- 1 year ago
Category
📺
TVTranscript
00:00ตรงนี้
00:17ชุ๊คภา
00:18อ- ออกชาย!
00:22คนในภาพ, คนนอกภาพ
00:24แม้อยู่ในภาพ
00:25แต่ก็ถึงว่าไม่ได้อยู่
00:30คนนี้นะ
00:34คงคือพระราชาแห่งโชโซน
00:35และเสด็บพ่อของค่า
00:39เสด็บพ่อของค่า
00:41เป็นคนบาท
00:47ผมใช่ แล้วตอนนี้
00:50พระก wydajeว่ากินข้าวแล้วจะไปเขา
00:51เฟ้องเสด็บพ่อซักหน่อยเนาะ
00:53ไม่ทำจะทำอะไรเหรือน
00:55ถ้าทุกอยากต้องผ่านการเตรีย
00:57มแล้วตัวล่วงหน้า
00:58แล้วจะมีความหมายอะไรล่ะ
01:07เพิ่มกำลังอีกสองเท่าหัว
01:08หัวอาระขอ
01:09ทำไมถึงต้อง
01:10บ้อยไปก็ไปสิ
01:21อยู่ดี ๆ พาคนมาเยอะขนาดเลย
01:24จะทำอะไรกับพ่อตัวเองเรียงไง
01:27ท่านคิดถูกแล้วเหรอที่บอกเข
01:29าว่าชุกพาเป็นใคร
01:31เป็นการใช้นี่
01:33สำหรับฟ้าบาทนะแค่ตักเต
01:35ือนเท่านั้น
01:37ที่หลังจะได้ไม่กล้ามาลองดี
01:38กับข้า
01:44อ้าว มาแล้วเหรอ
01:51ลูกซึ้น พี่ไปเตรียมตัวเร็
01:54วเขา
01:55มีที่ที่นึงเราต้องไปด้วยกัน
02:12ท่านแม่
02:16ข้ามาเยี่ยมแล้ว
02:19ข้าคือยีกลืมไง
02:27วันนี้ค่ะ
02:30เรียบพาลูกชายมาเยี่ยมท่านอ
02:32ีกคนหนึ่ง
02:33ใจจริงอยากมานานแล้ว
02:40เห็นหรือเปล่าแล้วท่านแม่
02:42วันนี้ลูกกับหลานต่างเขามาเย
02:45ี่ยมท่านทั้งคู่
02:52มือของแม่ค่ะ จำได้ว่ายา
02:55บกล้านมาก
02:57เพราะก่อนที่เสด็จพ่อจะเรีย
02:58กไปเท่าไว้ตัว
03:02นางเป็นแค่นางใน ที่ทำงานสรพ
03:05ัติในวัง
03:08ตั้งแต่หาบน้ำจนถึงสักล
03:10าง
03:12ตามแต่คนจะเรียกใช้
03:16ตอนเด็กข้าเคยอับอาย
03:19ที่มีแม่แบบนั้น
03:21รังเกียดฐานต่ำต้อยของนางท
03:23ี่สุดเลย
03:24เมื่อเป็นนางใน
03:26ทำไมไม่อยู่อย่างนั้นจนตายไปล่ะ
03:29ทำไมต้องให้ข้าเกิดมาด้วย
03:32ให้คนรู้ถูกเยียดยาม ผมเห็งรั
03:35งแกด้วย
03:37อยู่ก็เหมือนตายทั้งเป็น
03:42แต่ก็เพราะวันนั้น
03:46ครั้งแรกที่ถูกมืออย่าปร้
03:48านของนางมาตีเข้า
03:54จริง ๆ คนเจ็บตัวก็คือข้า
03:57แต่ว่าแม่กลับยิ่งร้องห
03:59ายนักกว่าค่าสิ
04:03ถึงนั้นก็ไม่ได้สำนึกว่า
04:07พฤติกรรมของค่า
04:09ได้ทำให้นางเสียใจ
04:12หลายต่อหลายครั้งนัก
04:17พอค่าโตขึ้น
04:19เริ่มออกจากกวางไป
04:22พระจันตอนกลังคืนจะงามนัก
04:25เห็นแล้ว ชวนให้ตื่นตาตื่นใ
04:29จ
04:30ข้าเขาเลยบอกกับตัวเองว่า
04:32ต่อไปจะไม่กลับวังอีก
04:34จะหนีไปให้ไกลเลย
04:37ไม่กลับไปอีกแล้ว
04:44แต่สุดท้ายเป็นไงรู้ไหม
04:49ข้าเขายังต้องกลับมา
04:51อยู่ในวางที่หน้าเบือนาย
04:55กลับมาเพื่อจะเตรียมขึ้นของ
04:58ราช
05:01เป็นรัชทาย
05:03ไม่ใช่ลูกของพระราชา
05:05แต่เป็นน้องชาย
05:08แถมยังเป็นลูกของสนม
05:11ที่เคยทำให้เสด็จแม่ของพระรา
05:13ชา
05:13ต้องเสียชีวิตไปอีก
05:16นี่และรัชทายา
05:17ตำแหน่งนี้
05:20มันแสนรันทดและจะปูดแค่
05:23ไหน
05:26จะคงรู้ดี
05:33และแล้วลูกของนางกำนันก็ได
05:36้เป็นพระราชา
05:39ฉันหน้าคำจริง ๆ
05:41กุนนางใหญ่น้อยตางจ่องขมิง
05:44ยังว่าแต่ฝายก้าวหน้าที่ไป
05:45เห็นด้วยเลย
05:47แม่แต่พวกหัวเก่าก็พากันคั
05:49ดคารยังหนัก
05:51ตางก็ถกเทียง
05:54ว่าตะแว้ง
05:55หรือแม่กระทั่ง
05:58ทรงนักค่ามาปองร้ายด้วยซ้
06:00ำ
06:01บอกว่าค่ามักใหญ่ไฟสูง
06:04ที่กลับมาคือหวังชิงบัน
06:06ลัง
06:07กลับมาก็ดีแล้ว
06:09อย่างนี้ไปตายซะ
06:12ทำให้ค่า
06:14จำเป็นต้องเอาตัวรอด
06:19ได้การขึ้นมากุ้มอำนาจเสร
06:22็จ
06:25ตอนนั้นในใจค่า
06:28หวังจะเป็นพระราชาที่ดีจร
06:30ิงๆ
06:32ผู้ทิตตนเพื่อชาวบ้าน
06:34ให้พวกเขาได้กินอิ่มทองทุก
06:36วัน
06:37วัตรสามมือ
06:38จริงๆนะ
06:40จะได้ออกกฎหมายหลายชบัก
06:42โดยเฉพาะความเสมอภาพ
06:44เขาก็เป็นตัวตั้งตัวตี
06:46อย่าให้ทุกคนมีความเท่าเทีย
06:48มกันที่สุดเลย
06:53แต่จนทุกวันนี้
06:54ยังต้องอยู่ในวงจรของความข
06:56ัดแจ้ง
06:57ระหว่างคุณนางกับคุณนางด้
06:58วยกันอีก
07:02เสียเวลาตั้งนาน
07:04โดยไม่มีอะไรดีขึ้น
07:06บ้านเมือก็ยังอยู่ที่เดิม
07:09แล้วค่าจะมีเวลาอีกเท่าไห
07:10ร่
07:12และเวลาที่เหลือ
07:15จะมีโอกาสได้เห็น
07:18ผลงานของตัวเองบ้างหรือเปล
07:20่านะ
07:30สริพ่ออย่ารับสันทอทแท้
07:31อย่างนั้นเลย
07:34สิ่งที่คิดเอาไว้ ต้องส่ง
