- 4 days ago
Love Is In The Air Capitulo 157 (Español)
Category
📺
TVTranscript
00:08I
00:09I
00:17I
00:17I
00:18I
00:19I
00:19I
00:19I
00:19I
00:19I
00:20I
00:28I
00:29I
00:30I
00:31I
00:31I
00:31I
00:31I
00:32I
00:32I
00:32I
00:32I
00:32I
00:32I
00:33I
00:37I
00:43I
00:43I
00:44I
00:45I
01:01I
01:01I
01:02I
01:02I
01:03I
01:03I
01:03I
01:03I
01:03I
01:03I
01:04I
01:04I
01:04I
01:12I
01:13I
01:13I
01:13I
01:13I
01:13I
01:14I
01:14I
01:16I
01:16I
01:16I
01:16I
01:16I
01:16I
01:17I
01:17I
01:17I
01:17I
01:17I
01:17I
01:18I
01:19I
01:19I
01:19I
01:19I
01:19I
01:19I
01:20I
01:20I
01:20I
01:20I
01:20I
01:20I
01:20I
01:21I
01:21I
01:23I
01:23I
01:24I
01:32I
01:33I
01:46I
01:49I
01:54I
01:54I
01:54I
01:58I
02:02I
02:03I
02:03I
02:03I
02:03I
02:03I
02:03I
02:03I
02:04I
02:05I
02:06I
02:07I
02:07I
02:08I
02:09I
02:09I
02:09I
02:09I
02:10I
02:11I
02:11I
02:11I
02:12I
02:12I
02:12I
02:13I
02:14I
02:14I
02:14I
02:14I
02:15I
02:15I
02:16400 grams, right?
02:17I see what he studied, Mr. Serkan.
02:20And that's what you say.
02:21He's been reading books and watching videos about the embarazo.
02:25Very soon it will start to give a bite, right?
02:28Yes, I want to give a bite.
02:30What a emotion.
02:32If you want, I can tell you the sex of the baby.
02:35Yes, of course.
02:35No, what's going on?
02:37What do I say?
02:39Come on, Serkan.
02:41We thought it would be a surprise.
02:43But we also said that if we know it, we can prepare it for him or her.
02:51No, I don't like the surprises.
02:53Serkan, what do we do?
02:55We discover sex or not?
02:57No, I don't know.
02:58Do you want me.
02:58For me, no problem.
03:00No, I'm so obsessive.
03:01How do you think?
03:02Well, I'll give you a surprise.
03:04De acuerdo.
03:05I'll show you the image of today.
03:06Very good.
03:07Thanks.
03:08Vamos, cariño, arriba.
03:09Venga.
03:10Ven, ven, ven, ven, ven.
03:12Ven, ven, ven, arriba.
03:14Venga, ven, ven.
03:19Bien, ya está.
03:20Genial, cielo.
03:21Ven, mamá, te ayudo.
03:24Eso es, madre.
03:26Ten cuidado.
03:27Tengo una llamada.
03:27Ahora voy, ¿vale?
03:28Sí, querido.
03:29Por favor, madre.
03:31No tires tanto y dan harás que me caiga.
03:33Perdón, madre.
03:34Me he emocionado al llegar a casa.
03:37¿Cómo dices?
03:38Ya veo que no hemos logrado que en Adana te sintieras cómoda.
03:42No, ¿por qué dice eso?
03:43Estaba como en mi propia casa.
03:45He estado muy a gusto allí, madre, de verdad.
03:48Déjame.
03:49Puedo ir sola.
03:50Claro, como quieras.
03:51Bienvenida.
03:52Claro que sí, madre, adelante.
03:54Oh, ha llegado la novia del año.
03:57Da igual lo que haga o diga.
03:59Siempre está enfadada con esa mujer, nunca cierto.
04:02Creo que es peor que Serkan.
04:03Si es cierto y es aún peor que el señor Serkan, entonces la compadezco.
04:08¿Por qué las suegras tienen que ser así, Sefi?
04:10Dime, ¿yo también soy así?
04:12¿Yo trato a Eda de la misma manera?
04:13No, seguro que ella también la quiere.
04:15Es solo que su modo de demostrarlo es un poco distinto.
04:18Haré lo que haga falta para que me quiera porque Kemal quiere mucho a su madre y debo estar bien
04:22con los dos.
04:24Ya se ablandará.
04:26Escuche que es todo eso.
04:27¿Y esas cajas?
04:28Ah, han traído cajas de encurtidos, tárjana, especias y cosas así.
04:34Me duele el estómago de comer todo el día, comida dulce, salada y ácida.
04:38¿Desayunábamos qué va?
04:39Oh, pobrecita, su paladar habrá sufrido daños irreversibles.
04:44¡Ay, Dan!
04:45Sí, dígame, madre.
04:46Voy a bañarme.
04:49Enseguida voy, un segundo.
04:51Si se va a bañar, ¿por qué va usted? El baño está listo.
04:53Es que se baña dos veces al día y al décimo vamos al jamán para estar inmaculada.
04:58¿Qué pasa a usted?
04:59Que ahora soy una novia tradicional, lo que significa que tengo que lavarme igual que ella.
05:05¡Ay, Dan!
05:06Ya voy, madre.
05:07¿Has calentado ya el agua?
05:09No, la calentaré ahora mismo, madre.
05:12El agua ya sale caliente.
05:13No lo entiende, es una anciana.
05:17¿Qué tal está el helado?
05:18¿Está bueno, verdad?
05:19Sí, está buenísimo, desde luego.
05:21Sí.
05:22¿Lo añadimos a la carta?
05:25Yo me lo llevaría a casa, pero...
05:27Aifer no quiere.
05:28¿Cómo te va viviendo con ella?
05:30Bien.
05:32Es que he vivido con Aifer y con Edda la mayor parte de mi vida.
05:35Veo a mis padres dos veces al año, pero...
05:37En realidad fue a Aifer quien me crió.
05:40Si te digo la verdad, le tengo más miedo a Aifer que a mi madre.
05:46Aparte de que soy desordenada, nos llevamos bien.
05:50Yo al revés, ya recogeré.
05:52¿En qué?
05:54Las cosas que dejes tiradas.
05:56No siempre vas a vivir con Aifer.
06:07Hola, mamá.
06:08¿Qué tal?
06:10Sí, oye, ¿te importa que te llame un poco más tarde?
06:13Tengo la boca llena de helado.
06:16Estoy comiendo helado.
