- 1 year ago
Category
📺
TVTranscript
00:00:00ด้วย ปล่อย ล้องนี่
00:00:02อันมีสักกลับ
00:00:04แม้ล่า นี่สุดสิ
00:00:10ไม่เป็นแหละ ล้อง ล้อง
00:00:22ชักบันจากนี้
00:00:23ด้วย ล้องอันมีสักกัน
00:00:23ด้วย มีสักการเวลา
00:00:24เห็นimasล่ะ
00:00:42ใจ
00:00:43พfectใหญี่
00:00:47ยังหยิติกARONกระทวันมากขล
00:00:49าดได้แล้ว
00:00:55คุณได้ไปยอมรับ ให้ธรรมานต
00:00:57่อไปอีก
00:01:16ป่าเนี่ย ในคนสะนัดแล้ว
00:01:19ฝ้าบาท
00:01:24ป่าบาท
00:01:26สมฝันรายอีกแล้วเหลือ
00:01:28ป่าบาท
00:01:30อ๋อ นี่
00:01:33ค่าเอง
00:01:33เจ้า เรามาวังเองแล้วเหรอ
00:01:35ใช่พระเย็กค่ะ
00:01:38ผมฉันเอง
00:01:41ถ้าจะไม่เอาเรื่องขั้น
00:01:53ให้ถึงที่ตายอีกแล้ว
00:01:56การเมือง
00:01:59ที่ช่วยกัน
00:02:02มีค่าคนเดียวเท่านั้น ที่อย่า
00:02:03เล่นงานเขาได้
00:02:05ถ้าปล่อยให้องค์ชายปีกาดห
00:02:07าแข็งกว่านี้อีกนิด
00:02:09จะเป็นภายคุกคามต่ออำนาจข
00:02:10องฝาบาทเมื่อไร
00:02:26จะคิดว่าทําถูกแล้วเหรอ
00:02:28พี่เป็นวิธีของหม่อมชันพระ
00:02:29เย็กค่ะ
00:02:31การเมืองไม่ใช่ข้าคน แต่เป็นการ
00:02:33ช่วยคน
00:02:35การเมืองของหม่อมชัน จะเริ่มต
00:02:37้นด้วยแนวทางนี้
00:02:40การเมืองไม่ใช่การข้าคน
00:02:45แต่เป็นการช่วยคนยังงั้นเหรอ
00:02:49ไปหลุกชายคนเนี่ย พริปตาก็ต
00:02:53อเป็นผู้ใหญ่แล้ว
00:02:56แววตาแนวแน่ของเขา
00:03:01เป็นคนสมัติของผู้ครองเมืองจร
00:03:03ิง ๆ
00:03:06แต่กรมวัง ครูไม่ว่าตลอดส
00:03:10ามสิบปีนี่
00:03:12ข้านั่งอยู่บนบันลัง
00:03:15มีเพื่อนก็ข้าเพื่อน
00:03:18มีสัตรูการเมืองก็ข้ามันบ
00:03:20ท
00:03:22สุดท้าย ถึงที่ข้าพยายามจะย
00:03:25ืดติด
00:03:27มันคืออะไรกันแน่
00:03:31ฟ้าบาท
00:03:34ข้ากำลังคิดอยู่ว่า ถ้าจะให
00:03:37้ดี
00:03:40คือสิ่งที่เขาพูด
00:03:43เป็นการเมืองของเราจริง ๆ
00:03:46หลายสิบปีมาเนี่ย ข้าอยู่ใน
00:03:49ดันแหน่งนี้
00:03:50สิ่งที่พยายามรักษาเอาไว้
00:03:53ผลสุดท้าย
00:03:57มันกลายเป็น หวามว่างเปล่าแล
00:03:59ะรายค่าประสมติเลย
00:04:01มันกลายเป็นว่า ข้าคิดผิ
00:04:07ดเอง
00:04:09จริงที่เขาพูดมา เป็นความถู
00:04:13กต้องคงจะดีไม่น้อย
00:04:16หรือไม่ก่อน
00:04:21สักวันนึง ขอให้เป็นจริงด
00:04:24้วยเธอ
00:04:42วันนี้จะเป็นวันที่ องค์ชายกล
00:04:45ับมาส่งงานวันแรก
00:04:47เราต้องเตรียมทุกอย่างให้พร้
00:04:48อม
00:04:49อย่าให้ส่งติดขัดเรื่องใด ๆ
00:04:51รู้ไหม
00:04:52ค่ะ แน่หญิง
00:04:53เอาล่ะ เริ่มงานได้ล่ะ
00:04:56ทุกคนตามมาทั้งนี้ก่อน
00:04:58มาเลย มาเถอะ
00:05:10เธอเธอจะดีำข้อมัน
00:05:12้าจะขอให้山下
00:05:13อาจแหละ อาจัดกับสถาน
00:05:23คลัวมาทั้งนี้แค่นี้ พิสระเจ
00:05:34้า
00:05:34ความสินงนี้ ภัพยังมัน
00:05:35คือยังไง
00:05:46รับสั่งให้หาเหรอพระเยียค่
00:05:47ะ
00:05:48โอ้ จะมาแล้วเหรอ
00:05:50ความรู้สึกเป็นยังไงบ้าง
00:05:54หลังจากเก็บตัวมาสามปี
00:05:58นั้นที่สุดก็เร็วออกว่ารา
00:05:59จการอีกครั้ง
00:06:10ตื่นเต้นหรือไง
00:06:12ถ้าบอกว่าไม่ใช่ เสด็จพ่อจะ
00:06:15ทรงเชื่อไหม
00:06:21ถ้าก่อนนึกอยู่เหมือนกัน ก็พ
00:06:23ระรู้ใจเจ้า
00:06:25ทิ้งชุนให้มาฝึกจริงทะน
00:06:26ู จะได้ช่วยคลายความตื่นเต้นหน
00:06:29่อยไง
00:06:30ความหงใจของเสด็จพ่อเช่นนี้
00:06:31หมอมฉันรู้สึกตื่นตันใจนะ
00:06:35มาละมา มาเย็นตรงนี้
00:07:11พี่มือเก่งขึ้นเยอะนี่ รู้จั
00:07:14กเก็บความรู้สึกที่มีตอนสต
00:07:16รูการเมืองของเจ้าอีกตั้งหาก
00:07:19ทั้งหมดนี้พระเสด็จพ่อสั่งส
00:07:20อนได้ดีพี่เจ้า
00:07:26ตอนนี้คงไม่ต้องสอนเจ้าต่อไป
00:07:29อีกเหรอมั้ง
00:07:30เพราะค่าจะทุ่มเทกายใจพอให
00:07:33้สนับสนุนเจ้า เพื่อจะได้ทำง
00:07:35านในวันข้างหน้า
00:07:37ที่ว่าสนับสนุนก็คือ
00:07:44การเมืองไม่ใช่การข้าคน แต่เป็น
00:07:48การช่วยเหลือรัสดร
00:07:51ความคิดนี้หลังจากข้าคิด
00:07:53อยู่หลายผล
00:07:55นานเข้าก็เริ่มเห็นด้วยกับเจ
00:07:57้า
00:07:58เพิ่งจากพวกคุณนางมันจะเห็น
00:08:00ด้วยไหมกับความคิดแบบนี้
00:08:03มันก็น่าหวงอยู่เหมือนกัน
00:08:06การเจ็กเรียกกล่อมพวกเขานั้น
00:08:07ว่ามฉันจะรับหน้าที่นี้เอง
00:08:10งั้นก็ไปพูดซะ พ่อจะกำราพ
00:08:13วกเขาให้
00:08:17นับแต่นี้งานของรัชสำนัก เก
00:08:20ี่ยวกับเรื่องทั่วไปต่างๆ
00:08:22ข้าจะให้ทรงไปตำหนักเจ้าหมด
00:08:25ยกเว้นการโยกยาย การถูดและค
00:08:28วามมั่นคง
00:08:29ยังคงอยู่กับค่าเหมือนเดิม
00:08:36ใครก็ตามที่กล่าคัดคานความ
00:08:38คิดของเจ้า
00:08:40หรือแม้แต่ต่อต้านโดยไม่
00:08:41มีเหตุผลอันควร
00:08:43ข้าจะใช้อำนาจส่วนตัวคบ
00:08:45คุ้มไว้ให้บานปลายออกไป
00:08:48แต่ว่าเจ้าก็อย่าพยายามมีเรื่
00:08:51องกับหลาหุนนางมากนัก
00:08:53และปัญหามันจะไม่เกิดขึ้น
00:08:57ตั้งใจทำให้ดีล่ะ
00:09:05ม่อมฉันจะพยายามให้เต็มพี่
00:09:33อำนาจการโยกจ้ายยังอยู่กั
00:09:35บฝ่าบ่า
00:09:36เหตุผลก็เพื่อกำราบเราคุ้นนาง
00:09:39จริงเหรอพยายค่ะ
00:09:48อย่ามาอยู่นี่ทำไมอีกอ่ะ
00:09:50เห็นกระสับกระสายอย่าไปพบบง
00:09:52ชายเต็มทีแล้วนี่น่า
00:09:55หม่อมฉันมีหน้าที่ทำตามรับ
00:09:59สั่งของฝ่าบาดพยายค่ะ
00:10:02อย่างงั้นด่ะ
00:10:04ก็สมควรเครื่องครัดอยู่หรอกนะ
