- 3 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00แก่น ชิ ทุ ส ส ส ทิ
00:04นั้น ใจ บ้ายส ส บิ ล่ะ
00:28.ปี อายุของนาน อย่างน้อง
00:29ใครนางถึกตายดีหรอ ห่ะ
00:36นางตายยังไงหรอ.
00:38นั่นไม่เกียวกับเจ้าเจ
00:41้ารู้แค่ว่า นางไม่สามารถส
00:42ู่กับเจ้าได้ตาม
00:43สันยาก่พ.. ไม
00:45่นะ insky. สามปีมานี้. ค
00:47วามอับอายที่ค่า ภายแพ้ไม่เค
00:50ยหายไปจากใจเลย. ห
00:52ร type peopleใจค
00:53่าเลfan pizz evalu omona
00:55เฮ้ย! คนตายไปแล้ว หากมาเลิกแล้วต
00:59่อกัน จะทำอะไรได้อีก
01:05ถึงไปหลิงจะไปอยู่แล้ว งั้นข้
01:08ามาหาท่านก็ได้
01:10จะมาหากัศทำไม
01:13ท่านเป็นพ่อของนาง บรยุติข
01:16องนางสืบทอดมาจากท่าน
01:18หากราชนะท่านได้ ก็ถ้ากับรา
01:20ชนะไปหลิงได้
01:23ไม่!
01:25คามใจคนชอบегод treballแย่งเอาชนะ
01:28ท่านอาจจะไม่ยอม
01:30แต่การพายแพ้ไปหนึ่ง
01:32เป็นความอับอายที่ลกไม่ได้ถ
01:34Lilasharon ชีวิตของ χара
01:39หากท่านไม่ยอมสู้
01:41ข้าโองหังชุณจะเป็นสัตร
01:42ูกับสัมรักมาตลอดไว้
01:44ไม่ให้สัมรักมาได้อยู่อย่างสม
01:46บน้susp
01:48ได้
01:49ในเมื่อจะยืนüşัดจะต่อสู้
01:52มันค่าจะสู้กับเจ้า แทนลู
01:54กลิ้นอาหาเอง
02:16อาวุธของท่านละ
02:18ข้าฝึงวิชาฝาเมอร์อินเซ
02:23นี่คืออาวุธของข้า
02:25ต้องล่วงเกอร์ละ
02:58ข้าฝึงวิชาฝัย
03:05อ้าวุธของข้าฝึงวิชาฝั
03:20ย
03:20อาวุธของข้าฝึงวิชาฝัย
03:47อาวุธของข้าฝึงวิชาฝัย
03:55อาวุธของข้าฝึงวิชาฝึง
04:00วิชาฝึงวิชาฝึงวิชาฝึ
04:07ง
04:24เอาวุธของข้าฝึงวิชาฝึง
04:30วิสักฐ dark
04:34อาวุธของข้าฆена
04:37กลับรุ่มโหงมงาน
04:56ไปหลิง
04:58การสู้กันเมื่อสามปีก่อน
05:00ทำให้ข้าทุกเทฝึกผล
05:03วันนี้ สู้กับจ้าทํานักไป
05:06กลับทําให้ข้าได้สติ
05:10นับจากวันนี้ไป
05:13ข้าจะไม่ใส่ใจเอาเรื่องแพลช
05:14นะอีก
05:15แล้วเจ้าคิดจะทําอะไรต่อหรอ
05:21คิดจะอยู่ที่นี่ไหมหรอ
05:23ไม่
05:24ข้าอยากพรุงความยุดิธรรม
05:27ท่องยุดภพ
05:29ความปันนี้ คงไม่มีวันเปลี่ย
05:31นปลายป่ะ
05:33แต่ว่าบทเรียนที่น่ารับจาก
05:35ท่านพ่อลูก
05:37กับทําให้ข้าได้เรียนรู้ไม
05:38่อย่างน้อย
05:40ข้าโอยังชุน หากร่วงเกิน
05:42อะไรไป
05:44ขอท่านไป อย่าได้ถือสาหาคว
05:46ามเลย
05:47ลาก่อน
05:48ช้าก่อน
05:51ทิ้งนี่บุธคุณความแค้นท
05:52ี่ผ่านมา
05:54เจ้ายินดีเป็นสหายของข้าไป
05:55อิงไหม
05:56เจ้าสำนักไป
05:58ถึงแม่ว่าจะไม่ถามข้าก็จะบ
05:59อกว่า
06:01ไปหลิงตายเพราะคลอดลูก
06:03ถึงลูกกำพล้าสองคนเอาให้
06:06ข้าตาล้านอยู่กันสองคน
06:09ถ้าได้จ้ามับเป็นเพื่อน
06:10เชื่อว่าวิญญาณไปหลิงบนส
06:13วรรษ
06:13ก็คงจะสบายใจ
06:19ได้
06:26ข้ายินดีครบท่านเป็นสหาย
06:29ในเหนว่า
06:30ASHID наб sold
06:36spirits
06:36กับเลย
06:37นี่
06:38จากนันข้ากลับเจ้าสำนักไป
06:40ก็เป็นสหายต่างวัย
06:43หลายปีเมื่อนนี้ข้าท trongยิตภพ
06:45จนได้คนที่บางฆดีชายว่า
06:46จอมยุดเหนือ
06:48แต่ข้ากลับไปสำนักหม้า
06:51เพื่อเยี่ยมสองตาหลานเสมอ
06:54เมื่อเจ้าสำนักกระเสียรดตั
06:55วเอง
06:56ข้าจ máquinas รับตำแหน่งเช้าสำ
06:58นักมะ
07:00ตอนนี้ ข้าก็ส่งต่อให้ไปล เส
07:02ียวซวง
07:03เพื่อให้นานได้สืบทอดต่อ
07:07เรื่องเราในวันนี้ ถ้าไม่ได้ฟัง
07:09จากปากพี่โอญ้าง
07:11ข้าคงไม่เชื่อว่า โอญ้างชุ
07:13ณกับสำนักมะ
07:15จะเคยมีอาดีตต่อครับ
07:19ข้าเราจบไปแล้ว แล้วคุณจะเดือน
07:21ทางต่อ
07:22แม่งอันจะไปไม่ทัน
07:25เอ๊ด พี่โอยางหมายความว่า
07:28คาก์โกรว่าเสียทรวงจะทำร้
07:29ายท่านอ่อง 8
07:31ท่านไหนท่านบอกว่า ไปเสียทรว
07:33งเป็นลูกสาวท่านอ่อง
07:34นังจะไปทำร้ายท่านอ่องยังไง
07:36kumoto
07:36นั้นเมื่อกร เพราะนี้คมรอบการ
07:39ตาย
07:39นังต้องพาท่านอ่องไปที่สุ �
07:41ฉากนางมีอารมทำอะไรลงไป ข้าของข
07:44้อ Meredithไม่ได้
07:45อะไรน่ะ?
