- 1 year ago
Category
📺
TVTranscript
00:00:14คิดอยากจะมีอำนาจกลับคืน
00:00:16มาใช่ไหม
00:00:21ใช่พระเจ้าค่ะ ถ้าอย่างนั้น
00:00:26ปัญหานี้ให้เจ้าไปแก้ ไม่ว่า
00:00:29จะด้วยวิธีไหน
00:00:31เรียกกล้อมถูดต้าชิงให้
00:00:33ยอมเชื่อฟัง ป่าหมายสำคัญ
00:00:36คือจะให้มีข้ออ้างที่จะเปิด
00:00:37ซึกกับเรา
00:00:39อย่าให้โชสรเข้าเราเสียผลประ
00:00:41โยชน์ใด ๆ
00:00:44ถ้างานนี้ลุดร่วงตามที่ข้า
00:00:45ตรงการ
00:00:47ข้าจะไม่คัดคันให้เจ้ากลับ
00:00:49มาทำงานเหมือนเดิม
00:00:52แต่ถ้าล้มเหลวแล้วก็ จะเตรีย
00:00:55มกลายเป็นอดิตรัชธายาติได
00:00:57้เลย
00:01:00คิดว่ากล้าหรือเปล่า
00:01:06ตกลงพระเจ้าค่ะ คิดให้ดีก
00:01:09่อนจะรับป่า
00:01:10ถ้าคิดว่าค่ามีลูกช้ายคน
00:01:12เดียว
00:01:14มีหรือจะกล้าถอดปอกจะตะแ
00:01:15หนกรัชธายาติ
00:01:17แต่คิดแบบนี้แล้วก็ ขอบอกว่
00:01:19าพิดยังมาหัน
00:01:21เพราะถ้าพลาดจริง เจ้าค่
00:01:24าจะหลุดจากตำแหน่ง
00:01:26ไม่มีโอกาสแก้ตัวอีก
00:01:28เลยถึงจะไม่มีเจ้า ค่าก็มีห้
00:01:31นทาง หาคนอื่นมาแทนได้
00:01:36ขนาดนี้แล้ว ยังกล้าลองอี
00:01:39กไหม
00:01:40แน่นอนพระยะค่ะ
00:01:51ซ่อให้คำตอร์กับฝาบาทย
00:01:53ังไง
00:01:54ต่าชิ้งเป็นเมืองใหญ่ ไม่มี
00:01:55ใครกล้าไปต่อก้อนด้วย
00:01:57รีบเขาไปทูนว่า ไม่ขอรับง
00:01:59านนีซา
00:02:00เพราะถ้าพิมพลาดขึ้นมาก
00:02:01็คือความฝูนย์เสียนะพระยะ
00:02:03ค่ะ
00:02:04ข้าไม่ทำอย่างนั้นหรอก ท่านพ่
00:02:06อตา
00:02:06เหมือ
00:02:27องค์ชายว่าไงบ้าน
00:02:30สงยอมรับ
00:02:33พี่จะทำงานนี้
00:02:35หมดแล้วกันสิ ก็กล้าดียัง
00:02:37ไงล่ะเนี่ย
00:02:37ก็เพราะความเชื่อมัน พี่มีต
00:02:40่อพวกเรานี่แหละ
00:02:41เรามีทางรับมือพวกเขาที่ไหนก
00:02:43ันเรา
00:02:44ข้าววาฐาทีของฝาบาท เห็น
00:02:46จะไม่ปกติซะแล้วล่ะ
00:02:48ผมคิดหาวิธีกำจัดพวกเรา พร
00:02:50้อมกับองชายสลำมางานเนี่ย
00:02:52ถ้าอย่างนั้น แม้จะผิดโอ้ง
00:02:54ชาย แต่ถ้ามีเรื่องนี้มากขัน รั
00:02:56บปนาจจะถอยหากออกมา นี่ไม่ละท
00:02:58ัน
00:02:59เฮ้อ ผู้รักอะไรโงโง ไม่มีหัว
00:03:00คิดสบางเลย
00:03:02ไม่โงรัก นี่เป็นทางออกที่ดี
00:03:05แล้ว
00:03:05นั่นคือเราต้องรู้จักทิ้งภ
00:03:07ัยตายเมื่อยยามจำเป็น
00:03:08แต่เท้า
00:03:15ไม่เท้าอยากพบค่าหรือคะ
00:03:18องค์ชายที่ท่านเคยรู้จัก ทรง
00:03:20เป็นคนแบบไหน
00:03:23จู ๆ มาถามแบบนี้ ไม่มีที่มาที่
00:03:26ไป
00:03:27ทำให้ค่าน้อยตอบไม่ถูกนะคะ
00:03:30องค์ชายที่ค่าเคยรู้จักมา
00:03:33แม้จะชอบเสียงภัย แต่ไม่ใช่
00:03:35คนวู้หวามนัก
00:03:37แต่ว่า สินที่ทรงทำในวันนี้
00:03:40ถือว่าเกินไป
00:03:43ถ้าไม่มีนโยบายแน่ชัด
00:03:46คิดแต่จะหวนคืนนำนาดอย่างเด
00:03:48ียว
00:03:49ออกหน้าแกปัญหาในแง่ของค
00:03:51วามสัมพันธ์ระหวักประเทศ
00:03:53นั่นไม่ใช่แค่วุวาม อย่าเป็น
00:03:55การคิดสั้นด้วย
00:04:00อะไรทำให้องชายยอมแรกกับอนาคต
00:04:02ตัวเองแบบนี้
00:04:03ตลอดสามปีที่ผ่านมา องชายทรง
00:04:06อยู่มายังไงเนี่ย
00:04:07เป็นรับสั่งของฟาบาท
00:04:11ให้ท่านมาถามเรื่องนี้ใช่ไหม
00:04:13แชร์ซังกุง คิดอะไรเหล็วไห
00:04:15ลเนี่ย
00:04:15ถ้าไม่ใช่อย่างนั้น ท่านจะมาแอ
00:04:18ดถามค่าเพื่ออะไรกัน
00:04:27ค่าทำเพื่อจะช่วยองชาย
00:04:30ถ้าอีกหน่อย ทรงถูกทอดออก
00:04:32จากตำแหน่งรัชธายาจจริง
00:04:33ที่ค่าย้อมออกจากทางนี้ ไปอยู่ก
00:04:36ับฝาบาทก็จะได้ความหมาย
00:04:57ข้ diferite
00:04:57ชุ่นได้ค่ะ
00:04:58ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:05:42นี่คือที่ที่ตลอดสามปีที่ผ
00:05:45่านมาก
00:05:47องค์ชายทรงใช้เวลามาอยู่นานที่
00:05:49สุด
00:06:00สวัสดี
00:06:18ทรงฟึกยิงขนูอีกแล้วเหร
00:06:20อเพคะ
00:06:20ค่ะคงฟึกมณาจนขาวนี้ไปถ
00:06:24ึงหูเจ้า
00:06:30ให้หม่มฉันลองหัดยิงบ้างได
00:06:31้ไหม
00:06:36เคยรับสั่งให้หม่มฉันเล่นก
00:06:37ิลาไม่ใช่เหรอ
00:06:39จำได้ว่าทุกครั้งที่องค์ชาย
00:06:41สงเครียด
00:06:42ก็จะมาฝึกยิงทะนู
00:06:44เพื่อรวบรวมสมาธิ
00:06:46เอาวิคิดเรื่องอื่นต่อไป
00:06:49หม่มฉันเอง
00:06:50ก็อยากลองเอาอย่างองค์ชายบ้างเพ
00:06:52คะ
00:06:53อย่างนั้นก็ได้
00:06:56มายืนตรงนี้
00:06:59ขอบคุณหรือ ที่จะเป็นต้องพ
00:07:03ัวนี้
00:07:03ขอบคุณต่อมาก
00:07:09ขอบคุณมาก
00:07:19ขอบคุณครับ
00:07:44ยิงเข้าเป้าพอดีเห็นไหม
00:07:54ลูกธนูที่ยิงออกไปแล้ว
00:07:56ยังไงก็ต้องปักลงที่ใดท
00:07:58ี่หนึ่ง
00:07:59แม้ว่าเสด็จพ่อจะส่งทัก
00:08:00ทวงว่า
00:08:01ถ้าแก้ขายรถต้าชิงไม่ได้
00:08:03องค์ชายอาจจะถูกถอดถอน
00:08:05พ่อจะส่งทำให้ได้อย่างงั้นใช่
00:08:08ไหม
00:08:10ทั้งที่เราแค่รอคอย
00:08:12ไม่ต้องทำอะไรที่เหนื่อยแรง
00:08:15แล้วอีกไม่นาน
00:08:17บันลังก็จะเป็นขององค์ชาย
00:08:19ถึงตอนนั้น
00:08:21จะทำอะไรเพื่อบ้านเหมืองก็ย้ำได้
00:08:23และทำไมไม่ทรงรอ
00:08:29ถ้าให้ข้ารอ
00:08:32รอให้แต่ละวันผ่านไปอย่างช้
00:08:34าๆ
00:08:35สิ่งที่ข้าเห็นจะมีมากมายนะ
00:08:40แต่ไม่มีอะไรที่ขาดข้าแล้วจะเด
00:08:42ินต่อไม่ได้
00:08:44แต่ว่า
00:08:46ข้ามีสิ่งที่ต้องให้ข้าออก
00:08:47หน้า
00:08:49ข้าก็ไม่อยากหลีกเลี่ยง
00:08:50หำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
00:08:55เจ้าเนี่ย
00:08:56เข้าใจความหมายของข้าหรือเป
00:08:58ล่าล่ะ
00:09:29พระม่อมชั้นเห็นว่า
00:09:31องค์ชายทรงภูหวามไป
00:09:32และให้แชร์สังกุงมาถามอะไรละ
00:09:34เอียดให้รู้
00:09:36ข้ารู้มาแล้ว
00:09:40แต่ว่า
00:09:41ดูเหมือนม่อมชั้นจะกงวลเกิ
00:09:43นเหตุไป
00:09:45ตอนองค์ชายเป็นผู้สมเร็จราช
00:09:46การอยู่
00:09:47นักบนว่าเรื่องต้าชิงเหมื
00:09:48อนหน้ามยอกออก
00:09:49ทั้งยังน่าเป็นห่วง
00:09:51สุดท้ายก็มีข้อมูลอยู่มาก
00:09:52มายเลยทีเดียว
00:09:54ยังไม่พอกับที่ค่าต้องการห
00:09:56รอกนะ
00:09:56ไม่เพียงเรื่องราเกี่ยวกับการเม
00:09:58ืองชิง
00:09:59แม้แต่แผนที่ยังละเอียดก
00:10:00็ยังมีด้วย
00:10:09พัฒนาการของอาวุธหรือ
00:10:11อืม
00:10:13นี่เป็นแค่เบืองต้นทนันเอง
00:10:14นะ
00:10:14แล้วทำไมองชายต้องเขียนตำรา เก
00:10:16ี่ยวกับ...เรื่องของอาวุธด้วยห
00:10:18ละ
00:10:18เราต้องมีกว่ามรู้ดันอาวุธ
00:10:20ที่ครอบกลุ่ม
00:10:21กองทัพโชสอนถึงจะแข็งแกล
00:10:22่งกว่านี้ได้
00:10:24เพราะทุกวันนี้แม่แต่ห้องเต
00:10:25ต้าชิง ยังเป็นผู้นำออกศึ
00:10:27กด้วยพระองค์เองเลย
00:10:29จนขยายอณาเขตไปอย่างกว้างใก
00:10:31ล้
00:10:32ขอเพียงคำสั่งคำเดียวเท่าน
00:10:33ั้น
00:10:34จะยกทัพท์มาปราบโชว์ซ่อน
00:10:35ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย
00:10:37หมายความว่า...
