- 1 hour ago
Category
📺
TVTranscript
00:00อังสิ จุง สัง ชี
00:12กลัวแต่ว่า ถ้าค่าเอาหลั
00:14กฐานออกมา
00:16ชีวิตของท่านก็คงจะยากที่จะ
00:18รักษาเอาไว้ได้
00:20ท่านป่าไม่ต้องมาของคนยังค่
00:22ะ
00:22ถ้าว่าท่านมีหลักฐานจริ
00:24ง
00:24ก็จะเปิดสารสอบสูตรไปแล้ว
00:27ทำไมจะต้องเหนื่อยแรงวางแผนมาห
00:28รอค่ะ
00:31ถ้าท่านอยากได้ค่ะ
00:33เปิดสารสอบสวนคดีแล้วก็
00:37รวมว่าจะไม่กล้าน่ะสิ
00:40ได้ ถ้าอยากจะดูสิว่า
00:42มีอะไรที่ค่าไม่กล้า
00:43วางชาวมาหัน
00:44ครบ
00:45เรียนเปิดสารได้
00:46ครบ
00:47องหญิงเสร็จ
01:00รับเสด็จองหญิง
01:09เป้าจึงเจ้าเมืองใครฟง
01:11ถ้าวายพระพรองหญิง
01:14เป้าจึง
01:15ท่านนำตัวราชบุตเคยมาที่น
01:17ี่ทำไมเหรอ
01:18ถูกล้าน่า
01:25ตามกฎหมายของต้าทร้อง ถ้าเชื
01:27้อพระวงทางความผิด ต้องให้ก
01:29รมยุติธรรมพิภาคสา ไม่ใช
01:30่หน้าที่ของสารใครฝ่ง
01:32ถ้าราชบุตเคยมีความผิด ถ้
01:34าต้องโอนคลีให้กรมยุติธร
01:35รม และให้กรมยุติธรรมเปิด
01:37ตัวที่จวน
01:40เว้ยกลงฟง
01:42พาตัวราชบุตเคยกรับจวน
01:45ถ้าใครก้าขวาง ให้ฟองฐานจับ
01:47องค์หญิงราชบัดเคย ลบหลู
01:49เบื่องสูง
01:50รับด้วยกล้อง เสด็จกลาบจว
01:54น
02:09ได้ท้าของรับ ร่อยเข้าไป ฉัน
02:12ซึ่งไม่เลยกว่าดีแล้วฉัน
02:14จันเจ้าสุทธนแล้ว
02:16อ่องค์รักจันข้าเองก็ไม่
02:19อยากแกะทนลอง
02:20แต่ว่า เพื่อข้ารับบากท่านออง
02:23ไปแล้ว
02:24ข้าก็ต้อง bordersด้ transitioned
02:26และแต่เท้าจะปล่อยเข้ารอยนวนอย
02:28ู่นั้นกฎมาอย่างเทะ
02:29ไม่ばいけ รอแต่เท้าสุทธุ์จัก
02:32รูเจาพยىนำมาถึงก่อน
02:35อย่อว่าแต่ง었어 ไปไหนซั่ว
02:39ข้าก็จะจับเฉินสื่อให้เมื่อก่
02:42าได้ authorized
02:43ให้เขาได้ชดใช้การกระทำทุกอย่
02:46างที่ได้ทำลงไป
03:34ขอพระทายองหญิงที่ช่วยเหลือ
03:38ท่านอย่างกล้าพูดอีกแล้ว
03:40ทำไมอยู่ดีๆ
03:41ท่าน Summer nằm ท่านไปสารคัยฟอง
03:44ท่านเข้าไปเกี่ยวข้องกับขาด
03:45ิอะไร
03:45กัดทำให้ท่ان Beyond Dynamic
03:47ถ้าต้องการให้บอกความจริงย
03:50ังละเอียด
03:54องคบค์หญิง
03:56Important
03:57ถูดองค่อยนี้
03:59ไม่เกี่ยวกับราชบุ 실제로
04:01สารคัยฟอง
04:02มีกmekาดีนเพช cortarปิงมาถึงท่
04:04าน
04:05แต่ไม่เกี่ยวกับราชบุ philanthropy
04:06ราชบุตเคยท่านเปล่าเข้าใจ
04:08ผิดทั้งหมดเลย
04:13ราชบุตเคยที่ไว้กลงๆพูด
04:16มานั้นจริงเหรอ
04:17ท่านเปล่าเข้าใจท่านผิดจร
04:19ิงไหม
04:21ไม่
04:23ท่านเปล่าไม่ได้เข้าใจผิด
04:25ที่ไว้มิงพูดมาไม่ใช่เรื่องจ
04:27ริง
04:27ราชบุตเคยท่านถ้าจะทำอะไรเยี่ย
04:35พวกเราไปถึงขั้นนี้ล่ะ
04:37เขาไม่อาจจะเป็นบางความจริง
04:38กับองค์หญิงได้
04:42ความจริงอะไร
04:44อารัศจะบุดเกย
04:45ท่าน
04:48ก็คิดดูอย่างดีแล้ว
04:52ท่านป่าคงจะสื่อรู้ความจริ
04:53งหมดแล้ว
04:55แล้วก็มีหลักฐานอย่างเพียงพ
04:56อ
04:57ไม่ใช่นั้นเขาจะไม่มีวันทำอย่
04:59างนี้กับค่าหรอก
05:02รัศจะบุดเคย
05:03ท่านพูดอะไร
05:05เกิดอะไรขึ้นกันแน่
05:09องค์หญิง
05:12สิ่งที่ค่าจะพูดต่อไปนี้
05:14เล่งว่าท่านคงจะรับไม่ได้
05:17แต่ไม่พูดก็คงจะไม่ได้
05:21พูดมา
05:23ค่าต้องการรู้ความจริง
05:53การรู้ความจริง
06:18ชนเกอร์กับตรงเมื่อยร้องหาย
06:20กันมาทั้งวัน