07:49ดังยังสองใสเรื่องที่ อองแปด
07:51ทิ้งนาง สองไหมลูกไหว
07:53แล้วต้องให้พวกเขา แก่ปมนี่ก
07:55ันเอง
07:58นี่คือสาเหตุ ให้ข้าติดตาม
08:00พวกเขามากับเจ้านี่ละ
08:03มีแต่เจ้าที่ยับยังนางไม่ให
08:05้ท่ำร้ายท่านออง
08:07จาบทนักไฟกับข้า ไม่ควร
08:09เข้าไปยุ
08:21เจ้า!
08:21เจ้า!
08:23เจ้า!
08:23เจ้า!
08:24เจ้า!
08:25เจ้า!
08:25เจ้า!
08:26เจ้าจะพาเข้าไปสำนักมาไม่ใช่
08:39เหลือ แล้วมาทำไมทีนี้
08:42เจ้าพาท่านมาไว้คนรู้จักคนหน
08:44ึ่ง
08:45อ่ะ
08:56นี่มัน...
09:00สุดสารของไปหลิงนี่
09:02ถูกต้อง
09:04ท่านควรมาตั้งแต่ 19 ปีก่อน
09:08โอ้..
09:17ปั๊ยเศยสวง
09:20เรา...ปั๊ยเศยสวงในเป็นคาย
09:22นางเป็นลูกสาวของไปหลิง
09:28ห่อ...
09:31เรานามีลูกสาวด้วยงไงกัน
09:36Affuciłość ข้าคือ ผ่ายเสียวซ่วง
09:41มีเจ้าคือ ผ่ายเสียวซ่วงเลย
09:42த่าง พ่อของเจ้าครือ
09:46ça.. ถ้าไม่มีพ่อ
09:49หลังจากแม่ครอดค่า
09:51ก็ตกเลือดตาย
09:5519 ปีมานี้
09:57ท่านไม่เคยมาวายสุดสารของนางเลย
10:01แม่ แต่มันก่อนนางตายแล้ว
10:02ท่านก็ไม่เคยมาหานาง
10:05ไม่นะ ข้าเคยบอกเหตุผลที่ข้า
10:07มาไม่ได้ไปแล้วนี่
10:10ไม่ว่าเหตุผลอะไร ถ้าไม่มีใคร
10:12เชื่อหรอกนะ
10:16วันนี้ที่ข้าพาท่าน มาที่นี่
10:25ก็เพราะวันนี้ เป็นวันครบรอ
10:27บวันตาย
10:36วันนี้
11:17ไปหลิง
11:21การที่จากกันในวันนั้น กลับ
11:24เป็นการจากกันตลอดการ
11:30ข้าไม่เคยคิดเลยว่า ข้าจะมี
11:34วันมายืนอยู่ที่หน้าสุดสารข
11:37องเจ้า
11:52แล้วพ่อของเจ้าเป็นใคร
11:55เขารู้ไหมว่าแม่ของเจ้าจะต้อง
11:59มาเจอกับโชคร้ายเช่นนี้เพราะเข
12:01านะ
12:02ถ้าบอกแล้วข้าไม่มีพ่อ
12:15ก็ได้
12:18งั้นข้าถามอย่างนี้กันแล้วกั
12:19น
12:19ใครที่เป็นคนทำให้แม่ของเจ้าท
12:23อง
12:26แล้วตอนที่แม่เจ้าคลอดลูก
12:28คนคนนั้นได้มาเยี่ยมแม่เจ้าบั
12:31งไหม
12:32คนคนนั้นไม่ละอายแก่ใจบ้างเลย
12:35อย่างนั้นเหรอ
12:38คนคนนั้นหลังจากที่ทิ้งแม่
12:41ข้าไป
12:42ก็ไม่เคยโพโล่หน้ามาอีก
12:46ผู้ชายที่ใจดำแบบนั้น
12:48ไม่ได้มีใจแต่แรก
12:50จะรู้สึกละอายใจได้ยังไงนะ
12:53หูตาของคนสำนับมามีอยู่ทั่ว
12:55ใตล่า
12:57จะหาคนคนนึงมันจะยากเย็นแค่
12:59ไหนเชี่ย
13:00หรือว่าจ้าสำนับไหม
13:02ยอมปล่อยมาไปง่ายๆ อย่างนั้นเห
13:04รอ
13:06ตาค่าแค้นเข้าข้อกละดู
13:08ไม่เคยให้ใครเอ่ยชื่อเข้าต่อ
13:10หน้า
13:13ในเมื่อเป็นเช่นนี้
13:14แล้ววิญญาณของแม่เจ้า
13:19อยากให้ได้สงบสุกนะยังไงกั
13:20น bevor
13:22ค่าจะให้สงบเอง
13:24หา
13:25ค่าจะให้ผู้ชายใจดำคนนั้น
13:27ได้รับผลกำ
13:30นี่เจ้าหาเขาพบแล้วเหรอ
13:32ไม่เพียงแต่หาเขาพบ
13:35แต่ให้เขาใช้ความตายมาล้างบอก
13:40หน้าสุดสารด้ gjort
13:43เหรอตอนนี้ ชายชั่วแค่นั้นอยู่
13:46ที่ไหน
13:47ตอนนี้ เค้าก็อยู่ตอนหน้าสุดสาร
13:52แม่ค่ะ
13:57เจ้าก็ลำหมายความว่า ข้าไปพ่
14:05อของเจ้าเหรอเนี่ย
14:06ข้าบอกแล้วมีพ่อ