06:18Te llamo luego.
06:19Vale, mamá.
06:20Que sí, mamá, muy bien.
06:23Vale, otro beso para ti.
06:24Hablamos dentro de un rato, no te preocupes.
06:27Te quiero muchísimo.
06:28Hasta luego.
06:28Adiós.
06:32Eres muy cariñosa con tu madre.
06:35La echo de menos.
06:37Bueno, muy pronto iré a verla.
06:40¿Y me vas a presentar a tu familia?
06:45No van a venir a la ciudad.
06:47No les gusta Estambul.
06:49¿Y qué?
06:51Da igual.
06:53Puedo ir contigo cuando vayas.
06:55Ah, no, hombre.
06:58Es aburrido.
06:59Mi pueblo es un rollo.
07:00Te cansarías.
07:02Tendrías que ir, llevarme a mí, volver aquí, porque...
07:06Bueno, mira, es una historia larga.
07:09Oye, a esto le falta Kiwi.
07:12Te he dicho que pidieras que le echaran, ¿verdad?
07:14Vamos a pedir uno con Kiwi, que me ha entrado el antojo.
07:17Vamos a buscarlo.
07:18Venga, levanta.
07:19Bien, pero este tema no está cerrado.
07:22Ya hablaremos.
07:23Sí, está bien, ya hablaremos.
07:27Levanta el pie.
07:28¿Lo has pisado?
07:29Coge el teléfono, anda.
07:34¿Qué es, niño o niña?
07:36No sé, si lo miras así no se ve nada.
07:40Compárala con una ecografía de tu hijo, a ver.
07:44¿Pero qué dices, Serkan?
07:45Venga ya, me tienes más que harto, de verdad.
07:48Engin, tengo que saberlo.
07:53Mira, esto es la cabeza.
07:55¿La ves?
07:57Es igualito que tú, Serkan.
07:59Que sí, tú míralo de perfil.
08:01Oye, Engin, tengo que saberlo, de verdad.
08:03Si no, me volveré loco.
08:05Entonces, ve y díselo a Eda.
08:07Dile, yo quiero saber el sexo del bebé.
08:09Ella dice que no quiere y tampoco quiere que lo sepa yo.
08:12No entiendes que estoy en una situación muy delicada.
08:14Tengo que hacer feliz a Eda, pero para eso yo tengo que reprimirme.
08:18Pues entonces espera, ¿qué más da?
08:20Esperar un hombre como yo, que vive obsesionado con tener el control.
08:24Venga, tío, ya me conoces, no es posible.
08:27Además, si esperas, a mí también me volverás loco.
08:30Y es algo que no me apetece.
08:32Debo ayudarte porque me conviene.
08:33Ah, ¿quieres que se la enseñe a nuestro otocólogo?
08:36Ah, sí, vuestro otocólogo.
08:38Ese gran médico que dijo que tendríais una hija y fue un niño.
08:41Sí, en eso tienes razón.
08:43Buscaremos otro ginecólogo.
08:44No, oye, tú no lo entiendes.
08:46Si se entera Eda, se acabó.
08:47Se acabó, el bebé no sale de ahí.
08:50¡Ah!
08:51¡Ah!
08:52Lo tengo, lo tengo, claro.
08:54Tengo la solución.
08:55¿Cómo no se me había ocurrido?
08:57No te preocupes, he resuelto el problema.
09:00Fue un genio.
09:03Mira qué barrida.
09:05Qué grande está.
09:06Serkan se ha disgustado por no saber el sexo del bebé.
09:09¿Y acaso hace mal, eh?
09:11Tiene razón.
09:12Uno se vuelve loco con la espera.
09:14Con Kiraz estuvo bien saberlo.
09:16Así pudimos comprar cosas para ella.
09:18Ahora solo podemos comprar cosas blancas o amarillas.
09:21Puedes comprar prendas azules o rosas si quieres.
09:24No me importa nada que mi hijo lleve ropa rosa.
09:26Ya, lo que importa es que nazca sano.
09:28Sí, exacto, eso es.
09:32Espero que tú también tengas uno pronto.
09:34Llegará ese día, eh.
09:36¿El día de qué?
09:38Está obsesionada.
09:39Ya piensa en cuando te cases con Burra.
09:41Los dos se quieren mucho y ya se ha arreglado todo, así que es normal.
09:45Ay, Fer, para ya.
09:47¿Por qué hablas ahora del futuro?
09:48Si quieres y apuestas, entiérranos.
09:50Ya nos puedes echar al hoyo.
09:52Oye, no creas que eres tan joven.
09:54Tú hazme caso.
09:55No tardes mucho porque si no, se te pasará el arroz.
09:59¿Qué te pasa?
10:00¿Te has puesto pálida?
10:04No sé, Eda.
10:06Es que esta mañana Burak ha hablado de matrimonio.
10:09Supongo que estoy confusa.
10:11No sé dónde está el problema, pero algo pasa.
10:14No, yo sé cuál es tu problema, querida.
10:16¿Ah, sí?
10:16¿Cuál es?
10:16Al principio estabas muy enamorada de Burak, pero no estabas segura de él.
10:21Y ahora no estás segura de si es el hombre que te conviene o no lo es, y te comprendo.
10:26Bueno, tal vez, si tú lo dices.
10:28Venga, déjala en paz, deja que se aclare ella.
10:31No.
10:31Bien dicho, Dada Alten, y al cabo es cosa mía, déjame en paz.
10:35No, deja.
10:35Hazme caso, yo sé de tus oídos y tus ojos.
10:39Ahora abre bien los oídos y escúchame bien, ¿de acuerdo?
10:42He abierto los ojos, las orejas, el bazo y los riñones.
10:45Lo he abierto todo y te escucho, venga.
10:47Así me gusta.
10:48Ahora vamos a hacer una prueba para ver si Burak es la persona indicada.
10:52¿Una prueba?
10:53¿Una prueba?
10:54Eso es.
10:57No sabes a quién de tus ex le hice esta prueba hace tiempo.
11:00Estoy con unas profesionales del tema.
11:02Mira, mira, estas mujeres son unas expertas.
11:05Con su experiencia estoy seguro de que resolveremos tus dudas sobre el género de tu bebé.
11:10Ya lo verás.
11:10¿Tú qué crees que es el bebé?
11:12Es una niña, seguro.
11:14¿Ah?
11:14Seguro.
11:15¿Cómo está tan segura?
11:17Es evidente, por su cara.
