- 7 hours ago
Love Is In The Air Capitulo 26: Secuestrada
Category
🎥
Short filmTranscript
00:04Son, 2, 3, 4
00:15Yanlışlarımdan ders alacak kadar olgun değilim
00:18Bu yalan bir mecburiyet
00:21Yoksa sonu vurgun değilim
00:23Ama gözlerinde bir ışık
00:26Kalbimin tıkırtısı
00:28İçim içime sığmıyor ya bu neyin kıpırtısı
00:33Dön yüzünü gökyüzüne bak bir aşkın yıldızına
00:39Ama parlayacak sönecek biliyorum
00:47Her şey olur her şey biter
00:52Bir yıldız gökyüzün kayar biter
00:56Her şey olur her şey biter
01:00Her şey biter
01:01Her şey biter
01:09Her şey biter
01:20No, no robé tu diseño.
01:23Pero no tengo claro si esto será suficiente para ti.
01:26No la necesito.
01:31Confío en ti.
01:33Como te lo agradezco.
01:35Pero es un poco tarde.
01:37Mira, Eda.
01:40No tiene nada que ver contigo.
01:44Es un problema mío.
01:46No puedo confiar en nadie.
01:50Y para poder confiar en alguien, necesito tener pruebas.
01:53Estupendo.
01:58Tienes razón.
02:02Lo que dijiste es verdad.
02:06Una persona no debería necesitar tener pruebas para poder confiar en otra.
02:12Pase lo que pase, debe confiar.
02:16Yo...
02:20Yo confío en ti.
02:22Desde el principio, deberías haber dicho que no era capaz de robar.
02:29Heriste mi orgullo.
02:30Y me humillaste.
02:31Delante de todo el equipo.
02:34Me has hecho mucho daño, Serkan.
02:38Lo hizo Khan.
02:41Fingió estar interesado en Melo.
02:44Entró en nuestra casa.
02:45Y sacó las fotos.
02:46Aquí están los correos.
02:47Y las fotos que sacó con su móvil.
02:49Está todo aquí.
03:00El juego ha terminado, Serkan Bolat.
03:07No volveré nunca más.
03:12Adiós.
03:15Adiós.
03:40A los americanos les encanta el diseño.
03:44Adiós.
03:45Dicen que quieren comprarlo.
03:46Genial.
03:48Todo va genial.
03:51¿Dónde está Eda?
03:55Se ha ido.
03:57Solo ha venido a hacerme esto.
04:02¿Y esto qué es?
04:04Fue cosa de Khan.
04:07¿Qué hay en esta carpeta?
04:10Son las pruebas de que Eda no hizo nada.
04:14¿Y por qué sigues aquí?
04:16Ve, discúlpate con ella antes de que sea tarde.
04:19No puedo.
04:21Claro que puedes.
04:22Hay una cosa llamada disculparse.
04:24Si quieres te traigo el diccionario para que busques qué significa esa palabra.
04:30Pero claro, no estás acostumbrado a pedir perdón.
04:34Hay ciertas cosas en la vida que importan mucho, como el amor, la bondad, la sinceridad, el compromiso, tratar bien
04:42a la gente.
04:45Bien, no hagamos esperar a nuestros invitados.
04:48Enseguida salgo, ¿vale?
05:04¿Cómo estás, Melo?
05:06¿Tú qué crees?
05:08Estoy triste.
05:10Enfadada.
05:11Me engañó.
05:13Estoy furiosa.
05:15Se te pasará.
05:16No te preocupes.
05:18Khan Karadag pagará por todo el daño que nos ha hecho.
05:22¿Por qué los hombres siempre nos hacen sufrir?
05:26No.
05:28Estoy bien.
05:29De verdad.
05:30Me recuperaré.
05:36Dada.
05:38¿Tú cómo estás?
05:39¿Cómo está todo con Serkan?
05:41Oh, Melo, hija.
05:42¿Por qué vuelves a sacar el tema?
05:44Ya se había calmado.
05:46Te diré cómo están las cosas.
05:47Le he demostrado que soy inocente, Melo.
05:50Eso he hecho.
05:51¿Pero crees que se ha disculpado?
05:53El muy impresentable no se ha molestado en decirme nada y en vez de disculparse por llamarme ladrona.
05:58¿Qué ha hecho?
05:59¿Qué ha hecho?
06:00Se me ha quedado mirando con esta cara.
06:02Parecía un automata, pero es tan arrogante que no ha dicho nada.
06:05No se ha disculpado.
06:07Y vale, ya lo sé.
06:08Dentro de poco dejaremos de vernos y volveré a mi vida.
06:11Pero podría haber sido más considerado.
06:13Podría haberme dicho que reconocía su error y...
06:15No sé.
06:17Que tendría que haberme creído.
06:19No creo que sea tan difícil, ¿verdad?
06:20Pero da igual.
06:22Ya está.
06:22Se acabó Serkan Bonat.
06:23Eso.
06:24Si viene, yo no estoy.
06:25No.
06:26Y si llama, tampoco.
06:27Vale.
06:28No estoy.
06:29¿Está claro?
06:29Melo.
06:31No.
06:32No.
06:32¿Qué va?
06:32Ah, no.
06:33No.
06:33Me ha quedado clarísimo.
06:34Vale.
06:36Toma la planta esta.
06:38Hala.
06:42Toma la planta esta.
07:15Te voy a hacer una oferta por los viejos tiempos, Khan.
07:19Te propongo que me vendas tu empresa a un precio justo y luego te marches de la ciudad.
07:26Vale.
