- 2 days ago
Category
📺
TVTranscript
00:05กว่า พี่โลงอิน บอก ค้าว่า
00:06จะมีแตะเนือต้องตัวค่ะ
00:09เขารักพี่มากเลยนะ
00:10กูจะเลี้ยงมึงไว้ในตำหนัก
00:12ให้มึงได้ปรุงน้ำ อบน้ำป
00:14รุงถหวายกูทุกมือวันเลย
00:17โปรกู ตอนไฟนอยู่ที่ไหน
00:19กระพบเอาทิ้งน้ำไปหมดแล้วอ
00:21่อ ละมัน
00:22มึงแน่ใจนะ เป็นเจ้าทํานะ เอ
00:24าโทษล้างอายให้พ่อมึงได้
00:26มั่นใจพระยะค่ะ
00:27ของถึงจุดจบไอสันจริง ๆ
00:29สถี
00:30มือห้ามเอาพ่อพูดไปไหนนะอั
00:31ยยิน
00:31ถ้ามึงคิดความ มึงต้องข้
00:33ามสบกูไปก่อน
00:34ชิด!
00:35กูจะแน่ใจได้เช่นใด
00:37ว่าพวกมึงสองพ่อลูก
00:38จะไม่สักท่อต่อคุณหลวม
00:39ให้มาสอบความถึงกูได้
00:41ตายด้วยปืนกู
00:42หรือจะกินข้าวพี่กูเอามาให
00:44้
00:44ก็เอากับผม ยอมตายบนพื้นแ
00:46ผ่นดินอายุทยา
00:47ที่พระโอพ
00:49นี่มีวันจะก่อกับบทได้
00:51ไอ้แสน!
00:52ถูกวางยาพิษ
00:54หรือว่าคนที่วางยาเจ้าคุณ
00:55แสน
00:56คือกลมอ่ะ
00:57ไอ้เพิ่ม
00:58มีขบวนมาออกจากวังหลวม
01:00เรื่องบางเรื่อง
01:01แต่มันยุติลงได้
01:02ก็ปล่อยมันไปเทิดคุณหลวม
01:19ตามหาไว้อยู่ในที่เคยเจอ โอ้
01:24ดวงใจ
01:25ยังฝันอยู่ในฝัน
01:28กลิ่นหอมนั้นไม่เคยจำไป
01:37จากดวงใจ
01:45เพรังเพิ่มพระนนาหา
01:48แม่เวลาดี้ลวมไป
01:51มีรักยังเก็บไว้
01:54เพื่อรอเธอนั้นยอมคืนมา
02:02กอดฉันไว้
02:09ยังคงเก็บรักไว้ในดวงใ
02:14จ
02:15กลิ่นหอมที่เธอฝากไว้
02:18ยังไม่เคยเจอ
02:21ยังจำดีดีจังแม่เจอ
02:25ผ่านเวลา
02:27ยังคงเธอรอให้เธอ
02:31หวนขึ้นปลับมา
02:35อีกครับ
02:37อีกครับ
02:52คุณเท้าเพคะ
02:54ทรงเสด็จออกไปทางโคลาสแล้ว
02:55นะเพคะ
02:56อีกครับ
03:00อีกครับ
03:26อีกครับ
03:56ด้วยหลักฐานที่มี
03:59พอยืนยันได้ว่าเจ้าคุณแ
04:01สนสิง
04:02ข้าเจ้าคุณภัย
04:04เพื่อปิดบังความผิดตัวเอง
04:08และเจ้าคุณภัย
04:10มีได้รุ่มหลงหญิงโลงชำ
04:11เรา
04:12และเสบฟินจนสิ้นดังที่เกล
04:14่าหา
04:15แต่เป็นขราจการผู้สื่อสัตว
04:19์
04:19จวบจนสิ้นลมหายใจ
04:23ส่วนเรื่องปืนไฟ
04:25เราไม่มีหลักฐานใดๆ
04:27ที่จะพิสูตรได้ว่า
04:29เจ้าคุณแสน
04:30ขนส่งปืนไฟจริง
04:34ทำให้คดีไม่มีมูล
04:36ให้ปิดคดีได้
04:41ผมต้องขอพระคุณท่านเจ้าคุณ
04:42มากนะครับ
04:44ที่ให้โอกาสกันผม
04:45หรือพื้นคดีของเจ้าคุณพ
04:46่อ
04:48จนพิสูตรได้ว่า
04:48เจ้าคุณพ่อของกระผม
04:50มีได้ทำความปิดอันใด
04:54จากนิตระกูลของเอง
04:56ก็จะไม่มีอันใดด่างพร้อยต
04:59่อไป
05:00ครับ
05:03กูจะนำหลักฐานทั้งหมดขึ้น
05:05สุดกลาวไหม
05:13เกิดครับ
05:16เกิดครับ
05:16กูต้องขอเคราะมันใจมึงมา
05:17กนะ
05:18หากมีมีมึง
05:20พวกเราคงทำคดีนี้ไม่สำเร็จ
05:25ถ้ากลับผมมีคุณหลวง
05:27ก็คงไม่ได้มาเป็นหมู่เพิ่ม
05:28ที่กลมนัฑ์บาลแห่งนี้เช่
05:30นเดียวกัน
05:30ขอล่ะ