11:19¿No sabes por la cara?
11:20Claro.
11:21Pues vale.
11:23Serafet, echa un vistazo y dinos qué opinas, por favor.
11:26Nosotros no vemos nada.
11:30Mira, es un niño, está muy claro, no lo ves.
11:33¿Qué?
11:34Sí.
11:35No.
11:37No, Serafet, fíjate, eso es el cordón.
11:40Está claro que es una niña, es que no lo veis, es evidente.
11:44Mirad bien, se nota en la forma del cráneo y en el cuerpo.
11:47Es más nervioso que el de un niño.
11:48No me digas, pues vaya, ya.
11:49Tranquilos, terminemos con esto, por favor.
11:51No te pongas nervioso, solo intentamos ayudarte, lo descubriremos.
11:55¿Hay otro modo de saber esto?
11:56¿Alguno habrá, no?
11:57En realidad sí, en Ginn.
12:00Sí que hay un método antiguo.
12:20No me digas, ¿lo has oído? Es una buena idea.
12:23Pero no hay otro modo.
12:24Eso es, no hay ningún método para saberlo que no implique que Eda tenga que participar, no hay...
12:31Claro que sí.
12:31¿Qué sí?
12:32Si come dulce, será un niño.
12:33Y si come ácido, será una niña.
12:35De verdad.
12:36Que sí.
12:37Un momento, dice que si prefiere la comida dulce, es un niño.
12:41Sí.
12:41Exacto.
12:42Ah, hay otra cosa.
12:43Dale a comer ajo.
12:45Si lo hace y le huele la piel, seguro que es un niño.
12:48Y si tiene los pies fríos, seguro que es un niño.
12:51Mira, dale una llave.
12:52Si la coge por la punta, es niño.
12:54Si la coge por el lado redondo, es niño.
12:56Vale, pero francamente, no sé si todo eso funcionará.
13:00Pruébalo y ya está.
13:01No vas a perder nada por probar.
13:03Venga, hombre.
13:04Vale, te cuelgo.
13:08¿Qué voy a hacer?
13:09No tengo ni idea.
13:20Hola, amor mío.
13:22Hola, cariño.
13:23¿Hoy no has ido a trabajar?
13:29Pues no, tenía cosas que hacer.
13:31¿Y por qué Piril no sabe nada?
13:34Piril...
13:38Piril, no se lo he dicho.
13:39Así es, porque quería darle una sorpresa.
13:43Me he quedado con unos clientes nuevos y quería sorprenderla, pero todavía no es definitivo.
13:48Por eso no le he dicho nada.
13:50¿Y tú?
13:50¿Qué has hecho?
13:51Veo que te has comido una manzana, ¿no?
13:52¿Ácida?
13:53¿Era ácida?
13:54No he podido, estaba muy ácida.
13:57¿No has podido comerte la manzana porque estaba demasiado ácida?
14:01Ya lo ves.
14:04Entiendo.
14:05Supongo que has estado trabajando mucho.
14:08¿Tienes frío en los pies?
14:09Me las he puesto para dar un paseo, no tengo frío.
14:12Ya, vale.
14:13Ay, cariño.
14:16He venido enseguida.
14:17Demelo, démelo.
14:18Me ha traído encurtidos, me encantan.
14:20¿Te apetece comer salado?
14:21Sí, muchísimo.
14:22¿De verdad?
14:23¿Quién los ha hecho?
14:24La señora Idán, personalmente.
14:27Los he hecho.
14:28¿Los ha hecho usted, señora Idán?
14:29Si hubiera ido a Marte, no me sorprendería tanto.
14:32Ay, la señora Yadigar me ha convertido en una persona distinta.
14:35Mis manos parecen cartón.
14:37La señora Yadigar ha cambiado a la señora Idán.
14:40Silencio.
14:42Eda, dime, ¿eso es salado, es ácido o salado?
14:46Ay, esa mujer me quiere convertir en una persona que no soy.
14:50Pero no lo permitiré, no voy a dejar que me cambie.
14:54No creo que pueda.
14:57Ahora te comprendo, Eda.
14:58Te pido disculpas, menos mal que no dejaste que te cambiara.
15:02Y mire.
15:03Pues sí.
15:03¿Qué?
15:04Dulce, eso está claro.
15:05No, no, no, ahora no.
15:06¿En serio?
15:06¿También quieres dulce?
15:07Pues claro.
15:07No lo entiendo, ahora estás mezclando dulce, salado y ácido.
15:11La señora Yadigar me hizo hacerlo, pero luego dijo que sabía serrín.
15:16Y seguro que es verdad.
15:17Cállate ya, Seiti.
15:20Está buenísimo.
15:23Amor mío, ¿dónde te habías metido?
15:25Te he buscado por todas partes, mi dulce caramelito.
15:28Ven aquí, amor mío.
15:29Ay, mi caramelito.
15:32¿Qué pasa?
15:33¿Por qué no me hablas?
15:35¿Tú qué crees?
15:37No lo sé.
15:38¿Qué ha pasado?
15:39¿Qué he hecho ahora?
15:40Pues que te has ido sin decir nada.
15:44Estaba muy ocupado.
15:45Sí, ya sé lo importante que es tu otro trabajo.
15:47He hablado con la señora Serafet.
15:49Sé que has estado con ella.
15:50No fundamos esta empresa juntos.
15:52Somos cuatro socios.
15:53¿Por qué estoy aquí yo sola?
15:54¿Por qué desapareces?
15:55No, cariño.
15:56Es que Serkan me ha pedido que le hiciera un favor y le he tenido que ayudar con una cosa.
16:00También estoy enfadada con él.
16:01Estoy enfadada con Serkan y vamos a levantar esta empresa juntos y mira.
16:05No lo estés.
16:06No lo estés.
16:07No te enfades con Serkan.
16:08Ya sabes cómo es.
16:08Está obsesionado con lo del bebé.
16:10Hoy han ido al médico.
16:11Por eso está nervioso.
16:12¿Qué se le va a hacer?
16:14¿Cómo está el bebé?
16:16Está bien.
16:18Pero, ¿sabes qué?
16:20Eda, no quiere saber si es niña o niño.
16:23Pues nosotros lo preguntamos.
16:24¿Y qué pasó?
16:25Quizá prefiera la sorpresa.
16:27Sí, cariño.
16:27Pero Serkan está de los nervios.
16:29¿Quieres que te diga algo hasta que no descubra si es niña o niño?