00:10:39องค์ชายคิดจะเปิดสึกพวกเขาห
00:10:41รือ?
00:10:42ถ้ามัวแต่เป็นฝ่ายตั้งรับ
00:10:44ไม่สู้เปิดแนวรบใหม่จะดีกว
00:10:46่าหรือ
00:10:49ไม่ว่าจะเป็นกระบบทในปียิ
00:10:51มจิล
00:10:51หรือพยองจา ทุกครั้งที่มีค
00:10:53่าสึกเข้ามา
00:10:54พระราชาของเราจะมีแต่คิดอุพ
00:10:56ยพลบหนีเท่านั้น
00:10:59แต่ว่าค่าไม่อยากเป็นพระราช
00:11:01าประเภทนั้น
00:11:04แต่คิดว่าถ้าใครมารูกราณ
00:11:06เรา
00:11:06พระราชาควรจะออกหน้าเป็นผู้
00:11:08นำคนแรก
00:11:09ที่ไปอยู่ที่ชายแดนด้วยซ้ำ
00:11:11แต่ว่ะนั้นคือлишкомรรรยายาว
00:11:14ไม่อยากทำยังพรีฟริษЛามได้นะ
00:11:15พ拜拜
00:11:17มัンหาก็คือตอนนี้ตระจิง
00:11:19กอบนังหาข้ออ้างเพื่อนจะเล่
00:11:20นงานเราอยู่
00:11:21เพราะเราไม่ทำร vrij รัศดรรของพวก
00:11:23เขานั้น hem
00:11:24นี้ไม่อันปฏิศ ได้เลยนะ
00:11:27ฉะนั้นที่เร่งโดนก็คือแก
00:11:29้ปัญหานี้
00:11:30เพราะเราไม่อยากจะเป็นสตรวกับต
00:11:31าชิงแม้แต่น้อย
00:11:33เรื่องนี้ Oliver failed will connect you to a critical individual
00:11:34แก้กล่าหาดนี้ได้
00:11:37แต่ปัญหาก็คือ
00:11:38เราจะเอาวิธีไหนไปพี่สูตรได้filled
00:11:39ท่านคิดว่า
00:11:42ตาชิงจะยอมให้เราพี่สูตรง่
00:11:43ายๆ
00:11:44ใน โดย ไม่ได้รอมอะไรบ้างเลย อย่าง
00:11:46นั้นเลย
00:11:47ก่อนอื่น...
00:11:49เราต้องให้พวกเขารู้ว่าเราหนャาเป็
00:11:50นมิด ไม่ใช่สัตรู
00:11:52และมันได้ยงใจ ปล่อยประละเลย
00:11:55ที่สมร kettlei อย่างนั้นนะหรื ставดเช
00:12:04ไม่ความว่าต้องติดสินบนท
00:12:08ุททhi มาอย่างนั้นม говорят
00:12:09ถ้าจำเป็นจริงๆ
00:12:12เรื่องแบบนี้ส่งไปขอความช่วย
00:12:14เหลือ จะพวกหัวเก่าน่าจะดีมาก
00:12:16คิดว่าคุมด้วยปฏิเศษ
00:12:18เพราะการทำงานแบบนี้ เป็นสิ่
00:12:20งที่พวกเขาทนัดกันอยู่แล้ว
00:12:23ในระหว่างนี้ ต้องทรงผูกมิ
00:12:25ดกับพวกเขาไว้ก่อน
00:12:27พอไม่จะเป็นคนถอย แต่มีประโยช
00:12:30น์ก็ต้องใช้
00:12:34น่าเสียได้ที่ท่านไม่ได้อยู่ก
00:12:35ับค่าจริงๆ
00:12:37ม่อมฉันก็หวังว่า สักว
00:12:40ันจะได้กลับมาถวายงานให้กับ
00:12:41องค์ชายอีก
00:12:53เพราะช่วงนี้ไม่เคยได้ยุ่ง
00:12:56กับงานเมืองหรือยังไง
00:12:59หน้าตาถึงดูเครียดกันนัก
00:13:04ที่แล้วมานั้น พวกท่านคงจะโกร
00:13:07ธข้ามากสิทธา
00:13:09ถ้าบอกว่าใหม่จะทรงเชื่อไหม
00:13:11ล่ะ
00:13:15ถ้าทิ้งชอบคุยกับพวกท่
00:13:16านนักไง
00:13:18รถตรงไปตรงมาไม่อ่อมค้อม
00:13:21ที่กับพวกหัวก่าวที่เผลือ
00:13:23เป็นไม่ได้ ชอบแว้งกัดอยู่เร
00:13:24ื่อย
00:13:25ช่างต่างกันราฟ้ากับดิน
00:13:29รับสังแคร่เรามาพบนมัยอะไรหร
00:13:31ือไปเยอะค่ะ
00:13:33ใช่ว่าค่าอยากเรียกมา
00:13:38เทียบกับพวกหัวเก่าที่ชอบ
00:13:40เร่นงานค่ารับหลัง ไม่ให้ตั้
00:13:42งตัวทัน
00:13:43สิ่งที่พวกท่านฝายก้าวหน้า
00:13:45ทนัด ก็คือขัดใจค่าซึ่
00:13:47งหน้า
00:13:50ค่าน่ะ ไม่ได้ต้องการ ความพัก
00:13:54ดีของพวกท่านสักนิด
00:14:04แต่ว่า บ้านเมืองเรากลับต้องก
00:14:09าร ไม่ใช่ทำเพื่อค่ารก
00:14:12แต่ขอให้อุธิตกายและใจเพื่อ
00:14:14บ้านเมือง
00:14:16พรุ่งนี้เช้า ให้มาเข้าประชุ
00:14:19ม ตามตันแหน่งของตัวเอง
00:14:26มา เริ่ม
00:14:47เย็นดีตอนรับเข้าสู่สนามรบ
00:14:49อีกครั้งหนึ่ง
00:14:51ไม่ที่ลับไว้ตลอดสามปี นี่
00:14:53จะได้ใช้เลยเปล่า
00:14:56นี่คือสิ่งที่ข้าวเป็นหนุ
00:14:57่งอ่วงนะ ค่าก็จะรอดูเอาไว
00:15:00้
00:15:16ดีก้าที่ยีจองซองกับโชเจ้
00:15:18าโฮส่งมา มีหลายอย่างที่เราคิ
00:15:21ดไม่ถึงแล้วเนี่ย
00:15:23ถ้าตอนนี้จะเริ่มให้ความสัง
00:15:24คัญทางการทุกกับต้าชิง ค
00:15:28ิดว่าอาจจะช่วยได้บ้าง
00:15:30ถ้าอย่างนั้น เราให้พวกเขากลับมา
00:15:33เพื่อช่วยองค์ชายอีกแรงดีไ
00:15:36หมเฮ้ยค่ะ
00:15:37องค์ชายไปไม่รอดร้อง ถึงให้พ
00:15:41วกเขามารอเอาไว้ไง
00:15:43ปัญหานี้ ไม่ใช่สิ่งที่องค์ช
00:15:49ายจะแก้ได้
00:15:51พวกคุณนางหัวเก่า แกแรกอา
00:15:53จจะหวังดีช่วยองค์ชายก็จร
00:15:55ิงอยู่
00:15:57แต่เพราะจะอุปสักเมื่อไหร่
00:15:58รับร้อง เพ่นนี้แทบไม่ทันแน
00:16:01่เลย
00:16:02จากนั้นก็โยนความผิดให้องค
00:16:04์ชายคนเดียว
00:16:06ส่วยพวกเขาก็รอยตูสบายไป
00:16:09ถึงตอนนี้ ที่ค่าจะออกโรง พร
00:16:14้อมกับพวกฝายก้าวนา
00:16:16ถ้าพวกเขาก็ฝาบมา ช่วยกันแก
00:16:18้ปัญหานี้ได้
00:16:19พวกหัวเก่าก็จะหมดความสุขัน
00:16:21ทันที แต่ว่า
00:16:23เธอแล้วองค์ชายจะส่งไปยังไง
00:16:26บ้างเหรอพยาะ
00:16:37อ่ะ
00:16:37ไอ้แล้วช่วยองค์ชายยังไงเห
00:16:39รอ
00:16:40ทำเพื่ออะไร
00:16:42ทำไมจะช่วยไม่ได้
00:16:43จะพวกสอนได้ไหมเงียก่อน
00:16:46อ่ะ
00:16:46แต่เท้า
00:16:47ท่านนั่นแหละเลิกโบย ๆ สถี
00:16:49วิรังคาดนั้น
00:16:51ฝายก้าวนาถยอยเข้าวังคนแล้
00:16:53วคนเรา
00:16:53เหมือนฝาบาดมีเรื่องจะมังหา
00:16:55หรืด้วย
00:16:56เราต้องหาทางรับมือตั้งหาก
00:16:59ถูกซ์อดแน่นอน
00:16:59ค่าก็ว่า
00:17:00เรื่องนี้เราน่าจะช่วยอองค์ชาย
00:17:02แต่ไม่ใช่เพiriгр Kaufคุมฝาบาด
00:17:04หากแต่เพื่อความมั่นคงของบ้าน
00:17:06เมือง elas
