- 2 days ago
Category
📺
TVTranscript
00:00- แม่มารี เป็นใคร?
00:05เพราะมืออีบาลี
00:07ลูกฟูสาทภาพมาถึงจวนแล้
00:09ว
00:10แต่ต้องออกไว้ตามมือ
00:11จะถูกเขาทำร้าย
00:12- มึงถือสำหรับไหม
00:14อย่าเป็นตัวต้นเรื่องให้จวน
00:16กูต้องลุกเป็นไฟ
00:18กูคิดว่าไอ้พวกที่รุมทำร
00:19้ายแม่มารี
00:21เป็นคนละกุมกับไอ้พวกกองเก
00:23ี่ยตคนปืนไฟ
00:24มึงไปตามนั้นให้เจอ
00:26กูอยากรู้ว่าพวกที่ทำรายแม่มา
00:28ดี เปิดใคร
00:28พี่พร้อค่าด้วย
00:31พวกลุกพราจะไปที่ได้ ขอรัน
00:32ก็ไปสือ Should ออแพ้สั่งให้เล่า
00:34กับผมต้องไปแจ้งกลม เนา guitar, บ
00:35้านบาญ งวงถูกทำราย ขอรัน
00:37จะพายไปดี หรือพายทางน้ำตา
00:40พี่ทองดี พาคนบุกภาไปเถ Sams
00:41พอดีกับผม ผิ่งนึกขึ้นได
00:43้
00:43จะไปทำทุราทỹ СOl consol par
00:45ข้าอยากไปตลาดจีน
00:47ห้า พ่อหนู
01:15ไม่เคยจำไป
01:21จากดูนใจ
01:29เพราะเพราะนั้นนะ
01:32หาแม่เวลาได้ลวมไป
01:36มีรักยังเก็บไว้
01:39เพื่อรอเธอหนึ่งย้อนขึ้นมา
01:47กดจังไว้
01:54ยังคงเก็บรักไว้ในดวงใ
01:59จ
01:59กลิ่นหอมที่เธอฝากไว้
02:03ยังไม่เคยเธอ
02:06ยังจำได้ดีจังแม่เธอ
02:10ผ่านเวลา
02:12ยังคงเธอรอให้เธอ
02:15หวนคำกลับมา
02:20อีกครับ
02:29มีทุระอันใดหรือ
02:32อิ่อิ่ม
02:35ยาดแม่มารีนี่
02:38แถวนี้มันลงรับชำเรานะเจ้
02:39าค่ะ
02:46มันมาให้ผู้หญิงชำเราตอนกั
02:47งวันเจ้าค่ะ
02:49อุ๊ย
02:53ไปดันเธอ
02:55คุณหน่า
02:59มาคุยให้จบเสียกงนี้
03:01เมื่อวาล
03:02แม่มารีถูกปองไล้
03:04แล้วแม่มารีเป็นอันนี้หรือ
03:09ไม่
03:10มีเป็นอันนี้มาก
03:11คุณหลวงมาช่วยได้ทัน
03:14แม่อิ่มพอจะรู้หรือไม่ว่
03:16ะ
03:16แม่มารีมีเรื่องกับผู้ใด
03:19มันถึงปรองไล่แม่มารีถึ
03:20งเพียงนี้
03:26ไอ้ชด
03:28มันแน่แน่
03:30มันคือผู้ใด
03:37บอกข้ามาเถิด
03:39ไม่ได้ช่วยแม่มารีได้
03:44ก็มีไอ้ชดผู้นี้ที่น่าจะเป
03:46็นไปได้
03:48เพราะมันเพิ่งมาถามหาแม่มา
03:49รีเมื่อมือก่อน
03:52ข้าก็เลยต้องรอบเข้าไปที่จวน
03:53คนหลวง
03:54ไปบอกแม่มารี
03:56แล้วแม่มารีไปทำมันได้ให้มั
03:57นแค้หนึ่งปานนี้
03:59เรื่องมันเกิดตั้งแต่ก่อนที่แ
04:00ม่มารีมาอยู่ที่รองรับชำเรา
04:04มันเป็นชูกับเมียน้อยพ่อ
