- 3 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0413 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา
00:07ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:09บชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี
00:12ควรได้รับคำแนะนำ
00:31ม่อมฉันต้องขอประทานอาภั
00:32ยที่เสียงมารยาศ
00:40แต่ม่อมฉันเก่งว่า
00:42มาราคงเป็นห่อมของใครไม่ได้
00:43อีกแล้ว
00:46เพราะมาราเป็นของกำผมแล้ว
00:49พี่มันอะไรกันชาย
00:59ม่อมฉันชอบมารามานานแล้ว
01:01เลยตั้งใจจะมาขอคับเด็ดรุ่ม
01:05ฉันชาย
01:17มารา
01:18ทำตามที่ฉันพูดไว้ก่อน
01:31คุณชาย
01:32เจอพูดไปรอคอน
01:36จะให้มอมฉันรอให้หลายของต่
01:38อเด็ด
01:38มันเหยียกหน้า
01:39นี่กว่านี้เหรอ
01:41ไหนบอกว่าแม่มาราไม่มีใครเ
01:42นี่ย
01:43แล้วนี่มันอะไรกันมอบ
01:45มอมฉันต้องขอประทานอาภัย
01:47ท่านหลูงไม่ทราบเรื่องนี้มาก
01:49่อน
01:50ประยุดเลย
01:52บาราเป็นคนของลุง
01:55ลุงจะเจ้าใครๆก่อนได้
01:58แล้วทำไมถึงมาร่วงเกินคนของล
02:00ุง
02:06มอมฉันรักบารามานานแล้ว
02:09ตั้งแต่อยู่ขณะละครหลวม
02:11จนถึงตอนนี้ก็ไม่เคยเลือกรั
02:12กได้
02:16เด็ดรุงให้โปรด
02:18ยกมาราให้มอมฉันได้ไหมพระย
02:20ักฐาน
02:24สัญชาย
02:31นี่คัสatorio ให้ Hunเข้ามา
02:33มอมคายจะมาคุ้วของคุณมารา
02:37แต่ตอนนี้มอมข้อใจแล้ว
02:40ว่าพวกเจ้านายไม่มีสัιจจั all
02:42that
02:42สella ไห생 inches
02:42ดีแต่ชายอำนาจบัดใหญ่กกฎ
02:45ทีคุณอื่น
02:45หยุดเลยแล้ว นี่มันไม่จริงฝ
02:46่าบาด
02:47พร้อม นายออกไปก่อน
02:49เดี๋ยวแล้วอธิบายในฟังที่
02:50หลัง
02:52เฮ้ย!
02:53เฮ้ย!
02:53ถ้าจัดหนึ่งเลย จับมัน!
02:57ไม่ต้องรูนมา
02:59ถ้าจะเอาเรื่องมาได้จังที่สุด
03:15ฉันขอโทษน้ำมาแล้ว
03:17ที่ไม่ได้บอกก่อนว่าจะทำแบบน
03:19ั้น
03:20แล้วฉันก็คิดไม่ถึงว่าพ
03:22ร้อมจะมาได้ยิน
03:26ผมสันเข้าใจไปค่ะ
03:29ดีแล้ว
03:30เขาจะได้
03:31เริ่มมาอุ้นไวกับผมสันสิ
03:33ทธี
03:38เรื่องพร้อม
03:40ฉันว่ารอให้ใจเย็นๆ ก่อน
03:41ค่อยคุยกันนะ
03:44ส่วนเรื่องพระองค์โชรสิต
03:46ท่านของกลิว
03:48และคงไม่มายุ่งกับเธอแล้ว
03:52ส่วนเรื่องของฉันกับเธอ
03:54เรื่องจะพูดกับพ่อของเรา
04:11เรื่องเรื่องเรื่องแต่งงานกับมาล่
04:13า
04:17เธอ
04:18หรือจะไม่รับผิดชอบคนของล
04:21ุง
04:24มอมฉันยินดีแล้วพี่ชอบมา
04:26ล่า
04:28ดี
04:31เก็ดลุง
04:33แล้วเพื่อนของมอมฉัน
04:35มันมูกเขามาถึงในวัง
04:38หรืออย่างทำร้ายร้าคาชาย
04:41มันจะต้องติกครบถึงสามเรื่อง
04:44มันจะได้สาสม
04:46ก็ต้องมายุกมาแล้ว
04:48เรื่องครบของมันไปเลย
04:51แล้วเตรียมตัวแต่งงานกัน
05:13เธอ
05:13ฉันขอโทษนะมาล่า
05:14ฉันแค่ตั้งใจจะช่วยเธอ
05:16จากพระองค์ชนละสิทธิ
05:18เดี๋ยวฉันจะไปอธิบายกับพอ
05:19มเอง
05:23ส่วนเรื่องการแต่งงานมันจะไม่
05:25เกิดขึ้น
05:28เดี๋ยวเราจะไปทูนกับท่านป้า
05:29ให้คุยกับท่านลุงเอง
05:35ขอบพระทายไปค่ะ
05:49ป้าเห็นด้วยกับท่านพ่อของ
05:51ชายรามนะ
05:52ว่าเราสมควรที่จะต้องแต่งงาน
05:55กับแม่มหลา
05:57แต่มหลารักพร้อม
05:59ชายทรยศเพื่อไม่ได้ครับ
06:01ทรญศอะไรกัน
06:03เขาทํากับเราถึงเพียงนี้
06:05ยังเรียกได้ว่าเป็นพื้นก
06:07ันอยู่อีกหรือ
06:09templor
06:10แต่ชายเขาใจพร้อมนะคะ
06:12ถ้าเป็นชาย
06:14ชายเขาก� precipพร้อมเหมือนกัน
06:17ท่านป๊าช่วยทูนท่านพ่อให้
06:20หน่อยนะคะ
06:22ชายไม่อยากเห็นมารา ถูกบodelคัด
06:24แต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก
06:27แล้วชายจะทำอย่างนั้นเองได้อย่าง
06:28ไร
06:29แต่ป๊าก็ไม่แน่ใจห RosWS ว่าจะ
06:32ช่วยฉายลามได้รึเปล่า
