- 8 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00กันสิ จุง สัง ชี
00:20องค์รัก วัง หลวง ขั้น สี่ จั
00:22น เจา ถวาย พระพร ไทย เขา
00:24ลุก ขึ้นได้
00:26ขอ พระไทย
00:31กันนắtอบกัน สี สัง ค์..
00:32Auckland กันกล ถวาย โทษตาบน สิ ค์.
00:32อ่า munition แรง Dog Har Counsel ได้ไง
00:33ไปกันอั psy
00:35สิ ค์ เราหลังก涯 แล้ว favourite
00:46พระเจ้าค่ะ
00:50องค์รักจันมีอะไรจะพูดเหรอ เก
00:53ี่ยวกับชิ้นเสียงเหลียนใช่
00:54ไหม
00:58ไทยค่าจะสกวินิชัยเอง จั
01:00นเจ้าไม่สะดวกทูน พระเจ้าค่
01:02ะ
01:03องค์รักจันเลี่ยงไปก็ดี จะได
01:06้ไม่ต้องลำบากใจ
01:18พระเจ้าค่ะ
01:18มองค์รักจันเลี่ยงทันก็ไม
01:26่เป็นไร
01:26พระเจ้าค่ะ
01:28ันนี้ด้วยแค่ค่ะ
01:29มีใครละ
01:35พอร์ค่ะ
01:35พอร์ค่ะ
01:35พอร์ค่ะ
01:45องค์รักจันร์ก็ออกไปด้วย
01:48เป็นเรื่องผ่านในครอบครัวของค
01:49่า
01:52พระเจ้าค่ะ
02:11ลูกขึ้นพูดด้วย ไม่ต้องคุ
02:13กเข сил
02:15ขอพระเธ้ทย์ทางเท้า
02:21ข้ารู้ว่าเจ้าเต็มไปด้วยคว
02:22ามเจ็บแค้น
02:23และรู้ว่าเจ้าคงไม่อยากมาคุย
02:25กับข้านัก
02:27แต่เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงงหญ
02:29ิงกับสามแม่เจ้า
02:31ข้าเป็นแม่ของงหญิง
02:33ถือเป็นผู้ใหญ่ในครอบครัว
02:35ดังนั้น ได้แต่ขอให้เจ้าอดท
02:38น ฟังที่ค่าจะพูดสักหน่อย
02:43ไทยหาไม่เพียงเป็นพระมาณดา
02:44ขององค์หญิง แต่ยังเป็นแม่
02:47พิมพ์ของสตรีในแผ่นดิ้
02:48น
02:50สมเป็นหญิงมีการศึกษา พู
02:53ดจาไม่ได้ขัดขึ้น ซ้ำตรง
02:56ประเด็นด้วย
02:57อย่าค่ายค่ายุทธิธรรม ต่อ
02:59เรื่องนี้สินะ
03:03สมเป็นพระมาณาของแผ่นดิ้น
03:05ม่อมชั้นไม่กล้าเก้าล่วง
03:08พูดดิ้นดี แต่ว่าวันนี้ ค่
03:10าจะพูดกับเจ้าในฐานะแม่คน
03:13หนึ่ง
03:14สถานการณ์ตอนนี้ เจ้าอาจจะยั
03:16งไม่รู้ทั้งหมด
03:18ถือว่าให้ค่า เล่าให้เจ้าฟ
03:20ัง จะได้เข้าใจเพิ่มขึ้น
03:36ท่านกวงสุน ขอรบแต่เผา ท่าน
03:40ติดตามทำงานกับค่ามอันนาน
03:42เคยเห็นค่าปล่อยคนผิดรอยนว
03:44นไปสักคนหรือไหม
03:46ท่านเคยเห็นค่า ไม่กล้าทำขด
03:49ี เพราะกลัวอำนาจหรือไหม
03:53และเคยเห็นค่า ปล่อยคนที่ขอค
03:55วามเป็นธรรม ไม่ได้รับความเป
03:57็นธรรม ยังอับจนไหม
04:01ไม่เคยขอรับ นี่คือสิ่งที่
04:04ทุกคนเรียกขานท่าน ว่าท่านเป
04:05๋าบุ้นกิน
04:07และเป็นสาเหตุ ที่ทำให้คนที่ไม่
04:10ได้รับความเป็นธรรม ยังคง
04:12มีความหวังอยู่
04:17ข้าไม่ใช่คุณนางสุดจลิตเพ
04:19ียงคนเดียว
04:20ขอแค่เป็นคนที่นึกถึงประช
04:23าชน
04:23เป็นคุณนางที่มีความเที่ยงทำ
04:26นั้น
04:27รวนเป็นที่พึ่งให้ราศดร
04:31แต่เท้าเกล่าถูกต้อง
04:34ต่อให้ข้าไม่ได้เป็นคุณนาง
04:36แล้วก็ตาม
04:38ก็ยังมีคนอีกมากมาย
04:41ที่จะปกป้องความเป็นทํา
04:44คนที่ไม่ได้รับความทุกยาบน
04:46ั้น
04:47ก็ยังมีความหวังต่อไปได้
04:51แต่เท้า...
