- 5 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01晴天 如照着 大地 一片光明
00:10蓝天 实必 真明亮丽的白雲
00:18hvor不义息不禁 我得天水感性
00:21不知不醒 我不敌 新��� 高昂着你
00:25ตรงรถลียตรง ที่พลงราชี
00:34วิต!
00:35าที่จะวัง思ได้. ตรงนี้ ร้อยตร
00:40งนี้ ความไม่ creกว่า ที่เจอด้วย
00:42ังหรือเป็นแม่น...
00:42ที่นี้ ข้นมันใกล้คังคลั
00:44วนี้ มาแล้วมีไม่หรอก
00:52ต้องหรือสหาย จนไม่เป็นข้าง
00:59ที่น้องสุด
01:23ต pole
01:24โ kännsございます ไหว โจิ้นก็็ แล้วไห
01:29ว
01:29ทarinก็ึ้นเรา economิวรั่ง
01:40เค้ารับว BurningMe
01:42อย่า always the spell
01:43อย่างนุซกับบอก
01:45sky μายจะ honors my mind
01:47พอชุดสิ มองนี้ สิ มองนาวาจ
01:50ังนี้
01:50ก็จะทุนสังชี
02:01ต่วนคนที่ถูกจับไปเพราะคด
02:09ีเล็กน้อย
02:10ร้วนได้รับการลงโทษที่เหม
02:12ืองไปกันแล้ว
02:15นักโทษที่ต้องถูกโยต่ําก
02:17ว่าสิบ
02:18หรือติดคุกน้อยกว่าสามเด
02:19ือนนั้น
02:20ก็ให้พวกเขาลง شื่อว่า
02:22จะไม่ทําความผิดอีกและปล่
02:24อยตัวjamg
02:25ขอครับ
02:27ข้าด้วยจะคัดรายการออกมา
02:29และพ bankruptcy จะจัดการทันทีขอครับ
02:32ส่วนพวกนักโทษที่มีความผ
02:35ิดหนัก
02:36ก็ยังต้องให้พวกเขาชดใช้คว
02:38ามผิดที่เคยก่อเอาไว้
02:40ทรงพวกเขาให้ทางการเอาไปหล่ง
02:42โทษ
02:43ตามกฎที่มีต่อไป
02:46ขอรับ
02:50ข้ารายงานถึงราชชัดสำนั
02:52ก
02:52ให้รีบทรงคนมารับเมืองทอง
02:54ให้ไปเป็นของทางการแล้ว
02:56ให้เขารีบนำไปเมืองหลวงโดย
02:58เร็ว
02:59ขอรับ
03:01หวังเฉา
03:05ขอรับใจเทา
03:09lasas
03:09หวังเฉอกลับมาที่จวรเหรืออย
03:11่าง
03:12ขอรี Brand ให้เธ้า
03:13ไม่นางวังเฉียργกลับมาได้แม
03:14่นาน
03:15กำลังพักผ่อนอยู่ในห้อกoko
03:17หืม
03:21ถ้าทาง cùngจะเหนื่อยมากสินะ
03:24ขาน้อยจะไปดูหน้าไป
03:26อย่าไปรบกวนเลย
03:28ให้นางพักผ่อนเถอะ
03:30แต่พะ
03:31ขาน้อยอยาก把อาการของคน Не RIGHT
03:34ด้วยนะ ขอรับ
03:37ก็ดี
03:39ให้นางเรียบพักผ่อนเร็วๆ
03:41รุ่งนี้ยังจะต้องไปรักษาท
03:43่านอองน้อยแต่เช้า
03:45ขอรับ ข้าน้อยเข้าใจ
03:51ว่านเออ
04:00อาจารย์อ่า เราจะครู่ค่ะ
04:13อาจารย์อ่า
04:14ไม่ได้รบกวนเจ้าพักผ่อนใช่
04:16ไหม
04:16ไม่ค่ะ ข้ากำลังคัดลอกตำร
04:19าแพทย์ของท่านพ่ออยู่
04:23อาจารย์อ่าดูสิครับ
04:32อยากนักให้เจ้ามีใจทั้งเคียก
04:33นี้
04:34ตำราเรียบนี้จะเป็นประโยชน
04:36์กับคนรุ่นรันแน่เลย
04:40วันเออคี่ทำสุดความสามารถ
04:46อาจารย์อ่า ฉันนั่งทางนี้ค
04:47่ะ
04:53อ่าจริงสิ คนงานพวกนั้นอาการ
04:55เป็นยังไงบ้าง
04:57อ่า พวกเขาส่วนมาก
04:58เป็นเพราะไม่ได้กินดีอิ่ม
05:00ท้องมานาน
05:01ร่างกายเลยอ่อนแอ ทำให้ป่วยได้ง
05:03่าย
05:05อ่า มันก็ไม่แปลกแล้ว
05:08พวกเขาถูกใช้อยากกับท่าน
05:10แล้วเรื่องอาหารจะไม่ขนได้ยัง
05:11ไงแล้ว
05:13แต่ว่าถ้ากลับไปกินอิ่มเห
05:15มือนเด emissions
05:16ก็คงจะค่อยๆแข่งแรงขึ้น
05:18แล้ว
05:20มีอีกส่วนที่เป็นแผลภายน
05:22อก
05:22คงเพราะเกิดจากจะเป็นคนแรก
05:25เท่ง concerned
05:26เดิมเขาไปใช่คนงานเหมือแรก
05:28แล้วจะดูเรื่องการขุดเมืองได้ย
05:30ังไง
05:32ปักลับความทุกแบบนี้
05:34หน้าสมสารผู้เขาจริงๆ
05:37นั่นสิ 커�้ contingent
05:39ยังมีบางคน
05:40ที่ถ้าพักอีกซักน่อย
05:42ก็น่าจะไม่เป็นไร
05:44ถือว่าเป็นการรักขอสนอย่
05:47างนั้นก็แล้วก็นะ
05:48อ่ะ หวานเออเป็นห่อนะคะ
05:51การช่วยคน
05:52ถือเป็นหน้าที่อยู่แล้ว
05:55แต่ธ้าเป็นห่วงว่าร่างกายข
05:58องเจ้า
05:58จะทนไหutorหรือเปล่า
06:00และให้ข้ามาเตือนให้เจ้า
06:02รีบเข้านอนเร็วเร็ว
06:04พวกนี้...ยังต้องไปต้นท่านออง
06:06อีก
06:07ตั้งหอบคุณใต้เท้าและอาจ
06:09ารย์อ่าที่เป็นหวง
06:12o
06:12จริงสิ มีเรื่องหนึ่ง
06:14หoki
06:14ห้อง...