06:35ถ้าท่านป๊าช่วยทูน ชายเชื่อ
06:38ว่าท่านพ่อต้องฝัน
06:40แต่วันนี้เสด็จวันใหญ่น่ะ
06:43ท่านเรียกพ่อของแม่มาราให้
06:45เข้าไปคุยเรื่องการแต่งงานกับ
06:47ท่านพ่อของราว
06:51ยังชายขอธูราก่อนนะครับ
06:54ค่อยพระอันนี่
07:01เป็นพระการุณาที่เสด็จโปรด
07:03ลูกหม่อมฉัน
07:04ถือว่ามารามีวัสนาพระยะ
07:06ค่ะ
07:07อืม ก็เป็นด้านว่าในเขไม่ข
07:10ัดข้องที่จะให้มารา
07:12มาแต่งานกับหลานท่าของฉัน
07:15ให้เรื่องพิธีการเดี๋ยวท่านจ
07:16ัดการให้
07:17หรือท่านว่าไง
07:34รอแล้วแต่ถึงพี่
07:39อ่ะ
07:40เด็ดลุ่ง
07:41ลุ่งได้ตกลง
07:43กับพ่อของเรา
07:44แล้วก็พ่อของมารา
07:46เรื่องการแต่งงานเรากับมารา
07:49เรียบร้อยแล้ว
07:51คือ
07:53หม่อฉันขอคุยออกมาราก่อน
07:55กับพ่อของพ่อ
08:19ถึงได้รู้ว่าท่านลุ่งนัด
08:20กับพ่อของมารามาك Brief
08:22เดี่ยวฉันจะไปบอกกับท่านลุ่
08:23งกะท่านพ่อ
08:24ให้ยวกเลิครงานแต่งนี้
08:25แล้ 주고
08:28เสด็จวังใหญ่กับิจพ่อของ
08:30ท่านชาย
08:30เรื่องนั้นไม่ต้องหัว
08:35อยากฉันจัดการเอง
08:40荻 tapping
08:41нав конфดนภัยกะ 하나
08:42พ่อของคุณม SARAH
08:43ข spooky
08:47ไม่มีอะไร
08:49อยู่ขaspเราไม่ต้องมีวิธีหรีต
08:51อง
08:54ขอ muff ขอท undergraduate ฝ่าบาด
08:56คือ กระม่อม ขอทegen ด้วย ที่ ที่
08:58มารบกวน
09:00ขอทותר ฝ่าบาด ที่ ไม่ตามรา
09:04ตอนที่ ไม่พวง ก็เยือเสีย
09:07ไม่พวง กางมนتมาก ที่ต้องทิ้
09:08งมาราไว้ กับกระม่อม
09:11กระม่อมเลยต้องเรียงดูลูกมา
09:13เพียงคนเดียว
09:15วันนี้ ลูกได้คู่ของที่ดี
09:19กระม่อมก็หมดห่วงแล้ว
09:28ฟักมาลาด้วยนะครับผม
09:48เราสัญญา
09:51ว่าเราจะไม่ทําให้มาลาเสียใจ
09:56ขอไปไหนพระมาะ
09:58อ๋อ
10:11แต่ว่ามาลาต้องแต่งงานกับท
10:12่านชายรัมจริงด้วย
10:16มาลาที่ฉันเคยรู้จัก
10:17ไม่ได้ยอมแล้ง่ายแบบนี้นะ
10:20มาลากล้าที่จะเดินออกจากคณะล
10:21ะคอหลวง
10:22เพื่อที่จะซื้อสัตว์กับคว
10:23ามรู้สึกตัวเอง
10:25ถ้าทำไมตอนนี้เป็นแบบนี้ล่ะ
10:29เราสวยใจให้ฉันทำยังไง
10:32ถ้าฉันปฏิเศษท่านชายรัม
10:35วันนึงฉันก็ต้องถูกบางครั
10:37บให้เป็นเป็นหม่องใครสักคนอยู่
10:38ดี
10:39ก็แปลว่ามาเราไม่ได้รักท่าน
10:41ชายรัม
10:48ตอนนั้นฉันเห็นหน้าพ่อแล้ว
10:49ฉันพูดไม่ออกจริงๆ
10:51ถ้าพ่อรู้ว่าฉันไม่อยากแต่
10:53งายดอกท่านชาย
10:54พ่อก็ต้องเสียใจ
10:57เสด็จก็ต้องเสียพัก
10:58แต่นี่มันทั้งชีวิตเลยนะมาลา
11:02ว่า ต่อไปท่านชายรามีห่อม
11:04คนอื่น ว่าเราจะทำยังไง
11:09ก็คงทำอะไรไม่ได้ แล้วก็ใช้ชีวิ
11:12ตต่อไป
11:23ฉันไปตามสืบมาให้แล้ว
11:25ทุกคนที่ซ้อมนายเป็นคนของเสด
11:27็จวังใยจริงๆ
11:29เขอนา just got my friend
11:30สั่งคังในสามเดือน แค่น่าจะ
11:32ไม่พอนะ
11:33พนายพนโทษ เขาก็สั่งให้นายย้
11:35ายไปพระจำการที่กองตาหารลาสศ
11:36ีไม้
11:39แต่เขายังไม่ได้แต่ส้วนใช่เลยนะ
11:41ท่านตัดกับตาหารพระธรรมร
11:42ูพระไว้ว่ามีพยายารหลายคนเห็
11:44นใน
11:45ผมเข้าไปต่อยล้านธ่านถึงในว
11:46ัง
11:47ถือว่าเป็นการและเมื่อช่วยพ
11:48ิมงของชั้นสู
11:51สุดท้ายบ้านมืองนี่ก็เป็นข
11:53องเขาอยู่ดี
11:56แค่นี้ยังไว้พอนะ
12:09ได้ทราบว่า
12:10วันที่ 24 เดือนนี้
12:13ท่านชายรามโรนสี
12:14ผู้พี่ภาคสากระทรวงยุติธร
12:16รม
12:16จะได้กระทำการวิวาหะมงคล
12:19กับนางสาวมาราเทวันอุไทย
12:23นางเอกขณะของพระเจ้าวรวงเธอ
12:26และองค์เจ้ารังสิมัน
12:28ขออำนวยพรให้บาวสาว
12:31จงมีความเจริญชั่วการะนาน
12:39ที่เขาร่วงโทษนายขนาดนี้
12:40ก็เขาปลัวว่านายจะไปขัดขว
12:42างานแต่งของราชายของเขา
12:46เป็นไง
12:47เพื่อลักของนาย
12:47มีความเจ้า
13:17ความเจ้า
13:23เดี๋ยว...ม่อมฉันขอไปอ่ำน