00:10:09เงินก็ไปซะ
00:10:11กลับไปจำหนักทงกุงได้แล้ว
00:10:15ที่ยอมให้เจ้ากลับไปอีกครั้ง
00:10:17นั้น
00:10:18ไม่ใช่เห็ดคอยสอดแนม
00:10:20เอาเรื่องของเขามาบอกกับค่า
00:10:22แต่ให้ใช้ความหนักแน่นของจก
00:10:26สั่งสอนองชายดี ๆ ให้อยู่ในกรอ
00:10:28บ
00:10:28คอยดูเขา อย่าให้ทำอะไรนอกลูก
00:10:33ถ้ามีอะไรเลยเถิดไปแล้วก็
00:10:36อำนาจในมือค่า
00:10:38จะมีผลกระทบต่ออำนาจของเข
00:10:40าด้วย
00:10:43เมื่อถึงตอนนั้น คงจะน่าเสีย
00:10:46ดายนะ
00:10:55เหรอ
00:10:55องชายเสด็จมา
00:10:59เชื่อถึงตอนนั้นได้
00:11:10เชื่อถึงตอนนั้นได้
00:11:28เริ่มตอนได้แล้ว
00:11:31เริ่มตอนได้แล้ว
00:11:33นับแต่วันนี้ไป เรื่องทั่วไปในร
00:11:36่าจะสำนับให้องชายตัดสินพ
00:11:37ระไทย
00:11:39แต่ว่า เรื่องการโยกย้าย การถู
00:11:42ดและความมั่นคง
00:11:44ยังคงอยู่กับ โดยยพินิตข
00:11:46องฝาบาด
00:11:49แล้วว่า ฝาบาดก็องชายทรงไป
00:11:52กับนาจกันหรือไหม
00:11:53อาจเป็นอย่างนั้นก็ได้
00:11:59ต่อไปคือข้ามสังจากตำหนัก
00:12:01ใหญ่
00:12:02เกี่ยวกับการโยกย้ายตำแหน่ง
00:12:07ฝาอยคิฝ์สังโนให้เป็นมحา
00:12:09เศษนับดี
00:12:11เจ ciekลมพิฒีการหูงพงห torpedoให้เป
00:12:14็นแบ spam nombreux
00:12:17อยือจ้องซ่องเป็นเจอกลมพิฒี
00:12:19การ
00:12:20Esoje-ho เป็นเจอกลมฝ่ายกำกรอง
00:12:24ทุกท่านที่เอยน้ำมา ขอให้ตั้
00:12:26งใจทำงานเพื่อบ้านเมือง
00:12:28อย่าให้ค่าผิดหวังนะ
00:12:30ขอบประไทยฟอมอาเมืองค่ะ
00:12:36ต่อไป หวังว่าราจสับนักจะ
00:12:39สงบขึ้น
00:12:40และค่าไม่อยากเห็น การแบ่งฝั
00:12:42กแบ่งฝ่ายใดๆ
00:12:45ถ้าใครเห็นแก่ผลประโยชน์
00:12:46จะถูกไล่ออกทันที
00:12:48และคนที่ทำเพื่อราษดอน จะได้อยู่ต
00:12:51่อไป
00:12:52ช่วยค่าสร้างการเมืองที่สายส
00:12:53ะอาด
00:12:55จึงหวังว่าทุกท่าน จะร่ว
00:12:57มใจเป็นหนึ่งเดียวกัน
00:12:59ถือว่าเป็นความคิดที่ประเศ
00:13:01รษนะ
00:13:02ขอน้อมรับ และจะปฏิบัติอ้
00:13:04มพยาค่ะ
00:13:22หูแห่ง uh
00:13:24ถ้าใครเห็นแก่ควงพันพ unch Cover
00:13:25bracket deci...
00:13:26แต่มันไม้ความว่าอย่างไร
00:13:28จากพูดทางออมมา เราเห็นแก่พวก
00:13:30พอง
00:13:30อาจจะเป็นเหมือนคลิมแตกใช่ไ
00:13:32หมded�
00:13:33ทำเพื่อคัณมารถสนอยกับพอเลยต
00:13:35่อมรับ drilling
00:13:36อะไรน jó
00:13:37พูดอะไร�무
00:13:38ถึงแต่เห็นแก่พวกพอง วงช้าย
00:13:40ก็ไปประหาร hairyหลมนา
00:13:42รู้จักเริ่มคลิมใต่ก็รู้
00:13:43แล้วนี่นะ
00:13:44ทำไมอย่าเข็นข้าเขลย์จรึงหม
00:13:45ดสติ ตอนหน้าต่อตา
00:13:47ก็เชินท่านออกไปดีกว่าไม่ต
00:13:49้องพูดเลย
00:13:49โฮ โฮ แค่นี้ก็ต้องหมดสติด
00:13:52้วยเลย
00:13:52อย่าไปโทษแต่ที่พูดอีกใช่ม
00:13:54ั้ย
00:13:55ไม่ใหญ่ไปก่อนท่าน
00:13:57จะไปเดียวนี้เลยนะ
00:13:59เฮ่ ไว้ ปดหัวๆ
00:14:07ลูกช้ายท่านมือทำอะไรอยู่
00:14:10เรากำลังถูกตอälltให้จนตลอก แล
00:14:12้วเขาจะไม่รู้สึกรู้สมบากหร
00:14:14ืออย่างไง
00:14:15เขาจะไปรู้เขาได้อย่างไร
00:14:16ไม่รู้ ไว้ 건강ไม่เหน ди есть
00:14:19ไม่ใช่ลูกข้าก็แล้วกัน นับแต
00:14:21่ท่านกริมแตกถูกลงโทษไปข
00:14:22้าก่อนไหล
00:14:23เพราะออกจากบาท ประการตัดพ่
00:14:24อตัดลูกไปแล้ว
00:14:26ไม่เข้าใจเลยว่าทำให้ถึงกลาย
00:14:29เป็นแบบนี้ได้
00:14:32ยังไงก็ตามแต่เราจะต้องจับผ
00:14:34ิดองค์ชัยให้ได้
00:14:37เราทำยังไงดีนะ มีทางไหนที่เราจะ
00:14:40โตกลับได้บ้าง
00:14:49ตัวเอง
00:15:27เจ้าทำอะไร เมื่อกี้ยอนอะไรออกไปข้างนอก
00:15:30นั่น
00:15:31มั่มฉันไม่ได้ยนอะไรเพคะ
00:15:33ข้าเห็นกับตาชัดๆ ยังก้
00:15:35าปฏิเศษอีก
00:15:36รีบพวกความจริงมาเดี๋ยวนี้
00:15:38เลยนะ
00:15:38ไม่มีจริงๆเพคะ
00:15:39แล้วเจ้ามาจากไหน ทำไมไม่เคยเห็น
00:15:43หน้ามาก่อน
00:15:46เป็นคนของตำหนักไหน
00:15:48ตμεนักหายบทงกุง ผมชักนัก
00:15:50คืน plain A ยังหอบคตัс
00:15:52pojawเชี่ยย ต симม 영ยเรื่องคงเช่ Lily
00:15:54ทั้งส่วนใหญ่ไม่เคยรอดทหม ακ
00:15:56ตาทํา懂
00:15:57มีนางในจริง A ทำไมไม่เห็นรู้
00:16:00Their
00:16:02ป่านนี้แล้วเธอไม่แล้วแล้วแร
00:16:04กอำนาสอันเหรอ
00:16:05พือ
00:16:09จะทรงคนไปสอดแนมที่ตำหนักท
00:16:11งกุ library ถึง JOE
00:16:13ข้aquあ ไม่ดี สอดแนม
00:16:15แค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง
00:16:18ขอบใจที่เป็นห่วง
00:16:20แต่ความห่วงใหญ่มากไป
00:16:22อาจจะทำให้คนอื่นอื่น่าร่ะ
00:16:24ถ้าเคยบอกหลายหัวแล้ว
00:16:25ทำไมถึงไม่รู้จักจำ
00:16:30บอกข้ามาก่อนสิวดาวผู้หญิ
00:16:31งคนนี้เป็นใครกันแน่
00:16:35นางนายค่อนใหม่อย่างนั้นเลย
00:16:38ดักรู้ว่านางเป็นผู้หญิงแค
00:16:40่นอกที่องงชายพาเข้ามาใช่แม่
00:16:42พuffsมันข้างนอกอะไรกันนะหั
00:16:44พลักก่อนห bilAR hoop
00:16:44หัก่อนเห็นไปหอนางโรมถีหนก
00:16:46กำจับทุกวัน
00:16:47ถ้าจะพามาจริง ๆก็คงไม่ใช่
00:16:49เรื่อง iod�
00:16:49มีใช่ไหม
00:16:51เห็ม
00:16:52เด็กคนนี้
00:16:53เจอเจอแค่นางใน ห้องสอง seriousness หัก
00:16:55ษรแล้ว as p a translated as possible
00:16:57嫁อแป็มNE 1 ฌกภัย ห้องสอง мног è
00:16:59Ç
00:16:59โมว похож이다 อย่างจะ買อสนัตวนกับ
00:17:00ฐานนึก ที่จากหน้าไม่ได้
