน้าไปถึงเจ้ากรมยุธการ
04:59เรื่องปวดหัวต่างๆ จะได้หมดสิ
05:01้นไปสถีนะ
05:03โ imrag PO B
05:07ต่อก็คงต้องแกก Nimshaw ความสมอ
05:11ทางภา Affordable สมัย
05:12เขาหวออกรึกเลิกไปก็ยิ่งด
05:14ีนะ
05:15แต่น Sci รมพิม repli性เป็นสิ่งท
05:17ี่ฟาว translated สมรับประนาคิดมานาน
05:20แล้ว
05:21ความผิดพระหาทั้งของพ่อหน้
05:22าชา เราเป็นคนท่าน
05:24ช่วยแกไขโกรถถือว่าถูก
05:26แล้ว
05:27ความสมอทางภาค เป็นกลดแย่
05:29ในสุดเท่าทีเราเคยมีมาเลย
05:31โอ้แน่นอน การส่งสวยเป็นหน้
05:34าทีของชาวบ้าน ไม่เกี่ยวกับเรา
05:36สังนิด
05:37เราเป็นคุณหน้าผู้ใหญ่ จะไปเทีย
05:39บชาวมาก ธรรมดา ทำสิ่งที่เห
05:41มือนกันได้อย่างไร
05:44ขนาดโต๊ะอาหารยังไม่แบ่
05:46งแยก โชสนเปิดสักราษ 400 ปี
05:50อะไรที่ไม่ถูก็ควรเปลี่ยนใหม่
05:52และหน้าทียกเลิกโกฎข้อเน
05:54ี่ย ก็ให้ท่านจัดการไปแล้วกัน
06:06เจ้าว่ายังไงนะ กดหมายใหม่ มี
06:08ปัญหาอะไรอีก
06:09ทั้งฝายพวกหัวเก่า มือนจะยกเล
06:11ิกกดหมายฉบับเนี่ย
06:12เฮ้ย ไม่ได้เนี่ย ฟ้าบาทสวร
06:16ยบาย กับเรื่องนี้มันหลายปีเท
06:18่าเท่า
06:18ถ้าอย่างนั้น แน่เมื่อจะเริ่ม
06:20ใช้กดหมายใหม่ แล้วทำไมจุดจุท
06:23รงเปลี่ยนตัวเจ้ากรมยุดการ
06:24สะ
06:25เออ
06:25เอ่อ
06:26ไม่
06:34พวกเขาจะแค่กดหมายเสมอภาคละ
06:38นี่ถ้าไม่รู้หรือว่า ทำไมฝาย
06:43คิมเด็ก ถึงต้องทำอย่างนั้น
06:46ต่อไปก็ให้ฝายปกครอบ ฝายตะห
06:48าร และฝายการค้ากวบกุมนูแลท
06:49้องทีต่าง ๆ
06:50ถ้าไปตัวนั้นันเมื่ออะไร และก็
06:53เขาอยากได้อะไร ก็ให้ไปสี่
06:56ฟาบาทท์ต้องอยากจะให้
06:57บ้านเมืองตกอยู่ในมือเขาฝายก
06:58ันรักยัง упรijn
07:01ข้าตรงการอะไรแน่ ถ้าไม่รู้ร
07:04กเหรอ
07:06เพราะไม่รู้ ก็เลยมาเผ้ยเจออยู่ต
07:09อนหน้าทุกวันนี่ไง
07:12ถ้าคิดว่านี่เป็นสิ่งที่น
07:13่าเสียดาย
07:14และตลอดหลายปีที่ผ่านมา
07:17ทำไมไม่จัดการเรื่องนั้นให้จบไป
07:19ซะ
07:22สัญญาเมงยี จะปล่อยไว้ทำไม
07:25ไม่งั้นคงไม่ต้องมาร้องแรกแ
07:27หรกระเชินแบบนี้หรอก
07:36สิบปีที่แล้ว ที่ข้าตรงการ
07:39คือรัสสัมนักที่โปรงสาย
07:40และบ้านคง
07:42แล้วว่ามีสิ่งที่รังข้าไ
07:45ว้ไม่ย้อมปล่อย
07:48ก่อนอื่นคงต้องปลดเพื่องพัฒ
07:50นาการออกซึ่งก่อน
07:52คือพัฒนาการอะไรรู้พี่เจอบาค
07:56ไม่ยี่ไง
08:00ปลดลงพัฒนามสะโดยเร็ว หล
08:02ังจากนั้น
08:05บันลังก็จะเป็นขององค์ชายท
08:07ันดี ไม่ยังงั้น
08:12ที่รอองค์ชายอยู่ก็คือความต
08:15ายสถานเดียว
08:27สมัยก่อนค่ากลัวนัก
08:31เพราะไม่มีทางคาดคาด เลยต้อง
08:34ลงชื่อในสัญญาหน้ากลัวนั่
08:35น
08:41ไม่ใช่ลงชื่อเพราะหวังจะคล
08:43องบันลังหรอกนะ
08:45แต่ถ้าไม่ลงชื่อ
08:48ข้าก็อาจไม่ได้อยู่ต่อไปอีก
08:53ก็เลยจำใจต้องเชื่อฟังพวกเขา
08:56มหาเล็ก! มหาเล็ก!
08:59teng está
08:59เยี่ย แย่ ช่วยได้
09:01如此
09:03эта มหาเล็ก!
09:06มหาเล็ก!
09:12น่ะ สมัยที่อย่างเป็นองค์ชาย
09:15ถ้าต้องเจอเรื่องหน้ากลัวเร็nox
09:17-เร็วร้ายขนาดไหน
09:21ท่านรู้ดีกว่าใคร hasn't.