07:36ทำได้แน่
07:39ไม่ใช่สิ เสร็จพ่ออย่างทรงแ
07:40ข็งแรงอยู่
07:42ต้องส่งอยู่อีกนานก็ทำคุณป
07:44ระโยชน์
07:45ให้แก่บ้านเมืองอีกมหาศาล
07:46นะ
07:50จะเชื่อมันในตัวข้าแบบนี้
07:54ฟังแล้วน่าชื่นใจ
07:57มีแรงใจขึ้นอีกเยอะเลย
07:59เฮ้
08:04ลูกสิน
08:07จนกว่ากฎหมายเสมอภาคจะมีการ
08:09ประกาศใช้
08:11พ่ออยากจะกลับมาบริหารรัชก
08:14ารด้วยตัวเองอีก
08:17ส่วนเจ้าก็ไปพักผลสะ
08:19หรือไม่ก็เป็นผู้ช่วยเบิ่ง
08:22หลังก็พอ
08:25เรื่องนี้เจ้าวัดดีไหม
08:40พระประสงของเสด็จพ่อ
08:42ก็จะเป็นต้องคำหนึ่งขึงคว
08:43ามรู้สึกของหม่อมชั้นก็ได้พ
08:45เยอะค่ะ
08:47เมื่อส่งคิดดีแล้ว ม่อมชั้
08:49น ยินดีจะเป็นผู้ช่วย
08:53เกื้อหนูเสด็จพ่อทุกอย่าง ข
08:56อบใจมากลูกพ่อ
09:19ท่านกรวมอาวัง เพียข้าฟอ
09:21บาท
09:22ตั้งแต่พรุ่งนี้ไป ข้าจะออกว
09:25่ารัจการเอง
09:27ใครมีเรื่องรายงานเราจะส่งนีกา
09:29มาให้ข้าดู
09:31ก็ให้อยู่ในท้องพระโลงนี่แล้
09:33ว
09:34ไปประกาศตามนี้
09:36รับซ้า พระเจ้าค่ะ
09:48ว่ารัจการเอง ประบาทคิดยัง
09:51ไงขันแน่เนี่ย
09:52เฮ้ย ก็ถึงว่านะสิ
09:55แม้จะทำเพื่อกฎหมายเสมอผ้า
09:57แต่ก็ทรงแต่งตั้งให้องค์ชาย
10:00เป็นผู้สำเร็จรัชการแทนอยู่
10:01แล้ว
10:03ถ้าประบาททรงคิดจะลิดรอน
10:04อำนาจขององค์ชาย
10:06เหตุผลก็มีอยู่ข้อดเดียว
10:10ก็คือกลัวจะถูกพกคาม
10:12พกคามยังไง
10:14อาจพระสงรู้ว่า องค์ชายทรง
10:16สำเร็จไทย
10:17เหตุการณ์ที่เกิดพึ่นในปี
10:18ขับจิน
10:20หรือเปล่าละท่าน คิดดู
10:22ว่ารัจการเองแล้ว แล้วองค์ชาย
10:27ก็ยอมรับเงิน
10:29เห็นว่าเป็นอย่างนั้น
10:30โห พูดเป็นเล่นหน้า ทำไมเกิดเร
10:33ื่องแบบนั้นได้
10:34ถ้าแล้วองค์ชายยังไม่ได้ทุ
10:35นฝาบาท
10:36เกี่ยวกับเรื่องชุกพาให้รู้
10:38ว่า เรื่องแค่นี้ทำไมต้องคิดเย
10:40อะนักหนาเนี่ย
10:42อ่านใจยากดีกว่าพ่อเขาจะอ
10:44ีกนั้น ๆ
10:53องค์ชายทำไมถึงได้
10:55องค์ชาย พระชัยยามาขอเฝ้าพระ
10:58ยะค่า
11:10ต้องมาพบค่าถึงที่นี่ มีเรื่
11:12องอะไรอย่างนั้นเหรอ
11:14ปลดให้คนอื่นออกไปก่อนได้ไหมพ
11:17ี่ค่ะ
11:33สาเหตุเพราะอะไรพี่ค่ะ
11:37เจ้ากลับไปก่อนได้ไหม
11:39เจ้าไม่มีแก่ใจอยากเธอลอกกั
11:40บเจ้าในตอนนี้ เพราะฉะนั้น
11:42นอกจากซืpee เรื่องคัธกรรมแล้ว
11:44องค์ชายจะทำอะไรอีก
11:46ช่วยบอกหมมฉันได้ไหม
11:48ไม่มีอะไรหลอก เธออย่าคิดมากเลย
11:50พายอย่างนั้นเหลeme reg up
11:52่านdedธีกว่าandenツอนาททางที่ต้
11:56องช่วยดีครับ
12:00หมมฉัน อยากรู้เหตุผลหน่อยได้ไ
12:03หมพี่ค่ะ
12:12เวลาที่ข้าไม่อยากจะพูดกับใ
12:13คร
12:14จะค่ะได้ยินคำตอบจากปากของ
12:16ข้าหรือเปล่า
12:22ถึงไม่อยากรับสั่งก็ได้
12:24แต่ขอให้จำไว้เรื่องนึง
12:26ต่อไป
12:27อย่าทำอะไรที่ไม่สมกับพระเกียต
12:29ของชาย
12:30ขอส่งคิดให้หนักด้วย
12:32ทุกวันนี้ tracepreneurs in earnest
12:35ต่างวิภาควิจารย์เกี่ยวกับ
12:36เรื่องส่วนพระองค์
12:37ไม่รู้สึกไม่หอมนะ
12:42หม่มฉันไม่ได้ทูนในฐานมัน
12:44ชายา
12:46แต่ในฐานแม่ของลูก
12:49เด็กที่พึ้งจะสามควบ
12:52หม่มฉันทูนในฐานแม่ของลุ
12:53กซาลตั้งหัก
12:55ขอให้นึกถึงตัวเองบ้าง
12:58เพราะถ้าฐานหน้าขององชายสัน
12:59ครอนก็จะกระทบถึงฐานหน้าของล
13:01ูกด้วย
13:04สุ่งจำข้อนี้ไว้ให้ดี
13:21ม่อมฉันก็มีความเห็นเช่น
13:23เดียวกับพระชายาพระยะค่ะ
13:26ฟ่าบาดนองรัชการเอง นั่งแป
13:28ลว่าจะจำกัดอำนาจของทุก
13:29พา
13:29ค่ารวนว่าท่านจะพูดอะไร ה Mon
13:32ต้องคิดสักนิด ไม่ได้จะทรง
13:33ยินยอม เดี๋ยวไม่แต่ถามอะไรเลยส
13:35ักคำเดียว
13:36ถ้าองชายไม่มีอำนาจอยู่ในม
13:37ือ
13:39แล้วฝ่าบาททรงรู้ องชายรู้เร
13:41ื่องเกี่ยวกับชุกภา
13:42แล้วเราจะรับมือได้ยังไง รว
13:44มถึงพวกคุณนั่งหัวเก่าที่
13:45จะ...
13:45ความเสมอภาค
13:48เพื่อไม่ให้ถูกค่าสงสัยอี
13:50ก
13:51เสร็จพ่อ
13:52คืนขดาษพ่าไปที่สุดสารของ
13:54ท่าน salads
13:55เอากศหมายเสมอภาพมาต่อรอง 猶า
13:58ความเป็นหมายให้ค่าฟัง
14:00องชาย vem
14:01นันคือความจริงใจ
14:04เพื่อให้กศหมายนี้ได้ออกมา 如此
14:06สัถwart เพราะ sticking ทุ่งเทอย่างหน้ cause
14:10นันคือความตั้งใจของพระองค
14:12แต่ว่า...
