Skip to playerSkip to main content
  • 12 hours ago
Transcript
00:00วาสนารักฬิกจักษ์
00:06ตอนที่ 34
00:08หากไม่ใช่ เพราะท่าน เราคงอยู่ดี
00:09กันไปนานแล้ว
00:11ฉันส่วนจริง ท่านบ้าไปแล้
00:13วหรือไง
00:13ข้าบ้าไปแล้วจริง ๆ
00:19ตั้งแต่ตอนที่ค่า รู้ว่าท่าน
00:22แต่งกับเขา ค่าก็กลับเป็นคน
00:23บ้าไปแล้ว
00:26ฉันเยี่ยนอิ่นท่าน สูงส่ง
00:29เนื้อป่ amazed
00:30มีอํมาจยิ่งใหญ่ล้นฟ้า แต
00:33่ท่านก็เป็นแค่พูดีจอมป
00:34ร้อม
00:35เซ้ยแสงเมาะว่าสงสารข้า ได
00:38้พาค่ามาสกุนเชิญ
00:39แต่ความจริงๆ เห็นข้ามีอ", เป
00:40็นอีกแอนาคตก็เลยจะหลอกใช้ค
00:42่า
00:42ท่านทนเห็น ค่าบินสูงไม่ได
00:44้ หลาชักใ благодарฮ่าทรุกเรื่อง
00:48ท่านรู้ว่าข้ากับจินเจ้ารั
00:50กกัน
00:50แต่กลับผักใสข้าไปแต่งกั
00:52บสะกุ้นหวี
00:54ปากก็บอกว่าเป็นหัวกอนาคต
00:55ของข้า
00:56ที่ท่านทำทั้งหมดก็เพื่อแย่ง
00:58จินเจ้าไปจากข้า
01:04ท่านพูดแล้วไหร่
01:06เป็นท่านที่คิดไปเองทั้งนั้น
01:09นั้น
01:11เป็นข้าที่คิดไปเอง
01:15หรือเป็นท่านที่ถูกเข้าหล
01:16อง
01:16หรือท่านจะปฏิเสธว่าเคยชอ
01:21บค่า
01:22เมื่อค่าคุณนี้แล้ว
01:24ท่านถึงกับ ởวางแผนมาสำนั
01:25ก� następst
01:26ต่อให้ถุงเยสตรีท่านก็ยอ
01:28มอดกัน
01:29จดหมายที่เขียนทึงค่άค่าก็
01:31อ่انหมดแล้ว
01:32ค่าเขียนว่า
01:33ใจของคนไกลบ้านอ้างว้าง
01:35ท่องเดียวได้พันลิ
01:37ท่านว่าตัวเองเหมือนแข็งใ
01:38นบ้านตัวเองปรอบใจไม่ให้ค
01:39่าสบเศ้า
01:41ท่านรู้ใจค่า อย่าบอกไม่ได้ช
01:42อบค่าอีกแล้ว
01:50วันที่เรานัดพบบนสภาษ ค่า
01:52ไปแล้ว
01:54วับที่ท่านปล่อยขึ้นฟ้า ค
01:55่าก็เห็นแล้ว ท่านรู้หรือไม่
01:58ท่านไร้เนียงสาเกินไป ถึงได
02:00้ถูกเขาเล่อลวง
02:02เขาเก่งเรื่องเล่นเรียม และควบ
02:03คุมใจเขาที่สุด
02:05สิ่งที่ท่านเห็น เขารู้จัดชา
02:06ดขึ้นมาทั้งนั้น
02:07ปลาของเจ้าเดี๋ยวนี้
02:10เขาจะข้าเจ้า
02:12ท่านสาม
02:13ท่านสาม
02:14ท่านสาม
02:37รักตัวมันออกไป
02:38ขอรับ
03:01ขอมันดีท่านมารายพิน่ะ
03:02ขอมันดีท่านมารายพิน่ะ
03:11ท่านจะเอาเรื่องเราในอดีต
03:12มันลงโทษข้าไม่ได้
03:41ถ้าก็อยากพูดคุยด้วยเหตุผล
03:44เพียงตัวว่า
03:47ตอนนี้ข้ายังทำไม่ได้
04:01ถ้าอยากอยู่กันเดี๋ยวสักพั
04:02
04:07ฉันจิวหัง
04:09หากท่านก้าออกไป
04:11ต่อไปก็อยากกลับมาอีก
04:12ก็ออกไปกัน
04:27ไม่ได้
04:40ถึงคุณคุณคุณคุณนทุก
04:43สิ จริงหรือไม่ ฆ่าก็ไม่รู้
04:44หรอก
04:45ฆ่าแค่ได้ยินลูกสีของฆ่
04:46าพูด
04:47เหมาะว่าหูย 중ของเขา
04:48แต่แต่กลับจักซ finelyคุณเชินก
04:50็เพลาบไปคุณหละคน
04:51เองจะพูดสำหรือ từ ว่า
04:53เชิญ 3 จะแ дог 900 ให้พ่อของนาง
04:56แต่เชิญ 3 จะหาหลักฐานจากไหน
04:59ตอนที่ฆ่าสั่งค่ายิ้นหง
05:00ฆ่าระวังจนไม่รู้ จะระวังอย่
05:02าง
05:08ไม่ว่ายังไงก็ตาม ท่านหยวน
05:10ควรจะรีบเตียมการเธอ
05:12เรื่องนี้ไม่ใช่เล่นๆ ถ้าหากทุ
05:14กคนเปิดปองความไฟฝันทั้งหมด
05:16ของท่าน
05:18ได้มารายหายไปกับน้ำนะ
05:20นี่ท่านพูดอะไรออกมา ในท่านของข