07:27Como quieras.
07:29Tu negocio está acabado.
07:39Ya no queda nadie.
07:43¿Con quién estabas hablando?
07:46Con Khan.
07:50Se acabó lo de ir de bueno.
07:53Voy a ir a por él.
07:54¿Quieres destruir a Khan?
07:55Ajá.
07:59¿Y qué vas a hacer?
08:02¿Volverás a ser el ser Khan que se quedaba toda la noche en la oficina?
08:06No creo que haga falta.
08:07Khan ya ha empezado a caer.
08:10No tiene dinero para realizar el proyecto del hotel ecológico.
08:15¿Y sobornó a alguien para obtener el certificado que le acreditara por ello?
08:20Parece que lo tienes todo controlado.
08:23Sabes que te voy a apoyar.
08:28Pero lo más importante es qué vas a hacer con Edda.
08:36No sirve de nada pedir perdón si el culpable se queda sin castigo.
08:41Contigo no hay nada que hacer.
08:43Venga, Ser Khan.
08:44Nos vamos.
08:45¿Qué haces, Engin?
08:46Venga, levántate.
08:47Ven conmigo.
08:48Vamos a tomar el aire.
08:50Levántate.
08:50Venga, venga, venga, venga.
08:52Levanta.
08:52Está bien.
08:53Vale, vale.
08:54Vamos.
08:55Soy capaz de sacarte arrastrando la silla.
09:06¿No ha sido buena idea?
09:09Necesitabas un poco de aire fresco.
09:11Antes jugábamos mucho al billar, ¿te acuerdas?
09:13Ahora ya no lo hacemos.
09:14Te juro que no entiendo nada.
09:16¿Cuándo han construido todo esto?
09:18Antes aquí no había nada.
09:19Mejor dejarlo como estaba que construir esta atrocidad.
09:22No puede ser.
09:23Lo tuyo no tiene solución.
09:24Te he hecho salir para que hablemos tranquilos.
09:27Y tú solo eres capaz de fijarte en los edificios nuevos si estás obsesionado con la arquitectura.
09:32Es mi trabajo.
09:33¿Qué quieres que haga?
09:34Pues que evites ser el antiguo Ser Khan.
09:36Tienes que admitir que Eda ha logrado cambiarte.
09:40Lo que tienes que hacer es llamarla.
09:41Lo sabes tan bien como yo.
09:43No, sería inútil.
09:44No vendrá.
09:45La única manera de hacer que vuelva será dándole trabajo.
09:48¿Qué?
09:49Lo que oyes.
09:51En lugar de decirle a tu prometida que estás enamorado de ella, ¿quieres hacer que vuelva dándole trabajo?
09:58Eso es.
09:59Quiero decirte algo.
10:04¿Sabes el proyecto del hotel ecológico?
10:06Sí.
10:07Quiero recuperarlo.
10:10¿Cómo?
10:10No sé si lo he entendido.
10:12Socio, te recuerdo que Khan nos robó ese proyecto.
10:16Lo sé, pero ahora no es capaz de llevarlo a cabo.
10:19Ahora mismo no tiene ninguna opción.
10:21No puede construir el hotel.
10:23Es muy caro y no tiene dinero.
10:26¿Entiendes?
10:27Voy a hacer cuanto pueda por recuperarlo.
10:29Está bien.
10:30Sí, vale.
10:31Aunque no sé qué tiene que ver Eda con el proyecto del hotel.
10:34Ese proyecto fue idea suya.
10:37Bueno, bueno, bueno, bueno.
10:41Ser Khan Volat recuperando las ideas de su prometida.
10:45Es una buena jugada.
10:47Pero creo que sería mejor, no sé, que fueras a pedirle perdón de forma honesta.
10:53Es mi humilde opinión.
10:54Ya sabes que no me gusta lo fácil.
11:04¿Qué estás mirando?
11:05El vestido.
11:06¿Qué le pasa?
11:08¿Crees que si se lo compro a Eda, se lo pondrá?
11:13No sé, no conozco sus gustos.
11:15Vamos a tomar algo.
11:16No, no, no, espera, espera, fíjate.
11:19A mí me parece bonito y tiene muchas flores.
11:23¿Qué tiene flores?
11:26Entremos.
11:27Ven.
11:27¿Qué haces?
11:28Venga.
11:28Deja el vestido.
11:29Hang in.
11:30Oh.
11:31Disculpe, ¿podría ver ese vestido?
11:33No.
11:35No.
11:43No.
11:45No.
11:45No.
12:04Let's go.
13:17Muy claro.
13:18Muy bien.
13:19Como tiene que ser.
13:21¿Y si subimos a la terraza a hablar?
13:23Sube, ahora voy yo.
13:24¿Y si subimos a la terraza a hablar?
13:25Sube, ahora voy yo.
13:28Ya voy.
13:35Sube, ahora voy yo.
14:10Sercán Bolat es un mago.
14:12Uno muy bueno, además.
14:15Me hipnotizó de tal forma que dejé de odiarle.
14:19Mis ojos ya no veían a nadie más, pero la magia ha desaparecido.
14:23Y finalmente, el mago también.
14:27Ahora necesito enfrentarme a la verdad para volver a ser yo misma.
14:45¿No van a venir, Edda y Gerán?
14:48¿No?
14:48No.
14:50O eso parece.
14:52No sé de qué están hablando.
14:54No parece que seamos sus amigas.
14:57Entendedlo.
14:58Quieren estar solas.
14:59Nosotras también queremos estarlo, pero...
15:04¿Conmigo?