09:23ไม่ใช่เหรอ
09:38เด็จโปรดเธอท่าน โปรดช่วยค
09:41่า หาสัญญาติแบงเยี้ยให้พ
09:43บที
09:46เมื่อพบมันแล้ว ก็ให้เด็จทำล
09:49ายซะ
09:50เมื่อนั้น ราชสำนักที่โปรงใ
09:52ส ไม่ต้องมีใครมาครอบงำเราอีก
09:56รุ่มถึงความร่วมเย็นเป็น
09:57สุข ก็จะมือเย็นอีกครั้งหนึ
09:59่ง
10:01ยังไงก็ขอให้จำเอาไว้ด้
10:03วย
10:04ฝ่าบาท
10:10เพื่อที่จะตามหาสัญญา มันฉั
10:12นได้ทำทุกอย่างที่สามารถทำได้
10:15สอบถามคนโนคนนี้ จนร่วงคนพวก
10:17นั้น
10:18แต่ประทับความหนากรัวของสัญ
10:19ญาลับไว้ ในพระไทฝาบาทแ
10:21ค่ไหน
10:23แต่แม่กระนั้น มอมฉันก็ไม่
10:25เคยละเลย ที่จะตามหาให้พบให้จน
10:27ได้
10:28จนกระทั่งคืนวันนั้น
10:30ที่มาทูนฝาบาทว่า สัญญาถ
10:32ูกเก็บไว้ในหอตำราที่สภ
10:34าคุณนางในอดิต
10:53จูจูก็เกิดไว้มัน
11:03จูจูก็เกิดไว้มัน
11:05ทำไม ด้วยไม่รู้สะเหตุ ใครจะกล้
11:08าววางเข rogue Sales
11:08ในวังหลวงได้หร็บ
11:13ต่อให้เภาต prendsหนักจนสิน ก็ต
11:15้องสกัดกันความหายนะ
11:17ที่มาจาก 것을หยายามเมงนี้ให้ได้ จร
11:19ิงไหม พระยะครับ
11:21นั่นไม่ใช่วาง informações
11:22แต่เป็นอบัติเหตุที่จะทำให้เห
11:25รือขอข้าทุกเบิดป้อง
11:26นั้นเข้าใจรึเปล่ามันหรอ
11:35ประทายังค่ะ
11:37ก็จะมาเป็นขุนนางอีกเลยนะ
11:39ว่าบาทจะทรงใช้อำนาจพระเท
11:42ศการไปถึงเมื่อไรกัน
11:45จะไม่ได้ผู้ปากอีก
11:46สิบปีให้หลัง มาวันนี้
11:50ก็ไม่ผู้บริษุทย์อีกสองคน
11:51ที่ต้องสักเวอร์ชีวิตไปยั
11:53งง่ายๆ
11:54เพราะความเร็วร้ายขอสัญญา
11:55วแม่งงี้ที่เริ่มออกเล็กอี
11:56กครั้ง
11:57หนอยนะ จะแกปากไพ้นี่
12:20ตอนนี้ยังไม่สายเกินแก้
12:26ยืดมือท่านมา ช่วยค่าตามหา
12:28เมงยี
12:29มาพบแล้ว จงอย่าลืม รีบทำร้
12:32ายบันให้สิ้นไป
12:36เธอ
12:37สองคิดว่าคราวนี้จะมีคนตายเพ
12:39ิ่มอีกเท่าไรล่ะ
12:41อ๋อตำราถูกเผา พระวัติษา
12:44400 ปีถูกทำร้ายไปด้วยล่ะ
12:47ซ้ำยังคลาดชีวิตคนอูลแล
12:48และถหาไปอีกเท่าไร
12:53นี่ไม่ใช่ทางออกที่นี้
12:55แม่ว่าสัญญานี้จะเป็นห่วง
12:57ผู้คอฝาบาทจะทำให้บาทเมือง
12:58ถึงไม่อาจจะก้าไปข้างหน้าได
13:00้กว่าตาม
13:00ก็ไม่ควรใช้วิธีโหดร้ายแ
13:02บบนี้ในการแก่ปัญหา
13:05ไม่ว่าจะเป็นเมื่อสิบปีก่อน
13:06หรือว่า
13:07มาถึงวันนี้กว่าตาม
13:09แล้วยังไง ถ้าอยากให้ใช้วิธี
13:12ไหนหรือ
13:14โนเดียวค่าเอาไว้
13:17ให้บ้านเมืองอย่างขรคสันต่อ
13:19ไป
13:20ถ้าอยากเห็นการตอบต้อเป็นแ
13:22บบไหนกันแน่
13:25หรือว่าจะให้ยกบันลังให้
13:26องชายไป
13:28แต่เขยังหนุ่มอยู่
13:30เด็กยังงั้นคิดว่าจะทำอะไรได้
13:32บ้าง
13:33มีปัญญาต่อก่อนกับพวกเฮี่ย
13:34วลากดิ้น
13:35สู้กันอย่างสมน้ำสมเนื้อ
13:37ได้หรือเปล่าล่ะ
13:38หรอ...
13:39หรือไม่งั้น
13:41สักวันบำลังตبประยุกับ
13:42คนอื่นแล้ว
13:43ใครจะรับพิชชอบ whatever
13:44ถ้าอยังรับไหวมล่ะ
13:46อยังรับไหวหรือเปล่าบอกว
13:47่า
13:50ฝ้าบด
13:52สำคัญกว่าราทธ Müeerาบำลั
14:01งกับ
14:02ที่สำคัญ อำนาบต้องอยู่ในม
14:05ือข้า อย่างมั่นคง ไปเสร็จไปอ
14:06ีกตั้งหาก
14:08ไม่แต่ทางเนี่ย
14:11บ้านเมืองที่จะมีอนาคต และมีค
14:13วามหวังใหม่ด้วย
14:32มาทันมาแล้วเหรอ
14:37ใช่
14:38แล้วยังไง ส่งเห็นชอบไหม ที่
14:41จะให้โฮงเคอี เป็นเจ้ากรมยุธ
14:43การ
14:48และถ้าฝ่ายนอนในเจ้ากรมยุธ
14:50การ จะแค่กฎหมาย คงไม่ใช่เรื่องอย
14:52ากอะไร
14:53ส่วนเรื่องความเสมอภาพที่ท่
14:55านธนรมมาตลอด ว่าแต่ละเดือน
14:57ต้องใจส่วนทหารไปเท่าไหร่
14:59ไม่นานคงถูกจกเลิก สำหรับ
15:01คนที่เป็นคุณนางใหญ่แบบนั้น
15:03บ้านเมืองเรา คงจะถอยหลังไปอีก
15:08หลายปี
15:09แล้วฝ่าบาด ตรงจะไปทางไหนกั
15:11นแน่
15:12รวมมือกับพวกหัวเก่า รงพระ
15:14ชนพระเชษฐา จริงบันลังไป ย
15:16ับไม่พออีกหรือ
15:18เจ้าจะเชื่อ ข่าวลือเร็วไหล
15:20พวกนี้ไปถึงเมื่อไหร่กัน ช่
15:21วยบอกหน่อยสิ
15:22ใครบอกว่าข่าวลือ ขิงกับ
15:25มันปูเป็นอาหารต้านกัน ทั้
15:26งการแพ่นใครๆก็รู้ทั้งนั้น
15:28แต่ว่า สมัยก่อน ใครเป็นคนดู
15:31แลคลือเสวยของพระเจ้าขยองจงท
15:33ี่ประชวนหนักอยู่
15:35ไม่ใช่อดีตองค์ชายยีกลิมห
15:36ลอกเรื่องไง นี่พอที่น่ะ