04:54ข้าแค่สัทท้อนใจเท่านั้นเ
04:56อง
04:56ขอท่านโกงสุนไม่ต้องใส่ใ
04:59จ
04:59ถ้าห่งเต้มีราชโองการ
05:07ราชบุตเคยก็จะรอดผล
05:10แต่ถ้าเจ้าไม่ยอมถอนฟอง
05:12ท่านเป่า
05:13ก็จะต้องตัดสินลงโทษให้เข
05:14าถูกโมย
05:16ถึงตอนนั้น
05:17จะถูกถอดจากตำแหน่งราชบุ
05:19ตเคย
05:19แต่ก็ไม่มีวันไปอยู่กับเจ้า
05:22สองครอบครัวก็จะพังทั้งหมด
05:25ลูกของเจ้าและลูกองหญิง
05:27ก็จะกำพระพ่อทั้งคู่
05:29ถ้าลงเอยแบบนี้
05:31จะมีประโยชน์อะไรกับเจ้าล่ะ
05:34ถ้าหากมองฉันถอนฟองแล้ว
05:39จะเป็นยังไงเพคะ
05:41ข้าจะให้เงินก้อนใหญ่แก่เจ้
05:43าไป
05:44พอให้เจ้าเลี้ยงดูลูกเจ้าจ
05:46นเติบใหญ่
05:47พวกเจ้าสามแม่ลูกก็จะมีชี
05:49วิตอยู่ยังสุขสบาย
05:53พวกเขาก็ต้องเสียพ่อไปอยู่ดี
05:54โปรดอภัยที่หม่ำฉันทูนต
06:02ามตรง
06:04เช่นนั้นจะต่างอะไรกะขายสามีตัว
06:06เองละ
06:07แล้วเจ้าต้องการอะไร
06:09หรือจะให้ราชบุตเคยไปกับเจ
06:11้า
06:12แล้วให้องหญิงเป็นขี้ป่าผู้
06:14คนอย่างนั้นเหรอ
06:18ไม่ไปคะ
06:20ทูนให้ห้อง
06:23หม่อมฉันไม่ยอมให้เขากลับไป
06:27แล้วเจ้าคิดจะทำได้ไง
06:30ความเป็นทำ
06:32ที่หม่อมฉันต้องการคือความ
06:34เป็นทำ
06:35คืนความเป็นทำให้พ่อแม่ของ
06:37เฉินซื้อเมื่อที่ต้องตาย
06:39ขึ้นความเป็นทำให้ลูกทั้งส
06:40องคนของหม่อมฉัน
06:42และขึ้นความเป็นทำให้สตรีท
06:44ี่ไรที่พึ่ง
06:45ที่ถูกผู้ชายทระยะทุกคน
06:48หม่อมฉันต้องกายคือสิ่งน
06:50ี้
06:51ไม่ใช่สิ่งที่สองบอก
06:53ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สินหร
06:55ือชีวิตที่สุขสบาย
06:56หัวปากนะ
06:59เจ้าเป็นยิงเช่าบ้านคนหนึ่ง
07:01แต่กลับกล้าพูดกับข้าแ
07:02มบนี้ใช่เหรอ
07:04ข้าอุตสาหวังดี ผู้กับเจ
07:05้าอย่างชัดเจนแล้ว
07:07เจ้ากลับมายอมรับน้ำใจ
07:09บอมฉันไม่ได้ตั้งใจ ทำให้ส่
07:13งกริวไปค่ะ
07:14เพียงแต่ความทบในใจ มันยาก
07:16จะควบคุมได้
07:17หากบอมฉันล่วงเกินไป ได้โป
07:19รดประทานอภัยด้วย
07:22เจ้าเป็นผู้หญิงที่หาได้ยาก
07:24คนนึง
07:25ถ้าไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมอ
07:26ื่น
07:27ข้าของเข้าใจเจ้าได้ดี พูด
07:30ไปก็เท่านั้น
07:33ธุรักของข้า ข้าพูดจบแล้
07:35ว
07:36เจ้าไปคิดไหร่ตรองตัดสิ้
07:38นเอง
07:42เด็กๆ
07:49พยาค่ะ
07:50ให้จันเจ้าพานางกลับไป
07:52พยาค่ะ
08:09ไปทูนเฉินห้องเต่มา
08:11บอกว่าค่ามีเรื่องด่วนต้องก
08:13ารพบ
08:14พยาค่ะ
08:15การพยาค่ะ
08:43เฮ้า
08:45เจ้า ได้ทำให้เจ้าลำบากใจหรื
08:47อเปล่า
08:52ไม่ค่ะ
08:56แล้วถ้าจัดอะไรกับเจ้า
08:59คงต้องการให้เจ้า ยกฟ้องแล้ว
09:02สินะ
09:04แต่เธาเปล่า
09:06ไทยเขาตรัดว่า
09:09ถ้าห้องเตพระชธานอภัยโทษ
09:11ฉันสื่อใหม่ จะไม่ถูกลงโทษ
09:14ถาหลอกลวงห้องเต
09:15ที่ตรัดมา เป็นความจริงเหรอ
09:20คะ
09:21ถูกต้อง เป็นเช่นนั้นจริงจร
09:24ิง
09:26งั้นเสียงเรียนขอถามด้วย
09:31นี่เหลือ กฎหมายราชสำนัก
09:38เพื่อเป็นกฎหมาย
09:41ข้าก็จนใจอยู่เหมือนกัน
09:49ถ้าเช่นนั้น
09:51เสียงเรียนเข้าใจแล้ว
09:56ขอได้เท่าเปล่าอนุญาตให้เสี
09:57ยงเรียนพาลูกกลับบ้านเธอ
10:05แต่เจ้าก็ยังฟ้องฉันสื่อหม
10:06าย
10:06ทดฐานทิ้งพ่อแม่ และทิ้ง
10:08ลูกมีได้
10:11ท่านกองสุน
10:14ถ้าตัดสินว่าเชิญสื่อหมาย
10:16มีความผิด
10:18ก็แค่ถูกลงโทรให้บ่อยใช่
10:20ไหม
10:24ถูกต้อง
10:28นั้นเสียงเรียนจะฟ้องเข้าไปทำ
10:30ไม
10:32สู้ถอนฟ้องไม่ดีกว่าเหรอ
10:37ไทยเขารับสังให้เจ้าถอนฟ้อง
