Skip to playerSkip to main content
  • 10 hours ago

Category

📺
TV
Transcript
00:00สิ จุง สัง จิ
00:21ไอลิง
00:24นึกไม่ถึงเลย
00:26ว่าเจ้าจะข้อรูสาวให้กับ
00:28ข้า
00:30แล้วก็นักไม่ถึง
00:32ว่าเจ้าต้องมาตายจากไป
00:37ความรู้สึกผิดนี้
00:40ตนอดชีวิตของข้า
00:44คงยากที่จะเรืมเรือนได้
00:51เข้ามา
01:12เจ้าถามมาได้เลย
01:15ข้ายินได้ตอบเจ้าทุกเรื่อง
01:16ข้ายินได้ตอบเจ้าทุกเรื่อง
01:21ท่านเคยรักแม่ข้าจริงๆบ
01:22้างไหม
01:25นี่จมป่านนี้แล้ว
01:27เจ้ายังอยากรู้อีกแล้วเนี่ย
01:29ถูกต้อง
01:31เพราะคำถามนี่
01:33มันสำคัญกับข้ามาก
01:39เจ้า
01:48นางเป็นหญิงที่อยู่ในยุดภพ
01:49คนแรกที่ข้าได้พบ
01:53ความมีน้ำใจ
01:55จริงใจ
01:57ตรงไปตรงมาของนางนั้น
02:01ข้าไม่เคยเห็นจากหญิงคนในมา
02:03ก่อนเลย
02:07ถึงแม้ว่า
02:09ค่าจะอายุมากกว่านางสิบกว่
02:11าปี
02:13แต่ว่า
02:19ใช่ละ
02:21ค่าเคยรักนางจากใจจริง
02:27ค่ารัก
02:29จนกับท่านทุกวันนี้
02:30ความรักที่ค่ามีให้นางก็ไม่
02:32เคยลดลงเลย
02:35ค่าตอบเจ้าแบบนี้
02:37เจ้าพอใจหรืออย่างไร
02:39ไม่ต้องถามว่าค่าพอใจไหม
02:42ตอบคำถามข้อที่สองมา
02:44อ้า...เจ้าถามเลย
02:46ถ้าตอนนั้นนางไม่ได้ตั้งทองค่
02:51
02:53นางไม่ได้ตายเพราะครอดค่าออก
02:55มา
02:58ท่านยังจะแต่งกับนางไหม
03:00ค่าแต่งแน่นอน
03:01แต่ท่านมีพรยา
03:04อืม...
03:07ถึงแม้ว่าค่าจะมีพรยาแล
03:10้ว
03:11และกดของราชวงนั้น
03:15ห้ามแต่งงานกับหญิงสามัน
03:18แถมไปหลิง
03:20ก็เป็นชาวยุทภพอีก
03:22ยิ่งทำให้ค่าลำบากยิ่งขึ
03:23้น
03:26ค่าต้องทุ่มเทพอร้องเหล่า
03:29เชื้อพราวง
03:30ยังยากลำบากมากที่สุด
03:37แล้วสุดท้ายละ
03:39สุดท้ายพวกเขาก็ยินยอม
03:44และนั่นก็คือเหตุผล
03:45ที่ค่ากลับมาสมนักษ์มา
03:48แต่ค่านึกไม่ถึงเลย
03:50ว่าแม่ของเช่าจะไม่ยอมพรบ
03:52ค่ะอีก
03:54imperfect
03:56ฉุยนชาตราศจะแต่งกับหน้า
03:59หน้าก็อาจจะไม่ยอมแต่ง
04:02และทนกับ делаютerme
04:06ขว cola...
04:07ข้ารู้ดี
04:10ถ้าตอนน้ำนะ ยอมแต่งงานกับ
04:11ข่า
04:12ข้ายินดีจะทิ้งฐานะอังมาเป
04:15็นสามมันชนธรรมดา
04:18และอีกจัง ข้าได้เตรียมใจ
04:20เอาไว้แล้ว
04:23แต่ว่าน่าเสียดาย
04:28โชคชะตาเล่นตลก ฟ้าหลิข
04:31ิดเอาไว้แล้ว
04:33บางที ข้ากับนานอาจจะไร้วาส
04:37นาต่อกัน
04:45อันนี้เจ้าจะไปแล้วเลย
04:49ที่ควรถามก็ถามไปหมดแล้ว
04:52แล้วนี่ เจ้าจะยอมยกโทษให้ข
04:56้าไหม
05:05รวงนี้ชาวข้าจะไปไว้สุสาร
05:09ท่านไปด้วยก็ได้
05:17ที่นี่เจ้า
05:19ตนไปด้วยกัน
05:22อันนี่usta
05:41มห white
05:41Ja
05:41cunning
05:41ข้า
05:57เธอเวลา
05:58고้างมาน่า
06:12ไม่ปล่าสังพัสเท
06:13ลุกๆ นาทิสุณธรรรคอมอา
06:26ข้าน้อยรอกว่ากลิ่งชั่วยาม
06:28แล้ว
06:29ทำไม จะมาทวดว่าข้ามาสายแล้ว
06:33ไม่สาย ไม่สาย
06:34ขอให้กลงๆเอาเงินมาด้วยก็พ
06:37อแล้วล่ะ
06:39ใจเย็น ข้ามีอะไรจะถามเจ้าสักหน
06:43่อย
06:44ได้เลย กลงๆเชิญถามมาได้
06:48ชิ้นเสียงเหลียนกับลูกๆ
06:50ยังอยู่ที่สานใครฟงใช่หรือเป
06:52ล่า
06:52เออ ขอรับ แต่เธ้าเปล่า ยังจ
06:55ัดให้พวกนางทักอยู่ที่นั่น
06:58แล้วเจ้าบอกนางหรืออย่างว่า
07:00ราชบุทเคย ไม่ใช่ชิ้นเสียง
07:02เหลียน
07:07ผิดหวังนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได
07:10้สงสัยอร่อย
07:13เธ้าดีมาก แล้วเธ้าเปล่า สั่ง
07:16การกับเจ้ายังไง
07:17เออ คือ ท่านเปล่าบอกว่า ดูต
07:21ัวแล้วก็จบกัน ท่านก็เลยให้ค
07:23่ากลับไปบ้านได้