05:33ไป ไอ้เกิดครับ
05:37อันใดริวขอรับ
05:39ท่านเจ้าคุณแต่งตั้งให้เอง
05:41ไปดูแลราชการทางฝั่งตะวันอ
05:43อก
05:43ตามตำแหน่งเนิ้มที่วางลง
05:47จริงริวขอรับ
05:49ขอบ้าคุณขอรับ
05:51ไอ้เพิ่ม
05:53มึงเป็นคนมีความรู้ความสามา
05:55รถ
05:56แต่ต้องรอนำขึ้นทูนเกล้า
05:58ให้คุณหลวงอัวยยดก่อน
06:01จากนี้ไป
06:01ยืน Norway will Hendress
06:06ต่อไปไม่ต้องมาคอยเดินตามต้อง
06:07ละ
06:08firsthand belum คําเรา
06:10เช่นใดกระพมก็จะคอยรับใช้
06:12และสื่อสัตรต่อ artificันหลวง
06:14จนกว่าชีวิตจะหาให้ конечно
06:17ขอรับ
06:19ไปทท One ลองจน trades
06:20ในค LINKS
06:20มึงว่าคือนrambleความรadin
06:26ปัก 백신
06:26รอตหยายเขา
06:27ขอรับ
06:30เจอกันท่านมืน
06:37คุณเท่าสงสัก
06:46มีอันใดอีกหรือ
06:48กันผมขอพบ
06:49คุยกันเสียให้เสร็จ
06:51ข้าจะรอกลงนี้
06:53ขอรับ
06:59แม่มารี
07:00ทMusic ค่ามีเรื่องจากมาบอกแม่
07:03เจ้าคุณยมแรกตัดสินคดี
07:05กว่าของเจ้าคุณพ่อค่าแล้
07:06ว
07:06ว่าไม่ได้ดูดฝีนจนใطลงใ
07:08นโรงชณ์เรา
07:09แต่ประเตyบัติน่าที่จนใตล
07:11งรัชการ
07:15ยินดีด้วยนะเจ้าค้าคุณหล
07:16วง
07:17ทำมายอมฉนะอัทดัรรม
07:21เจ้าคุณแสน
07:23จึงต้องได้รับกรรมokes 보는balanced
07:26แม่มารี
07:27- แล้วเรื่องของเจ้าคุณแสนเเล
07:29้วเรื่อ
07:30– ขำคุยกันไปทั่ววังหรวง
07:33zos๊ะ Вы british
07:34– ใช่พวกาย false speaking
07:50ว่าหากค่ามีอันใด ค่าเขาจะ
07:53บอกกับแม่บุภากลงๆ ทุกเร
07:54ื่อง
07:56แม่บุภาเชื่ออวดคนไปทั่ว ว่
07:59ามีพี่สาวเป็นสาวชาววัง
08:01ว่าความละรึกถึงแม่บุภ
08:07าดีนะเจ้าคะ
08:09ถ้ามีมีอันใดคุยกันแล้ว
08:14แม่มารีกกลับ
08:16เพคะ
08:21ส than
08:26เปิดเซ้นนั้นหรือพ่ออืน
08:28เป็นเช่นน้ำขอรับ democrats วันนี้ที่
08:31yang แม่ เรียกหาไม่พบ เพราะต้
08:33องไปรายงานทัวที่กลμเลย
08:35และวันพุ่งก็ต้องอยู่เวลา pointer
08:37จำที่กลมข์
08:38ตอนนี้รอเพียงรับการอ었ยุ owns
08:41วงส Gon Pling
08:47ดีใจก็ไปเพิ่มเลือกเกิน
08:52เพราะมืนของป้า
08:56พระแฟง เมื่อได้รับการอวยยดแล
08:59้วต่อไปจะเรียกไอ้เพิ่มให้
09:00ได้แล้วนะ
09:01ออกมาเถาหน่อย
09:03ต้องเรียกว่ากรอะไรหรือ
09:05ต้องเรียกว่ามืนชัยบริบา
09:06ล ขอรับ
09:09psychology บริบาลไม่ใช่ทีหรือ
09:12นำไพละจริง
09:15จริง 1962
09:21ที่กูเรียกมืองสองคนมา
09:23ก็เพราะอาย อิน ื่罅 เกี่ยวเข้า
09:25ออกวังหลวง
09:26ค่อยดักพบคนของกู ไม่เว้นแต่
09:28ละมือวัน
09:29กpor 5 กالเวนมีฬาษาหัพิการส
09:31ำคัญหลายเรื่อง
09:33เจ้าคุณยอมราช
09:34น่าจะให้พออิน เข้ามาปรึกษ
09:36าค่อราษการ
09:38กับเจ้าคุณจากกรีแทนนะเพคะ
09:41กูหาได้เห็นมันไปปศอราชก
09:46ารกับนังข้าหล่วงกู
09:47กูพูดไป มึงก็จะหาว่ากูใส
09:53่ความลูกมึง
09:54กี้ธาสมสัตร์ เล่ากวามให้มั