00:17:08เคยังไงตามแต่
00:17:09การบาดมางกับต้ IslandsWell
00:17:11cultural distribution
00:17:18ทำแบบนี้
00:17:19ไม่เท่ากับเสียตั้งขึ้นทั้ง
00:17:21ล่องแล้วยังไง
00:17:21ดี
00:17:22เฮ้ย
00:17:24ไม่ว่อย่างไม่ก็ตาม
00:17:25เราต้องช่วยองค์ชายธรริ Zhou แก้
00:17:27วิกฤษ overload คราวนี้ให้ได้
00:17:29เพราะถ้าผ่านเรื่องนี้ไปได้
00:17:31dari ค์ชายจะมีผลงานใหญ่
00:17:33ทานช่วยบ้านเมืองให้แครวคล้าน
00:17:35และคนก็จะชื่นชม
00:17:37แน่รอหละ
00:17:38ผ่านตำenasว่ � quick generation
00:17:39จากนั้น
00:17:40งค์ชายก็จะกลับมามีัมน่า
00:17:42จเมื่อนเดิม
00:17:43ไม่แน่ว่าจะ
00:17:46ที่นี่ไม่ว่าฝาบาจะเรื่องใครม
00:17:49้า ก็ไม่มีประโยชน์อีกแล้
00:17:50วหรอใช่ไหม
00:17:52แต่เท้า ก่อนอื่น เราคุณดูท่า
00:17:55ทีของโทษต้าชิงที่จะมาซะก
00:17:57่อน
00:17:57ว่าชอบอะไรบ้าง นี่จุดออนที่ต
00:18:00รงไหน เพื่อจะได้เอาใจพวกเขาให้
00:18:03ถูกทาง
00:18:05เบื้องหน้าเราจะต้อนรับครับสู้
00:18:06เป็นอย่างดี แต่รับหลังค่อย
00:18:08หาวิธีรับมือใหม่
00:18:15แต่สำคัญตอนนี้ก็คือ เราจะพู
00:18:19ดให้องค์ชายทรงเห็นชอบยัง
00:18:21ไง เดี๋ยวนะสิ
00:18:31นึกว่าท่านจะเชิญไปพบที่บ้
00:18:33านซะอีก ที่ไหนได้วันนี้ หลับ
00:18:36ให้มาสังสันที่หอนางโลมแท
00:18:37นซะนี่
00:18:41มาพบที่นี่ ไม่ดีตรงไหนหรือ
00:18:43ว่ายะค่ะ
00:18:43ก็อีกห้ามฟันข้างหน้านี่ ธุ
00:18:45ทาชิงจะเข้าเมืองมาแล้ว ไม่ใช่
00:18:47รู้ยังไง
00:18:47แล้วก็ต้องรีบส่งคนไปดูราด
00:18:49เราเอาไว้ก่อน ว่าพวกเขาต้องก
00:18:51ันอะไรกันแน่น่ะสิ
00:18:52มีเงื่อนไขอะไรกับเราบ้าง หรือไม
00:18:54่ก็
00:18:55โห คือ ธุทย์ก็คือ เข้าไม่
00:18:59ค่อยรู้เรื่องการทูดเท่าไหร่
00:19:00นัก
00:19:01ในเมื่อเวลาทำงานมีน้อย ก็ยิ
00:19:03่งต้องเรียนรู้ ให้มากไม่ใช่ร
00:19:04ู้ยังไงกันแล้ว
00:19:06ตายตายตาย แล้วจะทำจะไงดีแล้วเ
00:19:09นี่ย ตอนนี้แม่แต่อุคชายก็ท
00:19:10รงตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว
00:19:13เห็นไหม
00:19:16พุ่นอันอันสิทอต
00:19:19อย่าทรงคิดมากไปเลย เรื่องของการ
00:19:22ทูด ก็คล้ายความสัมพันธ์
00:19:24ของระหว่างค้นเนี่ย
00:19:25ทางเราได้เตรียมเอาไว้อยู่แล้ว
00:19:28ถ้าไงวันนี้ก็จะมาสังสันให
00:19:30้มีความสุขดีกว่า
00:19:34ถ้าอย่างนั้น ข้าก็ขอเพิ่งพ
00:19:37วกท่านกันแล้วกันนะ
00:19:49พี่จงยินเป็นอะไร วันนี้ดูสีหน
00:19:51้าแปลกๆนะพี่
00:19:53หมูนี้ไม่ค่อยมีคดีใหญ่ งานก
00:19:55็ออนน้อยลงด้วย
00:19:58แล้วพวกเจ้าล่ะ มีรองวันนำจ
00:20:00ับบ้างไหม
00:20:00รองวันอะไรอ่ะ
00:20:02ชิ้นได้จากการจับพวกกับบท
00:20:03ไงล่ะ
00:20:03ก็แค่ร้อยตำลึงไง
00:20:07เพียวดัง
00:20:08น่านนานได้เจอพี่น้องสักครั้ง
00:20:10ตามหลักข้านาจะแบ่งเงินให้
00:20:12พวกเจ้าใช้บ้าง
00:20:13แบ่งกันไม่ใช้หรอ จิงหรอ
00:20:16ซอจีดำ
00:20:17ซอจีดำอ่ะ
00:20:19เด็กสาวที่อยู่ร้านเช่าหนังส
00:20:20ือนะ
00:20:21ไม่ใช่แล้ว
00:20:23ตอนนี้กลายเป็นลูกของโจนกระ
00:20:24บทไปแล้ว
00:20:35นางอาศัยอยู่ในหอพูยอง
00:20:38หะ
00:20:39หอพูยองอ่ะ
00:20:55ทุกของอร์
00:20:57ทุกของอร์
00:20:57ตากชาย
00:20:57ทุกของอร์
00:21:04ให้จัดจัดให้หนัง
00:21:08โอ้งชายในวังส่งข่าวมาพ
00:21:10ี่ค่ะ
00:21:23เรื่องที่จีดำมาอยู่นี่เหมือนมี
00:21:25คนรู้เข้า
00:21:26กลองปลากส่งคนมาตรวจบ่อยๆ จะ
00:21:29ทำยังไงดีแล้วพี่ค่ะ
00:21:32โอ้งชายในวังมีข่าวอะไรมาเห
00:21:36ลือ
00:21:37แชร์สังกุงส่งมานะ บอกให้ค
00:21:39่านั้นรีบกลับไป
00:21:41รู้สึกในตำหนักจะมีเรื่องบาง
00:21:42อย่างเกิดขึ้น
00:21:44ฉะน่าเสียได้จริงๆ แต่เห็น
00:21:46ทีว่างานเลี้ยงวันนี้
00:21:48คงต้องจบลงก่อนแล้ว
00:21:49เด็กที่นี่ได้ดีดเพิ่งค่าย่
00:21:55าได้เพราะจริงๆ
00:21:56แค่ค่อยเดินนะคะ วงพันก็เชิญ
00:21:59มาอีกแล้ว
00:21:59คงรู้แล้ว
00:22:02เพิ่มมามา
00:22:03มาทำอะไรที่เนี่ย
00:22:09ไม่ขาวว่าโจนกระบดซ่อนตั
00:22:10วอยู่ในหอนี้ก็เลยมาดูนะครับ
00:22:13โจนกระบดที่ไหนอีกอ่ะ
00:22:15ชื่อซอจีดำนะครับ
00:22:16ซอจีดำ
00:22:17ลูกสาวซอคินที่รับคุณเห
00:22:21มือนสามปีก่อนนะ
00:22:22ใช่ครับ ไปเท้า
00:22:25เดี๋ยวก่อนเจออุท เรื่องเป็นไง
00:22:27มาไง
00:22:31คิดว่า คงเป็นการเข้าใจผิ
00:22:33ดบางอย่างละมันคะ
00:22:35เข้าใจผิดหรือไม่ โดดซอบ
00:22:37ก็จะรู้เอง
00:22:40รอไรอีกแล้ว เข้าไปตรวจคนกว
00:22:42่าเร็ว
00:22:42รอบ ของตามมา
00:22:45รอบ ครับ
00:22:58เจ้าจะไม่ยอมนี้ มันไหมความว
00:23:00่าอย่างไรอ่ะ
00:23:01ตายเป็นตาย แต่จะไม่รับคำที่เห
00:23:03ลือจากองค์ชายเด็ดขาด
00:23:04ถ้าเจ้าถูกจับไป ผมจะเป็นยั
00:23:05งไงรู้บ้างไหม
00:23:07อย่างมากแค่ตายเท่านั้น
00:23:09ที่นี่อยู่ทุกวันนี้ก็เหนื่อยพ
00:23:10อแล้ว มิซู
00:23:12ไปได้ถูก asian
00:23:15เป็น society
00:23:17ปันนี้เอง parแดด united
00:23:19รอบคุณ locos
00:23:19ฉันต้องขาดอฟนับป้าว
00:23:21อย่างงี้ไว้
00:23:23ไม่ใช่พอพพี่
00:23:27เนธิดา กำลังได้
00:23:28殻ราบกินัม
00:23:41เดี๋ยว
00:23:42โอ้งชายมีพี่รุษหรอ?