05:22้าพลาดข้า ท่านมีแต่จะได้ป
05:24ระโยชน์มากกว่า
05:25นี่ๆๆๆๆๆ
05:27ท่านเดินแขนข้าทำไมแล้ว
05:28หulesๆๆๆๆๆ ฉันสามซื้บรู้เรื่
05:32องแย่นหงแล้ว
05:33อะไรเนี่ย.. ใครเนี่ย
05:36ก็สตรีที่อองเฉิงชิง ส่งมา
05:38นั่นไง
05:39ไม่ได้ถูกโยน์ลงน้ำไปแล้ว
05:41เหรอ
05:42ผ่านมาเฯาะหลายปลีแล้วเถอะๆๆ
05:44อย่างmadıงไรยังไง ยิ่งพูดเขาก
05:46็ยิ่งคนลุก
05:49ในท่านเรื่องนี้เท่านี้จะทำอย่างไร
05:51ดี
05:53จะเย็นเย็น คนที่รวมเหมือกับอ
05:56องเฉิงชิ่งไม่ใช่ข้าคนเดียว
05:58ไม่ว่าจะสื่อพบสิ่งใด ท่าน
06:01ฟูก็รู้อยู่ดีว่าเป็นข้า
06:03หากเดินมาถึงจุดนี้จริง ๆ
06:06ข้าหวังเสียนฟ้าน จะสู้กัน
06:08ให้ตายไปข้างหนึ่ง
06:14เด็ก ๆ
06:16ไหนท่าน
06:18สั่งคลจับตามองเฉนสาม lasst Kid
06:20มีความเครื่อนไว้อะไรให้รีบร้
06:21ายงาน
06:21ขอรับ
06:22อีกเรื่อง
06:24สงสายว่าเฉนสามใครสมครบกับ
06:26โจนกระบุต
06:27เจ้าซืบเรางนี้ให้ละเอียดอี
06:29กรอบ
06:29แล้วก็เฉนเสื้นชิงนั้น
06:31oplan คัดจำได้ว่าเขาเป็นเด็กก
06:33ำพระ เมืองสวิโจ
06:34อาศเกี่ยวของกับโจนกระบุต
06:36ซืบให้ละเอียดลงให้ถึงราก
06:38ลึก
06:38อย่าต้องหาลักภันไงจ้า
06:40สำหลังกลับ
07:08เมื่อ春秋 却凋入了 世间鴻垢
07:15浓淡皆成孤舅 寸寸相思皆成仇
07:23是非对错看透 九月成灰 风水通流
07:28温柔的厮守 是读懂你心底自由
07:36一字一句共执手 心事冷不消
07:44心河送进千里游 一念难消
07:50你用两尘共享受 我半顾印度换仇
07:59用回忆填满所有褶褶
08:09千里游泡 但是常常乔
08:10你活的名字
08:12千里游泡沙殺
08:16你活的名字
08:18千里游泡沙
08:37เร็วถ้าน่ะเจียง เร็วแล้วสิ
08:39....เร็วถ้านสามเป็นอะไรเหรอ
08:41สภาพของเขาตอนนี้ดูไหมปกติ
08:42อยังหร prá
08:43เป็นแบบไหน
08:44ข้า��의ภูรณ์ไม่ถูก ท่أ...ท่
08:45านเห็นแล้วก็รู้ Serious
08:46อั่วปัดไป
08:47แล้วเข้า
08:49เดินจะช้าหน่อยเดี๋ยวน้ำก็
08:50ุดค่ะ
08:50ท่านสาม ท่านเจียงมาแล้ว
08:52ท่านสามท่าน
08:57ไหน
08:59นี่ยัง buck r yล เป็นปกติ
09:00全部
09:01เหรอ
09:04ท่านสาม ทั้งหวังเสียนฝ้านม
09:08ีความขึ้นไหวแล้ว
09:09เขาสมควรสกรรายตามท่านอยู่ ซ
09:12้ำยังลอบติดต่อกับพวกโจ
09:13นมาในเมืองเจินติ้งด้วย
09:20พูดต่อสิ
09:23อันที่จริงแล้ว เราทำตามแผนเด
09:28ิมที่วางเอาไว้ได้เลย
09:29แต่ถ้าท่านอย่าจะพักไว้กว
09:32่าก็ได้
09:33ไม่ต้องหยุดพัก ปฏิบัติต
09:35ามแผนเดิมได้เลย
09:37ขอรับ
09:40อืม พูดมังสิ
09:43เออ คือว่าท่านสาม แม่นางชิ
09:46งผู มาหาค่าที่นี่
09:51นางมาหาเจ้าทำไม
09:53แม่นางชิงผูบอกว่า อยากเชิญ
09:55ท่านกลับไปพบคูหญิน
09:57แถมบอกว่า หูหญินรอท่านท
09:59ั้งวัน
10:00ไม่กิน ไม่ดื่ม แถมไม่หลับไม
10:02่นอนด้วย
10:10นางไม่มีทาง ไม่กิน ไม่ดื่มเพื่
10:12อค่าหรอก
10:12ท่านยังไม่ได้กรับไปดู
10:14ท่าน ท่านจะรู้ legislature ยังไง
10:16ขหน้อยทราบดีว่า ขน้อยไม่ค
10:17วรพูดมาก
10:19แต่ว่า เรื่องนี้จะโทดหูหญิน
10:21ก็ไม่ได้นะ
10:22หลายวันไม่ได้หูหญิน robiด:// вним
10:24nos nhWhat side
10:24หลบหน้าน่อยหน้อยเสวยนชิง ตัด
10:25ขาดทุกทาง
10:26เป็นเฉินเสวยนชิงที่ดึงดัน
10:27จะ
10:29จะบอกครับนางนะ ใช่หรือไม
10:35ใช่ขอรับ