09:57นสองคนฟังสิ
10:00เจ้ากรม mouve้ värดี มาหาเจ้าคุณ
10:03ศักกรีจริง
10:04แต่มักจะต้ำใจไพล้ มาดักพ
10:06บแม่มารี ทุกครั้งทุกคราที่
10:09มา
10:12ลูกสาวมือ ก็ดูมีเยอะใหญ่
10:15กับลูกชายอิมว่าอยู่หนาอิ
10:16ทัพพิมพ์
10:18เช่นนี้ คุณเท้าจากทำช่างใดเพคะ
10:24จากโรงโทษทั้งสองคนหรือไม่
10:26เพคะ
10:30หากมันตัดกันมิค่ะ คืนป
10:33ล่อยไป
10:34มันอาจจะทำให้เสียประเภนอีก
10:36ให้เสียมาถึงกูก
10:41กูว่าน่าจะทำให้ถูกประเภนี ย
10:45กอีมารีให้เป็นเน่ะอินเสี
10:47ยอีกคน
10:49ไม่ได้หนาเพคะ เพ่าอิทแป็นกั
10:52บแม่บุผาแล้ว
10:54เช่นนั้นเพคะ แม่มารายเองก็เป็นน
10:58้องสารแม่มารีด้วยเพคะ
11:00แล้วเป็นเช่นได้ พี่กับน้องจ
11:02ากมีผ reviewersคนเดียวกันไม่ได้
11:03หากทำให้ถูกต้องตามประเพเหนี
11:06การพลาพหัวภาพมียัง Corporate Cut
11:07ñas
11:08กูไม่เห็นผู้ใดพลากร้องสำเร
11:10็จ
11:10ยิ่งกี่กัน
11:12มันจะยิ่งพากันแหกประเบนี้
11:15ฐา Hah นี้
11:16ได้ฉีกหน้ากูหน่ามึง
11:17ให้โจจังคันไปทั่ววังหลั
11:19วหมวงแล้วเฉียว
11:21กูจะกลาบธูน
11:22ให้คุณห่วงพระชทด์นางข้า
11:24หลัวงกูให้ลูกมึงอย่างสม
11:26เหรีย
11:28มึงยังว่าไม่ดีหรือ
11:32ฐาสมสัก
11:33พี่ค่ะ
11:34กุตโหวมันเสียดีวรือหร
11:35ือมัย
11:36ถามนี้ได้พี่ค่ะ
11:38เท่นนั้น
11:40มึงก็ไปถามกวทค์กันให้รอ
11:42บ
11:42แล้วมาแจ้งกูว่าจะเอาช่างใ
11:44ด
11:45พี่ค่ะ
12:03- ว่ายังไรนะครับ?
12:08- ขุ้นเท้าว่าจันจัยกพี่
12:10มารีเป็นมีพระราชธานเหรอเจ้
12:11าคะ?
12:12- แล้ว...
12:16- แม่มารี ว่าชั้นใจขับรั
12:18บ
12:18- ลูกมิยอมเด็ดค่ะนะเจ้าคะ
12:20- ขุ้นเท้าว่า...
12:22- ต่อไปลูกห้ามปะหน่าหลวง
12:26อิ่นอีก
12:27- ผู้คนเค้าลูกเค้าเห็นกับท
12:30ั้งวังหลวง...
12:31มันมีงาม
12:33แล้วคุณหญิงบัวแก้ว ท่าน
12:34มาเช่นดาย
12:35ถามแม่ แม่มีรับดอก
12:39แต่เรื่องนี้ แม่ยกให้แม่บุภ
12:42าตัดสินใจ
12:46ลูกครับ
12:46ยังไม่ต้องตอบแม่บุภา
12:49ค่อยๆคิด
12:51ค่อยๆตัดสิน
12:53บางเรื่อง หากใช้อารุมตัดสิน
12:56จะมีผลเสียมากกว่า
12:58ถือว่าคุณเท้ายังมีแม่
13:00ตาให้ลูกได้ตัดสินใจ
13:02และมีบังครับ
13:02แล้วเจ้าคุณพี่ไว้เช่นใดเจ
13:07้าค่ะ
13:09เรื่องนี้
13:12คุณยิงจัดการเผิด
13:13ยังมีต้องตอบเพลานี้ด่อ
13:23ลูกสองคนจะไปทำอันใดก็ไปเผิด
13:27แม่อยากพัก
13:38เผ็ดใดคุณหญิงมีรับไปเลยล
13:41่ะเจ้าคะ
13:43เมียพระราชธานจากขุนหลวงเช
13:45ียวหนา
13:47มึงก็รู้ว่าแม่มาลี่
13:49มาจากที่ใด
13:55มาจากวังสิเจ้าคะ
13:59คุณหญิงก็รู้
14:06แต่แสรงทำเป็นไม่รู้
14:09คุณหญิงก็เห็น
14:10แต่แสรงทำเป็นไม่เห็น
14:28คิดอันใดหรือเจ้าค้าคุ
14:30ณมารี
14:32นำมวนคิดว่า
14:33ที่จวรคุณหลวง
14:35มีแม่มาอะไรเป็นเมียกลางเมืองแล
14:37้ว
14:39หากมีค่าเป็นเมียพระชัทธาน