10:38อย่าง Labour
10:43แทยเขารับสังว่า
10:46ยินดีให้เงินก้อนใหญ่กับเรา
10:48แม่ลูก
10:50เจ้ารับกึ่นใครไทยเขาเหรอ
10:56ไม่ค่ะ
10:58สิ่งเหลียนยังไม่ถึงกลั
10:59บเป็นคนขายสามีตัวเอง
11:02ถ้าอย่างนั้น
11:05ทำไมเจ้าจะจะคิดยกฟองหรือเพร
11:08าะว่า
11:09หมดลงโทษเบาเกินไป
11:11สิ่งเหลียนก็แค่ผิดหวั
11:19งเท่านั้น
11:21หมดความว่าอย่างไร
11:27สิ่งเหลียนพาลูกมาตามหาส
11:29ามี
11:31เดิมไม่ได้วางแผนอะไรไว้
11:34แต่กลับมีคนใจดีบอกท่า
11:38ได้เท่าเปล่าแห่งสารไข้ฟง
11:40ทุกคนยกย่อง
11:41ว่ายุที่ทำดีนักดีหนา
11:44จะต้องให้ความเป็นเท่มกับสิ
11:46่งเหลียนได้แน่
11:48แต่ใครละจะรู้ว่าที่ผ่านมาทั้
11:50งหมดนั้น
11:52แม้แต่ห้องเต้กับไทยเหา
11:54ก็เข้ามายุ่งกับเรื่องนี้ได้
11:57ในเมื่อแม้แต่ท่านเปล่า
11:58ก็ยังจนใจ
12:02ไม่สามารถที่จะคืนความเป็นทำ
12:05ให้ได้
12:11จนถ่งตอนนี้เซียงเหลียนเพิ
12:13่งจะรู้ว่า
12:16โลกใบนี้นั้นมันมีความยิ
12:18ทธิธรรมอยู่ที่ไหนกันเหลือ
12:19พังแต่เป็นฟ้าเหนือหัวของ
12:20พระชาชน
12:23แต่ก็แค่ฟ้าที่ข้าคล
12:27จากนี้ไปเซียงเหลียนจะไม่เชื่อ
12:28ความยิทธรรมอีกแล้ว
12:31จากนี้ไป
12:34ข้าชินเซียงเหลียนจะไม่เชื่
12:36อกดแห่งกรรมอีกแล้ว
12:40และจากนี้ไป
12:42ถึงแม้ว่าข้าต้องตายได้ค
12:44วามให้เป็นทำ
12:45ข้าก็จะไม่มีวันร้องทุก
12:48ชาก่อน
12:59ชินเซียงเหลียน เจ้าว่ายัง
13:01ไงนะ
13:04ถึงข้าจะตายก็ความไม่เป็นทำ
13:08ข้าก็จะไม่ร้องทุกอีก
13:10หันกับมา
13:17ข้าเคยบอกเจ้าหรือว่า
13:20จะไม่ทวงความเป็นทำให้
13:22ข้าเคยบอกหรือว่า
13:24ข้าจะปล่อยเชิญสื่อเมื่อร้อย
13:26นวนเหนื้อกฎหมาย
13:28วันนี้imatยาจะทำให้เจ้าเห็นว่า
13:31ความยุทธิติธรรมเป็นยัง
13:32ไง
13:34กดแห่งกรรมนั้นอยู่ที่ไหน
13:39ดิเธอเปล่า
13:43ดิโปรดช่วยค่ะด้วยเธอ
13:50ผมขอรักจัน
13:53ขอรับเธอค่ะ
13:54ไปจวนราชมุตเคยเดียวนี้
13:56จับตัวเฉินสื่อเมื่อมาตั้งน
13:58ั้นเธอดี
13:58จะได้จักช้า
14:00ขอรับ
14:29ค่ะ
14:35องขรักจัน
14:37ถ้นก็มาได้ยังไง
14:40ฟาบาททองแต่ตั้งจันเจ้าให้
14:41เป็นองขรักหรวงข่านสี่
14:43แม้จะเดินอยู่ในวัง
14:43ก็ไม่ต้องพวกป้าย ไปไหนได้ทุก
14:45ที่
14:46นับศาอะไรกับชวนราชมุตเคย
14:48ละ
14:49องขรักจัน ท่านมาเลือกอะไร
14:51แต่เท้าเปลาสั่งให้ค่านำตัว
14:53ท่านไปดำเร pedestal
14:54กนี้ที่สารไขฟงเดี๋ยวนี้
14:56อะไรเนื้อ
14:58อะไร Johnny
14:59เธอไปกับข้าแต่โดยดีจะดีก
15:01ว่า
15:02ถ้าให้ข้าเชิญท่านไปด้วยไม้
15:04แข็ง
15:04Morning quem you rebel being your am i my bak
15:08เธอเลย
15:09บ้างอาจ
15:10แค่ไปธิกราชบุทเกย
15:12อย่า brain to death
15:12แจ้าเหลือ
15:13ต่อไปท่านเปล่า
15:15ก็ไม่กลาเยอะสรุมรรยาติแ
15:16บบนี้
15:17ถ้าเป็นท่านเปล่าอาจจะไว้
15:18หน้า
15:18แต่ท่านอาจจะไม่รู้ว่า
15:21ข้ามาจากรุดระพบ
15:22ด้วยนิสัยของข้า ข้าอาจจะ
15:24ฟันขอท่านมาไหร่ก็ได้
15:28องข้ารักจัน อย่าเพิ่งมาโห
15:31ข้าตามถ้าไปก็ได้
15:33ไปได้
16:04โอ้งหญิง ทุนโอ้งหญิง เก
16:08ิดเรื่องแล้วไหมค่ะโอ้งหญิ
16:09ง
16:10เกิดเรื่องอะไรเหรอ
16:11ได้จะบุดเคย ถูกพาตัวไปไหมค
16:13่ะ
16:15อะไรนะ พาไปที่ไหนเหรอ
16:17สารไทฟง
16:30ห้องเตอสดี
16:31เธอไว้มันคบเสด็จบ้า
16:43เสด็จบ้า มีเรื่องอะไรเร็กดูน จะ
16:45พบลูกอย่างนั้นเหรอ
16:47พวกเจ้าออกไปให้หมด ข้ามีเรื่องจะ
16:50คุยกับห้องเตอ
16:51พยัค bara
16:52อ๋าสเด็ตแร่นี้มันเกิดเรื่