10:49คุณชาย ท่าน ท่านพูดอะไรสักคำ
10:53สิ
10:55ข้าเทน้ำให้ท่านเหลือมดีไ
10:57หม
11:20ข้าส่งสารเบสกุลหวี ยกเลิ
11:22กงานแต่เจ้ากับวาเซวียแล้ว
11:26ย้ายไปเมืองอื่นท่าน
11:29ท่านจะทำ ท่านจะทำแบบนี้ไม่ได้
11:38ข้าเป็นหนึ่งมันดิทธ่านว
11:39่า
11:42จะส่งข้าไปต่างถินไม่ได้
11:45หากวันนี้ข้าไม่อยู่ ด้วยนิสั
11:47ยของเจ้าที่มาบินสุดตรงนี้
11:49เห็นที่จินเจ้า คงจะเสือบเสี
11:51ยเกียตไปแล้ว
11:53สุดคุณเชิญจะต้องอัพยศอด
11:54สู
11:56เจ้าจะอยู่ในเมืองหลวงต่อไปอ
11:57ีกไม่ได้
11:58เมื่อไปถึงที่นั่น หากเจ้าทำหน้
12:00าที่ของคุณนางยังสุดจริษ
12:04ข้าก็อาจเห็นคุณค่าเจ้าอย
12:06ู่บ้าง
12:09พ่อ ท่านลุงสาม อง Resource ค่าผิดไป
12:13แล้ว ค่اسมนึกผิดแล้ว
12:16ท่านลุงสาม อื้อ ท่านลุงสาม
12:23ค่ารำเรียนมาตั้งหลายปี
12:27จดสอบได้เป็นจิ้นซื้อ ได้
12:29ปราดแห่งหลิน
12:30ฝ่าบาทก็ชื่นชมข้างไม่น้
12:31อย
12:32ท่านลูกสาม. อยากส่งข้าไปเลยนะ.นะ
12:38ท่านลูกสาม.
12:41หวังเสียนฝั่นกำลังตามสื่
12:43ออาดีที่พ่อเจ้า
12:46เข้าให้เจ้าไปจากเมืองหลวงกระ
12:47ฐาหวังดีกับเจ้า
12:50เจ้าใครควรดัวเองท่าน
13:00คุณชาย
13:01คุณชาย
13:03คุณชาย
13:07คุณชาย
13:19ท่านสารจะทำให้เพื่ออะไร
13:27คุณชาย
13:28คุณชาย
13:30ถนนทุกท่านทุก Billiefeil
13:31เจาคิดท่านสาม
13:32ว่าท่านสามไม่รู้ว่าฐูใหญิ
13:33นไม่ผิดภักนี่
13:35ไม่ได้ตั้งหาก
13:36ออกจากเมืองภูแล้วทัพท์
13:38บ้าที่ wring
13:42เจาคิดดูสิ
13:43เสนทางนี้ของธ่านสาม
13:45ทั้งลุกทรeri
13:48อีกทั้งคม โฆของคม ดอบ ในย
13:49ุทภพด้วยไม่รู้ว่าผ่านมากี่
13:51ด่านแล้ว
13:54มีเพียงด่านความรักหนุ่มส
13:55าวนั่นด้วยละที่เขาพึ่งจะป
13:56ระสบครั้งแรก
13:58และความรักความสัม Cly felic beanie
14:00ก็ยากที่จะอธิบายและ Bard is not low
14:03ยิ่งท่านสามเป็นคนที่หัวสู
14:06งเยอะยิ่งทนม์ น์
14:08แต่เก็บซ่อนความรู้สึกได้เก่
14:09งมาก เพราะทําไปทํามาก็ขัด
14:11แย้งกันเอง
14:13อ๋อ ฟังไม่เข้าใจ
14:16แล้วอ๋อทำไม
14:22เจ้าน่ะจำเอาไว้แค่ว่า ที่
14:24ท่านสามไม่ยอมกลับจวน เพรา
14:26ะไม่อยากจะให้หูหญินเป็นห่ว
14:27
14:28อีกอย่างนะ แผงการเข้าเราในตอน
14:30นี้ คือต้องปิดบางไม่ให้หูห
14:32ญินรู้เรื่องนี้ด้วย
14:46นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว ทำไมพ
14:48ี่เขยยังไม่กลับมาอีก
14:52เลิกพูดเรื่องร้ายสาระได้ไหม
14:54วันก่อนได้ยินว่าท่านเป็น
14:55ไข้หวัด
14:58ตอนนี้สีหน้ายังซีเซลอยู่เลย คว
15:00รอยู่พักผ่อนในจนมาก ๆ
15:02จะฝืนสังขาญมาทำไม
15:04ตอนนี้มีเรื่องบางเรื่องที่ควรร
15:07ีบสาสารให้จบ
15:10อยู่ที่นี่ยังดีกว่าอยู่ในจ
15:12้วนนะ
15:16พี่หญิงเจ้า
15:19เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมจ
15:21ูจูถึงได้ถอนมั่นล่ะ
15:33นั่งลงก่อน
15:35ได้เท้าหวีบอกกับเจ้าว่ายั
15:42งไง
15:42ท่านพ่อพูดเพียงว่าไม่แต่
15:44งงาน ส่วนเรื่องอื่นไม่ได้พูด
15:46อะไรสะคำ
15:48ข้าก็ไม่หาท่านพี่สวยนชีงแล
15:49้ว แต่เขาไม่ยอมพบค่า