06:21ก็เลยเนื่อยจนหลับไปแล้ว
06:23จ้างหลงเจ้าหูอยู่เป็นเพื่อนพ
06:25วกเขาตอนนี้
06:27ถ้ามีอะไรที่ไม่สบายใจแล้วก็
06:30ราบายออกมาเธอ
06:31อยากกลับมาน้องไว้เลย
06:36ใจของค่าตายแล้ว
06:39น้ำตาก็แห้งแล้ว
06:43ค่าจะไม่เสียน้ำตาเพื่อเข้า
06:44อีกแล้ว
06:48นึกไปถึงจริงๆว่า
06:50เขาใจใจดำถึงเพียงนี้
06:51ไม่ใช่แค่ใจดำ แต่ระยังอายซ
06:53ิ้นดี
06:55ถ้าเป็นข้าที่อยู่ในยุตภพ
06:57คงจะเอาเลือดล้างก็มีไปแล้ว
07:04ท่านกงสุน ท่านจ่านเจ้า
07:07นำใจของท่านทั้งสอง
07:09เสียงเหลียนจะไม่มีวันลืด
07:12ได้ปรวจรับการคารวาจากข้า
07:13ด้วย
07:13เดี๋ยวๆๆๆๆ
07:16อย่าทำอย่างนี้เลย รีบลุกขึ้น
07:18มาเธอ
07:21เดี๋ยวที่ uniquิก carne
07:22ก็อยากพาลูกๆกลับบ้าน
07:23เพื่อสงเสริมเขา
07:25แต่หารู้ไม่ว่า
07:27เขาคิดสังหารได้ไหมกันทางล
07:29ูกตัวเอง
07:30ข้ามีมีทางเลือกแล้ว
07:32จะต้องกลับมาหาแต่เธ้าเปล่า
07:35แต่เธ้าจะต้องให้ความเป็นทํา
07:37เหมือพยายานมาถึงเมืองหลวง
07:39แต่เธ้าต้องจัดตัวเขา
07:42มาน้ำเนิดขนีนะ
07:44แล gordิฟจะลุกขึ้นเธอ
07:54belief into a mistake
07:54แม้เต้าเปLeo จะไม่เหลียงกร petites
07:55กลУด
07:55แตนยังไงต้าส้ง ก็เป็นแ貪
07:58นดิ้งของตรกูลจาม
08:01ถ้าองของหญิงใช้อำนาจมาก ม
08:02ีบคั้นเต้าเป時候
08:05แล้วเต้าเปล่า จะต้านฐานได้左ง
08:08ไง
08:08เออ.. seguinte
08:10ว�장ใจเธอ
08:12ถ้าแท่นเบาทำอะไรเค้าก็ไม่ได้
08:15complet pac for shake
08:15ยุดภัพบ ออกให้ต้องกลายเป็นน
08:17ักโทษ
08:18คันจะทำให้เฉินซื้อใหม่หัว
08:20หลุดจากมาให้ด้า
08:23เริ่มมาถึงขั้นนี้แล้ว ท่านเปล
08:38่าต้องไม่ยอมปล่อยเข้าไปใน
08:39หน้า
08:46เอาหญิงช่วยเข้าด้วยนะ ได้โป
08:49รดแม่ตาด้วย แม่ตาเข้าด้
08:51วย
09:07เจ็บกล่าเหรอ ข้าเหรอ
09:10นั้นเมื่อเจ้าเคยแต่งงานมีพร
09:12ยา ทั้งยังบีลูกแล้ว
09:16ทำไมรับพระนาชธานอาพิเศษจั
09:18งห้องเต้
09:20เพราะอะไรเหรอ ถึงยอมอ้างเป็น
09:23คนอื่น รับเป็นราชบุตเคย
09:28หรือว่า คิดว่าเรื่องพวกนี้
09:30จะไม่มีวันถูกเปิดปอง
09:33หรือว่า เจ้าคิดว่าจะหล่
09:35อค่าได้ชั่วชีวิต
09:39เจ้า
09:42องจิง องจิงนี่สองกลิว เดี๋ย
09:44วเจ้ากระเถือถึงพระขันนะ
09:46หุบป่างเจ้าไปเลย
09:54ทุกอย่างเป็นความคิดของเจ้า
09:55ทั้งหมด
09:58เจ้าทำแบบนี้ได้ยังไงกัน
10:02มัตรสินชีวิตข้าแบบนี้
10:04ได้ยังไง
10:08องจิง ทุกอย่างเป็นความผิดข
10:14องกระม่มคนเดียว
10:18กระม่ม รับใช้องหญิงมาตลอด
10:22ชีวิต
10:24ไม่ว่าใครมาขออภิเศคด้วยองห
10:29ญิงก็ไม่เคยทรงแยะแส
10:34และเมื่อสุ่งพอพระไทยในตั
10:37วรัชบุตเคย
10:40กระม่ม เกลงว่าออกหญิงจะพล
10:44าดโอกาสนี้
10:46ก็เลยว่างแผนเจ็นนี้ลงไป
10:52กระม่มสมควรตาย
10:54กระม่มสมควรตาย
10:58ตั้งแต่ข้าเกิดมา เจ้าอยู่กับ
11:05ข้ามาตลอด
11:08พี่น้องในวังหลังทุกคน ต่
11:10างก็คอยแก่งแย่งจริงดี
11:12ชิงเด่นกันตลอดเวลา
11:15มีแต่เจ้าที่คอยู่ปกป้องค้า
11:18เจ้าเป็นคนที่ค้า ไว้ใจที่ส
11:22ุดในโลก
11:25แต่ว่า แต่ว่าถอนนี้เจ้ากลับ
11:29จะต่างงานแบบนี้ให้ค้า
11:34กับความเป็นจริงเช่นนี้ เจ้า
11:36จะให้ค้าทำยังไง
11:40เจ้า...เจ้าทำแบบนี้กับค้าด
11:43ียังไง
11:47พวกเจ้า...ทำไมพวกเจ้าทำกับค้า
11:50แบบนี้
11:53โอ้งหยิง...โอ้งหยิง... 9...