15:05No.
15:07¿Cómo va a ser contigo, no?
15:13¿Y hay que cambiarme el nombre?
15:15No sé, me lo parece que atraiga solamente a las cosas malas.
15:19Suena a melancolía, a melodrama, cosas muy tristes.
15:23¿Creéis que mi nombre tiene la culpa de que me vaya mal en todo lo que hago?
15:26¿Eh?
15:32¡Ay!
15:33Bueno.
15:35Tomad.
15:36Espero que os guste.
15:43Ay, Fer, lo siento.
15:45No voy a tomar limonada.
15:49¡Oh!
15:50¡Es verdad!
15:52¡Ay, vaya!
15:54La última vez que Can...
15:56No, ya no me acordaba.
15:58Le diste limonada.
16:01A ver, vamos a ser sinceros.
16:03Yo no creo que uno deba sentir tanto apego por un amor que no es correspondido.
16:07Hay que superarlo.
16:08Creo que es bastante lógico, ¿no?
16:09Si la otra persona no te quiere ver, tienes que olvidarlo.
16:16Claro.
16:17Así es.
16:20Vete a tu casa.
16:23Ya me has oído.
16:25Ve, he dicho que te largues.
16:30Si no fuera porque sois amigas...
16:36Márchate, anda.
16:44Serio eso.
16:48¿Me estás tomando el pelo?
16:50¿Eh?
16:51El antifaz para dormir de Eda.
16:54Su peine, sus zapatillas...
16:58Echa de menos a la señorita Eda.
17:00Los animales son seres muy sensibles.
17:04Buenos días, eh.
17:06Siempre me mira igual.
17:08No le voy a gustar nunca.
17:11No le voy a gustar nunca.
17:12¿Sirio?
17:14Pienso lo mismo.
17:15El sentimiento es mutuo.
17:18¿Y eso?
17:19¿Es un regalo?
17:21No preguntaré para quién es.
17:23Si la señorita Eda se ha ido, debe de ser para Selin.
17:26Seifi.
17:30Seifi, Seifi.
17:37Vaya, por Dios.
17:39Puedes hacerlo.
17:43Conseguido.
17:45Hay que recordarle a la señorita Selin.
17:50Me marcho.
17:52Hasta luego.
17:53A ver, espere.
17:54Su regalo se le olvida.
17:57Sería una pena que se lo dejase.
18:05Y tú deja de ponerme esa cara.
18:07Al final me harás enfadar.
18:17Buenos días.
18:19Seifi.
18:20¿A dónde ha ido Serkan?
18:22No lo sé.
18:23No ha querido decirme a dónde iba.
18:25Creo que esta vez ha roto con Eda de verdad.
18:29O tal vez haya sido Eda la que le ha alejado a él, ¿no cree?
18:32Es muy temprano para tantas tonterías, ¿eh?
18:35Buenos días.
18:36Buenos días, Altequín.
18:37Buenos días.
18:40¿Vas otra vez sin traje?
18:42Da igual.
18:43No diré nada.
18:47¿No vas a comer nada?
18:48Siéntate, vamos.
18:49No tengo hambre.
18:51Me tomo el café y me voy directo a la oficina.
18:52Hablando de la oficina, Altequín.
18:55Ayer estuve llamando a Emal, pero no hubo manera de dar con ella.
18:58La secretaria debería estar disponible las 24 horas.
19:01Emal ha dejado su puesto.
19:02Y todavía no tengo sustituta.
19:05Vaya, ¿y por qué lo ha dejado?
19:07Porque a su marido le ha salido trabajo en Antalya.
19:10Y han decidido mudarse allí.
19:13Ya.
19:15Entonces, ¿estás buscando sustituta?
19:18Tengo algunas candidatas, pero no he tenido tiempo de revisar sus currículums.
19:23Ya lo haré.
19:25Si me disculpáis, tengo que irme.
19:27Adiós.
19:28Hasta luego.
19:28Que te vaya bien.
19:30¿Y ahora?
19:31¿Qué vamos a hacer?
19:33Emal nos pasaba la información.
19:35Era sus ojos y oídos.
19:36¿Qué vamos a hacer ahora?
19:37¿Qué vamos a hacer?
19:39Yo te lo diré.
19:40Vamos a elegir a la nueva secretaria.
19:47Qué lista es usted, señora Eidat.
19:50Gracias.
20:06Señor Fikret.
20:07Hola, ¿cómo está?
20:08Muy bien, señor Serkan.
20:10¿Y usted?
20:11¿Cómo está su hada?
20:12Está bien.
20:13Muchas gracias.
20:14Siento molestarle, pero quiero hablarle de una cosa importante.
20:18Supongo que ya se habrá enterado de que nos han robado un diseño.
20:22Sí, lo siento mucho por ustedes.
20:25Gracias.
20:26Afortunadamente, hemos descubierto que lo hizo Khan Karadag.
20:30¿Cómo?
20:31Fue Khan.
20:32Así es.
20:34Así es.
20:34Y también quiero advertirle de algo relacionado con su hotel ecológico.
20:39Khan no puede realizar el proyecto porque no tiene la capacidad financiera ni el tiempo para que le salga bien.
20:46Serkan, ya sabe que confío en usted, pero necesito pruebas concretas de lo que dice para informar a la Junta.
20:52No se preocupe, le enseñaré las pruebas que tengo.
20:55Está bien.
20:56Espero su llamada.
20:57Quiero que este trabajo sea para ustedes.
21:00Genial.
21:01Pero si hacemos el proyecto, quiero poner una condición.