07:27ดีมาก งั้นค่าก็จะส่งเจ้าสั
07:31กระยะมือ
07:33ไม่ต้อง ไม่ต้อง ไหนเลยต้องรบวน
07:36ก้ง ๆ พอแค่ก้ง ๆ เอาเงินให้
07:39ค่าน้อยก่าพอ
07:40และค่าน้อยก็จะกลับไปเอง
07:43ไม่ได้! จะกลับบ้านเอง ข้าวคง
07:47ไม่วางใจหรอกนะ
07:50หารฉียย์ เจ้าไปส่งเขาหน่อย
07:55ไม่ต้องขน้อยไปเองได้กลับเอง
07:59ได้
08:01ข้าเจอส่งเจ้าล่ะบ้านเก่า
08:04ตั้งหัก
08:05ก็คง พวกท่านจะทำอะไรเนี่ย
08:13ทำอะไรละ วันนี้เจ้ากลาขูริศเงิ
08:17นห้าร้อยตำเรินกับข้า
08:18แล้ววันน่ะ
08:19เจ้าต่อมากกว่านี้นะ
08:21เก็บเจ้าเอาไว้
08:22จะเป็นภัยเปล่าๆ
08:25ขอภัยท่านกงง programming
08:27ขน้อยสาบรร
08:27ขน้อยจะไม่บอกใคร
08:29ขน้อยจะเก็บเป็นภาบรัพจัก
08:30รปลашบождения
08:31โปรดไว้ชีวิตขน้อยด้วย
08:32โปรดไว้ชีวิต caval해주
08:34โปราณว่ามีแต่คนที่ตายแล้วเท
08:36่านั้น
08:36ก็จะเก็บความรัพได้จริงๆ
08:39ข้ามัน
09:03ฟังบันให้ดี ยาให้ลงเหลือ
09:06ร้องร่อย
09:07รับ
09:14ไม่เท่าเพราะมันไม่โรบเกิน
09:16ไป ก็คงไม่ต้องมาตายเร็วอย่างน
09:18ี้หรอก
09:43ไอ้สิ่วสวงรับท่านออกเป็
09:44นพ่อแล้วหรืออย่าง
09:47ถึงไม่รู้ว่ารับหรือไม่ แต่
09:50อย่างน้อยนักก็ยอบรับแล้ว
09:55ไปลิง ลูกสาวของเราโตเป็นผู้
10:01ใหญ่แล้วนะ
10:05นางเหมือนเจ้าไม่มีผิด มีวร
10:08ยุที่สูงส่ง
10:11อีกทั้งยังเหมือนเจ้า ที่เป็
10:14นคนเข้มแข็ง
10:16มีความคิดเป็นของตัวเอง
10:20นางคงจะดูแลตัวเองได้เป็นอย่
10:23างนี้
10:26อย่างนี้วิญญาณของเจ้าก็สบาย
10:29ใจได้แล้วนะ
10:34ลิงเออเป็นคนเดือรันจริงๆ
10:38แต่ทุกสิ่งที่นางทำลงไป
10:41นางก็ไม่เคยเสียใจผ่ายหลัง
10:44นางดูทันไม่ผิดเลย
10:47ท่านเจ้าสนักไป
10:52เข้ามาเสียใจผ่ายหลังกับส
10:53ิ่งที่ได้ทำลงไป
10:56ขอให้จันอองแปดเด็บโรดแม
10:58่ตา อย่าถือสาขา
11:01ไม่
11:04ความเจ็บโปรที่ท่านตรงเสีย
11:06ลูกไป
11:07ข้าเข้าใจได้ดี
11:13แต่ว่า ข้าจะต้องรับผิดชอ
11:18บตอนการตายของไฟลิงด้วย
11:21ไม่หรอก
11:23นั่นเป็นสิ่งที่ไปลหลิงเล
11:25ือกเอง
11:25โทษท่านไม่ได้
11:27เสียวสวง
11:30ท่านตา
11:32ตอนนี้เจ้ารู้ความจริงในอด
11:33ีตหมดแล้ว
11:35วันนี้
11:36เจ้าน่าหลุ้มสบแม่เจ้า
11:38เจ้าก็ควรจะยอมรับตะกูลข
11:40องเจ้า
11:55เจ้า
11:55ข้าแซ่ไป
11:56ไม่ใช่แซ่เจ้า
11:59ข้าเรียกท่านว่าตาไม่ได้เร
12:00ื่องว่าปุ่ง
12:02และเพราะข้าเป็นคนตะกูลไป
12:05เสียวสวง
12:06ข้ารู้ว่าไม่ควรโทษท่าน
12:09แต่ถ้าไม่ใช่เชือประวง
12:13เป็นคนในยุทภพ
12:15เป็นคนสนักมาก
12:17เสียวสวง
12:19เจ้าเลือกที่จะไปเมืองหลวง
12:22ยอมรับฐานตัวเองแล้ว
12:23จะได้เป็นองหญิงอย่างสมเกียต
12:29ข้าขอเลือกเป็นคนในยุทภพ
12:33ข้าเชื่อว่าสิ่งที่แม่ข้
12:34าเลือกไม่ผิด
12:36นางไม่เคยเสียใจ
12:43เสียวสวง
12:47ถ้าข้าไม่กลับเมืองหลวงก
12:48ับท่าน
12:49แต่ท่านมาหาข้าได้ที่นี่
12:53ข้าจะอยู่ที่นี่
12:55สื่อพ่อสนักหมอ
12:56ต่อจากท่านต่อ
12:59ท่านโอ้ม
13:01เราออกเดินทางกันถึง
13:03เดี๋ยวต้องนักจะเป็นห่วงพ
13:04ระเจ้าค่ะ
13:05อืม
13:26ท่านชั้นสุนรับไป
13:27พี่โอ้ยังแล้วพอปกันใหม่
13:30อืม
13:32ท่านโอ้ม
13:40เราออกเดินทางกันถึง
13:58อืม
14:03ท่านโปรด
14:04ท่านนี้
14:04รับไป
14:06ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:34ท้าย
14:34บ๊เเตือ ประแสถular เป้าสุดที่
14:55สุดที่สุดที่สุดที่สุดทร
14:57สologic ค์มา จนัดด้วย
15:05ห้าไห้ แต่ความปลอดภัยเขา
15:08เสด็จอาค้าเป็น هوกจริงๆ