15:52ต่อมาท่านพ่อรู้เข้า เลยต่อว
15:54่าค่ายกใหญ่ แถมห้ามค่าไปพ
15:56บเขาอีก
15:57หากวันนี้คนของท่านไม่มารับ ข้
15:59าก็ออกมาข้างนอกไม่ได้
16:02ที่วันนี้ข้าเรียกเจ้ามา เพรา
16:04ะอยากจะพูดเรื่องนี้ ต่อหน้าของ
16:06เจ้าให้กระจ่างชัด
16:08วันนั้นที่จวนของหลานเออ คำพ
16:10ูดพวกนั้นของสวยนชิง เจ้าเอง
16:12ก็คงได้ยินแล้ว
16:14ข้ากับท่านสาม รนถึงพ่อของ
16:15เจ้า ลองชั้งน้ำหนักดูแล้ว
16:18เห็นว่าเจ้ากับสวยนชิง ไม่ม
16:20ีความเหมาะสมกัน
16:28เป็นท่านี่เอง ที่ท่านางในดูน
16:31ใจของพี่สวยนชิง
16:32เป็นท่านใช่หรือไม่
16:44ความจริงข้าเดาถูกนานแล้ว
16:48ท่านผ่านพี่สวยนชิง ทำเหมือนว
16:50่ากำลังคุยกับข้า
16:53แต่เขากลับเจ้องมองท่านตลอด
16:57ข้าก็รู้แล้วว่า
17:00ข้าไม่ได้กำลังสรรภาพกั
17:02บข้า
17:03แต่ใช่ข้าบ mange พระบอกความในใจ
17:05กับท่าน
17:07ดังนั้นถึงต้องถอนมั้น
17:09วานเซ็บ
17:11เจ้าควรหาคนที่รู้จักเจ้าällt
17:13coworkers
17:13ในว่าน เจ้าและรักเจ้าแค่จ
17:15ริง
17:15ขั้นพูดตอนนี้มีประโยชน์อะไร
17:18ข้าบอกท่านไปแล้วเถอะเถอะ
17:20ว่าข้าชอบท่านพี่เสwechselนอยู่มา
17:23ตั้งแต่เด็ก
17:24พ Regelmäß sigh แล้ว ไม่ว่ายังไง เขาก็เต
17:26็มใจแต่งกับเขา
17:27อีกอย่าง ตอนนี้ท่านตvertntกับโ
17:29ลงสามแล้ว
17:30จะพังกำแ благความรับนี้อีกทำ
17:32ไม
17:33พวกเราก็ต่างคนต่างอยู่ ไม่ดีหร
17:36ออย่างไร
17:37เจ้ารู้ทั้งรู้ว่ากรองไฟอยู่ต
17:38รงหน้า
17:39ยังจะกระดอดเข้าไปอีกเหรอ
17:45นี่ท่านยังชอบเขาอยู่ใช่ไหม
17:47แน่นอนว่าไม่ใช่
17:48งั้นท่านช่วยพูดกับลุ่งเฉ
17:50ิน
17:50ไม่ต้องถอนมันได้หรือไม่
17:52ไม่ได้
17:54รุ่งนี้สเวลชิงจะย้ายไปต่าง
17:56ทิน
17:56ไม่กลับมาเมืองหลวงเอก
17:59เจ้าก็ลืมเขาสะทะ
18:25เจ้าเต็บใจที่จะ
18:27อยู่ร่วมกับข้าหรือไม่
18:29นยามที่เจอปัญหา
18:31อย่าเพิ่งเรียบร้อนถอดใจ
18:34พระมาช่วยกันหารือ
18:35ว่าจะแก้ปัญหาเรื่องพวกนี้
18:37ได้ยังไงบ้าง
18:39ท่านเคยพูดว่า
18:41เราจะประเชินด้วยกัน
18:42ร่วมกันแก้ปัญหา
18:44เท่าว่าตอนนี้ล่ะ
18:47ข้าก็อยากพูดคุยด้วยเหตุผล
18:56พีบแต่ว่า
19:16ในมือท่านเอาแต่เหลียง
19:18และหลบหน้ากัน
19:20ข้าต้องใจแข็งบังครับท่
19:22านสับตั้ง
19:23ดูว่าท่านแต่สินใจเน้าแ
19:25น่ที่จะ
19:26ไม่หวนกลับจริงหรือไม่
19:28ข้าตัว
19:30ข้าตัว
19:32ข้าตัว
19:45ข้าตัว
19:45ข้าตัว
20:08เจ้านำสิ่งนี้ ไปมอบให้ฉันอ
20:11ี้ เพื่อส่งต่อให้ท่านสาม
20:13สมดับท่านสามเท่านั้น
20:14คุณหนู ท่านสามเท่านั้น
20:16ต้องถึงขนาดนี้เช้าหรอ ท่
20:18านรออีกหน่อยเถอะ
20:19ค่าเฝ้ารอเขามาตั้งหลายวันแล
20:22้ว ไม่อยากรออีกแล้ว
20:25ในเมื่อเขารู้อยู่แล้วว่าค่าไม
20:27่ผิด แต่กลับยัดเยือดว่า
20:29ค่าผิด
20:31ค่าก็จะไม่อ่อนข้อให้เหมือนก
20:32ัน
20:36เจ้าค่า
20:59ในท่าน
21:01เตรียมพร้อมหรือยัง
21:02พร้อมแล้วขอรับ
21:03ไปเธอ
21:05จริงสิ ในท่าน ไม่นั่งชิงผ
21:06ูส่งมา บอกเป็นจุดไม้ของหูห
21:08ญิน
21:08หูหญินแหละ
21:09ขอรับ
21:10สำหรับท่านสามเท่านั้น