00:17:02ก็ legislative ใน gambling คอป Hampshire did you have to unprecedented
00:17:06ค่ะ whatever
00:17:07รู้ สนักก
00:17:16fictionian is anymore
00:17:18และเคยเล่าเรื่องทางบ้านให้ข้า
00:17:21ฟังบ่อยบ่อย
00:17:25ปากสั่งกุ่งสบายดีหรือเปล
00:17:31่า
00:17:32สบายดีเพคะ
00:17:47นึกแล้วไม่มีผิด
00:17:50เด็กคนนี้ไม่ใช่หลานของปากสั่ง
00:17:52กุ่ง
00:17:53ถ้าเป็นหลานจริง ไม่หรือจะ
00:17:54ไม่รู้ว่าอายิงได้เสียชีวิ
00:17:56ตไปหลายปีแล้ว
00:17:57ใครบอกว่าม่อมฉันไม่รู้เพคะ
00:18:01ไม่ว่าสั่งกุ่งหรือนางใน
00:18:03ถ้าไม่ตายจะห้ามออกจากกวางเด็
00:18:05ดม anderer
00:18:06อายิงเคยเล่าให้ฟังบ่อยบ่อย
00:18:08จนม่omsฉันจะจำmeal
00:18:10เดิน
00:18:12ทำไมถึงก้าตอบเขาวะนางยัง
00:18:13สบายดีอยู่หรือ
00:18:15เพื่อเธอร์ิ Hugo นั้นรับแสงแด
00:18:17ดอันโปอุ้น
00:18:19ชื่อว่านางคงอยู่ไบบ Значит ม่อม
00:18:22ฉันจะตอบไปเน่ะ
00:18:25เรื่องของปากสั่งกุวโทรกฝัง
00:18:27อยู่ที่ค่าอิมมาจ sketches
00:18:30เพคะราะชาญา
00:18:34แล้วสนมสวรละ แค่นี้ยังไม
00:18:36่รู้อีกเหรอ
00:18:41วันหลังพาลูกไปไว้หน่อย ใ
00:18:43นภาณะเพื่อนสนิทก็ดีนะ
00:18:46เห็นแก่ที่เคยลำบากไปนางไงมา
00:18:48ด้วยกัน ฝ่าบาท
00:18:50คงจะเห็นพระไทย อนุญาตให้ออก
00:18:53ไปได้
00:18:55แน่โนส
00:18:57ข้าต้องไปไว้นางอยู่แล้ว
00:19:01ข้าต้องไปไว้
00:19:21ทำไมจะถึงรู้ว่าป๊าคซังกุ
00:19:23งตายแล้ว ฝังอยู่ที่เขาอิมาล่
00:19:25ะ
00:19:25วันก่อน พระชายารับสั่งให้จั
00:19:27ดระเบียบรายชื่อนางในทั้งหมด
00:19:30บำจะเป็นคนรวจสอบได้ผ่านทั้
00:19:32งแชร์ซังกุง จึงพอรุประ
00:19:35วัติเพคะ
00:19:38อืม จะเป็นคนละเอียดรอบครอบ
00:19:40จริงๆ
00:19:43วันนี้ที่ผ่านได้ก็ด้วยปัญญ
00:19:45าของเจ้า แต่ไม่รู้ว่าวันหล
00:19:47ังจะเกิดอะไรขึ้นอีก
00:19:50ถ้าให้ดี ต่อไปอย่าออกจากตำ
00:19:52หนักทงกุงอีก ให้คนอื่นเห็น
00:19:55เข้าจะเกิดความสงสัย
00:19:57ทำอะไรก็ให้ระวังตัวให้มาก รู้ร
00:19:59ึเปล่า
00:20:00มัมเธอจะจำไว้เพคะ
00:20:06มักว่าเป็นหลังของปัคซั
00:20:07งกุง แต่ไม่เห็นเหมือนางสักน
00:20:09ิด
00:20:10ท่านว่าแปลกหรือเปล่าหร
00:20:11ือ
00:20:18องค์ชายแก้ปัญหาต้าชิงได
00:20:19้แล้ว ขาวว่าวันนี้จะเริ่มว
00:20:21่ารัชการใหม่
00:20:29โอ้ว
00:20:29องค์ชายได้รับคำชื่นชมจากท
00:20:31ูต้าชิง สาเหตุกร้อ
00:20:33นี่คืออะไรรู้ไหม
00:20:35นี่คือ ซ้อยประคำนี่นะ
00:20:38ดีความบักเอินที่เก็บซ้อยน
00:20:40ั้นได้ จะทำให้ทูต้าชิงไว้ใ
00:20:42จ
00:20:43แต่องค์ชาย ทำไมถึงทรงรู้เรื่อง
00:20:46เกี่ยวกับการนับถือพระเจ้าได
00:20:48้
00:20:48โอ้ว
00:20:48ปุ๊unun碍
00:20:49Devi ติดิมาก พระเจ้า ...
00:20:50พríaไปติดต่อยีตาซองเดี๋ยว
00:20:52ดิ
00:20:52บอกว่าหรือเรื่องด่วน อยากจะพ
00:20:54บเค้าสักหน่อยนิ่ง
00:20:55ถ้าได้ยินเขาเออถึงคนชือ ย
00:20:57ีตาซอง
00:20:58ถ้าเป็นหนึ่งในสมาชิคของเรา
00:21:01พี่ชื่อ ยีตาซอง แล้วก็
00:21:12เจ้าบอกว่า เพ้าขอipherส tender คำมาถ
00:21:15ามร้นถามทีอยังนั้นเหรอ
00:21:16ใช่ครับท่าน
00:21:19ถ้าอยากนั้นคนที่มาไม่แน่อาจ
00:21:22จะเป็นองชายก็ได้
00:21:23อะไรนะครับ
00:21:25เขาก็คือ อมทยีซึ้นอย่างนั้
00:21:28นเหรอ
00:21:28เห็นบอกว่า แม่แต่ตำราหัว
00:21:30ลาศาสตร์ก็เคยเช่าอาจด้
00:21:31วย
00:21:32เฮ้ย นั่นนี้จะแปลว่าอะไรครับ
00:21:36นั่นก็แปลว่า อมชายยังไม่
00:21:39เปลี่ยนเป้าหมาย แห่งนั้น
00:21:44เขาจะทำอะไรอีก
00:21:46น่าสมสัยนะ
00:21:52พันบอกว่าจะยกเลิกการลงทั
00:21:54นรวมอย่างนั้นเหรอ
00:21:55ใช่แล้วพระเยอค่ะ
00:21:57พระเทศการในปีอือห่อน ทำให้ร
00:22:00ัศดร์ต่างก็ขวัญเสียนะ
00:22:01และว่าเธอจะปลอบใจคนรุ่นห
00:22:03ลังร้อยยังไง
00:22:04ถึงได้เอาเรื่องในปีอือห่อน
00:22:06มาพูดอีกกันหน้า
00:22:07จะเรียกร้องความเห็นใจตอนน่
00:22:09าภาพพักรุ่งชายก็บอกมาเถอะ
00:22:11ข้าเหลือ
00:22:12ไม่อยากรือฟื้นเรื่องเกาว่าใ
00:22:14ครผィดใครถูก
00:22:15เพียงแต่ไม่อยากให้มีคนตายเผิม
00:22:17golf Livermore
00:22:18เธอบ้านคิดกับบท พร้อให้คร
00:22:20ับครัว เสรอเดียวร้อนด้วย นั่
00:22:21นเถือม ไม่ถูกต้อง
00:22:23จะทำให้ผู้ป salads ต้องตายเพิ่ม และผ
00:22:25ู้ dipl coloredれて
00:22:43ข้าไม่อยากคุยเรื่องอดิตเกี่ย
00:22:45วกับการตัดจินโทดอีกแล้ว
00:22:49ไหนว่ามีรับสังไม่เห็นแก่
00:22:51พวกพง
00:22:51แต่ทําเพื่อประโยชน์ของราษ
00:22:53ฎ pasandoรไม่ใช่ หรือพ będzie ดีกรับ
00:22:55พวกหัวเก่าАวในอยากพูดเรื่อ
00:22:57มมาสามปีก่อน
00:22:58เพราะเกี่ยวกับผลประโยชน์ข
00:22:59องพวกเขา
00:23:01การยกเลิกโทษรồมเพราะเห็น
00:23:03แก่ชีวิตราษฎดอนเป็นสำค
00:23:04ัญ
00:23:05ค่าจะไม่ให้ใครเอาเรื่องนี้มาพู
00:23:07ดอีก
00:23:07นี่คือคำสารของค่า ขอให้ท่
00:23:12านทำตามด้วย
00:23:16การประชุมวันนี้ ให้พอแค่นี้
00:23:18ก่อน
00:23:38wrapping up
00:23:39Ramical
00:23:40ถ้าเพิ่งกลับราชกัลไม่น
00:23:41านเอง แล้วเอาเรื่องสามปีก่อนมาพ
00:23:44ูดอีก
00:23:45ค่ากรัวว่าจะไม่เหมาะสมหรื
00:23:46อเปล่า
00:23:46ขอโทนยัมอีกครั้ง ว่าหม่อ
00:23:49มฉัน เมื่อรือฟื้นว่าเรื่อง
00:23:51นี้ใครผิดไครถูก
00:23:52ที่ต้องการก็แค่ไม่อยากให้เอา