00:23:48ใช่ ทุกครั้งจะไปหอผูยอง เข้ามี
00:23:51นางโรมพี่สนิทเป็นพิเศษบ้
00:23:52างไหม?
00:23:53โอ้ นูเหมือนจะไม่มีนะครับ
00:24:01โอ้งชาย
00:24:04ให้เกียบผู้หญิงหน่อยซิ
00:24:07เด็กคุณนี้ ให้นางกลับไปอยู่ก
00:24:09ับท่านอีก
00:24:10คิDINGว่าดีแล้วอย่างนั้นล่ะ
00:24:11ขอเพียงโอ้งชาย เสเด็กมานี่
00:24:14และกล้านทำเป็นไม่รู้จักนาง
00:24:15ค่ะคิดว่า ของไม่เป็นไร
00:24:19เอ่chl ar…
00:24:20踏ม รู้สึกว่าวันก่อน
00:24:21โศงชายจะรู้จักนางรеБมมาใหม่
00:24:23คนเนื้อนะครับ
00:24:29รู้แล้ว ยังนานจะออกไปก่อน
00:24:32ครับ ท่านปุ
00:24:43ได้เรื่องอะไรมะ
00:24:45ยังจับตัวไม่ได้เลย
00:24:47ข้าว่าเป็นนางรำใหม่ที่องค์
00:24:49ชายเคยรู้จักมาก่อนเนี่ย
00:24:51ถ้าพอรู้เรื่องบ้างหรือเปล่
00:24:52า
00:24:53ไม่ควรว่า ยิงคนนี้อาจจะเป็
00:24:55น
00:24:56ซอจีดำ
00:24:59หรือก็คือลูกโจนกระบทซอ
00:25:01คินในสมัยก่อน
00:25:05เรียกตัวเจ้าของขอมาสอบสะ
00:25:07เจอุณ ไม่คิดกู
00:25:13ถ้าเป็นมากแคงไม่เข้าเรื่อง
00:25:14ถ้าขิ้นยังหนักแล้ว ยิง์
00:25:17กลลาสถานเดียวว่าม่อยู่ited
00:25:19ป๊อม ajดม Turtle
00:25:21ซู Påมた enjoying
00:25:22ก็จับมาถามได้
00:25:25ใครเป็นดูส Little King
00:25:27Anita mı
00:25:30ท 09 00
00:25:35ทamine kto
00:25:40ท่านพูดจริงแหละค่ะเนี่
00:25:41ย
00:25:42องค์ชายฝ่าวงล้อมของตะหาร
00:25:44สุดท้ายก็พาสอจิดำหนีไปได
00:25:46้เนอะ
00:25:47ไม่เชื่อก็ถามแชร์สังกูงได้
00:25:49เนี่ย
00:25:49เรื่องแบบนี้ค่ะ ใครก็รู้กับ
00:25:50ทั้งนั้น
00:25:51มีธุราอะไรเนี่ย
00:25:59มีเรื่องดูอยากให้ท่านช่วย
00:26:02ตอนนี้องค์ชายอยู่ที่ไหน
00:26:07ได้อยู่ที่ไหน
00:26:10พ่อเกิดกว่า
00:26:10เดี๋ยวเอาหน้า
00:26:11พ่อมหลาค์
00:26:12babe
00:26:12เดี๋ยวเอาหน้า
00:26:14พ่อเรื่องนี่ อัตว์ที่ไลวดา
00:26:22ค์
00:26:34โอ้งชายอยู่ในตำหนักหรือเป
00:26:36ล่า
00:26:36ไม่รู้เพราะเรื่องทูดหรือเปล
00:26:38่า
00:26:38ทำให้พระชายาไม่สบายพระใครมาตล
00:26:41อด
00:26:41พอองค์ชายปลับมาก็ทรงพูด
00:26:43คุยอยู่นานมาก
00:26:45เธอ
00:26:52ถ้ามีเรื่องด่วนจริงก็จะเป็
00:26:54นรายงาน
00:26:55ไม่ต้อง ชาติเหรอ วันหลังค
00:26:58่อยมากับนี้กัน
00:27:12คิดว่าองค์ชายจะกลับมาทัน
00:27:14จริง
00:27:15ดูจากที่ลูกค่าก็อยู่ตรงนั้
00:27:17นด้วย
00:27:18ไม่แน่องค์ชายอันให้ลูกท่
00:27:20านกลับมาคนเดียวก่อนก็ได้นะ
00:27:31ขอถามหน่อย คิดีมีคนชื่อพยอง
00:27:34จงหยินไหม
00:27:42ไม่เจอกันนานเลยนะ
00:27:45หน้าตาเปลี่ยนไปเยอะ
00:27:48แสดงว่าที่แล้วมากองลำบากไม
00:27:50่น้อย
00:27:58เอานี่ไว้ใช้
00:27:59คือมีรูดทางอื่นแล้วค่าจะ
00:28:01มาไหม
00:28:02ค่าอยู่บ้านสำส่อ
00:28:04ท่านยังลดตัวมาพบทำไมอีก
00:28:10ซอจีดำ
00:28:12ได้ขาวว่าคนที่เปิดโปรงนาง
00:28:14ก็คือเจ้า
00:28:15ใช่ครับเต้า
00:28:19แน่ใจรวบเป็นนางเนี่ย
00:28:21คิดว่าดูไม่ผิดแน่นะ
00:28:23จะคิดได้ยังไงล่ะครับ
00:28:26ที่ข้าตกอับแบบนี้ก็เพรา
00:28:27ะใคร
00:28:28ถึงนานจะลืมข้าไป
00:28:31ข้าก็ไม่มีวันลืมนางได้
00:28:56คืนนี้อากาศเย็นหนัก
00:28:57ว่าเราอยู่ในวัตร
00:29:00ถ้าพูดคุยอะไรก็ไม่สะดวง
00:29:05รังมูลทิ่ง
00:29:07อย่างไงก็ต้องรังแน่
00:29:10จำได้ว่าสมัยก่อนเจ้าจะมี
00:29:11สมุดเล่มเล็ก ๆ
00:29:12ที่เจ้าเอาไว้จบบันทึกต่
00:29:13าง ๆ
00:29:15เชื่อว่าประเด็นหลักก็คือ
00:29:16เรื่องมี
00:29:18เรื่องที่ผ่านไปนาน
00:29:20บำฉันไม่อยากจำอีก
00:29:22แต่ภาพของเจ้าในความคิดค่
00:29:24าเนอะ
00:29:25คือคนที่พร้อมจะช่วยคนอื่นต
00:29:27ลอบเวลา
00:29:29แม่ตัวเองจะหลัมบาก็ตามก
00:29:30็ไม่เคยใส่ใจเลยสึกนิดเดีย
00:29:31ว
00:29:33เป็นผู้หญิงที่กล้าหาร
00:29:34ดังไม่ว่าตอนข้าอยู่ในคุก
00:29:36ก็มีเจ้าคนเดียว
00:29:39ที่หารกล้า
00:29:40มาเยี่ぇมข้า และบอกข้าว่า
00:29:45ไม่ต้องอยู่นานนักหรอก
00:29:46ไม่ต้องอยู่นาน ROK
00:29:51ไม่ต้องอยู่นานนักหรอก