14:40อีกคน
14:42จะเป็นเช่นไร
14:45เริ่งคิดได้แล้วล่ะเจ้าค่
14:47า
14:48จวรนี้ก็มีเมียพระชัทธานค
14:50ุณหนึ่งทับทิม
14:51และได้คุณบุงหา แม่คุณมาร
14:54ี
14:54เป็นเมียกลางเมือง
14:56จวรนี้ก็มีความสุขดีนะเจ้
14:58าค่า
14:59เหมือนเสียแต่ว่า
15:01จะมีเมียกลางนอกอย่างคุณสีไ
15:02พยอีกคน
15:04อืม
15:06จวรที่มีเมียหลายคน
15:08จะมีความสุขจริงหรือนะหมว
15:10นพี่ช้อย
15:12ความสุขของแต่ละคนไม่เหมือนก
15:14ันดอกนะเจ้าคะ
15:16เพราะความสุขของบ่าว
15:18ก็ได้รับใช้ปรณีบัตรคุณ
15:19คุณในจวนนี้
15:21จนช่วยชีวิตของบ่าวเจ้าคะ
15:24แล้วคุณหนูมารีแล้วเจ้าคะ
15:26มีความสุขหรือมีความทุก
15:29ข
15:31หากได้เป็นเมพระราชธานขุนหล
15:32วงอิน
15:41แล้วเมียกลังเมือง เขาจะมีคว
15:44ามสุขหรือ
15:48พี่หลวงอินจะรับพี่มารีเป็
15:49นเมียพระชาทานหรือไม่เจ้าคะ
15:53พี่อิดอัดละเกินแม่
15:58หากไม่ใช่รับสั่งของคุณท่า
16:00วรถจัง
16:02พี่เห็นว่าการแต่งงานอีกครามั
16:04นมีสมควร
16:08พี่หลวงอินคอยบอกค่าอยู่เสม
16:10อ
16:12ว่าคนเราจะอยู่ด้วยกันต้องมีใ
16:15จให้แก่กัน
16:17ใช่หรือไม่พี่หลวงอิน
16:21และค่ารู้ว่าพี่หลวงอินและ
16:24พี่มารีรับกันมากเพียงใด
16:28เห็นมาตั้งแต่แรก
16:33พี่หลงอินรับพี่มารีเป็นเม
16:35รษฐานเธอเจ้าค่ะ
16:39ที่เป็นเช่นนี้เพราะมีค่ามาข
16:43วางไว้
16:46ค่าจึงอยากให้พี่หลงอินและ
16:49พี่มารีสมหวังกันเสียที
17:16แม่มารีคิดเช่นใด
17:18อย่างที่อีชอย อีมูลมันถาม
17:21สู่หรือทุกหากต้องแต่งกับ
17:25ลงอิน
17:31คราวนี้ลูกต้องเป็นคนตัดสิ
17:35นใจแล้วนะ
17:50ต้องเป็นคนต้องกับลงอินรั
17:54บพี่มารีบ
17:57ต้องกับลงอินรับพี่มารีบ
18:03ต้องกับลงอินรับพี่มารีบ
18:05ต้องกับลงอินรับพี่มารีบ
18:18ต้องกับลงอินรับพี่มารีบ
18:51คุณพี่หลวงอินเจ้าค่าน้อง
18:54กลาบขออภายที่ทำเช่นนี้
18:57หากนี้มีน้องเข้ามาขวางกันร
18:59ักของคุณพี่หลวงกับพี่มาร
19:00ี
19:02ทุกอย่างคงจบลงด้วยความสุ
19:04ข
19:04คุณพี่หลวงทำตามที่หัวใจต
19:07้องการเธอ
19:09และอย่าออกตามหาน้องเลย
19:11น้องก็จะทำตามหัวใจของน้องเช
19:13่นกัน
19:15หากพี่มารีมีได้กลับมาอยู่ที่
19:17จวนนี้
19:18น้องก็จะมีกลับมาที่นี้เช่น
19:20กัน
19:22รักและขอรบคุณพี่หลวงเสม
19:24อ
19:41อยู่อย่างน่ะใคร อย่างน่ะ
19:43เฮ้ย
19:45เป็นแค่หญิงง่าเมือง จะอะไรก็
19:47น่ากน่าวะ
19:49เมืองต้องการเท่าใด กูมีอัด
19:55เฮ้ย
19:56โอ้
20:07เฮียแล้ว
20:10เฮ้ย
20:12เฮ้ย
20:17ทำเป็นไม่เคย เท่าใด
20:22เฮ้ย
20:23เฮ้ย
20:24เฮ้ย
20:24เฮ้ย
20:30เฮ้ย
20:31เฮ้ย
20:31เฮ้ย
20:36เฮ้ย
20:37เฮ้ย
20:42เฮ้ย
20:46เฮ้ย
20:47เฮ้ย
20:48เฮ้ย
21:14เฮ้ย
21:17เฮ้ย
21:20เฮ้ย
21:22เฮ้ย
21:22เฮ้ย
21:23เฮ้ย
21:24เฮ้ย
21:24เฮ้ย
21:27เฮ้ย
21:33เฮ้ย
21:44เฮ้ย
21:47ไk these hundreds...