15:11ออกไปนอกเตือง และติดตามไปก็ยิ
15:13่งยากขึ้น
15:15ถ้าว่าท่านเป็นอะไรข้นมา ค้า
15:17ไม่ต้องเสียใจไปตลอดชีด
15:19ฝับบาดไม่ต้องของวนไปข้า อง
15:24คธรักจันติดตามท่านอองไปแล
15:27้ว
15:28ไม่ว่าท่านอองจะไปที่ไหนก็ตาม
15:30ท่านก็จะปลอดภัยพรี restore
15:33โอ้ มีองคารักจันคุ้มครองอย
15:35ู่ เช่นนี้ ข้าค่อยสบายใจขึ้น
15:38เยอะเลย
15:39พ่อเยอะค่ะ อ่ะ ท่านเภาได้เตร
15:41ียมการไว้ก่อนแล้ว ฝ่าบาท
15:43ไม่จำเป็นต้องสงต้องวน
15:47สันเด็ดอาคกลับมาเมื่อไร ให้
15:49เขาเข้ามาพบข้าสันที ข้าจะ
15:51ได้คลายกลังวนลง
15:53กระมอม รับด้วยกล่าว
15:58อ๋อ อย่างมีอีกเรื่องนึงที่ค
16:00่าอยากให้ท่านเปล่า ช่วยอธิบ
16:02ายหน่อย
16:04เชิญฟาบาทตรัดได้ พ่ excav 만들어 starts
16:07ได้ยินว่า ท่านพาคันไปจวน
16:09ราชบุดเคย พร้อมิสุดตัว
16:11ราชบุดเคย มีเรื่องแจ Scos
16:12ทูนฟาบาท มีเรื่องนี้จริงพ
16:17่ посмотр disse
16:19ดิข่าอยากฟังท่านอธิบาย
16:24ทุนฝ่าบาท
16:26เป้าจึงมีขดีที่มีการฟ้อง
16:28ร้อง
16:29เข้าใจพิดว่าราชมุตเขยเป็
16:32นอีกคน
16:33เพื่อพิดสูตรความจริง
16:35กระมอม หลือให้พยายานไปชีตั
16:37วติจวน
16:39และเรื่องนี้
16:40ไม่เกียวกับราชมุตเขยจริง
16:43
16:45ถ้าอย่างกันท่านเป๋าทำไมถูก
16:46ล่ะ
16:47ขณะราชมุตเขยจะมาสงสัยได้
16:49ยังไง
16:50ดีที่เรื่องนี้
16:52ไม่รู้ถึงพระการทราบของไถ่
16:53เขา
16:54ไถ่เขารักนักษาเป็นอย่างมาก
16:57แต่หากรู้เรื่องนี้
16:58ก็คงจะ
16:59ไม่ยอมเลิกหรอยหลาย ๆ
17:01และเมื่อถึงตอนนั้น
17:03โทษที่ผมพ Red
17:07เพื่อผิดสูตรความจริงแล้ว
17:09จึงได้ทำไปอย่างนั้น
17:11กับศิง
17:12ที่ได้รวงเกินไป
17:14กระม่อมยอมรับว่าผิดเอง
17:16ิ่อ ฟบาด
17:18ท่านเปกรênioทำแบบนี้ก็เพื่อส่
17:21วนร้วม
17:22แต่การหลั่วเกิดทางราชมุตร
17:23เคยก็ไม่เหมาะสมจริง ๆ
17:26ตามความเห็นของกลอม
17:27ทำไมไม่ให้ท่านเปกร acontecendo เพื่อละร้
17:31ายความไม่พอใจ
17:32ของท่านราชมุตรเคยรับเบีย
17:34
17:35ท่านเปกร重要 ท่านคิดว่าจะไง
17:37เถอะ ทูนฝิบาด
17:40กลอมมีความผิด ควรจะขอของ
17:43มา
17:43กระมอมจะไปขอขมาท่านราชบุต
17:46เคยที่จวนทันทีพยียะค่ะ
17:49ดี ท่านเตายืดอกยอมรับผิด
17:52แบบนี้ก็ดี
17:54ข้าไม่อยากจะให้น้องเลิ่นผิง
17:56ต้องไม่พอใจกับเรื่องนี้
17:59สบาท
18:00กระมอมทำงานบู่วาม ทำให้ทรงลำ
18:03บากพระไทย ขอส่งลงโทษด้วย
18:07ไม่จะเป็นล็อก เรื่องนี้ท่านจัด
18:09การให้บอกสมกันแล้วกัน
18:11กระมอมรับด้วยกล่าว
18:19อะไรเนี่ย ชิ้นเสียงเหยนกับล
18:21ูกลูก ยังไม่กลับอีกแล้ว
18:24เพราะรับ เชิญชุนยังไม่มาท
18:27ี่จวนสักที
18:28ขน้อยก็สั่งให้จางหลงเจ้าห
18:30ูไปเร่งเขาที่จวนแล้ว
18:34แค่กับนั้นเล็ก ๆ คนหนึ่ง ก็
18:36มีนิสไสไม่ลักษาเวลาอย่าง
18:38งี้สะแล้ว
18:39อยากจะรับได้จริง ๆ เลย
18:42แต่เท้าอย่าเพิ่งโมโหไปขอร
18:44ับ บางทีอาจจะมีเหตุผลอื่น
18:46ก็ได้
18:50รีเท้า ได้รับรายงานว่าเชิญ
18:52ชุนออกไปแต่เช้า แม้แต่สัมพ
18:54ลาก็ออกไปด้วย
18:58เขาไม่ได้มาที่นี่ แล้วเขาไปจิน
19:00ไหนล่ะ
19:01แต่เท้า ขน้อยสอบถามทหารฟ้า
19:04ประตูเมืองบอกว่า
19:05พอเปิดประตูเมืองตอนเช้า ก็เห
19:07็นคนท่าทางมาเฉินชุน
19:09รีบร้อนออกนอกเมือง ทางประตูแต
19:11่วันออกครับ
19:12อะไรนะ ทำไมเขาต้องรีบร้อนออกจากเม
19:16ืองด้วย
19:18แต่เท้า ข้าน้อยกำชับแล้วกำช
19:21ับอีก
19:22ว่าให้เขามารับชิ้นเสียงเห
19:24ลียนกับลูกลูกไปด้วยกัน