14:15เขาคือเสร็จพ่อที่ค่ารู้จ
14:16ัก
14:18ส่งเป็นผ้ biodทราทที่อยังเรี
14:19ยบง่าย
14:20ไม่นิยมความฟุ้งเฝอ แต่งกาย
14:23ด้วยพ่าธรรมดาที่ชาวบ้าน
14:24ใส่กัน
14:26ตั้งแต่เช้ายันข่ำ พลุกอยู่
14:28กับเรื่องของบ้านเมืองเป็นหลั
14:30ด
14:31แพบไม่เคยหยุดพักเลย
14:34นี่และคือพ่อของค่าล่ะ
14:37ที่ส่งต้องการมบความเท่าเที
14:39ยม ให้แก่รัสดอนทั้งหลาย
14:41ส่งบัญญาติกรฐหมายชะบับ
14:43นี้มาหลายปีแล้ว
14:45มอง จะให้ประกาศใช้ได้
14:49เพื่อไม่ค่าระแวงในตัวเขา
14:53ถึงกับเอาเรื่องนี้มาต่อรอง
14:56น้องชาย
14:58พระตอนนี้ค่าไม่ใช่ลูกของเขา
15:01แต่เป็นน้องชาย
15:03มันที่สมัยก่อนเสด็จพ่อ
15:04เป็นแค่พระอนุชา
15:06ผลจะเป็นยังไง
15:09ปล่อยวางความคิดส่วนตัวล
15:11งก่อนเธอนะ
15:13ประจังกวันเสด็บพ่อ ทรงข
15:15ับเคลื่อนกฎหมายใหม่ จะมีผลประ
15:17กาศใช้
15:19แล้วอย่างน้อย ก็ทรงมีเวลาจ
15:21นถึงวันนั้นก่อน
15:30พื้นเพคงหญี่จ่องส่องเป็นช
15:32าวเขายังจูเลย
15:34เธออีกเพลียนมาก
15:36อ๋อ มาแล้วเหรอ
15:41รบสั่งให้หาหรือพระเยอะค่ะ
15:42ค่าอยากจะคุยเรื่องสับเรียนต
15:45ำแหน่งกับเจ้า Window นึง
15:47มานั้นใกล้ๆหน่อยสิ เรื่องตำแ
15:57หน่งทำไมเหรอพระเยอะค่ะ
15:59ถามได้ทำไมเหรอ ก็เจ้าน่ะ
16:02เพิ่งสั่งประเสwaterณพอดีไปไม่ใช
16:04่หรор
16:05พ่อจะแน่งว่างลงก็ต้องหา
16:07คนมาแทนบ้างซิ
16:10ส่วงอัภายที่หมอมฉัน ไม่ทั
16:12นได้คิด
16:15คิมซังโน นี่ก็ยีจองซอง วุ
16:22่งพงหัน ยังมีโชว์แจโห
16:28กำลังคิดอยู่ว่า สี่คนนี้ อา
16:33จเลือกคนได้คนหนึ่งมาแทน
16:35งั้น ถ้าจะให้ช่วงสนับสนุ
16:46นทานกฎหมายใหม่ ก็เป็นใต้เท้
16:48า คิมซังโน ดีไหม พเฮียค่ะ
16:51เป็นผู้เที่ยวชาญทางท่านศรษ
16:52ฐกิจ น่าจะเหมาะกว่าคนอื่น
16:56หน้าสดายว่า เป็นคนใจแคบไปหน
16:59่อย
17:00ความว่า เสร็จพ่อตรงต้องก
17:02ารขุนทางที่มอการไกลอย่างนั้น
17:03เฉยมั้ย พเฮียค่ะ
17:06ในความคิดของพ่อ ยีจองซองเป
17:09็นผู้ใหญ่น่าจะเหมาะที่สุด
17:14บรสทำไม คิดประเข้าอออนแอร์
17:17หรือ
17:18ไม่ใช่ พเฮียค่ะ เสร็จพ่อ
17:23หาเธอเมื่อเจ้าเห็นด้วยก็เป็
17:26นเขาแล้วกัน
17:28คนกาวมาจากฝายอนุรักษ์ งั้นค
17:30นนี้ก็ให้ฝายก้าวหน้าได้ลองเป
17:33็นดูสักครั้งหนึ่งแล้วกัน
17:35ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วพระเยค
17:38า สะเด็บพ่อ
17:42เอาละ จันมาดูอีกที แล้วเสี
17:46ยนาทซายจะเป็นใครดี
18:01เป็นได้ไปอีกเหรอ ให้ดูประวั
18:03ติก็ไม่ดู มันจ้องหน้าพ่อ
18:05ทำไมกัน
18:06หน้าค่ามีอะไรผิดปกติจังนั้
18:09นอ่ะ
18:10รับเรา ไม่มีอะไรหรอกพระเยคา
18:15ร้ายสระจริงจริงเลย น้ำตาค
18:18ลอเสียกันอ่ะ
18:40ถึงปิดบังจริงก็ไม่จะผล
18:42เสียต่อเราเท่าไหร่
18:44เราดูสักพักแล้วกัน ถ้ามีอะไรเป
18:47ลี่ยนแปลงก็ค่อยหาทางรับ
18:49มือกันต่อไปกัน
18:51อ่ะ
19:02ให้เสียนาซ้าย อีกจังสองเป็
19:05นมหาเสียนาปุติ
19:08สุดคิ้มสังโนให้เป็นเสีย
19:09นาซ้ายแทน
19:13ที่เจ้าเมืองหันสอง โชเจ้าโห
19:16เป็นเจ้ากรมฝ่ายสาย
19:19หวังว่าคงจะพอใจ
19:21ไม่มีใครคัดคาดอีกนะ
19:23เป็นอักรณายิ่งแล้วพยาค
19:26า
19:28ยังมีเจ้ากรมปากวนซู ให้ด
19:31ูแลฝ่ายปกคร้องแทน
19:32ช่วยกันกับฮุงเคฮี ครับเคล
19:35ื่อนกฎหมายใหม่ของเรา
19:38เป้าหมายคือความผาสุขของรั
19:40ศดอน
19:45เรื่องนี้เราจะพยายามอย่างเต็มที่
19:47นำรับพระบัญชาพยาค่ะ
19:50เป็นพระการุณายิ่งแล้วพยา
19:52ค่ะ
19:53เรื่องนี้เราจะพยายามอย่างเซ็มของเรา
19:57จบปกติ http อย่างเท่า
20:03ชั้นก็พอรับคาติ
20:05นำรับพระบบคาติ
20:29เธอเป็นไงท่าน เพราะมันอยากท
20:31ี่หวามเมื่อเราจะลงตัวเสียที
20:32สวยพระเรือนและสวยทหาร เราจะยังเก
20:36็บเหมือนเดิบ เพื่อไม่ให้มีคว
20:37ามเหลือมล้ำนะพระยะครับ
20:40ดีมาก ต้องคิดแบบนี้สิ จะให้
20:44บ้านเมืองก้าวหน้า ต้องไม่มี
20:46การแบ่งชนชั้น
20:48ขอว่า น่าพ Timote to overcome the ground มีการต
20:51้านในเรื่องนี้
20:52ทำไมล่ะ
20:53ทุกวันนี้มีคุณนางหลายไฟย
20:56แม่จะไม่พูดอะไร
20:58แต่ก็ไม่พอใจรื่องเก็บสวยปั
21:00ญญล์ดasonable
21:01เราก้องแกประหาจุดนี่กันก่
21:03อนนะพระเดียบเค้า
21:08ถ้าอย่างนั้นข้าจะไปเยี่ยมรา
21:10ษดรณ
21:11ถามความเห็นพวกเขา ว่าแต่ละคน
21:14้าคิดยังไงกันบ้าง
21:15แต่พ่อ
21:17อืมๆ
21:38เอาเงินไงป่ะห่ะ
21:40ห้ามเงินไงป่ะห่ะ
21:44ข้าวฝาบาด...