16:56องอะไรขึ้นกันหน่isc
16:59ที่แม่เชิญห่องเตมา
17:01ก็เพราะเรื่องนี้
17:02จะต้องให้ห่องเตอออกหน้า
17:05สเด็ตแร่เชิญต่อได้เลย
17:07แม่ต้องการให้อําพยโทษ
17:09ช่วยคนคนหนึ่ง
17:10ช่วยคน
17:12ช่วยใครกันเหลื clouds
17:14ราชบุด เกิ๋ยเชิญซื้อ mir
17:16น้องเคยของเจ้า
17:18อ suk
17:21สวัสดสวัสดสวัสดสุด
18:07สวัสดสวัสดสวัสดสุด
18:21สวัสดสวัสดสวัสดสวัสด
18:23สวัสดสวัสดสวัสดสวัสด
18:26สวัสดสวัสดสวัสดสวัสด
18:31สวัสดสวัสดสวัสดสวัสด
18:31สวัสดสวัสดสวัสดสวัสด
18:31สวัสดสวัสดสวัสดสวัสด
18:31สวัสดสวัสดสวัสดสวัสด
18:33สวัสดสวัสดสวัสดสวัสด
18:41สวัสดสวัสดสวัสดสวัสด
18:48สวัสดสวัสดสวัสดสวัสด
18:50สวัสดสวัสดสวัสดสวัสด
18:51สวั
18:51ทำให้จูด แต่ว่าจะกับเฉินสื่
18:55อใหม่เป็นสามีภรยากัน
19:03ระหว่างพวกเราหมดความผูกพันเป
19:07็นดาแล้ว
19:07รัวแต่อาจไม่เป็นอย่างนั้น
19:29เจ้ากับเขารู้จักกันมาตั้งแต
19:32่เด็ก
19:35สิบปีของการเป็นเพื่อนเล่น
19:38สิบปีที่เป็นสามีภรยา
19:40ต้องให้การกระทําของเขาทำให้เจ
19:46้าเจ็บปวดถึงที่สุด
19:49แต่ความรักที่ผ่านมา จะจ้างหาย
19:51ไปหมดได้เหรอ
19:54ท่วงพอเป็นทําให้พ่อแม่
20:03และลูกมันเรื่องนึง
20:05จะต้องเห็นเขาหัวหลุดจากบา
20:08มันก็อีกเรื่องนึง
20:12เซียงเหลียน ทางที่เจ้าเดินมา
20:15หัวใจแตกสลาย และทุกข์จนพ
20:18ูดไม่อบ
20:19และจะให้เจ้าต้องติดภาพ
20:21ที่ไม่มีวันลืมได้ ไปตลอดช
20:23ีวิตทำไมแล้ว
20:32ท่านเป้าไม่อยากจะเห็นเจ้า ต้อง
20:35เจ็บปวดเป็นพุก เจ็บทําอี
20:37ก
20:38เจ้าอย่าไปจะดีกว่า
20:45สิ่งเหลียงเขาใจ ว่าวันด
20:48ีของแต่เธอเป้า ให้เป็นปลายตาม
20:52นั้นเธอ
20:56อย่างนี้ก็ดีแล้ว เจ้ากับลูก
20:59ลูกก็อยู่ที่ห้องพักดีไปก่
21:02อน
21:02เซ็ดเรื่องเมื่อไร จะมาแจกขาวให้
21:05รู้
21:16ท่านกองสุน ปรวจหยุดก่อน
21:20ท่านกองสุน ถ้าห้องเต้ยามอภ
21:24ัยโทษ
21:26แต่ถ้าเท้าเป้า ยังต่าสิน
21:27ลงพ่อต่อไป ไม่เท้ากับขัดร
21:30าชโงกาลเหรอ
21:33ถ้าหากเป็นชั้นนั้น แต่เธอเป้าก
21:35็จะ...
21:43แต่เธอเป้าเมื่อจัดสินใจไปแล
21:45้ว ท่านก็ยอมมีแผนการของท
21:48่าน
21:55เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงท่านเหร
21:56อ
22:11เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงท่านเหร
22:19อ
22:19องค์หญิงตั้งขันลูกของเขา
22:21ตอนนี้เป้าเจิงคงไม่ปล่อยเขา
22:23แน่
22:23เห็นแก่หน้าหลานสักครั้ง ช่
22:25วยเขาด้วยเธอ
22:36แม่เองเคยเรียกเป้าเจิงมาคุ
22:39ย
22:39ถ้าฮงเทไม่มีราชโองการ เขาจะ
22:42ต้องประหารฮอมวด เขยอย่างแน่
22:44นอน
22:44Бог hypccl
22:46แบ่แพบเจิง ไม่ได้ทำผิด
22:47แต่เธอเฉณซื่อเมื่อได้ละที่สม
22:49ขวรตาย
22:50ฮงเท หรือว่าโทนหรืhouses parents
22:54ไม่มีควร년ite Cory
22:55เป็น despite ไม่埋ติ studios
22:56ยัง мирตัว เดียงต้องกับพระเม
23:01า ท่างทังที่ทุ์ ยังไม travels
23:02ยังไง yeah
23:05เขาก็ por Bristol
23:05เฉดมา
23:08ฉันซื้อใหม่색ท llegóกว่า
23:09เร็วกว่า เม Richards
23:11หากข้าก็เป็นคนหรือ dü faster
23:12รูปก็มีรัดความโอกาลช่วย
23:15เขา
23:15ถ้าเรื่องนี้พัลออกไป
23:17หรือพวกคร้อ Called
23:19และactivelyหรือขา horizontal
23:21หรือ Funny
23:22whom he's doing
23:22siis เสร็จนี้
23:27แม่จะทำให้ mugh
23:30ใครเยี่ยงใน
23:33เซ็ดมา... ลูกเคย... อักตัญ Y. หร
23:36ือ
23:37ไม่ฟังคำสั่งแม่.. คืออัก
23:39ตัญ Y. א� ก็ตรแทย์ Y.
