- 2 days ago
Category
📺
TVTranscript
00:13- มันอยู่กับไอร่วงอิน
00:30มาดีหายเป็นนั้นทุกรอไปเก็บซ
00:31่อนไว้ที่ได้
00:32มึงจะพลาดขลาดนี้ จะเชือนไปถ
00:34ึงเบื้องบน
00:34กูต้องให้หนังมารีเอานังสื่อ
00:37รับมาให้กูทำลายให้ได้
00:38ยาแม่ดูสิขอรับข้าวหนึ
00:40่ง ผมแม่มารีดูน่ากินเชีย
00:42วขอรับปาด
00:43เอาล่ะจริง ๆ เจ้าค่ะ คุณป
00:44่า
00:44ไม่ถูกแบ่ง่ะเจ้าคะ
00:46รสมือนางมารีมัน...
00:50ดีทีเดียว นุ้นหน้า
00:52พ่ออินถึงได้ติดกรอไม่พ
00:54้นมือมัน
00:55กินข้าวด้วยกัน
00:57ข้ารู้ว่าแม่หิว
00:58เพื่อเป็นการชดใช้
01:01ที่ข้าพาแม่มาลำบัง
01:19ตามหาว่าอยู่ใน
01:22ที่เคยเจอโอ้ดวงใจ
01:26ยังฝันอยู่ในฝัน
01:29กลิ่นหอมงั้นไม่เคยจำไป
01:37จากดวงใจ
01:45ทรัมเภอประนินหา
01:48แม่เวลาได้รวมไป
01:51มีรักยังเก็บไว้
01:54เพื่อรอเธอหนึ่งย้อนขึ้นมา
02:03กอดฉันไว้
02:09ยังคงเก็บรักไว้
02:12ในดวงใจ
02:15กลิ่นหอมที่เธอฝากไว้
02:18ยังไม่เคยจำ
02:21ยังจำดีดีจังแม่เจอ
02:25ผ่านเวลา
02:28ยังคงเธอรอให้เธอ
02:31หวนข้ารกลับมา
02:36ยังคงเธอ
02:38ยังคง
02:47แม่มาลี
02:51แม่ปุผา
02:53ยังคงเธอรอ
03:08ถ้าได้กลิ่นน้ำปุงแม่มาล
03:09ี
03:10ก่อนได้เจอแม่มาลีเสียอีก
03:12รู้หรือไม่
03:14ได้กลิ่นได้เช่นไร
03:17ไม่เคยเห็นกัน
03:21มันติดตัวพี่หลวงอินมา
03:27มัน...มันก็เป็นแค่กลิ่น
03:29หน้า
03:30แม่ปุผาอยากตังวนเลย
03:33ถ้าหาไม่
03:35แต่พี่หลวงอินหลวงกลิ่นน
03:37ักหน้า
03:41ถ้าจะมีทำผิดประเพียงนี้เด็
03:43ดขาด
03:45แม่ปุผาสบายใจได้
03:50เราเป็นแม่หญิงด้วยกันหน้า
03:52แม่มาลี
03:54ชายใดคิดจะเกี่ยวเรา
03:56แม่เขาไม่พูด
03:58เราก็รู้ได้ว่าเขาเกี่ยว
04:01คำพูดหวานหูสารพันที่ใช้
04:04เขาจริงใจหรือไม
04:05เราก็รับรู้ได้
04:12แล้ว
04:15คุณหลวงเกี่ยวแม่ปุผาเช่
04:17นไร
04:22มีเกี่ยวเลย
04:25หรือไม่
04:27ก็มีชอบ
04:29เลยมีเกี่ยว
04:34แม่ปุผาเป็นคู่หมาย
04:36คือคนที่จะแต่งงานกัน
04:39ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวดอก
04:43ค่าเห็นพี่หลวงอินยกสำร
04:45ับลงมาให้แม่มาลี
04:48ค่ามีอาจทำรายจิตใจพี่หลว
04:50งอินได้
04:54พี่หลวงอินบอกค่าอยู่เสมอ
04:56คนเราจะแต่งงานกัน
04:59ต้องมีใจให้แก่กันก่อน
05:03เช่นนั้น
05:04ค่าจะทำตามสิ่งที่พี่หลวงอ
05:06ินสอน
05:15วันพุ่ง
05:16ค่าจะขอคุณป่า