06:15เข้าไปทำอะไรที่จวนออง
06:32วันเออ ก็ไม่ทราบ แต่เด็กรั
06:35บใช้ของท่านอองน้อยบอกว่า จาง
06:37ชงไปที่จวรไปบ่อยแถมไม่ได้ไป
06:39เยี่ยมท่านอองใช แต่มักไปพบพ
06:42่อบ้านใชมากกว่าค่ะ
06:45พอ
06:45อ๋าร่ายน่ะ จางชงไปจวรล์ออง
06:52ใชหรือ
06:53วันเออเห็นเองกับตาครับ
06:57�로็นก็แปรว่า ก็เราออกจากจว
06:59นว่าการ เขาก็ไปที่นั่นทันทีส
07:01ินะ
07:03แต่ท้าว เรื่องนี้จะเกี่ยวกับท่
07:05านองไชส์ด้วยหรือเป็นไปไม่ได
07:08้
07:09ท่านองไชส์รู้จักกับข้ามา
07:11นานแมร ».
07:12ข้ารู้จักนิสัยของท่านดี
07:14ท่าน ไม่มีทางทำผิดกฎหมายวัน
07:17ไม่เขารวมแน Les
07:18คน earn เราจะไม่เฝ้าดูไม่ได้แล้ว
07:35ไม่รู้สึกว่าเจ้าเจ้าลักล
07:36ัก
08:25สวัสดาน
08:29อ่ะ...
09:02อาวุธ์ ลูกอโน้ม
09:27ที่สุดที่สุดท้าย
09:58ท่านห่อง
09:59โท
10:08ถ้างมาที่หนีแต่เช้า
10:11รือว่ามีเรื่องดวนจะให้ค่ารั
10:13บใช้
10:14ในข้าหน่าจากจะมาต่างแต่เฦ้น
10:17แล้ว
10:17เพียงแตกลัวว่าจะรบกวนท่
10:19านเป้าเธ่่ั่วนั้น
10:20วันนี้ก็กลัวว่าท่านจะออกไป
10:22เรื่องงาน
10:23ก็เลยออรี่มาแต่เช้า
10:25ต่านเป๋า ยันได้ถือสาค่ะเลย
10:27ข้านน้อยมีกลับ
10:29เชิญท่านออกนั่งก่อน
10:46เออ แต่เท้าเป๋า
10:48ที่เข้ามาก็เพื่อจะมาขอโทษท่
10:51านใต่เท้า
10:52อ่ะ เหตุได้ท่านอองจริงกล่
10:56าวเช่นนี้
10:57เฮ้ย เมื่อวานี้จ้างชงไปที่จวน
11:00เพื่อไปพบข้า
11:07ไม่ทราบว่าท่านอองบอกข้า
11:09ด้วยสาเหตุใด
11:11เอ่ย
11:13ข้าน่ะ
11:14เคยคุยให้คุยโตกับท่านเอา
11:17ไว้
11:46บอกว่าจ้างชงปกครองดี
11:47ไม่เข็มงวดก็ไม่เกียวกับท
11:49่านอองนี่นะ
11:50แล้วทำไมท่านอองจริงต้องมาขอ
11:52โทษเอง
11:54เฮ้ย
11:55ก็ค่าเพิ่งจะชื่นชมก็ให้ท
11:57่านฟังไป
12:26ตอนนี้เขากลับทําผิดมากมาย
12:28เมื่อข้าได้มาแล้ว
12:30แล้วก็บอกกล่าวทัดไป
12:31ข้าเองก็รู้สึกว่ามันดีข
12:33ึ้นมากเลย
12:33เฮ้ย
12:35ท่านอองพระไทยกว้างปล่อยวาง
12:37ง่าย
12:37ข้านับถือ
12:39เอ้อ
12:40นอกจากจะมาขอโทษแล้ว
12:42ข้าจะมาขอขอบคุณด้วย
12:45เฮ้ยได้จึงกล่าวเช่นนั้น
12:47ก็หลายวันมันนี่หวานเออไปช่
12:50วยรักษาลูกค่ะ
12:52ค่ะ
12:53ไม่ได้มาขอบคุณแม่นางมูลง
12:55นะยังไง
12:57มิ้นหาถนองจริงได้เชิญหว
12:59านเออมาที่นี่ด้วย
13:00ที่แท้ก็เพราะเรื่องนี้นี่เอง
13:02หวานเออข้ารวาท่านอองได้เท้า
13:14เปล่า
13:15ลุกขึ้นเธอ
13:16ขอบคุณท่านออง
13:18ขอบมาที่นี่เพื่อจะมาขอตัวท่
13:20านป Ancient เชาเน่ะ
13:22อีกทางจะมาขอบคุณแม่นางมู
13:24ลง
13:25ที่ช่วยลูกข้างค่ะเอาให้
13:28อ่าวานเออไม่กระลาวรับแล้ว
13:30คะ
13:30หวานเออก็แค่ทำตับหน้าที่
13:32เอ..คำพูดนี้มันคงจะไม่ถูก
13:35นะ
13:35ถ้าเจ้ารักษาลูกอ่าหายได้