21:19ขอรับกัน
21:47ไข้ไป สักแบบนี้สิ โลูกกั
21:53
21:54คุณสุดกัน คนไม่ต้อง
21:55คุณสวิ ต้องแบบนี้ คุณสวิ
21:58
21:58ขึ้มันดาล จมกัน
22:00รู้สิ รู้สิ มันอติวิ่มสุ
22:02
22:02ได้ตอนเวลา บนันไม่ได้สาว
22:06classicalยกฝราวูกดษาว
22:10โลูกม้าเห็นนัมกันแล้ว
22:16วันนี้ก็ructuringอย่า ได้เท่าที่จะม
22:23ีสุดกัน
22:24แก่นมจะีสุด มันมิว ความเม
22:27ื้ำทั้ง
22:27โดยกลัวนะมิวดับนี้ พ้งข
22:32องตัว
22:32ทั้งมีดัดกรับ
22:32ความเถื้นที่มันมีใคร
22:33ที่สุดกับ
23:08กลับกลับกลับ
23:26ลิ่นมันเสี่ยใจ
23:27ลิ่นมันเสี่ยใจ
23:31ลิ่นมันเสี่ยใจ ชอมมาย
23:38คุณหนูใหญ่มีวิธีจริงๆ ฉ
23:40ันมันได้หัวหญินมหาเซนา
23:41มาได้หมด
23:42ต่อไปก็หมดห่วงเรื่องการค้า
23:44แล้ว
23:45ข้าไม่ห่วงเรื่องการค้า แต่ข
23:47้าเป็นห่วงพี่ยังใหญ่มากก
23:49ว่า
24:02ชานี้หอมมาก
24:04นี่เป็นชาทรงหลัวยอดแรก
24:05ของปีนี้ ใช้น้ำที่ไหลจากผู้
24:08เขา
24:12แบบกระดาษนี้เผอขนาดไว้แล
24:14้ว ให้หุยินตัดผ้า ตามขอบ
24:16ด้านนอกกระดาษแบบลงมา
24:18ข้าไม่รู้หรือไงว่าต้องต
24:19ัดพร้อมแบบกระดาษ
24:19นั่นสิ ก็แค่ผ้าผืนเดียว
24:22เท่านั้น ตัดเสียแล้วก็เสียไปเถ
24:28อะ
24:32ก็เพื่อเจริญรอยตามไทฮา ทรง
24:36เสริมเช้าบ้าน ปรูกม่อน
24:37แต่หากตัดผ้าเสียมากมาย เครี
24:41ยงจะผิดจากความตั้งใจเดิม
24:44นิ่งฝังยิ่งหมดหิด
24:47ข้าไม่อยู่วิธีนึง ผ้าที่ต
24:50ัดเสียพวกนี้ก็ไม่ต้องทิ้ง
24:52เย็บต่อกันให้เป็นผ้าผืนเด
24:54ียว ทำเสื้อรอยผ้ามงคล
24:55เอาไปจากเด็กที่โรงทานจีซาน
24:58วิธีของเจ้าเยี่ยมมาก
25:01ผู้หญินเฉินชลาดจริงๆ พู
25:03ดเช่นนี้พวกเราก็ไม่รู้สึกกฎด
25:05ันแล้ว
25:07ถ้าว่าน่ะ ผู้หญินเฉินชลา
25:10ดยังไม่เท่าไร
25:12ที่สำคัญคือความใจกว้าง บ
25:16้านสกุลหลัก ถูกยิดทรับ
25:18ครึ่งหนึ่ง
25:19ถ้าเป็นผู้อื่นแล้วก็ คงรองให
25:22้ตายแล้ว
25:24แต่ผู้หญินเฉินกลับสงบสุ
25:26ขคุม ยังนั่งจิบชายอยู่ได้
25:32ลุงรองของค่าทำผิดกฎหมายบ้
25:34านเมือง สมควรรับโทษ
25:36ค่ามีอะไรให้รองให้
25:37พูดได้ดี ไม่แปลกที่ผู้หญิ
25:41นเฉินผ่านโลกมาเยอะ
25:43ได้หินว่า ตอนผู้หญินเฉินย
25:46ังเป็นเด็ก
25:46เหตุผลที่ถูกส่งไปบ้านยาย
25:49นั่นเป็นเพราะ ดวงของนางนะ ขว
25:52างดวงเก้าหน้าของปิดา
25:54ดำค่าก็มีเชื่อเรื่องพวกนี้หร
25:56อกนะ
25:57แต่พอลองคิดดีๆ จะว่าไป
26:01ปิดา ก็ถูกรถตำแหน่งส่ง
26:03ไปอยู่ที่ผิงอย่าง
26:05ครั้งนี้ลุงรอง ยังถูกยกเล็
26:07กตำแหน่ง
26:09อย่าบอกนะ เรื่องดวงชะตา ก็มี
26:12มูลความจริงอยู่
26:14หุหญินเฉิน จะต้องระวังไว้
26:17นะ
26:17ปิดา ท่านลุง ก็แล้วไป
26:21หากส่งผลต่อจิวเห็ง
26:26อยู่ดีๆ พูดเรื่องพวกนี้ทำไม
26:28อุ๊ย ถ้าพูดเล่นนะ
26:36วันนี้หุหญินหวัง ตั้งใจห
26:37าเรื่องชัดๆ
26:39นางมีแค้ในใจอยู่
26:41ถ้าดีกู้เตอหยวน สืบมาถึง
26:43วันนี้
26:43คุณนั่งสามสิบกับคน ถูกโพ
26:45พันธ์จนเข้าคุก
26:46กลับเป็นว่า ไม่เกี่ยวอะไรกับ
26:48จิวเห็งทั้งสิ้น
26:50แต่เรื่องที่หวังเสียนฟ้าน สม