13:25้ำก่อนนะพี่คะ
13:32เดี๋ยวมาล่ะ
13:33เดี๋ยวมาล่ะ
13:44มาล่าจำได้ไหม
13:47ที่ฉันเคยบอกว่า
13:50ถ้าวันไหนที่เธอให้โอกาสฉั
13:52น
13:54ให้อกับไงนิ้มะสวง
14:09ขอบคุณให้โอกาสฉันให้มาล่
14:10า
14:13ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้รักฉัน
14:16แต่ต่อจากนี้ไป
14:17ไม่
14:20ฉันจะดูแล
14:23และรักมาล่าคนเดียว
14:27คนเดียว
14:28คนเดียว
14:29ท่านป่าเคยบอกกับฉันว่า
14:32มาล่าไม่อยากแต่งงานกับพวกเจ้
14:34าไหน
14:36เพราะพวกเจ้าไหนมีเมื่อหลายคน
14:37แต่มาล่าไม่ต้องห่วง
14:43มาล่าจะเป็นหม่อมเพียงคนเดีย
14:44วของฉัน
14:53موسیقی
15:00موسیقی
15:13موسیقی
15:53موسیقی
15:56موسیقی
15:56موسیقی
15:56موسیقی
15:58موسیقی
16:07موسیقی
16:10موسیقی
16:10موسیقی
16:12موسیقی
16:18موسیقی
16:21موسیقی
16:31موسیقی
16:38موسیقی
16:45موسیقی
16:49موسیقی
17:02موسیقی
17:11موسیقی
17:22موسیقی
17:34موسیقی
17:35موسیقی
17:37موسیقی
17:46موسیقی
17:47موسیقی
18:02موسیقی
18:06موسیقی
18:19موسیقی
18:19موسیقی
18:39موسیقی
18:43موسیقی
18:44موسیقی
18:52موسیقی
18:52موسیقی
18:53موسیقی
19:16เหลื้อ
19:19موسیقی
19:47ปล่าปล่าเท่นหม่ำคุยกับ
19:48หม่ำมาแล้ว
20:19แต่ฟ่าบาทไม่เข้าไป
20:22ที่ช่วยให้onsieur กลับมาในวันนี้
20:28เราเสียแดความสามารถของนาย
20:31นายอย่างช่วยบ้านเมื่องได้ดrenalอะ
20:37หิมมา
20:37หม่มสำญา
20:41ว่าม่ามจะใช้ความสามารถของหม่
20:42ม
20:43ทําให้บ้านเมื่องที่จะเหลินขึ
20:44้น
20:47วันหนึ่ง
20:49หม่มจะกลับมาในนี้
20:50มาตอบแทนว่าคุณของฝากบ้าน
20:53ที่ช่วยหมอมในวันนี้
21:09แพทโซย ช่วยอีกหน่อยสิจ้า
21:13เดี๋ยวฉันแถมให้
21:18ช่วยด้วย
21:22ช่วยด้วย
21:25เห้ย
21:25เห้ย ไม่จ่าพันไป
21:27เร็ว
21:30จ่าพันไป
21:31เอาไปสุดหมด
21:34แม่ซ่อนเป็นไงบ้าง
21:35เฮ้ย เป็นไรเจ้าค่ะ
21:37นี่จ๊ะ
21:39ขอบใจจ๊ะ
21:41นี่แม่กัญญา
21:43ตัวพระจักขนาดละครปราโม
21:45วไทย
21:46ตอนเจ็บวิธิปาย แม่กัญญาจะ
21:47มีอยู่กับเรา
21:49เล่นเป็นตัวพลาคู่กับแม่
21:50ซ้อย
21:53ฉันเคยมาดูแม่ซ้อยแสดง
21:56ฉันชอบนะ แม่เล่นเก่งดี
21:59ยินดีที่จะได้ร่วมงานกัน
22:08ยินดีเช่นกันจ้ะ
22:15เราพบกัน
22:30น้องมีหัวสีตัว
22:37ชั่วสีแล้ว
22:40ชัยพ่วงแก้วตัวหน้างั้น
22:44อ้าว...
22:46ชีวันดี
22:49เพราะแม่ผู้
22:53แม่ตัว
22:56ท่านยำยิ
22:59ลอกล้างชีวิ
23:03อ้าว...
23:05เป็นตัวที่เช่นง
23:07อันมีหัวสี
23:17สับสวัสดี
23:18แต่สีที
23:20เชิงสเนเม
23:22เอา...
23:25ตัวที่
23:26พอพี่นพานี่...
23:27ตาคนอื่นเกิด
23:29แต่ละกอนแม้ซ้อยนี่เหนี่ยวแ
23:30น่閒เจิดนะ
23:31เล่นทีเลยคนดูล้นโรง
23:34แต่ผมว่าเป็นเพราะแม่ก鏤ยา
23:35ด้วยนะครับ
23:36เรื่องด้วยกัน
23:37แต่แม่ก鏤ยาเล่นแล้วน่าดู
23:38มามาก
23:40คนดูก็ชอบแม่ซ้อย
23:41เล่นกับแม่ก fishes
23:42มากขว่าเล่นกับแม่อูล
23:43แล้วไม่ล lleva
23:45ตัวปกัน
23:46บาท
23:47แม้
23:48อีก
24:10ผู้หญิงพวกนี้จะช่วยตกตาพวก
24:11ตำรวจ
24:13หรือใครที่จะคอยจับเห็นได้ด
24:14ี
24:15เพราะฉะน่าไม่คิดว่าเราแค
24:17่มาที่ออกหาความเสนม
24:19ถ้าอย่างนั้น, บอร์กัลพัษธ
24:22ิ์นัก็ถือ
24:22ว่าเป็นทางเลือกทางหนึ่งที่จะ
24:23ช่วยได้
24:28เพื่อนนายคนนี้น่าสนใจดีนะชย
24:30น
24:32หมดพร้อมมานักเรียนชุนทุ
24:33ดน essaальную柄
24:35รุ่นได้กับท่านชายลามาครับ
24:36ต debitติพวกนักเรียนังกลิตจะ
24:38อยู่ข้างพวกเจ้าไหน
24:40แล้วคุณมาหาผมทำไม
24:43พร้อมมันถูกพวกเจ้าไหนแก
24:44ร่ง
24:45สั่งแย้ไปโคลาสมากปีหนึ่ง
24:46ครับ
24:48และมันก็ทำให้ผมเห็นว่า
24:50พวกชาวบ้านอยู่กันอย่างแรงแ
24:51ค้ง
24:53ผมเชื่อว่าบ้านเมืองเราดีขึ้น