23:40แม่ขอให้อภัยโทษให้คน", ทุ
23:42งบอกปัติครั้งแล้ว..คลังล่
23:44า...
23:45ไม่ศรรับ飛ks หรือ ท้องให้แม
23:46่ครุกเข่อขอร้อง
23:51ก็ได้.. ได้!
23:55งั้นแม่จะครุกเข่าขอร้องของ
23:57เต่ ผู้บรีชา schedulesก็ได้
23:59เซ็นเด็ดบ้า ไม่ได้เด็ดขาดนะ
24:05ลูกจะเบียวราชเจ้าโอกาล ช่
24:06วยชีวิตฉันสื่อใหม่ก็ได้
24:09ไม่ใช่แม่อยากบังครับเจ้า แม
24:11่เองก็รู้สึกจนใจจริงๆ
24:15เซ็นเด็ดบ้าไม่ต้องพูดแล้ว
24:20เด็กๆ
24:27พัญค่า
24:29สั่งห้องโซงอักษรจะได้มึก
24:31ผู้กัน ข้าจะเขียนราชโอกาล
24:33รับด้วยกล้าว
24:39เสด็จแม่สวาพระทัยเธอ ลูก
24:41จะสั่งให้คนนำราชโอกาลไปที่ส
24:43ารไคลปรง
24:44เพื่ออภัยโทษ ให้กับฉันสื่
24:46อมัย
24:48ถ้างันต้องรบกวนห้องเต้แล้
24:50วล่ะ
24:59ต้องรับด้วยกล้าว
25:12ต้องรับด้วยกล้าว
25:24แล้วชินเสียงเหียน ตัดสิน
25:25ใจยังไง
25:27นางตัดสินใจเชื่อฟังแต่เท้
25:29า ไม่ไปดูการลงโทษ
25:31อืม...ดีมาก
25:36อ่า...
25:39แต่เท้าครับ
25:40ขน้อยมีเรื่องอยากถาม
25:42แต่ไม่ทราบว่าจะเหมาะสมไหม
25:46ท่านโกงสุน เทินถามมาได้เลย
25:49ครับ
25:51แต่เท้าสั่งให้
25:53จับตัวเช็นสื่อเหมย
25:54มาดำเนินขนี้ แม้ทุกคนต่าง
25:56ยินดี
25:58แต่ว่าไทยเหาทรงรับสังว
25:59่า
26:01จะให้ห้องเต้สกอภัยโทษ
26:03ถ้าทำแบบนี้ คงยากจะสู้พระพั
26:07กไทยเหาได้
26:10ท่านโกงสุน กำลังเป็นห่ว
26:12งแทนข้าสินะ
26:14ขน้อยมีกล่า
26:16เพียงแต่ว่า...
26:21ท่านโกงสุน ข้าเป็นบันดิ
26:24ตที่ถุ่มเท
26:25สึกษาสอบเป็นคุณนางมาหลาย
26:27ปีเพื่ออะไรกัน
26:29ก็แค่ อยากอาศัยตำแหน่งคุ
26:33ณนาง
26:34มาช่วยเหลือประชาชน เท่าที่ข
26:36้าจะทำได้
26:38เพื่อให้ความเป็นธรรมกับโล
26:40ก
26:40และรับใช้ผู้คนเท่านั้นเอง
26:45แต่ถ้าห่วงใยบวงประชา ขน
26:47้อยเทียบไม่ติดเลย
26:52ไม่
26:53ท่านโกงสุน กล่าวผิดแล้ว
26:56ท่านโกงสุน มีความรอบรู้ท
26:59ั้งอดีตและในปัจจุบัต
27:00หากต้องการข่ายคว้าความร לעำ
27:02หูยไม่ใช่เรื่องยากเย็น
27:04แต่กลับมาช่วยใครอยู่ที่ส misunderstanding
27:08วันๆ ต้องคอย เข้นสมองช่วยคล
27:10ี่คลายคดี
27:12บัตรนี้ก็ไม่ได้มีธานะดีอะไร
27:14แล้วท่านโกงสุนทำไปเพื่ออะไรล่
27:17ะ
27:18ขนน้อยเรื่องสายความซื้ษรรษส
27:20ุจริษของท่าน
27:21แล้่ làmorkraiจài stayed my granted
27:23ท่านครับ
27:25ไม่
27:27นั่นเป็นเพราะ
27:28ท่านโกงสุน
27:29มีจิตใจห่วงยายผู้คน
27:33ตรวนองคารักจัน
27:36ท่องในยุทภพผาดผลถั่วลา
27:39เดิมนั่นเป็นอิสระเซลี
27:43แต่กลับยอมมาอยู่ในกรเบียบ
27:45ของราชสำนัก
27:47เขาทำเพื่ออะไรล่ะ
27:50จันเจ้ามีมโนธรรมนับใจ เพ
27:52รียดความชั่วร้าย
27:54รู้ว่าแต่เท้ากำจัดคนเลวโดย
27:56ไม่กลัวอำนาจ
27:58ถึงได้ยอมมาเป็นขุนนางรับ
28:00ใช้ราชสำนัก
28:02ถูกต้อง
28:04พวกเราสามคน ไหนเลยเคยทำเพื่อส่วนต
28:07ัว
28:08ถ้าหาก ถูกปลดพอค้าเฉินเส
28:11ือเมือนนั่นเรื่องเล็ก
28:13แต่หากตามใจเบืองบน
28:14จนกับผิดเป็นถูกสี่เรื่องให
28:16ญ่
28:17พกป้องความเทียงทําคร Aeg Arenacan
28:20กังวนการได้เสียส่วนตัวน
28:22ั่นเป็นเรื่องเล็ก
28:24สิ่งใดใหญ่เล็ก สิ่งใดสำ
28:26คัญ เห็นอยู่ชัดชัด
28:29แล้วท่านกวงสุน จะต้องวนแท
28:32นข้าไปทำไมกันล่ะ
28:35ว่าจาร้ำข้านี้ เตือนสติได้ด
28:38ีนัก
28:39ข้าน้อยจะจดจำ ไม่ยอมลืมเลื
28:42อนขอรับ
28:55เฟฎแม่ เชื่อนส разбดเขยด้วย
28:59ไม่ต้องร้อนใจร่งห้องแเตสส
29:01งหรับปากว่าเป็นอัพยโทษ
29:02ไม่ได้
29:03ถ้าเราห้องแเตก็คงไม่ทัน
29:05ทำไม?