21:04¿Cuál?
21:05La idea de ese hotel fue de Ed.
21:07Quiero que trabaje en el proyecto.
21:09No podría ser de otro modo.
21:11Gracias.
21:12Buenos días.
21:32Vaya, qué gracioso.
22:03¿Por qué me miráis?
22:09Volad.
22:10Cercan, volad.
22:12Ah, buenos días.
22:15¿Está Eda en casa?
22:16La llamo, pero no coge el teléfono.
22:17Ni te lo va a coger, así que ahorrate el esfuerzo, señor Cercan.
22:21¿Puedes decirle que tengo que hablar con ella, Fifi?
22:24Es algo importante.
22:26Cercan, hoy es sábado.
22:27Eda no va a estar disponible.
22:29Si quiere decirte algo, ya te llamará.
22:31Ya, Gerán, pero es que no puedo esperar.
22:36Entonces, no esperes.
22:39Eres el rompecorazones número uno.
22:41Y el número dos es tu enemigo, ¿verdad?
22:43Tú y él sois iguales.
23:00Eda no quiere verte y tampoco quiere que te digamos dónde está.
23:05Señor Eiffel.
23:09Buenos días.
23:10Hola.
23:10Le pedí que se alejara de mi sobrina, ¿no es así, señor Cercan?
23:14Pues sí, lo hizo, pero se trata de una urgencia.
23:17Si Eda quiere hablar con usted, ya le llamará, ¿de acuerdo?
23:23¿Y no puede?
23:24¿Y no puede?
23:25Está bien, ya me voy.
23:27Siento haberlas molestado.
23:28Buenos días.
23:29Adiós.
23:34Es increíble.
23:59Melek.
24:05Oye, ya sé lo que Kant te hizo.
24:08Lo siento.
24:09Sé lo que ese impresentable puede llegar a hacer.
24:11Traté de decírselo a Eda, pero no me escuchó.
24:14No me importa lo más mínimo como sea.
24:16Nadie va a interferir en mi amistad con Eda.
24:19Que te va...
24:20Melek.
24:25Sé que aún te caigo bien.
24:27Reconócelo.
24:30No es...
24:33Señor.
24:35Nos llevábamos muy bien.
24:40Es que le has hecho mucho daño.
24:44Y no...
24:45Y no se merece algo así.
24:47Lo sé.
24:48¿Merece algo así?
24:49Lo sé.
24:51Pues ya, para intentar arreglarlo.
24:55El motivo de vuestra separación soy yo.
24:58Lo sabido habría parado.
24:59De verdad, no sabía nada.
25:01Ya lo sé, Melek.
25:02Por eso ahora quiero que me ayudes.
25:07¿Dónde está Eda?
25:10Por eso mismo, quiero hablar con ella para intentar arreglarlo.
25:22Ed ya le llamará.
25:24¿De acuerdo?
25:31¿Puede?
25:33Está bien.
25:38Yo no te he dicho nada.
25:41Vale.
25:42Te he dicho nada.
25:46Ile.
26:10Te he dicho nada.
26:12Yo no te he dicho nada.
26:24Ah, just a time. Siéntate, solo falta la tortilla.
26:27Ah, no, solo tomaré un café. Tengo que irme.
26:30He hecho mucha comida, ¿no vas a desayunar conmigo?
26:33Selin, quiero tomar un café e irme a trabajar, de acuerdo.
26:59Con esa camiseta creo que quedaría mejor la azul.
27:04Vale ya, Selin.
27:07Si hay algún problema...
27:09¿Qué problema?
27:12Ferit, por favor.
27:13No hay ningún problema, Selin. No sé de qué me estás hablando.
27:16Ferit, no soy tonta. Si no me dices qué te ocurre, no vamos a poder solucionarlo.
27:21Ya basta. ¿Puedo irme a trabajar?
27:32Serkan, ¿dónde estás?
27:33Pues ahora mismo estoy buscando un lugar con jardín cerca del faro, Engin.
27:38¿Estás buscando un lugar con jardín cerca del faro?
27:41No. ¿Y por qué estás buscando un sitio así? Vale, da igual. Déjalo. Tú a lo tuyo. No he preguntado
27:48nada. Suerte con la búsqueda.
27:49Gracias.
27:53¿Dónde está?
27:55¿Dónde está? No lo sé. Está buscando un sitio con jardín cerca del faro, pero no tengo ni idea de
28:01para qué.
28:01Creo que ha perdido la cabeza. Cada día está peor.
28:04¿Es posible que tenga que ver con el trabajo? Quizá es para un proyecto nuevo.
28:10Creo que sé qué está haciendo. Sé como piensa su cerebro.
28:15¿Sabéis? En el fondo soy muy parecido a él. Lo cierto es que tenemos la misma forma de pensar. Por
28:21eso sé lo que está haciendo.
28:23Erdem.
28:25Te doy el resto del día libre. Venga, vete a casa y aprovecha para descansar un poco. Vete.
28:31Y es que Fifi trabaja hoy. Así que para no acordarme de ella, tengo que trabajar mucho yo también.
28:36Vamos, ven conmigo.
28:37Tengo que trabajar duro. Es la única forma de despejar mi mente.
28:40Tengo que enfocar mis pensamientos en otra cosa.
28:43Vamos, camina.
28:46Hengen.
28:48¿Quieres que hoy vayamos a comer juntos?
28:54Si cuando salgáis de la exposición te dice que vayáis a comer o algo, dile que no.
29:02Hoy no puedo. Me encantaría, pero ya he quedado con otra persona, Viril.