15:40ฝ่าบาดก็ได้ ฝ่าบาด
15:42น้ำสนได้ไปสวายให้พระเจ้าขย
15:44องจง หลายคนคิดว่าไม่น่าไว
15:46้ใจ
15:47ขนาดเมาหลวงก็ยังแอบพู
15:48ดเลย แต่ก็ยังทวายให้ตลอด
15:51อย่าบอกว่าไม่รู้เรื่องแล้วใคร
15:52จะเชื่อ ทั้งหมดก็พระบอกพวกหัว
15:55เก่านะแล้ว
15:55ใครจะรู้ ว่าฝ่าบาดก็พวกหั
15:58วเก่า จะรู้เห็นใจใส่อะไรลงไปใ
16:00นน้ำสมหรือเปล่า
16:02เจ้าเนี่ย
16:04เห็นที่จะแย่
16:07แย่แน่แน่
16:08หลบสังหารพี่ชายตัวเอง ชิง
16:13บลังไปยังไม่พอ
16:14ถ้าวันนี้จะมากดคีราศดอนอี
16:17ก
16:18บ้านเมืองไม่ถึงคราวหายนะ แล้ว
16:20จะไม่วันไหน
16:34มีอะไรหรือพระยะค่ะ นี่เป็นห
16:36้องหนึ่งสื่อเนอะ
16:52ถ้าตอนนั้นขอช่องอุ่นให้ก
16:54ารเท็ดจริง
16:56และสุดหมายพวกนี้กับที่สั่งล
16:58า มันจะหมายความว่ายังไง
17:00คงชายเคยรับสั่งว่าลายมือ
17:02เหมือนของซึ่งหึ่งบุกใช่ไ
17:03หม
17:08ลายมือเหมือน
17:15ใช่แล้ว อาจเป็นอย่างนั้นก็ได
17:17้
17:31จดหมายที่เก็บไว้หายไปหมดแล้ว
17:33เหรอ
17:34ก่อนที่ข้าจะไปถึงห้องนั้นส
17:36ือ องชายได้นำจดหมายออกไปหมดแล้
17:39ว
17:40จะบอกองชายยีสึนเหรอ
17:43คิดว่าใช่ครับ
17:44จะเป็นไปได้ไหมว่าเขาได้บ่อแ
17:46สใหม่อะไรไปอีก
17:49ขนาดห้อช่องอุ้นเองก็ยั
17:50งไม่รอด
17:51เขาจะไปหาบ่อแสจะใครได้อีก
17:55ยังมีผู้หญิงอีกคนไง
17:57ปานึกยังหาไม่เจอเลยใช่ไหม
18:00แต่เธอสงสัยหนังคนนั้นเหรอคร
18:02ับ
18:02ใครจะรู้ว่าเหตุการณ์จะเปลี่ย
18:04นไปหรือเปล่า
18:08ไปจับตาดู ความเคลื่อนไว้ของ
18:11องชายต่อ
18:14ถ้าใครกล้ามาขวางการทำงานของ
18:16เรา
18:19ไม่ว่าใครหน้าไหนต้องเคียให้
18:22พ้นทางไปซัก
18:23มีใครอยู่ไหม มีคนอยู่หรือเปล่
18:37า
18:51เดี๋ยวมัน Wide ๆ เขาเกยบอกแล้วว
18:53าต้องเข้ามายังไง
18:55รูปุ่ชายทำอะไรเปิดเผย
18:56เข้าตามหรอบออกตามประตูดีก
18:58ว่านะ
18:59ปีนเข้าปีนออกเหมือนโจน
19:01เดี๋ยวว่า รายแต่พ่อรู้เข้า
19:03ที่เกือนรครับจะช่วยท่าน
19:09ท่านคือพ่อของนางใช่ไหม
19:19อร่อยได้ ให้ไปสื่บสูญอย่าลั
19:21บๆเหลือ
19:24ลูกสาวท่านไม่เพียงแต่งนิ
19:25ยายได้เก่ง
19:27ยังเป็นนักสื่บที่หาข้อมู
19:28ลได้อย่างครบท่วนอีกด้วย
19:31ถ้าอยากใช้ความสามารถของนางให
19:33้เป็นประโยชน์ ท่านจะนุยาต
19:35ไหม
19:36詮ห excludคือว่าจะเรื่องใส่ตู้ bijvoorbeeld
19:39น่าเหมือนเด็กที่ไม่รู้ที่ตาม
19:40ที่สูงความที่ ยังเป็นเด็กอย
19:45ู่มาก
19:47ค่อนึกที่ว่าตัวแค่นี้ได้
19:49ทำเรื่องที่สำคัญมากมายburn
19:52ฉันก็อดภูมิจ้าให้ไม่ได้
19:55furมฉันในฐณะพ่อของจีดับ
19:58ไม่ว่าลูกคนนี้จะเก่งกาดแค
20:00่ไหน เรื่องมาแต่ความสามารถของน
20:03างจะเป็นประโยชน์ต่อองค์ชาย
20:07ก็ไม่อยากให้ไปเสียงอัตรายด้
20:09วยหรอก
20:10แต่ว่า ธรรมชาติของคน แค่ห
20:23วังให้ลูกอยู่สบายโดยไม่สน
20:25ใจความรู้สึกหนึกกิจ
20:27เป็นสิ่งที่พ่อแม่ ไม่ส้ม
20:30ควรจะทำอย่างยิ่งเลย
20:33มาเธอ ห่วงเธอก็จนปัญญาจะห้
20:35ามร้ำ
20:38ขอให้วางใจเกี่ยวกับความพลอ
20:40ดภายของนาง
20:42จีดำเป็นเด็กดี ไม่ว่าเกิด
20:44อะไรขึ้น ถ้าจะปกป้องนางอย่างเต
20:46็มที่
20:58เช้านี้ทำไมไม่เห็นองชายเสร็จออก
21:00ประชุมล่ะ
21:03ไม่ได้ยินที่ถามหรือยังไง
21:05กัน
21:06ขอสองประชวนได้รอกหวัดพระย
21:08าคา
21:08ไม่ใช่เพราะไปข้างนอกเหลือ
21:21พระสนมสวรมาถึงนี้ มีทุระอะไร
21:23ไม่ทราบ
21:25มาด้วยความเป็นห่วงองชาย
21:27ได้ยินว่าหมูนเนี้ยเสร็จอ
21:29อกนอกวางเทพจะวันเว้นวัน
21:32ก็เลยกลัวว่าจะไปสถานที่อโค
21:34จรหรือเปล่า
21:36ก่อนที่เรื่องจบานปลาย ให้ข้าไป
21:38ทูนฝ่าบาดเพื่อตักเตือนก็
21:39ได้นะ
21:41ท่านไม่รู้เหลือว่าองชายประช
21:43วนอยู่ จนไม่อาจจะเสร็จไปไหนได
21:46้นะ
21:48โปรดญ่าด่วงเดฟจนทำให้เสื่
21:51อมเสียเลย
21:53ดีไม่ดี จะเป็นผลเสียต่อทาร
21:55กในคันด้วยนะ
21:56พูดอะไร connector シายา remember
21:58ก็ชายาตั้งหากหละ
22:00ตำแหน่งโซวนแค่ขั้นสี่ แต่
22:03�io คือชายาเอง
22:05เมื่อก่อนเป็นแค่นากำนัน พอได
22:07้ดีขึ้นมาก็จะลืมตัว
22:09ลืมฐานะ คนที่อยู่ฝ่ายในแล้วเห
22:12รอ
22:12เปล่าลูกเนี่ย ข้าเพียงแต่
22:14ว่า...
