- 2 days ago
Category
📺
TVTranscript
00:05ปืนไฟถูกขนออกไปหมดเลยขอรั
00:06บ
00:06สollo пойдเชalnız
00:07พวกมันต้องสู่ใต้คอขอเอย่
00:08านี้เอง
00:08เรื่องที่ hesit look intervention
00:09ก็คงต้องมันขนปืนไฟออกไป
00:10ก่อน栽 bien จะหาเจอ
00:11เมื่อกี้คิดว่ามันคือใคร
00:13เทพรูยังงั้นเรือหรับ
00:14ของเทพรูลูกมึง
00:15ขนปืนไฟมาให้กู
00:16ทำไมยังมาไม่ถึง
00:17มึงเลย ลูกมึstru kilo
00:19ตัวให้กูหัวขาด
00:20พ่อกูหนูจับมั้ยนะ ท่านแน่ใ
00:22จอินเชิงเหลือ
00:23ว่าคนที่อยู่เหนือ ท่านจะสามาร
00:25ถปกก้องท่านได้
00:26พ่อไปฉันโฟ้ยไปส่งมันเมื่
00:28Lance
00:29จะให้พ่อลูกแต่งงานกันเลิ่
00:30มนิ้วหรือ
00:30แม่บ remnants必ือต้นปี 快ถ้านบัง
00:33มาเกิดปลายปี
00:34ถ้าต้นปีเอง
00:35เมื่อรู้สสาหานโตของแหม격асalis
00:37แม่มาลี
00:38ชื่อเดียวกักันห่างเมืองที่บ
00:40อก
00:40เธอฉัน второй ว่าน่าจะเป็นแม่มา
00:42ลี่เดียวกัน
00:43ลูกของบ่อมศัมก็แต่งกับ
00:45แม่บุภาที่มาจากเมืองการเส้น
00:47เดิม
00:48หาสั겁แม่มาลี่ที่มาจากโรง
00:50สำเราม่вин
00:51เมื่อได้รasil tremendом color roll
00:53มีแม่มาไรอยู่ มีต้องเป็นหว
00:55งอันใด
00:56นี่ไปของเชิญสุดท้ายที่ ampl up in your
00:58house
00:58และข่านำลัมคือง
00:59เราไม่มีอันใดให้ต้องนึกถึ
01:01งกันอีกต่ワไป
01:18ตามหาว่าอยู่ในที่เคยเจอ โอ้
01:23ดวงใจ
01:25ยังฝันอยู่ในฝัน กลิ่นหอ
01:28มนั้นไม่เคยจำไป
01:36จากดวงใจ
01:44เพราะเพราะพระนินหน้า แม่เว
01:48ลาได้ลวมไป
01:50มีรักยังเก็บไว้ เพื่อรอเธ
01:54อ นึงย้อนขึ้นมา
02:01กอดฉันไว้
02:08ยังคงเก็บรักไว้ในดวงใ
02:13จ
02:14กลิ่นหอมที่เธอฝากไว้ ยัง
02:18ไม่เคยจำ
02:20ยังจำดีดีจังแม่เจอ ผ่าน
02:25เวลา
02:27ยังคงเก็บรอให้เธอ หวนคำป
02:32ลับมา
02:34อีกครั้ง
02:45ถึงมือย่าแล้วในโรง
02:51เจ้าคุณพ่อ
03:00เจ้าคุณพ่อหายเดียวหรือเจ
03:01้าคะ
03:07พ่อผิดเอง ถ้าพ่อมีหูเบ้
03:10า
03:11ชีวิตเมียกับลูก
03:15คงไม่เป็นไปกันถึงเพียงนี้
03:19อับภัยให้พ่อ
03:21พ่ออิน
03:23ให้ไอ้ถม
03:25มาเล่าเรื่องทั้งหมดให้พ่อฟัง
03:26แล้ว
03:29แม่ของลูก
03:31มีได้ทําชู
03:33ทุกอย่าง
03:35สีพลายเป็นคนใส่ความทั้งสิ
03:37้น
03:40กลับจวนโรเธอด
03:42พ่อมารับ
03:57พ่ออิน
03:58อาอินกับอาบว่าผัน
03:59อีดูแลอัวดาย
04:01เนื่องไม่ต้องหวง
04:04พ่อรู้
04:07ว่าลูกยังเสียใจเรื่องพ่อ
04:08อิน
04:10กับน้องมาไลอยู่
04:15ลูกไม่อยากให้คุณหลวงลังเล
04:18อยากให้เขาแต่งงานกับแม่มาราย
04:20ไป
04:21สมฐานากันดีกว่าลูก
04:27ขอให้งานแต่งผ่านพ้นไปก่อนนะ
04:29เจ้าคะ
04:31แล้วลูกจะกลับไปอยู่ที่จวน
04:38ขอบใจจีดหุ้ยมาก
04:40ที่ดูแลแม่มารีลูกค่ามาอย่
04:43างดี
04:44อัวรับรอง
04:46ว่าอามารีอีไม่เคยทำงานเป็น
04:48หญิงหาเมือง
04:50อัวรับประกันด้วยชีวิตข
04:51องอัว
04:52ว่าอามารีเป็นผู้หญิงดี
04:56ข้าเข้าใจ
04:59แต่ให้จะให้ผู้เช่นใด
05:01ผู้ได้จะเชื่อ
05:06ลูกค่ามีต้องมีผัว
05:10ข้าก็เลี้ยงได้
05:18ฉะนั้นก็แล้วกับลูก
05:48ใจจริง...