19:26แต่เขากลับออกรอกเมืองคนเดียว
19:28มันช่างดูพิศปกติจริงๆ
19:30ครับ
19:33ยังหลงเจ้าหู
19:34ครับ
19:36เจ้าสองคนดำตะหาร
19:38ไปค้นหาทางนอกประตูเมืองตะว
19:40ันออก
19:41ถ้าไม่ได้เรื่องอะไร ก็อายหาตามเส
19:43้นทางกลับหรูโจ
19:45ถ้าจำเป็น ก็ขอให้ทางการท้
19:47องถิ่นช่วยหา
19:48จะต้องตามตัวเฉินชุนกลับมา
19:50ให้ได้
19:52ขอรับ
19:58แต่เท้า จุ ๆ เฉินชุนออกนอกเมื
20:02องคนเดียว
20:03ดูผิดปกติมาก และจะเกี่ยวข้
20:05องกลับ
20:06เรื่องไปเป็นพยาญในจวนนั่นข
20:08อรับ
20:08อืม พูดอยาก
20:12ห้องเตให้ขาไปขอโทษราชบุต
20:14เคย
20:15เรื่องที่พาเฉินชุนไปชีตัว
20:18ถึงจอนนั้น ขาดจะลองจับตาด
20:21
20:22เหลือจะได้เหลือกอะไรเพิ่มเติม
20:26ห้องเตก็ส่งรู้เรื่องนี้เหรอคร
20:27ับ
20:28อืม ถูกต้อง
20:31ตอนนี้ต้องดูแลเสียงเหลียน แ
20:33ม่ลูกไว้ให้ดี ๆ
20:37ตอนนี้ให้เขาอยู่ที่นี่ไปก่อนก็
20:39แล้วกัน
20:41รอยหาตัวเฉินชุนเจอค่อยว่
20:43ากัน
20:45รบกวนท่านกงสุนด้วยก็แล้
20:47วกัน
20:48ครับ น้อมรับคำสั่ง
20:54ท่านลุงเฉินชุนหายตัวไปเหร
20:55
20:56ตอนนี้ยังไม่สรุมว่าหายตั
20:58วไป
20:59แต่ท้ากำลังส่งคนไปตามหาตั
21:02วอยู่
21:06แล้ว
21:09จะเกิดอุบธิเหตุอะไรกับท่านล
21:10ุงหรือเปล่า
21:12ไม่อย่างนั้น
21:13ท่านลุงคงจะไม่ทิ่งข้ากับ
21:15ลูกไปแน่
21:18จะไม่ต้องห่วงล็อก
21:21แต่ filleเธอจะให้เจ้ารออยู่ที่นี่
21:23ถ้าได้ขายังไง
21:25จะรีบบอกกับเจ้าทันที
21:26แม่
21:28พ Magma
21:30แม่เราจะเปล่าถุกแล้วไнес
21:31ฉันเกิดจะย่นๆก่อนนะ
21:34เราให้ลุงเฉินกลับมา เราค่標กล
21:36ับบ้าน
21:37แล้ว เมื่อไหร่แม่จะซื้อผู้
21:38กันใหญ่คน
21:39ซื้อสิ แม่ปากเจ้าแล้วนี่
21:43ก่อนไป แม่จะซื้อให้เจ้านะ
21:48- ชุรเกอร์เขียนักษือเป็น
21:50เหรอ?
21:50- ใช่ครับ
21:50- อื้อใช่ค่ะ
21:52- เพิ่งจะเขียนเป็นไม่นานี้
21:54- อยู่ที่นี่ได้รับความชื่อเหล
21:56ือจะได้เท้าเป้า
21:57- ค่าคิดว่าก่อนจะไป
21:58- จะซื้อผู้การให้เค้าฝึกเขี
22:00ยนหนึ่งสือ
22:01- อออ...
22:02- ไม่เสียทีที่เกิดในบ้านบั
22:04นดิต
22:05- ต่างใจเขานะ
22:07- อนาคตเขา
22:08ต้องได้เป็นใหญ่เป็นโตแน่น
22:10อน
22:11ขอบคุณท่านกองสุนที่ชม
22:15แต่ท่าเป้าอยู่ที่จวนไหมคะ
22:17เสียงเหลียน อย่าจะขอพบท่าน
22:19หน่อย
22:20ท่านเป้ายุ่งมาก
22:21ข้าว่า
22:22อย่าเพิ่งไปรับกวนเลยดีกว่
22:24านะ
22:26ค่ะ
22:35วันก่อน
22:36ข้าน้อยพาคนมาถึงที่นี่
22:38มารบกวนท่านราษ์ชบุต Silo
22:41ข่าจิงมาขออภัย
22:42ขอให้ท่านได้โปรดเข้าใจ
22:44และให้อภัยข่าด้วย
22:47ถ้านเกรยงใจมากไปแล้ว
22:50ช่วยคนาางขายคดี
22:51ไปสินที่ค่าค 짓ทำ
22:52ข้าค่ะเพียงช่วยนิดหน่อย
22:54จะกล้ารับคำขอโทษจากท่านเป
22:56้าได้ยังไง
22:57ห้องเต่ทรงสา
22:59และได่รับสั่งตำนี่คำอ
23:04ถ้าข้าไม่มาแล้วก็
23:06ฟาบาทจะทรงกังวลพระไทย
23:35óriaร 4 ไม่ต้องทำเช็ดอันหรอก
23:38ข้าพาคนมาโดยภราการ
23:40ถือเป็นสิ่งที่ไม่สมควร
23:43ธ่�รราชบุตเงย
23:44ไม่ถือสาก็ถือว่ากรุนามาก
23:47แล้ว
23:47และข้าจะไม่ถือโทษเอาผิดก
23:50ับใครอีกแล้ว
23:52ท่านเปล่าเกล่มใจไปแล้ว
23:55จ้าขดีในครั้งนี้
23:57ข้าถึงได้รู้ว่า
23:59ท่านราชบุตเคยเป็นคนบ้านเดี
24:01ยวกันกับข้า
24:05ท่านเปลาหมายถึง
24:06ถ้าราจจะบุธเกยคงไม่รู้หรอก
24:08ว่า
24:08ท่านเปลาต้องเป็นชาวเหอเฟยเม
24:11ืองหลูโจเช่นกัน
24:13อ๋อ...นั่นสินะ
24:16ค่าไม่รู้เลยว่า...
24:17ท่านเปลาไปคนบ้านเดียวกับค่า
24:20แต่ว่า...