05:18ให้แม่มาลีขึ้นไปสอนค่าเรี
05:20ยนทำน้ำปุ่งบนจวนหนา
05:31ถ้าจะสอนก็ต้องสอนเคล็ดรับ
05:34กันให้หมดใส่หมดพุ่งเลยนะ
05:36นังมาลี
05:38เจ้าค่ะ
05:42คุณบุผัปปิดแต่ดอกตุมเท่
05:44านั้นเจ้าค่ะ
05:45แล้วก็อย่าใส่จนแน่นโถจน
05:46เกินไป
05:47จะทำให้กลิ่นดอกมาไม่ฟุง
05:49ความจริงถ้าทำตอนกลางคืน
05:52กลิ่นจะหอมฟุงกว่ากลางวั
05:53นเจ้าค่ะ
05:57นี่คือเคล็ดรับ
06:11ขั้นตอนที่สอง
06:13ทิ้งให้นามซึมกลิ่นดอกไม้
06:15ไว้ให้นานที่สุด
06:16และจากนั้นก็อบควรเทียนเจ้
06:17าค่ะ
06:18มีในตอนนี้
06:22จากนั้นสุด
06:22ของใส่งสุด
06:25ของนั้นกลิ่น
06:50ทําเช่นนี้ซ้ำไปซ้ำมาสัก 5 ต
06:52ั้ง 6 ตั้งได้ตามต้องการเจ้าค่
06:54ะ
06:56ที่ค่ายอมรับนังมาลีมันไ
06:58ว้เป็นบ่าว
06:59ก็เพราะอยากให้มีคนทําน้ำปร
07:01ุงไว้ประจําจวรนี่แหละ
07:04ถ้าเคยพยายามฝึกพวกเองแล้วไม
07:08่สําเร็จสักผู้สักคน
07:13น้ำมาลี ฝึกแม่บุภาให้ดี
07:17ๆหนา
07:19ต่อไปเรื่องการทําน้ำอบน้ำป
07:22รุงให้คุณหลวง
07:23ค่าจะยกให้เป็นหน้าที่ของแม
07:25่บุภา
07:27ว่าที่คุณของจวรนี้แต่ผู้เด
07:31ียว
07:33โดยขึ้นหน่อย
07:35โดยขึ้นหน่อย
07:48แม่มาลี
07:53ขอนอนคนพี่หลวง
07:57แม่มาลีเหรอค่ะกรุงนี้ป่
07:59ะเดี๋ยว
08:06แม่มาลีต้องทําอีกสิ่งน
08:08ึงให้ค่า
08:10นี่คือตัวอย่างนั้งสือสำค
08:11ัญที่ค่าต้องการ
08:15มีเท่าใดเอามาให้ค่าทั้งหมด
08:17แม่มาลี
08:48ทําอันใดรีบออกมาหน่า
08:51จ้ะ
09:02ในห่อนหนังสือของคุณพี่หล
09:04วง
09:04นี่เอกสารสำคัญทางบัญชี
09:06ค่าขอหน่า
09:08หากไม่มีค่า
09:09แม่ห้ามเข้ามาในห้องนี้เพีย
09:10งผู้เดียว
09:12ขอแพ้ให้ค่าหน่า
09:13ค่าจะมีทําอีก
09:15ใส่กันเชิด
09:27ได้ของมาแล้วใช่หรือไม่
09:33ดี
09:35งั้นก็รีบไป
09:36เจ้าคุณแสนรอเองอยู่
09:46ค่าจะเป็นของ irgendwas
09:49ดี
10:01ต้อง
10:03ป你有 Option
10:03ปboarding
10:04ป新ดุ
10:05ปี
10:12ไอ้เทิม มันเรียบไปตามหมอเจี
10:13ย์มา
10:13ขอรับ นี่ฉัน
10:18มัน...มันรู้กับการทำงานนี่ฉ
10:22ัน
10:23ผู้ใด...มันเป็นผู้ใด
10:29มัน...มันปิด
10:30แสดงว่ามันจับพาดูพวกเราอย
10:33ู่ต่อแล้วเวลา
10:34อ่ะ...
10:40เทิม มันเจีย์มึงอยู่ไหน
10:41มันเจีย์กำลังเตรียมของ น
10:43ี่ยังตามมาขอดับ
10:47มันกำลังกดปืนเข้าบังก
10:49อง
10:50ดิชัด...ดิชัด...ดิชัด!
11:04นี่...
11:06นี่...