00:23:54ผิดถึงครอบครัว เท่านั้น
00:23:55ยังไงก็ตามแต่ถ้าเอาเรื่องน
00:23:57ี้มาพูด ข้างนอกจะเกิดการทดเขี
00:23:59ยงกันอีก
00:24:00และถ้าค่าเห็นด้วย กับท่าน
00:24:02คนก็จะหาว่าค่าแก้แขนทาง
00:24:03การเมือง
00:24:04ครั้งรายของการกลับมา ความореาอย
00:24:06ากเริ่มด้วยวิทีนี้
00:24:08ร้อยทุกฝ่ายนิ่งกว่านี่สเ
00:24:09นอะน impacting
00:24:10เราก็ได้เงินการเรื่องอื่นดีไหม
00:24:12ล่ะ
00:24:12ถ้าทรงออนข้อให้พวกหัวเก่
00:24:14า คุณก็จะขอราหาเอาได้
00:24:16ค่ะแค่ทำตามขั้นตอนเท่านั้นเ
00:24:17อง
00:24:18ฉะวิธีประนีประนอมกับทุ
00:24:19กฝาย
00:24:21สร้างผ่านกำลัง แล้วคอยรอโ
00:24:23อกาสใหม่อีกทีนึง
00:24:24แล้วเมื่อไรถึงจะมีโอกาสเหมาะ
00:24:25ละ
00:24:26ตั้งแต่ปีอือยน ผู้คนก็เบือน
00:24:29ายต่อร่าจะสำนักเต็มทีแล้
00:24:30ว
00:24:32ว่าโอกาสจะมาถึงคนเข้าไปหมดแล
00:24:34้ว
00:25:03ก็แค่ทรงเห็นชอบกับกุ่
00:25:04นหมายลงทันรวมเท่านั้น
00:25:06อย่างโน้ย ผู้กุ่นน่าก็ไม่ต้
00:25:09องทะลอดกันอีก
00:25:10พอที่
00:25:20ยีจองซองน่ะเหรอ
00:25:24เอาเรื่องในปีอือยอนมาพูดอีก
00:25:27จนทำให้ห่วงประชุมแทบลุก
00:25:29เว้นไฟเนี่ยนะ
00:25:30แต่มอมชั้นที่ปฏิเศษไม่รับ
00:25:32เรื่องนี้อีกแล้วพี่ค่ะ
00:25:34พวกเขาจึงยอมเฮียบลงบ้าง
00:25:37เพราะอะไร
00:25:39เพียงแค่เรื่องไหนอดีต
00:25:42เจ้ายังจะมาขวางตั้งตัวเป็นส
00:25:45ตรูกับข้าหรือยังไง
00:25:46หรือเพราะเรื่องนี้ทำให้เจ้าส
00:25:49ุนสีอำนาจไป
00:25:50แต่สุดท้ายก็สามารถทวงคื
00:25:53นด้วยอย่างสวยงามอีก
00:25:55แต่อำนาจก็เหมือนดาบน่ะ
00:26:20มอมชั้นอาจคิดในแง่ที่ว
00:26:21่า
00:26:23เสด็จพ่อทรงอนุญาตให้ใช้ด
00:26:24าบได้ไหมเพราะค่ะ
00:26:28ถ้าข้าอนุญาตจริง
00:26:30ยังจะกล้าจะวัดดาบใส่ข้
00:26:32าไหมล่ะ
00:26:38มอมชั้นไม่อยากทำสงคราม
00:26:40แต่ต้องการปกรอง
00:26:42ถ้าเป็นเรื่องบ้านเมือง มอมชั้
00:26:43นจะใช้สติ
00:26:44นอกนั้นอาจจะใช้กำลัง
00:26:47เสด็จพ่อไม่ต้องทรงระแวงค
00:26:49วามจริงใจของมอมชั้นหละ
00:26:52ทรงจับมือมอมชั้นสึกนิ
00:26:53ด
00:26:53ก็จะรู้ถึงความจริงใจเอง
00:26:55ยังน้อยมอมชั้นก็ได้ช่วยเส
00:27:01ด็จพ่อทำงานบ้าน
00:27:03สร้างความผาสุขให้รัสดอด
00:27:05อยู่อย่างร่มเย็นไม่ใช่เหลือพ
00:27:06ระเย็นค่ะ
00:27:18เรื่องในปีอื้อยน จะไม่มีการ
00:27:20พูดถึงอีก
00:27:21การแก้กฎหมายก็ถือว่ายกเลิ
00:27:23กไปด้วย
00:27:24องค์ชายเนี่ย สงคิดยังไงก
00:27:26ันแน่
00:27:27อย่างน้อยก็คงไม่คิดเอาเรื่อง
00:27:29นี้
00:27:29มาคิดมันชีย้อนหลังกับฝ
00:27:31่ายเราอีกรก
00:27:32แผมยังไว้ชีวิตท่านคิ้
00:27:34มตักด้วย
00:27:34ช่างเป็นสิ่งที่เดา ยากจริง
00:27:37ๆ
00:27:39ที่แน่แน่ก็คือ ไม่แน่องค
00:27:41์ชาย
00:27:41อาจเป็นผู้เดียวกับเราทางออม
00:27:43ก็เป็นได้
00:27:44หรือไม่กล้าขัดแย้งด้วย
00:27:46แล้วยังไง แล้วเราจะจับเมือกับ
00:27:48เข้าอย่างนั้น
00:27:50ไม่งั้นจะให้ทำยังไง ส่งเป็น
00:27:52ผู้สำเร็จราชการแทน
00:27:53เราจะไม่ออนข้อได้
00:28:08วงชายไม่คิดจะแก้ปัญหาใน
00:28:11ปีอือย่อนอย่างนั้นเหรอ
00:28:13อย่าว่าแต่ล้างมนทินให้คนท
00:28:15ี่ถูกใส่ร้ายจนตาย
00:28:16ไม่แต่ช่วยยาดพี่น้องกับพวก
00:28:18เขา
00:28:19วงชายก็ไม่มีความประสงค์ใช
00:28:21่นี้
00:28:22เพราะอะไรอ่ะ เพื่อเอาไจไฟ blandดี
00:28:24ยังอย่างไง
00:28:26หรืนจะเข้าใจเป็นแบบนี้นะคะ
00:28:31ดู quad น Bean yazs
00:28:32rempl whatever
00:28:34เพื่อว่าวงชายมาถามเรื่องส่อยป
00:28:36ระค Dublin
00:28:37ท่านก็เริ่มมีหวังแล้วใช่
00:28:38มั้ย
00:28:39ถึงเราจะไม่คิดก่อกัน
00:28:41อีกหน่อยวงชายคลองราชก็อา
00:28:43จจะดีขึ้น
00:28:44เราก็แ legends
00:28:45ท่านจะบอกว่าไม่ข้าดหวัง ก
00:28:48็คุณจะเปล่ะ
00:28:49ที่เราเซรียมฆ่อนบางทุกวันนี้
00:28:51และการทำมาตน씩ระหว 하겠습니다
00:28:54ก็ต้องมειςแคนลมตายลงบ้าง
00:28:56ถ้าอย่างนั้น 57 ก็เลิกหวังส
00:28:58้าย
00:28:59ก็คือยู่กับวังวลอำนาจมา
00:29:01ก่อน
00:29:02knee
00:29:04มันน่าอาสชัดนัก
00:29:06ใครได้ขอบครอง เพราะค์ก็มา vow
00:29:09แต่อ่งชายก็เหมือนกัน
00:29:12นี่แหละ คืออำนาจ s Tail
00:29:15อย่างเหลือร้าย ไม่งั้นแล้วก็ทำ
00:29:18ไมไม่แต่จีดำ ทุกวันนี้หยุด
00:29:20ตรงหน้าเขาแท้ๆ ยังกล้ามอง
00:29:23ข้ามแล้วก็เมินเฉยได้อีก
00:29:34เกียวกับเรื่องกฎหมายลองทันร่
00:29:36วม แม่จะฝืนยังไง ก็ไม่มี
00:29:39ทางแกปัญหาได้เหรอเพคะ
00:29:44เพราะเรื่องของพิงเอ ทำให้หมอมฉ
00:29:46ันหวาดวันอยู่ทุกวัน
00:29:50ขนาดหมอมฉันยังเป็น แล้วน
00:29:52ายจะรู้สึกอย่างไรบ้าง วันๆก็
00:29:55อยู่กับการรอคอยที่สิ้นหวั
00:29:57ง กินไม่ได้นอนไม่หลับ ทุกท
00:30:00รมานใจนะ
00:30:06สำรายกว่านั้น หากเรื่องนี้บ่าน
00:30:08ปลาย จะเป็นผลรายต่อองค์ชายแล
00:30:11้วก็ หม่มฉันคงอดเป็นห่วง
00:30:14ไม่ได้แน่
00:30:17ข้ารู้ เข้าใจดีด้วย แต่มันย
00:30:21ังไม่ถึงเวลานะ
00:30:43คือเดียว อีมา
00:30:49เล่าพันไหย จุด้วยเลือดคนร
00:30:53่วมร้อย อาหารเลือดรสพิมพ
00:30:56์ใดก็ไม่อาธีย์
00:31:01เล่าอาจด้วย
00:31:07มันท่านเป็นพ่อของจีดับ แ
00:31:09ม้ว่ารู้คนที่จะฉลาด และองค์
00:31:11ชายทรงชื่อชมความสามารถของ