06:11อ๋อ ยังไม่นอนอีกรือลูก
06:15อยู่ ร้องตัดการข้าวโชว์รึ
06:16กc
06:16จะมา св liye of children
06:17Tort하지ไม่ข้าวโชค
06:19สgesetzอยіт
06:33สอการความบิส 그게
06:35โปเร Cultural
06:36สบายความบันในโปรถ
06:45มึงว่า เจ้าเป่ากับเจ้าสาว
06:50ผู้ใดจะตื่นเต้นกว่า
06:53มีเคยแต่งเจ้าค่ะ
06:57กูลืม เสียดายสาดเกิดเลยนะมึ
07:01ง
07:04นับจากคืนนี้ไป พ่ออิ่งต้อง
07:07อยู่แต่ในจวน จะออกไปที่ใดไม่ได
07:09้เด็ดขาด
07:11จนกว่าจะถึงวันยกขันมาก
07:13ไปรับเจ้าสาวมาร่วมหอนะลู
07:15ก
07:17อีกสองคืนเท่านั้น อดใจไว้
07:19นะเจ้าค่ะ
07:20งั้นลูกขอนอนนะครับ
07:38คุณหญิงเจ้าขา คุณหลวงจะ
07:41มีความสุขหรือไม่ ถ้าจะได้
07:44แต่งกับคุณหนูบุพภา
07:48แล้วคุณหนูบุพภาจะมีความส
07:50ุขหรือไม่ ถ้าได้แต่งกับค
07:53ุณหลวง
07:55เบ่าเคยถามคุณหญิงแล้วนะเจ้
07:56าค่ะ ว่าการคลุ่มถุงชนเป็
07:59นไก่เนี้ย คุณหญิงมีความ
08:01สุขแน่นา
08:31คุณหญิงมีความสุขสุข
08:32คุณหญิงมันก็เป็นเช่นนี้นะ
08:33เลือกอันใดไม่ค่อยได้
08:38แม้แต่ผู้จะมาเป็นผัว แม้เขา
08:41ใจหงโอกลูกดี เช่นไลเราก็เป
08:44็นผู้หญิงเช่นกัน
08:47ลูกหลักพี่หลงอินแบบพี่
08:48ชาย และพี่หลงอินก็รู้
08:55มีชายอื่นอยู่ในใจใช่หรือม
08:57ั้ย
09:10แต่งงานกับลูกอินเสียเทิด
09:15แม้ดูออกว่าลูกอินไม่ใช่
09:16ผู้ชายเร็วร้ายเดี๋ยว ดีกว่
09:18าผู้ชายอื่นตั้งมากมาย
09:21ต่อไปภายภาคหน้า ก็จะเก้าหน้
09:24าในรัศการขึ้นเรื่อยเรื่อย
09:27ชีวิตลูกจะได้มั่นคงเป็นฝ
09:29ั่งเป็นฟ้า ชีวิตคนเป็นพ่อ
09:31เป็นแม่
09:34ก็ต้องกล่างเพียงเท่านี้แล้ว
09:35นะ
09:38แล้วค่ะ
09:39จริงๆ
09:41สวัสดีที่สุด
10:15มันมารี่
10:19พี่ไม่มารี่
10:20คุณมารี่
10:24ไม่มารี่
10:28พี่ปุ้งเครื่องหอมมาเป็นของม
10:30ัน ให้ไม่มาราย
10:34มาเร็วเลย
11:04มาแล้ว
11:06ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
11:33ทธิ์
11:40ขอให้เย็นเหมือนฟักษ์ หนักเห
11:42มือนแฟง
11:44ให้อยู่เรินเหมือนก้อนเศร้า ให้
11:47เฝ้าเรินเหมือนแมวคราวหนา
11:54ก่อนนอนก็กราบหัวทุกคืน
11:57หา
11:59หัวจะได้รักเอ็นดูตลอดไป
12:05ก่อนเกาะ Consideringaking Sheen
12:06ให้เย็นก็ได้้มือนุ่ม
12:11เบนใครก็ว่า 고 Suff ชื่อ place
12:25เก่าใคร่า ไม่เกินเติน
12:33เวลา นาทีนยอม
13:08ยังมีหลับหรือ จะยามสองแล้
13:12ว
13:15เฮลาที่ลูกมีความสุขที่สุ
13:16ด คือตอนปุ่มครึ่งหอมเจ้า
13:19ค่ะ
13:21กลังดึกเช่นนี้ กลิ่มดอกไม้
13:24ยิ่งหอมจะรู้
13:27พ่อรู้ น้ำหอมที่ลูกสาวพ
13:32่อปรุง
13:33กลิ่นไม่เหมือนใคร พ่อจำกล
13:36ิ่นได้ไม่เคยลืม
13:43คิดถึงแม่บุงหา คิดถึง
13:47อยู่เสมอ
13:49เพราะรักมาก จึงห่วงมาก
13:55บาทแพลที่พ่อทำกับแม่ของ
13:56ลูก พ่อของล้างได้ไม่หมดใจ