29:07Lo siento, pero hoy no puedo. Además, hay mucho trabajo.
29:13Quizá hoy no tenga tiempo ni para comer, así que...
29:15Susan, ¿puedes traerme lo que te pedí, por favor?
29:19Claro, ahora mismo, señor Hengen.
29:21Que te vaya bien.
29:24Vale, adiós.
29:25No te canses.
29:46Tienes que crecer, Sana.
29:48Vas a ser muy bonita.
29:50Con el tiempo las cosas mejoran y la vida te da buenos momentos.
29:53Confiad en mí.
29:57Bueno, puede que se os marchiten algunas hojas o que necesitéis un poco de atención.
30:02Pero la vida está llena de altibajos.
30:05¿Y qué hacemos ante ellos?
30:07Seguir adelante orgullosos y con la cabeza bien alta.
30:10Los niños seguirán vuestro ejemplo, no lo olvidéis.
30:34Serkan.
30:36Es el tercer jardín al que voy.
30:38Es bonito.
30:40Es precioso.
30:42Que vaya bien, tengo que marcharme.
30:45Eda, tengo que hablar contigo.
30:47Tengo prisa.
30:48Eda.
30:54Eda, ¿quieres escucharme?
30:57Eda.
30:59Supongo que quieres que Khan pague por lo que ha hecho.
31:02Pues entonces, escúchame.
31:03Solo te preocupa Khan, ¿verdad?
31:05Ereis amigos de pequeños y mira ahora.
31:07Compartís el primer puesto en cómo romperle el corazón a una chica.
31:10Podéis estar orgullosos.
31:12Bueno, al menos podrías valorar el esfuerzo que hago viniendo a buscarte.
31:15Nadie te ha pedido que vengas.
31:19Eda, por favor, ¿puedes parar y escucharme?
31:21No quiero.
31:22Por lo menos sube al coche.
31:23Deja que te lleve a casa.
31:24Cogeré un taxi.
31:27Vale.
31:28Tú lo has querido.
31:36¿Pero qué haces?
31:37¿Te has vuelto loco o qué?
31:39No sé.
31:40Nunca pensé que haría algo así, pero empezaste tú.
31:43¿Qué haces?
31:43¿Qué quieres de mí ahora?
31:45Quiero que hablemos, Eda.
31:46¿De acuerdo?
31:47Cuando tú me pusiste esto, yo tenía una reunión importante y confié en ti.
31:52Pues ahora te toca a ti.
31:53Pero si tú no sabes lo que es confiar en alguien.
31:56Ahora vamos a hablar.
31:58Y después, si quieres, buscamos a un cerrajero que la sepa abrir y listos.
32:02¿Entendido?
32:03Más te vale.
32:17Escucha, querida Eda.
32:19Mira, utiliza la otra mano.
32:21Si no nos ponemos de acuerdo para mover la mano esposada, nos haremos daño en las muñecas.
32:27¿Querida Eda, dices?
32:31Qué jeta.
32:32Mira, Eda, lo único que te pido es que escuches lo que tengo que decirte.
32:37Solo quiero que nos paremos a hablar, que apaguemos los móviles y después nos soltamos.
32:43¿Te parece?
32:44¿A dónde me llevas?
32:46A donde podamos hablar con calma.
32:49¿Y qué es eso tan importante?
32:52¿Qué tienes que decirme?
32:53No lo entiendo.
32:54Ya lo verás.
32:55No lo entiendo.
32:56Oh, my God.
33:26Oh, my God.
33:54Oh, my God.
34:05Oh, my God.
34:14Ah, es por aquí.
34:17Hablemos, pero rapidito.
34:18Quiero quitarme esto.
34:19Oh, my God.
34:50No tengo la llave.
34:52¿Cómo que no?
34:53Pensaba que me estabas tomando el pelo.
34:56No.
34:57¿Entonces por qué nos has puesto las esposas y no sabes cómo abrirlas?
35:01No lo había pensado.
35:03No hace falta ponerse así.
35:05¿Qué no lo has pensado?
35:06Tú tampoco lo hiciste.
35:07¿Y por qué llevabas unas esposas en el coche?
35:10Eso no importa.
35:12Es otra historia.
35:13No, quítame esto enseguida.
35:14No, si lo hago, vas a salir corriendo.
35:16Ya me estás controlando otra vez, pero a ti, ¿qué te pasa?
35:19En vez de intentando controlarme, te tendrías que estar disculpando.
35:22Así nunca vas a conseguir nada.
35:24Me estás obligando a estar contigo cuando no quiero.
35:27Eres como un dictador.
35:28Ahora, cuando hayamos hablado, buscaré el modo de abrirlas.
35:32No.
35:33Vas a abrirlas ahora, Serkan.
35:35No, Eda.
35:36Ábrelas.
35:37No quiero estar cerca de ti ni un minuto más.
35:39¿Por qué?
35:39Que las abras.
35:40¿Cuándo sea el momento?
35:42No, ábrelas ahora.
35:43Ábrelas de una vez.
35:44Déjame ir.
35:45Te quiero lejos de mí.
35:47Te he dicho que las abras.
35:48Venga.
35:49Vamos, ya me has oído.
35:51Déjame ir.
35:52Que me sueltes de una vez.
35:54No quiero estar cerca de ti.
35:55Ábrelas para que me pueda ir ya.
35:58Te odio.
35:59Deja que me vaya.
36:01¿Por qué tuviste que aparecer?
36:02No te soporto.
36:05¿Has acabado?
36:12Puede.