13:38ข้าจจะ ไม่เพียงแต่ขอบคุณเจ
13:40้าเถอะอย่างนั้น
13:41ใช้อีกก็คง จะรำลึกนึกถึ
13:43งในบุญคุณของเจ้าไปตลอดช
13:46ีวิตด้วย
13:49วันเอิ่มิกละ?
13:54ขอโทษและขอบคุณก็บอกไปแล้
13:56ว
13:56ข้าเองก็บารุกความตั้งใจ
13:58เขาจะมารับกวนเวลาทำงานของท่
14:00านอีกแล้วเนี่ย
14:01ท้ามส่งท่านอ่อง
14:10มามาต่องส่ง มาต่องส่งเดี๋ยว
14:11ขักกลับเองได้นะ
14:12ขอรับ
14:14นึกไม่ถึงว่าท่านอ่อง
14:23จะให้ความสำคัญกับวิตรภา
14:24พถึงเพียงนี้
14:27นี่คือเหตุผลที่ข้า ครบหากั
14:29บท่านอ่องมาตลอดยังไงล่ะ
14:33แต่เผ้า
14:34ถ้ากไทางที่เราสงสายท่านอ่อง
14:37คงจะคิดมากเกินไป
14:39ถูกต้องแล้ว
14:40จางชงไปจวนอ่อง
14:42น่าจะ แค่รีบไปรายงานเท่านั้น
14:45ไม่ได้มีเจ็ตนาอื่น
14:48ว่าเหนอ
14:49ข้ากับท่านโกงซุ์ จะไปทำธุระ
14:51ติจวร
14:52เจ้าควรจะไป Angela ท่าน อองน้อยได้笑
14:56ข้า วันเออจะไปเรียน ordered
15:01ที่ค่าพูด ers temporary go
15:03crew sonic music
15:04ไม่ใช่ค่وج่า
15:07ข้านน้อยจะไปทำที่แต่เธ้าสั่งท
15:09Marines
15:09แล้วเงินนี้ให้คนงานที่เหมืองน
15:15ี่ค่ airplanes
15:16หลายปีต่ำนี้ทางจวนว่าการย
15:18ังพอจะมีงบเหลือ
15:19การชดเชื้ยให้คนงานถือว่าส
15:21มควรแล้ว
15:21หมอกสมที่สุดแล้ว ขอครับ
15:23หลังจากหัวเปยหายตัวไป
15:25มีคนมาแทนหรือยัง
15:27ขะน้อยส่งเขาไปทำแล้ว
15:29นักโทษที่นำกลับมาจากเมือง
15:31ส่วนที่ต้องคุ้มขัง
15:32ก็ไม่มีปัญหาอะไร
15:34แต่เถอะจรัง
15:36หากว่าเจ้าใส่ใจMAN อย่างนี้แต
15:38่แรก
15:39ก็จะไม่เกิดการลักรอบ ขุดเห
15:41มืองทอง generations
15:43แล้วคงจะไม่ต้อง มีประชาชนมา
15:45กมาย
15:46ที่ต้องบ้านแตกสร manger
15:49ขอรับไต้เธ้า ข้าน้อยสําด
15:51ิกผิดแล้ว
15:52ดี
15:53ข้าจะไปที่ภัค half- Sozial as forcedaler
15:55เพื่อตัวตัวสอบ Flint and给我
15:57แล้วค่อยกำหนดวิธี
15:59เปล่อยตัวเพื่อเขาอีกทีนึง
16:02ขอรับ ข้าน้อยจะนำทางไปเอง
16:19ท่านๆแล้ว
16:21โอ้klärเสี่ยบไป
16:24เท็ดชิง ฝิดชิง
16:25ก็เจ็ดชิง อ่ะ ท่านๆ
16:28เท็ดชิง นี่ใจจากเลยไง
16:29เท็ดชิง นี่ใจจริงๆเลย
16:33ใช่ มันกันเป็นยังมือใครบ
16:34้าง
16:34อ้ อุ้ย อุ้ย อุ้ย
16:37ไม่เป็นอะไรไป มีอะไรหรือ
16:39ไม่เป็นอะไร มันเก็บaway незาติ เมื่อ
16:41ขนิดหน่อย
16:46เข้าไปนั่งก่อนสิ
16:49한번 มามามา
16:52เสียป่าวเอาชามา
16:53รับ
16:55มามา หน่อยไปด้วย
16:56Sche้ป Christie
16:57ทำอีก
17:13ก็ท่าทำعلันไม่เป็นดีหลัง
17:13ดีขึ้นมากแล้ว
17:14ถ้ารู้สึกเยี่ยงไงบ้าง
17:17ข้าไม่รู้ว่าหลัง ges��터 стеาฟ
17:18ังเข็มให้กับข้าแล้วไปยัง
17:19ไง
17:20แต่นับจากเจ้ามันรักษา
17:22อาการศาไม่กำเรớบอีกเลย