14:09วันนี้ ข้าจะเอาชีวิตท่าน เอา
14:14เส้นบิดยานแม่ค่ะ
14:21เจ้าเป็นลูกสาวของข้าแล้ว
14:25สิวสวง
14:26ผมป่า ท่านไม่ควรพูดคำนี้
14:30ท่านไม่เคยทำหน้าทีพ่อแม่แต
14:31่น้อยเลย
14:33ท่านไม่เคยดูแลแม่ค่ะ
14:37มีสิทธิ์อะไรมาจากไป
14:39มีสิทธิ์อะไรที่ทิ้งหนักไปไ
14:41กล
14:44ตอนแม่ค่าเครอดค่าแล้วจะส
14:46ิทธิ์หลบ
14:49ท่านยังเป็นอองแปดอยู่อย่างส
14:50ุขสบาย
14:53ในตอนที่แม่ค่าจากโลกนี้ไป
14:57ท่านยังไม่ยอมมาไว้นางที่ส
14:58ุดสาร
15:02ท่านมีสิทธิ์อะไรให้นางมาพรี
15:03กายให้ท่าน
15:05เขาอย่างท่านมีสิทธิ์อะไรอยู่ใ
15:07นโลกนี้
15:13ข้า...ข้าไม่รู้มาก่อนเลย
15:19ไปลิง...ข้าไม่รู้เรื่องนี้จริ
15:25งๆ
15:29ข้า...ข้าไม่รู้ว่าเจ้าท้อง
15:30ลูกของข้า
15:33ข้าไม่รู้เลยว่าเจ้าต้องตายเพ
15:38ราะสาเหตุนี้
15:43ต้องหาว่าข้ารู้แต่แรก
15:46ข้าจะรีบมาหาเจ้าโดยที่ไม่
15:48สนใจอะไรเลย
15:51ไม่ต้องหมา
15:52มันเป็นข้ออ้าพนะท่านรัก
15:56ตัวกลัวตาย
16:00ไม่...ข้าไม่ได้หาข้ออ้าพ
16:04ข้าไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ
16:09ไม่ว่าเจ้าจะเชื่อข้าหรือไม
16:11่ก็ตาม
16:13ถ้าเจ้าที่จะข้าข้า
16:17ข้าก็จะไม่หนีแม้แต่น้อย
16:23ด้วยว่าระยุษของข้า
16:26ต่อให้ท่านคิดนี้
16:27ก็เหมือนไม่อยู่รอด
16:36ที่ในมีรักที่นั่นมีทุก
16:41ถ้าเจ้าต้องการให้ข้าตายเพื่
16:47อชดใช้แล้วก็
16:52เจ้าลงมือได้เลย
16:55ดี...วันนี้...ข้าจะช่วยท่านแม
17:00่
17:01กำจัดผู้ชายใจดำอย่างท่าน
17:03กำจัด!
17:07สวัสสวัสสวัสสวัสดี
17:37สวัสดี
18:08ข้าบอกแล้วไม่กิดกับเจ้า จะ
18:10ไม่ได้ถอยไปอีก
18:12เรื่องสนตัวของพกเจ้า ข้าเอง
18:14ก็ไม่อยากยุ่να pik
18:15แปลเธว เช้าτιก็ไม่อยากยุ่งห
18:15ละ Breakfast
18:15แต่ไต้หนานี้ มีลูกที่ไหน ที่
18:18คิดค่าพ่าตัวเอง
18:19ก็พอระพีเช่นนี้ ข้ามายุ่งไม
18:21่ได้แล้ว
18:25ข้าไม่เชื่อเหล่า ว่าเจ้าจะห
18:27้ามได้
18:46ตายกัน
18:47เป็นเตอร้อง
18:48เป็นเตอร์
18:58ก็ชิดกัน
19:02สูง ตายเที่ยง
19:05ท่านตา ข้าจะข้าเขาเพื่อเสร็
19:08จมุญญาณแม่ข้า
19:10ถ้าต้องรู้ว่าเขาเป็นพ่อเต
19:12่า จะข้าเขาได้ยังไง
19:13ท่านตา เขาไม่ใช่พ่อข้า ถ้า
19:16เขายังเหลือขว่าเป็นคน
19:18เขาไม่หายหน้าไป ไม่มาเยี่ยมตอนแ
19:20ม่ตาย
19:21เฮ้ย ก็เขามาไม่ได้
19:29เพราะอะไร
19:30เพราะเขาไม่ให้เขามาเอง
19:33ห้ามเขาข้าประติดสู่สารด้วย
19:37คนตายสำคัญสุด
19:39เราไม่ควรอบกวดวิญญาณของไป
19:41หลิง
19:44กลับสำนักมา
19:45ไปคลี่คลายบุญกุญกวามแค้น
19:47เมื่อ 20 ปี
19:47ให้มารู้เลือกกันไปเลย
20:04ทุกต่อง
20:06นี่เป็นที่พักของท่านตอนที่มา
20:07พักที่สำนักมา
20:08ตอนนั้นทุกอย่างเริ่มต้นที่
20:12นี่
20:13และวันนี้ควรจะจบที่ดีด้วย
20:19ท่านตา
20:20ถ้าจะรอท่านพูดให้ชัด
20:23ว่าทำไมค่าๆเขามีได้
20:27นั้นเจ้าต่งรู้เรื่อง
20:28การมาเขาเขาในตอนนั้น
20:30auth...