11:36มึงหมายความเช่นใดมาเลย
11:38ค่าทำตามที่เจ้าคุณสั่งแล้ว
11:41มันไม่ใช่ฉบับนี้
11:42แต่ฉบับนี้มีตราเหมือนที่เจ
11:45้าคุณสั่ง
11:46มึงสงใจแก้งไม่รู้
11:48เพื่อถวงเวลากูใช่หรือมัน
11:53ฉบับนี้มันขนปิ่น
11:55ไม่ใช่ปืนที่กลงมามืนสั่ง
12:10กูจะให้โอกาณมึงแก้ตัวให้
12:12คลาเดียว
12:14ถ้ามึงแม้วฉบับจิงให้กู
12:17ไอ้หุ้
12:19หัวขาด
12:26ยังก็ต้องให้เวลาค่าเพิ่ม
12:31เพราะการขึ้นหอหนังสือไม่
12:32ใช่เรื่องง่าย
12:34ถ้าไม่ให้เวลาค่า
12:36ต่อให้ตัดหัวข้าอีกคน
12:38ข้าก็ทำไม่ได้
12:44มันขุ้มหรือที่หรือต้อง
12:45เสียงเอาชีวิตตัวเองไปแรก
12:54นี่คิดถึงการจนน้ำหูน้ำ
12:56ตาไหลเชียวนา
13:03ข้าดต้องกากยาตามสั่งมาให้แล
13:05้ว
13:09นี่มันยาอันใดหรือ
13:13นี่คือกากยาที่ต้องให้ท่านชั
13:15กคุณกิน
13:16คุณหนูเอาไปยากดูเธอร์ว่าเป
13:18็นยาอันใด
13:19ทำไมท่านชักคุณยินแล้วถึง
13:20ไม่หายชื่อที่
13:42น่าจะไม่ดีเชื่อแล้วล่ะ อามา
13:44รี่
13:45ยาพิษธรือในโรง
13:49เงินมาดูท่าดพิษขึ้นมาจน
13:51เป็นสีโมงเข็ม
13:53แล้วต้องทำฉันใด
13:55ต้องใช้ยาแก้พิษแล้วห้ามก
13:57ินยานี้อีก
13:58หัวจะกลุ่มยาร้างท่าดพิษ
14:07ให้
14:08ว่าแต่ลือเธอไปเอากากากยานิมาจ
14:10ากที่ใด
14:11ผู้ได้กิน
14:12นี่ถ้ากินติดๆกันทุกวัน
14:14แค่ห้าวันเจ็ดวันก็ตายได
14:16้นะ
14:31ควัน
14:33คุณหนู
14:34ควัน
14:35ควันยาที่ให้ไปมันมีสันพ
14:37ิษ
14:38หมอสั่งห้ามว่าอย่าให้เจ้าค
14:39ุณพ่อกินเด็ดขาด
14:42นี่น่า
14:43ท่านกินเท่าไหร่ก็ไม่หาย
14:45ต้องมีคนวังยาท่าน
14:48ฉันว่าขวันเองก็พอรู้
14:51แต่เราต้องจับให้มั่นขันให้ต
14:52าย
14:53ไม่ใช่นั้นเจ้าคุณพ่อจะยิ่
14:54งเป็นอันตราย
14:55ฉันจะหาทางเอาหลักฐานมาให้ค
14:57ุณหนูให้ได้
14:59เรื่องนั้นค่อยว่ากัน
15:01เพลานี้ต้องรักษาเจ้าคุณพ่
15:03อให้หายดีก่อน
15:06ควันเอายาลูกก่อนนี้ให้uyaห
15:07Κุนพ่อกินมื้อละสองเมตร
15:09ยานนี้จะล้างสั่ง explicaráticaวแรกขึ้
15:11น
15:15คุณหนูอย่างเอาขึ้นไปให้ท่าน
15:16กุนเองไม่
15:18ฉันขึ้นไปได้รือ
15:20เพลานี้ไม่มีใครอยู่เป็นจวร
15:22คุณหนูลิบไปดีกว่า
15:26หากเธอ
15:27อยู่ตรงนี้
15:45ฉันกอลับคุณ
16:01alpha
16:06овать nou
16:07คุณพ่อ คุณพ่อใจหลาย
16:10ลูก เกี่ยร์จะของヴิดห้ Yar
16:14ลูก เกี่ยร์จะคุณพ่อ
16:17ลูก เกี่ยร์จะคุณพ่อ
16:18Crian
16:37อุดไหร่
16:44รูปเองเจ้าค่ะ
16:47มาลี
16:57มาลี
16:57มาลี
17:17ลูกจริงหรือ
17:18ไอ้ขวัน
17:25เขาไม่ได้ฝันใช่ไหม
17:28คนหนูมาลี
17:30มาหาเจ้าคุณจริงๆ
17:32ขอเธอ
17:36มาลี
17:39ลูกโตขึ้นมาก
17:41เธอพ่อจำปลิ่นดอมแก้วได
17:44้
17:47คิดถึงเจ้าคุณหมอดหรือเก
17:48ินเจ้าค่ะ
18:17ขอบคุณหมด
18:18ขอบคุณหมด
18:18ขอบคุณหมด
18:22ลูกเอายามาเปลี่ยนให้เจ้าคุ