12:01เจ้าเจ้า
12:27โคตร
12:32โเหตุ
12:40สี่ซิ
12:41ฟื complet
12:42องหิง ไม่ยอมเฟอใช่มะ
12:49มีอื้อ
12:51งั้นพูrebจัก ยargออกไปทาง
12:54แล้วพวกเจ้าออกเป็นก่อนด้วย
12:57ค่ะ
13:10องค์หญิง แล้วมมสั่งพวกนางแล
13:14้วว่า เดี๋ยวเข้าทำอาหารมาให
13:16้ให้ใหม่
13:20องค์หญิงทรงพระคันอยู่ ไม่ว
13:23่าจะยังไงก็ต้องเซวิร์สั
13:26กหน่อย
13:30แล้วมมสาบดีว่า องค์หญิง
13:32ยังทรงกลิวอยู่มาก
13:37แต่ถึงตอนเนี้ย ยังไงก็ต้
13:40องหาทางแก้ไขปัญหา
13:44ถึงไหม เชื่อพระวงทำความผิดก
13:47็ต้องให้กลมยุติธรรมพี่ภ
13:49าคสา
13:52แต่เครื่องประหารที่ท่านเป๋าได้
13:55รับพระราชธานก็เปรียบเหมื
13:57อนมีราชองการอยู่
14:01ถ้าหาก ครั้งนี้ท่านเป๋าบุ่ง
14:04มันที่จะเอาผิดราชบุตเคย
14:08ท่านก็ของยาก ที่จะพ้นโทษตาย
14:12ได้เป็นแน่
14:13ท่านเป๋าลงทดเขาตามกฎหมาย
14:41โอ้งหญิงไม่จำเป็นต้องเหน
14:44ื่อยใจอะไรกับเรื่องนี้
14:48จากนั้นล่ะ
14:52จากนั้นให้ลูกของค่า
14:54ต้องมาเสียพ่อไป
14:56ทางทางที่ยังอยู่ในท้อง
15:01ไม่ได้
15:04ไม่ว่าค่าจะมองเขายังไง
15:08แต่เพื่อนลูกของค่า
15:11จะปล่อยให้เขาตายไม่ได้
15:15เมื่อเป็นอย่างนั้น
15:18อังหญิง
15:19ก็ต้องสองหาทางช่วยค่ะแล้ว
15:21ล่ะ
15:23ช่วยเหรอ
15:25ช่วยยังไงล่ะ
15:29ในเมื่อใต้เท้าเป๋า
15:30มีเครื่องประหารพระราชธาน
15:33มีอำนาจในการประหาร
15:38ถึงค่าจะเป็นองหญิง
15:41แต่ค่า
15:43จะทธานราชอองการได้อย่างนั้นเห
15:46รอ
15:48ไทยหา
15:50ไม่เพียงไทยหาที่จะช่วยได้
15:54ไทยหาเหรอ
15:58ถึงไทยหาจะส่งราค่ามา
16:03แต่ท่านจะมาเสียงกับความผิด
16:06ขัดราชอองการ
16:08เพื่อเขาเลย
16:11ไทยหาเป็นพระมาณราของห้องเต
16:14้
16:16ไปทาวเป๋า
16:17คงไม่กล้าล่วงเกินแน่
16:23ขอแค่องหญิงกับราชบุตเค
16:25ยเข้าวัง
16:27ไปเพื่อขอร้อไทยหา
16:31กระหม่อม
16:33เชื่อว่า
16:34ไทยหา
16:36ต้องมีวิธีแน่หน่อน
16:56เชื่อว่า
16:57เต็ม
17:00เรียน Wars
17:22รายบุตเคย
17:28องค์หญิงยังทรงกลิวอยู่ใช
17:30่มะ
17:34ต้องมาเจอกับเรื่องอย่างนี้
17:36ท่านคิดว่ายังไงล่ะ
17:43ก็ไม่น่าแปลกเหรอ
17:47เพราะความโรคคงข้า
17:50ตอนนี้ต้องมารับกรรม
17:52ข้าไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
17:56คงจะต้องรอท่านเปล่ามาแล้วล
17:57่ะ
17:59ไม่นะ องหญิงยังได้จะช่วยท่าน
18:06อะไรนะ
18:09จะว่าองหญิงแห่งอภายค่าเห
18:11รอ
18:14ก็ไม่เชิงสัตว์ที่เดียวหร
18:15อก
18:15เพราะว่าส่งทำเพื่อลูกที่อย
18:18่างไม่ได้เกิด
18:19ออกหญิงยินดี ข้าววางไปขอ
18:21ร้องไทยเหา
18:23พร้อมกับท่านเลยล่ะ
18:25ขอร้องไทยเหาจะได้ผลล่ะ
18:27ต้องได้สิ
18:28หากราชวงออกหน้า
18:30ไม่เอาผิดที่ท่านหลอกรัวข้
18:32องเตทิ้งเนี้ย
18:33ต่าแต่งใหม่
18:34ท่านเปล่าก็จะทำอะไรไม่ได้หรอก
18:39แต่ว่า จะมีคดีคนตายอีกนะ
18:44นั่นเป็นเรื่องของค่า
18:46ค่าจะไม่ให้ท่านเปล่า
18:58ท่านอยากรู้จริงๆเหรอ
19:00ใช่ซึ่ะ
19:02black goes ถ้าไม่ชื่อว่าั shortage
19:05ชีวิตคนอันสมคัน
19:07ต่อให้ไทยเอาออกหน้า
19:08ก็ไม่แน่ว่าจะช่วยได้
19:12ถ้า Zakha