24:21ค่าต้องไม่ได้นึกสือที่นอก
24:22เมืองตลอด
24:23เลยไม่มีโอกาสได้พบกับท่านเป
24:25ลา
24:27อายุค่ามากว่าท่านหลายปี
24:30ยามมาได้เจอกัน
24:32ตอนที่ค่าเป็นคุ้นหน้าง
24:34ออกจากเหวอยâte
24:36รู้ว่า
24:37ท่актиามยังไม่เข้าเลียนโดยซ
24:38้้ำ
24:40ใช่
24:41แต่ว่า
24:43วะไปวินชาญเมืองขา pliers
24:45ข่าเอง
24:46ก็ไปบ่อยบ่อย
24:47ก่อนจะไปเป็นคุ้นหน้าง
24:50ไม่จรับว่า
24:51ท่านจะอาวาร์ดมิงหุย
24:52ยังเป็นจะอาวาร์ดอยู่หรือไม
24:54
24:56อืม
24:57ผมได้ทังพุทย์ท่านเปล่าผิ
24:58ดหวังล่ะ
25:00เพราะเจ้าวาดมิงหุ้ย มรณ
25:02ภาพนานแล้ว
25:04ตอนที่ข้าร่ำเรียนที่วัดไ
25:05ฟหวิน
25:07ท่านก็ไม่ได้อยู่ในโลกนี้แล้
25:09
25:09หา...มันหรือ
25:15ข้าเป็นคุณนางมานาน ไม่ได้กล
25:17ับบ้านเกิด
25:19นึกไม่ถึง ทุกอย่างกลับเปล
25:21ี่ยนไปหมด
25:25ข้าเสียมารยาตนะ ขอท่านราช
25:27บุตเคยอย่าถือสา
25:30ไม่กล้า ท่านเปล่าทำเพื่อส่ว
25:33นรวม ไม่เห็นแค่ส่วนตัว
25:35ถ้าเริ่มสายยิ่งนะ
25:37วันนี้ข้ามาก็เปิดจะขอข้ามา
25:41ถึงไม่ควรรบกวนมากไป ขอตั
25:43วก่อน
25:47เว้ยมิง ข้อรับ ส่งท่านเปล
25:49่าแทนข้าที
25:50ข้อรับ เชิญ เชิญ แต่ถ้าเปล่
25:53าเชิญ
26:27เฮ้ย ยินดีกับไทยเหา ชิประ
26:30จรปกติเหลือรมไหร้เวียน
26:32ดี ไทยเหาทรงแข็งแรงดีป
26:35ระยะค่า
26:36ดีแล้ว เจ้าเป็นหมอหลวม ต้อง
26:42พูดความจริงล่ะ อย่ามว่าจะ
26:45เอาคำพูดดี ๆ หน้าฟังมาปิด
26:47บังค่าใช่นะ
26:48ก็น้อยไม่กล่า ไทยเหาทรงพ
26:50ระบรากายแข็งแรงดี พระยะค่
26:53
26:54นั้นก็ดีแล้วล่ะ อายุมากแล้
26:57ว ร่างกายแข็งแรงเป็นเรื่องท
26:59ี่ดีที่สุด
27:00เอ่อ ไทยเหา ยังมีข้าวดีก
27:02ว่านั้นอีกนะ
27:04เจ้าหมายถึงข้าวดีอะไรเหรอ
27:07ข้าวดีขององหญิงเหลือผิง
27:09ไทยเหา อาจจะยังไม่ทรงสาม
27:11ข้าวดีขององหญิงเหลือผิง
27:13เหรอ
27:14หูนไทยเหา องหญิงทรงมีข้
27:16าวมงคลแล้ว
27:20เจ้าหมายถึง องหญิงทรงคันเห
27:23รอ
27:23พระยะค่า นี่ก็เป็นข้าวดี
27:25ของไทยเหา แน่แน่ พระยะค่า
27:29เจ้าเด็กคนนี้ มีเรื่องน่ายิน
27:31ดีเช็ดนี้ กลับไม่ยอมบอกค่
27:33
27:36เด็กๆ
27:37จะมาหา
27:39เตรียมเกี่ยว ข้าจะไปจวนราช
27:41บุตเกิด
27:41รับประปัญชาติ จะมาหา
27:43ไม่เลือกอะไรกัน แล้วท่านเปล่ามา
27:53ที่จวนนี้อีกทำไม
27:54สิอสิอสินเกี่ยurger��言ไหม ท่าน
27:55เปล่า แค่มาขอเขามา
27:57ทำไมเธอ ราชบุตเกิดต้องมาโหด
27:58ด้วย
27:59ฮkas..ขอเขามาเหรอ
28:03แล้วท่านพูด дости� dกเอาาวาดม
28:05ิงห Wh้วย วัดไไปหวินที่ไหม
28:07เขามาแค่ทดซอบคเก้าชัดๆ เ
28:09นี่ย
28:12ท่านกังวคลงมากไปแล้ว
28:14ท่านเปล่าก็แค่ต้ามเล้อย ปลื
28:16hipp россий อีกอย่าง
28:18ทั้งก็ตอบได้อย่างคร่องแคลSI
28:20และนิppeหน้า
28:21แล้วทั้งจะกำวลไปใหญ่
28:25ตอบได้คร่องแคลSI เหรอ
28:26ใครจะไม่รู้ถ้าทfortเจ้าอาวาด
28:28มิงหุ้ยเป็นใครแล้วก็มาจากไ
28:30หน
28:31ถ้าคำไ clearanceซียงต่อไป
28:33ก็คงถูกเจ้าน่ันนั่นขJพิร
28:35inheritedได้
28:37ข้าน้อย
28:39เข้าแปลกใจเหมือนกัน
28:41ทำไมถึงบอกว่าหลวนจินมิง
28:43หุ้ยไม่อยู่บอกโลстนี้แล้ว
28:49ง่ายนิดเดียว ท่านปาพิคุณ
28:51นางมา 20 กว่าปีแล้ว
28:53แล้วจะเอาว่าเท่านั้น ตอนนี้ก็
28:56น่าจะ 70-80 ล่ะ
28:58บอกว่าเข้ามรณาภาพก็ไปไปท
28:59ั้งที่ 8 ส่วน
29:02ก็รอดฉบุตเกิด ฉลาดเกินใ
29:05ครจริงๆ ที่ท่านพูดมองก็มี
29:07เหตุคน
29:09ดาษนี้ก็โชคดี ปอบผ่านไปได
29:11้ล่ะ
29:12ใครจะไปรู้ ปอบว่าจะมีดาษอะไรอ
29:15ีก
29:18บนมิด บทมาที่เจ้าหามาให้มั
29:22นไม่ได้ง่ายอย่างที่เจ้าพูดเลย
29:25ท่านว่างใจได้เลย แต่เท้าเปล่า
29:28สื่บก็สื่บแล้ว
29:30เธอ subscribed ก็มาเป็นพยาด แหละ
29:33มันจะ...