18:23ณพ่อเจ้าค่ะ
18:33เจ้าคุณพ่อกินยานนี้นะเจ้าค
18:35่ะ
18:36เราไม่ต้องตกใจ
18:38เจ้าคุณพ่อจะอาเจียนออกมาเป
18:39็นลิ่มเลือด
18:40เป็นการขับผิดเจ้าค่ะ
18:44แล้วเจ้าคุณพ่อจะกลับมาแข
18:45็งแมนขึ้นเดิม
18:52ป้อนยานนี้ให้เจ้าคุณหมอทุก
18:54วัน
18:55ขอบคุณ
19:03เราจะกลับมาเยี่ยมเจ้าคุณพ่อ
19:05บ่อยๆนะเจ้าค่ะ
19:11ต้องของ
19:11ตอนไปแล้วขอบietnam
19:19รีบไปถืis ขอบเรา
19:35soment
19:37แล้วฉันจะรีบขึ้นไปหาหลั
19:38กฐาน
19:39ว่าพรุ่งมันเอายาอันได้ให
19:40้จะกุนท่านกิน
20:11คิดว่าแม่จะอยู่ที่จวน
20:17เจ้าค่ะ
20:20แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นเชื่อนนั้น
20:29คุณหลวงมีอันใดอยากรู้ อยาก
20:32ซักหรือเจ้าค่ะ
20:35แม่มารีมีอันใดควรบอกค่
20:37าเองนะ
20:41แล้วคุณหลวงจะเชื่อค่าทุก
20:42สิ่ง
20:45ถ้าจะเชื่อ
20:59เพื่อให้แม่สบายใจ
21:02คุณหลวงไม่ต้องทำอันได้ให้
21:03ค่ะ ถึงเพลงนี้ดอกเจ้าค่ะ
21:05เท่านี้บุญคุณก็ท่วมหง
21:08ไม่รู้ชอดใช้เป็นนานเท่าใดจึ
21:10งจะหมด
21:10เท่านี้ขับสู่บัน
21:13เป็นต preocup
21:55กินยาเจ้าค่ะ เจ้าคุณพี่
22:16ปิฉันได้ขาวว่า แม่มารีย
22:19ังไม่ตาย
22:21มันมาหาเจ้าคุณพี่บางหรือ
22:22ไหมเจ้าค่ะ
22:28ปิฉันล่ะ คิดถึง คิดถึง
22:35เรื่องอันใดกันแม่สิ ใคร
22:40ก็ viensจริง คุณพี่นะสิเจ้าค่
22:41ะ ไม่ยอมกินยา
22:44แม่สี้พายทำช exercなるほど เราตกลงกันแล
22:48้วไม่ใช่ด้วย
22:49ว่าแม่สี้พายจะดูแลพวกเบ่าไป
22:5141. 5
22:52ส่วนทきนหรือจากหรือ ซากก
22:53ันหรือ恐UA
22:53いつเห็นถ้าย้าคุณพี่ นะพอ ซากก
22:57ัน คุณพี่
23:05aris 6
23:06เจ้าค่ะ.
23:07ล้มป่วยมาตั้งนาน.
23:08มีหายเสียที
23:11ขณาดคุณพี่ทับทีมดูลายเ
23:12อง
23:13อาการก็มีเห็นจะดีขึ้นเลย
23:16และติ almondsสั่งงศยาย
23:17ฉะนumi
23:18เจ้าคุณพี่จะหายได้อย่างไร
23:20อีกฉันไม่ยอมร่ะเจ้าค่ะ
23:23เจ้าคุณพี่
23:24ต้องกินยา
23:25ดินยาให้เจ้าคุณพี่ใหม่
23:59เจ้าค่ะ
24:00คุณพี่ทับทิมจะต้องเอาเรื่อง
24:02นี้มาขมเหงอีกฉัน
24:07หมดทุล่ะแม่สีใครนะ
24:11ออกไป
24:16อีพอง
24:19ไป
24:37อีมาลี มือวานมึงไห้หัว
24:39ไปไห้มา งานการมึงก็ไม่ทำ
24:42มึงเป็นเบ่าจวนนี้
24:44มึงจะเข้าจะออกทำอำเภอใจไม่ได
24:47้
24:48มึงต้องแจ้งกูก่อน
24:49มึงไปที่ใดมา
24:52ผู้ถาว่ามึงหนีงานไปที่ใดบ้
24:54า
24:57มึงไม่ตอบ กูตอบ
25:01ไป ไป
25:02นี่มือก้าคุณล่ะ
25:05มึงตับกว่ามา
25:09มึงออกไป Одним
25:15เฮ้ย!
25:18หนึ่งมามึ้ง
25:21เฮ้ย! น้ำมารีมแมนตบเบา вокруг ค่
25:23ะ
25:23พระแฟง
25:26worlds...
25:30อุ่นรวงขอแล้ว
25:31พระแฟงตายแล้วขอแล้ว
25:33เออ! อ๊ะ!! พี่แฟงตาย!?
25:35กูยับไม่ตาย! พวกมึงก็...
25:38หุ่น!
25:43พระแฟงไม่คนเริ่มก่อนใช่รึไ
25:44หม?