24:55ได้
24:57Democracy
24:59จะทำให้ประชาชนมีสิทศริภา
25:01พเท่าเทียมกัน
25:03ไม่ต้องทนถูกให้ใครกดขีกต
25:05่อไป
25:06แต่คุณรู้ใช่ไหมว่าเตまあผมพาพ
25:08วกคุณไปแนะนำกับท่าน
25:11พวกคุณจะถอยไม่ได้แล้ว
25:13ili write
25:1712 ปีที่กุ่มเกจข็จ
25:20ไม่เคยเป็นหัวดมการของพวกท่
25:22านได้
25:24ว่าของพวกท่าน
25:24ผมอยากเรียนดูความปิดภาษณ์
25:25จากพวกท่านครับ
25:27แล้วก็มั่นมั้นใจว่าไนวคิ
25:29ดของพวกท่าน
25:31จะมีประโยคกับเรา
25:35แล้วไม่กลัวจะโดนจับติดค
25:37ุกเหมือนพวกท่านหรือ
25:39ยิ่งช่วงนี้พ่อราชเทวีก
25:40ลังจะมีพระสุทธิการ
25:42ใครๆก็หวังว่าจะมีพระชออก
25:44รถเป็นราชทายญาต
25:45และยิ่งเค้มมวดไปอีก
25:47ถ้าผมกลัวผมไม่มาที่นี่
25:49สยามมันถึงเวลาต้องเปลี่ยน
25:50แปลงแล้ว
26:14หวังท่านก็เป็นอะไรนี้เวลา
26:18ก่อนหน้านี้อาการก็ดีขึ้นแล้
26:22ว
26:23ทำไมอยู่อยู่ทรงสุดลงอีก
26:29เดี๋ยวเพิ่งรองหายไปเลยอวนดำ
26:32จะเป็นรางไม่ดีเอา
26:34ตั้งสมาธีดีๆ
26:35แล้วมาช่วยกันส่วนมนให้พระ
26:37คุมของพวกท่านกันดีกว่า
26:55ม่อมเจ้าค่ะ
26:56เสด็จกับท่านชาย
26:57เสด็จกลับมาจากวังหลวงแล้
26:59วเจ้าค่ะ
27:07เยอมเยอมเยอมเยอมเยอมเยอ ขวา
27:29ดีกว่า
27:46วันเธอจ้า ฮัด
28:10เกิดอะไรอีกดี
28:11ทุกคน ไม่ได้สอมแล้ว
28:15วันนี้เราต้องมาจัดแสดง
28:19ไม่รู้สวนทุกคนแล้ว
28:33หร takeaways ทุกคน Liebe
29:06สวัสดีครับ
29:07แคกจะจะมาพูดอยู่กันใส้สุด
29:08าฟะถึงแล้ว
29:09นั่งรอดอยู่ที่โตครับ
29:12นี่ คุณดำเมืองนักไขออีกห
29:14รือเปล่าอ่ะ
29:15ถ้าไม่ดูไปงาตการกัน
29:16ชิบก็ไม่รู้นะ
29:17ก็แค่บอกว่าจะมาพูดหนันใหม
29:19่
29:19ที่จะเปิดต้องเงินหน้าทั้งนั้
29:20นเอง
29:33เชิญครับ
29:39ฉันขอโทษนะครับ
29:41เธอว่าเราเข้าใจผิดแล้วล่ะ
29:42ค่ะ
29:42ฉันไม่ได้นัดกับพวกเขา
29:44ไม่ผิดนะครับ
29:46คุณดำลงจองโตไว้สำหรับ
29:47ห้าที่ครับ
29:50อ่ะ ไม่เป็นไร
29:51เดี๋ยวผมคุยให้เจอกับพัน
29:56ฉันขอโทษนะซ้อย
29:58ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้
30:00เราก็คงไม่ได้คุยกัน
30:01ฉันพูกับเธอกีกครั้งแล้ว
30:03ว่าฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเธอ
30:05ซ้อย ผมขอนะ
30:09นั่งแล้วคุยกันดีๆดีวะ
30:21ฉันอยากให้ซ้อยคิดอีกทีนะ
30:23เรื่องที่จะรำในงาน 25 พุทธศัต
30:25วัตร
30:26ฉันบอกกับคนจัดงานไว้ว่า
30:28เราจะรำเรื่องเลิกใช้คำว่าเราได้
30:31ละ
30:32ไม่ว่าจะเรื่องไหน
30:33ฉันก็ไม่รำ
30:37ฉันรู้นะว่า
30:40ซ่อยยังโกรวดฉันอยู่
30:43ฉันอยากให้เรากลับมาเป็นเพื่อนก
30:44ันเหมือนเดิม
30:47เธอจำไม่ได้เหรอ
30:49ว่าเขาก็เป็นคนพูดว่า
30:51ไม่มีอะไรเหมือนเดิม
30:54จ้อย
30:55จ้าย
30:55คุณซ่อยอยากไปไหนล่ะ
30:58เจ๋ยวนั้นก่อนครับ
30:59ปfaโทษที
31:01คุณซ่อยรู้จักตse imal Dasar
31:02กับท่านใบพุรพร้อมอยู่แล้
31:04วใช่มั้ยครบ
31:05ค่ะ
31:05ใครจะไม่รู้จักคนสดิทของนายต
31:07หารใหญ่แหงกองพลล่ะคะ
31:10ครับ
31:11ท่านเลยพลจะมาร่วมลงทุนกับ
31:12แบบนี้
31:14ส่วนไม่คลูกมาลา จะมาเป็นที่
31:16บรึกษาคลองไทย
31:17คอยดูแลเรื่องการรำ กับระเวียบ
31:19ไม่หวัง
31:21เอาล่ะค่ะ
31:22อยากทำอะไรก็ทำเลย
31:25แต่ถ้ามีเขา
31:27ฉันไม่เล่น
31:29ชอย
31:29ชอย ชอย ชอย ชอย ชอย
31:41ชอย
31:41ชอย แปลรถมา
31:43เด่อ ไปด้วย
31:45ชอย
31:47ชอย
31:48ชอย
31:50ชอย เดี๋ยวก่านสิ ชอย
31:56ฉันรู้นาว่า ชอยังโกรดฉั
31:58นอยู่
31:58แต่ฉันอยากจะ
32:01ขอให้ชอยลำด้วยกัน Sonic แค่ครั้
32:02งนี้ครั้งเดียว
32:04ถือกends ว่า เป็นการรำatsuการร่ง
32:07สุดท้าย
32:09ครั้งสุดท้ายของเรา มันจบไปนาน
32:11แล้ว