16:32No estará tranquilo.
16:34Es un maníaco del control.
16:35Tiene que controlarlo todo.
16:37¡Uy!
16:38Es cierto, pero ¿acaso un padre no tiene derecho a saber el género de su bebé?
16:42¿Y Eda como madre no tiene derecho a hacer lo que quiera?
16:44¿No lo habían acordado?
16:45¿No dijeron que no lo preguntarían?
16:47Si dijeron que no querrían saberlo, ¿por qué no la respeta?
16:49¿Por qué actúa a espaldas de ella?
16:53¡Cálmate!
16:54¡Cálmate, mi amor!
16:56Tú me pones furiosa.
16:57Y es porque me siento sola.
16:59¿Te sientes sola?
17:04Estos son los mejores encurtidos que he comido en mi vida, que no me oiga mi tía.
17:09Pues los he hecho yo.
17:12Pero coma también algo dulce.
17:15No mezcles eso.
17:17Vomitarás.
17:17Cuando estaba embarazada de ti, solo comía dulces.
17:20¿Ah, sí?
17:21¿Quieres probarlos?
17:22Están buenos.
17:25Oye, mira, lo que digo es que si estás embarazada solo tienes antojo de una cosa, ¿no?
17:29No quieres comer de todo.
17:31¿Y qué pasa si te apetece de todo?
17:32¿Qué le pasará al bebé?
17:33Eso no es cierto.
17:34Se puede variar.
17:35No, no, no.
17:36Niño y dulce, ¿cómo era?
17:39Come dulce y tendrás un niño.
17:41¿Cómo sabes tú eso?
17:42Come dulce y tendrás un niño.
17:43¿No es algo que sabe todo el mundo?
17:47Dígaselo, señor Edan.
17:49Sí, señora Edan.
17:50¿Qué es eso que me estás ocultando?
17:52Dijiste que no me agobiarías.
17:54Ya sabes que me voy a casar con Kemal.
17:58¿Y por qué tenéis que casaros?
17:59Déjame que me case con tu padre, ¿vale?
18:02Pues la señora Yadigar nos habló de las tradiciones y costumbres.
18:05Por supuesto, le dijimos que no, que después de tanto tiempo como hoy vamos a hacer eso,
18:09le dijimos que no era necesario.
18:11Exacto, bien dicho.
18:11Pero tuvimos que aceptar una condición.
18:14¿Y cuál es?
18:15Eh, Kemal y la señora Yadigar vendrán hoy a pedirte mi mano.
18:20¡Qué bien!
18:22No, no.
18:22Me vas genial, me encanta.
18:23Eso no puede ser, que vuelvan a Adana y se busquen a otro.
18:26Lo siento, conmigo que no cuenten.
18:28Es que no quieres que me case.
18:29Él es tu padre.
18:30No ha sido mi padre en 35 años.
18:32Hola, Pina.
18:35Acabo de conectarme.
18:36No, todavía no.
18:38Voy a mirar.
18:41¿Hola?
18:42¿Hola?
18:44¿Hola?
18:46¿Qué asco de cobertura?
18:48Vaya.
18:51¿Lo has mirado ya?
18:52Vamos, me tiemblan las manos y los pies.
18:54Estoy muy nerviosa.
18:55Ábrelo.
18:56Pues a mí lo que me tiembla es el cerebro.
18:59¿Y si no me han admitido en la universidad?
19:01No digas babadas.
19:02Eres un chico muy listo.
19:04Vamos, ábrelo.
19:04Vamos, ábrelo.
19:34¡Milloso, hombre!
19:36No es bastante para mí.
19:38Quédame, estás loco.
19:39La gente se ciega por entrar en una universidad con una beca así.
19:42Te tendrías que alegrar.
19:44Porque tienen los bolsillos llenos.
19:45¿Cómo pagaré yo el 25% restante?
19:49Encontraremos el modo.
19:50¿Qué voy a hacer?
19:51¿Le voy a pedir dinero a alguien todos los años?
19:53Soy idiota.
19:55Yo quería tomar mis propias decisiones, ¿sabes?
19:57Y vosotros me llenasteis la cabeza de pájaros.
20:00¿Qué pinto yo en la privada?
20:04Oye, Keram.
20:05Mírame.
20:06Nos las arreglaremos.
20:08Tadda, mi cuñado y yo.
20:10Estamos aquí y lo arreglaremos.
20:11Ni hablar.
20:12No permitiré que hagáis nada.
20:13Vosotros ya me habéis ayudado bastante.
20:15Puedo arreglármelas solo, ¿vale?
20:20¿Qué quieres decir?
20:22¿Cómo que le ha hecho fotos a la ecografía?
20:27Vale, Piril, te llamo luego.
20:28Gracias.
20:31Preciosa mía, mira lo que he hecho para ti.
20:34Mi amor, creo que nuestro bebé está cansado de encurtidos y azúcar.
20:39Así que he preparado unas cuantas verduras cocidas para nuestro bebé y para ti.
20:43Eso sí te lo puedes comer.
20:45Sí, supongo que como ya sabe si nuestro bebé es niño o niña, también sabe si está cansado.
20:49Yo no sé nada de eso.
20:50Lo sabe Serkan, no mientas.
20:52En serio, era...
20:53Hiciste fotos de la ecografía a escondidas.
20:55¿Cómo no?
20:56Engin.
20:58Engin, Engin será...
20:59¿Por qué lo...?
21:02¿Por qué sigues actuando a mis espaldas?
21:05Lo íbamos a hacer todo juntos, ¿no quedamos en que no lo queríamos saber?
21:09Y no lo quiero saber.
21:11¿Por eso hiciste las fotografías?
21:13No exageres, cálmate, Eda.
21:15Si tú y yo viviéramos en la selva y estuvieras embarazada...
21:25...había algún problema y cuáles eran los riesgos, estudiaría eso.
21:29Y eso es lo que hago ahora, abrirte un camino a través de la selva.
21:32Debería darte vergüenza, lo íbamos a hacer todo juntos, a decidir juntos.
21:36Estoy muy enfadada y no te creo, porque tú ya sabes qué es.
21:39No lo sé, de verdad, Eda.
21:40Vale, vale, oye, sí, hice la foto.
21:42Y se la mandé a un médico, pero nuestro bebé está tan de lado que no se ve.
21:47Es imposible saberlo, ¿es verdad?
21:49No te creo.
21:50¿Qué?