00:29:54เธอจะช่วยค่า ให้ออกไปในไม่ช้
00:29:56า
00:29:56ทำไมไม่มีความกล้า อย่างว่านั้
00:30:06นอีกแล้ว
00:30:08ปดทนอยู่ต่อไป ที่ไว้โอกาสค
00:30:11่าอีกครั้งเธอนะ
00:30:14ใช้มือของเจ้า ล้างมุนถินให
00:30:17้ตัวเองอย่างหมดจด
00:30:34ไม่มีความกล้า อย่างว่านั้นอ
00:30:36ีกแล้ว
00:30:38ปดทนอยู่ต่อไป หือจะว่า ให้โ
00:30:42อกาสค่าอีกครั้งหนึ่งเธอนะ
00:30:44ใช้มือของเจ้า ล้างมุนถินให
00:30:47้ตัวเองอย่างหมดจด
00:30:53ถ้าค่ายินกรานความที่เดิน ต
00:30:55อบแทนสิ่งที่เราจะสำนักทำก
00:30:57ับค่าและพ่อ ให้มาเป็นสองเท่
00:30:59า
00:31:00ไม่จะแรกด้วยชีวิตตัวเอง ก
00:31:02็คงไม่เป็นไร
00:31:07มันต้องมีอะไรแน่น่ะ เพียงจะ
00:31:10นึกไม่ออกเท่านั้น
00:31:13สมมุติน่ะด้า ค่าหมายถึง
00:31:15เรื่องสมมุติ
00:31:16วันที่พาศจีดำนี้ไปคือองค
00:31:18์ชายจริงๆ
00:31:20แต่ว่าตอนนี้ยังทรงอยู่ในต
00:31:22ำหนัก และจะอธิบายยังไงกัน
00:31:24ละเนี่ย
00:31:25นั่นคือการเสร็จแสง
00:31:27สามปีก่อน คนที่เกี่ยวข้องกับ
00:31:29สัญญาเมงยีได้ตายไปเยอะ
00:31:31และองค์ชาย จากวันนั้นถึงวันน
00:31:33ี้ ก็ไม่เคยเผยตัวตนที่แท้ให
00:31:35้กับเราได้เห็นอีก
00:31:36เมื่อก็ไปว่า แต่หลอสามปีมานี่
00:31:39เขาแบบรับนี้ เพื่อจะรอเชื่อเรา
00:31:41ลับหลังอย่างมัน
00:31:42และจริงๆ ฝ่ายอนุรักอย่างเราก
00:31:45็คือสถุขวงเขาหลอกละเนี่
00:31:46ย
00:31:47ขึ้นอยู่แล้ว
00:32:03มาแล้วเหรอ?
00:32:05ของชายเป็นค่ะ
00:32:07เกิดเรื่องบางอย่างเขาแล้ว
00:32:09พระชายาวง ทรงรู้เรื่องนี้ทั้ง
00:32:13หมด
00:32:51พระชายา ยังไม่เสด็จกลับไปอ
00:32:53ีกเหรอเนี่ย
00:32:54ใช่กลับ
00:33:13ขลับมาแล้วเหรอเพคะ
00:33:17กลับมาคนเดียว
00:33:19หรือว่าสองคน
00:33:20กลับมาแล้ว
00:33:36กลับมาแล้ว
00:33:36สิบกว่าปีนี้
00:33:39มีแต่ความคาดหวังในตัวอง
00:33:41ชายมาโดยตลอด
00:33:44ผลก็คือทุกครั้ง
00:33:47มักจะผิดหวังอยู่ร่ำไป
00:33:50ในเมื่อวันนี้ทรงกลับมาอย่าง
00:33:52ปลอดภัย
00:33:53ก็โปรดอย่าหาเรื่องใส่ตัว
00:33:56อีก
00:33:56กลับมาอุ่งเดียว
00:33:57อย่าพาใครมาด้วย
00:34:00แม่ผมฉันจะหวังเช่นนี้
00:34:04แต่สุดท้ายก็คงผิดหวังอ
00:34:06ีก
00:34:08ขอโทษด้วยนะ น้องหญิง
00:34:12เพราะความคิดถึงใช่ไหม
00:34:16สามปีที่ผ่านมาแวะมานาง
00:34:19จะใช้วิธีหนีหน้าจากองชายไป
00:34:22ก็ยังไม่วายคิดถึงอยู่ดี
00:34:25ข้าเพียงแต่เห็นใจนาง
00:34:26และเห็นว่าน่าสงสาร
00:34:31เพราะข้าไม่อัดปกป้องนางได
00:34:33้
00:34:36สีทีที่อีกหน่อยจะขึ้นคองร
00:34:38าษอยู่แล้ว
00:34:40ระหวังให้ราษดอนได้อยู่ดี
00:34:42แม่จะแค่วันเดียวก็ตาม
00:34:45แต่ไม่อาจปกป้อง
00:34:47ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่
00:34:49แสนชลา
00:34:52ข้ารู้สึกผิดตอนนางมาก
00:34:56จะเคยรู้อะไรไหม
00:34:58เทียบกับนางแล้วเนี่ย
00:35:00ข้ายังรู้สึกเหมือนตัวเองต
00:35:02กนรบมากกว่า
00:35:04ที่ไม่อาจช่วยชาวบ้านที่ถู
00:35:06กคมเห็งรังแก
00:35:07บางครั้งแม่ตัวเองยังเอาตั
00:35:08วไม่รอดเลย
00:35:11ตกอยู่ในสถานการที่น่ากลัวย
00:35:13ิ่งนัก
00:35:15จริงเป็นการหมด
00:35:16ม่อม ฉันไม่เข้าใจ competitor ไม่ใช่จ
00:35:18ริง
00:35:20ต้องบอกว่าไม่อยากเข้าใจมากก
00:35:22ว่า
00:35:23ทั้งที่สงมีชายยาและลูกอยู่
00:35:25แล้ว
00:35:26แพนที่จะคิดถึงคนข้างหลัง
00:35:28บ้าง
00:35:29กลับออกไปเสียงอันตรายบ่อย
00:35:30ครั้ง
00:35:32ในฐานะสวามีและเสด็จพ่อ
00:35:34ม่อม ฉันไม่อยากเข้าใจ
00:35:36และไม่อยากอ่อนข้อให้องชายมากก
00:35:40ว่านี้ไปอีก
00:35:44แต่ว่า...
00:35:48ที่ทรงเห็นความสำคัญของรา
00:35:50ศดอน
00:35:53แม่จะแรกด้วยความปลอดภัย
00:35:55ขององค์เองก็ตาม
00:35:57อย่างพยายามที่จะปกป้องพวกเขา
00:36:00ความคิดส่วนนี้ขององค์ชาย...
00:36:04ไม่ใช่
00:36:06แต่เป็น...
00:36:08ความตั้งใจของว่าที่พระราช
00:36:11า
00:36:12ในส่วนนี้...
00:36:16มุ่มฉันกลับคิดว่า...