21:50ถือให้เห็นแเขครกครมเดียวกัน
21:52ท่านกลับไปเสียเถอะ
21:57มึงเนี่ย מד 아니면
21:58ที่พึงยายเข้ามา
22:00ถือว่าข้าขออภัย
22:03แพนแม่หิ่งจักแล้วรัพช
22:04ำเราด้วย
22:07มึงออกตัว รัพบทันหิ่งง
22:08งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
22:08ง lang
22:08ท่านเมื้น
22:10ท่านเป็นคนช่úsแดดกันแหน
22:11ฤ้าไม่หิ่งจักกงงงงงงง
22:12なん
22:12เรามีใช่ขนหรือ
22:14ขันกลับไปเสียเทิน
22:36ไป
22:46บumu
22:46ขอบน้ำใจหนาพ่อเพิ่ม
22:47คุณปุฆ minha
22:49ออกมาจากจวรยามนี่ได้เช่นไ whats
22:51ออกมาทำกัน realized
22:53กลับจวรไปเดี๋ยว คุณหลวง
22:55เป็นหอม
22:55กลับ
22:56เก่นไว้จ alum
23:08กลับ
23:12เช่นแล้วเขาจะอยู่ไม่ได้
23:14- มีได้ครับ
23:14- โรยค่ะ
23:16หยุดเทียงกันเทิด
23:19เอาเช่นนี้ก็แล้วกัน
23:22ในเมื่อแม่บุผา
23:23ไม่อยากกลับจวร
23:24และไม่ควรอยู่ที่โรงรับชำเรา
23:37อยู่ที่นี่ได้หรือไม่
23:40ได้จ๊ะ
23:41ขอไม่เป็นที่โรงชำเราก็พอ
23:44เช่นนั้น
23:45ก็ให้แม่บุผาพักที่นี่เถิ
23:47ด
23:48ขอบนำใจนะ
23:49พวกพี่นำใจดี
23:50เหมือนที่พี่มารีเคยบอกค่า
23:54งั้นพักเถิดหนา
23:56พวกค่าไปก่อน
24:17เจ็กมากหรือไม่พี่เพิ่ม
24:20เล็กน้อยขอด้ะ
24:28พวกไว้ตลอดเลยรึ
24:33ติดมาขอละ
24:35ติดมาเช่นนั้นรึ
24:37ขอบคุณ
24:50ขอบคุณ
24:51ขอบคุณ
24:51ขอบคุณ
25:01คุณ
25:01ไม่ต้องยิ้มเลยหนา
25:04คุณผุผานี้ออกมาจากจวนยามข้
25:05ำคืนเช่นนี้
25:07ไม่มีผู้ได้เขาทำกัน
25:09โดยเฉพาะคุณผุผา
25:10เป็นถึง
25:11เมียของคุณพี่หลวงเช่นนั้นท
25:12ี่
25:16ขอบน้ำ
25:23เราค่าเป็นสุข
25:24หรือเป็นทุก
25:27พี่เพิ่มรู้หรือไม่
25:32?
25:32แน่พ 담 ค่าทุกข์ที่ค่าต้
25:33องคอยฝืนใจตัวเอง
25:36เป็นเช่นนั้น ค่าก็ไม่มีความส
25:38ุข
25:40และคุณพี่หลวงต์เองก็เช่น
25:42กัน
25:45แล้วผมเองก็เป็นทุกข์
25:50พี่เปิ้มทุกข์ที่ค่าแต่งง
25:52านกับคุณพี่หลวงvertินอนั้น
25:59พี่เพิ่มจะให้ค่าทำเช่นใด
26:01ต่อให้ค่าต้องตายกลงนี้
26:02เสียเพลานี้
26:04ค่าก็มีกลายเป็นมีคนพี่หนูอ
26:05ีกเด็ดขาด
26:15พี่เพิ่มเองก็หามีความสุขใช
26:17่รึไม่
26:24มันรู้พารู้
26:25พารู้
26:28เสียงคุยของพี่เพิ่มบอกค่า
26:32พี่เพิ่มจำที่คุณพี่หลวงบ
26:34อกค่าได้หรือไม่
26:36ว่าคนเราจะอยู่ด้วยกัน
26:39ต้องมีใจให้กันทั้งสองฝ่าย
26:57ค่าอยากทำตามที่เสียงหัวใจข
26:59องค่าเรียกรอง
27:05เรียกรองอันใดด้วย
27:26ข้ามีใจให้แก่พี่เพิ่ม
27:30เช่นนั้นค่าผิดหรือไม่
27:31มีใจให้แก่พี่เพิ่ม
28:01ข้ามค่า
28:01ไม่ต้องหลองนะ
28:06คุณรู้พารไม่ผิดอันไหน
28:10ที่ทำตามเสียงหัวใจของตัวเ
28:12อง
28:15แล้วผม
28:18จะทำตามเสียงของใจตัวเองเช่น
28:20กัน
28:42มีใจกำลังไหว
28:45โลกสองธรรม
28:49ที่ที่ปล่อมีใจ
28:56คือที่แก่พี่เจ้า
28:56มีใจ
29:00ที่สุดที่สุดที่สุด
29:39สุดที่สุดที่สุดที่สุด