21:50No te creo en absoluto, cállate.
21:51Cariño, no hagas eso, no lo sé, te lo juro.
21:54Te lo juro.
21:55¿Qué?
21:56Una patada.
21:57¿Una patada?
22:01No noto nada.
22:02Ha parado.
22:03¿Era la primera?
22:04Sí.
22:05Increíble.
22:06Me la he perdido.
22:08No importa, dará más, ya la sentirás.
22:11Eda, con Kiras me lo perdí todo y no quiero perderme nada más, ¿de acuerdo?
22:15No te lo perderás, siempre estás conmigo.
22:17Tenemos que anotarla ahora, hay que anotar la fecha.
22:19No puedo creerlo, me he perdido la primera patada.
22:24¿Qué?
22:27¿Qué quieres que haga?
22:28¿Está dentro de mí?
22:30Ojalá estuviera dentro de mí.
22:32Ojalá.
22:33Venga, por favor, cómete el brócoli.
22:35Es que huele muy mal.
22:36Tienes que comer.
22:37No está bueno.
22:38Ya, pero no puedes vivir a base de encurtidos, por favor.
22:40No lo quiero, me dan a ustedes.
22:41Venga, por mí, por favor, por favor, por favor, haré lo que quieras.
22:46Por favor.
22:47Y te lo doy en la boca.
22:49Come tú.
22:50Yo ya he comido.
22:52De verdad, acabo de picar algo.
22:54Venga.
22:55Come.
22:56Venga, venga, venga, venga, venga.
22:58Me escaparé.
22:58Vamos a ver.
22:59Me voy a escapar.
23:01Voy a huir.
23:02Me voy.
23:03Aleja eso de mi cara.
23:05Hasta luego.
23:06¿A dónde vas?
23:13Bueno, normalmente en estas reuniones se charla para romper el hielo, pero aquí no somos extraños
23:18y si vamos directos al grano.
23:20Sí, bien dicho, hija.
23:22Parece que a los demás les haya comido la lengua al gato.
23:25Ha sido muy repentino, pero a Serkan le alegra esta ceremonia mucho más de lo que parece.
23:31Mucho.
23:31Ya lo creo.
23:32Mi abuela pidiéndome la mano de mi madre.
23:35¿Puede haber algo más raro que esto?
23:37Si lo hay, os aseguro que no lo quiero saber.
23:40Serkan.
23:42Queríamos respetar los deseos de tu abuela, Serkan, y no decepcionarla.
23:46Lo siento.
23:48¿Qué quiere decir que lo sientes?
23:50No somos plantas sin raíces.
23:53Nada se ha hecho como es debido, así que al menos hagamos esto bien.
23:56No somos plantas sin raíces.
23:58Qué mal, por favor, lo ha expresado usted muy bien, madre.
24:01Muy bien, por mi nuera.
24:03Gracias, madre.
24:05Esto empieza a ir bien.
24:07Le he traído un regalo valiente a una novia valiente.
24:12Los recuerdos de la familia son muy valiosos para nosotros.
24:15Ya os habréis dado cuenta, ¿verdad?
24:20¿Eso es un anillo?
24:22¿Pero qué pasa? ¿No te gusta?
24:25Al contrario, me encanta. Es una maravilla.
24:29¿No es tal y como a ti? ¿Te gusta?
24:30Es muy bonito, mucho me encanta.
24:32Le quedará muy bien.
24:34Tú también eres como mi nuera.
24:37Si quieres, te puedo regalar otro a ti.
24:39No, no es necesario.
24:41Además, a la señora Aida no le gusta tener cosas repetidas.
24:43Odié a llevar lo mismo que otra persona.
24:45En este caso, no. Por supuesto que me gustaría.
24:47Hágalo, dele otro a Aida.
24:50Sí.
24:51En cuanto el café esté listo, pasaremos a la ceremonia de pedida.
24:55¿Os parece?
24:56¿Cómo toma usted el café?
24:58¿Qué haces, hijo? Siéntate.
25:01El café lo hace la novia.
25:03Pues, Carlos Seifi, por supuesto, lo prepararé yo.
25:07Yo lo quiero largo.
25:08Claro.
25:09¿Sabes?
25:10Me encanta que me llames madre.
25:12Lo haré personalmente.
25:15Seifi, ve a ayudarla.
25:17Señora Jadigar, ¿le importa que vaya a beber agua?
25:20Eso no se pregunta.
25:22Vale.
25:25Empiezo a creer que a Aida Andorat le ha caído un meteorito en la cabeza.
25:29El meteorito se llama Jadigar.
25:34¡Eh, Kram!
25:36¿Cómo estás, tío?
25:37Han salido los resultados de la uni.
25:39Me lo ha dicho Melo.
25:41¿Por qué estás tan triste?
25:43Tienes una beca muy buena.
25:45Ya, pero ¿cómo voy a pagar el resto de la beca?
25:49Tú, tranquilo.
25:51Ya pensaremos algo, no te preocupes.
25:53Por favor, Burak, déjalo.
25:55Lo último que quiero es echarme esa losa encima.
25:58Si hay otra beca o un préstamo, entonces puede que sí, pero quiero arreglarmela sola, ¿vale?
26:04Pero habías hecho planes con Pina, ¿verdad?
26:07Cuando te matricules, ella pedirá el traslado a tu universidad y así estaréis juntos.
26:12Si no puedo conseguir el dinero, no podrá ser y ya está.
26:19¿De verdad piensas rendirte?
26:23No, me prepararé para el año que viene.
26:26Tampoco es tan grave.
26:30Lo siento, pero tengo muchas cosas que hacer.
26:35Vale, es tu decisión.
26:47Lo he hecho personalmente, madre.
26:51Te lo agradezco mucho, hija.
26:53Que aproveche, madre.
26:56No le habrás puesto sal, ¿verdad?
26:57Porque si es así, no lo quiero.
26:59No seas tonto, Kemal.
27:01¿A qué viene eso?
27:03Pues deberías echársela.
27:05Es una tradición muy nuestra.
27:07Así verás si mi hijo soporta las adversidades por ti.
27:10Pues creo que es una tradición muy buena, mamá.
27:13Bueno, dejadlo ya.
27:14Creo que deberíamos cambiar de tema.
27:18Sí, creo que podemos ir ya al grano.
27:21¿Os parecéis mucho el padre y el hijo?
27:23Ninguno de los dos tenéis paciencia.
27:27Abuela, vamos a comer tarta.