04:06ของแม่มารี
04:08แล้วมันก็ค่าแม่ของแม่มา
04:10รีตาย
04:11แต่แม่มารีหนีมาได้
04:14พอมันรู้ว่าแม่มารีอยู่ที่
04:15ใด
04:16มันก็เลยตามมาค่าแม่มารีอี
04:18ก
04:24ไว้พาเสร็จแล้วเรียวขอลั
04:25ด
04:26เรียวแท้
04:27แล้วผมมาทุกทีคนเยอะมาก
04:29ต้องใช้เพลานานขอ
04:32นี่เองเสร็จกิดแล้วหรือ
04:34ปล่อยคุณบุพาคอยท่า
04:36ถ้าว่าค่าเล่งแล้วหน่า
04:38หื้อ ปัดสิ ปัดทะเลิง
04:42กลับกันเทิดขอแล้ว
04:43พี่ทองดี
04:45ค่ะ
04:46ค่าลืมซื้อใหม่จีน
04:48กลับไปซื้อให้ค่าสักสองส
04:49ามใจ
04:50ค่ะ
05:01เหตุใดพี่เพิ่มต้องปลดค่า
05:04แล้วผมอดเรื่องอะไรคุณบุภาขอร
05:06ับ
05:07เรื่องแม่อิ่มกับพี่บัวผั
05:09น
05:09หะ
05:10คุณบุภาเห็นหรือ
05:13แล้วคุณบุภารู้จักแม่อิ
05:14่มกับพี่บัวผันได้เช่นใด
05:17เมื่อครั้งคุณพี่หลวงกับพี่
05:18เพิ่มไปออกราชการที่บางก่อน
05:20แม่มารีพาแม่อิ่มกับพี่
05:22บัวผันเข้ามาอยู่ที่จวน
05:24ถึงตายเลยเช่วหน้า
05:29according to my father,
05:29แม่มายรี
05:30ก็มาจากโรงรับช้ำลาวใช่ ห
05:31รือไหม
05:34คนพูภา
05:36อย่าบอกคุณหญิงนะ for
05:38niyeเพันนั้น
05:39คุณหง
05:40เดือดร้อนเป็นแน่
05:42คาวนี้สร้างอะไร
05:43ต้องตอนทำเพื่อคนอ่อนอยู่ร่ำไป
05:45ถ้ามาที่นี่เพื่อแต่งกับคุณ
05:46พี่หงหนา
05:47พี่เพราะอ้ำลืมแล้วเลย
05:49ายิ่งคิดก็ยิ่งอาย
05:50คาวนี้ practising
06:03คุณพู golden
06:04คุณพูดพาบาล
06:10ขอบคุณพุกพา
06:12พุกพา
06:13พุกพา
06:17พุกพามีได้โง่นะขอละ
06:20พุกพาเป็นผู้หญิงที่อดทน
06:21มากที่สุด
06:26ทนเพื่อให้ผู้อื่นมีความสุข
06:28ทนทางทางทีไม่ต้องทนเลยก็ได้
06:36นั่นสินะ
06:39ข้างทนเพื่อรักษาคำสัญญา
06:40ของผู้ใหญ่
06:43ทนเพื่อทำตามสิ่งที่ถูกต้อง
06:44ตามประเพณี
06:47เช่นได้ค่ะก็ต้องทน
06:50ทน ทน ทน ทน
06:51ทนไปจนอีก
06:52แต่เรื่องบัง เรื่องฟ้าก็ลิขิด
06:53ออกไปแล้ว
06:59คุณพี่หลวงบอค่าอยู่เสมอ
07:02ว่าคนจะอยู่ด้วยกัน
07:04ต้องมีใจให้แก่กัน
07:06อย่าทนทำเพื่อผู้อื่น
07:10เช่นนั้น
07:14ค่าต้องทนไปจนชั่วชีวิตเลย
07:15รือ
07:22คุณผู้พาไม่ได้ทนพูดเดียว
07:23ดอก
07:31อ่ะ
07:33โดยแผ่ข้างหลังพี่เพิ่มเป
07:35็นอย่างไรบ้างแล้ว
07:41ถูกเราแล้วขอรัก
07:44วันพรุ่ง