00:31:13นาง
00:31:14มันท่านก็ไม่อยากได้ไปเสียงไ
00:31:16พ้
00:31:18แค่ให้จับน้าแต่งเหมือนัง
00:31:19โรมขนาดนี้
00:31:21เกิดมาทำไมค่ะ ทำไมชีวิตคนถึง
00:31:24ได้ยากเย็นนัก
00:31:25อาหนะ ท่านพี่ดูเองก็จะรู้ดี
00:31:28กว่านั่งร้อยอยู่ดี
00:31:29เดี๋ยวบืดแล้วจะไปไม่ทันด้
00:31:31วย อย่าจะบอกให้
00:31:33เฮ้อ พูดแบบนี้ค่อยเหมือนลู
00:31:35กค่าน่ะ ประการอร่อย
00:31:37ได้เห็นว่าท่านมีลูกสาวอย
00:31:38่างนั้นอ่ะ
00:31:42ท่านพ่อ ท่านไปก็ได้
00:31:45ท่านไป ท่านไป ท่านไป
00:31:48ถ้าหากว่าพ่อไม่ได้กลับมา
00:31:50หาเจ้าอีก
00:31:51แสดงว่าไปอยู่กับแม่เจ้า ท
00:31:54ี่เสียไปก่อนหน้าแล้ว
00:32:13ไม่ได้ไหม ว่าพ่อไม่ได้
00:32:56โห โห โห โรง歌รวม อะไรอะไร
00:33:01เฉิ Sy ต้องใช้เล่นบ้าอยู่เลย ไม่ต
00:33:04้องยังรักที่
00:33:04ตามสบาย
00:33:05โห โห โห
00:33:08โอ้ Anyone mü นี้เป็นคนทําเองสิ่ง
00:33:12Natalie
00:33:12จะเป็นคนทําเองหรือ
00:33:13มอมฉันเริ่มโพศช น้อยวัน
00:33:14วันทรงฤลูกอยู่กับก้องทำล
00:33:16า
00:33:16ก็เลยอยากให้พรคลายบ้าง ler
00:33:18ל��고 donc ขอฟร์อ ทําดีมาก
00:33:21祖 Jacques ขอทําดีมาก ฤลูกต้องแล้
00:33:22ว
00:33:22ês verste fala ไม่เล่นกัcht Taliban ไม่ล่ะ
00:33:25conservatives Japots быв presenter วันชั้น mange ป superintendent บาทนะ สา
00:33:37Expansion Solo
00:33:37โอ้โฮโอ้
00:33:39บ๊าทนี้ บ๊าทนี้ บ๊าทิ คิด
00:33:46ีกเลย
00:33:47กิดไปร้อย
00:33:53ถ้าจะขาทางออกให้เอง ปลับไปก
00:33:55่อนเธอ
00:33:56แล้วใจเหรอว่าเจ้าจะช่วยเขา
00:33:58ได้เนอะ
00:34:00ถึงเจ้าจะอยู่สบายในหวังข้
00:34:02อเธอ
00:34:02แต่ว่าพี่น้องหลายคนก็ยังล
00:34:04ำบากมากอยู่
00:34:05ล่อยากจะขอร้องจักว่าตินก
00:34:07็นะ
00:34:07ก็บอกว่ารู้แล้วไงกลับไปก่
00:34:09อนไม่ได้ยินเหรอ
00:34:11ว่าแต่ท่านแม่ตอนนี้พักอยู่
00:34:19ไหน
00:34:20แปลว่าเจ้าจะหาบ้านใหม่ให้
00:34:22เราก็ไง
00:34:23ก็ต้องรู้ที่อยู่ก่อนเร้าถึง
00:34:25จะไปหาได้
00:34:28อยู่แถวชุมชนริล ajudtagนสาựcก
00:34:31ัน
00:34:45เป็นความจริงแล้วเนี่ย
00:34:47น้องชายเจ้าไปสอบแทนคนอื่นไม
00:34:49่ผิดแน่นะ
00:34:51ทำไมเขาถึงยอมเขาสอบแทนคนอ
00:34:54ื่นง่ายๆล่ะ
00:34:56แต่ตอนนี้เขาถูกจับได้
00:34:58คิดว่าคงไปอยู่กล้องปลาบแล
00:35:00้ว
00:35:00โทษหนักไม่น้อยเลยนะเนี่ย
00:35:03โบยร้อยทีเป็นยังตำ
00:35:05ถ้าถูกโบยร้อยทีไม่ตายก็
00:35:08ต้องพิกการแน่
00:35:09หรือจะให้ค่าทำยังไง ถึงจะ
00:35:12ช่วยเจ้าได้บ้าง
00:35:13ค่าท่านพอมีเงินเก็บอยู่บ้
00:35:17าง ให้ค่ายืมสักร้อยตำลึง
00:35:19ได้ไหม
00:35:20เอาไปทำอะไร
00:35:21ถ้ามีเงินไปติดสินบนผู้มื
00:35:23อปลาบหน่อย
00:35:24ไม่แน่อาจจะไว้ชีวิตน้อง
00:35:26ค่าก็เป็นได้
00:35:31เพราะนั้นพอมีทางไหนจะช่วยได
00:35:32้ไหม
00:35:33ขอเพียงเขาไม่ตาย ให้เขาเป็นท
00:35:35่าชุดชีวิตก็ยอม
00:35:37ท่าชอะไรเหลือ
00:35:41ถ้าจะไปเป็นท่าชให้แชร์สั
00:35:43งกุง แล้วค่าจะทำยังไง
00:35:46ฟังดูเหมือนเจ้าจะเป็นต้องใช
00:35:47้เงินก้อนใหญ่เลยนะ
00:35:49เพราะอะไรอย่างนั้นเหลือ
00:35:55นี่...มีเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย
00:35:57ทำไมไม่บอกค่าละ
00:36:01น้องชายเจ้าไปเข้าสอบแทนคุ
00:36:03ณอื่นเหละ
00:36:04พอถูกจับก็อยากติดสินบน
00:36:06จะได้ที่โลงทัน
00:36:07しมีตัวทำยังนั้นไม่ต้องIs it
00:36:09failure
00:36:09ใช่แล้วพระเยข้า
00:36:12ขึ่งยังนั้นก็ไม่มีใครก้
00:36:13ารับร้องความปลอดภายได้
00:36:15โดยเฉพาะการให้สินบนคือผ
00:36:16ิดกฎหมาย
00:36:18ถ้าถูกจับได้แล้วไม่มีเหต
00:36:19ุผลฟังขึ้น
00:36:20เจ้าจะทำยังไงต่อไป
00:36:22องค์ชายรับสั่งถูกแล้วพระย
00:36:24ะค่า
00:36:25การจ่ายอัมมิสสินจ้าง
00:36:27ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาจริง
00:36:29ๆ
00:36:31แล้วจะคิดทำยังไงต่อ
00:36:32หมอมฉัน
00:36:35จะหาทางแก้ไขเอง
00:36:48น้องชายเขาไม่มีหัวคิดบ้าง
00:36:50หรือยังไงกันเนี่ย
00:36:51แม้จะโรบมากอยากได้เงิน
00:36:53ก็ไม่คนไปสอบแทนคนอื่นแบบน
00:36:55ี้
00:36:56การรับเงินแล้วมันสวมรอยส
00:36:58อบแพน
00:36:59ไม่มีทางที่ถูก
00:37:04แต่ว่าองค์ชายเพคะ
00:37:06หมอมฉันว่ descendants
00:37:08ทุвинอาenders
00:37:08พระ...พระไมะเห็นแก้เงิน meantime
00:37:15puedesพี่
00:37:15พระ...พ้อมชันไหวนองเขา
00:37:20ที่ทำไปอาจ้ายไม่ใช้เพราะ He had instit
00:37:27uten
00:37:35หรืมรydiโรก もวันไม่ใช่ชนท
00:37:36ันสุ่ง
00:37:37ิรียนไปมันก็เท่านั้น
00:37:38ถึงมีความรู้ ก็ทำอะไรไม่ได้ ทำไม
00:37:41ยังเดืออีกล่ะ
00:37:42สุดท้ายก็ไปตามฝันไม่ได้ ต้
00:37:44องมาติดครุบ
00:37:46ทำให้ตัวเองเดือดร้อนคิดว่
00:37:48ามันคุมละเหรอ
00:37:49ถ้าอยู่และไม่มีสักษี อย่าอย
00:37:51ู่เบื่อเพื่อนแล้ว
00:37:53włูกกี่
00:38:05ก็เคยบอกข้าว่า ฉันมีพอส
00:38:08วันร์จริง ๆ
00:38:08ถ้าตอนนี้เกิดในตระกูลสูง
00:38:12ตำนั่นคุ้นดาง ยังไงคงไม่
00:38:15พ้นมือข้าแน่
00:38:17แล้วทำไม ข้าจะไปสอบไปได้
00:38:19ก็พ่อเจ้าไม่ได้เกิดในจนก
00:38:20ูลสูงสั่งนะซิ
00:38:21ข้าก็รู้ ข้าก็ใจดีด้วย
00:38:26แต่ก็ไม่อยากด้องแพ้นี้ง่าย
00:38:29ถึงสอบได้แล้วมันจะมีประโ