14:16เช้าค่ะ คุณแม่คงมองเราอยู่บ
14:21นฟ้า
14:25ท่านคงยกโทษให้เจ้าคุณพ่
14:26อหมดแล้ว
14:36พ่อรู้สึก ผู้ชายเรานี้เอาเปรี
14:41ยบผู้ยิงเหลือเกิน
14:44ต่อไปนี้ พ่อจะดูแลลูกให้ดี
14:47ที่สุด
14:49เพราะเป็นการล้างบ่า จะไม่ยอ
14:52มให้ชายพูดใด
14:54มาเอาเปรียบลูกสาวคนนี้ของพ
14:56่อได้เลย
14:56เอง
15:24คันชุด
15:26นัท 2
15:29ให้เพิ่ม
15:30ประมาณ
15:30เป็นปล่อย
15:37violin โบ accepting
15:39รูปปพาตื่นแล้วหรือ
15:42ก่อขา
15:43แม่บอกแล้วหนาว่าทราวแรก
15:45ใครออกห้องหอมาปร้อมพี่เขา
15:48เหตุใดไม่รอพี่เขาเล่า
15:50แล้วพี่อินตื่นหรือยัง
15:52ตื่นแล้วเจ้าก่ามาร madamö
15:54живเจ้า ca
15:55อ๋อ ไอ้เพิ่ม
15:58ขอแล้ว
16:01หอ
16:02มึงเลิกกล่อมหอได้แล้ว
16:05เพลานี้ลูกกูเขาแต่งกันแล้ว
16:07มึงไปช่วยลูกกูแต่งตัว
16:09เตรียมไปถวายเพนที่วัดนูน
16:13ขอแล้ว
16:13ไป
16:30แม่บุผา ปะ
16:32ไปอยู่เคียงพี่หลงอินเขาลูก
16:35เป็นผัวเมียกันวันแรก
16:38จะได้มีเขินบ่าวไพร่มัน
16:44แต่มือนี้ไป
16:46ลูกเป็นนายหญิงจวนนี้แล้ว
16:49จะทำอันใดต้องระวัง
16:53สนเป็นเด็กอีกไม่ได้แล้วหนา
17:09แม่มารี
17:12ดูสิ ผู้ใดมา
17:17พี่มารี
17:20แม่มาราย
17:29เหตุใดมาที่นี่
17:31ข้าก็มาหาพี่มารีไงเหล่า
17:34แล้วเหตุใดพี่มารี
17:35จะยังไม่กลับอยู่ที่จวนกับ
17:36เจ้าคุณพ่อ
17:38รอให้นายลงหายดีก่อน
17:40แม่มารายไม่ควรมาที่นี่น่ะ
17:43พี่ห้ามแล้ว
17:44แต่ก็ไม่ฟัง
17:47ก็พี่ค่าอยู่ที่นี่ เหตุใดค่
17:50าจะมาไม่ได้
17:52นี้เหมือนกัน แม่มาไล่เป็นถ
17:54ึงเมียคุณหลวง
17:56ผู้ใดเห็น จากเอาไปขอระหา เสือ
17:59มเสียถึงคุณหลวงได้
18:02พี่มารีห่วงค่า หรือห่วง
18:04คุณพี่หลวงกันแน่
18:08แม่มาไล่มีอันใดก็รีบบ
18:10อกพี่มาเถิด จะได้กลับ
18:12พี่จักต้องกลับจวน แม่ใหญ
18:14่เลือกหา
18:15งั้นหรือ
18:22มีเรื่องส่วนตัวคุยกันใช่
18:24หรือไม่
18:26เงินพี่ขอตัว
18:33เพื่องแต่งงาน เขาห้ามออกจากห้อง
18:36หอไม่ใช่หรือ
18:38ถ้าไม่การแต่งงานถึงสำคัญ
18:40ถึงเพียงนี้
18:42ไม่ASON coasterนี้
18:43การจับคน 2 คนที่ไม่รักกัน
18:45มาอยู่ในหอเดียวกัน
18:47มั원เหมือนฆ่าคนทั้งเป็นライนหน
18:48า พี่มารี
18:50ประเภณีเป็นช่นนี้
18:53เราจะเปลี่ยนแปลงอันใดได้
18:55ประเภณีที่ไม่ยุดทรัมกับผ
18:57ู้หญิง
18:59พี่หลวงอินไม่ได้รักค่า
19:03พี่หลวงอินรักพี่มารี
19:13พี่มารี
19:15พี่หลวงอินบอกค่าว่า
19:17จะมีแตะเนื้อต้องตัวค่า
19:21เขารักพี่มากเลยนะ
19:25งั้นพี่ก็ขอบอกว่า
19:35หลวงอินคือคนที่พี่รักที่
19:37สุด
19:39และแม่มาอะไรก็คือน้องสาวที่พ
19:41ี่รักที่สุดเช่นกัน
19:45ความสุขของพี่
19:47คือการได้เห็นคนที่พี่รักทั้ง
19:48สองคนอยู่ได้กันยังมีความสุ
19:50ข
19:53และไม่เคยเสียใจ