27:28Ay, claro que sí, preciosa.
27:31Si tú lo dices, enseguida, claro.
27:35Vamos a hacerlo lo antes posible para pasar a la tarta.
27:38Aquí están los anillos.
27:39La tarta también está lista.
27:41En ese caso, mi nieto Serkan.
27:45Dime.
27:46Pedimos la mano de Aydán para mi hijo Kemal.
27:50Según dicta la palabra del profeta y el mandamiento de Dios.
27:54Eh...
27:55Bueno, vale, por mí guay.
27:57¿Qué significa eso?
27:58Dilo de otra manera, da una buena respuesta.
28:00He dicho que vale, me parece bien.
28:02Ha dicho que sí, mamá.
28:03No podré casarme, Serkan.
28:05Mamá, he dicho que vale.
28:06¿Qué quieres que haga?
28:07Pero si ya llevabais cinco años juntos.
28:08¡Que te están pidiendo mi mano!
28:10Esto no es muy formal.
28:13Vamos, Serkan, córtala.
28:14No importa, nos los pondremos ya.
28:16Venga.
28:18Sí, vamos a hacerlo.
28:19Sí, ahora mismo me lo toco.
28:21Vamos, no tengas miedo, hijo.
28:23Pónselo ya.
28:27Eso es.
28:28A veces puede ocurrir.
28:30Vamos.
28:31Está bien.
28:32Qué nervioso.
28:32Lo hará nuestro hijo.
28:33Qué bueno.
28:34Pues sí.
28:38Te quiero.
28:43Bueno, que corra el aire.
28:45Eso es.
28:46¿Qué pasa?
28:47¿Está bien?
28:49Otra patada.
28:51No pataditas, qué tierno.
28:53Apártame.
28:55No.
28:56No noto nada.
28:58Es que ya he parado.
28:59Yo sí, lo estaba notando.
29:00Eso es normal.
29:01Tranquilo.
29:02Volver a darlas.
29:03No te disgustes.
29:04Lo hacen durante meses.
29:05Oh, ¿qué haces?
29:07¿Por qué me has dado una patada?
29:09Para que veas que yo también las doy.
29:13Sí, Kiras también da buenas patadas, como su hermano o hermana.
29:17Cielo, tus patadas son...
29:20Kiras.
29:21Ah, de verdad, no sé qué hacer con ella.
29:31El pez moteado saltó al barco y sus hermanos saltaron detrás de él.
29:36Sus hermanos deberían esperar.
29:38No dejar solo al pez moteado.
29:43Cariño, este es el quinto cuento.
29:45¿No tienes sueño?
29:46Todavía no.
29:47¿Por qué?
29:48No sé.
29:51¿Dónde dormirá el bebé cuando nazca?
29:55En su habitación.
29:58¿O tú quieres que duermáis juntos en la misma habitación?
30:04No quiero.
30:05Haces bien, porque al principio se despertará mucho y te molestará.
30:10¿Y si llora lo cogeréis en brazos?
30:15Solo hasta que deje de llorar y se duerma otra vez, hija.
30:18Ya lo sabes.
30:22¿Y le vais a contar cuentos por las noches?
30:26Claro.
30:27Pero no solo nosotros.
30:29Pronto aprenderás a leer y escribir y podrás leérselos tú también.
30:32¿Pero quién me los leerá a mí?
30:35Bueno, pronto no hará falta, es cierto.
30:40Nosotros os leeremos cuentos a los dos.
30:42¿Por qué no íbamos a hacerlo, hija?
30:48Venga, díselo.
30:50¿Sabes qué?
30:52Creo que esta noche deberíamos dormir los tres juntos.
30:55Sería fantástico.
30:56¿Verdad?
30:57Pues vamos.
30:58Pero antes cepíllate los dientes.
31:00Sí, venga.
31:00Lo comprobaremos.
31:01Ven, corre.
31:02Vamos, vamos, vamos.
31:08Tiene celos.
31:09Muchos.
31:15Edda.
31:17Buenos días.
31:18Buenos días.
31:19¿Por qué te has despertado tan pronto? Pensaba dejarte durmiendo.
31:23¿Te vas a algún sitio?
31:24A la oficina.
31:25¿Vas a la oficina?
31:27¿No hemos hablado ya de eso?
31:30Trabaja desde casa, no tienes por qué ir a la oficina.
31:33Estás en el periodo crítico, no necesitas más estrés ahora mismo.
31:36Serkan.
31:37Sí.
31:38Tengo trabajo que terminar.
31:40Muy bien, pero puedes terminarlo en casa.
31:42Oye, no estoy enferma.
31:43Soy una persona sana, solo estoy embarazada.
31:46Lo sé, pero escucha, el camino que recorres ahora conduce a un lugar muy poco sano.
31:51Solo acepto la parte lógica de tu discurso, Serkan.
31:56Edda, por favor.
31:58Basta.
31:59Le prometí a la señora Nora y que me encargaría, así que tengo que ir a la oficina.
32:02¿De qué hablas?
32:04Nos dio el proyecto, ¿verdad?
32:06Sí.
32:06Haré un diseño para su empresa.
32:11Edda, dijiste que te tomarías los próximos meses con calma.
32:16Y en cambio, están siendo bastante intensos.
32:19¿Te das cuenta?
32:20Mira, dijimos que lo primero era la familia.
32:22Y tú coges más encargos.
32:24Es que tengo que terminarlo antes del parto.
32:26No tienes que hacer nada.
32:28Ahora mismo llamaré al equipo de Italia y a la señora Nora y les diré que se pospone.
32:31Ni se te ocurra.
32:32Lo siento, se acabó.
32:33Voy a ir a trabajar.
32:34No, no irás.
32:35Es mi última palabra.
32:36Tú te quedas aquí y descansas.
32:38Y no tomes más café, no te conviene.
32:51Si te envío lo que he hecho, ¿le echarás un vistazo?
32:55Sí, perdona, pero mi opinión no cuenta para nada.
32:59Si quieres, lo hablamos antes.
33:01Esto es increíble, Serkan.
33:02¿Sigues con lo mismo?
33:05Vale, no lo mires.
33:08Eh, mira que te traigo.
33:09Toma.
33:11Son cuartos infantiles.
33:13Piril, aún es pronto.
33:15Pero son tan bonitos, vamos a verlos.
33:17No es demasiado pronto.
33:19Mira.
33:20Este es precioso.
33:26El de arriba a la izquierda me gusta.