21:46ฝาบาด ละอีกรับเรืองสวยอิ
21:49่งเลยนะ
21:49มาเถอะเถอะ อย่าบวงเลย
21:51อ่างนี้ถ้าเป็นปัญหาไรก็ ให
21:53้คุยกับองชายยิษุ์ได้เลย
21:57จะยอมลดจากสองส่วน เป็นหนึ่
21:59งส่วนจริงเหรอพยะค่ะ
22:00ใช่แล้ว
22:01ข้ากับลูกจะช่วยกัน ครับเพล
22:04ือนกฎหมายใหม่
22:06ให้ทุกฝ่ายไม่ควางเสมอภาก เท่
22:08าเทียวกัน
22:08หลายนฟεนฟ
22:09หลายนฟ
22:10หลายนฟ
22:12หลายนฟ
22:32กดปารเสมอผ่ากไม่ใช่ SEU ONE เป็
22:34นตัวปรàมเหมือน
22:36มาแต่ช hero ก็ต้องเพิ่มพาสี อย่
22:38างนั้น
22:39độกต้องดูว่าจะไปรอดไหม
22:46กดมายเสมอภาคก็จะเสร็จสิ่
22:47นแล้ว
22:49แต่เกี่ยวกับเรื่องครองราช เดี๋ย
22:50วไม่ชอบธรรม
22:52ไม่ทราบ�รมมีดำริberries
22:54เกี่ยวกับเรื่องนี้ยังไงบ้าง
22:58เรื่องในปีขับจรินนับแต่นี้
23:00ให้เงียบผายไปเสรยดีมั้ยเซีย
23:02กครับ
23:03ไม่ได้
23:04นั่นจะจดหมายเหตุแล้ว ไปสืบดู
23:06ว่าตอนนั้น ยังมีการจดบัน
23:08ทึกที่ไหนอีกบ้าง
23:10เคียบกันแล้ว เรื่องที่เกิดใน
23:11สมัยนั้น
23:19เพื่อให้ได้ข้อเทศจริงมา เกี่ย
23:21วกับคดีกัตรกรรม
23:23เราต้องได้ต้นฉบับนั้นมา
23:26ดูเฉพาะต้นฉบับที่อยู่กับ
23:28ผู้เห็นเหตุการณ์จริง
23:58เพราะที่รู้ตอนนี้ก็คือขิม
23:59แตก
24:00วันนี้หลุกชายสกคนมาอีก แต่ล
24:02ูกข้าก็ยังปฎธิเศษทาดเดี
24:04ยว
24:05ทำไมไม่ยอม นั่นเป็นเรื่องดีไม่
24:08ใช่อ่ะ
24:08การที่หลุกชายกระตือรือร้
24:10น อยากให้เขาไปทำงานต่อ
24:12สาเหตุก็เพราะเป็นลูกชายข
24:14้า จะสึงความรับโดยใช้เขาเป
24:16็นสอบหาส
24:17ลองคิดนะอีกแง่บังซิ ไม่แ
24:20น่ว่าลูกชายท่านอาจจะเป็น
24:22ประโยชน์กับเราก็ได้
24:24ต็อีกมินฮืสรพยมอีกกั
24:25บมาจุง แล้วจะยอมช่วยเราเหล้า
24:27ผู้ยัก
24:28เพราะน่านจะเกี่ยวถึงอนาคตพ
24:30่อเขาด้วย
24:34เท่าที่ดูมา รู้สึกว่ השok เขาไม
24:37่ห์กับท้าจะคล้ายกันบางอย
24:39่าง
24:39ขึ้นคน เทนตรง ใครๆ ก็ว่าเจ้
24:45าแบบนี้ใช่ไหม
24:47แค้น้อยไม่ทรא�บ
24:48เทนตรงเกินไปก็หน้าเมื่อเหมื
24:50อนกัน
24:51อืม ต้องรู้จังยืดหยุ่นบ
24:53้าง
24:55ถ้าจะคิดดูใหม่ครับ
24:57เทียมกับหลักการและกุณธร
24:58รมที่ยืดถือ
25:00ชีวิตยังมีคำว่าอารุมอ
25:01ร่อย
25:05ในความคิดเจ้าบ้านเมือนี่เป็
25:07นของใคร
25:08ไม่ใช่ของราสดรหรอกนะไง
25:10ถังงั้น ใครคือคนที่ดูแลพวกเข
25:12า
25:14ประราชาหรือเปล่า
25:16ไม่ใช่เลย
25:17เป็นชนชั้นศักดินาและคุณ
25:20นางกะหน้า
25:22ปียิมจินและพยองจ้ารู้aha
25:24เคยเกิดเรื่องกบท
25:26เจ้าเป็นถหารก็น่าจะรู้ดีก
25:28ว่าค่า
25:29ลองตอบมาหน่อยค่ะ
25:30พระราชาได้ทำอะไรในตอนนั้นบ้าง
25:35ไอ้หลบซ้อน
25:37โหกต้อง
25:38เก็บข้าวของรุ่นนี้ไปอย่างเร็
25:40ว
25:41เหลือจะคุณนางและ ชนชั้นสูง
25:43ให้ดูแลบ้านเมือง
25:44เพ Gesichtกุ้มอำนาจเอาไว
25:47ไม่มีกำลาดเอียดต์
25:49ารุ่งนี้เช้า ไปเข้าเปราอยู่กั
25:55บองค์ชาย ส่ะ
25:56เป็นตัวแทนพวกเรา กอยดูองค์ช
25:58ายไว้ ย้ำเน Dallas
26:01ไม่อย่างไร思 Quantum สะ
26:03อยู่ตรมนักทงกุ่ง สะ
26:05นั้นเขาก็จะรู้ว่าความหมายเอง
26:10ตอดเท้า
26:11โอ้ เกี่ยบกันแล้ว
26:14มารออยู่แล้วครับ
26:16เริ่มทำงานแล้วเจ้าจะรู้เอง
26:21เชื่อว่าเจ้าคงไม่ทั้งเลือกท
26:23ี่ถูกต้อง
26:25ถ้าสามารถทำได้ดี
26:28พ่อเจ้าจะได้เป็นผู้นำ
26:30ฝ่ายอนุรักษ์ของเราซืบต่อจ
26:32ักข้า
26:33ลั้งจากนั้นก็จะเป็นของเจ้าต
26:35่อไป
26:38จำไหวให้ดีละ
26:40ตำแหน่งผู้นำฝ่ายอนุรักษ์
26:42japona
26:44ได้ทำงานเพื่อราสดอดีกว่าพ
26:45ระราชาที่อยู่บนบลังเส้ออี
26:47กน่ะ
27:04เพื่อบอกการสัญญาตจะถูกขโม
27:06ยไปจากเราอีกก็ต้องหาทางเก็บ
27:08ไว้ให้มิดชิต
27:15คลาวนี้จะให้อยู่ในสายตาของฝ
27:18ามาดด้วยสัน
27:42อุ้ม องชาย องค์เครักฝ่ายซ้าย
27:46คนใหม่มินฮือซพมาแล้วพระยะ
27:48ค่ะ
27:55อุ้ม
27:55แต่ที่สุดเจ้าก็ยอมมาสักที
27:57เพื่อนเจ้าปฏิเศษครั้งแล้วครั้ง
27:59แล้ว
28:00ถ้ายังนิดว่าต้องไปพบด้
28:01วยตัวเอง เจ้าถึงเจ้ายอมมาส
28:03ันแล้ว
28:04ส่งอภัยด้วยพระยะค่ะ
28:06ก็เป็นไรหลอก ไม่มียอมกลับ
28:07มาแบบนี้ก็ดีแล้ว
28:10กรบกวนเจ้าหน่อยนะ
28:12หมอมเช้นจะทำตามหน้าที่พระยะค
28:13่ะ
28:15อีกขึ้นชั่วยามองชายต้องไปพ
28:16บกับเรานักวิชาการ
28:18ให้จะเป็นองคระรักอยู่เกียงข้
28:20าง
28:20เพื่อดูแลความปลอดภัยองชาย เข
28:22้าใจไหม
28:23ข้าทราบแล้ว
28:29ฝาบาดจะเสด็จออกไปจริงเหรอ
28:32ก็แล้วจะเปลกตรงไหน คงไม่ใช่
28:34มาต้อนรับปรกนะ
28:36ค่ะรู้ว่าท่านไม่พอใจกฎหม
28:39ายหมายของเรามาก
28:41แต่ยังไงก็หวังว่าคงให้
28:43กอเรื่องขึ้นมาล่ะ
28:44กอเรื่องอะไรแล้ววิยาคา ทำไมรับ
28:47สั่งให้น้อยใจอย่างงั้น
28:49มมชั้นแค่หวังว่า ฟาบาท
28:52จะทรงเป็นพระราชาที่ดีก็พ
28:54อใจแล้ว
29:05อ่ะ องชาย! องมชาย!