19:56ที่ได้ยกคนดีๆให้น้องสาวที่
19:57รักของพี่
19:58อีก
20:21หนูเจ้าค่ะ รีบไปเปลี่ยนภาพ
20:23พออนท่อนสบายก่อนนะเจ้าค่ะ
20:24ก่อนที่คุณหนีบวกแก้จะรู้ว่
20:25าเราไปที่ได้มา
20:27แล้วไปที่ได้มาล่ะ อีกทำดี
20:31แม่
20:31แม่ถามควมจังอีบผุยหมดแล
20:38้ว
20:39แม่บุภาไม่ได้ไปซื้อของที่
20:41ตลาด
20:42แต่ไปที่โรงชำเรา
20:50เหตุได้ถึงพากันแหกเริ่งเส
20:51้นนี้
20:53คุณหญิงเจ้าค่ะ
20:56อย่าเคียนคุณหนูเลยนะเจ้าค่ะ
20:58กูไม่ได้จะเคียนลูกสัภัยก
21:00ู
21:01เจ้าค่ะ
21:02กูจะเคียนมึงใน nostroท่องเด
21:06พอเท่าเจ้าค่ะ
21:09อย่าเคียนพี่ท่องนีเลยเจ้าค่
21:11ะ
21:11นีแฟง
21:20ต่อไปจำไว้ว่าทุกอย่างที่
21:24เมียร์ทำย่อมมีผลตามมาถึง
21:27ผัวเสมอ
21:35อาพายให้ลูกเถิดคุณแม่
21:39แม่บุภา
21:43หน้าที่ของเมียร์ที่ดี
21:46คือต้องรักษาเกียร์ให้ผั
21:48วด้วย
21:50จำไว้นะ
21:53เจ้าค่ะ
22:02เจ้าเพิ่ม
22:03ขอนะ
22:04มึงเกียมหนึ่งสือบัญชีเท
22:06่าหมดที่จีดไม่ให้ไว้ เอาไว
22:08้ให้พร้อม
22:09พร้อมแล้วขอนะ
22:12แต่ว่าต่อไป คุณหลวงจะทำเช่
22:14นใดขอนะ
22:15คุณจะเข้าไปขอคำปรึกษากับ
22:16เจ้าคุณพี่พัศให้แจ้ง
22:26เจ้าคุณพ่อดีขึ้นหมาขอร
22:27ับ
22:28ดีขึ้นแล้ว
22:30อีกไม่นาน คงได้กลับไปรับใช
22:33้คุณหลวงท่าน
22:43ยังมีครอบเจ็ดวัน แหกเลิก
22:45ออกมาเช่นนี้สิแล้ว
22:48มีเรื่องสำคัญมาปรึกษาท่าน
22:49เจ้าคุณใช่หรือไม่
22:51ขอรับเจ้าคุณแม่
23:10แม่กำลังจะพาแม่มารี่ไปเข้
23:12าเฝ้าเท้าเวลาละจัน
23:14ขอตัวก่อนนะ
23:16ขอรับ
23:36มาหาพ่อถึงจะได้
23:37ไม่หัวพ่อถึงจวน
23:40มีเรื่องอันไดcc Lars
23:42เราจะหยังมาปรึกษาเจ้าคุณพ
23:44่อ
23:45เรื่องขฎญี่ของเจ้าคุณพ่อของ
23:47โคโของ deriv
23:49มีอันได้ให้ช่วยก็บอกพ่อมา
23:51เถิด
23:52นี่ขอรับ
24:04พ่อคิดว่ายังพอมีบันทึ
24:06กคดีเก่า
24:08น่าจะเป็นประโยชน์ต่อคดี
24:18ดีการเรื่องปืนไฟ
24:21พ่อถือว่าพ่อถวายเท้าวร
24:23าจรรณไปแล้ว
24:25สุดแต่เท้านางจะมีพระวินิกช
24:27ัยเช่นใด
24:30ส่วนเรื่องคดีวางยาเจ้าพระย
24:32าอภัยนี้
24:33พ่อจัดการได้
24:35ถ้ามีหลักฐานครบ
24:37เจ้าคุณแสนรอดยาก
24:38ขอรับ
24:44นี่คือหนังสือคดีความ
24:46ที่เจ้าพระยายามรัฐคนเดิม
24:48เขียนยังกับปwen Laur
24:49ครamelของคุณพ่ออย่างยิ่ง uncommon
25:08เช่นนี้กระผม
25:09น่าจะห้าหลักฐานมาไหวทัว
25:10นี่ถือ
25:10ถามคุณแสนได้แน่นยิ่งขึ
25:11้น
25:14แต่คดีนี้เกี่ยวข้องกับคนใหญ
25:19่คนโตหลายคนเลยนะ
25:26เราผมทราบดีกว่าครับ
25:27แต่ขอแค่กระผมหยุดยังการข
25:30นส่งปืนไฟของพวกมันได้
25:33ก็รับผมก็พอใจแล้วครับ
25:45มึงเนี่ยหรือ ให้ไปโตในโร
25:47งชำเหล่า
25:49พี่คะ
25:50ขยับเข้ามาใกล้ ๆ กู
26:08หน้าตาช่างงามหมดจด
26:21ทำไมเกี่ยนหอมจางช่างนี้