30:00สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
30:05สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
30:13สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
30:13สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
30:13สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
30:13สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
30:13สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
30:13สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
30:13สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
30:13สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
30:13สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
30:22สุด
30:39แม่มาอะไร
30:44มาได้สินใด
30:46พี่มาลี
31:00แล้วเหตุได้ถึงมากับพ่อเพิ
31:01่ม
31:14ลูกนี่ออกจากตัวนมาเธอค่ะ
31:21ได้อย่าให้ลูกกลับไปเลยนะเจ้า
31:23ค่ะ
31:30เรื่องนี้มันเกิดขึ้นจนได้
31:34มีเรื่องอันใด
31:36จะให้พ่อถามเอาความจากไอ้เพิ
31:38่มอีกหรือไม่
31:40แม่มาอะไร
31:52ก็ได้ผมมาขอรับโทษจากท่านเช
31:54้าคุณทุกประการ
31:57โดยไม่มีข้อแม่ขอแล้ว
32:01เช่นนั้นหรือพี่เพิ่ม
32:04ขอแล้ว
32:07ด้วยชีวิตขอแล้ว
32:11เช่นนั้น
32:14กูกจะลงโทษมึงให้เพิ่ม
32:17ขอแล้ว
32:19รับฟัตรู
32:23รับฟัตรู
32:27รับฟัตรู
32:38ลูกคุณเธอด ไม่ต้องกลาบพี่
32:40ดอบ
32:43พี่มารีแต่งงานกับพี่หลวงอ
32:45ินเธอดนะเจ้าคะ
32:50น้องทุกใจเหลือเกินพี่มารี
33:11ไม่ต้องทุกใจเหลือ
33:14เธอไม่เจ้าของพี่
33:26ไม่เจ้า
33:30คุณหิดเธอคาเป็นแห่งไหนเธ
33:32อคา
33:40คุณฟันร้อย
33:42ฟันว่าอันเดียวเธอคา
33:45คุณฟันว่าคุณท่าวราจั
33:47นต์จะบั่นข้อกู
33:51โอ้โหสังโค
33:54ทำไมส่งทำเช่นนั้นเธอกา
33:59เพราะกู
34:01มียอมรับแม่มารีเป็นเมี้ย
34:02พระราชธาน
34:03มียอมรับแม่มารี
34:35ตกลงพวกมึงจะเอาเช่นได้
34:38อิบัว
34:41ถามขอเถิดเพคะ
34:44ว่างไงอ้อิน
34:46มึงจะรับอิมารีเป็นเมียพระ
34:47ราชธานรึไม่
34:50รับพระยะค่ะ
34:53มึงหลายอิมารี
34:56รับเพคะ
35:11อิบัว
35:13เช่นใดละมึง
35:15จะเส้นใดได้แล้วเพคะ
35:18หากหมอมสัตว์ขัดควางรับส
35:19ั่งของคุณเท้า
35:22จะสกประหารหมอมสันใส่หรือ
35:24ไม่เพคะ
35:25กูจะไปประหารมึงเช่นได้แล้ว
35:27หวดเลื่อนเปื่อนมึงนี่
35:31เพคะ
35:33มึงสองคนขยับเข้ามาหากู
35:36มึงสัตว์
35:38มึงสัตว์
35:47มึงสัตว์
35:50โอเค
35:51เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
36:41ขอให้รักกัน
36:43ดูแลกันให้ดีทั้งสองคนหนา
36:46ผู้กันแล้วมิแคล้วกัน
37:11แม่คิดอันไหนอยู่หรือ?
37:14คุณครับว่าถ้าจะทานแม่ให้
37:15พี่เราหนา
37:17ถ้าคิดถึงแม่มาไล่
37:20พี่เพิ่ม
37:23คุณหลวงคิดว่า
37:25คิดว่าน้องบุกผาจะมีความส
37:29ุขหรือไม่งั้นหรือ?
37:31เพราะแม่เรา
37:33แม่มีความสุขหรือไม่?