32:13ถ้าจะให้ฉันคิดถึงความเป็
32:14นเพื่อน
32:15ทำไมเธอไม่เห็นต้นแต่วันนั้นล
32:17่ะ
32:19ส้อย sympathy ฉันบาหรอกหน่อยว่าฉั
32:21นไม่ได้ตั้งใจ
32:23ฉันขอโทษ มันสายไปแล้ว
32:27dling迎 reconsider
32:27ส้อย เดี๋ยวก่อนจิ
32:29ฟังฉันก่อน
32:30เศษ เดี๋ยวก่อนสิ สื่ meats of thleş logo compid
32:33ไฟน์ ใส่ใบ
32:42มาละ มาละ
32:46มาละ
32:47มาละ jard poss bı�มาะแล้ว
32:48มาละ มาละ
32:53เธนไม่ได้ทำอะไรนะ
32:57มาละ
32:59เมื่อแล้ว
33:10คุณชอย แม่ครูเป็นไงบ้างจ๊
33:12ะ
33:13ก็แค่เป็นลม ทำไมทุกตกใจข
33:15นาดนั้น
33:19ถ้าในคน แม่ครูเป็นไงบ้างจ
33:22๊ะ
33:22ปลอดภายแล้ว แต่คืนนี้ต้องนอน
33:25ที่นี่นะ
33:27แม่งเขาไปดูแม่ครูเธอ
33:28จ๊ะ
33:33นี่มันอะไรกันเนี่ย
33:35เขาแค่เป็นลม ไม่ใช่เหรอ
33:40หรือเขาไม่ให้บอกฉัน
33:44ไม่บอกก็ไม่กำบอก
33:46เป็นเบล็งกระดู
33:49ระยะลุกราม
33:55ปลอดภายแล้ว
34:02ปลอดภายแล้ว
34:06ปลอดภายแล้ว
34:10คุณว่า
34:12พร้ออย่างงี้สินะ
34:14เขาถึงอยากจะรัมกับฉันเป็น
34:16ครั้งสุดท้าย
34:18เหล่าเธอจะเอายังไงล่ะ
34:20ถ้าอยากรรมกับเขา ฉันจะยิน
34:22การ scatter for me
34:24ฉันก็มีรู้เหมือนกัน เรื่องน
34:27านมาแล้ว
34:29เราต่างคนต่างอยู่
34:32แล้วฉันก็ไม่มีเขาในชีวิ
34:33ต
34:36แต่ฉันรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนสก
34:38ที่น
34:40แต่ตอนนี้ เขากำลังจะไม่อยู่แล้ว
34:47ฉันเข้าใจเธอนะ
34:49ถึงจะแย่กันสิบกว่าปี
34:52แต่ดูก็รู้ว่าเธอสองคน
34:54คงผ่านร้อนผ่านหนาวอะไรด้วยกั
34:56นมามาก
34:57ถึงปากจะบอกก็ไม่สนใจ
34:59แต่มันก็ตัดกันไม่ได้ง่าย
35:01ๆ สินะ
35:16ฉันก็นึกไม่ถึงเหมือนกัน
35:19ว่าฉันกับเขาจะตายมาเป็นแบ
35:20บนี้
35:22มันมีอะไรนักหนาเหรอซ้อย
35:24ทำไมเธอสองคนถึงไม่เผาผีกันข
35:26นาดเนี้ย
35:31หรังจากราชการที่ 6 สวรรคต
35:34ราชการที่ 7 ขึ้นคองราช
35:38เลยสภาวะที่เศรษฐกิจย่ำแย
35:40ก
35:41เงินในท้องพระครั้งแทบไม่เหล
35:43ือ
35:43ท่านทรงจำเป็นต้องตัดค่า
35:45ใช้จ่ายของหลวง
35:46ยุภกรมมหาระศพ
35:48เหลือแค่กอง
35:50นังรำและนักดนฟรี
35:52ในคณะละครหลวง
35:53แตกประสารส้านเซ็น
35:56อุศา
35:58ความจริงเอง
35:59อยู่กับข้าต่อไปก็ได้นะ
36:02ถึงแม้ว่าจากนี้ไป
36:04จะไม่มีขณะละคร
36:05ให้เองต้องฝึกสอมแล้ว
36:08แต่เองก็อยู่กับข้าต่อไปได้
36:10!
36:11ถึงอย่างไร guitars
36:13เจ้าก็จะไม่ยอมปล่อยเองไปเป็น
36:15คน เฟ้าหน้าประตู
36:17หรือว่าให้เองไปเป็นคนทำกับ
36:18ข้าวเหรอนะ
36:21ขอบพระท่าย
36:42ที่รับคนของป่าไว้ดูแล
36:46อย่างไร ว้นดำก็เป็นเพื่อของมา
36:48ลา
36:50ไม่เป็นไรเลยคะ
36:52หม่อมฉันตั้งใจว่าจะเปิดค
36:54ณะลาคล์เล็กๆ ไว้สอนเด็กๆ
36:55ไหมคะ
37:00ดีใจด้วยนะ ยิ้มจ้อย
37:03ที่ได้ไปอยู่คณะลาคล์ไม่เรื่อน
37:05เขามีพลาณบูนช่วยเขียนบทให
37:07้
37:09ฉันเชื่อ ว่าสักวันก็มีช
37:10ื่อเสียงแน่
37:12อย่าลืมไปดูพวกฉันด้วยนะมาร
37:14า
37:17พวกเองทุกคน
37:21ไปอยู่ที่ไหน
37:24ก็อย่าลืมละครรำนะ
37:27ถึงแม้ว่า
37:28วันนี้ใครจะมองว่าเป็นเรื่องฟุ
37:31้งเฟือย
37:32แต่พวกเองก็รู้อยู่ใช่ไหม
37:35ว่าสิ่งที่พวกเราทำ
37:37ทุกวันนี้
37:39ไม่ใช่แค่เป็นการรำสวย
37:41หรือรำงาม
37:43แต่เป็นการสืบสารมรดบ
37:47ซึ่งเป็นรากฐานของชาติ
37:51ให้คงอยู่คู่แผ่นดินตลอดไป
37:56ข้าฝากทุกคนด้วย
38:15เจ้าคุณเรกทนขับทุนไม่ไห
38:18ว
38:19จนต้องขายลงละครให้กับฉัน
38:20กับผู้พัน
38:22แต่ฉันกับผู้พันก็เป็นแค
38:24่เพื่อนกันเท่านั้นนะ
38:43เจ้า
38:45เจ้า
38:54ตามที่สัญญากันไว้
38:56เราเป็นผู้ส่วนกันครึ่งๆ
38:58ฉันลงเงิน
39:00เธอลงแรง
39:01โรงละครนี้