26:24จมูกกูไม่ดี
26:26หรือน้ำปงของมึงไม่หอม
26:31ต้องนำไปแต่พระวรกายก่อนเพคะ
26:49อันไทยของมึง เราไม่มีกลิ่
26:52น
26:52แต่เพราะแต่ผิวทำไมกลิ่นหอ
26:54มฟุ้งฉันนี้
26:55น้ำปรุงนี้หมอมชั้นปรุงธ
26:57ว่ายเป็นพิเศษเพคะ
26:59ต้องสัมผัสกับกลิ่นเหนื
27:00อ
27:00จึงจะเกิดกลิ่นไอ้หอมเพคะ
27:03มึงนี่ ฉันคิดสันจริง
27:06หากนำไปแต่ผิวแต่ละคน
27:09ก็จะมีกลิ่นต่างกันไป
27:10มีเหมือนกันด้วยนะเพคะ
27:13อีสมสัก
27:14ค่ะ
27:25พร้อมหอมนะเพคะ
27:32อันสัจริงใจกูนะ
27:34มึงคิดสันได้ฉันได้
27:36กลิ่นไอ้หอม
27:37เกิดจากความเคยมของเงิดแต่ละ
27:39บุคคลมีเท่ากันเพคะ
27:41เกิดต้อนortexความ pearls
27:41ต่อนหมอมฉันอยู่ที่โรงชำเรา
27:43จึงคิดควรวีทีปลุงไปเรื่
27:45อย ๆเพคะ
27:47เช Анนี้
27:47เช่นนี้
27:48ผู้ใดจะมีดูถูกไม่ได้แล้ว์
27:50หนา
27:50ว่ายิงโรงชำเรามีแต่แปดเปื่
27:52อน
27:54อีสาพทิมท์
27:55ลูกสาวมึงผู้นี้
27:57กูจะยืดตัวไว้ในตำหนักก
27:59ูได้ivi
27:59มึงหรือม่อย
28:01ต้องถามเจ้าตัวพอดูนะเพคะ
28:05มึงจะว่าชั้นได้อิมา discover ถ้ากู
28:07จะเลี้ยงมึงไว้ในตำหนัก
28:10ให้มึงได้ปรุ่งน้ำ อบน้ำ
28:12ปรุ่งถ้าหวายกูทุกมือว
28:14ันเลย
28:15�อมฉันขอประทานในน Agreement กลับไป
28:18ปรึกสัตว์เจ้าคุณพ่อก่อน
28:19ได้หรืมั้ยเพคะ
28:20ตั้งแต่กลับมา มอมฉันเพิ่ง
28:22มีโอกาสได้อยู่กับเจ้าคุณพ
28:23่อมีกี่มือวันเองเพคะ
28:27ดูหรือ พ่อมึงมีหรือ จาก
28:31นิยอม
28:41คุณเท้าโปรดแม่มารีมาก รั
28:44บสั่งขอแม่มารีเป็นค่าหล
28:46วงที่ตำหนัก อย่างที่ค่าหวั
28:48ยไม่ผิด
28:51จะคุณพี่คิดเช่นใดเจ้าคะ
28:54ก็ดีสิ ท่านทรงชุบเลี้ยงค
28:57ุณหญิงมากับมือ ยอมรู้ใจ
28:59กันดี แล้วจะส่งแม่มารีไปม
29:02ือใด
29:04ถ้าจะคุณพี่ไม่ขัด ก็ส่งไป
29:06มือลือนี้ได้เลย
29:09แล้ว แม่มารีเข้ายอมหรือ
29:13เด็กปุ่งครึ่งหอมทั้งวัน
29:15ครั้นจะชอบ
29:19เป็นบุญของแม่มารีนะ ที่คุณ
29:21เท้าโปรด
29:24อยู่ที่นี่ ค่าก็เริ่มไม่สบายใ
29:27จ
29:30เรื่องหลูอินใช่หรือไหม
29:35เรื่องนี้คุณหญิงจัดการตามเห
29:38็นสมควรเลยนะ
29:44เราสามารถถวายความจงรักพัก
29:46ดี โดยการสกัดเหตุการร้ายให
29:49้ได้ก่อน
29:51ถ้าเรายึดปืนไฟที่รอบสั่ง
29:53เข้ามาได้ทั้งหมด
29:55เรื่องร้ายก็จะมันเทาลง
29:59เท่าที่กระผมตะเวนสืบดู ก็ไม
30:01่มีการเคลื่อนไวการขนปืนไฟ
30:03อีกเลยขอนะ
30:05ก็เป็นเพราะเราจำขังเจ้าคุ
30:07ณแสนไว้เช่นใดแล้ว
30:10เอเนค ของเกรงว่าจะมีทันการ
30:12ขอรับ
30:13หากภายนอกจะมีการลักรอบขนป
30:14ืนไฟโดยสั่งการ Всеaj Jesuca Yży
30:16ผู้อื่นอยู่
30:19คนสำคัญที่รองจากเจ้าคุณแส
30:21นก็อягมิ่ง และถ้าเป็นใครได
30:24้ครับ
30:27คุณเทพรูขอรับ
30:28คุณเทพรูเขาก็เป็นเจ้าโกรม