25:46มันเป็นเบ่า มันต้องทำงาน แต่
25:49มันหนีงาน เมื่อวันเบ่าตามัน
25:51ไม่เจอเจ้าค่ะ
25:52ถ้าไม่จริงอย่างที่อีฟแฟง
25:54ว่า และมึงมีพยายามยืนยัน
25:57กูจะเขี่ยนอีฟแฟง คุณหญิง
25:59ข้อหาใส่ความมึง
26:06ถ้าจะเอาพยายาม เบ่ามีอีนทองด
26:09ีนี่แล้วเจ้าค่ะ
26:12ว่ายังไร อีนทองดี
26:18เรื่องออกไปครึ่งค่อนวัน จนกล
26:21ับมาเย็นย่ำ เห็นทีจะเป็นเรื่
26:23องจริงเจ้าค่ะ
26:30แต่บ่าไม่เป็นพยายามให้เป้าแ
26:32ฟงนะเจ้าค่ะ
26:34รูปเป็นคนสั่งให้แม่มารี
26:44Garden
26:45ogo ออกไปซื้อตะโก้เผือกให้ลู
26:46กที่ตลานเองขอรับยาแม่
26:47แล้วไหน LANhead เจ้าแม่ teller
26:54เจ้าค่ะ
26:56ตอนนี้ไม่ชอบ
27:08เห็นมิ
27:09วิ่ย
27:09พอ
27:11เช่นนั้น เป้าแฟงก็ต้องถูกเข
27:13ียนอ่ะสิเจ้าคะ
27:14อุ๊ย อิทองดี
27:16แต่อัปรี
27:19เพราะมึงคนเดียว
27:21เขียนสักทีดีไหม
27:23ดีเจ้าค่ะ
27:25ป้าแฟง
27:26อ้า
27:26ใครสั่งให้ป้าแฟงเขียน
27:28คุณหญิงสั่ง สักที
27:30เฮ้ย กูไม่ได้สั่ง
27:33กูแค่ปล
27:34ย่าแม่ขอรับ
27:38ต่อจากมีที่ไป ลูกขอได้หรื
27:40อไหม
27:40ขอรับยาแม่
27:41fight
27:41ให้เราเลิกเคียนตีบาว ภач Moderum
27:45ถ้าแม่ มารี ไม่ต้องโดนเคีย
27:46น
27:47พวกมึงทุกคนอันก wondered
27:49ดีหรือไหม
27:50ร่อยทัidan
27:51ไปถ้ำผิด
27:54เขาก็เคียนกันทั้งนั้น
27:56ตัวลเรานี้ เคียนกันน้อยที่สุ
27:58ดแล้วหนา
27:58แต่แม่ มารีเป็นบาว Dellumer
28:01พอแฟงเป็นบาวของแม่
28:03ถ้าแม่อยากจะเคียนตีป่าแฟ
28:04งก็เชิญแม่เธอร์ขอรับยา
28:06แม่
28:06ถ้าฉะนั้นก็เสมอกันเจ้าค่
28:11ะ
28:11ไม่ต้องเคียน
28:13ดีหรือไม่เจ้าค้า
28:18แม่มารี
28:19แม่กลับไปทำงานของแม่เธอร์
28:22เจ้าค่ะ
28:40เค้าค่ะ
28:40ขอบ่วม
28:41ข้าจะถายาให้
29:03เจ็บมากหรือไหม
29:07มีตายดอกเจ้าค่ะ
29:13คุณหลวง
29:19แม่มาลี
29:20ค่าจะต้องไปราชการที่บางกอก
29:35เหตุใดจึงบอกค่า
29:37ค่ะเป็นห่วง
29:40ห่วงอันใน
29:43คุณหลวงจะไปเมื่อได้เจ้าค่ะ
29:46ค่าต้องไปตอนนี้
29:50แม่มาลี
29:52แม่ดูแลเตืองให้ดีนะ
29:55แล้วอย่าหนีค่าไปไหนให้ค่าเป
29:57็นห่วงอีก
29:58แล้วค่าจะรีบกลับมาแม่
30:21ให้ไปดีมาดี
30:23ผู้อยู่ให้มีใส่
30:25ผู้ไปให้มีโซก
30:27โซกไม้อยู่เทิงอ่าน
30:29อยู่เทิงเครื่องอลังการสำรับ
30:32โทษหายอย่าให้ผ่าน
30:34มานหายอย่าให้ผ่า
30:36ขอให้เจ้ามีอายุวันนั่ง
30:40สุขังพลังนะลูก
30:43สาธุ
30:44กูให้
30:55มึงด้วยหน้าไอ้เพิ่ม
30:58ดูแลคุณหลวงดีๆ
31:00กูฝาก
31:02ไม่ต้องห่วงขอลัก
31:03กระผมจะดูแลคุณหลวง
31:05ด้วยชีวิตของกระผมขอลัก
31:08เส้นนี้กูก็ประห่วงอันใดแล
31:10้ว
31:11ไปเดินรูป
31:13เสร็จราศการแล้วก็รีบกลับ
31:15อย่าให้คนทางนี้เป็นห่วงหน้า
31:49คุณพี่มานั่งคนเดียวไม่เหงาห
31:52รือ