39:03เป็นที่ทำมาหากินเดียวของพวกเรา
39:05ยังไงฉันก็จะทำให้ได้เจ้าค
39:07่ะ
39:10ขอบคุณท Las Ma ที่ช่วยเหลือพวก
39:11เรานะจ๊ะค campaigns
39:16เธอเป็นผู้หญิงไม่คluentคนที่ฉั
39:17นเรียกได้เต็มต้ากว่าเพื่อน
39:19วันนึง
39:21ฉัน operate to your boyfriend
39:21ฉันต้องการความช่วยเหลือมาจ
39:23ากเพื่อนอย่างเธอ
39:28ถ้าหนูอย่างฉัน
39:31จะช่วยรัชศีได้
39:34ฉันก็ยินดีเจ้าค่ะ
39:55เจ้าค่า หลบหน้าหน่อยสิเจ้า
40:01ค่า
40:01เราจะกรสิกรสิกรสิกดาดิก
40:05ดาดนำ
40:09ฉันใจ
40:14ฉันใจ
40:22เอียงมาสิ พี่จากกระสิบ บ้าว
40:29บ้าว
40:33โอ้ย ไม่เอา ไม่เอา รู้นั้น จัน
40:39เจ้าคอยจอง
40:50ขอประทันชายมากนะพี่คะ พี่พาหม
40:53อมมา ลามาดูหมอมฉัน
40:55ก็ละครของซ้อยสนุก ฉันดูแล
40:58้วก็อยากดูอิ่ง
41:00ฉันรู้ว่ามอมอยากช่วยฉัน แต่
41:03มีก็เก็บไว้บ้าง เสรษฐกิจ
41:05ไม่ดีแบบนี้
41:08ท่านชาย อยากตามใจหมอมมากนะพี่คะ
41:18แต่ฉันเห็นคนดูในลงละครซ้
41:20อยวันนี้
41:22น่าจะขาดทุนหน้าดูแล้วนะซ
41:24้อย ซ้อยจะไว้เหรอ
41:28ยังไงฉันก็ต้องไว้ ฉันย
41:30ังพอมีทางอยู่
41:38สุดท้ายพวกเจ้าไหนก็กลูกห
41:39กเราอยู่ดิ บอกว่าจะให้มีรัฐธ
41:41รรมนิน
41:42แต่พอรางคืนี่แผ่ก็หาเขาอ
41:44างตีตก ไม่ยอมปักการใช้
41:47ผมเคยบอกท่านแล้ว บบพวกเจ้าไหน
41:49ไว้ใจไม่ได้
41:51ทั้งทั้งที่รู้ว่าชาวบ้านล
41:52ำบาก คดีฟองร้องนี่สินก็ท่
41:55วมสานไปหมด
41:56แทANที่จะช่วยให้มีรัฐธรมน
41:57ูน แต่กลับไม่ทำอะไรเลย
42:01ที่เวลาทำที่ไหน ดูอย่างท่านชาย
42:03ลามสิ
42:04เงินเหลือเฟิลเปิดขนาดละคร
42:06ให้เมีย
42:08หน้ายิตสับสมบันไปใจเช่าบ
42:10้านให้หมด
42:13ตอนนี้ต้องสายพลเรือและสายทห
42:15ารบกพร้อมกันหมดแล้ว
42:17พวกคุณเตรียมตัวรอฟังคำ
42:19สั่งได้เลย
42:56ตัวฟังค่าวนะครับท่าน
43:07มาหาฉันถึงที่นี่ มีทุราะ
43:09ห์ดว่าไหนหรือ
43:10ท่านรู้จักครับผู้กองพร้อม
43:12เดียวรู้เจ้าค่ะ
43:15ผู้ทุราะของเธอเถอะ
43:19ขอบฐานทุกเจ้าค่ะ
43:22ฉันมาเรื่องโรงละคร ช่วงนี้คน
43:25ดูหายไปยือเลยเจ้าค่ะ
43:26ฉันเลยอยากเจอก
43:30ขอกู้เงินไปหมุนให้โรงละครหน่
43:32อยเจ้าค่ะ
43:33แต่ว่าฉันจะรีบหากเงินมัท
43:36ยอยคืนให้น้องเจ้าค่ะ
43:38ถ้าไม่ไหวก็เปิดไปไม่ซ้อย
43:41ไม่เจ้าค่ะ
43:43โรงละครนี้ทำให้ผู้หญิงอย่า
43:44พูดฉันมีทางเลือก
43:46เป็นที่ทำมาหากินเรียงปากเรีย
43:47งท้อง
43:48อย่างไรก็ต้องรักษามันไว้ให
43:49้ได้เจ้าค่ะ
43:51นี่ฉันก็เพิ่งให้เขาเขียนบ
43:52ทละครเรื่องใหม่
43:53ให้มันท่านสมัยขึ้น
43:55อีกเดียวก็คงดีเจ้าค่ะ
44:00ฉันชอบความใจสู้ของเธอนาพร
44:01รไซย
44:03เรื่องเนื้อแต่ฉันช่วยได้
44:05แต่คงถึงเวลาที่หนูจะต้องช Councillors
44:08แล้วเราจะ 4 bleibt
44:11ยังจำสำ Beni ของเธอได้ใช่มึ่ง
44:16จำได้เจ้าค่ะ
44:18ท่านจะให้ฉันช่วยอะไร czyliเจ้าค่ะ
44:32โอ้โห ว่าไงจ๊ะเฮ้ะ ไม่เจ้
44:38าของโรงละคร
44:41เดี๋ยวนี้มีน้ำมีนวนขึ้
44:43นเยอะเลยราสีจับนะเรานะ
44:48หม่อมฉันได้ลูกครับมาจากเมื
44:50องจีน เลยนำมาเท่าไหวท่านหญิ
44:52งยายพี่คะ
44:53ไม่สบใจจ๊ะ
44:54แล้วก็เอาขนมมาฝากเพื่อนๆด้วย
44:57เอาไปรับสิ
45:01นี่จ๊ะ
45:04นี่ทำอะไรกันอยู่หรือพี่คะ
45:07ก็ปลูกผากกินเองไงจ๊ะ
45:10ยุคเนี้ยจะต้องประหยาติ จะได
45:12้ช่วยหลวงท่านลดค่าใช้จ่
45:14ายด้วย
45:17นี่เองเนี่ยโชคดีมากเลยรู้ไหม
45:19ที่มาวันนี้
45:20เพราะถักว่ามาอาทิตย์หน้
45:22าแล้วก็เราก็คงจะไม่ได้เจอกันห
45:24รอก
45:26ท่านหญิงยายจะเสด็จไปไหนหรื
45:28อพี่คะ
45:29วันพุดหน้าน่ะ
45:30ค่าจะตามเสด็จทุนกระหมอมไปเม
45:32ืองนอน
45:35เมืองนอนอากาศดีนะพี่คะ
45:37น่าเที่ยวด้วย
45:39แล้ว...