29:34ไม่เกิดปัญหาอีกแน่ล่ะ
29:37ตอนนี่เช้นชุนถูกeresอาสซี่ต
29:39ัวไว้
29:40เจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่อะวันหน้
29:42า MIKE
29:42เขาจะไม่สร้างปัญหา
29:43ท่านไม่ต้องห่วงไปแล้ว
29:45เช้นชุนจะไม่มีวันประรากศต
29:48ืนส์ได้อีกแล้ว
29:50เจ้าว่าอะไรน่ะ
29:53ใจคนนั่นรบไม่เคยพอ
29:56เขาได้เอาเรื่องนี้มารีกถ่ายเงิ
29:58นจากค้า
30:00ข้ากลือต้องปิดป่าเขาทำให้
30:03เขาหายไปจากโลกนี้แล้ว
30:06เจ้าข้าเขาเหรอ
30:08ไม่ข้าเขาก็คงไม่ได้
30:11ที่ทำอย่างนี้ก็เพื่อถ้ารากจะบุ
30:13ธเคยทางซิ้น
30:16ปิด...เจ้า
30:17ใครห่าเสด็จแล้ว
30:24เสด็จไม่ทอง ไม่ทอง
30:26ไม่ทองลูกขึ้นหรอก
30:29เวลาที่ควรลุกก็ลุก
30:32เวลาที่ควรขยับก็ต้องขยั
30:33บบ้าง
30:34ทุกอย่างทําตามที่หมอหลวงบ
30:36อก
30:37ข้าข้าไม่ได้ เจ้าอาติจัย
30:39ตัวเองดือรันดิ่งนะ
30:41เสด็จแม่
30:43จะทรงเสด็จมาที่นี่ ทำไมไม่บอกล
30:45วงหน้าเพคะ
30:47ถ้าข้าไม่ทําเช่นนี้
30:49ใครจะไปรู้หรอว่าเจ้าน่ะ คิด
30:51จะติดบังอะไรข้า
30:53เสด็จแม่
30:54ถึงเจ้าไม่ใช่ลูกทะแทของข
30:56้า แต่ข้าก็รักเจ้าที่สุดน
30:58ิดา
30:59ดูเจ้าสิ! ตั้งคันแล้วกลับไม
31:02่ยอมบอกข้าสักคำ
31:05ราชบุทขย
31:06พระยะค่ะ
31:07บอกมาสิ เป็นความคิดของเจ้าห
31:10รือเปล่า
31:11เอ่อ...ทุนไทยเฮา
31:13ต่อให้กันม่อมกล้าเพียง
31:15ใด ก็มีกล้าปิดบังไทยเฮ
31:17าพระยะค่ะ
31:18เสด็จแม่ อย่าไปว่าเขาเลย
31:20เป็นความคิดของลูกที่ไม่ให้
31:22ทุนเสด็จแม่
31:24อ๋อ เพราะอะไรงั้นหรือ
31:26อ๋อ
31:28ลูกเห็นว่าเสด็จแม่ชอบเด
31:31็กผู้ชายมากกว่า
31:32ถ้าข้าวได้ลูกผู้ชาย
31:34ถึงจะกล้ารายงานท่าน
31:37มีอย่างที่ไ 만나
31:39ถ้าได้ลูกผู้ยิง ไม่ปิดบาง
31:41ค่าไปตลอด Loop
31:45ลูกเข้าใจแล้ว
31:55ราชบุตحเกย
31:59ตอนองหญิงเห็นเจ้าขีมมารอบ
32:01เมือง
32:02นางก็ขอให้ค่ารับเจ้าเป็นร
32:04าชบุต Rail
32:05ตอนนี้องหญิงทรงคัญลูกของ
32:07เจ้าแล้ว
32:07นับจากนี้ไป เจ้าจะได้ผิดต่อ
32:10ความรักที่มีต่อองค์หญิง
32:11เด็ดขาด
32:13เออ กลามอมมิกล้า
32:15ฮึ ข้าก็คิดว่าเจ้าไม Opening character
32:18แต่ถ้าเจ้าทำผิดตัวนาง เจ้า
32:21จะพวักหัวใจของเจ้าซะ
32:24เสียเด็ดแม่ อย่ creamsให้เขาตกใจ
32:26สิ
32:27ข้าไม่ได้ระ่ Apache
32:29ถ้าเขากล้าทำสิ่งที่ผิดตั
32:31วเจ้า
32:32ข้าจะ ไม่มีวันปล่อยเข้าไปแล
32:35้ว
32:36เจ้าแม่ เอาล่ะ ไม่พูดเรื่องข
32:39องเขาแล้ว
32:41ตอนนี้เจ้ามีขันแล้ว รู้สึก
32:43ยังไงบ้างน่ะ
32:45เจ้านะ ต้องพักผ่อนให้มากๆ รู้
32:48ไหม
32:49ต้องเชื่อฟังหมอหลวงด้วย รู้
32:51แล้วเปล่า
32:53แล้วก็ห้ามดือเด็ดขัน
33:16แต่เธ้ากลับจากจวนท่านราชม
33:17ุดเคยแล้วเลยขอรับ
33:18แต่เธ้าตัวดูพิรุษอะไรได้บ้
33:27างเลยขอรับ
33:29ท่านกวงสุน ท่านกับค่าคง
33:33คิดผิดกันหมด
33:38เห็นได้จ้าเท้าตัวพูดแบบ
33:39นี้
33:45ธานะของราชมุดเคย เราตัดสิน
33:47จากอะไร
33:50จากพระวัติการศึกษา คันยื
33:52นยันของเซนาหวัน
33:54และกันนั้นเฉินชุนที่ได้ไปเจอ
33:57เขาเองกับตัวครับ
33:59อืม เซนาหวังก็ไปตัวสอบจ
34:03ากพระวัติกรมพิธีการ
34:06เจอดหมายตอบกลับของรุโจ ก็
34:08ยืนตามพระวัติศึกษา
34:10ทั้งหมดนี้ไม่มีการตัวสอบร
34:14าชมุดเคยกับเจ้าตัวเองเลยจ
34:17ริง ๆ
34:20สิ่งที่จะเท้าสงสัยอยู่คือ
34:21อะไรครับ
34:23ถ้าหากว่าประวัติของเฉินส
34:25ื่อเมย ทุกคนสับเปลี่ยนจะเป็น
34:27ยังไง
34:30คือ...