37:38เพราะพี่มีความสุขหรือเกิ
37:39นแม่
37:41แม่ก็รู้
37:44ว่าพี่อยากได้แม่มาเขียงกายพ
37:46ี่
37:47แม่รู้หรือไม่
37:55ว่าตอนแม่ไปอยู่ในวัง
37:57พี่กลัว
38:01กลัวว่าจะมีเจ้านายองค์ใดมา
38:02พึงใจแม่
38:06แล้วทำให้พี่เสียแม่ไป
38:11พี่กลัวแทบจะอกแตกตาย
38:25พี่
38:25ทำอะไร
38:31ทำอะไรที่วันนั้นแม่คืนพี่
38:36แม่รับคืนไปได้หรือไม่
38:43ขับคุณกลัวไม่เป็นแม่
39:13มีความสุข
39:13สดีต่างของคุณกลัวหรือู
39:13ก
39:15พี่ไม่เคยรังเกิดยังไงลงช
39:17ำเราชื่นค่าเลย
39:21ชีวิต
39:24และหัวใจของพี่
39:27พี่มองไปกับเจ้า
39:29ไม่ว่าวันข้างหน้ากรุงเสีย
39:31อุทยาจะเป็นเช่นใด
39:34พี่จะอยู่เขียงกายเจ้าเสมอ
39:43พี่จะอยู่เข้าเจ้า
40:14ก็จักอยู่ขึ้นข้างคุณเหลื
40:15อนตลอดไปชื่นกันเจ้าค่ะ
40:21จนกว่าวันสุดท้ายของชีว
40:23ิตพี่
40:28เจ้าค่ะ
40:30จนกว่าจะตายจากกัน
40:48พี่ค้า
40:53ไหนดู
41:07มือนี้ดูถ้าจะฝันดี
41:16โอ้โห
41:22ขนมพระภายใช่หรือไม่
41:25เจ้าค่ะ
41:28ไม่ได้กินเสียนาน
41:46แป้งเข้าเนียวแป้งเข้าเจ
41:48้าผสมกับน้ำกะทิ
41:51นุ่งดี
41:53ใส่ถั่วเหลืองก็รสหวานมัน
41:56รสมือดีจริงๆแม่มารี
42:00ยิ่งถ้าได้กินกับชาเข้า
42:02คั่ว
42:03เข้ากันดีดี
42:05ชาเข้าคั่วชุดค่ะ
42:08รู้ใจจริงๆ มันแป้ง
42:10จริงค่ะ
42:12เหลือเลิกขน้อย
42:13ไม่ใช่แล้ว
42:16คุณยิง คุณยิง
42:19นุ่งแรงถือเพื่อนเหตุยัง อ
42:20ีกใครขำ
42:21ขอโทษคุณยิง
42:23อีกแน่นทึกตี
42:25แม่นภายมาคนเหตุ
42:27ไออำ
42:28ไออำพวกมันตีอยู่รุมนั้นด
42:29้วย
42:31เหตุในพวกมึงมาตอบตีกันใ
42:33นจวนกู
42:34โอ้
42:36แม่มาเล็ก
42:37บ่าวในจวนนี้
42:39แม่ให้ลูกจัดการ
42:42เหตุได้จึงทำกันถึงเพียงน
42:43ี้
42:43ก็มันทำที่ฉันก่อนแล้วเจ้า
42:45ค่ะ
42:45ก็มึงดี ๆ ไหน อังไง
42:47หยุดประเทียงนี้
42:50นับจากนี้
42:53บ่าวทุกคนในจวนนี้
42:55ไม่ว่าหญิงรือชาย
42:57ต้องอยู่กันอย่างเท่าเทียมกั
42:59น
43:01เท่าเทียม
43:04เท่าเทียมนี้ถ้าผู้สายตีผู้
43:05หญิงได้
43:06ผู้หญิงกันตีผู้สายได้ไหมนะ
43:09หญิงชาย
43:11ต้องปฏิบัติต่อกัน
43:14ด้วยการให้เกียดกันแล้วกัน
43:16อย่างไรเจ้าคะ
43:17ไอ้อีพวกนี้มันมีเกียดอะไรเจ
43:19้าคะ
43:20การให้เกียดกันคือ
43:22การให้ความนับถือผู้อื่น
43:25การพูดจาดีต่อผู้อื่น
43:28เห็นอบ เห็นใจ ไม่เห็นแก่ตั
43:30ว
43:31ยอมรับผู้ที่เหนือกว่า
43:34ช่วยเหลือพูที่ด้อยกว่า
43:37ไม่ทำร้ายผู้อื่น
43:39ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย
43:42เช่นนั้นผู้ชายไม่มีアPMNAดเหนื
43:44อหญิง
43:45จะคมเห็งหญิงเช่นใดนั้นยอ
43:46มไม่ได้
43:47เยี่ยrough
43:50และหญิngก็ไม่ใช้อำนาดคมเห
43:52็งชาย
43:53เยี่ยschool
43:54มีว่าชายหรือหญิง ก็มีอ
43:56าจทำร้ายกันได้
43:58เข้าใจหรือไม่
44:00ดูกันโรย
44:46กลับผมมาขอคำมา คุณหญิง
44:51คุณหลวง
44:53ในสิ่งที่กลับผมทำลงไปขอล
44:55ัง
44:58ลูกขอคำมาคุณแม่