20:33ให้ไม่รู้สึกว่าเรื่องเกอาพวก
20:34นั้น
20:35จะเกี่ยวพันกับเรื่องนี้
20:37ไม่... มันต้องเกี่ยวสึก
20:40ถ้าไม่มีวันนั้น ก็คงไม่มี
20:42วันนี้
20:43และคงไม่มีเจ้าด้วย
20:46ตอนนั้น
20:47ราชธิ์สมนักต้องการ
20:49จัดซื้อมาสึก สำนักมาอยู่ใ
20:52นยุทภพ แต่ต้องทำเพื่อร่าจะส
20:54ำนัก
20:55ตอนนั้น ท่านอองแปดดึงมาที่ส
20:57ำนักมาด้วยตัวเอง
21:21เฮ้ย ทำไมเป็นไรนะ
21:27ขอบคุณไม่นานดีช่วยเหลือ ข
21:29้าปลอภัยดิ
21:31คนพวกนี้มาจากสีเซียน เขาไม่อยาก
21:33ให้พวกท่านซื้อมาได้สำเร็จ
21:35ไม่นานรู้ได้อย่างไรเนี่ย
21:39ข้าเป็นคนของสำนักมา จะสำนั
21:41กไปคือพ่อของข้า ข้าชื่อไ
21:42ฟลิง
21:47ถ่ะในได้นี้
21:51ท่านอองแปดต้องลำบ ISIS
21:57ขาไปอิ่ง ไม่ได้ต่อรับท่าน
21:58ด้วยตัวเอง
21:59ขอท่านดิโปรดอภัย
22:03ถ้าสำนักไปเกรงช่ายเกินไปแล
22:05้ว
22:05ถ้าไม่ได้สำนักมาช่วยเหลือ
22:07เค้า Rat Kinderton
22:07คงจะต้องตายด้วยน้ำมือก็โต
22:08ฐหาร or Jeff Z.C. อลกไปแล้ว
22:10ท่านอองมาซื้อมาให้รา JAM
22:13กองฐหารหารต้าส่ง giacerไม่นzusแ
22:15คลงเสียน
22:16การสวรบในวันหน้า เค้าไม่เป
22:18็นผลดีกับสีเสีย
22:20เพียงแต่พวกเขาคิดจะนึกไม่ถ
22:21ึงว่า สำนั predicament ่ารู้แผนการข
22:23องเขา
22:25นันเป็นเพราะจ้าสำนักนำ
22:26พาได้ดี
22:28และ stuffing ก็ยอมเสียสหละให้บ้าน
22:30เมือง
22:31ขายมาให้นระคาถูก
22:33ข้าเจ้าเจอฟาง เพราะชา สำนั
22:35กครอบ คุณท่าน ไปไว้นะที่ดีด
22:38้วย
22:38เอ้arin ขลาดลับหรอก
22:40อ๋อ ฉะนั่งก่อน
22:42อ๋อ
22:42ท่านอองแปดเป็นผู้ใหญ่ในรา
22:43ชวง ไปอิ่งเป็นสาบันชนไม่
22:45ได้กลาบเคละวะ
22:46ถือเป็นการเสียมาริญาต ไหนเลย
22:48จะกล้ารับคำขอบคุณจากท่าน
22:50อองแปดได้
22:56พิธีในราชสำนักไม่เหมาะก
22:58ับยุทภพ
23:00อีกอย่างเจ้าสำนักไป ยังช่
23:02วยราชสำนักประเทรมมาสึกรั
23:04กษาบ้านเมือง ก็หายากเต็มที
23:07habit! ค่าก่อนไม่กล้าววางตัวเป็
23:09นออง
23:10ขอให้ท่านคุยกับค่า ดังม
23:13ิสหายคนหนึ่งเธอนะ
23:15ได้!
23:16มิเสียทีทิตย theatreเป็นถึงออง
23:17แปดไล์อิ้ง Jesse
23:19พนถ้าเริ่มสายจริงจริง
23:20การขั้นเลือกมาต fors marcค underground
23:22ขอให้ท่านอองแปดลดตัวอยู่ใ
23:24นสำนักกลาหลายวันหน่อยเธอ
23:26ออา?
23:27พวกซิเสียกครับจะไม่เลือกล้าง
23:28ง่ายๆ
23:30ข้ามปลอดพยมันเองก็เป็นคน
23:33ดูแลเอง
23:34BLIN หรือ
23:34คิ้ฟ extension
23:36ขอเป็นหน้าที่ของเจ้า
23:39ได้ เป็นหน้าที่ของค่าเอง
23:41ขอผมไม่ค่าอยู่ ใครก็ทำอะไรเขาไม่
23:43ได้
23:45ไfitsหลิงลูกค้า วรยุษย์ส
23:46ูงสง
23:47น่อกจากจะคุ้มคองท่านอองเ اร
23:48์
23:49อย่าจะใช้เวลาว่างพาท่าน
23:51ไปดูวิวทีวทัตร
23:52ที่น้ Margit ได้อีกด้วยนะธัน
23:55ออออหอ ถ้าอย่าง bullying ข้า ต้องข
23:57อรับควโ семนางไปล่ะ
23:58เอ๊ะ ถ้าหากว่าท่านอยากครอบคน
24:01ในยุถภบเป็นเพื่อน
24:02ก็ไม่ต้องเกรงใจหรอก
24:04ท่านเรียกชื่อค้าตรงสรงก
24:05็ได้
24:06เรียกว่า ไปลิงเถอะ
24:08เอ่ะ ได้
24:10ขาน้อย เขารบไม่สู่คร้อย confrontation
24:13ต่อม
24:13นี่คือเหตุกาณ ในตอนนั้น
24:16แม้เจ费รุดจับให้ธ่างอมใน
24:18ตอนนนั้น
24:21คนไม่ใช่ภักปล่า ไหนเลยจะได้คว
24:24ามหูพันธ์
24:29การคัดเลือกมาใช้เวลาไม่น้อยจ
24:32ริงๆ
24:33ใกล้ชิดกันเช้าเย็นนานวั
24:38นก็เกิดเป็นความรัก
24:39ข้ากับไปหลิง จึงได้เกิดเลยค
24:42วามเหมาะสม
24:45ทำอะไรไปไม่รู้ตัวเลยสับนิด
24:51นี่เป็นความละอาย ที่ข้าไม่อ
24:54าจจะลบร้างออกไปได้