00:38:30ยชนอะไร
00:38:32ยังไงเจ้าก็ไม่มีวันให้เลื
00:38:33อบไปชนชั้นสูงอยู่นี่
00:38:36ถ้าแค่งอยากถึงสู่ตัวเองเท
00:38:38่านั้น
00:38:38ถ้าเกิดไปชนชั้นสูงจริง
00:38:42ค่าจะทำอะไรได้บ้างล่ะ
00:38:44- แล้ให้เจ้าไม่ต้องเอาชีวิต
00:38:46ตัวเองเขาแรก душา
00:38:50ชีวิตเป็นของค่า ที่มันต้
00:38:52องมาหัวว่าทางข่ารก
00:38:53นี่ นี่ นี่ ผมแบบนี้ได้ยังไง
00:38:58จะเป็นน้องชายนะ
00:39:01พวกกับพี่แบบนี้ได้เหรอ
00:39:05แล้วไม่งานจะให้ค่าทำยังไงแล
00:39:07้ว
00:39:16ค่า ขอโทษด้วยนะ
00:39:21ค่า ขอฝากท่านมาเอาไว้ด้วย
00:39:49ขอโทษด้วย
00:40:06ได้เรื่องอะไรไหม
00:40:08นอกจากน้องชายมาหัดเล็กชางแล้
00:40:10ว
00:40:10ที่รับจ้างสอบแทนพวกชนชั้
00:40:12นสูงและถูกจับได้
00:40:13ยังมีอีกสิบกว่าคน
00:40:15ที่ไม่อาจจับก็อาจจะมีมาก
00:40:17กว่านั้นอีก
00:40:18แล้วคะแนนสอบแหละ
00:40:20รวนแต่ได้คะแนนสูงมากพระยะค
00:40:21่ะ
00:40:23เพราะเก่งอย่างนี้เอง
00:40:24ถึงถูกเรียกให้ไปสอบแผน
00:40:27องค์รักซ้าย
00:40:30พระยะค่ะ องค์ชาย
00:40:32สามปีที่ผ่านมานี่
00:40:34เจ้าคิดว่าค่าอยู่นี่ทำอะไรบ้
00:40:36าง
00:40:38เอานั้งสือมามากมาย
00:40:40ศึกษาเพื่อหวังอะไรกันแน่
00:40:44ค่า
00:40:46ทำเพื่ออะไร
00:40:48ถึงอยากกลับมามีอันหน้าทาง
00:40:49การเมืองอีกร้อยหนึ่ง
00:40:51องค์ชาย
00:40:52อีก
00:40:53อีก
00:40:53อีก
00:40:59อีก
00:40:59อีก
00:41:07อีก
00:41:13อีก
00:41:14อีก
00:41:19อีก
00:41:19ถึงสอบได้แล้วมีประโยชนอะไร
00:41:21ยังไงเจ้าก็ไม่มีวันได้เลยไป
00:41:23ชนชั้นสูงอยู่แล้ว
00:41:25ค่าๆอย่าวิตสู่ตัวเองเท่าน
00:41:26ั้นอ่ะ
00:41:28ว่าถ้าเกือไปชนชั้นสูงจร
00:41:29ิง
00:41:30ค่าจะทำอะไรได้บ้าง
00:41:35อีก
00:42:02ชาตรงกี ออกมาได้
00:42:25พาเข้ามาแล้วเหรอ
00:42:27พระยะค่ะ
00:42:28เรียบผมรับเร็ว
00:42:30ก็ Small
00:42:30อีก
00:42:31อ่อนนี้
00:42:34ไม่ต้องมากพิธีเหรอ
00:42:36หรือขึ้นก่อน
00:42:37เราจะมานั่งทางนี้
00:42:40ไม่ได้หรอพระยะค่ะ
00:42:42พี่ชายจะเป็นคนสนุดของค่าเอง
00:42:44นะ
00:42:44และอยู่กันมานาน
00:42:46เพราะฉะนั้น
00:42:47ถ้ามองว่าค่าเป็นเพื่อนพี่ชาย
00:42:49ก็ไม่ต้องเก원이ใจมากนั้นหรอก
00:42:51อื่ะ แต่ว่า
00:42:54อุ้ flowing
00:42:55อืม อืม อืม อืม
00:43:00รู้ขึ้นก่อนเธอ
00:43:01อ๋อ อ๋อ
00:43:02อืม นี่
00:43:08อ๋อ
00:43:10เขาได้มาหามาเผื่อด้วย
00:43:25เพราะอยู่ในเรือนจำคงไม่มีอะไร
00:43:26ให้ได้กินมากนะ
00:43:28เจ้ากินหน่อยเธอ
00:44:08ทีนี้พ่อบอกเหตุผลให้รู้ได้
00:44:10มั้ย
00:44:11ว่าทำไมถึงอยากสอบเป็นขุนน
00:44:13างนัก
00:44:13โดยที่ไม่กลัวความผิด
00:44:14ข้าให้ทำใจสบายสบาย
00:44:18บอกข้าตามทรงก็พอแล้ว
00:44:25ความอ๋อฉัน
00:44:28อยากลองใส่ชุดขุนนางบ้าง
00:44:30ในฐาณาบาพร้ายใส่ชุดขุ
00:44:34นนาง
00:44:37อาจจะถูกกัวรอบว่าไม่จร
00:44:39ิงตัวก็จริง
00:44:44ความฉันก็อยากทำประโยชน์เพื่
00:44:46อบ้านเมืองบ้างอ่ะ
00:44:49ช่วยคนตกทุกได้ยาก
00:44:52จะรับคำชื่นชมกลับมา
00:44:54ปากความดีไว้ในโลกนี้
00:44:58ไม่ให้สีชาติเกิน
00:45:02เรื่องบาทนี้ แม้จะเป็นไพร่
00:45:06เขาไม่มีสิ่งหวันเลยมั้ยเธอ
00:45:07มะ
00:45:09เพราะไม่ได้เกิดเป็นชนชั้นส
00:45:11ูง
00:45:12เขาเลยไม่ควรจะมีความคิดแบบ
00:45:14นี้ небольш
00:45:16society
00:45:20ใครบอกเจ้าอย่างงั้นเหมือน
00:45:23เจ้าชื่อชàngทงกี ใช่ไหม
00:45:25ใช่發財
00:45:27เรามาบุกเบิกสั่นทางนี้ด้วยกั
00:45:28น
00:45:30ชàngทงกี คนที่สามารถใช้ชื่อต
00:45:33ัวเอง
00:45:35เขาสอบคุณนางได้อย่างเปิดเผย
00:45:41เส้นทางแบบนี้ มีอยู่จริงเหร
00:45:43อพระยะครับ
00:45:45ถ้ายังไม่มี เราก็ช่วยกันบุ
00:45:47กเบิกใหม่ซะ
00:46:01องค์ชายสงคิดดีแน่แล้วเหร
00:46:02อพระยะครับ
00:46:09วันนี้องค์ชายมาบ้านหม่อมฉัน
00:46:12ทำใหม่กัน
00:46:14ที่เข้ามาเพื่อจะขอโทษท่าน
00:46:18องค์ชาย
00:46:19เขาได้ทบทวนอยู่หลายครั้ง
00:46:22ว่าเพราะอะไร
00:46:24ถึงอยากกลับมาบริหารราชการ
00:46:26อีก
00:46:27และถ้ากลับมา เขาจะทำอะไรได้บ้าง
00:46:32จำได้ว่าเมื่อก่อน
00:46:34ค่าใครทุนเสร็จพ่อว่าไม่
00:46:36เห็นด้วย
00:46:37กับแนวคิดที่ส่งใช้อำนา
00:46:39จ
00:46:39เพื่อรักษาบลังให้มันคง
00:46:41ทำให้ค่าไม่พอใจนะ
00:46:45แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่า
00:46:47ทันทีที่ค่าประกาศจะเป็นส
00:46:48ตรูกับเตร็จพ่อ
00:46:50ตัวเองก็ได้ลืม
00:46:52อุดมการตั้งแต่แรกไปเหมือนก
00:46:54ัน
00:46:55ซึ่งไม่น่าเป็นไปได้
00:46:58บางที
00:46:59เพราะค่าโมวแต่คิดเอาจรั
00:47:00ดสตรู
00:47:02จดลืมไปว่าต้องใช้อำนาจ
00:47:05ควบคู่กับการบริหารยังไง
00:47:06ก็จะให้บ้านเหมือนดีขึ้นได้
00:47:09อองชาย
00:47:11การเป็นลูกฮานของกระบบต
00:47:12ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาเลือกได้
00:47:15ในเมื่อเลือกเกิดไปได้แล้ว
00:47:17เพราะการลงทันรวมทำให้พวกเข
00:47:19าต้องตาย
00:47:20มันถูกต้องแล้ว komt
00:47:22ถ้าเราไม่กล้างปารหารนี่ให้พวก
00:47:23เขา
00:47:24ลดความเจี่ยบบวดให้น้อยลง
00:47:26และค่าจะปกครองไปทำไมกัน
00:47:28لمbies zucch dra but it time
00:47:29ใช่แล้ว พ่อยUh......