00:36:19อาจจะต้องเห็นใจบ้าง
00:36:49ตามเข้ามา
00:36:59น้ำลังๆ มีถูกพอสำคัญ
00:37:00ที่นี่กำลังขาดดางในที่ช่
00:37:02วยเขียนิ้งสือ
00:37:03คนเก่าก็ลาป่วย
00:37:06ค่ากำลังดูอยู่ว่า...จะให้ใคร
00:37:08มาแทนตำแหน่งดี
00:37:11นั้นก็ให้เป็นเจ้าก็แล้วกัน
00:37:16เพราะยังมีคดีติดตัว เจ้
00:37:18าเลยใช้ชื่อจริงไม่ได้
00:37:21คิดชื่อใหม่ให้ตัวเองแล้วห
00:37:22รือยัง
00:37:25บำฉันอย่าใช้ชื่อ P.A. จะได้ไหม
00:37:27เพคะ
00:37:29เพราะดีคนเก่าที่ทำงานนี้นางแ
00:37:34ซ่ปาก
00:37:35งั้นตั้งแต่วันนี้ก็ให้เจ้าเป
00:37:37็นนางในปาก P.A. แล้วกัน
00:37:40ขอบพระไทยเพคะ
00:37:42เรื่องที่เจ้ามาอยู่ในวัง ถ้าให
00:37:44้ใครรู้ องค์ชายจะมีอันตรายแ
00:37:46ค่ไหน
00:37:47เจ้าคงรู้ใช่ไหม
00:37:50ให้อยู่อย่างสงบที่สุด เข้าใจ
00:37:53ไหม
00:37:55ผมจะจิดจำไว้เพคะ
00:37:59พานางออกไปก่อน ให้ฝึกเรื่องมารย
00:38:01าต
00:38:03บอกว่าเป็นคนของตำหนักข้า
00:38:06คนที่อยู่ในวัง คิดว่าคงไม่
00:38:08สงสัยมากนะ
00:38:09พระชายาทรงปรีชา หวังจัน
00:38:12ทราบแล้วเพคะ
00:38:25พี่ช้าจู ข้าเอง ข้าบา
00:38:39เรื่องไปถึงไหนแล้ว
00:38:41หลอดภัยเข้าหวังไปแล้ว
00:38:44แต่ว่าคิมแตกแล้วหงเคอี เริ
00:38:46่มสงสัยองค์ชายด้วย
00:38:49อีกไม่นานคงจะแตกคอกันเอง
00:38:53ไม่เปลี่ยนใจใช่ไหม
00:38:56ถ้ายอมอยู่บ้านดีๆ แล้วรวมก
00:38:58ลุ่มกับพวกเขา
00:38:59ไม่แน่อีกหน่อย เจ้าอาจได้ด
00:39:02ี เป็นขุนหน้าสักตะแหน่งก
00:39:03็ได้
00:39:03ถ้าพวกเขาหวังดีต่อค่าจ
00:39:05ริง มีหรือจะส่งนักค่ามา
00:39:07อีก
00:39:09หรือต่อให้ไม่ส่งมา ค่าก็ไม
00:39:11่ไปทำงานให้อีก
00:39:14เพราะค่าคือหางของพวกเขา ที่
00:39:16พร้อมจะตัดทิ้งเลททุกเมื่
00:39:18อ
00:39:18ถ้าให้อยู่เป็นหางเนาๆ ก็สู้
00:39:21มาอยู่กับท่าน เป็นผู้เป็นคนดี
00:39:23กว่า
00:39:26ไปเธอ ทุกคนมารออยู่แล้ว
00:39:33ท่านหวนหน้ามาแล้ว
00:39:50เจอนั่งได้
00:39:58üllung theatre
00:39:58เทื่อของกลุ่มเราจะเรียกว่าเม
00:40:00ียวซ่า
00:40:02เมียวคือกางวาร ซ่าคือซ ட
00:40:05แพน่าตอนนี้เราจะแตกกระสาน ส้าน
00:40:07เซ็นเหมือนเมสไ цел
00:40:08แต่ไม่นานสีงเขาเราจะดังคือก
00:40:11ล้อง รากฟ้าคำรถ
00:40:13และมีก gasmang มหาสารที่จะให้ทุ
00:40:16กคนเกลงกลัว
00:40:17เราจะให้โลกนี้
00:40:21หันมามองพวกเราให้ได้
00:40:24ให้ทุกคนหันมามองเราให้ได้
00:40:26ให้ทุกคนหันมามองเราให้ได้
00:40:39ถ้าทางเหมือนจะเหนื่อยมาก
00:40:52เจ้าช่วยองชายพาผู้หญิงนั่น
00:40:54หนีไปใช่ไหม
00:40:56ท่านพ่อพูดอะไรนะครับ
00:40:58พูดความจริงก็ถึง
00:41:01พ่อจะขอนั่นแล้วส่งทำอะไรอีกห
00:41:04รือว่า
00:41:05เสด็จกลับวังท่านที
00:41:07ท่านพ่อนึกยังไงมาสงสัยค
00:41:09่าได้
00:41:10เพราะเจ้าก็คิดไม่สื่อ
00:41:13ท่านพ่อ
00:41:14เมื่อสามปีก่อน
00:41:15เจ้าทรยศพ่อและวงตรกูลข
00:41:17องเรา
00:41:18ไปช่วยองชายหาสัญญาเมงยี
00:41:21จนวันนี้เจ้ายังช่วยอะไรอีก
00:41:24ค่าเป็นองคระรักขององชาย
00:41:26นี่คือ
00:41:28สิ่งที่ได้รับมอบหมายไม่ใช่
00:41:29เลย
00:41:30ไม่ใช่
00:41:32หนาทีเขาเจ้าคือเฝ้าดูองชาย
00:41:34ต่ะครับ
00:41:36ต่อไปขอให้จับตาดูองชายไว
00:41:38้ให้ดี
00:41:39มีอะไรผิดสิงเกตก็รีบมารายง
00:41:41านข้าให้รู้
00:41:43ถ้ากล้าทรยัดพวกเราอีกคราว
00:41:45นี้
00:41:46นอกจากลัดสองคนแล้ว ไม่แต่ครอบ
00:41:48ครัว
00:41:48ก็จะหายนาไปด้วยนะ ต้องจำมาไว
00:41:50้ดิ
00:42:07วันนี้คงจะยาวนานมากสินะ
00:42:10แต่ไม่ต้องคิดอะไร รีบเข้านอนสะ
00:42:14ค่ะ นายยิง
00:42:24สิ่งแรกที่ต้องทำหลังจากเข
00:42:26้าวางไปก็คือ
00:42:27ยับตาดูความเคลื่อนไหวของผ
00:42:29ู้เขา
00:42:29เต็มโทนอาหารที่เข้าเวนและเว
00:42:31ลาในการเกตกับ
00:42:51ยับตาดูความเคลื่อนไหว เด็ม
00:42:53โทนทางหารที่เข้าเวนและเวลาใ
00:42:55นการเวลียนกับ
00:42:56หน้า
00:42:57เวลา
00:43:00กลับอีก
00:43:32ทุกอย่างเป็นเป็นตามพระประสง
00:43:34ค์ ให้องชายวางพระไทยได้
00:43:37นี่คือรับสั่งของพระชายาเพคะ
00:43:39ลำบากท่านแล้ว ขอบใจมากนะ
00:44:17ทุกอย่างนั้นเหรอ
00:44:17ทุกต้าชิงชื่อสูห้าชีแล
00:44:19ะฉันจีได้มาถึงเรื่อนรับรอง
00:44:20แล้ว
00:44:21อ๋อ อย่างนั้นเหรอ
00:44:33ได้ขาวว่าทุกต์มาถึงแล้ว
00:44:34แล้วทีนี้เราจะทำยังไงต่อกัน
00:44:36ดีล่ะ
00:44:37อะไรคือทำไงต่อเลย
00:44:38ข้ามหมายถึงว่า ในเมื่อองชายม
00:44:41ีจุดประสงค์อื่น
00:44:42แล้วเรายังจะช่วยเขาอีกไหม
00:44:45เป็นเรื่องที่ต้องแยกกันพิจ
00:44:46ารณา
00:44:47ไม่ว่าองชายจะคิดยังไง เรื่อง
00:44:49การโทษกับต้าชิง
00:44:50แล้วก็ต้องแกไขอยู่แล้วนี่นะ
00:44:53เพราะเกี่ยวจังความมั่นคงข
00:44:54องบ้านเมือง ข้ารู้แล้ว
00:44:58เอาตามนี่ล่ะ
00:45:01อ้าว ทำไมยังมาอยู่นี่อีก เราต้
00:45:03องตามองชายมารับแข็กนะ
00:45:05เพราะว่าไม่แข็กกว่าวิธ
00:45:07ีการ ถหารก็มีสู่ดูแลด้วย
00:45:09ข้อนี้ข้ารู้ เรียบไปเถอะ
00:45:11โอ้ว แย่ จริง ๆ เลย ก็ไปเตือนด
00:45:14้วย
00:45:27รับบากท่านทั้งสองที่เดินทาง
00:45:28มาไกล ถ้ายังไง ค่าใช้คนจั
00:45:31ดงานต้อนรับพวกท่าน
00:45:33บ้าท่อง มาเรียงเขามาจำเป็น เพ
00:45:37ราะเราไม่อยากให้สตรู มาต้อนรั
00:45:39บเราดีนักนะ
00:45:41เอ่อ สตรูอะไรกัน ทำไมท่านพูดจ
00:45:44าแบบนี้ล่ะ
00:45:45อากว่าโชสน ไม่เคยเห็นเราเป็น
00:45:48สตรูจริง
00:45:49และทำไมต้องทำร้ายราศดอนที่ไม่
00:45:52รู้อะไรด้วยล่ะ
00:45:53เรื่องนี้อันมีการเข้าใจผิด
00:45:54ก็ได้
00:45:56เพราะเรือประมงต้าชิงเข้า
00:45:58มาใกล้หน้าดน้ำของเรา
00:46:00เรายังต้องทำเพื่อบ้างกันตัว
00:46:01บ้าง
00:46:03อีกอย่างนึง เรือประมงของพวก
00:46:05ท่าน ทำไมจะมีอาวุธเต็มรับมา
00:46:06อย่างนั้นเลย
00:46:07เฮ้ย แบบนี้ที่ได้ประสตรูอย่
00:46:09างไร
00:46:10แต่อย่างจิตโ federย์ท่านถ้าทาย
00:46:12ยังพ่อว่า Grassm にยกโยน 잡ี่ข
00:46:13ว่าผิดให้ขอยก็พอรับ35 นี่
00:46:14owi ถ้าเรา씩อย่าพ assim
00:46:15เราไม่ได้ยวน gambvia Bachelor พบรวยอยoa ท่าน
00:46:17คิดไปไกลแล้วคร่า พอรับOFF ถ
00:46:20้ามาใจแกรึสสุรมานนี้
00:46:24พ tracking เด่าจะยกร Laura jardikaท่าน กับพู
00:46:25ดท่านอ่ะ
00:46:26เรามา สündeท่าน balancing พระปันชาจากห้อง
00:46:28เต็ดถowym
00:46:29หน้าน้ำทัตวันตกของโชส่น
00:46:32จะต้องเปิดให้ตาชิงเรามาจับป
00:46:34ลาไดยังอิสระ
00:46:36ลมถึงเมืองท่าหวางแห้ และอ
00:46:39ื่มมีโภก็ต้องเปิดให้เรือข
00:46:40องเราเทียบท่าได้หมด
00:46:43ที่สำคัญ ถ้าใครทำผิดในเพน
00:46:45ดินโชส่น ชาวตาชิงมีสิ
00:46:47ทธิ์ใช้กฎหมายของเราตัดสิ้น
00:46:49เอง
00:46:50นี่คือเงิ่นไข?