24:59และนี่ก็คือเหตุผลที่กลับ
25:01มายอบมาพันให้กับท่านในตอน
25:02นั้น
25:03เออ ทุกท่าน ปลดฟังจันเจ้า
25:11พูดสักคำเธอ
25:14ผู้หญิงในยุทภพไม่ค่อยใส
25:16่ใจในจารีดนัก
25:17ไปหลิงเกิดในสมรักมา นิสาย
25:19ตรงไปตรงมากล้ารักกล้าแค
25:20้นถือเป็นธรรมนา
25:22เพราะว่านางรักท่านอองอย่างจ
25:24ริงใจ
25:25จึงยอมพรีกายด้วยความเต็ม
25:27ใจ
25:29ถ้าหากว่าเราจะใช้สายตาก้องคนท
25:31ั่วไปตัดสินนาง
25:34จังเจ้าคิดว่า ไม่เพียงแต่
25:36จะดูถูกนาง
25:37แต่ว่าจะเป็นการทำให้ความรัก
25:39ที่สลักแน่นของท่านอองต้อง
25:41พรอยแปลเพื่อนไปด้วย
25:43คงต้องโทน แม่ค่าดูคนไม่เป
25:47็น
25:49มอบความรักไป ให้ผู้ชายใจดำ
25:52ที่ไรหัวใจได้
25:56เจี่ยวสวง
25:57ท่านตา เธอไม่ได้พูดผิดนะ
26:00เมื่อเขาไปจากสนักมาก ก็ไม่เคย
26:02กลับมาหาท่านแม่เลย
26:04ไม่เรียกว่าใจดำและจะเรียก
26:05ว่าอะไร
26:08ไม่นะ เขาเคยมา
26:14เฮียงแต่ว่าในตอนนั้นแม่เจ
26:16้าท้องเต้าแล้ว
26:24ทำไมจ้าสนักไป ถึงไม่ยอมให้
26:27ค่าได้พบนาง
26:28ไม่ใช่ว่าค่าไม่ให้ท่านพบน
26:30าง แต่นางไม่ยอมพบท่านตะหัก
26:33นั้นเพราะอะไรล่ะ
26:34ไม่เพราะอะไรเท่านั้น ท่านออง
26:36ค่าจะต้องถามถึงว่าจะพบนาง
26:38เพื่ออะไร
26:40ค่า...
26:41สนักมาช่วยราชจะสนักเรื่องส
26:43่วนรวม
26:44ค่าให้นางคุ้มครองท่านก็เป็
26:46นส่วนรวม
26:48เหตุได้ท่านอองถึงไม่รู้ถึง
26:49ความเหมาะสม
26:52เออ...ท่านเจ้าสำนักค่า...
26:54ท่านไม่ต้องพูดแล้ว!
26:56ท่านไปถึงท่านออง
26:57ข้าเป็นเจ้าสำนักมา
27:00ไม่ว่าใครก็ไม่อาจจะเสียหน้
27:02า
27:02ดังนั้นข้าถึงหลบหลีคนน
27:03อก
27:05แต่ข้าขอเตือนท่านอย่างจริง
27:07จังว่า
27:08นับจากนี้เป็นตดใหม่สำนัก
27:09มาไม่ตอดรับท่าน
27:11และข้ามมายรู้อย่ารให้ท่านเจอกั
27:12บไฟหริง
27:13ไม่มายงั้นอยากหาว่าชาวยุธ
27:14ไม่สนใจกลดหมาย
27:15ไม่รู้จากหนักเผ้า
27:18เจ้storeนับไฟ
27:19รักษาเก sustainเขาท่านว่าย
27:21ไฟหริงไม่ย bubble ไม่อยากจะพบท่าน
27:22ข้าก็ไม่คิดจะเอาเรื่องเอาความ
27:24อะไร
27:25แต่ว่า
27:26ท่านตกจากไปเดี๋ยวนี้
27:28แล้ damagesกúpกั้งให้ฟ่าพ่าลูกเห
27:29็นหน้าอีก
27:30ไปได้แล้ว
27:40ที่สุดที่สุดที่สุด
28:16ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
28:16ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
28:16ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
28:16ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
28:16ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
28:17ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
28:19ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
28:20ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
28:21ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
28:27ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
28:31ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
28:40ที่ส
28:47นี่ impossible
28:47เขามาจากในวัง
28:50แต่วะข้าค่าอยู่ในยุทธพ 2020
28:54เราสองคนอยู่ในสถานะที่ต่างกัน
28:57ไม่มีวันที่เราสองคนจะลวงเยอะด
28:59ีได้
29:01แต่พ่อบรีดให้เข้าแต่งเจ้า
29:02เข้าจวนออกได้
29:03ไม่ ท่านพ่อ ...เขรู้ดี
29:06ไม่ต้องให้ธานบรีบบังครับล
29:07الم
29:07เข้าก็จะแต่งกับค่าแน่นอน
29:10แต่ว่าค้าเคยอยู่อย่างอิสร่
29:12ะ
29:12ไม่สามารถใช่ชีวิตอยู่แบบน
29:13ั้นได้
29:14ถ้าทำแน่งงั้น
29:16กับเขากับค้าและลูกในท้อง