00:47:33ความคิดขององชายช่างประเสิดน
00:47:36ับ
00:47:37แต่เท่า ที่ข้าตนักรู้ในวั
00:47:40นนี้ เขามาจากคนคนนึง
00:47:44เขาไม่ได้เกิดเป็นชนชั้นสูง
00:47:45แต่เป็นเพียงพล่ายสามัน
00:47:50แม่นี่อุดมการที่จะทำเพื่อบ้
00:47:51านเมืองหลายอย่าง
00:47:54แต่แค่เขาสอบ ก็ยังไม่มีส
00:47:55ิทธิ์เลย
00:47:58แล้ว องชายส่งมีความคิดอะไรต่
00:48:01อ
00:48:02ข้าอยากจะให้โอกาสเขาสักครั้ง
00:48:05ได้ไหม
00:48:06ให้ชนชั้นพล่ายมีสิทธิ์เข
00:48:07้าสอบนะ
00:48:15เรื่องนี้คงทำไม่ได้
00:48:17ชนชั้นสูงกุมอำนาจในการ
00:48:18ปกหรอง
00:48:19เป็นทำเนียมปฏิบัติมาหลาย
00:48:21ร่อยปี
00:48:21นั่นไปแค่สิ่งสมมุติขึ้
00:48:22น
00:48:23เหมือนคนที่เกิดเป็นลูกกะบท
00:48:25ซึ่งไม่อาจเลือกเองได้
00:48:28เกิดไปชนชั้นพล่าย ก็เหมือนก
00:48:29ัน
00:48:30ไม่ใช่สิ่งที่เราจะสามารถเลЫก
00:48:31เอง
00:48:32แค่นี้ก็ว่าโρχคร้ายแล้ว
00:48:34อย่างถูกลิดรอนความฝันไปอี
00:48:36ก
00:48:37ถ้าไม่คิดว่าน่าเห็นใจบ้
00:48:38างหรอกเหลอ
00:48:42ข้าแนว มองว่าเค้าเป็นรัช
00:48:44ดอนเหมือนกัน
00:48:45ไม่ว่าเป็นชนทันสูงหรือ
00:48:47พระที่สามันก็ตาม
00:48:49ข้าก็อยากให้โอกาสผู้เขา
00:48:51ได้ซ้ามความฝันให้เป็นจริง
00:48:52สักครั้งหนึ่ง
00:48:54ไม่ทราบว่า ท่านพอจะช่วยค่
00:48:57าหน่อยได้มั้ย
00:49:02ขอส่งอภัยด้วย
00:49:06ม่อมฉันคิดว่า ไม่ว่าจะเป
00:49:07็นคุ้นทางฝ่ายไหน
00:49:09คงเห็นด้วยกับแนวคิดนี้ไม
00:49:11่ได้
00:49:13แน่ใจแล้วว่า ท่านจะไม่ยอม
00:49:15ช่วยค่าจริงๆ
00:49:36ม่อมฉันคิดว่า ไม่ว่าจะเป
00:49:38็นคุ้นทางฝ่ายไหน
00:49:39คงเห็นด้วยกับแนวคิดนี้ไม
00:49:41่ได้
00:49:44การเป็นลูกรานของกระบท ไม่ใช่
00:49:46สิ่งที่พวกเขาเลือกเองได้
00:49:48ในเมื่อเลือกเกิดไม่ได้
00:49:50แล้วเพราะการลงทันรวมทำให้
00:49:52พวกเขาต้องตาย มันถูกต้องแล้
00:49:53วเหรอ
00:49:54ถ้าเราไม่แก้ไขปัญหานี้ ลดค
00:49:57วามเจ็บอวดให้น้อยลง
00:49:59แล้วค่า พวกพอไปทำไมกัน เมื่อม
00:50:01น่าล้นฟ้าก็ร้ายประโยชน์
00:50:18พระเท้า
00:50:21สิ่งที่องค์ชายคิดจะทำ ถือว
00:50:23่าเสียงจนหน้ากรัว
00:50:25เพราะไม่ว่ากุ้นนางฝ่ายไหน เส
00:50:27ียงคัดคารต้องรุนแรงแน่
00:50:28ๆ
00:50:29แม่จะทรงขาดกิดไว้ก่อน แต
00:50:33่กระแสจะยิ่งแรงกว่าหลาย
00:50:34เท่า
00:50:35หรือไม่ จะมองว่าทรงเสียสต
00:50:37ิไปแล้ว
00:50:39แต่ว่าหม่อฉันกลับมองในอ
00:50:41ีกแง แนวทางขององชายที่เห็นร
00:50:44าสดอนเป็นใหญ่นั้น
00:50:46เป็นสิ่งที่ทำให้หม่อฉันตื่
00:50:49นตันยิ่งนัก
00:50:50ฉะนั้น คราวนี้อาจช่วยองชายเด
00:50:53ินหน้าต่อไปให้มันรู้
00:50:57ขอบคุณได้เท้ามาก
00:51:15เบียนหน้า ซึ่งจะมีการสอบค
00:51:17ุณนาค่าคิดว่าจะขยายขอบ
00:51:19เคต
00:51:20ให้ต่างจากที่แล้วมาสักหน่อย
00:51:23ยังไงเลยพระเยอะค่ะ
00:51:24ยกเลิกกดที่ว่าเขาสอบได้ จะ
00:51:26พอทายาติของชนทันสักดีด
00:51:28าเท่านั้น
00:51:30ปลเมืองทั่วไป ไม่ว่าระดับไหน
00:51:32ก็มาสอบได้เหมือนกัน
00:51:38อ่ะ ทำแบบนี้ไม่ได้นะพยาค่า
00:51:40อยู่ดีๆ จะยกเลือกทํานียวที่ม
00:51:42ีมา 400 ปี และยังไงพยาค่ะ
00:51:44จำได้ว่าสมัยต้นราชวง
00:51:46ก็เคยอนุญาตให้ไปชาชนทั่วไป
00:51:48เขาสอบคุณนางได้เหมือนกันไม
00:51:49่ใช่เหลือ
00:52:03ค่ะจำกัดเพราะชนชั้นสูง
00:52:05และชนชั้นปกครองเท่านั้นนะพยา
00:52:07ถ้าข้างนอกมีคนเก่งอยากเป็นค
00:52:10ุณนางบ้าง
00:52:11เราก็คิดว่าน่าจะเปิดโอกาส ให
00:52:13้พวกเขาเข้ามาสอบวัดความรู้
00:52:15อย่างเท่าเทียมกัน
00:52:16pinos
00:52:20ทำรายระบบนี้ไปจะ przew 들어가
00:52:23กลัวรักสจรัมเรื่อยอย่างไรก
00:52:26ัน
00:52:27กลัวว่าถ้าเคยายกับเขตของ
00:52:28การสอบ เพราะกับม Bluetooth
00:52:31เลยมาขัดขวางไฟ basin
00:52:41เผ็บผลที่นำมาคัดค้านั้น ยั
00:52:43งทำให้ค่าอ่อนข้อไม่ได้หรอก
00:52:46ได้แต่คิดว่านั่นคือการเต้าแ
00:52:47ย้ง คือรักษาผลพระโยชน์
00:52:49สำหรับพวกท่านก็เท่านั้น
00:52:52ฉะนั้นแค่จึงคิดว่า
00:52:54ยังไงคงไม่เปลี่ยนความตั้ง
00:52:55ใจในเรื่องนี้อีกแล้ว
00:53:02เจ้ากรมวิธีกัศ
00:53:03พระยะข้อองชาย
00:53:05ช่วยเอาแนวคิดที่อนุญาตให้
00:53:07ชาวบ้าน
00:53:07มาสอบเป็นขุนนางในปีนี้ ไม่
00:53:10ประกาศให้ทุกคนได้รู้กัน
00:53:13รวมถึงคนที่เคยมาเข้าสอบ โด
00:53:15ยไม่หวังเงินทองตอบแพน
00:53:17แค่อยากจะพิสูตรความสามารถ
00:53:19ของตัวเองก็เท่านั้น
00:53:21แต่ครับถูกท่านกันจับตัว
00:53:22เอาไว้
00:53:23เราจะด้วยลงไปกรณีพิเศษ
00:53:25ให้ปล่อยตัวไปอิสระได้
00:53:27น้อมรับพระบัญชาพระยะค่
00:53:29ะ
00:53:30เฮ้ย
00:53:32เฮ้ย
00:53:32เฮ้ย
00:53:35ไม่หัวเท่า
00:53:37เฮ้ย
00:53:38เฮ้ย
00:53:38เดี๋ยวเดี๋ยวก่อนแต่เท่า
00:53:40มา ไปแล้วนะ
00:53:41ไปแล้วนะ
00:53:41ไปถูกนั้น
00:53:44ตาม ตามเลย
00:53:48องค์ชาย
00:53:57นี่เป็นการกระทังที่ฟูหาเกิ
00:53:58นไปลึเปล่า
00:54:00ทำไมไม่ทรงปลึกสามห่อมฉัน
00:54:01ก่อนสักนิดเลย
00:54:02ก็รู้เวง wollค์ว่าท่านต้องมี
00:54:03ปisticริยาแบบนี้ ยังไงนะ
00:54:04องค์ชาย
00:54:05เขาแค่ไม่อยากให้ท่านวางตัวล
00:54:07ำบาก
00:54:08จริง ๆ นะ
00:54:10ที่เสด็จพ่อส่งท่านมาเนี่ย
00:54:12ไม่ใช่ให้มาช่วยงานค่าหรอก
00:54:14บ่อยครังที่รับสั่งถาม ถึงค
00:54:16วามเครื่อนไหวของค่า
00:54:17จริงไม่อยากให้ท่านเกอค
00:54:18อย่างดีกว่าจะเป็นเรื่องไปอีก
00:54:27เอาประเกา profilesนี่ปล Ariel
00:54:28โถ่เมือง selves หลอกไม่ๆ โถกแล้วต
00:54:30ิดให้โถ่เลย
00:54:34ชาก่อน
00:54:37ท่านจะให้จิบระกาศทั่วเมืองจ
00:54:39ริงแล้วเนี่ย
00:54:40รู้ป่า parfaitที่ตาม้าจะเป็นอย่างไร
00:54:42บ้าง
00:54:43องข้ายใครหล้อดีกงสาท่านก
00:54:45ับคนจะห้ามปร้ำ
00:54:46มันจะเห็นดีเห็นงาม ทำเรื่องใหม
00:54:47่เป็นเรื่องแบบนี้
00:54:49ถ้าชา 오른ระเอา lactose อยู่ตรี่เรื่องน
00:54:50ี้
00:54:51องข้ายจะไม่ยอมยุดตรี่ิบร้
00:54:53างคัน
00:54:54เพราะฉะนั้น ต้องรีบออกประก
00:54:56าศโดยเริ่ว
00:54:56ให้ผู้คนรับรู้และสนับสนุน
00:54:58หรือจากได้ว่าบรุกผลจริ
00:55:00งๆ
00:55:01นั่งเฉยอยู่ได้ รีบไปทำงานกันส
00:55:03ิ
00:55:03ขอบคุณ
00:55:06ชิบไหน?