19:13ออกหน้าแม่ครับความผิดเพีย
19:15งคนเดียว
19:16อธิบายว่าที่ต้องแอบอ่าง
19:19เป็นคนอื่นเพราะว่าโดนข้าม
19:21ีบังคับทุกด้าน
19:23แค่นี้ท่านเป๋า
19:25จะซื้มสา withdrawnapaต่อได้
19:28แต่ถ้าทำแบบนี้ เจ้าจะต้องถู
19:31กประหารนะ
19:34ไม่เป็นไรหรอก
19:36ก็เพียงแค่วันน่าถ้ายัง
19:38จงรักภักดีต่อองหญิง
19:42ข้าเองก็พอใจเป็นที่สุดล
19:45่ะ
19:48เว้ยมิง ทำไมเจ้าต้องทำแบบนี้
19:51ด้วย
19:52เขาทำเพื่อองหญิง
19:57เหตุผลดีมาดูตื่นเกินไป
19:59เขาไม่เข้าใจ
20:01นั่นพระทัศไม่เข้าใจ
20:05ความรู้สึกและจิตใจของขัน
20:06ทีอย่างข้านะสิ
20:12ตั้งแต่ข้าถูกตอนเข้าหวัง
20:18ชีวิตของข้าก็ถูกกำหนดให้
20:21เป็นคนที่มีลูกไม่ได้
20:22ไม่มีคนสื่บสกุน
20:28ในวางหลวง
20:30ขันที
20:31คือถ้ารับใช้เชือพระหวงเท่
20:33านั้น
20:36แม้ว่ามีบางคน
20:39รับการโปรดปลาน
20:42หรือแม้แต่กลุ่มอำดาจเอ
20:43าไว้
20:45แต่ว่าจะว่าไปแล้ว
20:49ก็ไม่มีใคร
20:51เห็นพวกเราเป็นคน
21:18คือ
21:21ก็เลยต้องเลี้ยงดูองหญิงมาจน
21:24เติบใหญ่
21:28ถึงแม้
21:29องหญิงจะเกิดในวัง
21:32แต่พระองค์
21:35ก็ส่งกำพระมาตั้งแต่ยังเด็
21:37กอยู่
21:41ส่วนค่า
21:45ก็เปรียบเสมือน
21:48เป็นทั้งพ่อและแม้
21:50ขององหญิง
21:57ถึงองหญิงกับค่า
21:59จะเป็นเพียงบ่ากับได้
22:03แต่ค่ากลับเห็นท่าน
22:05เป็นคนในครอบครัวค่าเอง
22:12ไม่ว่าสงต้องการอะไร
22:16ค่าก็จะทำทุกวิธีทางเพื่อหา
22:18มา
22:20ซึ่งท่าน
22:22ก็เป็นหนึ่งในนั้น
22:26องหญิงอยากได้ท่านเป็นราชบุ
22:28ตเคย
22:30ค่าก็จัดหา
22:35ตอนนี้
22:38องหญิงอยากจะช่วยท่าน
22:41ค่าเองก็ยินดี
22:43ทำให้สมปราธนาขององหญิง
22:51ไว้มิง
23:02เมื่อท่านกับองหญิงข้าหวั
23:04งไปทูนไทยเห่าแล้ว
23:07ค่าจะไปบอบตัวกับได้เท้าเปล
23:10่าที่สารไข่ฟงเอง
23:13ขอแค่ท่าน
23:14ปาดความผิดทุกอย่างว่าที่
23:16ค่าน้อยเพียงคนเดียว
23:18และเมื่อไทยเห่าส่งช่วยเมื่อ
23:21ไหร่
23:22ท่านเปล่าก็จะทำอะไรท่านไม่ได้อี
23:25ก
23:32เมื่อข้าไปที่สารไข่ฟง
23:35อาจจะไม่มีชีวิตกลับมา
23:38ท่านจะต้องรับปากเขาว่า
23:41ชาตินี้จะดูแลองหญิง
23:45ไม่ปันใจเป็นอื่น
23:49ไม่อย่างนั้น
23:51ถึงข้ากลายเป็นผี
23:54ก็จะไม่มีวัน
23:56ปล่อยท่านไปอย่างนี้ง่ายแน่น
23:58อน
24:03เจ้าหวางใจถึง
24:05ถ้าข้าพลภายนี้ได้
24:08เขาจะไม่ผิดตัวองค์หญิงแน
24:09่
24:22ปล่อย่างนี้
24:24ต้องปล่อยกลับป komma
24:30ข้าพลังนี้
24:30ข้าพลังนี้
24:46นายความพูดที่สุด
24:53โอ้ ท่านกวงศุณมาพอดีเลย
24:59จากการ Liét alt l a ท่าน
25:01แต่ท่านสุดแห่งลูโ Mira
25:02เดินทางมาเมืองหลวง น่าจะถึง
25:05เวลาใด
25:05อ่อ แต่ท่าน เมื่อเช้า ข้าสั่ง
25:10มาเร็ว
25:11ให้นำจุดหมายของท่านประยังห
25:12รูโจแล้ว
25:14โดยที่ไม่ให้หยุดพักผ่อนเลย
25:15ขอรับ
25:17เชื่อว่าตอนนี้ได้เท้าสุนคง
25:19ได้อ่านแล้ว
25:20ถ้าออกเดินทางมาเช้าพรุ่งน
25:22ี้
25:23ยังเร็วพรุ่งนี้เย็น
25:24อย่างเช้ามาเรือนเช้าก็จะมาถึง ข
25:26อรับ
25:28เมื่อเป็นเช่นนี้ รออีกวันเดี
25:30ยว
25:31พายยาสidisหายไหว..