29:20รู้IVM speed Vide
29:22แต่วันน่า เจ้าจะแต่งงานอีกได
29:24้อย่างไร
29:26ท่านพ่อ ข้าไม่อยากแต่งงานนี่
29:30ข้าก็แค่ อยากคลอดลูกออกมา อย
29:34่างปลอดภัย
29:36และเรา 3 คน 3 รุ่น ก็อยู่ในกันอย
29:38่างมีความสุข
29:40แค่นี้เขาก็พอใจแล้ว
29:44นี่เจ้า เจ้าปลงได้ถึงขนาด
29:46นี้เลยเหรอ
29:51นี่ไม่ใช่เรื่องปลงหรอกท่านพ่
29:53อ
29:55ท่านพ่อ
29:59ข้าในอุ้มท้องลูกของเขา ข
30:01้าก็พอใจมากแล้ว
30:04ข้าไม่สนว่าคนอื่นจะมองยัง
30:05ไง
30:07รู้แต่ว่า ข้ารักลูกคนนี้มาก
30:11และข้าก็จะตั้งใจเลี้ยงดูเขา
30:15ให้ดี
30:18ท่านพ่อ นี่คือสิ่งที่ข้า
30:21ต้องการอย่างแท่จริง
30:26ความคิดของเจ้าไปเหมือนใครเสม
30:28อ
30:29ไม่เมื่อเจ้าตัดสินใจไปแล้ว
30:31พ่อก็คงต้องตามใจเจ้า
30:38ที่แท้ในตอนนั้น นางก็อุ้ม
30:41ทองเสียวส่วงแล้ว
30:44นั่นเป็นเหตุผลที่นางไม่ยอม
30:46พบข้าเหรอ
30:47ถูกต้อง ลิงเออมีความคิดเป
30:50็นของตัวเอง
30:51และค่ารู้ว่าค่าก็มันคับด
30:54างไม่ได้
30:55จึงจำต้องตามใจ
30:57ดี ที่ไม่ได้พบเพราะว่าความ
31:00ต้องการของแม่
31:01แต่ทำไมตอนที่แม่ค่าตาย เขาถึ
31:04งไม่ยอมมาแล้ว
31:08ค่ะ เสียวส่วงเย� enjoyed
31:09นั่นเป็นเพราะตาห้ามไม่ให้เข
31:11ามา
31:12ท่านตา ถ้าเขาดีอย่างที่แม่
31:14ك่าดีกับเขา
31:17ก็ควรจะมาเห็นหน้าน่างเป็นครั้
31:18งสุดท้ายสิ
31:21ไม่ เขาก็เคยทดลองมาแล้ว
31:25แต่ว่าเจาสำนักไป
31:27ไม่ต้อง ค่าควรจะบอกเสียวส่
31:30วงว่า
31:31ความรับพิดชอบนี้ท่านไม่ค
31:32วรจะเป็นคนแบกรับ
31:38ท่านตา นี่มันเรื่องอะไรกันแน่
31:44หลังจากแม่เจ้าคลอดเจ้า น
31:46างก็ตกเลือดจนตาย
31:49ก่อนจะตายนางส่งคนไปบอกเขา โดย
31:53ไม่ฟังคำคาญ
31:56เพราะการ ที่ก่าตกเสียลุกส
32:00าวไปอย่างกระทันหันแบบนั้น
32:04จุงทำให้ก่าขาสติ
32:13เร็วกว่านี้หน่อยได้ไหมฮะ
32:15ไม่ยะค่ะ
32:19ชิวชิว
32:21ชิวชิว
32:25ชิวชิว
32:27เจ้าอยู่ทำไม
32:31ขวงพระเจ้าค่ะ
32:37จ้าสมนับไหม
32:40กลางไป
32:45จ้าสมนับไหม
32:46กลางไป
32:47คือ ไปหลิงนาง
32:50ข้ามมาออนรุยาท์ให้ท่านไป
32:53ไม่น่ะ ข้าต่งการพบนางเป็น
32:56ครั้งสุดท้ายก่อนนางตาย
32:58น้ำต้องตายเพราะท่าน ท่านจะก
33:00ล้าไปอีกหรอ
33:02นี่...น่าแต่ตายเพราะข้าเหรอ
33:04น่ามเป็นอะไรตายกันแน่
33:06ท่านมันจะไม่ต้องรู้
33:08และห้ามท่านไปหาน้ำ
33:09น้ำแต่จะไปหว้ายสน
33:12ที่สูปสก草รข้าก็ทำไอ้เหรอ
33:14ไม่ได้
33:15หร siempre ถ้าข้าจะ jardย Brewing
33:18ฉายจะตัวไปให้ได้ละ
33:25ข้าเขาจะข้าท่าน
33:28เอาท่านข้าข้산
33:29ข้าเขาจะไป
33:30นี่ เอาดามมา
33:31ว้าว
33:33นี่ prof.ด lol
33:37ขาขอสาบให้ดามเร็มนี้
33:39ถ้าจำMIN clever ไปเดียวนี้
33:41ไม่พี้ดจะใช่ข้าเจ้า
33:43ขอจัยสำนักมา
33:44เป็นสัлโทษ 構ก้าน่าจะสำนั
33:46ก
33:46ให้ตำภูนรักเจ้า
33:48ต้องลมสลาย
33:50ถ้าข้าผิดคำสาบาล
33:54ขอให้เป็นดังดาบนี้
34:06ตอนนั้นก็เสียใจเพราะการกล
34:08ายของหลิงเออมาก
34:09จึงทําผิดไปอย่างมาน
34:11ทำให้พ่อลูกตรงบาทม้างกั
34:13นจนถึงเพียงนี้
34:43หากใล่เลียงตามความจริง
34:48earth
34:48เสียวสวง
34:52ข้าไม่ยอมรับท่าน
34:5519 ปีมานี้
34:56ข้ามีแต่ท่านตา
34:58และท่านอาโอ อย่าง
34:59และพี่น้องนี้สนักมา
35:01ข้าไม่มีพ่อ
35:04เสียวสวง
35:06ท่านจะให้ข้ายอมรับเขาในท
35:08ันที
35:09ทั้งทังที่แค้นมาหลายปี
35:11ข้าทำไม่ได้
35:12ข้าทำไม่ได้
35:15หา เสียวสวง
35:22เฮ้ย
35:23ข่านลึกไม่ถึงเลยจริง ๆ ถนอน
35:25ว่าผลมันจะออกมาเป็นอย่างนี้
35:28ไม่หรอก