31:53ถ้าอยากจะได้หญิงงามเมืองคนไหน
32:02บอกค่าเลยนะ
32:04ค่าจะหาให้
32:07แต่จะว่าไป
32:10ของค่าก็ยังดีอยู่นะ
32:13กระตุ้นกำหนักพี่ได้
32:16ข้อชอบสาวเทื้อ
32:23เหมือนมักพร้าวห้า
32:25ยิ่งแก่ก็ยิ่งมัน
32:30อยากให้อีนวนอีจวงมาได้ยิน
32:32จัง
32:33จะให้รู้ว่าคนอย่างค่า
32:35มีที่ปลดระหวางง่ายๆ เดี๋ยว
32:37ใครหรืออีนวนอีจวง
32:40หญิงงามที่สุดในโรงชำเราห
32:41รือ
32:42มันก็งามกันทั้งนั้นแหละ
32:44พี่
32:46แต่ที่งามที่สุดก็คงจะเป็น
32:51พูดอะไรหรือ
32:53แม่มารี
32:57มารี
33:00ข้าชักจะสนใจมันแล้วสิ
33:04เรียกไหมขาได้หรือไหม
33:07ตอนนี้นางไม่อยู่แล้ว
33:09เทลานี้
33:11นางสบายแล้ว
33:13เจ้ากรมพนครบาล
33:15สือตัวไปเป็นเมียอยู่ที่จวน
33:16นุ่น
33:17เฮ้
33:17เฮ้
33:18เฮ้
33:20เฮ้
33:20เฮ้
33:20เฮ้
33:20เฮ้
33:21เฮ้
33:21เม้
33:21เฮ้
33:33เช้
33:34เช่
33:40เช่
33:43ต้อง
33:46ครางแรกที่เราเจอแม่มาลี
33:48แม่มาลีเล่าให้ข้าฟังว่
33:50า
33:50แม่บุห์ห่าของแม่มาลี
33:52ถูกคนชื่อชดค่า
33:56ข้ามิมั่นใจว่าใช่คนเดียวกั
33:58นหรือไม่
34:00เลือกคนจะฉลาดเร Ihreกว่านี้แม่อ
34:01าอิน
34:03ทําอย่างไรดีในโลง
34:05ข้ากลัวแม่มาลี de Shears
34:07ต้องลีไปบอก อามารี เค้ยรู้ตั
34:09ว
34:10แล้วใครจะไป
34:11ก็หนึ่งไง
34:13ข้ามิกาไปดอก
34:15อย่างใดก็ต้องไป
34:17หรือก็หาใครที่ไว้ใจได้ไป
34:18กับหรือสักคน
34:20แล้วก็ต้องระวัง
34:21ห้ามให้คนในจวนคุณหลวง
34:23รู้เด็กขาดว่าพวกหรือมาจาก
34:25ที่ได้
34:27จ้ะ
34:42อีพัน มึงช่วยกูดูสิ
34:46เริ่นนี้ใช่หรือไม่
34:52เอ็งรีบเทียบท่าเลยวะ
34:56นี่จะอัด
35:01เริ่นช่างใหญ่ตัวอย่างนัก
35:25อีพัน
35:25อีพอปัน
35:26เฮ้อ
35:26มึงช่วยกูดู
35:29มันใช่แม่มารีหรือไม่
35:30นั่นใช่แม่มารีหรือไม่
35:33อ้าย
35:49พี่ยืม ประวังพันธ์
35:55มาได้อย่างไร แล้วมาทำอันใด
36:01แม่มารี แม่ต้องระวังตัวแล
36:04้วหนา
36:05วันนี้มีชายผู้หนึ่งใครอยากรู้
36:07เรื่องของแม่
36:08สักฆ่าเสียมาก พี่ก็เผ๋อบอก
36:11เรื่องแม่มารีไปเสียเกิบหมด
36:14ดูถ้าไอ้คนผู้เนี่ย ไม่ประส
36:16งค์ดีเป็นแน่
36:19ผู้ใดกัน
36:21พี่มีมั่นใจว่าใช้ชดคนเดีย
36:23วกับที่แม่มารีเล่าให้พี่ฟั
36:24ง
36:26ว่าเป็นคนที่ค่าแม่บุงหา
36:27ใช่หรือไม่
36:34อีมาเล อีมาเล
36:40มุ่งออกมาหาคุณไปเดียวเนี่
36:41ย
36:43พูดใดหรือมารี มาขึ้นไก้
36:44ขึ้นอี
36:46หัวหน้าแบบจนนี้จ๊ะ
36:48พี่เข้ามาหลบในนี้ก่อน
36:50ข้าจะไปดูว่าเขาจะเอาอันใด
37:07มันอยู่ที่ใด
37:08พูดใดกว่าไม่รู้
37:11ป้าไม่รู้ แล้วฉันจะรู้ได้เช่
37:13นใด
37:13อ้าว แม่
37:15ก็มึงอ่ะต้องรู้
37:17มันถึงเอามันไปแอบซ่อนไปที่
37:18ใดล่ะ
37:20จ๊ะ หัว
37:21ทำหน้า ทำตาเข้า
37:24เอียน จ๊ะ ไป
37:34โอ้ย โอ้ย โอ้ย โอ้ย โอ้ย
37:36...