07:45มะลืน
07:46ก็หายแล้ว
07:50อยาที่ค่าให้เพิ่มไป
07:53พี่เพิ่มได้ทาอยู่ตลอดหรือ
07:54ไม่
07:56ยังไม่ได้ทา
07:58เหตุใดไม่ทา
08:01ทาไม่ถึง
08:04ทาไม่ถึงก็ให้ผู้อื่นทาให้
08:07แล้วผู้ใด
08:10จะทาให้กลับผมแล้วขอรัก
08:49ทาไมโทษ
08:52เราตรงดี
08:54ήพงถึง
08:55มันจะไม่คุณโนโก้
08:57ไม่ได้
08:59มึง
08:59มึง
09:00มึงตายเนี่ย
09:06ป่านนี้แล้ว
09:07แม่บุภาใหญ่ยังไม่กลับ
09:09หรือไปหลงทางเสียวะ
09:13อีแฟน
09:15ผู้หญิงฉลาดฉลาด
09:16ฉะไหนจะหลงทางได้แล้วเจ้าคะ
09:22เบาหมายความว่าคุณหนูบุภาไ
09:25วพริบดี
09:26เป็นถึงลูกกรมการเมืองเมือง
09:28การ
09:29มีหลงดอกเจ้าค่ะ
09:30มีใช่เบา
09:33เออ
09:34กูรู้
09:36เอ๊ะ
09:46นั่นเรือผู้ใด
09:50อุ๊ย
09:51เหรือไอ้เพิ่ม
09:53แล้วนั่นก็
09:55อุ๊ย
09:58อุ๊ย
09:58อุ๊ย
10:00อุ๊ย
10:01อุ๊ย
10:06ไปกันดิ
10:08มึงเหลือไว้อีแฟน
10:10เต็มสองตาเลยชุกค่ะ
10:12อุ๊ย
10:13กูจะแตกแล้วอีแฟน
10:16อุ๊ย
10:16รอนครับกันด้วยชุกค่ะ
10:18อันมูหาเออไปกับรีท่องดี
10:21ฉะนันกลับมาเรือไอ้เพิ่ม
10:22ได้
10:24ไอ้เพิ่ม มึ่งถอยไป
10:26เจ็บลือไม่ขอแล้ว
10:27ไม่ต้องยner
10:28ออกไป
10:30ขึ้นจวนเธอเจ้าค่ะ
10:39มึง ตายเนี่ย ไปเธอเจ้าพ่า
10:47ป่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ใด
10:50ถ้าคนลือกันไปทั่ว
10:53จะหาผู้ใดมาร่วมงานแต่งของเจ
10:56้ากับพ่ออินได้
11:05แม่บุผาหนา แม่บุผา
11:07ไม่นึกเลยว่าจะเล่นตาไม่เพิ่
11:10มมันไปถึงตลาดบ้านจีน
11:13มันมีงามเลย
11:16มาแล้วเรื่อยตัวดี
11:22คดีมึงนี้มากมายนะ
11:24ปล่อยให้ลูกกูเจ็บยังไม่พ
11:26อ
11:26ยังมาทำบัตรษีกับแม่บุผ
11:28าอีก
11:30ถ้ามีติบว่าทำราศการให้ลู
11:32กกู
11:33กูจะเศษหัวมึงออกไปจักจวน
11:36เดียวนี้มือนี้
11:40แม่บุผา เข้าหอนอนไปได้แล้ว ไป
11:58เห็นทีกูจะรอสาต่อไปอีกไม
12:00่ได้แล้ว
12:01ต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุ
12:03ด
12:04อันใดหรือเจ้าคะ
12:06ก่อรีบจัดการให้พออีนกั
12:08บแม่บุผาได้แต่งกันโดยเร
12:10็วที่สุด
12:11ก่อนที่ใดๆจะตะเเลิร์ดไป
12:13จนหาผู้ใดมาร่วงงานแต่งลู
12:15กกูไม่ได้สิวะ
12:17มือใด เจ้าคะ
12:20วัณพรุ่ง มึงเกี่ยมเรือให้
12:23กู