36:26Nada, no lo coge.
36:27No hay manera.
36:31Le ha pasado algo, seguro.
36:33Si no, ya estaría aquí hace rato.
36:36¿Sabéis?
36:36El nivel de drama que hay en la vida de Eda me supera.
36:39No sé qué habrá pasado.
36:41Pero seguro que tiene que ver con Serkan.
36:43Eso está claro.
36:45De eso no cabe duda.
36:51Pero, Serkan no sabe dónde encontrarla, ¿verdad?
36:57Aunque en el amor, manda el corazón.
37:00Quizá la ha encontrado sin saber cómo, porque ha sido el propio corazón el que le ha guiado hasta ella,
37:06¿no creéis?
37:07No es algo tan extraño.
37:09Melo, te diría que eso no es más que una tontería fruto de tu desamor, pero no tú siempre has
37:13sido así.
37:15Vives demasiado feliz, Melo.
37:17No, es que vosotras sois demasiado pesimistas.
37:21Oh, ahí tengo que darte la razón.
37:29¿Podemos hablar ya?
37:33Yo no tengo nada que decir.
37:35Habla tú.
37:36Está bien.
37:38¿Preparada?
37:39¿Estás tranquila?
37:39Claro.
37:41Espero que no rompas nada más.
37:44He sido un poco impulsiva, ya lo sé.
37:46Lo siento.
37:49Dime, ¿estás bien?
37:50He hecho un gran destrozo.
37:51Cuando lo veo me enfado.
37:54Levántate, voy a recogerlo.
37:55Déjalo, ¿vale?
37:57No hace falta quedarse aquí.
37:59Si quieres, podemos ir a pasear por el bosque.
38:02Vale.
38:03Ven.
38:06Espera.
38:10Después lo recojo todo.
38:16Qué bien que hayas venido, Selin.
38:18Me alegro muchísimo de verte, cariño.
38:21No quería quedarme en casa, ¿sabes?
38:24Estaba aburrida y, bueno, cuando me he dado cuenta estaba de camino.
38:29¿Te encuentras bien?
38:30¿Qué ha pasado?
38:31No, Ferit y yo no estamos muy bien.
38:36Ya.
38:38¿Eso les pasa a las parejas antes de casarse, cielo?
38:41No te preocupes, todo se arreglará.
38:44Esta vez es grave.
38:46Creo que lo vamos a dejar.
38:51¿Pero lo crees o lo sabes?
38:54No es lo mismo.
38:56Es que no me habla, así que no sé lo que ocurre.
38:59Y yo ya no sé si quiero casarme con él.
39:02No sé qué es lo que quiero y lo que no.
39:04Tengo dudas continuamente.
39:06Tengo la cabeza hecha un lío.
39:08La vida puede ser muy confusa, pero hay que tener claro qué importa y qué no.
39:12Pon las cosas en perspectiva.
39:14A veces los problemas parecen una montaña, pero al final todo acaba pasando y piensas,
39:19qué bien, oh, ya se ha acabado.
39:22La vida es así, cariño.
39:24Ya, pero no me gusta la incertidumbre, el no saber qué va a pasar.
39:28Si no sabes qué va a pasar, céntrate en el presente.
39:32Oye, tengo una idea.
39:34¿Y si traigo las fotos de cuando Serkan y tú erais niños?
39:37Recuerdos de cuando ni siquiera de mayores y vuestra única preocupación era jugar todo el día.
39:42Quizá eso te ayude.
39:43Serkan siempre se burlaba de mis aparatos.
39:46Ay, me acuerdo, pero ahora te mira con admiración como el resto de nosotros, cielo.
39:51Voy a buscar el álbum, ¿vale?
39:54Ay, me acuerdo, pero dime ya lo que quieres.
40:09Te lo diré, no te preocupes, pero ¿qué te parece si empezamos con otro tema antes de llegar a lo
40:14importante?
40:14Para ir calentando.
40:19Ve directo al grano, quiero irme.
40:21Está bien, te explico.
40:23Nos iremos antes de que anochezca.
40:25Preguntarte algo que me interesa.
40:28El jardín en el que estabas, ¿qué es?
40:32Un centro de acogida.
40:33Ah, ¿y qué hacías allí?
40:36Pues hago un voluntad.
40:39No había césped para que los niños jugaran ni flores, estaba muy descuidado.
40:43¿Ves a los niños?
40:45Los conozco a todos.
40:46Les enseño un poco de jardinería.
40:48¿Les enseñas?
40:50¿Y eso?
40:52Les da esperanza.
40:54Lo que sé de la vida me lo enseñaba mi tía con las flores.
40:58Me enseñó sus nombres, sus significados.
41:01También la forma en la que viven, les hace daño, lo aprendí todo, ¿sabes?
41:06Quiero darles esperanza a esos niños.
41:09¿Y cómo se la puedes dar?
41:10O sea, lo que haces es muy bonito.
41:15Quizá algún día siga tu ejemplo y sea capaz de hacer lo mismo.
41:21Les digo que hagan lo mismo que hacen las flores.
41:25Mantener la cabeza alta para buscar el sol.
41:28Siempre hay esperanza mientras veas el sol.
41:31Ah.
41:33Aún hay esperanza para los otros.
41:36Para la humanidad, digo, bueno, humanidad, digo, bueno.
41:42Hemos llegado.
41:43¿Entramos?
41:43Hemos llegado.
41:44¿Entramos?
41:53Pero es que ya no estoy enfadada, solo bócame.
41:56Hola, señor Serkan.