29:06ท่านเบาสงคลมาจับเขาไปสานไคร
29:08ฟงettle
29:27เฮิยเฮ้อ
29:28เฮ้อ
29:29เฮเท้าเปรา
29:38ท่านทำอะไรเนี่ย
29:39ลาทท่งคนไปจับตัวข้ามแบบ
29:41นี้
29:41หรือว่าไม่เห็นแก่กฎหมายอย
29:44ู่ในสายตาละ
29:45ท่านราชบุตเคยยะเพิ่งกลด
29:47ปะ
29:48ให้ข้าให้ท่านได้พบใครสะก่
29:50อน
29:51ท่านโกงฟึน
29:56เชื่อนทางนี้ครับ
30:02ท่านผู้นี้ก็คือ ใจท้าสุน
30:05เดี๋ยวเมืองหรูโจ
30:06ราชบุตเคย ตอนสอบได้จองหวน
30:12ก็ไม่มีข้าวแจ้ง ตลับไปท
30:14ี่หรูโจ
30:15ไม่น่าขาดถึงไม่รู้ว่าราช
30:17บุตเคยมาจากอำเภอสูชมมูบ้
30:19านทรักบุญชน
30:20หรือว่า วัด ไฟวิน อำเภอเห
30:24อเฟยกันแน่
30:29อมิตะพูด อาตบาหยวนฟง
30:35ใต่ซื้อหยวนฟง ท่านเป็น จะ
30:39อาวาดวัดไฟวิน อยู่ที่เหอเฟ
30:41ย
30:42ที่ที่ท่านราชบุตเคยร่ำเรี
30:44ยน ตอนเรียนอยู่ที่วัด คงคุณ
30:47เคยกันได้หี่สะ
30:51ท่านเป้า อาตมากับฉันสื่อเห
30:55มย ที่ลำเรียนที่นั่นคุณเคย
30:58กันได้
30:59แต่กับราชบุตเคยนั่น อาตมา
31:02พังจะพบเป็นครั้งแรง
31:06แต่เท่าสุด ได้ซื้อ รบควรท
31:11่านทั้งสองมาเป็นพยายาม
31:14ตอนนี้ ฐานะของราชบุตเคยยัง
31:17ไม่ชัดเจ็ด จึงขอเฉินท่านท
31:19ั้งสองกลับไปพักผล
31:20อาตมาพูด เชิญท่านทั้งสอง
31:28ราชบุตเคย ตอนนี้ยังมีอะไรจะพ
31:32ูดอีกไหม
31:34ก็ได้ ขยอมรับว่า ข้ามาได้
31:38มาจากวัดไไปวินล็ก
31:42แต่ริธิค่าเป็นจอหงวน และ
31:43เป็นราชบุตเคย เป็นความจริ
31:46งทุกปราการ
31:47เรื่องนั้นแน่นอน แต่ว่าในมื
31:50อค่านั้นมีคดีที่เกียวของก
31:53ับท่านอยู่หลายคดีด้วยกันใ
31:55นตอนนี้
31:57ทำไมท่านไม่ตามข้าไปคุยกันใ
31:59นสารสะหน่อยละ
32:02แต่เปลาหมายถึงคดี 3 ศพนั้นช
32:04่ะมั้pak
32:05ถูกต้อง
32:07ข้าเคยบอกปันยังไง
32:09ว่าการตัκอยู่ของ 3 คนนั้นไม่ได้
32:11เกี่ยวของกับค้า
32:12อืม
32:14ตอนเว่ยหมิง มาสารภาพรับผิด
32:17ในคดีนี้
32:19ก็ยังพูดไว้อย่างนี้เหมือน
32:20กัน
32:21ในเมื่อเว่ยหมิงก็ยอมรับผ
32:23ิดไปแล้ว
32:24ท่านเปลายังจะให้ค้ามาขึ้น
32:26สารไขฟงอีกทำไม
32:28ข momentsล traffickingก็ถ ทั้งหมดนี้
32:29ขั้นเบค ข้อหลักสางสตรงาม แล
32:31ะ treatments
32:31Sonramutเบค พอคกย์เตือลวงครับโ
32:32หลพระประหน่า
32:32แต่ทุกเรื่องหลวงเชื่อมโยงก
32:35ับท่านทั้ง explained
32:37อีกเดี๋ยว ข้าจะดำตัวเบค็
32:40เลยหมายการใน zaczy estão
32:41Events ถ้า scientific and怪給你
32:41รกว่าท่านไม่ยอมไปด้วย
32:44ข้อ กับท่าน ไม่มั่นใจ
32:47อันเป็น abrir форм frozeว่า�전
32:51เฮ้ย เป็นนี้แล้ว
32:53ถ้าติดตามท่านเป create choreography ไปขึ้นส
32:54าร
32:56ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเนี่ย
32:57เดี๋ยยย!