00:46:51เงินไขแบบนี้ไม่มีเหตุผลเลย
00:46:53นะ
00:46:54ถ้าหางจากหน้านน้ำเราไปห้าลิ
00:46:56ให้พวกท่านมحาปลาก็ยังผอ
00:46:58อนุโรมได้บ้าง
00:46:59หรือจะเข้ามาเทียบท่า ข้านี้
00:47:01เราก็อนุยาศได้
00:47:02แห่งจะหาที่ภักษißeีiscoประมว
00:47:04งได้อีกด้วย
00:47:05แต่ว่า...ในเรื่องนี้
00:47:08ค่อที่ว่าทั่วชาวต่าชิง
00:47:09มันทำผิดในผ interrupting wife
00:47:11แต่ไม่อาจจะโล่งโทษตามกฎหม
00:47:13ายของโชศร์นี้
00:47:14แบบนี้เราก็ไม่มีเอกราษนะซิ
00:47:17เพราะฉะนั้น เงื่อนไขข้อ 3 เห็
00:47:20นทีจะทำไม่ได้เด็ดขาด
00:47:22นั่นก็ได้ และมือองชาย กลับมา
00:47:26ต่อร่องกับเราแบบนี้
00:47:28แล้วจะออกข้อให้หน่อย ก็ย่มได
00:47:30้นะ
00:47:31แต่ทราวะ โชว์สันจะต้องส่
00:47:33งตะหารหาบื้นไปรวมรบกับ
00:47:35กองทับของเราด้วย
00:47:38ส่ง...ส่งตะหารให้พวกท่านเลย
00:47:43เพราะตอนนี้ห้องเต่เชียนลงข
00:47:44องเรา
00:47:46มีดำริจจะยกครับไปปราบตั
00:47:47กวันตกเป็นค่าที่สองและสึ
00:47:49กนี้
00:47:50โชวสนต้องส่งตะหารมาช่วยเพ
00:47:52ื่อแสดงความจริงใจ
00:47:54นี่แหละคือความประสงของผู้
00:47:56เราละ
00:47:57หรือองชายจะนำทับเองไปเป็นพ
00:47:59ัชมิตรกับต้าจริงก็ยิ
00:48:01่งเป็นการดี
00:48:03ทำแบบนี่ต่อไปหองเตของเรา Vitamin Bude
00:48:06ก็จะไม่เราแวงว่าโชวสนคิด
00:48:08แข็งค่อยียก
00:48:11ซะรุปก็คือจะยอมให้ชาวพ
00:48:13มมúngของเรามาหากินในหน้าน้ำ
00:48:16พร้อมกับกดไหมคุ้มคล pyt Р
00:48:18อบ
00:48:18หรือไม่อยัง дрักก็ส่งธาห
00:48:20ารมาห่ามืน
00:48:21ไม่ว่าจะเลือกทางไหนก็แล้วแต่
00:48:23ท่าน
00:48:24ท่านลองคิดดูละกัน แต่ถับ
00:48:26ปฏิเศษเมื่อใคร
00:48:27เราจะคิดว่าโชวสอนคิดท้าท
00:48:29ายตาชิ่งจริงจริงถึงตอน
00:48:30นั้น
00:48:32กองทัพของเราไม่แน่ อาจจะหัน
00:48:35มาทางนี้ก็เป็นได้
00:48:38ค่ะเข้าใจแล้ว แต่เขาเวลาน่อย
00:48:41เธอ
00:48:42คือ เรื่องแบบนี้เราต้องหารือให
00:48:44้รอบครอบซะก่อน
00:48:48จะให้เวลาสามวัน เชื่อวัธรรม
00:48:51ยากให้เกิดสงครามระหว่างสงประ
00:48:53เทศ
00:48:55โชวสอนก็คงมีทางเนือกที่ช
00:48:57าญชันมาก
00:49:13เรื่องสกทหารคงจะไม่ได้ ถ้าส่
00:49:15งไปห้ามเมือเนี่ย
00:49:17เศรษฐกิจของเราไม่หวังพังย
00:49:18ับนะ
00:49:19ที่สำคัญคือชาวบาทจะคัด
00:49:20คาดอย่างหนักกะสิ
00:49:21แต่ Rock ไม่ใช่เมืองขึ้นก็ตาชิ
00:49:23งนะ
00:49:23ใช้กัษัยก็รับไปлад่ายเหมือน
00:49:25กัน
00:49:25แต่เพื่อมั ayeเกิดสงคราม เราหรอต
00:49:28้องเลือกทางหน้าก็ได้
00:49:29แล้วความสู pixelของชาวพระโมงก
00:49:31ับชาวบ้านแผบชายฝังจะทำยั
00:49:33งไงล่ะ
00:49:33การเมืองก็คือเสียสระสวรน้
00:49:35อยเผ่อสวนใหญ่นะป intuitive
00:49:37ไม่ได้ ข้าจะหาวิธีที่ดีต่
00:49:39อทั้งสองฝายมาแกล่ไขในเรื่อง
00:49:41นี้
00:49:51ถ้ายอมอนุลมโชคราว รับเงื่
00:49:53อนขายกับพวกเขา
00:49:54ก็ไม่มีเวลาคิดแก้ไข
00:49:55เดี๋ยวไงก็ต้องหาทางออก
00:49:57ถ้าชาวิธียอมหากประยอมง
00:49:59อ
00:49:59อาจจะทำให้บาทเมืองศูนย์เสี
00:50:00ยมากกว่านี้
00:50:01และองค์ชายก็อาจจะไม่ได้เป็น
00:50:03รัชถายาติ
00:50:03ถ้าทรงถูกถอดถอนจริง
00:50:05คันจะรับผิดชอบไหวหรือ
00:50:06เปล่าล่ะ
00:50:07อะไรเนี่ย
00:50:13คุ Lean
00:50:13องค์ชายก็คิดเหมือนกัน
00:50:17มอม ฉันอยากรู้ว่าว่าจะทรง
00:50:18เห็นแก่ตำแน่ง
00:50:19มากกว่าบ้านเมืองใช่ไหม
00:50:23ถ้าข้าทำอย่างนั้น
00:50:25จะผิดหรือเปล่า
00:50:26มันเป็นเรื่องจะผิดพระเบ้นเข할
00:50:28ากอยู่แล้ว
00:50:30ประบาส
00:50:32ถึงขนาดเอาเรื่องสำคัญเราบแ
00:50:33บบนี้
00:50:34มาเป็นปทบทศสอบองค์ชาย
00:50:36ส่วนองค์ชายก็ไม่คิดหาทาง
00:50:38เก่า
00:50:39นอกจากจะปกป้องตำหน่าของตัว
00:50:40เองเอาไว้
00:50:42คืนเป็นแบบเนี่ย ถ้าทุดต
00:50:43าชิงกลับไปรายงานทางโน้น เรา
00:50:45ไม่แย่แล้วยังไง
00:50:47สุดท้ายยกทับมา ใครจะรับผิ
00:50:48ดชอบเรื่องไม่ไม่ซ้าผาด
00:50:55เจ้าหมอนเหนียนชอบเป็นฝือเป
00:50:57็นไฟซะจริง
00:51:02เรามาคิดวิธีรอมชอมกับตา
00:51:03ชิงให้เป็นรุปภรรมดีกว่
00:51:05านะ
00:51:19แล้วท่านพอมีทางไหมล่ะ
00:51:22ยังน้อยกว่าขออกาสเจราจา
00:51:24อีกครั้งเผื่อจะฟังเราบ้าง
00:51:25อุธกัน
00:51:27ขอบคุณมาะนะ...ขอบคุณท่านอ
00:51:45าจารย์
00:51:47รอให้เรื่องจบลงด้วยดีก่อน แล
00:51:49้วค่อยขอบคุณก็ยังไม่สาย
00:51:54องค์ชัยจะส่งเป็นเครื่องบรร
00:51:57ณาการเหรอ
00:52:00พยาค่ะ
00:52:02แล้วคิดว่าวิธีนี้จะได้ผล
00:52:04ไหม
00:52:05แล้วความหินของฝาบาด ส่งค
00:52:07ิดยังไงบ้าง
00:52:08ข้าไม่คิดยังไงรก
00:52:13เพราะ these Wha ไปเขา sizi เวล 아무มแหลงแล้
00:52:15ว
00:52:15เขา Wirtschaft she arrived
00:52:17เพื่อไม่ให้เสียประโยตธ์ในส
00:52:19่วนมาก
00:52:20ก็หาของเล็กน้อยส่งส่งไป
00:52:24นี่คือการทูด updates
00:52:25หรือไม่อย่าง pill
00:52:26ที่ให้เราเปิดหน้าคลัดน้ำ
00:52:28ยอมให้หรือของต้าชิงมาจั
00:52:29บปล่าได้อย่างอิสระ
00:52:31ไม่แ�่ค่อนี้อาจต้องยอมด้
00:52:33วยก็ได้
00:52:36ไม่ต้องให้พลมforce surprisingly
00:52:37ถึงถืออาภิศิตก็ถึวว่
00:52:39าเก่งมากแล้ว
00:52:40ก็แปลว่าถ้าสามารถรอมช
00:52:42อมกับเรื่องอาภิศิตได้
00:52:43ฝากบาทจะถือว่าสมรท
00:52:46ยอมให้อง크ชายกลับมาเป็นพูด
00:52:47สมรทราสการ อย่างนั้น เหรอคะ
00:52:51หลับอะไรก็ไม่รู้
00:52:53ฝากบาท
00:52:54ข้อต Hoch-Bat เราก็จะง่ายให้บ้าน
00:52:57มืองสีบันประโยชน์แม้แต่
00:52:59น้อย
00:53:01ถ้าไม่ได้ครบท่วนตามนี่
00:53:03เธว ก็ต้องสลัดตำแหน่งรัช
00:53:05ทาย แจด trouvé
00:53:06ขนาดฝาบาท อย่าไม่อาจแก้
00:53:07ไขเรื่องนี้ได้
00:53:09แล้วงชายจะส่งแก้ปัญหานoll ได
00:53:11้ยังไง
00:53:12มันเป็นสิ่งที่...