34:33หากว่าคนสองคนรวนชื่อเฉินสื่
34:36อเมย ไม่พูดถึงประวัติ แต่พ
34:38ูดถึงตัวคน
34:40เฉินสื่อเมยแห่งจวนราชมุ
34:42ดเคยเป็นคนไหนกันแน่
34:44เราจะพิสูตรได้ยังไง
34:47เออ...พยาญขอรับ
34:52ไม่แต่การให้พยาญหมุคคลไปชี้
34:54ตัว ถึงจะพิสูตรได้ว่าเป็
34:56นเฉินสื่อเมยคนไหน
34:58แต่เท้าที่กำนังเฉินชุนมาก
35:01็เพื่อจุดประสงค์นี้
35:03เขาก็พิสูตรแล้วว่า ราชมุ
35:05ดเคยไม่ใช่คนหมู่บ้านตระกูลเฉิ
35:07
35:09แล้วถ่างนั้นตอนนี้ เฉินชุนอย
35:11ู่ที่ไหนล่ะ
35:17เฉินชุนหายศาพศูนย์ไป เป็น
35:20ไปไม่ได้
35:21อธิบายได้อย่างเดียว
35:23คือเขาถูกซื้อตัวให้ความ
35:25เท็ด และสุดท้ายก็ถูกค่าป
35:28ิดปาก
35:31แต่ว่า แต่เท้า ตอนนี้เฉินชุน
35:35อยู่ที่ไหน เราคงยังตัดสินไม่
35:38ได้ครับ
35:39แม่นอน ข้าจะรอผลการตูดหา
35:43จากจางหลงเจ้าหูก่อน
35:46เมื่อความจริงยังไม่ขระจาง เห
35:48็ดได้แต่เท้าจึงมั่นใจ ว่า
35:51ทีวิเคราะห์นั้นไม่ผิดครั
35:53
35:54ก็เพราะว่าเฉินสื่อใหม่ ถื
35:56อว่าตนฉลาด จนเผยพิรุษอ
35:58อกมา
36:01แต่เท้าโปรดอธิบายด้วยครับ
36:04ตอนที่ข้าไปพบเขาที่จวนราช
36:07บุตเคย
36:08ได้ถามเขาถึงวัดไปวินว่า แต
36:11่ซื้อมิงหุยยังเป็นจะเอา
36:13วาดอยู่ไหม
36:15เขากลับตอบว่า ท่านมรณะผ่
36:18าไปหลายปี
36:22หรือว่าแต่ซื้อมิงหุยย
36:24ังมีชีวิตอยู่
36:26ไม่เลย ในวัดไปวินด้าน ไม่มีแต
36:30่ซื้อที่ชื่อว่ามิงหุยเลย
36:35เช่นนั้นก็แปลว่า เขาโกหกใช
36:38่ไหมครับ
36:40อืม ถูกต้อง คำโกหกนี้ก็ช
36:43ี้ชัดได้ว่า
36:45ราชบุตเคยไม่ได้มาจากวัดไปว
36:47ิน มูบ้านเห้อเฟย
36:50แต่มาจากมูบ้านตระกูลเฉิน อำ
36:52เภอสูเฉิง
36:54เขาคือสามีของชิ้นเสียงเหล
36:57ียนที่เข้าเมืองมาตามหานั่นเอง
37:20ราชบุตเคย ถ้าราชบุตเคย ไ
37:24ทยเขากลับวังแล้วเหรอ
37:27อองหญิงสั่งให้ข้า มาเชิญถ้
37:29าราชบุตเคย
37:32อันนี้เดี๋ยว ท่านประโรดลออก
37:34ก่อน
37:38ไทยเขา ทรงรักองหญิงมาก และ
37:41มากกว่าใครทั้งสิ้น
37:43แม้แต่ห้องเต้ ก็ยังต้องเกล
37:45งใจองหญิง
37:47แล้วเจ้ามาพูดเรื่องนี้ทำไม
37:49ข้าน้อย แค่อยากจะเตือนท่านว่า
37:53ถ้าทำองหญิงเสียใจ ไทยเขา ก
37:57็จะออกหน้าแทนองหญิงได้
37:59โดยไม่สนอะไรทั้งนั้น
38:02จะพูดแบบนี้หมายพอไว้ยังไ
38:03
38:04เรื่องมาถึงขั้นนี้ ท่านต้องยืน
38:06ยันฐานของท่านเอาไว้ให้ดี
38:09จะได้พรังปากพูดออกไปไม่งั้น
38:20อ๋อ หาเฉินชุนไม่เจอล่ะ
38:23ครับ หาทุรสมีสิบปรีนอกป
38:26ระตุเมืองแล้วครับ
38:28แล้วทางการใกล้เคียงว่ายัง
38:31ไหนบ้าง
38:32เหลือแต่ท้า ตามเส้นท้าไปหร
38:34ูโจทางประตุตามัดออก
38:36ด่านที่ทางการได้ตั้งเอาไว้
38:39ก็ไม่เห็นคนที่ท้าทางเหมือนเฉ
38:41ินชุนผ่านมาเลยครับ
38:43อืม พวกเจ้าคงเหนื่อยกันแล้ว
38:47ไปพักได้
38:48ขอรับรับ
38:57แต่ท้า เฉินชุนไม่มีทางหายส
39:01าบสูนอย่างนี้นะ
39:03อืม สงสัยว่าการข้าดเราของข
39:07้าคงไม่ผิดแน่
39:11อืม ถ้าแต่ท้าจะตรวจสอบ
39:15ถาดาของเฉินสื่อเมื่อยต่อไป
39:17เกลงว่า ของต้องหาคนจากหมู่บ้
39:20านตระกูลเฉิน
39:21ให้มาพิสูตรอีกครับ
39:23ไม่ ให้คนอื่นมา
39:26ยากจะรับรองว่าจะไม่ถูกซื้
39:28อตัว
39:29ถูกค่าปิดปากอีก
39:31แต่ว่าแต่ท้า ถ้าไม่มีใครพ
39:34ิสูตรตัวของเฉินสื่อเมื่อยได
39:35
39:36แต่เท้าก็คงตรวจสอบได้ยากนะ
39:38ครับ
39:39ไม่
39:40ในจัวนี้ก็มีคน
39:42ที่เป็นพยาญชี้ตัวเขาได้แน
39:44
39:47แต่เท้าหมายถึง
39:49ขิ้นเสียงเหลียนเหรอครับ
40:07ท่านอ่วม
40:08ทำไมไม่ให้จันเจาจัดรับมานำ
40:10กับวัง
40:12ถ้าอย่างนี้
40:13ถ้าจะได้มีต้องลำวาก
40:14นั่งบนอาจมาถึงจะลำวาก
40:21แต่มันกicieล llamก
40:23ทำไมค่า
40:24นึกถึงภาพในอดีท
40:30พ่าทางองค��ักจัน
40:34คงยากจะเข้าใจความรู้สึกของ
40:36ข้าได้
40:37ท่านอองกล่าวผิดไปแล้ว
40:40จันเจ้าเข้าใจดี
40:42อ๋อ...