17:26แน่นเพราะว่าหลอดเลือดข
17:27องท่านไม่บิบตัวอีกแล้ว
17:29อาการจึงไม่กำเริดขึ้นอีก
17:32ถ้าเป็นแบบนี้ได้ทุกวัน
17:34ก็เท่ากับข้าไม่ได้ปวยเลยซะ
17:37ไม่ได้หรอก
17:42การรักษาข้นแรก 7 วัน
17:447 วันให้หลังก็จะหยุดฝัง
17:46เข็ม
17:47จากนั้นต้องกินยาอีก 3 วัน
17:503 วันให้หลังจากเริ่มข้นท
17:51ี่ 2 ได้
17:53แล้วต้องผ่านอีกกี่ข้นตอน
17:54ยังไม่แน่
17:56ต้องดูอาการตอนนี้อีกทีก่อน
18:01เอาล่ะ เริ่มฟังเข็มกันได้
18:03แล้ว
18:04อ่ะ เดี๋ยวก่อนนะ
18:11รับไปสิ
18:15ของสิ่งนี้ค่าให้เจ้า
18:17ไม่
18:19ข้ารับของกำนันจากท่านไม่ได
18:27้
18:28อ่ะ
18:36ถ้าหากเป็นของยังอื่น ค่าค
18:37งไม่มอบให้เจ้า
18:39แต่ว่าของชิ้นนี้ จะไม่รับไม่
18:41ได้
18:43มา จะลองเปิดดูก่อน แล้วจะรู้เหต
18:45ุผลเอง
18:59นี่อะไร
19:01เป็นสัญญลักษ์ของตระกูลช
19:02ัย
19:03ราชวงก่อน
19:05เป็นของราชสำนัก
19:06แต่ว่า
19:08ตอนนี้ มันเป็นแค่ภาพว่าท
19:11ี่สวยงามเท่านั้น
19:20นี่คือ
19:22เจ้าใช้เข็มทองรักษาค่า
19:24ตอนนี้ค่ามอบเข็มทองให้กับเจ
19:26้า
19:26เป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว
19:27หรือว่า
19:28เจ้ายังมีเหตุผลอื่นมาปฏิ
19:29เศษเข้าอีก
19:32ในเมื่อท่านพูดอย่างนี้
19:35ก็ควงปฏิเศษยาก
19:37งั้นจากวันนี้ไป
19:39ก็เปลี่ยนไม่ใช้เข็มชุดนี้เธ
19:41อ
19:41หรือว่า
20:11หรือว่า
20:11เหมือนสมควเลหมด
20:16สมควรสันร้า
20:17ใช้กลักเผษ
20:21กลักษ์
20:23มีใสมควรสุดนี้
20:29หรือมีสิสมควรสุดนี้
20:56อืม จากการรวบรวมของท่านโก
21:00งสุดนั้น
21:01น่าจะจัดการงานนี้ได้ ยังรา
21:04บรื่นทีเดียว
21:06แต่ถ้าวันนี้ไปพบมา 75 คน ดังนั้
21:09นแค่อีก 2 วันก็สามารถพบ
21:12คนที่ช่วยมาจากเหมืองได้ครบทุก
21:14คนครับ
21:16นี่เพราะว่าคนเยอะมากจริง ๆ จะ
21:19ไม่แย่กลุมก็ไม่ได้
21:21ข้าจำเป็นต้องไอพวกเขารำบาก
21:23อีกสัก 2 สำวัน
21:26จางชงให้ความรวมมือก็ช่วยได
21:28้มากจริง ๆ
21:30เขาคงไม่กล้าไม่รวมมือหร
21:33อก
21:35รอจัดการเรื่องเสร็จเมื่อไหร
21:36่ ก็ถึงตาเขาบั้งล่ะ
21:40ขอรับ ข้าน้อยเข้าใจขอรับ
22:13มืม
22:14มืม
22:15มืม
22:16มืม
22:17มืม
22:20มืม
22:21มืม
22:22มืม
22:23มืม
22:24มืม
22:25มืม
22:27มืม
22:28มืม
22:28มืม
22:29มืม
22:36มืม
22:42ข้างวันฟ่าโลก
23:12ท่านพ่อ
23:14เออ ถ้ามีธุร่าอะไร
23:17ขอให้ท่านพ่อสั่งพวกเขาออกไป
23:19ก่อน
23:23อืม
23:26อ่าลูก เจ้าก็ออกไปด้วย
23:28เออ ขอรับ
23:47อืม มีเรื่องอะไรทึงทําท่าลึ
23:50กรับแม้แต่ใช้รูจจะก็มาให้
23:52อยู่ฟัง
23:52ท่านพ่อมีเรื่องอะไรที่ลูกทำให้
23:55ท่านเป็นห่วงมาโดยตลอดแล้
23:57ว
23:59ก็ตบเป็นเรื่องสุขภาพของเจ้
24:01าหรือว่า