12:23กูจะไปกราบเจ้าประคุณสมเด็
12:25ด
12:26ขอเริ่งงานแต่งให้พออิน
12:29กูจะเลือกเลือกที่ใกล่ที่สุด
12:32เด็วที่สุด
12:39เจ้าคุณตาคอตบาน
12:41แน่ใจว่าเกลือเป็นนอน
12:42ได้ส่งค unsettling
12:44ให้เจ้าคุณพิพัททธราบ
12:45แล้วว่าให้ระหวังตัว
12:46เพราะว่าเจ้าคุณพิพัท
12:47เข็บเอกสาร
12:48สั้งคันเอาไว้กับตัวอะไรชั
12:50บร้า 1960
12:52น่าจะมีการกออก segregation
12:53ใหญ่ในทêteมิชรานี่แน่คอร่
12:54า
12:56มึงให้คนแบบเฝ้าจวรเจ้าคุ
12:58ณแสนเอาแวะ
13:00ร่วมถึงจักตาดูอ่امมิง
13:01เอาไว้ให้ดี
13:02กูมั่นใจว่าพวกมันต้องเกี่
13:04ยวเข้าของกับขบวนการคนปืน
13:05ไฟเป็นแน่
13:07เราต้องรีบหาโกดังเก็บปืน
13:09ไฟทั้งหมดให้เจอด้วยเร็ว
13:13ไอ้เพิ่ม
13:13ข้าวนะ
13:15แล้วยเรื่องกลุ่มคนที่รอบค่า
13:16แม่มารีแล้ว
13:19เมื่อชายนี้ก็แล้วผมให้ผมแม้อ
13:21ิ่ม
13:22แม้อิ่มบอกงานว่า
13:23ไอ้พูดนันชื่อชodleครับ
13:26เป็นคนค่าแม่ ของแม่มารี
13:29น่าจะเป็นคดีเดียวกับ
13:30ว่าคุณหลวงตามช่วยเด็กพู
13:32ดนันเมื่อหลายปีก่อน
13:40แล้วอีกอย่างครับ
13:42คุณบุคพาทราบแล้วน่ะครั
13:44บ
13:44ว่าคุณรวง พาแม่มารี มาจาก
13:47โรงชำเรา
13:49กลับได้ใช่ไหน
13:51คุณบุภา ตามกับผมไปที่โรงช
13:53ำเรา
13:54แล้วเจอกับผมอยู่กับแม่อิ่ม
13:55ขอนะ
14:12แม่บุภา
14:28ค่ะ
14:29ค่าขออนุญาตคุยกงนี้นะเจ้
14:30าค่ะ
14:32คุณป้ายังมีอนุญาตให้ค่า
14:33อากจะขอนอน
14:35เจ้าอย่าถือโทษยาแม่ค่า
14:36เลยนะ
14:38ท่านเป็นไหนจวน ต้องเข้มงวด
14:40หามาอีกแล้วก็จะดูแลคนให้จวน
14:42มีได้
14:44ค่ามีถือโทษโทษคุณป้าด
14:46อ
14:49แต่หนักใจว่า วันพรุ่ง
14:53คุณป้าจะไปขอเลิกแต่งงานของ
14:54คุณพี่หลวงกับค่าแล้วหนา
15:14แล้ว
15:16เจ้าจะยอมแต่งกับค่าหรือ
15:19คุณพรุ่งสอนข้าอยู่เสมอ
15:22ว่าคนเราจะแต่งงานกัน
15:24ต้องมีใจให้แก่กัน
15:28คนเราจะอยู่ร่วมหอลงๆกันไม่ได
15:30้
15:30หากทั้งสองไม่ได้รักกัน
15:41เจ้าบอกกับค่ามากรงๆ
15:45ว่าเจ้ารู้สึกกับค่าใช่กั
15:46นไหน
15:52ค่ารู้ว่าคุณพรุ่งไม่ได้ห
15:53ลักค่า
15:56ค่ารู้ว่าคุณพรุ่งมีใจให
15:58้แก่แม่มาลี
15:59และ Building เจ้ายังอย่ายอมแต่งกับ
16:03ค่าิ่ง
16:17ค่ารักคุณพี่หลวงเหมือนพี่
16:19ชาย