25:33ก็จะมาถึงเมืองหลวงเบื่อนกัน
25:36ถ้ายขอรับ
25:38องคหรักจันกับท่านโกงสุ
25:40นรีบร้อนกันมา
25:41มีอัหรัยจะพูดกับฆ่าเหล
25:43ะ
25:44ขน้ออยากรู้ว่า
25:46path of сюдаจะมีที่รับชะบท chegouมาช่วย
25:48Wing Ten ทำให้เฉิญสื่อใหม่ลอยนวนร
25:50ึเปล่าครับ
25:52ทำไมองคหรักจันทึงถามเจ็นนี้
25:54แล้ว
25:55วันนี้องคหญิงนะ
26:00นวันข้างหน้าต่อให้มีพยา
26:02world เราก็ ไร่ seemed to leave forgiven
26:06ต้อง改ศักดีให้กระสวยนุธร Сп
26:07ิดทำ web
26:10ฉันซื้อมายรอดตัวไปได้
26:12ไม่
26:13เครื่องภาหารที่ห่องเทพระราชา
26:15ธาน
26:15มีอำนาจในการประหานก่อนราย
26:17งาน ขายยัง
26:18นําตัวเขามาลงโทษ ดายุ
26:20แล้วธ่าไทยเขาท солнสะเดชมา แล้
26:22วสงห้ามด้วยองค์เองgرا
26:25ไทยเขาแม้เป็นพระมาณด้าห้
26:27องเท ธานศูงส่ง
26:29แต่ไทยเขาไม่มีทริษปร้55 ก
26:31ายราชการ
26:32ขายยังลงโทษ ตามกฎหมายได้เหม
26:34ือนเดิม
26:36แล้วท่าห้องเทมีราชองคาล ไ
26:38ว้ชีวิตละทับ
26:41องคารักจันมีเจตนาอะไรกันแน
26:43่
26:52แต่เท้า
26:54องคารักจันกล่าหารมีน้ำใ
26:56จ
26:57คนไม่ได้ที่เห็นเสียงเหลียน
26:59แล้วลูกถูกรังแก
27:01เกลงว่าอาจใช้วิธีในยุท
27:03ภพประจัดการ
27:04โอ้..โ labs lar คิดจะทำอะไร
27:10เจ Barnes Hood har четвер .....
27:12ถ้า supplements caud miles he won't go
27:15เจ็isko he won't drop his treasure
27:17แต่จะต้องเอาหัวของเฉินซื้อ
27:20หม่ายมาให้ได้
27:21หมด mü
27:22เคราะว่าาที่ข้ายังรับประ
27:24ยาดการ
27:25ทามเจอใช้วิทีสวนตัวไม่เกล
27:27ง думกรัวChe pounds
27:28เช็ว였습니다
27:29โอ้กคารักจัน
27:40แต่เท้า องคารักจัน แค่เรียก
27:44ร้องความเป็นธรรม ไม่ได้คิด
27:46ที่จะรบหลูกฎหมายนะครับ
27:54เฉินสื่อเมย ไร้ซึ่งมโนธรร
27:57ม ทั้งเทพทั้งคนต่างโกรธแค้
27:59น ค่าจะยอมปล่อยเขาไปง่ายง่
28:02ายได้เหรอ
28:05เอาเถอะ ค่าจะขายความข้องใจให้
28:08องคารักจัน ถ้าหากข้องเต มีร
28:12าชโงการอพยโทษ ค่าก็จะทูน
28:16แย้งด้วยเหตุผล
28:19ถ้าหากว่าแย้งไม่สำเร็จ ค
28:22่าก็จะราออกไม่เป็นคุณนางอี
28:25กต่อไป
28:27ถึงตอนนั้น ค่าก็ไม่ใช่คุณน
28:30างราชสำนักแล้ว
28:33ไหนเลยจะยุ่งเรื่องเฉินสื่อเมื่อ
28:35เป็นหรือว่าตาย
28:37หรือว่ามันตัดสินได้ว่า
28:39เป็นกฎหมาย หรือว่าเป็นเพรา
28:42ะใคร
28:46เดี๋ยวท่าครับ ไม่ใช่ว่าจั
28:49นเจ้าบุมบ่ามใช้อารมณ์ แต่ม
28:51ันน่าแค้นใจนึก
28:54องค์รักจัน น้ำใจและหลัก
29:00การต้องเดินคู่กันไป
29:02ไม่งั้นจะหาความเที่ยงธรรมได
29:05้จากที่ไหนกัน
29:07ถ้าหากถามว่า เจตนาของค่าอย
29:11ู่ที่ไหน
29:12แน่นอนว่าต้องทําตามกฎหมาย
29:15ไม่มียกเว่น
29:18องค์รักจัน มรืนี่พยาญก็
29:21จะมาถึงเมืองหลวง
29:24ทำไมเจ้าไม่อดทนรออีกสักหน
29:26่อยละ
29:29ขอรับ
29:43ขอรับ
29:44เว้ยกลงกลง
29:46พวกเจ้าสองคุณ ออกไปให้หมด
29:49ขอรับ
30:01ขอรับ
30:01ขอรับ
30:02ขอรับ
30:02ขอรับ
30:12ทําตามกลงกลงกลงกลงกลง
30:14ที่เธอ protecting
30:18ท่านทิ้น
30:24ขอรับ
30:25ขอรับ