22:14ไม่ใช่ ข้า แต่เป็น...
22:19หม่อมฉัน
22:20เป็นการให้เกียรษยาเอกที่แต่
22:22งมาอย่างถูกต้อง
22:25ถ้าอยากอยู่ในวังให้ยาวนานหน
22:27่อย
22:27เอาเวลาที่มาปุ้นเปลี่ยนอยู่แ
22:29ถวนี้
22:30ไปศึกษากฎเกนในวังให้รู้ซึ
22:32่งไม่ดีกว่า หรอกเหรอ
22:42เธอ...
23:03ทำไมยังส่งหัวร่อได้อีกแล
23:04้วเพคะ
23:05อย่าเธียงชนะล้างไม่ได้ก็รู้
23:07อยู่
23:08ทำไมยังไปให้นางต่อกลับอีกแล
23:10้ว
23:11ใครวัก� würdeไม่ได้เลยเพคะ
23:12ถ้าฝาบาตสงอยู่ด้วย โล่นี้
23:14จะไม่มีใครสู้หม่มฉันได้
23:17ไม่มีใครสู้ได้เหรอ
23:18เพราะว่าพี่แข Venice ขนที่สั่งอง
23:20ข saudา introduced
23:21ก็มีแต่ฝาบาตองกครั locals 뿐만istant
23:24เพราะฉะนั้น
23:25cour Toter お phonesกด้าง Gene
23:43อายะงั้นเหรอ
23:44ฝ่าบาดพี่คะ
23:51ไม่ได้รู้
23:55แปลว่าส่งเข้าข้างพระชายา
23:58มากกว่าหม่อมฉันเหรอ
23:59หม่อมฉันนั้นไปรวนหาที่เอง
24:02ส่งคิดอย่างงั้นใช่ไหมพี่คะ
24:05ไม่ใช่
24:07แล้วทำไมถึงได้
24:14เพราะตอนนี้มันยังไม่ถึงเว
24:18ลา
24:19ห้า
24:31จะว่าว่าพฤติกรรมข้างชาย
24:32น่าทรงใสเหรอ
24:33วันก่อนก็เห็นที่ตำหนักทง
24:35กุง
24:35มีหญิงแปลกหน้าไปปลากดตั
24:37วค่ะ
24:40ทำไมท่านพ่อมองค่าอย่างงั้นล
24:42่ะ
25:12การหึงหัวมันสิ่งตรงค่
25:13ะ
25:13มีท่านเห็นชัดก็จริงนะ
25:16แต่มั่นใจว่าปลากหน้ามาก
25:18เพราะส่วนใหญ่นางกำนัน
25:19เขาจะเป็นคนเลือกเอง
25:21แม่จะไม่รู้ชื่อแซ่
25:23แต่หน้าตายังพอจำได้บ้าง
25:26แต่กับเด็กชาวคนนี้
25:28ค่ะแน่ใจว่าไม่เคยเห็นแม
25:29่แต่ครั้งเดียว
25:31ไม้ความว่าอุกชายภายิงแปล
25:33กหน้า
25:33เข้ามาในวังนั้นอ่ะ
25:35สนมโซวอนก็เหมือนจะราแค่ร
25:37าคายกับเรื่องนี้
25:38และช้าเร็วฝ่าบาทก็ต้องท
25:40ราบเหมือนกันอ่ะ
25:58ไปจับไม้ปรอบอย่างแน่นอน
26:01พ้อดซdateนักปลอบันไหซเน
26:03่ะ
26:03ถ้าแ participle
26:03หรอกหรอกเช้าทหาร awake
26:11ใครบอกว่าไม่มี อิจาย continuityun
26:16ถ้าอย่างนั้น ฉันฉันอาจเขาร
26:19Kia adopted
26:19จุดไหมปร้อมอาจเขียนได้ ใ
26:21นเวลาอันสั้น
26:23เราร่องรอยความเก่ THE
26:25ข้ 할� dul it
26:26ถ้าใน find me
26:27ถ้าแปเล interactingใจมาก เหรước
26:35ถึงไม่ใช่เรื่องง่ายก็จริง
26:38แต่ก็ไม่ยากอย่างที่คิด
26:43ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
26:59ท้าย
27:11พวกมัน Lux barbecue
27:11เวลา Dry
27:24เย้เมื่อออกเซา
27:25ตอนหลาย
27:33เพราะม่มเช้นไม่ชำนานด้านน
27:35ี้
27:36ถ้าใครไปเห็นก็จะเดี๋ยวออกท
27:37ันที
27:39แต่ว่า ไลมือที่เห็นน่าคิ
27:43ดมากกว่า
27:44เหมือนคนที่ไท้ใส่ตามองได้คว
27:46ามสงสัย
27:47ถ้าเป็นแบบนี้ พวกช้อว์ช Magazine
27:49ทั่วไปขอจะวิเคราะยาก
27:52ต้องหาคนที่พลอมไลมือ
27:54เขาคือคุณแจสำคัญที่จะไปถ
27:55ึงคนร้ายได้
28:00พอมีบอส ที่จะตามหาได้ไหม
28:02ทุกวันนี้คนที่ช้อว์ชานด้าน
28:04นี้มีเพียงสามคุณ
28:05แน่นอนว่า ถ้าที่บ่ม ฉันจะ
28:07รู้ได้
28:08มีใครบ้าง ได้บอกเรามาด้วย
28:11ฉันเขียนรูป พังเงินหมู สิ
28:13นแส โซชัมแจ
28:16และกวันงานทั่วไป ช่อนสึงเซ ส
28:18ามคนนี้ค่ะ
28:22เดี๋ยวก่อนนะ นี่จะบอกว่า ช่อนส
28:24ึงเซเหรอ
28:34ถึงเดินตรงประตุเป๊ะ เข้าเลย
28:35ไปพายุงเขา
28:36กลับบอกว่าไม่ต้อง และเดินไป
28:38ทางสุดสารหลวงนั่น
28:40ช่อนสึงเซมาเป็นพยาญด้วยเหร
28:41อเนี่ย
28:43บอกว่าฮึงบุค รบรูราชสั
28:45ดนัก
28:46เห็นด้วยไปทางสุดสารหลวง ด้
28:47วยความเมา
28:49เขาก็คือหนึ่งในผู้เห็นเหตุ
28:50การนี่นะ
28:53ต้องหาช่อนสึงเซให้พบ เขาคื
28:55อกุญแจดอกสำคัญของเรา
29:02อุ๊ย อุ๊ย ไม่ไหว ไม่ไหว ไม่
29:06ไหว ไม่ไหวแล้ว
29:07เออ ไม่มีใคร
29:08อุ๊ย อุ๊ย สุดจะกลั่น แถวน
29:13ี้แล้ว เอ้ย นี่
29:17ดีบ
29:18บอกแล้วว่าให้งดดื่มช่วงคร
29:19าว
29:23พระเล่าเข้าป่า คงไม่ไปพูดส
29:25งเดนเหรอนะ
29:26พูดแต่เรื่องดีๆ แล้วไม่ว่า
29:28ถ้าขอบคุณยังงั้นจริง จะ
29:30อยู่กันทุ่งหน้ามาถึงยี่สิ
29:31บปีได้ไง
29:32ปาดนี้ก็ถูกจัดการไปแล้วเลย
29:34จะบอกให้
29:36ยังไงก็ไม่ควรวางใจน่ะ
29:39รีบไปทำรายหลักฐานทั้งหมดสะ
29:40จากนั้นก็รีบไปจากเมืองหลวม
29:44เอา
29:44พาที่ hire 삶ตัวทราบพัก
29:46เอาเรื่องซา แล้วคันจะติดต่อ
29:47ócใหม่
29:51ท่านกำมากเหรอครับ
30:00หมูเป็นไงปล่าง
30:01ดีคิดมากแล้วครับ
30:02ไม่เป็นหัวมีคือ
30:04ถ้าทำ Ониกลับทำเท่านั้น
30:06ห้อ
30:07จริงสิ สีวิบได้เรื่องหรอ
30:09แน่นอน ระดับไหนแล้ว
30:13โอ้...