41:58Hola.
42:00Como he visto que estaba aquí, le he traído la mesa.
42:03He preparado la mesa.
42:04Muy bien pensado.
42:05Que aproveche.
42:05Gracias.
42:08Vamos.
42:11Echaba esto de menos.
42:21Bueno, Aida, es por aquí.
42:25Hablemos, pero rapidito.
42:26Quiero quitarme esto.
42:41Vale.
42:42Hace mucho tiempo que no viene nadie aquí.
42:46¿Y cómo es que está tan limpia?
42:48Aquí al lado vive un hombre.
42:50Ismet, él la cuida.
42:52Me duele un poco.
42:53¿Puedes quitarme la asia?
42:56Ya sabes cómo va esto.
42:58No tengo la llave.
43:00¿Cómo que no?
43:01Pensaba que me estabas tomando el pelo.
43:03No.
43:05¿Entonces por qué nos has puesto las esposas y no sabes cómo abrirlas?
43:09No lo había pensado.
43:11No hace falta ponerse así.
43:13¿Que no lo has pensado?
43:14Tú tampoco lo hiciste.
43:15¿Y por qué llevabas unas esposas en el coche?
43:18Eso no importa.
43:20Es otra historia.
43:21No, quítame esto enseguida.
43:22No, si lo hago vas a salir corriendo.
43:24Ya me estás controlando otra vez, pero a ti ¿qué te pasa?
43:27En vez de intentando controlarme te tendrías que estar disculpando.
43:30Así nunca vas a conseguir nada.
43:32Me estás obligando a estar contigo cuando no quiero.
43:34Eres como un dictador.
43:36Cuando hayamos hablado buscaré el modo de abrirlas.
43:40No.
43:41¿Vas a abrirlas ahora, Serkan?
43:42No, Eda.
43:44Ábrelas.
43:45No quiero estar cerca de ti ni un minuto más.
43:47¿Por qué?
43:47Que las abras.
43:48¿Cuándo sea el momento?
43:50No, ábrelas ahora.
43:51Ábrelas de una vez.
43:52Déjame ir.
43:53Te quiero lejos de mí.
43:55Te he dicho que las abras.
43:56Venga.
43:57Vamos, ya me has oído.
43:59Déjame ir.
44:00Que me sueltes de una vez.
44:02No quiero estar cerca de ti.
44:03Ábrelas para que me pueda ir ya.
44:06Te odio.
44:07Deja que me vaya.
44:09¿Por qué tuviste que aparecer?
44:10No te soporto.
44:13¿Has acabado?
44:20Puede.
44:34Nada, no lo coge.
44:35No hay manera.
44:39Le ha pasado algo, seguro.
44:41Si no, ya estaría aquí hace rato.
44:43¿Sabéis?
44:44El nivel de drama que hay en la vida de Eda me supera.
44:47No sé qué habrá pasado.
44:49Pero seguro que tiene que ver con Serkan.
44:51Eso está claro.
44:53De eso no cabe duda.
44:58Pero...
44:59Serkan no sabe dónde encontrarla, ¿verdad?
45:05Aunque en el amor,
45:06manda el corazón.
45:07Quizá la ha encontrado
45:09sin saber cómo,
45:10porque ha sido el propio corazón
45:12el que le ha guiado hasta ella.
45:14¿No creéis?
45:15No es algo tan extraño.
45:17Melo,
45:17te diría que eso no es más que una tontería
45:19fruto de tu desamor,
45:20pero no tú siempre has sido así.
45:23Vives demasiado feliz, Melo.
45:25No, es que vosotras sois demasiado pesimistas.
45:28Oh,
45:29ahí tengo que darte la razón.
45:37¿Podemos hablar ya?
45:41Yo no tengo nada que decir.
45:43Habla tú.
45:44Está bien.
45:46¿Preparada?
45:46¿Estás tranquila?
45:47Claro.
45:49Espero que no rompas nada más.
45:52He sido un poco impulsiva,
45:53ya lo sé.
45:54Lo siento.
45:57Dime,
45:57¿estás bien?
45:58He hecho un gran destrozo.
45:59Cuando lo veo,
46:00me enfado.
46:02Levántate,
46:02voy a recogerlo.
46:03Déjalo,
46:04¿vale?
46:05No hace falta quedarse aquí.
46:07Si quieres,
46:08podemos ir a pasear por el bosque.
46:10Vale.
46:11Ven.
46:13Espera.
46:18Después lo recojo todo.
46:24Qué bien que hayas venido,
46:26Selin.
46:26Me alegro muchísimo de verte,
46:28cariño.
46:29No quería quedarme en casa,
46:31¿sabes?
46:32Estaba aburrida,
46:33y bueno,
46:34cuando me he dado cuenta,
46:36estaba de camino.
46:37¿Te encuentras bien?
46:38¿Qué ha pasado?
46:40Ferit y yo no estamos muy bien.
46:43Ya.
46:46¿Eso les pasa a todas las parejas
46:48antes de casarse,
46:49cielo?
46:49No te preocupes,
46:50todo se arreglará.
46:53Esta vez es grave.
46:54Creo que lo vamos a dejar.
46:57Ah,
46:59¿pero lo crees
47:00o lo sabes?
47:02No es lo mismo.
47:04Es que no me habla,
47:06así que no sé lo que ocurre.
47:08Y yo,
47:09ya no sé si quiero casarme con él,
47:11no sé qué es lo que quiero
47:12y lo que no.
47:13Tengo dudas continuamente.
47:14Tengo la cabeza hecha un lío.