16:26หากเจ้าไม่ได้แต่งกับค่า
16:30เจ้าจะทำเช่นใด
16:34กลับไปเมืองการอย่างนั้นหรือ
16:43ข้ามิได้อากตันอยู่ใช่หรือไม
16:44่
16:48เจ้าไม่ได้ข้าอังผู้ใด
16:51เราทั้งสองแค่ทำตามหัวใจ
17:31มีอะไรให้ฉันช่วยหรือไม่จ้า
17:33ประเมียน
17:34เสร็จแล้ว เสร็จแล้ว
17:37ไม่มีอันใดมีแค่น้ำชากั
17:40บของว่าง
17:41ของแค่คุณหญิง
17:43มา มายกไป
17:46แล้วละว่า แค่คุณหญิงมาแล
17:48้ว
17:48ระวังหน่อยล่ะ
17:50ค่อย ค่อย ค่อย
18:16ไม่มีอันใดมาฝาก
18:18น้ำแสดขิงด้อง
18:21แม่ กำลังอยากอยู่พอดีใช่หร
18:24อ
18:24เอาไปเก็บไป
18:28คุณหญิงมีการดวนอันใดถ
18:30ึงมาเองเลย
18:32เจ้าคุณนะครบาล
18:34ให้คุณเป็นแจ้งไปการรับ
18:36ว่าพ่อหลวงอินถูกรอบทำ
18:38ร้ายได้รับบาทเจ็บ
18:39พันเจ้าคุณเป็นห่วงจะให้อ
18:41ีกฉันไม่เยี่ยมอาการ
18:43พอทุเหล่าแล้วคุณหญิง
18:46ไปแจ้งหลวงอินว่าคุณหญ
18:47ิงทับที่ไม่เยี่ยมไข้
18:49เจ้าค่ะ
19:00เป็นเมตราอย่างยิ่งขอรับท
19:02ี่คุณยิ่งเงี้ยง
19:04ตามสบายถึงพ่อ ท่านเจ้าคุณ
19:06เป็นห่วง
19:08จึงให้ป้ามากระสิบถามว่า
19:12งานที่รับผิดชอบอยู่นี้จะไว
19:15้หรือ
19:18กลับเรียนท่านเจ้าคุณว่า
19:20แต่ผมพร้อมทำงานทวายชีวิตข
19:23อรับ
19:26เรื่องอันใดกันหรือนี่
19:29ถ้าไม่รู้อันใดตลอดเหรอ แ
19:32ค่เป็นตัวทานท่านเจ้าคุณเท
19:33่านั้น
19:35เขาจะรู้กันเอง เป็นเช่นนี้แล้ว
19:38ก็จะกลับไปเรียนท่านเจ้าคุ
19:41ณให้ทราบ
19:44คุณหญิงว่าจะไปวัดใช่หรื
19:46อไม่
19:47ว่าจะไปกราบเจ้าพระคุณสมเด
19:49็ด
19:49ขอเลิกแต่งให้พ่ออินนี้แห
19:51ละคุณหญิง
19:53จะแต่งงานสิแล้วหรือ
19:58ลูกเต้าเหล่าใคร
19:59อีกฉันไม่เคยรู้มาก่อน
20:03ไปบอกแม่บุกภาให้มากราบคุ
20:05ณหญิงทับทิมที
20:06จุกค่ะ
20:10เป็นลูกสาวกรมการเมืองเมืองก
20:12ารคุณหญิง
20:14พ่อเขาทั้งสองเป็นเพื่อนรักก
20:16ัน
20:16จึงตกลงมั่นหมายลูกทั้งสอง
20:18ไว้ตั้งแต่เด็ก
20:20หน้าตาหน้ารักหน้าสัง
20:23อีสันเห็นเขาตอนนั้นก็เอ็น
20:25ดูเลย
20:35นั่นมาแล้ว
20:37นั่นมาแล้ว
21:10เจ้าขุณพี่เจ้าค่ะ
21:13ถ้าแม่มารีกับมา gost viu
21:15อยู่ด้วยกันแล้ว
21:17จะเป็นภัยกับโลกที่เกิดมาให
21:19ม่
21:21น่าจะต้องแย่กันอยู่
21:24จะแย่กันเอียงไ它
21:26จะม..