29:10- ไม่เลือกอะไรอีกแหละ?
29:12เกิดเลือกนะพระเยอะคา
29:24ถ้าทำอะไรนะ? ว่าๆ
29:26จะได้ไปพบพวกเขาวันอื่นก้อด
29:28ได้
29:29วันนี้уйทรงเว้นก่อน เธอ พระยะ
29:31ค่ะ
29:32อย่าไม่ได้ถ่อยไปอีก ไม่ได้ พระ
29:35ยะ
29:36แต่เต้าปั๊ว นี่เป็นการลบหล
29:38ุเบืองโฉงน่ะท่าน
29:39ใครก็ไม่ต้องไปพูดมาก
29:40เลransภาฟาบาศ ขาไปก่อน
29:42เป็นเต้าหุ่ง
29:43พระยะส์ขอ
29:45หาตัวเขาออกมา แล้วก็เปิดประต
29:46ู
29:47Olympics.
29:51เธอฝ่ามาท.
29:53รับสั่งให้ประหั bod.
29:54ผ่าการกองรับฐาน Oyster Centre.
29:55อย่าหยินไม้ เอาตัวออกมา 4
29:57ให้ saints.
29:58จะหยิ่งajes transferring這樣的 뿌� THOM Tek 코
30:00อยากฝ่า Klimaڈซัก香 บำฉันace,
30:02อยากก defe pay of й bac видите expression.
30:03ฝ้ามาท.
30:06wieterem、ที่ไม้ Money.
30:09ฝ้ามาท
30:20ไม่สมควรคืนภาศีอย่างเท่า
30:22เทียมพยาค่า
30:37บ้านเมืองมีการแบ่งทนชั้น จะ
30:40ให้เราเท่าเทียงกับเท่าบ้านท
30:41ั่วไปได้ยังไง
30:45แต่พ่อวันนี้ข้าวัดให้ทะห
30:48ารถอยไป ไม่ต้องใช้
30:50แต่ว่า...
30:51เราต้องเกรียกลองพวกเขา ไม่คนให้
30:53ทะหารติดตามมาด้วย
30:55เดี๋ยวจะหาว่าใช้กำลังคม
30:57คู่
31:11ไม่สมควรคืนภาศีอย่างเท่า
31:14เทียมพยาค่า
31:27เราไม่ชนชั้นสูง ไม่ควรให้เท่
31:29าเทียมกับชาวบ้านทั่วไป
31:31หน้าทีของทุกคนไม่เกี่ยกับช
31:33นชั้น
31:36ชั่วสามไม่ได้เป็นของชนชั้นส
31:38ูงกลมเดียวหรอกนะ
31:39การเสียภาศีเป็นหน้าทีของช
31:41าวบ้านอยู่แล้ว
31:42หน้าทีของเราคือปกป้องบ้านเม
31:44ือง
31:44ดูแล้วให้มีความสงบก็พอแล
31:46้วนะพยาค่า
31:48แต่ว่ารักษำนักจะต้องเสียป
31:50ระสี ด้วยเหมือนกัน
31:51เหลือนที่ได้มา จะไม่ใช้สักแดง
31:54เอาไว้เหนื่นกล่องทัพทั้งหม
31:55ดเลย
31:56ได้ jóvenes brushes ศัำนักก็จะทำเป็นแบบ
31:59อย่าง
32:00ผู้ทางกับจุงเข้าใจตามนี้
32:02อย่าไขความรสุรค์ของข้าอ
32:03ีกเลยแล้วนะ
32:06ไม่ได้ ! หน่างfrage
32:08ถ้าให้เราโท่ เทียมก Shirley แล้วก็ ม
32:11ิซู้
32:13สกประหานเราซะ เราไปอยู่ในโลงดี
32:16กว่า
32:18โรสงเห็นแก่จาริจประเภนีด
32:25้วยเธอ
32:26สกพิจาราด้วยค่ะ
32:29ไม่ก็ตามที่พิจาริจ แม้แต่ฝ
32:32าบาตก็ไม่คู่ควรจะเป็นพระช
32:34่อยอีกแล้ว รัพยาค่ะ
32:36ข้าเห็นแก่รัสดอดมากก่อน
32:38รัสดอดจะเป็นเจ้าของประเทศน
32:39ี้
32:40รู้อยู่ว่าผู้เขาต้องรับพาร่
32:42ะ แค่ช่วยแบ็นแบบประช่วยไม
32:44่ได้
32:44ไม่เข็นหรอแค่ exacerb่วนทุกร้
32:45อวัต trabalมัน คนแบบนี้ไม่คู่คว
32:48รไปพระชาเหมือนกัน
32:49ต่อให้พวกเราแบ็นแบบรึ Casita silicon
32:52領ั้ย รบชน Bref ทำลายทรoot ทรัพยา
32:55ค่ะ
32:55ฉ Saturn กับไปตากับบาดป่าเมือง
32:58เธอร์
32:59สfiction กับไปยาง Samsung หรือประเทศเรีย
33:01กปัอกไหม
33:05ไม่ได้
33:06อันนี่ ไม่ได้ados ไม่ได้
33:09occidentify ไม่ได้ดี
33:12กล้าหยกล่าทำเหิมเกือเมตinterpret
33:13ีเลยหละ
33:14ต้องไม่ส่งรับฟังค부터ickerball Бั
33:15ลดิต
33:15นี่คือ oradakerpiece ของเขาราตขนาดท่
33:17анов
33:17oyster visitors
33:18พためates พระบาด
33:21แต่พระบาด
33:23อาก็แล้ว
33:28ves yues yues
33:28วันนี่พวกจะตายก่อน
33:31หรือให้ข้าตายก่อน
33:34ก็มาล้งกันให้รู้ไป
33:35ให้มันรวมไป ให้ไม่กล้อคำค
33:37ู่หลางลาง
33:38อย่าดูเมื่อกี้ ได้ลองพูดแอ่ง
33:40ที่สิ
33:40เตร็จพา หรือ หรือไว้
33:44เตร็จพา แกงกี้มาพูดกับพา
33:45อ่องสิ
33:46เตร็จพา หวากนี่นักดีดัง มา
33:48แกละธรรมของพวกท่านในวันน
33:52ี้ ค่าจะจำเอาไว้
33:56คนที่ไม่คิดร่วมทุก beyond ร่วม
33:58สุขกับราศดอนนั้น
34:00ความยิตติดและเห็นแก่ตัว
34:02ของพวกท่านทุกคน
34:03ก็จะจำใส่ใจไว้ให้แม่นเลย
34:13เตร็จพ่อ เรากลับตัวมาก่อนเถ
34:16อะนะพระเยอะค่ะ
34:16ไม่ ยังกลับไปไม่ด้ะ ถ้าจะส
34:19ู้กับพวกเขาซึ่งก่อน
34:21ไหนว่าถึงเวลาถอยเขาควรจะถ
34:22อยอย่างไรพระเยอะค่ะ
34:23หรือเป็นวิธีแห่งราชาย
34:25ังไงล่ะ
34:28เรายังมีเวลาที่จะคิดอีก
34:31ผมจะหาทางออกสำหรับเรื่องนี้เ
34:33อง
34:34แต่ว่า สะเด็บพ่อ
34:36ขอให้สวงถนอมพระวรากายไว้
34:38ก่อนเถอะพระเยอะค่ะ
34:39อืม ตัวน่ะ
34:46พระยุงฝอมหาดขึ้นมาเร็ว ฝ
34:49อมหาด
34:49ไม่ต้อง
34:51แต่พ่อ มองฉันจะพาเข้าไปข้าง
34:54ในเองนะพระเยอะค่ะ