00:55:19ย่าย...
00:55:22ลำบายจัดจริงๆ
00:55:24เพanishดิ
00:55:25เรื่องจากการสอบในปีนี้จะมีก
00:55:27ฎเกนใหม่
00:55:28นอกจากภูต้องโทษจองจำแล้ว
00:55:30ใช้ได้ที่มีความรู้
00:55:32อนุญอดให้เข้าสอบผุ้น้างได
00:55:33้หมดทุกคน
00:55:35จริงว่ะเนี่ย
00:55:36ถ้ามีสิเข้าสอบด้วยเหลือนี่
00:55:42ทมันทำเพื่ออะไรกันเนี่ย
00:55:44ไม่อยากจะเทือวังแล้วเนี่ย
00:55:51ข้าวหว่างไงนะ รักการเรื่องก
00:55:53ารสอบติดไปทั่วเมืองแล้วหรื
00:55:55อเนี่ย
00:55:55องค์ชายเหมือนจะรู้เห็นกับเจ้
00:55:57ากรมพิธีการ ดำเนื้นเรื่องได
00:55:59้เร็วมาก พระเยอะค่ะ
00:56:00แล้วตอนนี้องค์ชายอยู่ไหน
00:56:02อืม ให้คำพบข้า เร็วสิ
00:56:05พระเยอะค่ะ
00:56:07อืม อืม อืม
00:56:17องค์ชาย ฟ้าบาทมีรับสังให
00:56:19้เข้าเฝ้าโดยเร็วพระเยอะค่ะ
00:56:31คือ
00:56:34Š...มอ มอมชั้นดูหรอ
00:56:36เรื่องนี้เกิดขึ้นพระน้อง มอม
00:56:37ชั้นเป็นต้นเหตุ Hamilton ใช่มั้ย พระ
00:56:38เยอะค่ะ
00:56:39คนไม่เอาไหนอย่างเขา
00:56:41ผมจะทำให้องค์ชายวางพระองค์ลำบ
00:56:43าก سะแล้ว
00:56:45ไหมหรอ
00:56:46ไม่หรอ
00:56:46น้องจะเป็นคนที่เก็งมากกว่า
00:56:48แต่ไ Pit รักว่าร launch anxx
00:56:50ก็ต้งการคนเก็งมาช่วยงานอยู่แล
00:56:52้วนี่
00:56:54และก็อยากประดาชาที่ดี
00:56:56ฉะนั้น movements
00:56:57ห่วงแทนหรอก
00:56:59องชาย
00:57:12ทูนเร็วเข้า
00:57:27ฟ้าบาท
00:57:29องชายมาขอเฝ้า พระเย็คค่ะ
00:57:32เข้ามา
00:57:45คนที่ประเจชนชั้นสูง
00:57:47และชนชั้นปกครอง
00:57:49เจ้าจะเปิดทางให้วิศิตเข้าส
00:57:51อบคุณนาง
00:57:52แถมจะประกัศให้รู้ทั่วไปแล้ว
00:57:54ใช่ไหม
00:57:55ใช่แล้วพระเย็คค่ะ
00:57:57มีเหตุผลอะไร
00:57:58ที่ได้ทำเรื่องโงโงแบบนี้
00:58:01อะไรคือความโง
00:58:04ป่อมฉันแค่ทำตามคำสอน
00:58:05ของเฉด็จพ่อเท่านั้นเอง
00:58:07คำสอนข้ายังไง
00:58:09กุณ
00:58:10คือกดหมายใหม่ที่เน้นความเสม
00:58:12อภาค
00:58:13ไม่มีแบ่งชนชั้น
00:58:15พระดำรึกขอเฉดพ่อมาเนื่อนาน
00:58:16และทำไมยังจะดำนิดหม่อมฉัน
00:58:18อีก
00:58:21กันให้ทรงบัญญาตกดหมายใหม
00:58:22่
00:58:22จุดประสงก็เพื่อ
00:58:24หลดช่องว่างระหว่างชนชั้น
00:58:26ให้เช้าโชว์ซ่อนมีความเสมอ
00:58:27ภาคเท่าเทียมกัน
00:58:29ใช่ไหมพระเยอะค่ะ
00:58:31ถ้าเป็นเรื่องปากท้องแล้วก็
00:58:36ให้ทุกคนเสมอภาคอาจจะดี
00:58:38แต่ว่า
00:58:40ถ้าเป็นการปกครองก็จะไม่เหมื
00:58:41อนกันเนี่ย
00:58:42ไม่เหมือนยังไงเหรอพระเยอะค่
00:58:44ะ
00:58:44ถ้าไม่มีการแบ่งแยก
00:58:46ไม่แบ่งชนชั้น
00:58:47แม้แต่ชาวนาเชาivelให้พอค้า
00:58:50วานิด พาเขาออกมาเป็นคุณนางเร
00:58:53าก็
00:58:54เคยคิดป่ amplitude มันจะยุ่งเยอะแค
00:58:56่ไหน
00:58:57เกิดจราจนกลางมึงเอาท่ี้ๆ
00:58:59ด้วย
00:59:01บ้านมึงปกครองโดยใครเยื้อพ
00:59:04ระวงและเหล่าน์คุณนางแปลงหน
00:59:05่างที่กันไป
00:59:07ชาวนาก็ปรูกข้าวพอค้าก
00:59:09็ขายของ
00:59:11ผลงานรับจ peuventทำโนโนธนี้
00:59:13ตางฝายต่างทำงานตามฐานาของตัว
00:59:16นี่ต้องหัก บ้านมังจะร่มเยน
00:59:19แต่เช้าาน่าแล้วพ่อคะ อาจจะม
00:59:21ีคนเก่งมาปกพวงบ้านเมืองก็ได
00:59:22้
00:59:23ส่วนทุธ lettuce สูง จะไปพ่อปลูก
00:59:25หรือข้าขาย ก็ไม่เห็นจะแปล
00:59:26กเลย
00:59:26ก็บอกแล้วว่าอะไรมอนมันจะสับ
00:59:29coding ไม่ได้
00:59:30ถ้ารอดป์เริ่มนี้ ใครอยากจะทำอะไร
00:59:33ก็ทำ
00:59:34และต่อไปจะทำอย่างไร
00:59:37ต่อไป เพื่อมาถึงระชวงแล้ว
00:59:41พวกเขาจะมองว่าราชวงของเราเป็น
00:59:43ส่วนจนของบ้านเมื่อง
00:59:45ทำไมแค่นี้ยังไม่รู้อีก
00:59:47ถ้าอย่างนั้นราชวง ก็ไม่จํ
00:59:49าเป็นต้องอยู่ต่ออีก
00:59:51เห่อ
00:59:53Pitts...трี่เจอ
00:59:56จะพูดอะไรหรอไม่ว่าdle with i
00:59:58พูดเพ 1957
00:59:59ถ้าไม่มีเราคściąนางเป็นกรอกกำ
01:00:01บัง
01:00:02สุดท้ายราชวงจะต้องสิ้นแล
01:00:03้วก็
01:00:05ราชวงแบบนี้
01:00:07ถึงอยู่ไปก็ไม่มีความหมายอะไร
01:00:10พี่เจ้าค่ะ เดี๋ยวนะฮะ นี่ก็
01:00:15แปลกว่า
01:00:17เจ้าคิดว่าถึงเราจะล่มสไห
01:00:19ล ก็ไม่เป็นไรอย่างนั้นเหรอ
01:00:39ฝมควรทรวม
01:00:45동궁전에 수상한 계집 있어요
01:00:47수상한 계집이라뇨
01:00:49세자가 끌어들인 수상한 계집으로 보인다
01:00:52평민들도 모두 과거를 보게 하고 싶은가
01:00:55내가 그 방도를 난다
01:00:58아니 잔인은
01:00:59날 덜어 부왕을 공격하라는 긴가
01:01:02세자의 조선이 위험한 조선이기 때문입니다
01:01:06왕위를 승리할 의사는 있었습니까?
01:01:09우리의 싸움은 아직 끝나지 않았습니다
01:01:12공격할 결심이 서신 겁니까?
01:01:29공격할 결심이 서신 겁니까?
01:01:44공격할 결심이 서신 겁니까?
01:01:50공격할 결심이 서신 겁니까?
01:01:55공격할 결심이 서신 겁니까?