21:26ที่มัน
21:28พี่ชายของบุงหา
21:29ที่ขาขาอยู่ที่สักเมืองการได้
21:30หรือไหม เจ้าค่ะ
21:32ถ้าส่งเด็กคนใดคนนึง
21:35ไม่อยู่กับที่มันเสีย
21:37น่าจะพอช่วยแกเกล็ดได้ชุก
21:40ครับ
21:46มาอยู่กับรุ่งเกิดหน้าไม่มาไ
21:47หม
21:55เก็บไว้ให้แม่มันลังใส่
21:56เมื่อโตน
21:58ขอแล้ว
22:06ชื่อไม่ไหร่หน้า
22:08ภุปผ่าเจ้าค่ะ
22:12เกิดที่เหมือนกันเช่นน่าลืม
22:18เจ้าค่ะ
22:21พ่อชื่อแปรางรงหรอกเจ้าค่
22:25ะ
22:28พ่อไม่ได้ชื่อม่างหรอกเมื่อ
22:34พ่อแทร์แทร์ชื่อมั่นเจ้า
22:36ค่ะ
22:44แต่คุณพ่อพระราณมาลงรับไป
22:45เรียงตั้งแต่ตอนเล็ก
22:47เพราะว่าอยากได้ลูกสาวเจ้า
22:48ค่ะ
22:55มากลายๆประที
23:10เจ้าค่ะคุณป่า
23:17แม่จำตังหูของแม่ได้
23:26แม่ให้เจ้าตอนยกให้พี่มั่นพ
23:30าไปอยู่ที่มันการ
23:41แม่มันอะไรของแม่
23:45มาอะไรคือชื่อตอนที่อยู่กับพ่อ
23:47มั่นเจ้าค่ะ
23:48พอมันอยู่กับพ่อพระราณมาล
23:50งจึงเปลี่ยนมาชื่อบุกผา
23:56แม่นายดี โล่
23:57แม่นายดี โล่
23:59แม่นายดี โล่
24:37ก็ไม่นั่งกับแม่ของผมเนี่ย
24:45แม่นอนไหร่
24:48แม่นอนไหร่ลูกแม่
25:06แม่นอนไหร่ลูกหญิง
25:09แม่นอนไหร่ลูกสาวอีเช้น
25:12อีเช้นยกให้พี่มันเมื่อตอนเด
25:14็ก
25:17อีเช้นขอพาไปกลับเจ้าคุณ
25:19พ่อขอได้หรือไหม
25:22เพราะเขาต้องดีใจมาก
25:31ไม่คิดเลย
25:34ว่าจุดจุก็จะได้มาพบคันนี้
25:36ให้ได้เพียงนี้
25:40แม่นอนไหร่ลูกสาวอีก
25:40แม่นอนไหร่ลูกสาวอีก
26:05แม้เมลี
26:06elf
26:12แม้เมลี
26:13แม่มารี่
26:14แม่มารี่รู้แล้วหนึ่ง
26:23มามารี่ ทำอันไหน
26:34ข้าได้ยินเบาที่ควรไฟคุย
26:36กัน
26:38ข้าอย่างทำตัวไม่ถูก
26:42ไม่รู้จะพูดกับผู้ใดเลย
26:44อันไหนลือ
26:48จุดจุ
26:51ถ้าก็กลายเป็นลูกสาวของพย
26:52าพิพัทธโกสา
26:58แม่มารี่รู้หรือไม่
27:02ข้างวุ่นไวใจเหลือเกิน
27:08ไปเธอด
27:10พยาพิพัทธนำใจอารีนัก
27:13คุณหญิงทัพทิมพ์ก็รัก
27:14และเอ็นดูลูกทุกคน
27:18แม่มารี่รู้ได้เช่นใด
27:21แม่พูดเหมือน
27:22รู้จักพยาพิพัทธโกสา
27:24กับคุณหญิงทัพทิมพ์เป็
27:25นอย่างดี
27:31ต้องเพิ่งเห็นเมื่อครู
27:34คนเรา
27:36แค่ดูหน้าก็พอเดาใจได้
27:41คุณหญิงให้จะพาแม่บุฑภา
27:43ไปไว้เจ้าคุณพ่อมือนี้เลย
27:46แล้วว่าเจ้ากุญพ่อ...
27:48รักไรคิดถึงแม่บุ dozen
27:52ถ้าคงคิดถึงแม่มาітиมากเป็
27:54นแน่
27:57อยู่จนตร์นู้น
27:59คงไม่มีใครสอนข้าเรียนทำน้
28:01ำปรุง
28:03ข้ายังทำน้ำปรุงได้มิหออ
28:05ม
28:05เท่ากับที่แม่มาตรีสอนข้าเลย
28:06นะ
28:09คUNNINGดับ TM
28:11คือผู้ที่ปรุงน้ำปรุงได้