35:30เรื่องนี้จะโทษนางไม่ได้
35:33ถ้าจะให้เสียวสวงยอมรับข
35:35้า
35:36มันต้องขึ้นอยู่กับความพย
35:37ายามของข้าด้วย
35:54ตอนนี้ชิ้นเสียงเหียนเป็นย
35:56ังไงบ้างล่ะ
35:59ตอนนี้ราชบุดเคยไม่ใช่สามีน
36:01าง
36:02ยอมทำให้นางรู้สึกผิดหวัง
36:03แต่ว่า รู้เหมือนนางจะยอมรับ
36:06ชะตากรรม
36:08พรุ่งนี้หลังจากกลับบ้าน
36:09กับเชิญชุน
36:10ก็ต้องมาเชิญชีวิตในวันหน
36:12้า
36:14อย่างนี้กดดี
36:16ถ้าหากเฉิญสื่อใหม่เป็นราช
36:19บุดที่ทิ้งลูกเมียจริงแล
36:21้วก็
36:23ต่อให้จับมาลงโทษได้
36:25สำหรับแม่ลูกชิ้นเสียง
36:27เหียน
36:28ไม่แน่ว่าจะเป็นเรื่องดี
36:33เรียนได้เท้า ชิ้นเสียงเหลี
36:35ยนขอเข้าพบครับ
36:35อ๋อ ให้นางเข้ามา
36:38ครับ ชิ้น ชิ้น
36:49เสียงเหลียนคละว่าได้เท้า
36:50เปล่า
36:53ลูกขึ้นแล้วคอยพูด
36:55ขอบคุณได้เท้า
37:00เจ้ามาหาค้าดึ้ยยยBA
37:01หรือว่าเงินน้อยไป
37:05ไม่พอเลี้ยงครอบครัว
37:06ไม่ใช่ค่ะ
37:08เงินที่ท่านให้มานั้น
37:09เพียงพอกับเสียงเหลียน
37:10ให้ลูกแล้ว
37:12ฉaintนั้น เจ้าคงมีเรื่อง
37:13ที่ยังค้างขาใจอยู่ สิ
37:17ใช่ค่ะ
37:20เสียงเหลียนรู้ว่าที่ trabajoเปล่
37:21าวงานหลุ่ง
37:22ไม่ควรรกกวล
37:24แต่ว่า
37:26เสลียงเหรียญขอมังอาจ
37:28ให้ emperorเพาiserช่วยเหลือด้วย
37:33ว่า มาสิ
37:35เมื่อราชบุทเคยไม่ใช่สามีของ
37:37เสลียงเหลียญ
37:39แต่nehmerไม่ลงโท capabilities 튀 lamps
37:40ที่ข้านอย자가ล่วงเจินราช��ค์
37:43ข้านอยขอบคุณมาก
37:45แต่ตอนนี้ข้านอย กังวน
37:49ก็คือใสามีของข้านอย ไปอยู่ที่
37:51ไหน
37:57ในบรรดาพูดที่สอบได้แล้ว
37:59นั้น
38:00ไม่มีคนชื่อเฉินซื้อเหมือย
38:02ตามหลักเหตุผลเป็นไปได้ว่า
38:05สอบตกและกลับบ้านไปแล้ว
38:08แต่ว่าประกาศผลมาครึ่งปีแล
38:10้ว
38:10ถ้าเขากลับบ้านก็น่าจะถึง
38:12บ้านหน้าแล้ว
38:14บางทีระหวังทางที่จะมาเมืองหล
38:16วง
38:16ก็อาจจะสวนกับเขา
38:19แต่ว่าถ้าลุงชุนก็เพิ่ง
38:21จะมาจากบ้าน
38:22ก็บอกว่าไม่เห็นซื่อเหมือนก
38:23ลับไป
38:24เออ كือ
38:26เสียงเหลียcia
38:28ข้าเข้าใจ...เจ้จนาของเจ้า 서
38:30kleine
38:32เจ้าจะให้ข้าเนี่ย
38:33ช่วยตามหาเข้าใช่หรือไม่
38:36ใช่แล้วค่ะ
38:38ขนอยรู้ว่าเตียร์เท้าเป Рус è
38:40Pere誼
38:40แต่นอกจากเตเป้าอย่างนยุง
38:41แต่นอกจากเต Cec แล้ว
38:44ขนอยก็ไม่รู้จะไปขอร้องใครอี
38:46ก
38:48ข้าเข้าใจแล้ว
38:51ค่ะจะขอร้องให้ทางการท้องถิ
38:53่นช่วยกันตามหา
38:56ถ้าได้ข่าวเขาเมื่อไหร่ จะร
38:58ีบแจ้งเจ้าทันที
39:01สิ่งเหลียนขอบคุณที่เท้า
39:02เป๋าที่ช่วยเหลือ
39:05เจ้ากลับไปพักผ่อนก่อน ลุ่ง
39:08นี้ยังต้องเดินทางอีกยาวไ
39:10กล
39:11และมีลูก-ลูกที่ต้องดูแลด
39:13้วย ต้องพักผ่อนเก็บแรงให้ด
39:16ี
39:18ค่ะ สิ่งเหลียนขอตัว
39:28แต่เท้า ผู้คนมากบาย จะไปสะหาที่
39:31ไหน
39:32บางทีอาจเป็นเพราะว่าฉัน
39:34สื่อเหมย สอบตกก็เลย
39:36ไม่มีหน้ากลับบ้าน หรือไม่ ก
39:39็เกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้น
39:44นั่นยิงต้องรีบค้นหา สำห
39:47รับค่าเรื่องนี้
39:48คงทำให้ค่าในยุ่งยากขึ้น
39:51อยู่ไม่น้อยทีเดียว
39:53แต่สำหรับชิ้นเสียงเหลีย
39:55น และลูก-ลูกกับสำคัญยิ
39:57่งกว่าสิ่งได้
39:58เราต้องทุกร้อนในสิ่งที่ประ
40:00ชาทุก นี่จึงเป็นคุณธรรม
40:02ของคุณนาง
40:05ขอรับ แต่เท้าห่วงใยประชา
40:09ถือเป็นแบบอย่างขุณนาง
40:11ไม่ ข้าไม่เคยใส่ใจเรื่องชื่อ
40:14เสียง หวังแต่ว่าไม่ต้องละ
40:17อายใจเท่านั้น
40:20งั้นพรุ่งนี้ ขน้อจะเขียนจ