30:25ขอรับ
30:27ขอรับ
30:36รับกำลัง
30:57โอ้งหญิง
30:58โอ้งหญิง โอ้งหญิงไหม
31:02ไปดูสิ รอบมาของไว้ตรงๆ พร
31:03้อมหรืออย่าง
31:05เพคะ
31:09ไปที่ห้องค่า จัดเรียมผ้าเฉ
31:11็ดหน้า มาสองผืน
31:17เพคะ
31:17ค่าก็แค่อยากใช้เวลานี้ เพื่อพู
31:29ดกับเจ้าให้รู้เรื่อง
31:32หลัดได้เลยองค์หญิง
31:35ความผิดที่เจ้าทำ
31:37ค่าไม่มีวันให้อภัยได้เลย
31:43แต่เพื่อลูกที่ยังไม่ได้เกิด
31:44มา
31:47ค่าไม่ช่วยเจ้าก็ไม่ได้
31:51องค์หญิง
31:52ฝั่งค่าให้จบ
31:55ค่ารู้จักไม่ใสเสด็จแม่
31:58ท่านไม่มีทางช่วย โดยไม่สนใ
32:01จกดหมาย
32:03แต่ท่านจะต้องห่วงลูกของค่
32:05า
32:08ค่าจะไปขอร้อง โดยให้เห็นแก
32:10่ลูกค่า
32:13ถ้าท่านยอมช่วยจริงแล้วก็
32:17แจ้าตงจำไว้ว่าเด็กคนนี้
32:18ช่วยชีวิตเจ้าไว้
32:21วันน่า
32:22ไม่ว่าจะเป็น اليงน่าย เจ้าก็ห้
32:24ามทำกับเขาเหมือนที่ทำกับลูก
32:25คนก่อน
32:27ไม่เหรอ
32:27obedience
32:28เขามีมีวันทอดทิ้งเด็กคนน
32:30ี้หน้า
32:34ไม่ต้องมาแก้ตัว
32:37ถ้าเชื่อว่า ตอนที่เจ้ากับชิ
32:39นเสียงเหลียน มีลูกคนแรกด
32:40้วยกัน
32:41เจ้าคงไม่คิดว่าจะยอมรับ
32:42พวกเขา
32:44ข้าไม่อยากใช้โอกาสนี้มาดูถู
32:50กเจ้า
32:52ข้าแค่อยากให้แน่ใจ
32:54ว่าลูกของข้า
32:55จะไม่มีพ่อเป็นคนทรยศลืมบ
32:57ุญคุณคน
33:03กลาบทุทย์องหญิง
33:08องหญิงรับมาเตรียนพร้อมแล
33:11้ว
33:11องหญิงเสด็จข้าววังได้แล้
33:13วพระเจ้า
33:15เฮ้ยกลงกลง แน่ใจเหรอว่า
33:17จะไม่ตามข้าข้าววัง
33:21องหญิงส่งทราบดีว่ากระม่
33:23ม
33:24อย่างตกไปที่สารใครฟม
33:30กลงตามข้าไปไม่ได้
33:32ฉันเจ้าประทุทย์ลองดูว่า
33:34จะขอให้ท่านเป้า
33:35ยอมผ่อนผ่านได้ไหม
33:38กล้ำมะจะลองพยามาดู
33:44ถ้าราชบุด Claude
33:45องหญิงอย่างทรงพระครันدةอยู่
33:48ระหว่างทางขอใหforwardท่านดูแล Lion.
33:50เพราะอง." seeking
33:53คetteทุjarushishou
33:53ทรามแล้ว
33:57องหญิงส่งรักษาองก์ด้วย
34:01เฮ้ม
34:01เม비ชีวิต
34:05ปิดนึก
34:12น้ำหัวสัญญา
34:51อุเรีย์ใต้เท่า น่าจนมีค
34:53วามติกลองร้องทุก
34:55เขาเป็นใคร?
34:56อุเรีย์ใต้เท่า เป็นพระบ้าน
34:58จัวราชบุตเคยเว้ยมิง
35:02ไปพาเขามาคุยที่หอมถวง
35:04ขอรับ
35:08หวังเฉามาหัน
35:09ขอรับ
35:10ไปเชิญท่านกวงสูนให้ไปที่หอ
35:12มถวงเดี๋ยวนี่
35:14ขอรับ
35:28ขน้อยกระวัติเท่าเปล่า
35:30ไว้กวงๆ มาพบค่า
35:35เหตุได้จริงต้องมาติกลองร้
35:37องทุกข้างหน้านั้นด้วย
36:04กำนานหมู่บ้านตระกูลฉัน
36:06อีกทั้งหารที่องคารักของจัว
36:08ราชบุตเคย
36:10แล้วที่ท่านบอกว่า
36:12ถวงความเป็นทําให้ราชบุต
36:14เคย
36:15ถวงความเป็นทําอะไรเหลือ?
36:19ขดีการตายทั้งสามสบที่เขาพู
36:21ดถึงไม่ได้เกี่ยวกับราชบุต
36:23เคยเลย
36:24แต่ท่านเป๋ากับหาว่าราชบุ
36:26ตเคยเกี่ยวค่อง
36:28นี่คือความไม่เป็นทําของท่
36:31าน
36:32ได้ให้
36:34ในเมื่อมามอบตัวขอความเป็น
36:36ทํา
36:37ขาก็ขอฟังคําให้การของเจ้า
36:39สักหน่อยเธอ
36:43แล้วท่านเป๋าจะให้ค่าพูดในน
36:47ี้เหลือ?
36:48แล้วจะคิดว่าที่ไหนเหลือ?