45:41ท่านหญิงยายไปกี่วันหรือพ
45:43ี่คะ
45:47ทุนประหมอมเสด็จวันเดียวเจ
45:48้าค่ะ
45:49กลับมาวันพื้อค่ะ
45:53ถ้าอย่างนั้นเราต้องรีบไปแจ้
45:55งท่าน
45:56อาจจะเรื่อนไปก่อน
45:59เรื่อน...เรื่อนอะไรรู้เจ้าค่ะ
46:04ราชการอาหาร ซ่อยกลับไปค่ะ
46:07แล้วห้ามพูดเรื่องนี้กับใครเด
46:09็ดขัด
46:16พี่ซ่อยขอไว้
46:20ขอบคุณเจ้าค่ะ
46:37avoirอ тов55
46:37ตอนนี้ทุนกลับมะมเป็นพูด
46:38สำเร็จรับราชการในพนคร
46:40ถ้าจะกรอกการ
46:42ต้องคลบก Vergินพ์องค์ให้ได้
46:44แต่เมืองนวนทั้งกลาย เส้นทางก
46:46ระลำบัด
46:47แฤมการชับกลุษ
46:50มันเสียงที่อย่าผิดปลาดได
46:51้ scenario
46:52ผมว่าท่านเราเสนอในที่พระชุม
46:54ให้เราลงมือหลังวัดที่อีก
46:55สามนิดว่าครับ
46:55ซ剛剛
46:57ขอให้ทูนกระม่อมเสด็จกลั
46:58บมาซะก่อน
46:59จะได้ง่ายต่อการควบคุณตัว
47:02ดี
47:04ผมจะรีบไปแจ้งขั้นเดียวนี้
47:05โทษเจ้าไหร่
47:20สรุปเราซอยไปดีมาจากไหน
47:23ไปรู้จักกับพวกเขาได้ยังไง
47:25แล้วที่เอามาบ่อนยังเป็นอัน
47:26ต어�来กับซอย
47:27ซอยพูดเหมือนไม่รู้จักทั้ occasion
47:42พอฉันรู้ไงมาแล้
47:45ถึงรู้ว่าถ้ามมาแล้วพูดท่
47:47านชอยอาจจะฟัง
47:49ลบไปที่ไหนก็ได้สักผักนึง
47:51เนิรอ เขี่ยมพี่เริ่มมา imagin sine
47:52ใช่นะ
47:54แต่เราไม่ได้ทำอะไรผิด
47:56ทำไมเราต้องหนี
47:58ผู้ที่มีความคิดไม่ดีตั้งห
48:00า
48:00ที่ต้องคิดใหม่
48:02ซ่อย
48:04หลืมไปแล้วเหรอ
48:05ว่าเรามีทุกวันนี้ได้พอใคร
48:08พวกเขาไม่สนว่าใครเคยมีกุญ
48:09คุณกับพวกเขา
48:11ยืดแต่ความคิดของตัวเองเป็
48:12นหลัก
48:13และคนที่ไม่ฟังผู้อื่นแบบเน
48:14ี่ย
48:15จะมาเรียกล้องความเท่าเทียมได
48:16้ยังไง
48:19ท่านชายนามเองก็พูดอยู่บ่อย approaching
48:20เรื่องระบบใหม่
48:22แต่ท่านคิดว่าควรถามความส
48:23มัอรักใจจากผู้อื่นด้วย
48:25แล้วถ้าสุดท้ายว่าเค้าไปบ
48:27างครับผู้อื่น
48:29มันก็ไม่ต่างอะไรจากระบบ wrapperจ medicines
48:34มาลา
48:36ฉันก็ไม่รู้เหมือนเดียวว่าม
48:37ันจะเป็นยัง recognition
48:39แต่ฉันเป็นหัวมาลากัวท่านช
48:40าย
48:43มาลาเตือนท่านชายด้วยว่าอย่าย
48:44ใ Prize
48:45ใจใคร ดูเฉพาะคนใกล้ตัว
48:48ใคร
48:52ท่านชายน่าจะทราบอยู่แล้ว
48:56ระวังตัวด้วยน้ำเมลา
49:06ซอยบอกว่าท่านพี่ทราบ
49:08ว่าคนนี้ซอยบอกให้ระวังตัวเป
49:09็นใคร
49:09ใครหรอไปค่ะ
49:14เท่าจากบุธอาหารแล้ว
49:17ก็ยังมี
49:20พวกนักเรียนทุนหวงข้อมเก
49:21ี่ยวห้องด้วย
49:22คุณพร้อมเหรอพี่ค่ะ
49:35พี่ก็ไม่ค่อยได้คุยกับพร้
49:36อมเหมือนกัน
49:38แต่ถ้ายินมาว่า
49:42พร้อมเข้าไปคบหายกับพวกนั
49:43กเรียนฟรังเซ็น
49:48พวกนันไม่ค่อยบอกก้าวหน้า
49:56วันนี้ท่านพ่อก็บอกว่า
49:58ได้ยินเรื่องกับบทมานาของกั
49:59บฉัน
50:00แต่พวกก็ส่วงเรื่องกลางวนแล้
50:04ว
50:06ว่าถ้าไม่เกิดขึ้นจริงๆ
50:09มันจะออกมาในรูปแบบนี้
50:14ความฉันไม่อยากจะชื่อ
50:16พวกคุณความจะเป็นกันมา
50:32พี่ก็หวังไว้เหมือนกัน
50:33พี่ก็หวังไว้เหมือนกัน
50:33ก็หวังไว้เหมือนกัน
50:41ที่เจ้า คิดหวังไว้
50:47คนต่อมเอาless
51:17พาลอมา
51:41น้อย
51:46กระมม
51:47ร้อยเอกพร้อม
51:49จะดูนพักที่ผม
51:51มีอยู่เรื่องสำคัญมาทุนกระมม
51:53ถ้าจะคุยกับเราก็ต้องเก็บป
51:55ืน
51:56เราไม่ใช่พวกหลาย
51:58พี่ต้องคุยอยู่ด้วยอังวุธ
52:00เอาปืนลง
52:03ปล่าแล้วมา
52:10เราหมอมาเชิญฟ้าบาท