26:51คบคิดกับอ่องเฉิงชิ้ง
26:53ยิ่งสืบก็ยิ่งจริง
26:56ได้ยินว่า หาตัวยาติของอ
26:58ันุที่เสียไปเจอแล้ว
27:04คุณหนู
27:07คุณหนู
27:09มีอะไร
27:11วันนี้ท่านสามไปข่าววี่สืบเด
27:13ิ้งสุสาร ถูกรอบสังทาย
27:15ตายเลย
27:23พี่หนู
27:26ท่านไง อยากที่ค่าพูดไว้ไม่
27:28ผิด
27:35เจ้าจะทำอะไร
27:38เจ้า
27:40หากในท่านของค่า วันนี้เป็นอะไร
27:43ไปแล้วก็
27:44ค่าจะเอาเรื่องนี้ คิดบัญชีก
27:47ับท่านให้หมด
27:48ให้ท่านชดใจด้วย
28:24โอ้วหญิน
28:26ข้าน้อยไรประโยชน์
28:31ปกว่างท่านสามไม่ดี โอ้วหญ
28:33ินปลดลงโทษ
28:45ปกว่า just
28:46คล้อais
28:49หับ
29:09ท่านแม่ เรากลับกันก่อนเท่ะ
29:11ให้น้องสภัยอยู่กับน้องสาพ
29:23ทำไมมือถึงยันฉะนี้
29:30ท่านสาม
29:31เป็นพอได้ไป ท่านสามจึงพาค่
29:38าไปแค่คนเดียว
29:39คิดไม่ถึง ออกนอกมือไม่นาน ก
29:41็พบกับนักค่าอีกฝ่ายคนมา
29:44ก ยังสุ่มพลทนุไว้ให้ป่
29:46าอีก
29:49มีคนที่สงสัยหรือไม่
29:52มี
29:54ทั้งรัชสำนักต่างพูดกัน
29:57ว่าเป็นหวังสเวียนฟ้านถู
29:59กท่านสามจับจุดอ่อนได้
30:01พอร้อนใจจึงจ้างนักค่า
30:08- จวนสกุลหวัง
30:10ค่าไม่ได้รอบค่าเฉินสาม
30:13ไหนท่าน
30:15เจ็บกลำสานท่านหลีวังเสริ
30:16จือแท้วหวังมาแล้ว
30:17เขาบอกว่าอยากสอบถามเกียวกั
30:19บเรื่องวันที่แท้วเฉินตัวร
30:20อบสังหาร hogar
30:21พอรับ
30:21disciplined
30:21���
30:23แต่น้อนบังคนไม่ใช่ค่า
30:28นั่นสิ
30:29เขามีหลักภานหรืมไหม ถึงกล
30:31้างมาถามถึงที่
30:32ฟังจากน้ําเสียงแล้ว เหมือน
30:33จะมีหลักฐาน
30:35ข้าน้อย เพื่องได้ข่าวเมื่อครู่น
30:37ี้
30:37คนที่เราส่งไปจับตาเฉิญเยี่ยน
30:39วิน
30:39มีหนึ่งคนที่หายตัวไป
30:45เจ้าออกไปก่อน
30:46ขอรับ
30:57มองค่าเช่นนี้ทำไม
30:59ท่านบอกความจริงข้ามมา
31:01ถ้าเป็นคนทำใช่หรือไม่
31:02ข้าไม่ได้ทำ
31:07ใช่
31:08ข้าอยากสังหารเฉิญสามใจจะขา
31:10
31:10แต่แบบนั้นมันผิดกฎนะ
31:12เสนาสังหารอาจจะเลขาไม่เคยม
31:14ีมาก่อน
31:15แต่ข้างนอกล้วนคุยกันว่า
31:19พระท่านกลัวเฉิญสาม
31:20จะนำหลักฐานที่ท่านครบคิดก
31:21ับอองเฉิงชิ้งออกมา
31:22มาจนมุมโดยกำแพง
31:24จังนะคะ
31:24เจ้าดา ใครเป็นหมา
31:26ข้า
31:28ข้าก็ฟังเขามา
31:32ข้างนอก
31:37ไม่ ไม่ใช่
31:38มีคนใส่ร้ายค่ะ
31:41ใช่ๆๆ
31:43นี่ นี่ต้องมีคนกำลังใส่ร้
31:45ายค่ะ
31:45ใครกล้าใส่ร้ายท่านกัน
31:47เฉินสาม
31:49ข้าสืบข่าวมาแล้ว
31:51เขาถูกยิงจริงๆ
31:53บาทเจ็บไม่น้อย
32:01นี่ ท่านว่า
32:04หรือจะเป็นท่าน
32:06มหาเศษนาพวก
32:11ไม่มีทาง
32:13เป็นไปไม่ได้เนี่ย
32:14ใครจะมีประโยชน์กับเขา
32:15เขาจะต้องปลอกป้องค่ะ
32:17ลูกไม้ของเฉินสามพวกนั้น
32:19ไรค่ะ
32:20ไปมีประโยชน์
32:23มีประโยชน์
32:29เจ้าเจ้า
33:26ขอบคุณเท่อร์
33:32ทำไมเราค่าเช่นนี้ล่ะ
33:45หวังใจเธอ ค่าไม่ตายล่ะ
33:55ค่าจะวางใจได้ยังไง ท่านเลิ
33:58ษไหลเยอะมากท่านไม่ได้สติด
34:01นี่เป็นครั้งรากที่ค่าเห็นท่
34:03านเป็นชั้นนี้
34:04ต่อไปห้ามทำให้ค่าตกใจอีก
34:07นะ
34:07ท่านรู้สึกเป็นยังไงบ้าง
34:15ก็อย่างนั้นแหละ