36:51คดีที่ค่ามมอบตัวเกี่ยวค่
36:53องกับชีวิตคน
36:56ท่านเป๋าไม่ขึ้นบลังตายสว
36:58น
36:59เฉ็นนี้ไม่ถือว่าผิดปกติล
37:01่ะ
37:04เจ้าตONGกาไม่ขึ้นบลังไต่
37:07สวนเจ้าอย่างนั้นเหลือ?
37:09ถูกต่าง
37:11ขึ้นสานไต่สวนทามกลางผู้คน
37:14คําถามคําตอบนั้นต้องลงบ
37:16รรทึกลงในคดี
37:18วันน่าไตทําเป๋าจะได้
37:21ไม่ต้องบุ้นcend髮กับการสะสาร
37:23คดี
37:24และข้าก็ไม่ต้องการให้การซ้ำ
37:28มันก็เป็นประโยชน์กับเราท
37:30ั้งสองฝ่าย
37:32ฮึ ผ้าทางจะเตรียมตัวมาดีนะ
37:38ข้ามามอบตัวดำเนินคดี
37:41ไม่ได้ถูกท่านเปล่าจับมาดำ
37:43เนินคดี
37:44ข้าย่อมเตรียมตัวมาพร้อม
37:47อยู่แล้ว
37:48ได้ ในเมื่อเป็นเช่นมี
37:51หวังฉัวมาหัน ยังหลงเจ้า
37:53หู
37:54ขอรับ
37:55เปิดสารไข่ฟง
37:56ขอรับ
38:17เจ้านั้นมีชื่อว่าอะไร
38:19รับหน้าที่ ในจวน หรือจำหน
38:22ักไหน
38:22ข้าน้อยนามเว้ยมิง เป็นพ่อบ
38:24้านจัวราชบุตเคย
38:27พ่อบ้านราชบุตเคย มาที่สารน
38:30ี้ด้วยเรื่องอันได้
38:32ข้ามาเพื่อมอบตัว
38:36ที่เจ้ามามอบตัวนั้น เป็นคด
38:39ีอะไรยังงั้นเหรอ
38:41หารชีองคารักจัวราชบุตเคย
38:44โดนคนข้าปิดปาก และฝังสบ
38:47ไว้ในป่านอกประตูเมืองตะวั
38:49นออก
38:49ข้าน้อยมีความผิดฐานสั่งการ
38:51ข้าคน
38:53หา เมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้ายอมรั
38:57บว่าเจ้าสั่งการข้าคน
39:00ขอรับ
39:00ในเมื่อเจ้ายอมมารับผิดเอง
39:04ก็เท่ากับเจ้าเป็นผู้ต้องหา
39:08ในสารของข้ามีกฎอยู่ ไม่ว่าเจ
39:12้าจะมีตำแหน่งเป็นอะไร
39:14ตอนนี้เจ้าไม่มีสิทธิ์เว้น
39:16การคุกข่าวแล้ว
39:18ยังไม่รีบคุกข่าวฟังการ
39:19ตายสวน
39:32เฮ้ยมิง
39:33ขอรับได้เท่า
39:36เจ้าส่งหารฉีไปข้าผู้คน
39:39ข้าจะทำการตรวจพิสูจศพแล้
39:41ว
39:43ข้าขอถามหน่อย
39:45สบนั้นใส่ชุดบันดิต
39:48และถูกฝังอยู่นานเกือบครึ่ง
39:50ปี
39:50เป็นผู้ได้
39:53เรียนได้เท่า
39:55คนผู้นั้นเป็นบันดิตสอบตก
39:58ที่มาจากวัดไปหวินเมืองเผอเฟอ
40:00นาว่าฉนสื่อเหมือน
40:07และคงมีชื่อส่าเหมือนกับร
40:09าชชบุตเคย
40:11ถูกต้อง
40:14แล้วที่เจ้าข้าเขาเนี่ยเพรา
40:16ะอะไร
40:17เรียนได้เท่าเป๋า
40:19จ้องหวนคนใหม่
40:20นามเฉินซื้อเหมือนรับราชอ
40:22องการ
40:22ขี่มาแห่รอบเมืองจนพบองหญิ
40:24ง
40:25องหญิงทรงพ่อพระไทย
40:26อยากจะรับเป็นราชบุตเคย
40:29แต่ว่า
40:30ข้าน้อยพบว่าเขามีลูกมีเมี
40:32ยอยู่แล้ว
40:34แต่เพื่อให้องค์หญิงพ่อพระไ
40:35ทย
40:36ข้าจึง
40:37หาพบบนิจสอบตกของหนึ่ง
40:40ที่มีชื่อแส่เดียวกับราชบ
40:41ุตเคย
40:43ดังนั้น
40:44ข้าจึงให้คนสับเปรียนประว
40:46ัติการศึกษาของเขา
40:49และส่งหญิงไปข้าปิดปากแอ
40:52ป้างสถาณะของเขา
40:54โดยให้จองหวนพ่อนั้นสวมร
40:57อยเป็นเข้า
40:57เด้ารับเป็นราชบุตเคยไป
41:01ก็หก
41:03จองหวนธุ่มเท
41:05เราเรียนกันมา
41:06นับเป็นสิบปี
41:08กว่าจะสอบได้เป็นจองหวน
41:10เป็นเกียจของจากกูล
41:12หากยอมสวมรอยทำตามที่เจ้า
41:14จะเครียมเอาไว
41:16แสดงว่า เขาเองก็โลกในรา
41:18บยุด
41:19จนมาร่วมแผนการชั่วของเจ้า
41:21อ๋อ มา ๆ ๆ แต่เธ้าเปล่า