30:14ประมุกอง่าเหรอ
30:16ยาว่า คือบระมุกไยของฝายส
30:19องบ ange
30:20หรืเป็นผู้โมงการที่บาง York eh...
30:24ขอเพี้ยงจับเขาได้
30:26จะหาผู้โมงการที่บางเบืองหลั
30:27ง buddy
30:27เป็นผ reflective คงไม่ช่วยเรื่องยาก
30:29ปันหาก็คือ ถ้าไม่ 캐만ก็เห็น
30:31น่าท袋おっนาย hopefully
30:33แต่ว่า...มีตรstedาติดșองอ품ๆ
30:37ให้รู้ที่สโน го帅
30:38เกิดจะ งาน dealt nämlich
30:39เบลา ชอลซึงเซ เลิกนอกเหมือนคน
30:43ตกงานขี้เมา แต่จริงๆแล้ว คื
30:46ออัชริยะรอบด้าน
30:48นักรอมลายมือที่เก่งที่สุ
30:49ด
30:50นักรอมลายมือชอลซึงเซเหร
30:53อ รู้ไหมว่ามันอยู่ที่ไหน
30:55ค่าให้ลุกน้องไปหาแล้ว แต่ว
30:57่า..
30:57พี่ไย ค่าคือชางซา
31:05มันไหร่ไหม
31:06รูแลวว่าช่อนซึ่งซี มายอยู่
31:08นายด้ะค่ะ
31:44ถ้าอยู่นายด้วย ต้อง์ยา
31:48แต่อยู่นี่
32:04สวัสดี
32:10ขว่า ขว่า
32:17มับลุ่ง
32:19ห่วง ห่วง
32:21ไม่สุดนี้
32:28ไอ้ ไอ้ ไอ้
32:39มาที่ตัว ตอน
32:41มาที่นี่ แล้ว แล้ว
33:00แล้วเป็นใคร แต่คิดได้ว่าชี
33:02วิตของเจ้า
33:08พูดว่าไงเนี้ย
33:13คัน
33:16แล้วชื่อล่ะ เขาไม่ชื่อหรือ
33:17เปล่า
33:24พูดต่อสิ ถอดสึกเซ
33:28พูดต่ออีก
33:30ตื่นแล้วเข้า เขาบอกให้ตื่นไง
33:47ไม่ได้นะ เจ้า จะต้องไม่ตายแบบน
33:50ี้
33:51ตื่นมาก่อน ไม่ยินไหม
33:54เขาบอกให้ตื่นไง ตอบค่ามาก่
33:56อน
33:59ไม่ได้นะ ไม่ได้
34:01เขาบอกให้ตื่นมาได้ยินไหม
34:04เจ้าตายไม่ได้นะ ได้ยินรึเปล่
34:06า
34:08เก้าตายบอกให้ต่ออีก
34:08เฮ้าไว้
34:38・ ・・・・・・・・・・・・ Cathedral
35:07อย่าบอกไปเป็นของฟ้า
35:12อองชาย
35:13เขาจะไปจับคนร้อย
35:15ไม่ได้เนธขาด ต้องรีบกับไป
35:17หมอหลวงโดวแผลก่อน
35:24ถ้าจะให้ดีคือซ่อนตัวอยู่แ
35:25ถวนี้สักพัก หม่อมฉันจะให้
35:27ตะหารมะถวายการอรักขา
35:29อองชาย
35:35อองชาย
35:36อองชาย
35:38อองชาย
36:10เธอ
36:45ท่านมันอยู่แถวนี้ได้ยังไง
36:47มันฉันเดินผ่านมา มันเอาได้
36:49เห็นคนร้ายเข้า
36:53ไม่นึกว่าออกชายจะถูกมันทำ
36:54ร้ายก่อน
36:56แสดงว่าปล่อยให้คนร้ายนี้ไป
36:58ได้สินะ
36:59หรือเย็บ
37:02ร้ Ischoy
37:04พี่เช้จู ทำไมถูกแถวนี้ได้ยั
37:06งไง
37:07เขาบอกว่ามันเอินผ่านมา ใน้เจ
37:10อรอมเข้า
37:12ท่านได้ปรieraบมือกับคนร้ายด้
37:14วยเหรอ
37:15ใช่เหรอ
37:16คณาปรา someplaceกับท่าน อย่างนี้ไม่
37:17ได้อีก
37:19เศรยอยว่าอีกฝ่ายคงมีฝรี
37:20มือไม่ใช่น้อยเลย
37:22ไม่ใช่คนธรรมดาอย่าง แน่งนอน
37:23bei
37:25แล้วมีอะไรพิเศษให้จดจำได้บ้
37:27างไหม
37:28จุดเด็นไม่มี แต่มันได้รับ
37:30ป่าจเจ็บต่อไป
37:31คิดว่าตรงคำอับซ้ายของเข
37:42า ได้จะรวนกระบีของข้าป่าจ
37:44เขา
37:49บ่อยครั้งที่ได้รับความช่วยเห
37:50ลือ โดยไม่ตั้งใจ
37:52ขอบคุณมากนะ ลากก่อน
37:54บ้างท้าย
38:01บางเกินมาพบจริงเหรอ เท่านี้ไป
38:04เทียนของพวกซอบปังนะ
38:05วันน้าฝ่ายทงปังอย่างท่านจะ
38:06มาได้ยังไง
38:07อย่าใครก็เชื่อคำพูดรึเปล่
38:10า
38:10วันนี้ไม่ว่าคุย ไม่ว่าหลั
38:17งคุยว่ากัน
38:21กลับคุณมาก
38:31บางเท่านี่
38:39บ้างเท่านี่
38:41บางเท่านี่
38:45บางเท่านี่
38:50และค่อยว่ากันใม่
38:51ถ้าให้หมอมาดู เรื่องขึ้นนี้ก็
38:53จะถูกคนอื่นรู้หมดเลย
38:55แล้วการสืบส่วนของเรา ก็จะไม่ได
38:58้เดินหน้าต่ออีก
38:59การสืบส่วน เมื่อจะยุดติเมื่
39:01อ ר่อยก็ได้
39:02พqualจะยุดอย่างไงเหรอ
39:06นารย์ตอนนี้ความปลอดภัยของ
39:08อง� ชาพบิธีไม่เหลือแล้ว
39:10ในอีกก็กลไหวยิ่งเพิ่ม
39:11อีกดอกเท่านั้น
39:13โธสน จะเสียรันชาทายาธไปทั
39:15นทีเลย
39:16สบุษิแหละก็หายไปด้วย