34:20ท่านพักผ่อนเองแล้วก่อน ค่าไม
34:22่รบกวนท่านแล้ว
34:24กลับมา
34:35นั่งสิ
34:36ค่าไม่นั่ง ท่านมีอะไรก็ได้พู
34:39
34:43ทำไมเจ้าดื่อยเช่นนี้
34:45ก็ท่านเยอะ
34:49จังทางที่เจ้าจะอยากกับค่า จะ
34:51กลดอะไร
34:53ค่ากลดอะไรเหรอ ฉันยิ่นวิ่น
34:55ยังมีหน้ามาพูดอีก
34:57ถ้าไม่ค่าถึงต้องอย่า ก็พ
34:59ระท่านไม่สนใจค่า
35:01มือนเฉยค่า วันวันอยู่แต่ที่
35:03สภาคุณนางไม่กลับจวน
35:05ท่านตั้งหากที่ไม่อยากอยู่กับค
35:07่า ยังจะป้ายความผิดอีก
35:09พวกราชแลขาเป็นฉันนี้หมดเหร
35:11
35:11มีหน้ารัสดอนใต้เยี่ยน ถึงอย
35:13ู่อย่างทุกยาก
35:15ค่ามาในตักจ่ายไม่กลับจว
35:16
35:18ค่ากโรธ หรือได้เจ้าหรูเธอ
35:19รู้ว่าเฉินสวยนชิงทำผิดคล
35:21อง
35:23แต่...กลับไม่บอกค่า
35:29ให้ค่าบอกท่าน สอนค่ามาสิ หาก
35:33ท่านเป็นค่า ท่านจะพูดยังไ
35:35
35:38เจ้าก็พูดตรงตรงออกมา ว่าเจ
35:41้ากับเฉินสวยนชิง
35:43มีอดีตร่วมกัน ไม่สิ ครบห
35:47ากัน
35:48เจ้าก็บอกเจ้าเคยคบหากับเฉิน
35:50สวยนชิง
35:52ตั้งแต่งานปักปิน ไปงานชมมส
35:55ัลและหยุดแค่ไหน
35:57เดิมก็เป็นเรื่องในอดีต
35:59แต่เฉินสวยนชิง ผัวพันไม่จ
36:02บ ครั้งแล้วครั้งเล่า
36:10เจ้าอย่าทำอย่างนี้
36:18เจ้าไม่มีเหตุผล
36:20เหตุผลมีประโยชน์เหรอ
36:25ที่มาที่ไปของเรื่องนี้ ท่านสืบอย
36:27่างชัดเจนแล้วนี่
36:28ให้ข้าพูดเหตุผล ท่านจะฟัง
36:32เหรอ
36:36ค่ารู้ค่าไม่ควรโทษเจ้า ค
36:39่าแค่กลด
36:42จะเคยจีบชายอื่นมาก่อน แต่ชายผ
36:46ู้นั้นไม่ใช่ค่า
36:48ค่าแค่กลดตัวเอง ที่ไม่รู้
36:50ใจตัวเอง ให้เร็วกวันนี้
36:55อร้อย เยี่ยวอย่างนี้
37:03จริงพ่อเจ้า ค่าแค่
37:33เจ้าเรียนพวกนี้มาจากใน ถ่ายท
37:36่อจากมหาบันดิต
37:38เป็นอะไร เจ็บอีกเหรอ ข้าจะไปเชิ
37:42ญหมอมาก
37:44อยากขยับให้ข้ากดหน้านอีกหน่
37:47อย
37:48ครับ
37:52ท่านสาม
37:55มีอะไร
37:56สานต้าหลี ตามบอดแส่ที่เราท
37:58ิ่งไว้
37:58ส 것을เจอคนที่หวังเสียนฟ้าน จะท
38:00รงมาจับตาหลั диฎา
38:01งั้นให้พวกคนที่ คอยจับตาจนห
38:05วังเซ piedซ้านถอยให้หมด
38:08เพื่อนหลีกเรื่องพี่รุธจะทําให
38:09้เสียเรื่อง
38:11พี่เหลือ รอดูท่าที
38:14ขอรับ
38:17ทำไม รอบข้าวในครั้งนี้เป็นห
38:20วังเสวนฟ้านจริงเหรอ
38:21ในเทศมีจริง ในจริงมีเทศ
38:23ถึงจะยากไม่ออกว่าจริงหรื
38:28อเทศ
38:30จงใจคุ้มเครื่อ
38:32ไซสะอาจสะท้อนเงา
38:49พากมันมีหรื้ออีกจะมี่ระ
38:49หยาต่าง ค่ะทางมาก
38:52การรอบข้า ครั้งนี้มันเรื่องอะไร
38:55กันแน่
38:55sides me
38:57ปิด methy้itud ไม่ได้จึง จึง
39:00ดังนั้น เรื่องиюพฤจริงเหรอ
39:04ยินเจ็บเหรอ
39:06แม่ ตัวแสบขาวข้า
39:08รอบข้าเป็นเรื่องเทฤ แต่บาทเจ
39:11็บเรื่องจริง
39:13ท่านทำ йนี้ ก็เพื่อจะข้นหวัง
39:16เสียฟ้าว
39:16ข้ากับหวังเสียฟ้าวถึงข
39:18ั้นน้ำกับไฟแล้ว
39:19เธอสั่งท้นจับตา ข้า เริ่ม
39:21ก็เป็นเรื่องละเมิดกฐ
39:23ข้าเลยตามน้ำไป เล่นラคนจบตา
39:28ในเมื่อรอบข้าเป็นเรื่องเทท เห
39:31ตุได breakthrough vakit
39:31ใครใช้ให้เจ้า ส่วนนังสืออย