30:31ตะเวนเช่นกันนะ
30:33คุณเทพรูเป็นลูกรับรับข
30:35องเจ้าคุณแสนหรับที่เกิดก
30:36ับยิ่งงามเมือง
30:38และคุณสะว่า เก็บมาเลี้ยงของ
30:39ล่ะ
30:41และเจ้าคุณแสนได้ใช้บรรมี
30:42ของเจ้าคุณยมราชคนก่อน
30:45รับเข้ามาเป็นกรมต아เวณ
30:47เมื่อสิบกว่ frameworks
30:49ตอนนี้จึงแต่กล้างขึ้นมาเป็
30:50นคุณ่เทพรูแล้ว
30:52แล้วคอยทำงานเบืองหลังให้ง่nuts
30:54ก็นะ
30:55ข LilgoSe
31:03กูจะทำการอันได้หรือดไหม
31:06หากพ่อมันยังติดคุกดู
31:19มึงกล้ามากไอเทพรู
31:24มึงจะเอาเช่นใด ว่ามา
31:27หากเสด็จหาทางช่วยเจ้าคุณพ
31:29่อกล้าก็ม่อมออกจากแผ่นดิ
31:31นอายุทยาได้
31:33กล้ามอมจะนำปืนไฟทั้งหมด
31:35มาถวาย
31:38มึงแน่ใจเหรอ ว่าจะหนีกรม
31:40พันคอร์บานพล
31:42กล้ามอมจะสู้ตาย รับสั่งแผ
31:45นมาเผิดพระเยคค่ะ
31:49เช่นนั้น มือลืงจะมีเหลือสิ
31:52นค้าเอาจากหมู่บ้านวิลันดา
31:55กูจะใจละจ้าให้เขารับมึงก
31:57ับพ่อมึงขึ้นเหลือสรุป
31:58ไปด้วย
32:00กูจะนำพ่อมึงเอาจากคุก ไปส
32:02่งที่ท่าเหลือวิลันดา
32:05แล้วมึงก็หาทางเอาปืนไฟมา
32:08ส่งกูที่สวนกระตาย
32:10แล้วพวกวิลันดาจากยอมให้เจ
32:11้าคุณพ่อกับก้าวกระบ่อม
32:13หนีขึ้นเหลือไปด้วยแน่นะพระ
32:15ยะค่ะ
32:19คนมากบุญจะขึ้นเป็นใหญ่เช่น
32:21กู
32:22จะไม่ยองผิดวาจาให้เป็นอัป
32:24มองคลเด็ดชาต
32:30เมื่อได้ยินเสียงยิงปืนเที
32:31ยง
32:32มึงก็พาพ่อมึงขึ้นเหลื
32:33อไปได้แล้ว
32:34ขออย่างเดียว อยากกลับมาเยี่ยก
32:37แผ่นดินอายุทยากูอิ
32:39เป็นพระมหากรุณาที่คุณ ไขย
32:42ะค่ะ
32:53ข้าต่อร้องกับสัยเจ็ตได้
32:54กลมถึงเพียงนี้เจ้าเลย
32:56แอ้เช่ปรู
32:59หากมีทำเส้นนี้
33:02กับผมจะช่วยท่านออกจากคุกได้
33:04เช่นใด
33:07เช่นใด
33:08เสเด็จในโครมก็ต้องหาทางช่
33:10วย
33:13แต่ก็ช้าหรือเกิน
33:16ท่านขอรับ หากผูกตัดสินค
33:19วาม
33:20ท่านก็ต้องผูกรับโทษแต่เพ
33:22ียงคู่เดียวนะขอรับ
33:25ที่มันจำตัวคุณไหว
33:28เพราะมันไม่ต้องการให้กูสั่
33:29งการเรื่องปืนไฟได้เอง
33:32มึงกำลังโดนหลอก
33:34ให้เผยตัวว่ามีผู้ใด
33:36ร่วมมือกับกูอีก
33:40มึงมันง่ง
33:42ง่ะแม้ก็ทั้งหักหลังเสร
33:43็จในกลม
33:45ที่กูขลบรัก
33:47ทุย
33:51มึงเอาปืนไฟไปไว้ที่ได้
34:15มึงทำได้เช่นไหร่
34:22เพื่อท่านจะได้ผลผิด
34:26การคำหักต้องไม่เกิดขึ้น
34:27ถ้าไม่มีปืนไฟ
34:28ทุกอย่างก็จดเลิกไปรับใสเจ
34:31้าหน้ายพวกนั้น
34:34ท่านกำลังถูกหลอกใช้อยู่
34:43และก็ผมจะทำทุกอย่างให้ท่าน
34:45เรียกผมมารู้ให้ได้
34:53มึงไม่ใช่ลูก
34:57มึงมันลูกหญิงงามเมื่อม
35:00โม่
35:01มึงไปตายสะ
35:08ไป
35:12กูหายมึงไป
35:42เธอ
35:42ท่านสมสัก
35:45มีอันใดหรือเจ้ากรม
35:48ข้าขอพบแม่มารีสับประเดี
35:49ยว
35:51แล้cientนะ
35:51ไม่นานใช่หรือไม่
35:52ไม่นานWORK