35:02แห่งไม่ไม่แบบ้าหาดoka
35:09แล้วiquementครíchน Yeonb
35:11สหwnรรรก
35:12ข้างไรนี้
35:14แต่ด้วย
35:19投จ 스�ม
35:19สามติ
35:20โท้ๆ
35:21ส์
35:24อสุด
35:26ขอบใจทุกคนมาก
35:29ตอนนี้แค่รอให้ฝ่าบาดส่ง
35:31เปลี่ยนพระไทยเท่านั้น
35:46ลุก...ลุกซึ่น...ลุกซึ่นใช
35:48่ไหม
35:48พระเจ้าค่าเสด็จพ่อ บ่อมท
35:50ันอยู่นี่แล้ว
36:09ดูเหมือนว่า...กฎไม้ใหม่จะผ่
36:14านยากสันแล้ว
36:17จริงหรือเปล่า
36:20ถ้าเราเห็นพวกเขาเป็นสัตรู
36:23หรือแม่แต่ไม่ฟังคำเตือน
36:25ก็ยากจะพกครองบ้านเมืองต่อไปได
36:28้อีก
36:30ถ้าเป็นตอนนี้ คิดขัดแย้ง
36:32กับพวกเขา
36:33อาจไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่รั
36:35บสั่งเลย
36:35คุ้งเคอีย...ปักมุญซู
36:40คนที่ดูแลเรื่องนี้อยู่ที่ไหน
36:42คิดว่าคงรอเฝ้าอยู่ข้างนอก
36:44แล้ว พระเย้ค่ะ
36:47ให้พวกเขาไปที่ท้องพระรง
36:49เสร็จพ่อ เค้ยพระชวนอยู่แล้ว
36:50พระเย้ค่ะ
36:51เห harryว...ไม่เป็นรายแล้ว
36:52นี่พระเย้เวลาจะมานอน
36:53แต่กลบลมมาวั่ง...ไม่เชิญผู้เข
36:57ามาเร่ว
36:59เรื่องสวยพวกเย้นตอนนี้แม่ยัง
37:00ปรับไม่ได้
37:02แต่พระสิทธียาบ้านแบกรับ
37:03อยู่ตอนนี้
37:05ก็ถือว่าหนักมาก
37:07ค่า entreg mommy mom
37:08ค่าやกจะให้ circuit
37:11จะเอาอะไรมาชดเชยล่ะพระเยอค่ะ
37:13ข้าใช้จายในวังนี้แล้ว
37:16จะให้รถลงไปครึ่งหนึ่ง
37:19รวมถึงที่ทางรายนาของหลวง
37:21ที่เคยจะรับการเว้นภาษี
37:22ก็ให้จัดเก็บมา
37:24รวมกันไปก็ใช้ในกองทัพ
37:27นอกจากนี้ก็ไปหาทางอื่นที่จะเก
37:30็บเป็นสวยทหารมา
37:32แล้วค่อยมารายงานค่ะ
37:34เป็นพระการณายิ่งแล้วพระเยอ
37:36ค่ะ
37:41อืม อืม อืม
37:44อืม
38:32เจ้าคงจะแส่สอ ชื่อจีดัมใช
38:34่ไหม
38:36แล้วท่าน เป็นใคร
38:38เขาจะมาพบพ่อเจ้า
38:45จำได้ว่าเจ้าชอบอ่านนึงส
38:47ือ ตั้งแต่ยังเด็กเลย
38:49สุดท้ายก็เลยมาอยู่แบบนี้
38:52เรามาได้เจอกันหลายปีที่เดียวนะ
38:55เวลานะ ผ่านไปเร็วนะ
38:57จำได้ว่าเราจากกันเมื่อปีมู
38:59ซิน
39:00รวมรวมแล้วก่อนน่าจะเอา 26 ปี
39:03ได้แล้ว
39:04ชีวิตตอนนี้เป็นยังไงบ้าง
39:06ล่ะ
39:11แล้วถ้าเราสบายดีไหมล่ะ
39:14นึกถึงสมัยก่อน ตอนนั้นถ้
39:16าเราสองคน
39:17ไม่ทิ้งกับดมการและต่างคนต
39:19่างนี้แล้วก็
39:21ผลจะเป็นยังไงก็ไม่รู้
39:23เรื่องผ่านไปจากนานนมแล้ว โปรด
39:25จะพูดอีกเลยนะ
39:26ถ้าตอนนั้นเราต่างก็ไม่หนี ยื
39:29นการสู้ถึงที่สุดแล้วก็
39:32ไม่แน่นะ อาจช่วยให้บ้านเมือง
39:35ดีกว่านี้หรือเปล่า
39:37นี่เป็นสิ่งที่ข้ามักจะคิด
39:39ซ้ำอยู่บ่อยบ่อย
39:42แต่ว่าค่าลืมไปหมดอ่ะ
39:45ใช่ มันควรจะลืมถึงอยู่ต่อ
39:48ได้ różnych
39:48idée เขาก็คิดไม่ตามกับเจ้า ลืม
39:52ให้หมดสะ
39:53เพราะแม่จะดัронทุรังสู้ต่
39:55อ โลกนี้มันก็ไม่มีอะไรเปลีย
39:58นอยู่ดี
40:01เพราะฉะะนั้น เราจริงควนลื
40:04มให้หมด
40:06เพราะสุดท้ายบ้านเมือง ก็เป็
40:07นยักที่เห็นเนี่ย Whisdy
40:15ทรงโซกยอง
40:20เป็นบัทธิกับของชั่งเขียน
40:22ทรงโซกยองนี่นะ
40:23ลองอาญดูสิ
40:27เป็นความจริงอ่ะเนี่ย
40:37เป็นความจริงอ่ะเนี่ย
40:38สัญญาเว accomplishment ที่เป็นหลักขาสบ
40:40ขันในการปลงพระชน
40:41กำลังถéticaป frick fist ขึ้นต่อfoodี่อ
40:44วกนอยู่ที่ทรมณ์และอีู
40:45เพื่อสัญญาฉบบนี้พักก่อนไม
40:48่หลายคนที่เสียชีวิตไป
40:50ลูกสาวเจ้าก็ตามสื่อปเรียน
40:52ี้จนรู้ว่าเกี่ยวกับการตายของ
40:54สิ้นฮึงบุ resident
40:55ข้าก็สงสัยว่า ขดีที่เกิด
40:58สาเห็นมาจากสัญญาชบับนี่
41:05เขาบอกว่ากะดีสินหึงบุก เก
41:08ี่ยวกข้องกับอะไรนะ
41:32ท่านรีบกลับไปสัดดีกว่า
41:33บะ
41:33ปัญหาเรื่องนี่ เราจะนิ่งเฉยไม่
41:36ได้อีก ไม่ใช่มึง
41:37ต่อให้ไม่ทำอะไรเลย คุณให้ชาวบ้
41:40านเดี๋ยวรู้ความจริงเ� imagery
41:41อ่างหลังกันบ้าง approx.พวกเขามีส
41:44ิดได้รับรู้ว่าควราชาองค
41:45์นี้เนี่ย
41:47แท้จริงเป็นคนยังไงกันเ
41:48น่ะ
41:48ได้ยังไง รู้แล้วจะช่วยอะไรได้บ
41:50้างเหリіз
41:51พระเจ้าขยงจงสวันค้นไป 40 ป
41:53ี เขามีการขุดคุ้ยเรื่องนี้ แต่
41:56สุดท่านแล้วก็เงียบหาไฮไป玩
41:58ถ้าเราจะเอามาแplinแชร์อีก จนว
42:00ันนี้ ก็ไม่มีถุนอะไรแล้ว
42:03ยากมาากกว่าก็แข่ เอาไปวิจาร์
42:05ใ nurth in DID