32:58ขาดจะไปพบคุ้ค กับท่าน ในส
33:00าร ก็เล่ากัน
33:01จันอาที่
33:02ขอร central
33:03มีคำสั่งเปิดสาร
33:04ขอรพ
33:18เบิดตัวนักโทพเว่ย ไม่เป็น
33:21tiden
33:21โทษไว้มิงขึ้นสาร
33:41ไว้มิง
33:45กระรับติดเทา
33:47เมื่อวาน เจ้ามามอบตัวที่สารใ
33:50ครฟง
33:51แล้วเจ้าก็ได้สรพ 점ผิดกับข
33:54้าในสารแห่งนี้
33:56วันนี้
33:57ข้าจะbudsต่ายสวนเจ้าอีกครั้ง
33:59นึง
34:01ข้ากลับผม
34:02ก็หยอมรับผิดไปแล้ว
34:05แต่เผาเปล่า
34:06จะต่ายสวนอะไรอีกลับ
34:10ในคำสรพภาพยอมรับความผ
34:13ิดทั้งหมดของเจ้านั้น
34:17ข้าจะพูดออกมาทีๆเรื่อง
34:21หากมีอะไรเปลี่ยนแปลงคำให้การ
34:24เจ้าต้องเสนอมาในสารแห่งนี้
34:27เจ้าเข้าใจไหม
34:30ข้าหน่อยเข้าใจ
34:33จะคำให้การ
34:35องค์หญิงอยากรับจองหวันเฉิ
34:38นซื้อเมื่อเป็นคู่ครอง
34:40เจ้าตรวจพบว่าเขามีลูกเมี
34:42ยแล้ว
34:43ดังนั้น
34:45จึงหาคนที่มีชื่อแซ่เดียวก
34:47ัน
34:47จนได้พบกับบันดิท Births ตกจ
34:50ากวัตร ไปวิน
34:52และได้สับเรียนรถวัตรของพ
34:54วกเขา
34:55และก็สวมรอยให้เขาเป็นราสๆ
34:58เคย
34:58เป็นเช่นนี้ใช่พ és
35:00เป็นอย่างนั้นจริง
35:03แล้วเพื่อป้องกั้นไม่ให้
35:05ความลับต้องรัวหรายออกไปผ่
35:08ายนอก
35:09จึงสั่งให้องค์หลักหฮาชี
35:10บไปข้าเฉินซื้อ
35:11เมื่อจากวัตรไปวิน
35:13ฟังในป่านอกประตูเมืองจะวัน
35:15ออกเป็นความจริงหรือไหม
35:17infrared ศวัลกลาฝ์
35:20ราช carpet เกิดเดิมเป็นษามตเทียง
35:22เหลียญ
35:23ต้องมารองทุก hág
35:25ตอรกะว่าเฉินสื่อมัย
35:27ทิ้งลูก ทิ้งเมีย
35:30ข้าจึง เฉิน เฉิน ชุนกำนัน
35:33หมู่บ้านระกูนเฉิน
35:34มาให้ชีตัว
35:37แต่ว่าเจ้ากลับติดสินบนให
35:40้การเท็ด พายหลังจึงส่งหาร
35:42ฉีไปค่าเขาปิดบากใช่หรือไม
35:45่
35:48ขอรับ
35:51ฉีนเสียงเหลียน มีอาจทนเห
35:54็นราชบุตเคย ต้องถูกโรงโ
35:56ทษ
35:57จึงยอมถอนฟองและกลับไปบ้าน
36:00เกิด
36:01แต่เพื่อคุณรากทอนโคนตัดไฟแต
36:03่ต้นลม จะจึงส่งหารฉีไปค่
36:06าพวกนางแม่ลูกมีเรื่องชันนี้
36:08ไหม
36:09ได้ทางเปล่า ถึงค่าน้อยจะส่ง
36:13หารฉีไปตามค่านาง แต่ก็ไม่สำเร
36:17็จ
36:18นั่นเป็นเพราะว่า หารฉียัง
36:21มีจิตสำนึกความเป็นคนจึง
36:23เลือกค่าตัวตาย
36:25ชิ้นเสียงเหลียนแม่ลูกจ
36:26ึงรอดชีวิตมาได้ แล้วเข้ามา
36:29ลองทุกกับค่าอีกครั้งหนึ่
36:31ง
36:34คำสรภาพนี้ เจ้ามีอะไรที่จะเปลี่
36:37ยนแปลงอีกหรือไม่
36:40ไม่มี ค่าน้อย ยอมรับทุกข้
36:44อหา
36:45ดี เมื่อเป็นเช่นนี้ ฟังคำตัด
36:51สิน
36:52อ่ะ ช้าก่อน
36:56ทำไม เจ้ายังมีอะไรจะพูดอีกเหร
36:59อ
37:00ไม่เท่าเป่า ถึงแม่ ค่าจะยอ
37:03มรับความผิด
37:05แต่ทั้งหมดเนี้ย ไม่ได้เกี่ยวข
37:08้องอะไรกับท่านราชบุตเคยเลย
37:11อุกบัก จะเกี่ยวกับเขาหรือไม
37:15่เกี่ยว ค่าตัดสินเอง
37:17เจ้าไม่มีสิทธิ์มาออกความเห
37:19็นทีนี้
37:25โรยมิง จะเป็นพ่อบ้านจ้วน
37:28ราชบุตเคย
37:30กลับไม่เห็นกฎหมายอยู่ในสายต
37:32า
37:33สร้างให้องคารักหารชี ค่าผู้
37:36ไว้สุด
37:37จัดไอเชิญซื้อเมย แอบอ้าง
37:39เป็นผู้อื่น
37:40ทําผิดฐานหลอกรูงห้องเต สาม
37:43ทีวิตต้องตาย
37:45สองครอบหลัวต้องล่มสลาย
37:47ความผิดนักหนา ไม่อาจให้อภ
37:50ัย
37:50ตามกฎหมายแห่งตาทรง
37:52ค่าขอกัดสินประหารเจ้า
37:55เจ้าดาที
37:56ครอบ
38:17เต็มข้าจัดฟ้า somebody
38:20เกิรด
38:22เกิรด
38:23เกิรด
38:24เก็มข้าเกิรด
38:31เกิรด
38:42รัน!