35:53instantly
36:05คุณหลวงมาเข้าเฝ้าคุณหลว
36:07งหรือเจ้าค่ะ
36:09ข้ามราชการแทนเจ้มคุณดวง
36:10มาราช
36:12เศษราชการแล้วหรือเจ้าค่ะ
36:14เตร็จแล้ว
36:16คุณหลวงมีอันใดอีกหรื
36:17อไม่เจ้าคะ
36:19ค่าต้องไปช่วยคุณเท้าเวลาจ
36:21ัน
36:21เตรียมเครื่องหอมถวายขัวเจ้
36:23า
36:24ที่วัดพระสีสันเพชรอีกเจ้
36:25าคะ
36:27ประเดียวเธอดแม่
36:29ถูกบุงหาที่เหลือจะถวายพระ
36:32ค่าขอได้หรือไม่
36:37จะเก็บไว้หัวนอนเหมือนเช่นเค
36:38ย
36:41เป็นมงคนนัก
36:43หากคุณหลวงจะนำไปใช้ต่อ
36:51ข้าขอตัว
36:59เจ้าคุณจักกรีพยามหาเศษ
37:02นาบดี
37:04จะมาเป็นตลาการสอบความคดีเจ้
37:06าคุณพ่อของคุณหลวง
37:09เพื่อการคนขอลหาว่าคัดีนี้ม
37:12ีผู้อยู่เปื้องหลัง
37:14เราต้องส่งตัวเจ้าคุณแสนเข
37:16้ามาหาที่ไทย
37:18เมื่อไรขอรับ
37:20เพิ่งนี้ชาย
37:23นับว่าเจ้าคุณจักรีให้ค
37:24วามสำคัญกับคัดีนี้อย่างมา
37:25ก
37:26คงไม่มีผู้ใดกล้าบบิดพิ
37:28้วหลักฐานต่างๆได้ขอรับ
37:39แต่ก็เสียหายต่อคุณหลวงท
37:41ั้งสิน
37:43คุณหลวงก็เตรียมหลักฐาน
37:44มาครบแล้วนิ
37:46เราก็น้ำไปให้เจ้าคุณจักรี
37:49สอบความกัน
37:51ครับ
37:52เตรียมกำลังก่องตะเวนให้พ
37:53ร้อม
37:55การนี้เราจะคุ้มกันเจ้าคุ้น
37:57แสน ส่งเข้าวังหลวงให้ดี
38:00อย่าให้มีเรื่องร้ายเกิดขึ้น
38:02ในระหว่างทางได้
38:06ครับ
38:07ไอ้เอง
38:39มึงจะพาไอ้แสนไปให้เจ้าคุ
38:41ณจับคลี เขาแต่สนคดีความพ
38:42่อมึงแล้ว
38:43แค่นั้นเหรอ
38:46พระเจ้าค่ะ
38:49มึงแม่ใจหนา เราจะทำนะเอาโทษล
38:52้างอายให้พ่อมึงได้
38:54กล้าวกระม่ม มั่นใจพระเจ้า
38:57ค่ะ
38:59แม่นก็ดี
39:06มึงมีสมกับเป็นเจ้ากลมพ
39:07ันเตเวน
39:10ห่านกล้างนักข้อกับไอ้แส
39:11น เอามันถูกท่า จนมันสิ้น
39:15ลิก
39:25เช่นนี้ ของถึงจุดจบไอ้แส
39:29นจริงๆเสียที
39:40อายเพิ่ม มึงรีบนำความไปแจ
39:43้งกับเจ้าคุณก็มาราช
39:44แล้วนำผลตเวนไปเฝ้าที่คุ้ก
39:45ลางน้ำ
39:46กูจะรีบตามมึงไป
39:47ปักเถอะละ
39:48ไป
40:09ที่หวันป้านนี้เชื่อเหรอไอ้
40:10แฟน
40:13สนุกแฟน
40:15สนุกแฟน
40:31ก็จะรอมมา ป้านนี้
40:41กินข้าวมือสุดท้าย
40:43เบินแผ่นดินเอยุทยาสิสุ
40:44ด
40:45ไอ้แสง
40:59ไม้ความเช่นใด
41:01ไม่ลักค่ะ
41:04ลูกมึง
41:06เป็นเหรอมเกิมยิ่งนะ
41:10มันมาบอกให้กู
41:12ให้มาช่วยมึงหนีขึ้นไปกับเร
41:14ือดวิลันดา
41:15แล้วมันจะเอาปืนไฟมาส่งมอ
41:17บให้กู
41:18จนเพลานี้กูยังไม่เห็นปืนไ
41:20ฟซักกะบอกเดียว
41:25ขอพระเธอทภัยให้โทษดด้วย ไม
41:27่ยักค่ะ
41:31กูจะให้อภัย
41:34ต่อเมื่อมึงบอกกูมา
41:36ว่าปืนไฟกูอยู่ที่ไหน
41:39ลูกมึง
41:41เข้ามาคมคู่กูถึงตำหนัก
41:43ถ้ากูปล่อยพวกมึงไป
41:46กูจะแน่ใจได้เช่นใด
41:48ว่าพวกมึงสองพ่อลูก
41:49จะไม่สักท่อตกคุณหลวม