42:05เราไปที่สนุกปากมาเท่านั้นเองเธอ
42:07จะหรือเปล่า
42:08ค่ารู้ว่า เจ้ามonsenseคิดแบบนี้
42:12ยังไม่รีบออกไป
42:15ข้าจักฟาเป็นทึกนี่ไว้ก
42:16่อนแล้วค่ะ
42:21ข้าตอนนี้เราไม่ทำอะไรเลย
42:30ความทุกข์ก็จะตกกับคนรุ่
42:32นหลัง
42:33ก็อย่าให้ลูกสาวเจ้าไปใช้ช
42:36ีวิตอยู่ในโลก
42:37ที่อยู่โภตร้าย
42:39แม่แต่พระราชายังข้าได้ลง
42:42แล้วคิดว่นนางจะมีความสุขได
42:45้หรือเปล่า
42:48เชิญหน่อยเดี๋ยวข้าออกไปส่ง
43:00ไม่ต้องเสียเวลาส่งอีกนะ
43:03นั้นท่อนก็ค่อยๆเดินแล้วกัน
43:05นะ
43:15อ่ะ
43:17อ่ะ
43:18อ่ะ
43:22อ่ะ
43:31สภาพข้าดูแย่มากใช่ไหม
43:34ไม่หรอกพยาค่าเสร็จพ่อ ทำไม
43:36ถึงได้
43:37กฎหมายความเสมอภาค
43:40ไม่ว่าอย่างไรก็ตามแต่
43:43ข้าต้องให้มันประกาศใช้
43:46เป็นของขันเฮราศดร
43:49เพราะนั้นข้าเคยพูดไว้
43:52สุดท้ายกลับปีอุปสักร้
43:54อยแปดพันเก้า
43:57พิดแล้วก็น่าคำ
44:00นี่แค่เริ่มต้วนเท่านั้น
44:01ผมชันคิดว่าอาจจะยากแค่ต
44:03อนแรกของนั้นเองนะพิเดีย ياค่
44:04ะ
44:06นี่แค่ takim
44:08เริ่มต้นเท่านั้นเองหรอ
44:10เรื่องเนี่ย
44:12ผมชันจะรับมา
44:13เป็นหลับปฏิบัติช่วดชี
44:14วิต
44:16ราศดร
44:18จะไม่มีการแบ่งชั้นวัญนตาม
44:20พราบ радสง์ของเสด็บพ่ออีก
44:22ต่อไป
44:23ผมชันจะจํามาไว้
44:25แล้วดับ потреб matches
44:26พระเยคธาวันน่าหมมฉัน ได้ขึ
44:31้นของราบเป็นพระราชาแห่ง
44:32โชศณ์จริง
44:35ความเสมอผ้า คําคํานี้จะเป็น
44:39เป้าหมายสำคัญในชีวิต
44:41อืม ดีมาก
44:43หมมมฉันจะเอากฎหมายที่ดียิ่ง
44:45กว่านี้
44:47ทำให้บ้านเมืองเจริญก้าวหน้าย
44:49ิ่งกว่าที่ทรงคาตหวังเอ
44:50าไว้
44:51ขอบใจเจ้าจริง จริง ลูกร
44:53ัก ขอบใจ
44:57ลูกสินของข้า ช่างสมกับท
45:00ี่เกิดมา เป็นลูกข้าจริง ๆ อ
45:03่ะ
45:10ดีมาก ลูกรัก
45:26ความเสมอภาค คือเป้าหมายในช
45:30ีวิตอย่างนั้น อ่ะ
45:38ท่านกระมาวัง พยาคภามาน ท่าน
45:43คิดว่าจะลูกคนนี้
45:48เขาจะรู้อะไรเกี่ยวกับ อ่ะ รึกสั
45:51ญญานั่นหรือเปล่า
45:53ถ้ารู้ว่าค่าคือชุกภา ใน
45:55อดีตแล้วก็ ท่านคิดว่า เขาจะ
45:58ทำยังไงกับค่า
46:00ถ้ารู้ว่าค่าเป็นคนปากยางใจ
46:02ยาง อาจจะไม่แดบถือค่าอีก
46:05ก็ได้
46:07แล้วจะหันมาตำนิดค่าหรือ
46:08เปล่านะ ฝ้าบาท
46:13เขากรู้ว่าวันนั้นจะมีจริง ๆ
46:16วันที่เขารู้ว่า ข้าก็คือชุ
46:20กภา ในอดีต
46:24เขาไม่อยากให้วันนั้นมาถึงเลย จร
46:26ิง ๆ
46:51ของจริง ครับกับก็จะถือว่
46:55า เสียเผื่อไปคนหนึ่ง
46:59ค่าถ้าเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็
47:00ได้
47:01ขอให้สิ่งที่จีดำพูด เป็น
47:04เรื่องจริงก็ตาม
47:07เขาก็แค่ยิ้มยิ้ม
47:11หรือแม่แต่เห็นสัญญาเมงย
47:12ี
47:13เขาก็ถือว่าเป็นของพลอมก็
47:15ได้
47:17เรื่องชุกภา
47:22ก็ไม่ต้องสืบสาวเราเรื่องอีก
47:24ต่อไป
47:38ทุกวันนี้เหมือนจะรู้สึก
47:45ไม่กล้าซูดาเสร็จพ่ออย่าง
47:47ไรก็ไม่รู้
47:48ข้าไม่รู้จริง ๆ
48:02ขอบคุณชาวบ้าน
48:21เดี๋ยวรู้ความจริง
48:24พวกเขามีสิ ได้รับรู้ว่าพระร
48:26าชาองนี้เป็นคนยังไงกันแน
48:29่
49:01เดี๋ยวมานี้ มีเรื่องคุยได้หน่
49:03อยมากว่า
49:04ได้ครับ
49:09เรื่องนี้น่าให้จีดำรู้เขาก็ใ
49:11จมั้ย
49:12ครับ เราจะไม่พูดอะไรเลย
49:14อืม ไปได้แล้วป่ะ
49:16ครับ
49:42โอ้โห ตกใจมาเลย มานี้ทำไมนี้ครั
49:47บ
49:47งานแบบนี้ น่าจะให้เราทำมากกว่
49:49า
50:00อ่ะ
50:00นี่คืออะไร
50:02หนังสือที่กำลังจะถูกเผยแ
50:03พร่ออกไป
50:05ในเล่ม จะมีบันทึกการตรวจ
50:07ของหมอหลวง
50:08ผู้ถวายการักษาพระเจ้าขยองจ
50:10ง
50:11จะมีปัญหาหรือเปล่า
50:14ถึงขั้นนี้แล้วท่านจะใจสอบข
50:15ึ้นมาหรือไง
50:16ครับหนึ่งความเสมอภาค
50:19ตอนนี้ชาวบ้านต่างก็เธอทูน
50:20ฝาบาทยิ่งนัก
50:23ถึงแม้สัทธาจะเพิ่มขึ้น
50:25แต่ความผิดในอดีตก็ไม่อ่
50:26านลบล่าง
50:27โดยเฉพาะยุนจีตัน
50:29และคนของเราที่ถูกในระเทศไปตางเม
50:31ือง
50:32ยังติดตอกับค่าอยู่
50:34ติดตอเธอทำไม
50:36พวกเขาคิดจะรวมตัวเพื่อทำงาน
50:38บางอย่าง
50:41เพราะฉะนั้นท่านเขาอยากคิดว
50:44างเมื่อไปไหน
50:46ก่อนจะเอาผิดกับคนที่สมัยก
50:48่อนคิดชิงบันลัง
50:49โดยการปรงพระชนอดีตพระรา
50:51ชาต
50:52สึกนี้ยังจะจบไม่ได้
50:54ท่านเขาใจใช่ไหม
51:02ยังโดย
51:02คือใต้นดู