47:16La vida puede ser muy confusa,
47:18pero hay que tener claro
47:19qué importa y qué no.
47:20Pon las cosas en perspectiva.
47:22A veces los problemas
47:23parecen una montaña,
47:25pero al final
47:26todo acaba pasando
47:27y piensas,
47:28qué bien,
47:28oh,
47:29ya se ha acabado.
47:30La vida es así,
47:31cariño.
47:32Ya,
47:33pero no me gusta
47:34la incertidumbre,
47:35el no saber
47:36qué va a pasar.
47:36Si no sabes
47:37qué va a pasar,
47:38céntrate en el presente.
47:41Oye,
47:41tengo una idea.
47:42¿Y si traigo las fotos
47:43de cuando Serkan y tú
47:44erais niños?
47:45Recuerdos de cuando
47:46ni siquiera os planteabais
47:48qué queríais ser de mayores
47:49y vuestra única preocupación
47:50era jugar todo el día.
47:52Quizá eso te ayude.
47:53Serkan siempre se burlaba
47:55de mis aparatos.
47:56Ay,
47:56me acuerdo,
47:57pero ahora te mira con admiración
47:59como el resto de nosotros,
48:00cielo.
48:01Voy a buscar el álbum,
48:02¿vale?
48:14¿Te gusta este camino?
48:16Sí,
48:17me gusta,
48:17pero dime ya lo que quieres.
48:19Te lo diré,
48:20no te preocupes,
48:20pero,
48:21¿qué te parece
48:22si empezamos con otro tema
48:23antes de llegar a lo importante?
48:24Para ir calentando.
48:28Ve directo al grano,
48:30quiero irme.
48:31Está bien,
48:32te explico.
48:32Nos iremos antes
48:33de que anochezca,
48:34pero quiero preguntarte
48:36algo que me interesa.
48:38El jardín
48:39en el que estabas,
48:41¿qué es?
48:42Un centro de acogida.
48:43Ah,
48:44¿y qué hacías allí?
48:46Pues hago un voluntariado.
48:50No había césped
48:51para que los niños jugaran
48:52ni flores,
48:53estaba muy descuidado.
48:54¿Ves a los niños?
48:56Los conozco a todos.
48:57Les enseño un poco
48:58de jardín.
49:03¿Qué hambre?
49:05Pues sí.
49:10¿Qué pasa, señora?
49:12Algo bueno.
49:14Creo que Selin y Ferit
49:15van a romper su compromiso.
49:20Hay, Serkan,
49:21¿quieres coger el teléfono
49:22de una vez?
49:23Me ha vuelto a saltar
49:24el contestador.
49:26Serkan, hijo,
49:27tengo muy buenas noticias.
49:29Selin y Ferit
49:30lo van a dejar.
49:31Queda con Selin
49:32ahora mismo
49:33y ya puestos.
49:33Pues agradecele
49:34a esa florista
49:35todo lo que ha hecho.
49:36Al final nos ha ayudado mucho.
49:37Adiós, cariño.
49:38Muchos besos.
49:40Hay que ver.
49:41La florista
49:42la cogió de la mano
49:42y la ayudó a salir,
49:43pero cuando ya no le sirve
49:45le da una patada, ¿no?
49:47Qué sensible
49:48te pones, Seifi.
49:50Es cierto,
49:51sí,
49:51la florista
49:52me cae genial
49:52como persona,
49:53pero como no era,
49:55eso sí que no.
49:56No la quiero
49:57en esta casa.
49:58Mira,
49:59se me pone
49:59la piel de gallina
50:00solo de pensarlo.
50:01¿Estás segura?
50:03¿Las señoritas
50:04Selin y Ferit
50:04se van a separar?
50:05Bueno,
50:06segura no,
50:06pero...
50:07Entonces,
50:07no se leere tanto.
50:09Aún es pronto.
50:10A mí no me hables así.
50:11Vamos,
50:11ve a buscar
50:12el álbum de fotos,
50:13Neria.
50:13¿Les enseñas?
50:14¿Y eso?
50:15De Serkan y Selin,
50:17venga.
50:19¿Me has oído,
50:20¿verdad?
50:21Sí, la he...
50:23Les da esperanza.
50:24Lo que se...
50:25Oído.
50:27De la vida
50:28me lo enseñaba
50:29mi tía
50:29con las flores.
50:34Me enseñó
50:35sus nombres,
50:36sus...
50:41significados,
50:42también la forma
50:43en la que viven.
50:49Lo que les hace daño
50:51lo aprendí todo,
50:52¿sabes?
50:52¿no?
51:05¿no?
51:15¿no?
51:28I'll see you next time.
51:47I'll see you next time.
52:18Lo que haces es muy bonito.
52:20Quizá algún día siga tu ejemplo y sea capaz de hacer lo mismo.
52:26Les digo que hagan lo mismo que hacen las flores.
52:30Mantener la cabeza alta para buscar el sol.
52:33Siempre hay esperanza mientras veas el sol.
52:36Ah.
52:38Aún hay esperanza para los otros.
52:41Para la humanidad, digo.
52:43Bueno, hemos llegado.
52:46¿Entramos?
52:56¿Qué haces?
52:57¿Crees que ya no estoy enfadada solo porque hemos hablado de flores?
53:00Déjame.
53:01Hola, señor Serkan.
53:03Hola.
53:05Como he visto que estaba aquí, le he traído la comida.
53:08He preparado la mesa.
53:10Muy bien pensado.
53:10Que aproveche.
53:11Gracias.
53:12Vamos.
Comments