33:29¿El rosa?
33:30¿Qué?
33:31¿Es niña?
33:32¿Ya sabéis que es una niña?
33:33Yo no lo sé.
33:34Serkan sí, aunque sigue diciendo que no.
33:36Yo tampoco lo sé.
33:37¿Por qué no puede ser rosa?
33:38Es un color precioso.
33:39A mí me encanta.
33:41¿Tú sabes lo que es, Serkan?
33:43Yo no sé nada.
33:46¿Qué?
33:48Una patada.
33:49Sí.
33:50Qué bonito.
33:52Déjame.
33:54A ver si noto una patada.
33:58Nada.
33:59¿Por qué ha parado?
34:01No da patadas.
34:03Ha parado.
34:05¿Qué?
34:07Venga, vamos.
34:08Soy tu padre.
34:09Saluda.
34:10No aprieto, cariño.
34:11¿Cómo se te ocurre?
34:13Da igual, es un cabezota.
34:14Es igual que su madre.
34:16Nada, no me hace caso.
34:17Pues yo creía que era una coincidencia, pero sí que es cabezota contigo.
34:28Muy bien, cariño.
34:29Estamos empezando la prueba para saber si Burak es un buen candidato a novio o no lo es.
34:33Vale.
34:33Aizer, llevas todo el día hablando de la dichosa prueba.
34:36¿De qué se trata?
34:36Venga, dímelo.
34:37La primera prueba es, ¿comerá pollo crudo por ti?
34:40¿Aquí dentro hay pollo crudo?
34:42Aizer, ni yo me lo comería y tampoco dejaré que lo coma Burak ni habla.
34:45No, tranquila, no es pollo crudo.
34:48¿Y qué hay?
34:50Oh, caras, mis favoritas.
34:52Sí, pero Burak no las puede ni ver.
35:02Hola, chicas.
35:04Ya estoy aquí.
35:04Hola, ¿qué tal?
35:07¿Cómo estás?
35:08Bien.
35:13Oye, ya que estamos aquí juntos, ¿podríamos comer?
35:16Claro, vale.
35:17¿A dónde vamos?
35:18Yo también tengo hambre.
35:19Comemos aquí.
35:21Eh, Melo te ha preparado la comida.
35:24¡Tachán!
35:25¡Mira!
35:25¡Ah, qué sorpresa!
35:28Sí.
35:28Llevo todo el día preparando las sobras.
35:30Así es.
35:30Esas son bien cocinadas, las he probado, así que ya te las puedes comer.
35:34Toma.
35:34Estupendo.
35:35Ah, ahora recuerdo que acabo de comer empanadillas.
35:42Oh, vaya.
35:45Sí, sí, sí.
35:46Con lo que soñaba Melo, con comer ocras con su enamorado.
35:50Es una auténtica lástima, la verdad.
35:52¿Yo saldaba con eso?
35:54Venga, ya.
35:54Mi mayor sueño era comer ocras con mi enamorado, ¿es verdad?
35:59Ya, pero esto no se puede comer al sol, con el calor que hace.
36:03Las ocras se comen de noche.
36:07Oye, si has trabajado tanto para prepararlas, deberíamos comerlas en un momento más especial.
36:12Ay, Burak, tienes que saber una cosa.
36:15Melo siempre prepara ocras una vez a la semana.
36:17Si vivís en la misma casa, no serán una ocasión especial.
36:21No, no lo será.
36:22Me encanta.
36:22Vale, está bien.
36:23En ese caso voy a probarlas.
36:25Buen provecho.
36:26Muchas gracias, querida.
36:27Ya.
36:27Sé que has trabajado mucho.
36:29Pero, tienen buena pinta, seguro que están buenas.
36:33Pero, oye, las ocras tienen muchas babas, ¿no?
36:36No, que va, las ha limpiado bien y están muy bien preparadas.
36:39Sí, así es, sí, sí.
36:40Están buenísimas.
36:42Cómete una, hazlo por mí.
36:43Al menos pruébala.
36:45¿En serio?
36:54No puedo comer esto.
36:56Vaya, por Dios.
36:57Ay, Esper, mira.
36:59Yo me he metido en la cocina y me he exportado por él.
37:01Me he pasado horas cocinando y sudando para prepararlas.
37:04Las he limpiado por dentro y por fuera, hasta la piel.
37:07Ya sabes que tienen como pelillos, pues lo he limpiado todo, todo, todo.
37:09Oye, me digas así.
37:10Mira, ¿de verdad te gustan tanto?
37:12Le encantan.
37:13Me encantan.
37:14Las ocras son mi comida favorita.
37:16No puedo vivir sin ocras.
37:23Lo hago por ti, Melo.
37:30Están buenas, ¿eh?
37:32Muy buenas, sí.
37:33Me gustan mucho.
37:35Muy bien.
37:38Que aproveche.
37:39Muy bien, sí, lo he hecho.
37:40Que aproveche.
37:43Yo también comería un plato.
37:45Pues yo también, ya la sirvo.
37:47Vamos dentro.
37:48Le han apetecido.
37:49Me encantan las ocras.
37:49Son muy importantes para mí.
37:51Disfrútalas, mi amor.
37:52Vamos, es que tengo a ver.
37:53Dale.
38:02¿Quiénes son?
38:04Mamá, yo y papá.
38:06¿Y dónde está el bebé?
38:08Se me ha olvidado.
38:09Luego lo haré.
38:11Yo tenía un amigo que nunca quería dibujar a su hermano.
38:15¿Por qué?
38:16Porque decía que su vida había cambiado cuando nació su hermano.
38:20¿Cómo cambió?
38:21Por ejemplo, decía que en su casa ya nadie jugaba con él.
38:26¿No?
38:27Y cuando su hermano pequeño rompía algo, siempre le echaban la culpa a él.
38:32Tener hermanos no mola.
38:34Ajá.
38:35Y además ya no podía comer tanto helado y chocolate como quería.
38:37Siempre tenía que darle la mitad a su hermano.
38:41Pues yo no compartiré mi helado con nadie.
38:45Ya he enviado todos los e-mails.
38:46¿Lo has visto?
38:47No, lo estoy mirando ahora.
38:50¿Todo bien?
38:53Hola a todos.
38:56¿Qué haces tú aquí?
38:59¿Cómo que qué hago aquí?
39:00Señor Serkan, han pasado meses.
39:02Pensaba que nos echábamos de menos.
39:04Ah, no, no es así.