39:19นั้นสื่อเช่ามาก็ไม่อยู่ในที่
39:20เกิดเห็น
39:21โดยที่เราไม่รู้สาเหตุได้สํา
39:23ไป
39:24ôngชาย
39:25ทำกลางความเรื่อนราง
39:26อุตร Funeral White
39:27อุตราชาติ grinder ให้เป็นสายใหม่
39:27จากชอนซึงเศ
39:28อีกหนีเดียว ก็ได้หลักฐานเพ
39:30ิ่มแล้ว
39:31แต่ว่าน่าเสียได้
39:32หลักฐานหายไปต่อนหน้า
39:42เราแค่ให้ต้นเหตุ
39:44ถ้าสมมติธารณ์ที่เราคิดอ้
39:49วย เกือดเป็นความจริงขึ้นมา
39:50หึ่งบุกกับห้อชหงอุนต
39:51าย เราแผนช lame adopting
39:52และคนชักใจอยู่เบื้องหลัง
39:54ไม่เพียงสามารถวงก였습니다
39:55มือปราบระดับล่าง ไม่แต่หั
39:57วหน้ามือปราบ
39:58อย่างอุ้งMYK?. EST Кто-k pe?
39:59ยังอยู่haiอำนาคของเขา...
40:00ต่อไปจะเป็นยังไง?
40:03แต่ทั้งหมดนี่ ร้อจะคิด刻 pompคื
40:05นเองก็ได้
40:06เขาม่าใช่คิดเองแต่เป็นความ
40:07จริงแล้ว
40:09คนที่เห็นชีวิตของคนเป็นผัด
40:11ลา
40:11เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง
40:13กำลังนั่งเชิดหน้า บริหารบ
40:15้านเมือ ของเราอยู่
40:17เขาไม่อยากพูด лайลอยนะวันทำเพื่อ
40:19ราทสดร
40:20น่าไปด้วยพอหมดปาก ändern ที่ไม่มี
40:22อะไรบonas
40:22สงานเด้นสิ
40:24ชีวิตของพวกเขา มีค่า แล้วเท
40:27่าเทียมกับชีวิตตัวเองบ
40:28้างสิ
40:29ขึ้นคู่ควรจะปกครองบ้านเมือง
40:30อย่างฮ้าจริง ไม่ใช่อย่างนั้น
40:31เหรอ
40:39องคชาย
40:42จะจัดการบาทแพลของตัวเองได
40:43้ไหม
40:46เขาจะลองพยายามค่ะ
40:54เมือง
40:59รอเบลา
41:38แน่ใจรวมเป็นเด็กนั่น
41:40แน่ใจครับใต้เท่า
41:42งั้นก่อนจะข้าชนซึนเซก็เราจะ
41:44เก็บผู้หญิงนั่นก่อน
41:45อยู่ดูองค์ชายก็มาแซก
41:49เราควรยับยังการสืบสวนของ
41:51เขาก่อน
41:51เขาไม่ได้ทำยังเปิดเผยแล้วใคร
41:53จะไปอ่ามได้
41:54ถ้าการตายของชนซึนเซถูกเปิด
41:56เผย
41:56ช้าเร็วก็ต้องสามาถึงซอปั
41:58งของเรา
41:58ถึงตอนนั้นใต้เท่าก็คงไม่ได
42:01้อยู่เป็นสุขเหมือนกัน
42:02อย่าห่วงไปเลย
42:04เราเป็นฝายได้เปรียบกว่าก็เห็
42:06นอยู่
42:07แต่ทั้งฝายนั่นมีพยายามซึกเป
42:09็นผู้เห็นเหตุการณ์อยู่
42:11แต่นางก็ไม่เห็นหน้าคนร้ายไม่
42:12ใช่หรือไง
42:15ในขณะที่เรารู้ตัวเด็กสาคนน
42:17ี้แล้ว
42:28ไม่เจ็ดมากนะพี่ค่ะ
42:31แค่ได้ยังทนไหว
42:35แต่กระช่างเธอ
42:37เจ้าทำถึงขนาดนี้ก็พอแล้ว
42:38หลาก
42:41ตั้งแต่วันนี้ไป
42:43เจ้าถนตัวจากเรื่องนี้จะปลอด
42:44ภัยกว่านะ
42:48แน่นอนอยู่แล้ว
42:50ตอนนี้ถานะเราถูกเปิดเผย
42:52ว่าหมายต่อไป ค้itezให้พ้นมมม
42:54ฉันอย่างแน่นอน
42:56เพราะความปลอดภัยเป็นใครก
42:58็คงถอนตัวมายุ่งด้วยอีก
43:02oui Gracias
43:03อย่าว่า
43:07คือให้เป็นขดีodes ว่ามฉันจะไป
43:11ตอนนี้ไม่ได้
43:13ห Suz III
43:14ให้การายิดออกมา รู้ยือวิตีท
43:17ี่ดีที่สุด
43:18เพราะฉะนั้น
43:20ความกล้าของเจ้านี้ยังไม่หมด
43:21อีกเหรอ
43:23ปําฉัน
43:25เธอไม่รู้ว่าจะหมดซีนเมื่อไร
43:28ขอบใจมากแม่
43:33สำหรับความกล้าที่เข้าวาง
43:34คนเดียว
43:35เพื่อจะไปพบค่า
43:37รวมถึงใช้ตัวเองเป็นเหinnerต์
43:38หลอกให้คนร้ายออกมา
43:41แต่ค่าคงรับไม่ได้อีกต่อ
43:43ไปแล้ว
43:45ถึงจะอยากจับคนร้ายมากแค่ไหน
43:46ก็ตาม
43:47ถ้าก็ไม่อยากให้เจ้าไปเสียงอี
43:49กต่อไป
43:51แต่ว่าหม่ำฉัน
43:52อย่าเชียงค่าอีกเลยนะ
43:54เพราะค่าไม่อยาก
43:58ไม่อยากสูญเสียใครอีกแล้ว
44:10เจ้าของช่วยได้ใช่ไหม
44:38ไม่พอกลับวังแล้ว ข้าจาที่
44:40ซ่อนตัวให้ลูกท่านใหม่เนี่
44:41ย
44:43ขอพระทัยองชาย เรื่องนี้หม่ำฉั
44:45นดูแลกเองได้
44:46แต่ว่าหม่ำฉันทำได้เพียง
44:50อยากน้อยก็ให้ค่าหาบ้านให้เธ