37:37อีทองดี มึงขึ้นไป
37:41หลีกไป
37:44เขาบอกให้หลีกไป
37:47ดูให้ถั่วนะ
37:53ไม่มีอันในนะป่ะ
37:55ดูให้ทั่วสิ
38:08ชิดถ่ายแล้ว
38:21ค่าต้องขอภัยคุณหญิงด้
38:23วยนะเจ้าคะ
38:24ที่ไม่ได้ขึ้นไปแจ้งก่อน
38:26พี่สองคน
38:29เป็นลูกพี่ลูกน้องของค่าห
38:30ญิงเจ้าคะ
38:31ชื่อพี่อิ่มกับ
38:34นาผัน
38:37มึงเห็นจวนกูเป็นสลาโรง
38:40ทานหรือไง
38:41จึงขนยาติโกหัวติกากัน
38:43เข้ามาตามอำเผอใจ
38:47เป็นความผิดของเราสองคนขอรับ
38:49ที่มาโดยไม่ได้บอกก่าแม่มาร
38:51ีก่อน
38:52ข้ากาก่าพื้นขอรับ
38:56ได้มาเห็นแม่มารีอยู่สุขสบาย
39:01ข้าก็หายห่วง
39:04แม่มารีเล่าให้ฟังว่า
39:06หล่งอินท่านรึก็ใจดี
39:08และคุณหญิงเองก็มีบารมีมา
39:11ก
39:13ปกครองเบาไพ้ด้วยจิตแม่ตา
39:17ได้เห็นจริงเช่นนี้ข้าก็ชื่น
39:19ใจ
39:23แล้วอีมารีมันได้บอกหรือไม
39:25่
39:25ว่าหลวงอินลูกข้านั้นมี
39:28คู่มั่นคู่หมายแล้ว
39:29กำลังจะตบแต่งกัน
39:32แม่บุผานี่จะเป็นเมียกลางเมื
39:36อง
39:40คุณบุผาเป็นคู่มั่นหมายของห
39:43ลวงอินจ๊ะ
39:49ข้าว่ายขอรับ
39:52ดูแม่ เอ้ย
39:54คุณบุผาก็มีนำใจงามไม่น้
39:57อยแบบคุณหญิงขอรับ
39:59อย่างไรก็ขอฝากเอ็นดูแม่มาร
40:01ีด้วยหน้า
40:03แล้วพี่สองคน
40:05화장 civilizations ข่าเป็นผner นั้งอินคอรั
40:06บ
40:10มีถามเช่นนั้น
40:13ฆ่าเพียงจะถามว่า
40:14แล้วพี่สองคนจะมาอยู่กี่มื้อวั
40:16นหรือ
40:17ได้รู้ได้เห็นและใหมันกลับไป
40:19เจ้าค่ะ
40:21ขอให้ได้อยู่พังให้ใครคิดถึ
40:23งก่อนเผمنนะป bakın
40:26ถ้าอยู่ไม่กี่มื้อวัน ก็พอ
40:29ได้
40:30คุณฮิง
40:31อีแฟง
40:35แต่ว่าจะมานั่งกินนอนกินเสรย
40:39ๆไม่ได้
40:41ต้องทำงาน
40:43หัวมันนั้นให้ไปส่วยทงดีตั
40:45กน้ำผ่าฝืน
40:47ส่วนเมียมันก็ให้ไปอยู่ในคร
40:50ัวไฟ
40:51คอยส่วยนังเมียนหันผักต้
40:53มแกงอย่างได้
40:55ถ้าทำได้ก็อยู่ได้
40:59ได้เจ้าค่ะ
41:01ขอบคุณครับ
41:30ป่าแฟงบอกว่า คุณพี่หลวง
41:32มีให้ผู้ใด
41:33เรียกแม่มารีขึ้นมาใช้งานบ
41:35นจวน
41:36แต่ทำงานกับข้ามีเป็นไรหนา
41:38คุณพี่หลวงคงไม่ว่า จริง
41:41หรือไม่
41:43เจ้าค่ะ
41:48รีบรีบสอนขึ้นหนูบุภาให้
41:50เสร็จนะ
41:51แล้วก็รีบลงไป
41:53พวกข้ามีงานต้องทำอีกเยอะแยะ
42:01ป่าแฟงนี้สมกับเป็นหวนน่
42:03างานจริง ๆ
42:06คอยจิดหัวใช้งานเจ้าค่ะ
42:25กูจะให้โอกาสมึงแก้ต่วยคล
42:27าเดียว
42:28ถ้ามึงแม้วฉบัดจริงไม้ก