45:02และคุณพี่ลวงอินด้วยหน่าเจ
45:03้าคะ
45:08หากแม่ไม่ให้คำมา
45:14แม่ก็คงจะทุกอยู่ผู้เดียวส
45:17ิ
45:20ไอ้เพิ่ม
45:22ขอละ
45:23กูยอมมึง
45:25เพราะเห็นกันลูกบุภาดอก
45:28แล้วมึงจะมาอ้างว่ากูเอาถุง
45:31คลุ่มชนไม่ได้น่า
45:35ขอละ
45:35ไอ้มืน
45:40ขอละ
45:40มึงพร้อม
45:55ขอละ
46:03มึงพร้อมจะรับโทษแล้วใช่
46:05หรือไหม
46:10โทษของมึงก็คือ
46:14มึงต้องเลี้ยงดู
46:16แม่มาไหล่รูปกู
46:20เพียงผู้เดียว
46:22มึงพร้อม
46:37ไปจดว่าชีวิตจะหาไม่ขอละ
46:40มึงพร้อม
46:45มีความสุขสิทธีนะ
46:47แม่มารีไม่มาไหล่รูปแม่
46:58เจ้าคุณพ่อขอรับ
47:01เหตุการณ์ในวางหลวงเป็นเช่
47:03นใดบ้างขอรับ
47:06คุณหลวงทรงสถาปนา กมพระ
47:09ชวังบาวรพระองค์ใหม่แล้ว
47:12พระองค์ในขอรับ
47:14เจ้าฟ้ากรมขุนผอนพินิต
47:20พระองค์น้อง
47:23เช่นั้นพระองค์ที่เจ้าฟ้ากรม
47:25ขุนอนุรักษ์มนตี ทรงยิน
47:28ยอมหรือขอรับ
47:30มิยอมก็ต้องยอม ส่งให้หล
47:32ีกออกพระหนวสเสีย มิยให้อยู่ก
47:35ีดควางพันดิน
47:41ในภายภาคหน้า พ่ออยากฝากลูก
47:46ให้คิดตรอยต้องในการจะทำการอ
47:48ันใด
47:49ขอให้เลือกสิ่งที่ดี ข้างที่
47:52ถูก
47:54พระองค์ได้ทรงธรรมเพื่อผ่าน
47:56ดิน ธรรมนุบำรุง พระพุทธ
47:59ศาสนา และกรุงสีอายุทยาให
48:01้ย่างยืน
48:03ก็ขอให้เลือกพระองค์นั้น
48:06อย่าเห็นแก่ลาบยดสันเสริ
48:08ญของต้น ราชนะจักษ์อายุทย
48:12าก็จะมั่นคงสื่อไป
48:16ขอรับ
48:19อีกฉันว่าท่านเจ้าคุณกั
48:21บคุณหญิง อยู่กินเข้าเย็นเส
48:23ียที่นี่ก่อนเลยดีไหมเจ้าค่ะ
48:25อีกฉันให้บ่าเตรียมสำรั
48:27บไว้ให้แล้ว
48:31ดีเจ้าค่ะ
48:33ถ้ามีเรื่องอยากคุยกับพี่มารี
48:34มากมายหรือเกิน
48:39�영 drainage
48:39คุณหนух
48:39แม่ oh
48:40คุณหนухเจ้าค้าไหร ہے
48:42คุณหน้องช้าค้า IL
48:43แม่ มารีเป็นอะไร
48:44คุณหนщее apprentice
48:45เป็นอะไรแม่
48:46เอาไปให้แม่ มารีบง
48:47อ้าو
48:49ซูนรูป
48:52อุ้ย
48:52นี่โชคค้า
48:53โอ้โห
48:54โอ้ว l projects
48:54โอ้ว
48:55จุนคุณหญิงแม่จะมีการมอง
48:57คลแล้วนะ
48:58งานมองคลอะไรขอรับ
49:02ก้มแม่จะได้เป็นญ่า
49:05และพ่ออินก็จะได้เป็นพ่อคน
49:07อย่างไรเล่าลูc
49:09จริงดีเริ่มขอแล้ว prosecutors paj Bal
49:10จะมีหลาแล้วเริ่มครับ
49:13словоof
49:14สองจ้าปจะอยู่ Canada
49:17ตายelles kicking
49:18ไปเกลิง
49:23ปล่อ Wen
49:24คุณหากลัก
49:25ป้าล่ามกู้วิ古ธันหา
49:27เพล่านที่ได้เลยครับ
49:31ขอบคุณครับ
49:59ขอบคุณครับ
50:37ขอบคุณครับ
50:59ที่ได้เห็นทุกคนมีความสุข
51:02เป็นเช่นนั้น
51:07ค่าจะรอวัน
51:11วันที่จะได้เจอพ่อนูของเรา
51:16หักเป็นแม่หนูแล้วเจ้าคะ
51:20จะพ่อหนูหรือแม่หนู
51:22พี่ก็รัก
51:24ขอบคุณครับ
51:26ขอบคุณครับ
51:28ขอบคุณครับ
51:30ขอบคุณครับ
51:30ขอบคุณครับ
51:35ขอบคุณครับ
51:35ขอบคุณครับ
51:40ขอบคุณครับ
52:06ขอบคุณครับ
52:07ขอบคุณครับ
52:08ขอบคุณครับ
52:12ขอบคุณครับ
52:44ขอบคุณครับ
53:15ขอบคุณครับ