40:44หรือว่าองคารักจัน
40:47ก็เคยทุกเพราะความรัก
40:49เก็บปวดเพราะความรักมาแล้ว
40:53แรงว่าท่านอองจะหัวร้อย่อ
40:55อ๋อ...ไม่เหรอ
40:58มีแต่คนที่เคยมีความรัก
41:00ถึงจะเข้าใจ ความรู้สึกนี้ได
41:02
41:05ถ้าเจ้าว่ารอดยอดเจ้าได้ย
41:06ังไง
41:08ไม่รู้ว่าเจ้าจะ เราให้ข้าฟัง
41:10หน่อยจะได้ไหม
41:22จันเจ้าน่าเคยมีหญิงรู้ใ
41:24จอยู่คนหนึ่ง
41:27เดิมที่คิดที่แต่งานกัน
41:32แต่ว่าสุดท้าย ก็ต้องมาโรง
41:34เอ้ยได้การจากล่า
41:37อ๋อ มีมือที่สามอย่างนั้นเหร
41:40
41:42ไม่มีหรอ
41:44ทางนั้นข้อโครวนางก็ไม่เห็น
41:46ด้วยเหรอสิ
41:48ไม่ใช่หรอ
41:49หรือว่า...
41:51เออ...
41:52จะเป็นเหมือนกับไปหลิง มีคว
41:54ามคิดเป็นของตัวเอง
41:55ไม่ยุดติกับรบเคนี
42:00อ๋อ...
42:01อ๋อ...
42:03ถ้างนั้นเพราะอะไรล่ะ
42:07พระพี่ชายความอยู่ของนาน
42:10อ๋อ...
42:10ช่อราบบังหลวง
42:12และบงการข้าคนด้วย
42:14อ๋อ...
42:16เจ้าข้าพี่ชายนานเหรอ
42:18เปล่า
42:22ข้าเปิดปวงความผิดของเขา
42:24อ๋อ...
42:25ทำให้เขาข้าตัวตาย
42:26อ๋อ...
42:30ข้าเข้าใจแล้วล่ะ
42:32ด้วยเหตุนี้
42:34นางจริงจำใจต้องจากเจ้าไป
42:37ข้าพูดถูกไหมล่ะเหรอ
42:42พระเจ้าค่ะ
42:45อ๋อ...
42:46แต่...
42:47ความเจ็บปงหวั이드กร้องเจ้าใ
42:49นตอนนั้น
42:51ข้าเข้าใจุดี
42:55ถ้าเทียบกับเจ้าแล้ว
42:56ข้ายังโ 적นี้กว่าเจ้ามากเน
42:58าะ
42:59เพียกจะว่า...
43:03เสียวส่วงเนาะ
43:05ยังไม่ยอมรับข้าเป็นบรอ
43:09ท่านอองเย็นด้ากระวนcido一點
43:11ข้าเชื่อว่า...
43:13ไม่นำไปเสียวส่วง
43:14ยอมรับท่านแล้ว
43:16พี่เธอวันนางยังพูดไม่ออก
43:19เจ้าคิดอย่างนั้นเหรอ
43:21ถ้าหาว่าท่านอออกไม่เชื่อ
43:23ในวันที่นางรับตำแหน่งジ้
43:25าส επι наст unless
43:25ท่านจะรู้เอง
43:33หนินเจ้าพูดอย่างนี้ ข้าก็รู้
43:35สึกสบายใจเยอะ
43:39Uh, เอาไปกันเธอ
43:42ถ้าหืนยังไม่กลับ ท่านเปา
43:44คงร้อนใจแย่แล้ว
43:55เธอเบา ท่านลุงเฉินชุนหายตั
43:58วไปจริงๆเหรอ
43:59ถูกต้อง ส่งคนไปหาจนทั่วก็ไม
44:02่เจอ
44:04ถ้าข้าดเราไม่ผิดแล้วก็ เขาค
44:06งทุกคนข้าตายแล้ว
44:11แต่ว่าท่านลุงเฉินชุนไม่เค
44:12ยมีความแค้งกับใครนี้
44:14แล้วจะมีใครคิดข้าเขาได้ล่
44:16
44:17ปลายนั้นอาจจะข้าเขา เพื่อปิ
44:19ดปากก็ได้
44:23แต่เธอเปล่า นี่มันเรื่องอะไรกัน
44:25แน่นะ
44:27เซ็งเหรียญ ถ้าข้าข้าดเราไม
44:29่ผิดแล้วก็
44:31ที่เฉินชุนถูกข้าปิดปาก ก
44:34็เพราะเขาเป็นพยานเท็ด
44:43ไม่ต้องพามากว่า
44:46ราเจมุทคอยนั้น ฮัดเป็นสามี
44:49ความเจ้า
44:55นในเถอะ สนุกแรก
45:01คงบาดกัน ดภาค
45:08กันสำหรับ แขนแบบนี้ จะสน
45:15ุกมีความภาว
45:18เหมือ incarองหิวอร่อย
45:21ก็ด้วย คอยก็ดก็ด้วย ตายจะเยอะ
45:25แล้วม่าก็ด้วย ต้องก็ดวอร
45:32่อย
45:32ฝืนวงลัวที่ก็รู้สึกอีก
45:35เจ้นก็ดกินโลค
45:36อร์ศถุ้นที จัดความทธรั
45:37บ ที่นาทศกรีบ irdแบบน้อง
45:38มันเตอร์ ซเทียร์ ที่ก็ไม่ได
45:40้ ไม่ได้ คิดสวันหายไป
45:48โตรทรทรับ รับควันดักข
45:50องกจดชื่อมืด
45:50มันด้วยยอดิ เป็นชื่อเจา จั
46:00บของครับ
46:02สำหรับควันดี ต้อง ให้เจอม
46:07ันจะอย่าง
46:10สักธรรมรีจาบ สักธรรมร
46:15ีจาบ สักธรรมรีจาบ ทุกคน
Comments

Recommended