28:12หอมที่สุดในวางหล millimeter
28:13เลยนะ
28:16แม่มารี่ รู้ได้ เช่นไร
28:19ถ้าได้อินคุณหิ่งบuaแก้
28:27ว
28:28อุดชื่น ชมคุณหิ่งทับทิ
28:29้มอยู่เสหEN sera
28:33คุณหิ่ง เ� �ería rhipt farewell
28:35รีบไปเถอะเจ้า คุณหิ่งทับท
28:37ิ้มคอยท่านานแล้ว
28:39หลاطไปล่ะfront แม่มารี่
29:08เจ้าค่ะ
29:13ไปนะคุณลูก
29:18แม่ไปส่งคุณหญิงก่อนนะ
29:21เสริญคุณหญิง
29:53ข้าวของผู้ใด
30:03คุณพี่ครับทิมพาผู้ใดมาหร
30:05ือเจ้าค่ะ
30:07มีแม่มาอะไรเช่นใดแล้วไม่สีใ
30:10คร
30:13มีแม่มาไร
30:16แม่มาไรไหนหรือเจ้าค่ะ
30:18ก็แม่มาไร
30:20ลูกแม่บุงหา
30:24น้องสาวของแม่มารีเช่นใดแล
30:26้ว
30:34นินาสีใครจะ
30:37เมียกลางนอกของเจ้าคุณพ่อ
30:44มีแม่น้อยเจ้าค่ะ
30:45หะ อีกหัก
30:47นับปากว่าหรือเจ้าคุณพ่
30:48อ
30:48ข้าช่วยสองดี
30:52เป็นอะไร
30:59เจ้าคุณพ่อมีแม่มาไหร่
31:18เรียกเจ้าคุณพ่อใช่แม่มาไ
31:20หร่
31:22เจ้าคุณพ่ออ่ะ
31:26คุณพี่ทับทินแน่ใจหรือ
31:28เจ้าคะ
31:29ว่าเป็นแม่มาไหร่
31:30เหตุใดจึงมาอยู่อายุทยาได้
31:33ก็ในมันพ่อไปอยู่เมืองการตั้
31:36งนานแล้วไม่ใช่หรือ
31:39บุญของแม่มาไหร่
31:41ได้เป็นคู่มันหลวงอินทรา
31:42บดีเจ้าคมนครบาน
31:45ลูกชายคุณหญิงบัวแก้ว
31:47กับเจ้าคุณอภัยมัมันตร
31:48ี
31:50ถ้าคุณพี่มันใจว่าเป็นแ
31:51ม่มาไหร่
31:53ต้องพาในมันมาชีตัว
31:55ค่าแน่ใจ
31:57สอบถามประวัส 처음ที่ยัง pieces
31:59ถูกคุณหญิงบัวแก้วนั้น
32:01หรอกหรือไม
32:02ถ้าคุณหญิงบัวแก้วปฐข
32:03้า
32:04ก็คงนิดมีผู้ใดในอายุทย
32:06าให้ค่าเชื่อได้อีก
32:15คุณครบเป็นอะไรเอ develops
32:19เจ้าคุณพ่อเจ
32:21อ่อนๆอ่าดๆมาหลายเดือนแล้ว
32:23เพื่องจะมาเป็นหนักโน้ Luiza
32:27ภาท่านเจ้าคุณกลับห้องไปspl
32:29steals
32:30เฉ่นไหรสิพาย
32:32พอกลับลูกเพื่องได้เจอหน้ากัน
32:36เจ้าคุณพี่ต้องผลักนะเจ้าες
32:39อองมาต่ากรมข้างนอกนานๆแบบ
32:40นี้ไม่ดีนะ
32:43ไอ้ขวัน พาท่านเจ้าคุณกล
32:45ับเข้าหอหนึ่งสือ
32:46ขอรับ
32:48เชื่อขอรับ
32:53คุณหลงจะไปราชการรือ
33:02ถ้ามีธุระที่ต้องรีบสางให้เส
33:04ร็จ
33:06แผลยังไม่หายดีเลย
33:09แต่ก็ต้องไป
33:12แม่เป็นห่วงข้าหรือ
33:24วันนี้ข้ากว่าแอ้เพิ่มจะเข้
33:26าไปที่กรม
33:28ส่วนยาแม่ก็ป่าแฟงก็จะ
33:31ไปวัด
33:34ไม่ขอรับ
33:37แม่มารี
33:41แม่สบายใจเผิด
33:44มีว่าเชี่ยนใด
33:46ข้าก็จะมีแต่งงานกับแม่บุ
33:48ภา
33:50ข้าจะรอจนกว่ายาแม่จะยอม
33:52รับแม่มารี
33:57ค่าว่าคุณหลวงลืมค่าเส
34:00ียจะง่ายกว่า
34:05ถ้าไม่คิดว่าค่าติดนี้อ