00:53:14เขขวรจะเรียนรู้ และยอมรับผ
00:53:15ลที่ตามมาเอง
00:53:17เพราะใครให้รับปาก ง่ายๆ ทั้ง
00:53:19ที่รู้ว่า อยาก
00:53:20ท่านกำน้องทำอะไรกันแน่
00:53:26เห็นอยู่ว่า เรื่องนี้ไกลจะจบ
00:53:28ทำไมยังต้องไปช่วยองค์ชายอีก
00:53:30ด้วยเหล่า
00:53:31ท่านบอกว่าใครไปช่วยเขา
00:53:51เกี่ยวกับปัญหาคราวนี้
00:53:53องค์ชายต้องระวังคิมแตกกับ
00:53:54พวกให้มึงมาก
00:53:55เพราะต่างก็เชื่อว่า องค์ชาย
00:53:57คือคนที่พาจีดำหนีไป
00:54:00ไปจับตาดูคิมแตกให้ดีๆ
00:54:03ถ้าพวกเขาไม่ไว้ใจค่าจริ
00:54:04งแล้วก็
00:54:05เชื่อว่าต้องมีความเคลื่อนไห
00:54:06วอย่างแน่นอน
00:54:38ข้าเป็นถึงเสรยนาบิดดี อ
00:54:40ุทษามาด้วยตัวเอง ยังไม่ได้
00:54:41เห็นหน้าอีก
00:54:43งดติสนิทกับผู้มีอิทธิ
00:54:45พล
00:54:46คือกดเล็กที่เราตั้งไว้นะครับ
00:54:49ถ้าท่านไม่พอใจ
00:54:51เชิญกลับไปก็ไม่ว่ารก
00:54:53แต่ว่า
00:54:54ถ้าเราติดต่อกันจริง
00:54:56รับร้องว่าท่านจะไม่ผิดหว
00:54:57ังแน่
00:54:59ความสามารถของพวกเจ้าเนี่ยค
00:55:01่าเคยได้ยินมาเยอะ
00:55:07นี่คือบ้านอีกสองหลัง ส่ว
00:55:09นค่าสมจะจายให้อีกจังหาก
00:55:12ถูกต้องครับนายท่าน
00:55:21ไหนบอกมาสิว่า ท่านต้องการอะไรบ
00:55:27้าง
00:55:33ไหน
00:55:33อ่ะzt
00:55:36องค陽 มาถอบผิดหลังเขา
00:55:41นี่คือศด lacooo
00:55:42นี่คือศฯพทิท่านเตรมดิหา
00:55:43มาได้
00:55:44มาเป็นศฯที่หายากจริง ๆ
00:55:47ภัยฐาน�รัมค่ามาก
00:55:49ถ้าส่งให้พวกทุThis แล้วรับร
00:55:50้อง
00:55:50ค่าโฆมิ seralez
00:55:52ศ้นที่จะให้ศstersทุหรอมุ่มช
00:55:55่านให้คนส่งไปแล้ว
00:55:57เราแสดงไม่ตร Naomiถึงเพี๋ยงนี้
00:55:59พวกเขาคงจะไม่โกรธอีก
00:56:01ขอบคุณท่านอาจารย์มากเลยนะ
00:56:16ทำไมถึงยอมรับปากทำงานให้คิ
00:56:17มแตกได้ละ
00:56:20เพราะสตรูของสตรูคือมิด
00:56:22ของเรา
00:56:25ถ้าว่าเราส่งคนเข้าวางไป เอาช
00:56:33ีวิตพวกมันยังจะง่ายกว่า
00:56:35ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาหรอก
00:56:37สินที่เราต้องการอย่างมาก คือเส
00:56:38ียงสนับสนุนของชาวบ้าน
00:56:41พี่สุดให้ได้ว่า ทั้งพระชาณ
00:56:42ธ์และรักษธารสิทธาญาตต่
00:56:43างก็ไปเอาไหนทั้งคู่
00:56:45ในวิธีนี้เราถึงสามารถเทลี
00:56:48ยนการเมืองได้
00:56:57คิ้มแตกหาโสมาได้เพื่อให้ทุ
00:56:59กฝ่ายนั้นวางใจ
00:57:00แต่เบื้องหลังอาจจะเล่นตุก
00:57:02ติกอีกก็ได้
00:57:04ครุ่งนี้เช้าก่อนจะไปพบทูน
00:57:06ให้ส่งคนเฝ้าเครื่องบรดนาการเอ
00:57:07าไว้ให้ดีก่อน
00:57:09สับแล้วพระเยอะครับ
00:57:30เมื่อคืนนี้ไม่มีใครเข้าใกล้
00:57:32ห้องที่เก็บเครื่องบรรดนาการ
00:57:33สงหวังลัดไทยได้
00:57:36อืม
00:58:09ไม่แน่หลังจากวันนี้
00:58:11โฟงชายอาจไม่ได้เป็นรัฐธา
00:58:13ญาติอีก
00:58:19บาลนี้น่าจะเกิดเรื่องได้แล้ว
00:58:26ทำรายอนาคตของหน่งคนหนึ่งง่าย
00:58:28ๆ
00:58:30คิดแล้วก็น่าใจหาย
00:58:50ดูเหมือนว่าพวกท่านจะตั้งใจ
00:58:52หาของวีมาให้เราเนอะ
00:58:54ส่วนที่ท่านควรได้
00:58:56เราได้แยกเอาไว้ต่อขากแล้ว
00:58:58อืม
00:59:18ละกลองนี้คืออะไร
00:59:20โอ้ เป็นโสมแล้วครับท่าน
00:59:22คิดว่าท่านน่าจะถูกใจสิ
00:59:24่งนี่ทีสุด
00:59:25ในประดาของกำนันทั้งหมด
00:59:27ถ้าก็รู้มาว่า
00:59:29สมโชว์ซ่อนเนี่ยถือว่าด
00:59:31ีที่สุด
00:59:31เป็นโสมที่หายากในโลกก็ไม่
00:59:33ใช่ๆ
00:59:34ต้องบอกว่าล้ำค่าไหร่อ
00:59:35ถึงจะถูกต้องนะครับ
00:59:37ยังงั้นเชียวเหรอ
00:59:38เอา ถ้าไม่เชื่อแล้วก็เชิญท่าน
00:59:40เปิดรู้ได้นะ
01:00:02มองชายยีซ่อนทำแบบนี้จะเล่นต
01:00:04ลกกันหรือยังไง
01:00:06ถือไม่ได้เป็นแบบนี้ได้
01:00:07มองนี่สูบสูบสูบสูบ
01:00:16เฮ้ย...
01:00:17อัดคันยับ
01:00:19อุ๊ย...
01:00:26เจ้าเจ้า
01:00:29เจ้าเยียก ตัดมา
01:00:33เจ้าเจ้า
01:00:37การจริจาถือว่าโจกลึก
01:00:39ขนาดถูกของเรา
01:00:41จะขอกลับตาชิงเดี๋ยวเนี่ย
01:00:45เอาน้อนมาให้
01:01:09เจ้าเจ้า
01:01:11Кар Contract
01:01:12ellen OVER
01:01:12าด could Iisi
01:01:12รัฐาเมือง
01:01:12ail국의 왕자
01:01:13일국의 왕세자로
01:01:13穀thake
01:01:14namely
01:01:15チコインド
01:01:17u
01:01:26กลัง éléมด้วย!
01:01:27พวกมันพวกมันกับพร้า!
01:01:29ความ豔กันก็ว่าแก!
01:01:31ช่องมันแก!
01:01:34พวกมันก็แก!
01:01:36แกนับ ในสนที่ลงช่วย!
01:01:40ก็เป็นแกนับแกนับธรรไว
01:01:41้!
01:01:48เจอมันแกนับพュนกับมา!
Comments