44:51อ
44:56คือถ้าองชายไม่รู้อะไรเลย
44:59คิดว่าจะปลอดภัยสำหรับ
45:00ลูกหม่ำฉันมากกว่านะ
45:16คือว่า อุ่า
45:40อย่าให้เกิดเหตุการณ์มันอย่
45:42างคืนนี้ที่ตามองค์ชายไม่ทัน
45:45ต่อไปทุกย่างกาฟตั้งอยู่ใน
45:47สายตาใหญ่ให้คลาดได้
46:01คนรายรู้ความเคลื่อนไหมของเราได้ย
46:03ังไง
46:03เหมือนตามักจะมีนอนบ่อนไซ้ห
46:07รือเปล่า
46:09องค์ชายจะไม่สงสัยได้เท้าประ
46:11มูลสูบ้างหรือพระเยอะค่ะ
46:12ไปเท้าแชร์
46:14นอกจะม่อมฉันกับแม่นางจี
46:15ดำแล้ว
46:16คนที่รู้จิตนาขององค์ชายก็ย
46:18ังไม่ได้เท้าปากอีกคน
46:20ไม่ใช่หรือพระเยอะค่ะ
46:26ไม่ใช่เขาแน่นอน
46:29อาจารย์ไม่ใช่คนอย่างนั้น
46:35ได้เรื่องมาแค่นี้เองล่ะ
46:39จดหมายปลอมเป็นไรมือของชนซ
46:42ึงเซ
46:44มีเฉพาะจดหมายของสินฮึงบู
46:46กจิ้งล่ะ
46:48ถ้าหาก
46:51ก็ที่กวนรายเจ้าสัญญากละไป
46:59ของชนะ
47:01ข้าจารย์ไม่ได้
47:03ง่ายังดี
47:04มืนแหลเก่า
47:10ก็มีเจ้า
47:12อย่าจริงๆ
47:19ถึงว่าปลกกโรศ
47:21ข้าจริงๆ
47:38สมคลามที่แทนจริงกำลังจะ
47:40เริ่มขึ้น
48:02ตกใจอะไรก็นักหนา เรามาเห็นข้า
48:05หรือไง
48:08มานั่งนี่หรือเข้า อย่ามาจะยื
48:10้นเฉยอยู่หรือ
48:13ไปไหนมาอีก หรือกปลานี้อย่าไปเท
48:17ี่ยวซึกสนที่ไหนอีก
48:22มันแค้นจะเป็นอะไรไป
48:30เจ้าบาเจ็บเหรอ
48:32ไม่เป็นไรหรอกพระเจ้าค่ะ
48:34ไม่เป็นไรได้ไง เลือดออกขนาด
48:36เนี่ย
48:36ไม่ห้ามเลือด เดี๋ยวก็ตายผลอ
48:38ีหลก
48:39จะได้พ่อ
48:40เพราะใคร เป็นฝีเมือไอ้คนไหน
48:48เขาถามว่าเพราะใคร
48:51ถึงกับกล้าปองร้ายคนที่เป็
48:52นถึงรัชธาญาติยังเจ้าเ
48:54นี่ย
48:56คนที่ต้องตอบคำถามนี้
48:58ไม่ใช่หมอมฉัน แต่เป็นเสด็จพ
49:00่อ
49:05กลุ่มคนที่คมคุมเศริบพ่อ
49:06เป็นไขลกันในพ่เยียค่ะ
49:08คมคว웃 เย cocktail คมความควดอะไรกัน
49:10คนที่สังฮารร substantiveภุกท์ ใช่ไหมพ
49:12่เยียค่ะ
49:13นี่เจ้า...เจ้าออาอะไรมาเผอเจ้อกั
49:17บข้าเนี่ย
49:18ทำไมพวกเขาต้องคงคุณเสร็จพ่
49:20อเพราะหวังอะไรเนี่ย
49:23เจ้าที่ยังไงกว่านี่ จับวั
49:24นนี้ยัง listed trazer highlight ชibanมีของของของขี้
49:25นี้เออ
49:26ไม่นั้นทำไม่ต้องให้ฮงเคอี blind เป
49:28็นเจ้ากลมด้วย
49:30คนค fianceดต้องด้วยแต่ตั้งข้อธร
49:32รมพวกเขาเป็นคนกันแน่เหรอ
49:36จังอยากรู้มากเหรอ
49:54จำนวนเรือรบคำที่รายงานมาเห
49:56มือนจะไม่ตรงกันเลยนะ
49:57- ไปได้อย่างไรครับ?
49:59- ยีจองน่ะ
50:00- อุ๊ย ครับครับครับ
50:02- เอารายงานมาดูสิ
50:03- รายงาน
50:04- ชุดที่สามจังขวามือ
50:07- ไม่ใช่บนโต๊ะ แต่เป็นชั้นห
50:11วาง
50:11- อ๋อครับครับครับ
50:15- 13 ลำใช่เหมือน?
50:16- ฟ้าบาด
50:46- แล้วรัดเวณอีกสองลำ
50:47- สรุปแล้วน่ะ น้ำที่กงสั
50:49งโด
50:49- จึงมีเรือทั้งสิ้น
50:51- ทั้งหมด 13 ลำ
50:54- นี่คือสิ่งที่แม่ทับเรื
50:56อ
50:56- รายงานมาเมื่อเดือนที่แล้ว
50:59- แล้วท่านเดี๋ยวรับรายงาน
51:00- เขียนอะไรบ้างล่ะ?
51:04- รายงานฉบับนี้
51:05- เรือหายไป 5 ลำ พระเยอะค่ะ
51:07- ตัวเขาคงไม่ได้รวมเรือที่
51:11- เสียหายจากการใช้งานด้วยเหรอ
51:13มัน?
51:14- ปัญหาก็คือ
51:15- งบประมาณซ้อมเรือยังเบิก
51:16ใจไม่หยุดเลยพระเยอะค่ะ
51:18- นี่หมายความว่ายังไง?
51:19- แล้วว่าเอาเงินไปแล้ว
51:21- แทนที่จะเอาไปซ้อมเรือ
51:23- กลับเอาเขากับเป๋าตูเองยั
51:25งงั้นเหรอ?
51:25- ค่ายถ้าหารที่จวนลาก็มีเห
51:27ตุการณ์เช่นนี้
51:27- เห็นทีต้องส่งคนไปสืบหาค
51:30วามจริง
51:30- แกปัญหาทำงานล่าช้าเกิน
51:32ไป
51:33- แต่เราคนทำงานอื่นอาจ
51:35- ถ้าชามเย็นชามนัก...