39:35่ามาแต่เช่า
39:39เพราะเห็นนังสืออย่า ทนูก
39:40็ไม่หลบแล้ว้อร purposes
39:42ไม่หลบอยู่แล้ว
39:43hoch
39:44เธ่ nehวอะไรแร่ ein
39:46หลบ
39:46ข้าหยากอย่าไม่ได้อยากเป็นไม้
39:49เจ็บจัง
39:50เจ็บมาก
39:52เจ็บอีกแล้ว
39:53เจ็บที่สุดเลย
39:55เจ็บจี๊ต
40:00เจ้ายังจะอยากกับข้าไม่
40:03ไม่อยากแล้ว
40:10ท่านสาม
40:12มหาเศยน่าถึงประตูจวนแล้
40:14
40:20ท่านมหาเศยน่าจะมาเยี่ยมดูอ
40:22าการท่าน
40:23ไม่ใช่แน่นอน
40:25เข้ามาก็เพื่อขอร้องให้หวางเส
40:27ียนฟ้าน
40:45อีกเพียงครึ่งชุนก็ถึงห
40:47ัวใจแล้ว
40:49แต่เทาฉันช่างเป็นคนดวงแข็
40:51งจริง ๆ เลย
40:53ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว
40:55งั้นข้าน้อยจะออกไปสั่งยาให้นะ
41:00ตามข้ามาเธอ
41:17ไม่เป็นไรมากขอรับ อาจารย์เช
41:19ิญน่ะ
41:22ท่านหมอหลวงเจอ เรื่องรักษาแ
41:25พรภายนอกในโลง
41:26หมอหลวงไม่มีใครเก่งเกินกว
41:29่าเขา
41:30ทำให้อาจารย์ห่วงแล้ว
41:35เห็นเจ้าบาทเจ็บหนักเพียงน
41:37ี้
41:39มีบางเรื่องข้าก็ถามตรง ๆ แล้วก
41:43ัน
41:45คนที่รอบข้าเจ้า เป็นหวังเส
41:48ียนฝ้านจริงหรือไม่
41:51สิทธิ์ได้ยินมา
41:53พวกคนที่หวังเสียนฝ้านสายมาจ
41:55ับตาสิทธิ์
41:56ถูกจับตัวหมดแล้ว
41:57อีกทั้งยอมรับสรภาพแล้ว
42:00ด้วย
42:04เออ...
42:06เรื่องหวังเสียนฝ้านสมครบกระ
42:08อังเฉิงสิ้งที่ตายไป
42:10เจ้ารู้เรื่องมากน้อยแค่ไหน
42:13สิทธิ์ไม่กล้าปิดบังอา
42:15จารย์
42:16สิทธิ์ก็ไม่รู้เรื่องเช่นกั
42:17
42:18ที่พูดในรัชสำนั billionsตอนนั้น
42:20แค่คิดจะอย่างเชิงยวนเวิง
42:22คิดว่า หากถูกยั่วอยู่ แล้วเข
42:25าต้องเผ่ยพิ
42:25ธีรุษต์ออกมา
42:27ตามค่า
42:29เขาถึงกลับส่งมือสังฐาน
42:31จะมารอบค่าสิน
42:32เส้น่ารอบค่ารัชレคา
42:35ไม่เชื่อว่าจะเป็นเรื่องจริง
42:38ก่อนหน้านี้สินก็ไม่กล้าเชื่
42:40
42:41แต่ว่า Canyon เบิงเพื่อจะค้นฟานชว
42:43
42:44อีกเผยะเสมียงก็ยน้ำเคล่
42:45
42:45ที่เหมืองพิงยางมือเจ่ยชีว
42:48ิตพูดพระสบภัยแสนกว่าคน
42:50จากนั้นไปต้นมา สินก็คิดว่
42:53
42:54เขาจะลงมือทำอะไรอีกก็ไม่ใช่เร
42:57ื่องหน้าแปลบ
42:59ที่แท้เรื่องนี้เจ้ายังคงค้าง
43:02ค้าใจอยู่
43:08แต่เรื่องนี้ยอมมีสาเหตุ
43:10เจ้าทำเช่นนี้ดูใจแคบเกินไปห
43:13รือไม่
43:18ท่านอาจารย์ปีนี้นดูร้อนย
43:20าวนานเป็นช่วงน้ำหลากรุน
43:23แรง
43:24คนกลมชลบธานรายงานมารุ่มน้
43:27ำล่างสองฝังทั้งหมด 23 จุดขั
43:30นกั้นน้ำแต่
43:32ใช่แล้ว ยากมาก
43:37มีรอยแตก 15 จุดไม่ใช่เป็นเพรา
43:39ะน้ำหลากรุนแรงหรือจะการ
43:42เปลี่ยนปากน้ำ
43:43แต่เป็นเพราะ ตอนซ้อมขันน้ำ
43:46ถูกโกงวัสดุก
43:47ไม้ที่เอามาใช้กั้นน้ำ ร้วนเป็
43:49นไม้เน้า
43:50ในจำนวนนี้ มีคุณนางท้องถิ
43:53่นหกแห่ง
43:54เป็นคนของหวางเสียฟ้าน
44:02ที่หวังเสียฟ้านทําเนี่ย
44:07เกินไปจริง ๆ
44:15ส่วนอีกเก้าแห่ง ร้วนมาจ
44:19ากสายของท่านอาจารย์
44:20อืมอืม
44:21นี่
44:31ทีวังในสังแฟน
44:33โทษ Debiamente
44:36นี้
44:39ห้วขอบคุณ
44:41วันน plaอย
Comments

Recommended