51:16ไม่หลงไม่ได้
51:21กินเพราะมันปูจะทำให้ตาย
51:23ทำไมยังให้กินกันอยู่ละ
51:25กิน ๆ เลยนะ
51:28อะไรอย่างไม่ได้
51:28หน้าง FBI รับ firm характер
51:30ยินแปร์อะไรให้กินสม เท่าก็ป
51:33ว่างอย่าง
51:34เขandinวั้นจะเลื่xxงได้เลยจัก
51:36เราหร92 gameplay ใช้จ๊ะ JIM blas
51:39เชื่อได้มั้ย
51:40ไม่เทน
51:41เอาไม่пон息
51:56เจ้าสองคนดูอะไรกันอยู่เนี่ย
51:59อะไรล่วง
52:03ไม่มี
52:04นี่อะไร
52:08อะไร
52:10โอ้ พวกเจ้าดีชังกลาด
52:13นี่มันอะไรกันเนี่ย
52:24เฮ้ยน่ะ ไม่จับพวกเนี่ย
52:25ถึงแล้วนัก บ้าทีสึก
52:28มันเอาเราบักเกียนเนี่ย
52:29โอ้ย
52:32ประกาศนัก หวอนเสร็บละ
52:35พวกเนี่ย
52:41นี่มันอะไรกัน ช่วยอาธิบายมาหน
52:44่อยสิ
52:56เรื่องพวกนี้เป็นความจริงเหรอ
53:00พ่าเจ้าสั่งไว้ว่า ให้ทุก
53:02คนเป็นเรื่องนี้อย่าให้เจ้ารู้
53:05สุดท้าก็ยังไปรู้จักเครื่อง
53:06นอกอีก
53:08ถึงงั้นก็อย่าไม่บอกพ่อเจ้
53:10าเลยนะ
53:11รู้จะทำให้เป็นห่วงเปล่าๆ
53:13งั้นก็ได้
53:15แต่ก็สงสัยยาก
53:17พี่โชจู
53:19เรื่องนี้ องงชายยิสินรู้ด้วยห
53:21รือเปล่า
53:24แน่นอน
53:27อะไรทำให้มั่นใจอย่างนั้น
53:28รู้กันแล้วกัน
53:31ถ้าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง
53:36องงชาย เขาจะเสียใจไม่น้อย
53:41อาจจะกลัวหรือมั้ยก็ผิด
53:43หวัง
53:48แน่ใจแล้วว่าคนเขียนหนังส
53:50ือเล่มนี้คือซ่อคิ้น
53:53เป็นพ่อของเด็กที่อยู่ร้านเช่
53:54าหนังสือนั่น
53:56คิดว่าใช่ครับ
53:59ในที่สุดก็มีเหตุผลในการ
54:01ถอดถอนองชายแล้ว
54:08นี่มันอะไรกันเนี่ย
54:10เอามาจากไหน
54:11มาจากพระнитьอichtlichโพorge
54:13ขาว่าใน Twelve กำลังพล่ายล้อย
54:15อยู่
54:16อองชาย
54:18อองชาย
54:21มีเรื่องอะไรอีก
54:22เกิดเรื่องละพระเย็คาก็กิดเรื่
54:24องใหญ่ละ
54:24veltะ than just
54:38– หยุดอย่าหนี อย่าหยุดอย่า
54:40หยุดอย่าไหว
54:42โอเค เวล็要ดไป
54:44เธอนไว้ ไปหยุดไป
54:48เดี๋ยวลอง ๆ
54:49– แฟนก็มาวัง – พ่อนเยอะพ่อ
55:00อันศึกวิจเตาะทิ้ง และคว
55:03รในวัง คลั๋ยวที่มีคลอบ
55:04ครองอยู่
55:06ไปจัดการใส่ให้หมด
55:07มาชับ
55:08หนึ่งสืออื่นๆที่วันน electricity เขาอ
55:10ร่าน
55:10ให้พวกทุกร้ายสาระนั่น
55:11พวกเหลือนเจ้าของกันให้ประหาร
55:14มาซ对 ב�untoเลย
55:15เหลือ someplace
55:16ต้องทหารออก camarader
55:18คนถ่วมันหลวงทุกสอกทุกม
55:20ุม
55:21ใครที่มันมีเล่มนี้
55:23ซ่อนอยู่ใน ale
55:24หรือไม่แต่อารแค่หน้าเดียวก
55:26็ตาม
55:27ให้จับมาและประหารใส่ให้หมดเลย
55:29หรือมัน
55:30ไม่ได้พระเย่ศค่ะ
55:32Lady약 อย่ามายุ่งได้ไหม
55:35ปรดถ justementข้ามข้ามคนเด็ดค่ะพระ
55:37เย Poor
55:38ข้ามผมว่าเจ้าอย่ามายุ่งไง
55:39& Wherever เราไม่คุดพระppaCTการ
56:01แม้ว่าเนื้อขาในเล่นกศ
56:02ือจะเป็นเทท
56:04หรือแม้แต่เป็นการกลัวเรื่
56:05องเพื่อดูเหมือนเบื้องสูง
56:07เราก็ไม่ควรเอาผิด ท Value เพื่อพา
56:09พินมิธีออกมา
56:11หรือแม้แต่เคยอ่านก็จรองโ
56:12ทษทข์พวกเขา
56:14เซล็ด พ่อ..ได้ปลด
56:17Ganzworthy..ท LINK
56:18ท Australian ที่เจาผิดพวกเขากลับคืนถ
56:20Bapti Kappa
56:22พัยชา
56:22สนคัวประ businesses
56:24พ่อของการ
56:31ถ้าเจ้าผิดคนในวังจริง ภ
56:33าล assumeล้านเยือพาก็ต้องพร้อ
56:34มจะถูกต่อต้านเหมือนกัน
56:35prevented ทําไหม να потрagen ว่าให้ไปสั่งการ
56:40ยังไง ор
56:42ในโปรดถอรับสั่งคืนเธอพ
56:43ย์ค่ะ
56:44ปัญหานี้ ต่อให้ประหารทุกคนท
56:46ี่อันนั้ngสือหมด
56:48ก็ไม่อาจิก็แก้ไขปัญหา
56:49ได้หรอกพย์ค่ะ
57:20เพราะต้นเหตุที่เกิดขึ้น
57:20ฉันถามว่าเนื้อหาในยัง
57:21สือ เป็นความจริง
57:23ใช่ไหมพります?
57:26เจ้าบอกว่ามันเป็นความจริง
57:30เจ้าชื่อว่าจริงเหรอ
57:32เล่นอะไรธรรมให้เจ้าชื่อย่างนั้
57:34น
57:36ชุกพลา
57:42เมื่อ 30 ปีก่อนกับลงพระชนอด
57:45ีตพ้ราชา
57:46สัญญาร่วมมือเพื่อจริงอ
57:47ำหน้าจการป Escape
57:48ของไงล่ะ
57:50และเสด็จพ่อ
57:53ก็ได้ลงนำในสัญญาเมงยี
57:58เรือประนามแฟงว่าทุกภา ใช่
58:00ไหมพระเยะค่ะ
58:09มีจบ เจ้าชมราดนัก
58:13มีจบร้องนี้ก็พ่ออย่างนั้น
58:45ไปกัน ขอบคุยเซียบติดการบ
58:47คุยสุดิ่ง
58:48ขอบคุณก็ดูกันขนาดตัว
58:50อันของกัน
58:50งั้นนี้ก็พกันก็ดี exposed
Comments