39:07Pero sin usted no hay caos, no hay adrenalina.
39:09Yo siento mucho su ausencia y le echo de menos, señor Serkan.
39:26No, no, no, no, no, no.
39:44Bueno, ¿qué hacemos ahora?
39:47¿Trabajar?
39:49Eso mismo, solo los socios.
39:51Como puedes ver, no tenemos empleados.
39:55Es cierto, no veo a nadie más.
39:58Supongo que con lo de los empleados no me incluye a mí, ¿eh?
40:01Porque yo soy mucho más que un empleado.
40:03Sí, eres un liante que causa problemas, ya lo sabemos, Erdem.
40:07¿Verdad, Engin?
40:07¿O es que no piensas decir nada?
40:09Sí, Engin.
40:11Sí, señor Engin.
40:14¿Usted no dice nada, señor Engin?
40:19Todos dicen algo y usted no ha dicho ni una palabra.
40:23¿No va a decir usted nada sobre esto?
40:25Ah, eh...
40:28Eh...
40:31Bueno...
40:33Aquí lo tenemos, Erdem.
40:35Mirad, eh...
40:36Se ha puesto un traje.
40:37Yo creo que...
40:38Que intenta ser un hombre mejor.
40:40Creo que se ha dado cuenta de sus errores y los está corrigiendo.
40:43Podemos volver a contratarlo, ¿no?
40:45Pará, estás diciendo tontería, Engin.
40:47Sí.
40:48¿Es que ya no recuerdas lo que hizo?
40:49Nos vas a decir la verdad.
40:51¿Por qué demonios no podemos despedir a Erdem?
40:54¿Puedes decirnoslo ya?
40:56Eso.
40:57¿Por qué no pueden despedirme?
40:58Porque su padre nos hizo un favor enorme.
41:01¿Qué favor es ese?
41:02¿Puedes decirlo ya?
41:03Han pasado años.
41:04Quiero saberlo.
41:05¿Qué favor es ese?
41:06No puedo.
41:07¿Por qué?
41:07No puedo decirlo porque...
41:09Porque su padre me hizo jurar que no diría nada.
41:11Engin, no empieces.
41:12¿Quieres hacer el favor de decirnoslo?
41:15Dígaselo.
41:17El edificio...
41:19En el que está esta oficina...
41:21Sí, es de tu tía.
41:23Creéis que es de mi tía.
41:25Pero...
41:25No, no, no es así.
41:26En realidad es...
41:29Del padre de Erdem.
41:30¿Qué?
41:31Sí.
41:33Entonces...
41:33No pagamos alquiler.
41:35Eso...
41:36¿Qué?
41:38Me ofreció un trato.
41:41Un buen día vino y me dijo...
41:43Mi hijo es como es.
41:44Como ya puede ver, es un inútil.
41:46Es como una mosca del trigo.
41:48Acójalo a usted y dele un empleo.
41:51No puede ser.
41:52Qué vergüenza.
41:53¿Cómo puedo decir una cosa como esa?
41:55Calla, Erdem.
41:56No me interrumpas.
41:57Me pidió que lo hiciera por él.
41:59Que le diera un empleo.
42:01Me dijo...
42:02Al menos así no lo tendré cerca.
42:03No lo veré a mi alrededor.
42:04Y me dijo que...
42:05Que si lo hacía, si me quedaba con él, el edificio era mío.
42:09Que no pediría alquiler.
42:10Que hiciéramos lo que quisiéramos aquí.
42:11Que estaba harto y que no quería...
42:13Que este energúmeno estuviera cerca de él sin dar un palo al agua.
42:16Es increíble que dijera algo así.
42:19Santo cielo.
42:20¿Qué es lo que oigo?
42:21¿De verdad?
42:22¿Puede ocurrir algo así?
42:23¿Alguien diría eso de su propio hijo?
42:25Qué poca vergüenza.
42:27A mí me dijo otra cosa.
42:28Me dijo...
42:28Ve allí y coge experiencia.
42:30Y quizá un día te pueda dejar al cargo de mi empresa.
42:32¿Y has aprendido algo, Erdem?
42:34¿Cuántos años has estado aquí?
42:36¿Has aprendido algo?
42:37Sí, he aprendido muchas cosas de usted, señor Serkan.
42:42Vale, vamos a dejar esta oficina.
42:44Tenemos que trasladarnos.
42:46Serkan, me parece...
42:47Que últimamente no has visto los informes de gastos y el presupuesto.
42:52Sí, es cierto.
42:53Sería muy mala idea mudarse en este momento de dificultades.
42:57No importa.
42:58Serkan, sería un error.
42:59Acabamos de abrir la oficina.
43:02Hemos montado una empresa nueva.
43:04No podemos irnos.
43:05Y Erdem...
43:06Su padre no lo quiere a su lado.
43:11Me llevaría bien con su padre.
43:13Estamos seguros.
43:17Serkan.
43:19Pues nada, al trajo.
43:21¿Cómo?
43:21Poneos a trabajar.
43:28No hagas eso, Erdem.
43:31Vale, no lo hago.
43:33¡Oh, qué pasada!
43:34Todo esto es mío.
43:36Lo quiero disfrutar.
43:40Toma ya.
43:41Voy a echar un vistazo.
43:42Todo esto es mío, ¿no?
43:43Quiero verlo una vez más.
43:53Todo esto es mío.
43:56Oye, Engin.
43:57Ven alguna vez y pintamos juntos, ¿vale?
44:00Serkan, tú dibuja algo.
44:02Vamos, hombre.
44:03Tu mujer está embarazada y tú le haces trabajar en su estado.
44:06¡Qué vergüenza!
44:07¡Dibuja algo!
44:14¿Le has dado?
44:15Está muerto.
44:15¿Está muerto?
44:16I don't know.
44:46Yoksa sana vurgun değilim.
44:50Ama gözlerinde bir ışık, kalbimin tıkırtısı.
44:55İçim içime sığmıyor, ya bu neyin kıpırtısı.
45:01Dön yüzünü gökyüzüne, bak bir aşkın yıldızına ama.
45:14Dön yüzünü gökyüzüne, bak bir aşkın yıldızına ama.
45:36Dön yüzünü gökyüzüne, bak bir aşkın yıldızına ama.
45:41Dön yüzünü gökyüzüne, bak bir aşkın yıldızına ama.
45:45Dön yüzünü gökyüzüne, bak bir aşkın yıldızına ama.
Comments