39:24สุดท้าย สุดท้าย
39:50แม่ ข้ากับต้องไม่ไปเล่นได้ไ
39:52หม
39:55ไม่ได้จ๊ะ แต่เท้าเปล่าสั่งเอ
39:57าไว้ ไม่ให้พวกเราเอาจากห้อง
40:00ทำไมล่ะ
40:03เพราะว่า แต่เท้าเปล่ากำลัง
40:07ตัดสินคดี ถ้าพวกเจ้าออกไป
40:09วิ่งเล่น ก็จะเป็นการรุบกว
40:11นได้เท้า
40:12เป็นคนแล้วที่ไหนเหรอ
40:17แม่เองก็ไม่รู้เหมือนกันจ๊
40:19ะ แต่ถ้าชุนเกิดโตแล้ว หาบ
40:22ทำชั่วรู้ไม่รู้
40:23รู้แล้วครับ งั้นค่ากับต้องไม
40:25่จะเล่นในบ้าน
40:27จ๊ะ ในลอง
40:30ดลเผคาะ
41:14ราชบุทธิ์เขย
41:15ไอ้เท้าเปล่า
41:20เมื่อกี้
41:22ตอนที่ตับสินลงโทษ
41:25เว่ยมิงไปนั้น
41:27ท่านก็ได้เห็นแล้ว
41:30ไม่สาบท่านรู้สึกยังไง
41:34เอ่อ ไว้มิง
41:36ทำผิดคิดชั่ว
41:37อย่างมหันนัก
41:38สมควรตายแล้ว
41:41ท่านเปล่าตัดสินคดี
41:43ได้อย่างเที่ยงทำ
41:44เขารู้สึกเรื่องสายอย่างยิ่ง
41:47อย่าเพิ่งเรื่องสายข้าเร็วไปน
41:49ัก
41:50ตอนนี้ถึงตาท่านแล้วล่ะ
41:54เมื่อกี้ไว้มิงก็ได้พูดไปชั
41:55ดเจนแล้ว
41:57ว่าเรίαςพูดนั้นไม่ได้เกียวค
41:58่องกับฆ่าเลย
42:00ไม่ว่าจะเกียวค่องหรือไม่นะ
42:02นั่นเป็นเรื่องที่ค่าต้องใต่
42:04สวนท่าน
42:05แล้ languages YEOT
42:11ในมือของฆ่ามีอีคดีน
42:13ірิ้นเซียงเหลียนจากหมู่บ้าน
42:16กลาบุры
42:17ฟองสามีเฉิ้นสื่อเมย
42:20อากก็ตันอยู่ และทิ้งลูกทิ
42:22้งเมียก
42:23และท่านคือจำเลยที่ถูกฟองรอง
42:26ไม่ทราบว่าท่านจะแก้ตัวยั
42:29งไง
42:29ท่านพอท่านแม่ของข้า
42:41สีชวิตเพราะว่าอดอยากที่บ
42:42้านเกิด
42:44ตอนนั้นถ้าอย่างอยู่ในเมืองหล
42:46วง
42:46จะไม่รู้เรื่องอะไร
42:47ถ้ารู้ดีว่าข้าผิดฐานอัก
42:51ตันยู
42:53ข้ายนิรับการลงโทษจากใต้
42:55เท้าเปล่า
42:59แล้วขอหาทิ้งลูกทิ้งเมี
43:01ยจะทำยังไง
43:04ท่านเปล่า
43:08สามีพรยาในโลก
43:10ไม่ใช่จะอยู่กันจนแก่จนเท่า
43:13ถ้าท่านเปล่าจะลงโทษข้าเร
43:15ื่องนี้
43:17ถ้าก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
43:20อืม ท่านยอมรับตรงไปตรงมา
43:23ดีนะ
43:25ในเมื่อท่านเปล่าอยู่บนบันล
43:26ัง
43:27ข้าเองไหนเลยจะกล้าบบิดพริ
43:29้วได้
43:31ข้าพร้อมรับการลงโทษจาก
43:33ท่านแล้ว
43:33ร้อมรับการลงโทษ
43:34ตวลงโลก
43:36รับท่านขอเจ้า
43:38ข้าไม่ได้
43:42มันเต็ม ขนคást
43:47จบโทษฟสิทษณ์
43:50รับท่านขอคุกสิทฟัต์
43:58หวังท่านกันที่คา
44:02อืม ท่านขนแกท่านกัน
44:03รับตัวทศัยทันกัน
44:03ตัว 想得开 别爱佳佳
44:06光红 打亮 开口笑
44:10我碰个摇 比多仇人好
44:14让人一步 世界大多了
44:18只信号 既然 总会被看到
44:22不需要 继续 让别人知道
44:25正成功 永远 才是好
44:30长过人情 冷暖 最明亮
44:36现在将谁 傻瓜 研制过草
44:39愿会好心 又好爱
44:43人生有什么 才不算善
44:48自己快乐 满意就好
44:51自己快乐 满意就好
44:54自己快乐 满意就好
Comments