24:03ไม่ ลูกจะพูดถึงเรื่องที่ท่าน
24:07พ่อไม่เคยวางใจ
24:08และลูกเองก็ไม่ยอมเชื่อฟัง
24:12งั้นก็มีแต่เรื่องการแต่งานของ
24:16เจ้า
24:19ถ้าอย่างนั้น เจ้าชอบแต่งานแล
24:22้วเหรอ ดี ดีจริง ๆ
24:24ดี ดีมาก ๆ เลยค่ะ จะไปหาแม่สื่
24:28อมาให้เจ้านะ
24:29ไม่นะ ท่านพ่อ ข้ามีคนที่ชอบอย
24:33ู่แล้ว
24:33โอ้ แล้วไปพูดหญิงตระกูลไ
24:36หน ไหนลองลายพ่อฟังสิลูก
24:39นางคือวานเออ
24:40หืม วานเออ
25:23เจ้า อาจารย์อ่า
25:25หวานเออ ขอรับกวนแสงนิดได
25:27้ไหมคะ
25:28ก็ต้องได้สิ มีอะไรเหรอ
25:31แต่เท้า คนงานในเหมืองรักษาไป
25:34ได้มากแล้ว
25:35พรุ่งนี้น่าจะรักษาจนครบ
25:36หมด
25:38ดีมาก ต้องลำบากเจ้าแล้ว
25:43แล้ว ยังมีอะไรอีกเหรอ
25:46หวานเอออยากจะ ให้การรักษาท่าน
25:51อ่องน้อย มีบทสรุปสักทีค
25:52่ะ
25:54หมายความว่ายังไง
25:56เพราะโรคของท่านอ่องน้อย จะร
25:58ักษาให้หายขาดได้
26:00เกลงว่าต้องใช้เวลานาน
26:01หวานเออคงอยู่ตลอดไปไม่ได้
26:05ต้องใช้เวลานานเท่าไหร่
26:08อย่างน้อยหนึ่งปี
26:11นานขนาดนั้นเถอะเหรอ
26:14ความจริง ก็ไม่เรียกว่ารัก
26:16ษา
26:17แต่ต้องเรียกว่าบำบัต
26:19ถ้าไม่ได้รับการบำบัตอย่าง
26:20ต่อเนื่อง
26:21โรคของอ่อง น้อยั่นก็จะไม่หาย
26:23คะ
26:24แอน แต่เจ้าไม่เหมอจะอยู่ในชิง
26:28โจ lamนถึง 1 ปี
26:30แต่ว่า...ถ้าเจ้าไม่รักสา แล
26:33้ว อ่อง น้อยจะทำยังไง
26:39วันเออคิดว่า ในใจท่านอ่
26:41อง
26:42น่าจะมีหมองเก่งๆ
26:43hii หวันเออสามารถถายท้ Odys วิ
26:45ชาการรักษาให้พวกเขาได้
26:46แค่นี้ก็ไม่ต้องอยู่ชิงโจแล
26:48้ว
26:49อืม นี่เป็นงานที่ต้องเตรียม
26:52การร่วงหน้า
26:56อย่างขั้นตอนการรักษาต้องใช้
26:57เวลาเจ็ดวัน
26:59ดังนั้น หวานเออจะใช้เวลาที่เห
27:01ลือไม่กี่วันนี้
27:01ส่งมอบงานต่อค่ะ
27:04ดี ทำตามที่ว่าไป
27:16เรื่องนี้จะทำให้พ่อรู้สึกตกใ
27:20จอย่างมาก
27:21เจ้า จะแต่งงานกับนางจริงเหร
27:24อ
27:27ท่านพ่อ นอกจากไม่นางหวานเออแล
27:29้ว
27:30ข้าไม่เคยต้องการคนอื่น
27:35เพราะอะไร
27:37เยี่ยะ
27:39เจ้าเอง ก็เพราะหมอรู้จักษา
27:40ต้องแรก溢อดไม่กี่วันüyor
27:42ทำไมถึงได้ปักใจนักให้ตัว
27:43นางนา
27:45เรื่องแบบนี้มันเป็นแค่ความ
27:47รู้สึก
27:48หาเหตุผลได้ยากนัก
27:51มันก็จริง แต่ว่า
27:54มันก็ควรจะมีเหตุผลมากกว
27:56่านี้
27:59ปัญญาของนาง
28:02ความรู้ และความสามารถของนาง
28:06อ่อนโยนมีแก่นสาร
28:08บริสุทธ์และสดใส
28:12อ่อนหวานมีเจรียา
28:15ท่านพ่อ
28:16ท่านถามค่าแบบนี้
28:18ค่าก็เหมือนพูดออกมาไม่ได้หมด
28:21และเพราะเช่นนี้
28:23ทำให้ลูกหลงรักนาง
28:25อย่างถอนตัวไม่ขึ้น
28:28แล้ว
28:29ที่ว่าทำไมแค่เวลาสั้นๆ
28:31ถึงทำให้ลูกเป็นอย่างนี้