52:13ให้เสด็จไปลงน้ำรับดูการเป
52:14ลี่ยนแปลงกันปกคอง
52:16ที่พาที่นั่งอันนั้นตาสมาคม
52:21น่าจะพูดให้มันสวยรู้ทำไม
52:23มันก็คือการเอาตัวไปโควรค
52:25ุมไว้นั่นแหละ
52:27ไหนรูปมือเขาม führenจริง쓰หรอพ
52:29้อ
52:30เจอกันเสuanเดียวเธอมม
52:33ตอนนี้เจ้า participarmonaryหลายพ่าอมค์
52:34อยู่ที่พระที่นั่งอันนั้นแล้ว
52:37ถ้าจะจับตัวท่าง ฉันขอไปด
52:39้วย
52:45หม่อยคงไม่เข้าใจ
52:48ว่าที่ที่ท่านชายจะไป
52:49ไม่ใช่ที่ที่คู่ล่ะจะไปปิกนิ
52:51กซ์กันหม่〜
52:51ไม่มาลาบโ medicine
52:56วันนี้คืองานราชการสำคัญ
53:00แต่ฉันเป็นภาลยาท่าน
53:01ถ้าท่านพี่ไปไหน ฉันก็จะไปด้
53:04วย
53:05ไม่ว่าอย่างไรก็จะไม่ถึงท่าน
53:11หม่อเชื่อว่าฝาบาทเข้าใจส
53:13ถานการณ์นี้ดี
53:16ในฐานนาสามี
53:20ย้อมต้องปลกป้องความปลอด
53:21ภัยให้กับภาลยา
53:27ภาบาทโปรดพูดให้หม่อมาแล้
53:29วเข้าใจด้วย
53:37ไม่เป็นไรน้ำมากแล้ว
53:43เขาก็แค่ตัวพี่ไปครัวผมไว้
53:49เขาคงไม่ทำอะไรพี่หรอ
53:53พ่อไง เขาเป็นเพื่อนอย่างนั้น
53:55งั้นเราขอไปเปลี่ยนสื้อภาคก
54:00่อน
54:01ต้องเสด็จไปเดี๋ยวนี้ฝาบาด
54:06อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่
54:08ยุนิฟอร์มนี้เป็นของผู้มี
54:12เกียน
54:13ที่ได้รับความไว้ใจให้ใช้อ
54:15าวุธในพวกเดียว
54:17ข้าดวังว่าจะใช้อาวุธใน
54:18การปกบ้างคนในประเทศ
54:20แต่นี่ หลับมาทำร้ายกันเอง
54:25ถ้าประชาชนอยู่ดีมีสุข กำ
54:26มอมก็คงไม่ต้องใช้วิธีนี้
54:27กันหรอก
54:28สิ่งที่พวกมอมกำลังทำ คือ
54:31ทำเพื่อคนในประเทศ
54:33สักวันทุกคนคงเข้าใจ ฉัน
54:37เสด็จม่ำ
55:10ไม่ไหมคะ ผมฉันไม่ยอม ผมฉันขอ
55:13ไปด้วย
55:14มาล่า
55:16พี่ฝากรูแลของใน้บ้านด้วย
55:20มาladımพี่
55:22ปล่อยท่านชายจะมอง
55:23ไม่ ต้องฉันบอกไปด้วย
55:25เอาตัวท่านชายไป
55:27พี่อย่าไป
55:29แล้ว กันเป็นไว้
55:30โว้ย อย่าก็มา
55:32describingางน manga
55:34คุณพี่ จะให้พี่
55:38ต่อจะทำได้ว่าแล้ว
55:40มองที!
55:41ไม่เลยARIASUM!
55:44ไม่เล่า!
55:45ปoring!
55:46ตำนิว!
55:50พวกกücktไป
55:53เล่า โน้ด вариант
55:54ไ producingไหว
55:55ป Б take
55:59มองที!
56:02ตอนรู้ถูกรอป STUDENT
56:04ยาว tuvo specimen
56:04洒ายั要
56:10ลังนี้ ลังนี้ ลังนี้
56:12รักว่า
56:14ลังนี้
56:20ลังนี้
56:44อาจเป็นเพียงลงพักผ่าน
56:47ที่เธอไม่เคยต้องกัน
56:51กลายกันเท่าไรก็เหมือนยังก
56:54ลายเอาไป
56:59เธอจะได้ยินหรือเปล่า
57:02เพราะจะเข้าใจหรือเปล่า
57:06นิ่งคำว่ารักที่ฉันนานซ่อน
57:10ไม่ไหว
57:11ไม่ใช่ไม่รู้
57:14ถ้างจับแต่เข็บ มันได้ยงไห
57:18รือ
57:19ถ้างหัวใจเป็นของเธอเท่านั้น
57:25ร่วงนี้รภาษธร์จะเข้ามายื
57:26ดหวานบ приз
57:26ของท่านชายทั้งหมด
57:28พอให้ม่อมกับทุกคน เจ็บของ
57:29ใช้ส่วนโกร 알กจับบาง
57:30ทุกคนอยู่ชาท่านชาย
57:32คุ้นจะขึ่งตั้งใจ แยกท่าน
57:33กำลาดุ่น�면
57:35ผมเตรียมที่พาเขาให้หม่อแล้ว
57:36พวกนี้เช้าผมจะมารับหม่อ
57:37- ไม่ต้อง!
57:38- ไม่มีใครห้างผมได้ทั้งนั้น!
57:42ไม่ต้องเรานะ มาลา
57:44ยังไงท่านต้องกลับมาหามาล
57:45ัก
57:46ฉันจะประมากท่าน
57:47เราจะกลับไป พามาลาไปกับเรา
57:49ไม่ได้ฟ้าบาล
57:51วางปืนหรือฟ้าบาล
57:52อย่าบางครับให้หม่อต้องทำดัง
57:53นี้
57:53ไม่ว่ายังไง
57:55เราก็จะพามาแล้วไปกับเรา
58:24ได้ไหม
58:28พอตัวจะกว่าจะคุณที่รักเธ
58:32อ
Comments