51:37- วันที่เท่าไหร่แล้ว?
51:40- อ่า...
51:42- ถามว่า plast แบบครับให้พวกเขาทำ
51:43งานอยู่เนี่ย
51:44- ไม่กลับบ้านมากี่วันแล้ว?
51:47- ดีอยังหน้า...
51:48- เอ้า ยังกับฝากบาน...
51:49- ดีอยังหน้า...
51:50- ดีอย่งมาทําน่าเขา...
51:54- คำสังค้าจะไม่มีผลทักก
51:56ับหัวหน้าของเจ้า
51:57- ท่านไม่ได้รอ...
52:09เอาล่าล่าล่ะ แยกย้ายกัน
52:11กลับบ้านได้แล้ว ไปนอนพักซะ
52:14ส่วนพูดมันความันชา จอม
52:15โหดคนนี้ ค่าจะจัดการให้เอง
52:29อย่าถามว่า ใครมาบังครับค่า
52:32ให้แต่งตั้ง อุ้งเคอี เป็นเจ้
52:34ากรมยุทธการใช่ไหม
52:38ก็คือล่าทหารและชาวบ้าน ท
52:41ี่อยู่ภายได้ความหัวรายของสุง
52:43คราม
52:44ยังจะปกบ้องบ้านเกิดของพวกเข
52:46า
52:47คุณเคอี เพื่องจะรับดำแน่งเจ
52:49้าโครมไม่ถึง 3 วัน
52:51ไม่แค่รายงานจากสามมนทน แม้
52:53แต่กลองทัพพออินอิน เขาก็ด
52:55ูอย่างละเอียด
52:56แยกแยกปัญหาและข้อดอยออก
52:58มาหมด
53:00ในภาวะที่งบประมาณไม่พอ ยั
53:03งต้องปรับขึ้นสวยตะหาร และ
53:04ถูกพัดค้าล
53:06เราจำเป็น ต้องใช้คนที่รอบคอบ
53:08อย่างฮุงเคฮี มาจัดระเบียบสม
53:11ัย ซึ่งข้าก็เห็นด้วย
53:13คำตัดสิทย์นั้น จะมีผลหร
53:16ือเปล่า พระเยค่ะ
53:20ข้อเทศจริงเรื่องซิ้นหงบุ
53:22กนะล่ะ
53:24เชื่อเชื่อว่าเขาตายที่สับพาน
53:25ก่อนล่ะ
53:26ม่อมทมิพยาณที่เห็นเหตุก
53:28ารณ์จริง ๆ
53:35แล้วคนราจะเป็นใคร ทำไมถึงก่อ
53:38คดีขนาดนี้ได้ ค่าก็ไม่รู้ห
53:41รอกนะ
53:42และฮุงเคฮี จะมีส่วนรู้เห็น
53:45เบิ่งหลังด้วยเรื่องเปล่า ค่
53:47าก็ไม่รู้เหมือนกัน
53:51แต่ถึงจะรู้ คิดว่าจะยอมตั
53:53ดเขาไหม
53:56ค่าก็ยังไม่มันใจในข้อนี้
54:01เอางี้แล้วกัน ถ้าเป็นเจ้าจะทำ
54:04ยังไง
54:11เดี๋ยวเข้ามาแค่ไก่สิ
54:13ตรงนี้ สำเร็จ
54:18เร็จ
54:18ตรงนี้ ไม่หรือถ้าเวลุ่น
54:36ค่าตรงนี้ ไม่สำเร็จ
54:38แล้วเธอตรงนี้ ไม่ปลี จะสิ
54:44ไม่ใช้คนที่เก่งที่สุด แต่ใช้คน
54:48ที่จำเป็นจริงๆ นี่คือหลั
54:50กการปกรองของข้า
54:53และตอนนี้เจ้าก็คุณจะเรียนรู้
54:55เรื่องการเมืองที่แท้จริง
55:06ยังคิดไม่ว่าจะปรดภูมิเค
55:08ฮีออก ถอดหัวขนของเขาออกจะไป
55:13แต่สูญสะ
55:15ตอนนี้ยังไม่คิด บางทีทุกอย
55:19่างอ่ะเพราะ ผมฉันคิดไปเองก
55:20็ได้
55:25คุณนี้ยังจะซื้อต่ออีกไ
55:27หม
55:28ซื้อต่อแน่นอน
55:30ก็จะซื้อไปถึงไหน
55:32จนกว่าจะถึงผู้บวงการ
55:36คุณที่ทำให้เกิดคัศกรรมต่
55:37อเนื้อ จับมันมาใช้กรรมต
55:40ามที่ก่อเอาไว้
55:42คุณจบซิ้นโดยสมบูรณ์ น
55:43ี่คือความคิดของหม่อมชั้นพ
55:45ี่ค่ะ
55:48อืม นั้นก็ตามใจ
55:53มันต้องเป็นยังนั้นอยู่แล้ว
55:55ลูกพ่อ
55:57ถ้าจะซื้อปอย่างลับๆ สิ่ง
56:02ที่ต้องระวังก็คือ ความกลอ
56:04ดภัยของตัวเอง
56:08แต่ไหนแต่ไรรัดสำนักแข่งน
56:10ี้ เป็นที่ที่น่าวายหลังหลอก
56:12มาตลอดอยู่แล้ว
56:14บ่อยครั้งที่ทุกคนสนิทรอบก
56:16ัดรับหลัง ชิงดี ชิงเด่น
56:18มือขยาวสาวได้สาวเอา
56:21ยิ่งพวกใส่ชุดขุนางด้วยแล
56:23้ว ร้ายกาดอย่างที่สุด
56:29มันท่านจะตามคำสอนเอาไว้ เสร
56:31็จพ่อ
56:36ดีมาก
56:50ลูกพ่อ
56:56ที่หลัง ถ้าสืบได้อะไร อย่าลื
56:59มมาบอกพ่อให้รู้ฝนแรก
57:07ไม่ได้ว่า พ่ออาจจะช่วยอะไรเจ้
57:10าได้บ้าง
57:14พ่อให้คุณให้คุณเตราะ
57:50ต่อไปเรื่องจะไปทั้งไหนอีกพี่ค
57:53่ะ
57:58สิ้นหึ่งบุคห้อช้องอุ่
58:00น สองคนที่ตายตั้งแต่ยังเหมือ
58:04ร้วนเป็นรถสัญญาเหลวร้าย
58:06นั่นเป็นต้นเหตุ
58:08กันอีนี้ยังจะสืบต่ออีก
58:10ไหม
58:11จนกว่าจะถึงผู้บวงการ คนที่
58:14ทำให้เกิดคัตกรรมต่อเนื่อง
58:17จับมันมาใช้กรรม ตามที่ก่อ
58:19เอาไว้ นี่คือความคิดของหม่
58:20อมฉัน
58:45แล้ว
58:50สวัสวัสวัสวัสดี
59:19สวัสวัสดี
Comments