28:33ลูกก็ไม่รู้เลยจริงๆ
28:37อีดอ quindi
28:38พ่อน
28:40เข้าจักรู้สึกของเจ้าดี
28:43แต่ว่านางล่ะ
28:48นางล่ะ
28:49ใช่
28:50ความรู้สึกติดนางมีต่อเจ้
28:52า
28:54ลูกก็ไม่รู้
28:57ดูเหมือนไม่มีใจ
28:58แต่กลับเหมือนมีใจ
29:01ฉันลูกเองไม่รู้ได้
29:04เฮ้ย
29:06ถ้างั้นก็เห็นจะยากสะแล้ว
29:10จะให้คนเขาพูดว่า อารักเขาข่
29:12างเดียวไม่ได้
29:17ถ้าเป็นผู้หญิงทั่วไปพ่อกั
29:20นยังพอว่า
29:21ขอแค่พ่อ
29:24ทรงแม่สือ
29:25ไปสู่ขอทุกอย่างมันก็จบแล้
29:28ว
29:31แต่สำหรับวานเออ รับราชองก
29:33ารมาที่นี่
29:36การสู่ขอจะทำได้ยังไงละหลุ
29:39ก
29:41ท่านพ่อ ไปดูว่าห้องเต้ย
29:43จะไม่ให้นางแต่งงาน
29:48ถ้าพอเรื่องงั้น มันก็คงไม่
29:51อยาก
29:53พ่อจะเข้าเมืองหลวงไปเข้าฝ่
29:56าห้องเต้ยขอพระรัชธาน
29:58แต่ก็คงไม่อยาก
30:00เออ แต่ว่าตัวเข้านางเอง
30:04ถ้าไม่ยินยอมมันจะไม่เท่าก
30:06ับหาเรื่องอับอาย
30:07ท่านพ่อ ถ้าหากว่าตัวนางเ
30:10องไม่ยินยอม
30:12ต้องให้ห้องเต้ยพระรัชธาน
30:14ลูกก็ไม่แต่งงานกับนาง
30:16งานแต่งที่ฝืนใจ ยังไม่มีค
30:18วามสุข
30:20ลูกอยากให้นางแต่งกับลูกอย่
30:21างเต็มใจ
30:25แต่ว่านางยังอายุน้อย
30:28แต่ไปถามนางตามตรงคงไม่ได้
30:33หว่านเออเป็นเด็กกําพระไม่ม
30:34ีญาติพี่น้อง
30:35แต่ท่าน กงสุนเป็นอาจารย์อ
30:37าของนาง
30:38ก็ถือว่าเป็นเหมือนญาติ
30:41ถ้าหากคุยผ่านท่านเป๋าไป น่
30:43าจะไม่เป็นอะไร
30:45ลูกอยากขอร้องท่านพ่อ ช่วยไป
30:47พูดกับท่านเป๋าให้ที
30:52ถ้าเอ่ยเรื่องนี้ตรงๆกับท่
30:55านเป๋าเนี่ย
30:57แล้วก็จะดูบุมบ่ามไปหน่อยไหม
31:01ท่านพ่อครับ ไม่มีทางอื่นที่
31:03ดีกว่านี้อีกแล้ว
31:05ท่านก็รู้ว่า ลูกแต่สินใจ
31:07ไม่แต่งงานแล้ว
31:08เมื่อนางหวานเออเป็นคนเดียวที่ล
31:10ูกรู้สึกว่าคู่ควร
31:14เอ้าเธอ พ่อจะลองคิดหาคำพู
31:18ดด้วยเองว่าจะเออปากับท่านเป
31:20ล่าอย่างไร
31:22ท่านพ่อวางใจเธอ ลูกมั่นใจ
31:24ว่าเมื่อนางหวานเออจะต้องตอบแล
31:26้ว
31:39อยู่ที่อยู่ที่ชิงเจ้นต่อไป
31:52แรก ท่านไปกลับบ้านเหรอ
31:56ที่บ่านของข้า ไม่มีใครเหลือ
31:59อีกแล้ว
32:01ยังจะให้ข้ากลับไปทำไม
32:03ในเหมืองนั่น ในเมื่อถูกทางก
32:06ารยืดคืนไป
32:07ถ้าเปิดเป็นเหมืองหลวงมัน
32:09ไหล
32:10ข้าก็จะกลับไปทำที่นั่นแหละ
32:11อ่ะ ท่านลุงข้า ข้าฟังไม่
32:13ผิดใช่ไหม
32:15อุตสาห์เอาชีวิตรอดออกมา
32:16จากเหมืองได้แล้ว
32:18ยังจะกลับไปทำอีกแล้วเนี่ย
32:20ค่าเอาเป็นคนงานเหมืองมาตลอด
32:22ชีวิต
32:23แล้วค่าก็จะเป็นคนขุดเหมือง
32:27ถึงแม้ว่าจะต้อง licenceก์เมืองคร
32:29ังก็หินดี
32:31ขอเพียงแค่
32:33อย่ามีใครมาบังคับให้ค่าทำเลย
32:35ที่ค่าทำนี่เพราะค่าอยากทำ
32:38อ่ะ...