41:51ให้มาสอบความถึงกูได้
41:53ห้า
41:55มึงจะรับผิดชอบอย่างนั้นห
41:57รือไอ้แสน
41:58ปืนไฟก็อยู่ที่ใด
42:00ราวขวบ
42:10มีสาพระยังค่ะ
42:15ไอ้แสน
42:17มึงมันเนละคุณ
42:35ขอบคุณ
42:36ใจ
42:37มีสาปกตัว
42:39กูกับเทพลูป
42:47มึงห้ามว่าพวกมึง
42:48พ่อพูดไปไหนนะ เอียน
42:53ความผิดของพ่อมึง
42:55ไปตลาการจะเป็นฝายตัดสิน
42:57กู...มีให้มึงทำการไหน
43:02หากมึงคิดควาง
43:05มึงต้องข้ามสบกูไปก่อน
43:07ก็ได้ เอียน
43:09ถึงนั้นมึงกับกูก็มาสาส
43:10ารกันวันนี้เลยสิว่า
43:12กับกับกัน
43:15งั้นมึงมีสองทางเลือก
43:22ตายด้วยปืนกู
43:25หรือจะกินข้าวที่กูเอามาให
43:27้
43:45มันมาล่มกัน
43:46ของเท่านล่ะ
43:49ข้าวของหัว
43:51ก็ตายอยู่ดี
43:53ใช่หรือไม
43:54พยายกัน
43:59ร้าย...
44:00เตรียบบังค้ามให้ครูต้องทำ
44:07พ่อมันค้ารู้ไม่ใช่ได้อย่ายิ
44:08น
44:08รับทราบทราบ
44:50ยอมตายบนพื้นแผ่นดีนายุ
44:53ตเทียา
44:56พี่พระองปำมๆ จะก่อกระบดได้
45:00ไอ้แสน?!
45:03เธอร์บัน
45:22เยี่ยม
45:23เยี่ยม
45:24เยี่ยม
45:24เยี่ยม
45:25สนุก
45:28เยี่ยม
45:29เยี่ยม
45:35โอ้โอ้โอ้โอ้
46:02โอ้โอ้โอ้โ finde
46:22คุณซ้างดู
46:32ที่สุดที่สุดที่สุด
47:02เอ็งรีบนำความไปแจ้งหลวง
47:04อิน
47:06ขอรับ
47:07หลวงขอรับ
47:14มีอะไร
47:23รีบไปที่ครุกกลางน้ำเถิดขอ
47:24รับ
47:48มันตายได้เยี่ยงไหนเขาทับ
47:49สันนิธานได้ว่าถูกวางยาพ
47:52ิช
48:07ต้องจังคุณขอรับ
48:09ร่อยน้ำมาก
48:28หรือว่าคนที่วางยาเจ้าคุณ
48:30แสน
48:31คือกลมอิน
48:32เอ้ยเพิ่ม
48:35ขอรับ
48:39ขอรับ
48:39คุณจะให้กระผมทำเช่นใด
48:41กระผมรอคำสั่งหรือขอรับ
48:48คุณหลวงรู้หรือไม่ว่า
48:50อันใดที่อยู่สูงกว่านกอิน
48:53ซี
49:03ตัวมะทิตย์ขอรับ
49:05เช่นนั้นก็จะหารเอื้อมไปแต่
49:08เรื่องบังเรื่อง
49:09แต่มันจุติลงได้
49:12ก็ปล่อยมันไปเทิดคนลวม
49:20กองตระเวงข้างเหนือแจ้ง
49:22มะว่ามีขบวนมาออกจาก
49:24วังหลวงไปทางข้างเหนือ
50:04กลินมาลีตอนเอาวัตรสะ
50:06ผู้จะกลาบทูน
50:08ยกอีมาเรีให้เป็นเมียไอ้อิ
50:09น เพียอีกคน
50:10และเป็นเช่นได้
50:11พี่กับน้องจากมีผัวคนเดียวก
50:13ับไม่ได้
50:14หากมอมสัตว์ขัดความรับส
50:15ั่งของคุณเท้า
50:16จะศกประหารมอมสัตว์ใช่หรื
50:18อไม่เหปีกคะ
50:19พวกกับเพลงเป็นเสียทีหรือ
50:20มัย
50:21รู้ไม่ยอมเด็ดค่ะนะเจ้าค่ะ
50:23เพราะมีค่ามาขวางไว้
50:25ค่าจึงอยากให้พี่หลงอิน
50:27และพี่มารีสมวังกันเสียที
50:29ว่างไงอ้อิทย์
50:30มึงจะรับอิมารีเป็นเมียพระ
50:32ราชธานหรือมัย
50:51เธอดีว่า ได้เมียพระราชธานห
50:53รือมัย
50:56พวกกับเบียดต่อปล่อยกับก
51:03ัน
51:03กับเชื่อเยี่ยวสิ่งสมวัน
51:04สมวันสุดท้าย ข้าวดาษัต
51:08รู
51:08พวกกับเยี่ยวสิ่งสมวัน
51:15สวัสดีที่สุด