42:30ู
42:31ไอ้หุ้
42:33หัวขาด
42:49คุณหลวงค่ะละ
42:51เราผมเนี่ยว่าคุณหลวงจะเตรี
42:52ยมการสกัดขบวนการขนพื้น
42:54ไฟมาสิ
43:06คัว добр总
43:06ซับรี
43:06แมมากกุño
43:15ธิชัทธิ
43:16ธิชัทธิ
43:17ธิชัทธิ
43:19แล้วเห็นอันได้ขอแล้ว คุณห
43:21ลวงถึงไม่ให้คุณเทพรูมาด้
43:23วย
43:26ถ้าเทพรูมา แล้วใครจะคอยรับใช
43:29้เจ้าคุณยมราด
43:32อย่างไรเสียในเมืองก็ต้องมีพ
43:33นตะเวณอยู่ดิ
43:35ขอแล้ว
43:38พี่พริชาต์หานี่ ตายแล้วอย่
43:41างคายพิศใส่กูอีก
43:43ไหนท่านเช้าคุณเคยบอกว่าจะไม
43:44่ควรปืนไฟล์เอาจากทิส่อน
43:46เพลาเนี่ย
43:47ก็มึงกำลังมาบอกคุณอยู่นี่
43:50ว่ามันแอบนำกองกำลังไปบาง
43:52กลอก
43:52ถ้าไอ้พริชาต์บอกมันว่
43:54ามีปืนไฟล์ซ่อนอยู่เป็นร้อย
43:56ร้อยก็บอก
43:58มึงคิดว่ามันจะพากองตะเวณ
44:00แค่ไปชมสวนมาก่อนกันหรือ
44:05ไอ้มิ่ง
44:06มึงรีบไปขนปืนไฟล์ออกมาให
44:08้ได้
44:09ก่อนที่มันจะไปเจอแล้วก็เปลี่ย
44:11นเส้นทางขนใหม่
44:13เป็นตายเช่นใด
44:15เมืองต้องเอาปืนออกมาให้ได้
44:18ที่ฉะนั้นกูก็ตาย
44:21ไป
44:21ขอรับ
44:29แต่ผมต้องกลาบคอบให้คุณหล
44:31วง
44:32ที่เข้ามารบกวนกระทานหันขอ
44:33รับ
44:35แต่เพราะเพราะว่ามีอาจไว้
44:36ใจใครได้จริงๆ
44:38หากผู้เราช้า
44:40ก็ผมกลัวว่าจะมีทันการขอ
44:41รับ
44:42ลงรู้
44:44เรืองแบบนี้ช้าได้เช่นใด
44:46พ่อเองกับลุ่งสนิกกันนั
44:48ก
44:48อย่าได้เกลงใจ
44:50ครับ
44:57ที่พระประแดงตรงนี้
44:59จะมีคลองน้ำลึก
45:01พอที่เหลือสำพORใหญ่
45:02จะล่ะเข้าไปได้
45:04พวกเหลือสินค้า
45:05จึงนิยหมดไปจอดพักสินค้
45:07า
45:07หนีประสิกับบริเว щนี้
45:10และพวกมันก็นำค송าร์ขอบวน
45:12เกี่ยน
45:12มาขนของขึ้นอายุทยา
45:17พวกเราต้องหาทางสกัดจันขนร
45:19ำเดียมปืนไฟของพวกมัน
45:21นี่ให้ขึ้นเหมือเข้ากรุงสิ
45:22ยอายุทยาได้
45:24ขอแล้ว
45:55กูมีงานใหม่ให้มันให้ร่วง
45:57อินมึงไปสังหาร
45:59ไปปากมันได้
46:03ไป
46:04ไป
46:04ไป
46:08คุณหญิงเจ้าค้า อย่าให้นั
46:10งมาลีมันกลับเข้ามาอยู่ในจ
46:11วนนี้อีกนะเจ้าค้า
46:13เจ้าพร้อม! รอค่าด้วย
46:15รูปพาจะไปที่ได้ขอแล้ว
46:24ไอ้ชด
46:31ๆ โตเบื้อม! ปกติท้ายที่แน่
46:34ปกติดไป...
46:41ก็จัดก่อน!
46:42ก็ด้วยมาก!
46:43ๆ นี่!
46:45โอ้ย!
46:46พบคุณพาเผิงนี้!
46:46โอ้ย!
46:49โห!
46:50โห!
46:52โห!
46:53ที่นี่สุดที่สุดที่สุดที่น
46:58ี่