40:22ดหมายไปท้องถิ่น ให้หาเฉินสื่
40:24อเหมือนิตที่สอบตก
40:26ได้ข้าวเมื่อไหร่ ให้แมวราย
40:28งานทันที
40:34แต่เท้ากำวนใจด้วยเลือกอะไรครับ
40:39ชิ้นเสียงเหลียน เข้าเมืองห
40:42ลวงมาตามหาสามี
40:44ยังไงค่ ก็คิดว่าทุกอยาก
40:46บังเอินเกินปะ
40:49มันรู้ผิดปกติ
40:53บางทีแต่เท้า อาจจะเป็นห่วง
40:56ชิ้นเสียงเหลียนกับรูปห
40:57าเกินไป
41:02บางทีข้าอาจคิดมากไปจริง
41:04ๆ
41:15กง...กง ในที่สุดท่านขอมาแล้
41:18ว
41:19ข้ารอจะรู้สึกร้อนใจไปหมดมาๆ
41:22เชิญหนังก่อน
41:24ถ้าหากว่า ข้าไม่หลบผู้หล
41:27บตาผู้คน ข้าก็จะทำเรื่องเสียหมด
41:30ใช่ๆๆ เออ โกงๆ วันนี้ที่ข้าแ
41:35สดงออกที่จวน พอใช้ได้ไหม
41:38อืม ถ้าทำได้ไม่เลว เอา แล้วท่
41:45านเปล่าสงสัยได้หรือเปล่า
41:47ไม่เลย ไม่เลยสักนิดเดียว
41:50ดี งั้นก็ดีแล้ว
41:54เออ โกงๆ เออ ระวัดที่ท่านรับ
41:58ปากไว้ เจ้าว่ายังไงล่ะ
42:02ไม่ต้องห่วง รับรองครบท่วน
42:09อืม ข้าด ไม่ทำผิดคำสัญญา
42:16อืม รุ่มนี้ เจ้ากลับไปหมู่บ้
42:18าน แล้วห้ามโปรบที่เมืองหลวง
42:19อีก เข้าใจไหม
42:21เออ แต่ว่า
42:26ทำไม เจ้าคิดจะผิดสัญญาค์แล
42:28้วนั้นเหรอ
42:29งั้น ค่ะน้อยจะกล้ากลับคำได
42:32้ยังไง..เพียงแต่ว่า
42:35เออ ขาน้อย
42:37เสียงกับการที่จะถูกท่านเภา
42:38จับได้
42:40แถมยังต้อง ฝืนจิตสำนึก
42:43เมาว่าราชมุดเคย
42:45ไม่ใช่ฉันสื่อใหมย
42:47และยังต้องหกหกเหรอเดินทาง
42:50ทัантกิตว่า
42:57ที่แท เจ้าก็คิดว่าเงินเนี่
43:00ยมันน้อยไปใช่ไหม
43:03ข้าวังว่ากงๆ จะให้เพิ่มอี
43:05กนิดเหรอ
43:08นั้นว่าม่ะ เจ้าตรงการทั่วไ
43:11หร่
43:12คือ มากไปข้าก็ไม่กล้าเอ้ยป
43:19าก สักข้าร้อยทำลึงก็พอ
43:22เจ้านี่มันตะตะจริงๆ
43:24เงินหาร้อยตำลึง ในสายตาของ
43:29ท่านมันก็ไม่ได้มาก อะไรดีหนอ
43:37มันก็จริง นั้นพรุ่งนี้เจ
43:41้าเป็นรอข้าวที่ป่าประตู
43:43เมืองตะวันออก
43:44แล้วข้าจะส่งไปให้เจ้า
43:47ขอบคุณ ขอบคุณ พรุ่งนี้
43:53คืนนี้ไม่ได้เหรอ
43:55นี่ เห็นข้าเป็นร้านตัวแรก
43:59เงินหรือไง
44:00เงินหาร้อยตำลึงไม่ใช่น้อยๆ
44:03ถ้าอยากได้
44:05พรุ่งนี้ก็ไปรอ ไม่อย่างนั้น
44:08ข้าก็ไม่สนใจแล้ว
44:10นี่กงๆ ถ้าหากว่าท่านไม่สน
44:14ใจแล้วก็ ภูมลังราชบุตเคย
44:18ก็จะ
44:21นี่เจ้าจะมาขูค่ะนะ
44:23จะบอกให้ ถ้าหากจะเอาเรื่องนี้ไปบ
44:27อกกลับใคร
44:28คนที่สวยที่สุดก็คือราชบุ
44:29ตเคย
44:30เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับ
44:32ค่า
44:35แล้วเจ้าที่ให้การเท็ด คิดแล้
44:38วว่าท่านเปล่าจะไว้ชีวิต
44:40เจ้า
44:43กงๆ อย่าเพิ่งโครน อย่ากโครนส
44:45ิ ได้ๆ พรุ่งนี้ข้าจะไปรอนอก
44:49เมือง
44:51กงๆ ท่านจะต้องมาตามนัดนะ
44:56แต่ว่าทางที่ดี เจ้ารีบเอาสั
44:59มพระมาก ได้เงินแล้วก็รีบสายห
45:02ัวไป
45:04เจ้าต้องไปถึงตั้งแต่ประตูเม
45:07ืองเริ่มเปิดถ้าไปช้า ข้าจะ
45:09ไม่รอนะ
45:10ขอรับ ข้าน้อยจะต้องไปตรงเวล
45:13านะ
45:20กงๆ ค่อยๆเดินนะ
45:37กงๆ หยุ่งใจ
45:39จริงๆ ตรงเวลานะ
45:39จริงๆ หยุ่งใจจนสุดña ท่
45:41านเชure ชา ขวาดลงเท่าที่ท่าน ท
45:49่านเทลานะ
45:53看得通想得开别爱佳佳 光红打亮开口笑
46:00我朋友要比多愁人好 让人一步时间大多了
46:08这信号 既然总会被看到
46:12不需要记着让别人知道
46:16种承诺 用意才是吧
46:20长过人情乱乱最明朗
46:26现在将谁下瓜研制活草
46:30人会好心又好坏
46:34人生有什么还不算少
46:38自己快乐满意就好
46:41自己快乐满意就好
46:46自己快乐满意就好
46:50自己快乐满意就好
46:50自己快乐满意就好
46:52自己快乐满意就好
46:52自己快乐满意就好
46:52自己快乐满意就好
46:54自己快乐满意就好
46:54自己快乐满意就好
46:56自己快乐满意就好
46:56自己快乐满意就好
46:57自己快乐满意就好
46:57เจ้าเจ้า
Comments