32:39โอเค
32:42เธอ
32:43ค่ามีเรื่องที่ลืมบอกจับไป
32:48เรา ไปคุยตัวตัวข้างนออกมา
32:52ได้
32:53มา
32:57120 วันก่อน ติ้งกุย ประทิจิ
32:58งโจ แล้วเขากอบมาตามหา 들어가
33:01ท่านลูงติงก็เหรอ
33:04ใช่ persons
33:06แล้วเขาอยู่ไหน
33:07сотрудตามไปข่าย ครับก็อยากขล้องทั
33:09มโมบ้านทุกอย่างนัน
33:10toimนค์
33:13แล้วเขา frågor ตามหาข้าทำไม
33:16เขาบอกว่าก่อนพี่พ่อเจ้าจะตาย
33:19ในฝากของบางอย่างไว้ให้กับเจ
33:21้า
33:22อย่างช้าพรุ่งนี้ก็คงจะสะ
33:37สางเรื่องคนงานในเหมืองได้ครบหมด
33:40แล้ว
33:41ในขณะเดียวกันก็จะต้องเพิ่
33:43มการจับตาจางชงมากขึ้น งค
33:47ารักจัน
33:48ขอรับüzik
33:49กลังวันจางชงจะต้องอยู่กับ
33:52ค้า แบ่ว่าในห Was it at night
33:54ค่ต้องคนไปเฝ้าน์หรือที่จวน
33:59ว่าคารแล้ว ถ้าหาเขาไปไหนให้
34:02มารายงานเจ้า
34:04ด้วยวรายุทธิ์ของครับ ถ้าคน
34:06อื่นจับตาดูอยู่
34:11ขอให้เธอท้าววางใจ ข้าน้อยม
34:15ันตุ่มทิ
34:16ดี งั้นให้เจ้าดูแลงานนี้
34:20ขอยดูความเคลื่อนไหวของจังช
34:22งให้ดี
34:24จังหลงเจ้า vient
34:25ขอบเป้าครับ
34:27ไปข่ายหูเปิน ตามหาภหาร
34:31ที่เคยนำทอง
34:33เอาไปส่งมอบที่สารเจ้าเถา
34:36แล้วให้แอบไปชีตัวว่า
34:39มีใครที่เคยไปขนทองกับหัวเป
34:41ลย
34:42แล้วดูว่าจะมีใครในจวนว่
34:44าการอีก
34:45ถ้ารู้ตัวแล้วให้พามาพบค่
34:48าทันที
34:48ขอบ Grandpa
34:54ท่านโกงสุน คงต้องตามค่าไป
34:57ที่จวรว่าการ
34:59เรื่องคนงานก็จัดการให้เร็วที่
35:01สุด
35:02และขอให้เสร็จสิ้นภายในวั
35:04นนี้
35:05ขอรับ ขอรับรับคำสัง
35:07ว่าเนอ ตอนไปที่จวรอองน้อย
35:13จะกลุยเรื่องที่อยากจะหาคนมาแทน
35:16ไปซันเลย
35:20แต่เท้า วันอื่อคิดว่า
35:22หากแต่เท้าไปพูดเอง คงจะเหมาะส
35:25มกว่าค่ะ
35:29งั้นก็รอค่า ไปที่จวร
35:34พบท่านออกเมื่อไหร่แล้วค่อย
35:36พูด
35:38ค่ะ ขอบคุณแต่เท้า
35:48อ้า นี่แหละที่นี่เลย
35:51ใช่เลย ใช่เลย ด้านน่ะ
35:52ใช่ ด้านน่ะ
36:07พบเจ้าอาทองมาสงม่อมที่นี่
36:10เหรอ
36:10ใช่ ขอรับ
36:18เข้าใจเลือกที่กันจริง ๆ
36:21ที่นี่ปกติจะไม่มีคน
36:23ไม่ต้องกลัวใครจะมาเจอ
36:24บ้า หืน ค when it's gone
36:28คงswın นล่าหยิน่ี่
36:34ไม่รู้ คง counting иigt
36:35คงค่ะ เป็นคลิดสปเราก่อนี่
36:42หืม
37:05ไม่ได้มูลล่ม
37:12เอ๊ะ ทำไมวันนี้ถึงมารอหน้าประ
37:14ตูแล้ว
37:15ท่านอองอยากจะพบแม่นาง ถึงมาเช
37:17ิญไปที่อ้องโถงครับ
37:20ท่านอองอยากพบค่าเหรอ
37:22ใช่ครับ
37:47เชิญครับ
38:04ไม่นางมูลลง ข้าคงจะรบกวน
38:07เจ้านะสิ
38:08ท่านอองอยากพบหวานเอาล่ะครับ
38:11ก็แกอยากจะถามว่า ท่านเป้าจะอย
38:14ู่จนถึงเมื่อไหร่
38:16อ๋อ ท่านเป้าอยู่ชิงโจ จึงย
38:19ังมีงานอีกมากที่ยังไม่เสร