41:24เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับราชบุดเค
41:25ยเลย
41:26ตอนที่ข้าไปบอกให้เขาสวมรอยเป
41:28็นคนอื่น
41:28ก็ถูกปฏิเศษจากเขาอย่างรุน
41:30แรง
41:33เว้ยกง ๆ
41:35เจ้ากล้ามาขอร้องข้า
41:37อย่างไรเหตุผลแบบนี้และยังไ
41:39ง
41:41ที่บ้านของข้าก็มีรูปมี ๆ อย
41:43ู่แล้ว
41:45ถ้าจะแอบอ้างฐานหน้าคนอื่นร
41:47ับไปราชบุดเคยได้ยังไง
41:50ไม่เพียงทำให้ข้าเป็นคนทรยด
41:52แต่ยังผิดกับองค์หญิงด้
41:55วย
41:57ท่านจองหวนก็จะกล่าวผิดล
41:59ะหละ
42:00ร้ามยอดสันเสรินใครบ้างไม่
42:02ต้องกัน
42:04เมื่อได้เป็นราชบุดเคย
42:06ก็จะได้เป็นหนึ่งในราชนิก
42:08ุด
42:10คนมากหมายแม้ปราฐนาก็ยังเป็
42:13นมิด้า
42:15ถึงแม้ข้าจะเกิดมาเป็นคนยาก
42:19จน
42:21แต่ก็ไม่เคยสมใจในราบยดส
42:23ันเสรินเลย
42:25ถ้าทุ่มเทศึกษาก็เพื่อการสอ
42:27บวันนี้
42:29เพื่อเป็นเกียตของวงตลกูล
42:30ทำให้ลูกมีได้สบาย
42:33แต่เจ้ากลับให้ข้า
42:35ต้องสวมรอยเพื่อจะเป็นคนอื่นเช
42:36่นนี้
42:38ให้ข้าละทิ้งครอบครัว
42:44ก็จะทำได้ยังไงเหลือไว้กง
42:45ๆ
42:46ถ้าท่านกล่าพูดเรื่องนี้อี
42:48ก
42:49ก็จะไหร่ท่านออกจากประตูนี้
42:53ท่านเจอหงวนที่ข้าทำ
42:56เพื่อไม่ให้องหญิงทรงผิดหว
42:58ัง
42:58ถึงได้จะเตรียมทุกอย่างเอาไ
43:00ว้พร้อมแล้ว
43:02และถ้าหากท่านยังยืนยันไม
43:04่ยอมรับ
43:06ข้าคงต้องรักษาความปลอด
43:08ภัย
43:10และข้าก็จำต้องข้าท่านเจอห
43:12งวน
43:12เพื่อปิดปากเสละ
43:15พวก sharing
43:16ข้าซึกษาทำราปลอด
43:19ข้ารู้ดีว่าไรควรทำ
43:20อะไรไม่ควรทำ
43:23ต่อให้ท่านตอบความตายมาครูข
43:24้า
43:26ข้าก็จะไม่มีวันร่วมมือกั
43:27บท่านหลัก
43:31ท่านเจอหงวนนนะจะไม่กลัวตาย
43:35แต่ท่านไม่คิดถึงชีวressiveครับ
43:37ครัวของท่านเลยกระว่างนั้นเหรอ
43:40ฮะ
43:41จะว่าอะไรเน Anglo
43:43หากท่านไม่ยินยอม ข้าก็ไม่ม
43:46ีทางเลือก
43:48ไม่เพียงแต่จะเอาชีวิตของท่
43:51านจองหมดช่องแม่ Sharing
43:53แม่แต่ชีวิตพ่อแม่ของท่
43:54านและหลูกเฮียของท่านทั้งหมด
43:58ห่าชีวิตด่วยกัน
44:00ก็เกล็งอะ
44:02อาจจะไม่รอดเงื้อมือของค่
44:04ะ
44:04เจ้ากระทํายพวกเขาเหรอ
44:07ขอแค่ทัน
44:09ทำตามที่ค่าจะเตรียมเอาไว้แล
44:11้วเท่านั้น
44:12พวกเขาก็จะไม่บบสลาย
44:17อ้า...ไม่แล้ว
44:18มาектขึ้น
44:24ไปเอาชีวิตของครอบหัวท่านจ
44:26องหวนมาควมคุณ
44:28ท่านจิงยอมทำตามข้าด้วยคว
44:31ามจนใจ
44:34เป็นเฉินสื่อใหม่ สวมรอยเป็น
44:37คนอื่นเพราะคำคู่ของเจ้าหรื
44:38อไม่
44:39ไม่เกียวกับที่จะมามอบตัว ข้
44:42าจะสืบสวนอีกครั้งนึง
44:45แล้วสบที่สองนั้นเป็นสบของใ
44:48คร
44:58ที่ส awaitsกันที่จะสบข้าว ที่อย่
45:07างที่สวนงี้ก็จะัดการชาว
45:09ที่จะหลบดกปฏทภณ์ หลบยัง
45:15ทราว
45:17看得多想得开别爱叫叫 狂风打亮开口笑
45:25我碰得要比多仇人好 让人一步时间打作了
45:32真心好久了总会被看到 不需要急着让别人知道
45:40终成功有一才是宝 长过人情冷暖最明朗
45:50现在将谁傻瓜掩枝活草 人会好心又好玩
45:58人生有什么才不算上 自己快乐满意就好
46:06自己快乐满意就好 自己快乐满意就好
46:12自己快乐满意就好
46:15自己快乐满意就好
46:18自己快乐满意就好
46:19自己快乐满意就好
46:19自己快乐满意就好
46:19自己快乐满意就好
46:20自己快乐满意就好
46:21自己快乐满意就好
46:22คุณคุณคุณภัย
Comments