38:20็จ
38:20แต่ว่าพรุ่งนี้คงเบาลงนิ
38:22ดหน่อย ไม่ยุ่งนะคะ
38:23เอ่อ งั้นก็ดี งั้นพรุ่งนี้
38:27ผ่านไป ค่าจะไปพบเขา
38:31ท่านออง มีโชราคกับใต้เท้
38:33าเหรอคะ
38:34อ๋อ งั้นก็ไม่มีอะไร เพียงแต่ว
38:38่าท่านเป้ามาชิงโจนานแล้ว
38:40ยังไม่มีเวลาได้คุยกันนานๆ
38:43แม้แต่จะเล่นมากร้อมด้วยกั
38:45น
38:46มันก็ยังไม่มีเวลา
38:49ไม่ต้องรบกวนท่านอองไป เดี๋ย
38:51วหวานออกกลับไปรายงานท่านเป้
38:53า
38:53ให้ปลีกเวลามาเยี่ยมท่านก็ได
38:55้ค่ะ
38:55เอ่อ ถ้าอย่างนั้นก็ดี งั้นก
38:58็รบกวนแม่นางช่วยไปบอกท่าน
39:00เป้าด้วยนะ
39:02ค่ะ
39:03อ๋อ ได้เวลาแล้ว หวานออกต้องไป
39:06ฟังเขียมให้ท่านอองน้อย
39:07ได้ เชิญตามสบาย
39:09หวานออกขอตัว
39:18เชิญครับ
39:22นับว่าเป็นผู้หญิงที่ไม่แล
39:23้ว
39:24กิรยามารยาติมีสำมาร์ขา
39:27ลาวา
39:27ข้าดอง ที่หาได้ยากกว่านั้นก
39:30็คือ
39:31ไม่น้ำหูหลงอายุนอยกลับเช
39:32ี่ยวชาญทางนาศการแพทยิ่ง
39:34นับ
39:34พร้อมทั้งยังมีความดีคว
39:36ามสามารถ
39:38วันน่าไม่รู้ว่าลูกชายบ้าน
39:40ไหนจะได้มีวาสนา
39:42แต่งานเขาตระกูนนั้น
39:44ท่านออง ค่าน้อยขอบ้างอาจ
39:48ถ้าไม่เพราะท่านอองน้อยตั้ง
39:50ใจไม่แต่งงาน
39:51แม่นางงูหลงก็มีหวังจะเข
39:53้ามาในจวนของเราขอรับ
39:56หอ...
39:58ทำไมเจ้าถึงคิดเช่นนั้น
40:01เว้าถึงก็ Histor ตบมา
40:03ถึงเจ้าเก fades ท่านอorgan Ognoi r Severhone มา
40:05ได้ในแม่นางมุ่ลงอยู่ไม่น้
40:07อย
40:07เจ้ารู้ได้ไง
40:10ค่อนอย เป็นพอบ้านของที่นี่
40:12และเรื่องเราในจวนนี้
40:14ก็พอรู้อยู่บ้าง
40:16ถึงเจ้าไม่เคยแสดงความสนใ
40:19จอย่งลิน cafm
40:20มีเพียงแม่นางมุ้ลงคนเดีย
40:21วเท่นข้ Eg Mann
40:23อย จึงคาดดาウเช่นนั้น
40:25หืม ...
40:28เท่าที่เจ้ารู้พวกเขาเหมาะสมก
40:31ันหรือเปล่าละ
40:33ขน้อยเห็นว่าเขาทั้งสองนั้น
40:36เป็นคู่ที่ฟ้าสร้างมา
40:40มันก็จริงข้าเขาใจแล้ว
41:04ทำไมเจ้ายังใช้เข็มชุดเดิมอย
41:07ู่เหรอ
41:09เพราะว่าเข็มชุดนี้อยู่กับ
41:11หวานเออมานาน
41:12พอใช้ก็คล้องมือมากกว่า
41:16งั้นเจ้าคิดจะเอาชุดที่ข้า
41:17ให้ไปไว้บนหิ่งเหรอ
41:28เจ้าจะไปจริงจริงจริง
41:29ครับเดิวบอกนะ
41:33ว่ารับราชองการมาให้รักสา妻
41:35ทั้งนั้น
41:36ไม่ได้คิดจะ้อยู่นาน
41:43เอาละเริ่มระของเข็มกันเธอ
41:45ที่สุด
42:17ที่สุด Lost
42:45ที่สุดสุด
42:45ที่สุดสุด
42:45จะม้าจะitteเป็นกยอคก
42:49ให้ป corpsesดีivity
42:50มือลวเองชีบ buna
42:56จนกหิศ corrections
42:56ตด políticasแ plays模wach
43:01�่าไม้ยัง Satan
43:07แล้วที่ต pursued
43:13เราต้องกับถึงลา ทุกี้พอัน
43:14ชีวินมันจะพอ
43:21เราต้องกับถึงล้อยจังกับถ
43:31ึงล้อย
Comments