34:06ัดคุณหลวงอยู่
34:08ค่าคงไปจากที่นี้แล้ว
34:14แม่มารีจะพูดเช่นนี้อีกนะ
34:19แม่รู้หรือไม่
34:23ว่าค่าไม่เคยรับผู้หญิงคน
34:24ใดเท่าแม่เลย
34:31ความรักเป็นเพียงอารมณ์เชื่
34:32อวูก
34:35มีนานก็สินอารมณ์
34:46เข้าใจอันใด
34:53เพลานี้คุณหลิงยังไม่รู้ว่
34:54าค่ามาจากที่ใด
34:57ยังยอมรับค่ามีได้
35:00หากคุณหลิงรู้ว่าค่ามาจาก
35:02โรงชำเรา
35:06แม่มารีรักค่าหรือไหม
35:35ตามหาว่าอยู่ในที่เคยเจอ
35:40โอ้ดวงใจ
35:42ยังฝันอยู่ในฝัน
35:45กลิ่นของนั้นไม่เคยจังไป
35:51นี่วันเดือนปีเกิด
35:53แลเพลาตกฝาก
35:55ของไอ้หลวงอินกับคู่มั่น
35:57มันหรือ
35:59เพคะเจ้ากับคุณสมเดช
36:09นี่มันจะขัดขัดกันอยู่นะ
36:12อ่ะ
36:15เส้นนั้นกลาบเจ้าประคุณสมเด
36:18ช
36:19แก้ดวงให้สมพงเป็นเริกเป็
36:21นไซเสีย
36:23ดีหรือไม่เพคะ
36:25เดี๋ยวกูจะลองดู
36:29หากดวงผู้หญิงเกิดเร็วทั้ง
36:32ต้นปีก็จะดีดอก
36:33อุปศัครใดๆก็จะมีเกิดขึ้
36:36น
36:37เสียดายที่มันเกิดปายปี
36:41แต่เอาเธอ
36:43เดี๋ยวกูจะแก้ให้
36:45อะไรคะ
36:46ว่าแต่จะแต่งกันเร็วเลยหรือ
36:49อยากได้เลิกที่เร็วที่สุด
36:51หม่อมสันก็จะได้หมดห่วงนะเพ
36:53คะ
36:55มึงให้เพลากูหน่อย
36:58เพค่ะ
36:59แสดงว่าพวกมันต้องรู้ว่า
37:06ท่านเจ้าคุณพิพัศโกศา
37:09ได้นำเอกสารบัญชีนั้นส่งให
37:11้กับค่า
37:12แล้วค่าได้ส่งต่อให้กับค
37:13ุณหลวงไป
37:16ทัศยาพิพัศโกศา
37:19มีเอกสารบัญชีปืนไฟอยู่
37:22และส่งให้ค่า
37:23เพื่อส่งต่อให้เจ้าซื้อพา
37:25หลักฐานต่อ
37:27แต่ตอนเนี่ยบัญชีทบับนั้น
37:29ถูกขโมยไปแล้ว
37:31ค่าเกรงว่าพยาพิพัศโกศ
37:33าจะตกอยู่ในอันตลาย
37:36อาจโดนรอบค่าได้
37:38เพราะเป็นพยาญยืนยันว่าม
37:39ีการลักลอกทรงปืนไป
37:43เราควรคิดหาวิธีทางป้องกั
37:45นพยาพิพัศโกศาให้ดีที่ส
37:47ุด
37:49ที่สำคัญ
37:51เอกสารบัญชีนั้นทำให้เรารู้แล้
37:54วว่า
37:54มันมีการขนส่งปืนไฟจริ
37:57ง
37:58เราต้องเล่งหาปืนไฟเป็นร้อย
37:59ร้อยกระบอกให้เจอ
38:02หรือจับกุมผู้บรงการให้อย
38:04ู่มัด
38:06ตอนนี้กระผมได้ให้เทพรูเป็นคนต
38:08ิดตามเรื่องนี้
38:12คุณเทพ?
38:14ครับคุณเทพ
38:19เราต้องเล่งป้องกันคนพิพัศโ
38:21กศา
38:23เล่งทรงผู้ได้ก็ได้
38:25ไปดูแลที่จวนของท่านเจ้าคุณ
38:38ดูแลพิพอ
38:38เทพอรัก
38:40กูอยากให้มึงเข้าไปคอยเฝ้าระว
38:42ังท่านจะคุณฟิพัฒโกศาไว
38:43้
38:44กูมั่นใจว่าผมมันต้องส่ง
38:46คนไปปองร้ายท่านแน่
38:48แต่การเข้าไปครานี่ของมึง
38:51อยากให้พูดใายสงสัย
38:53คุณหลวง
38:54จะให้กับผมเข้าไปในจ้วนทั้น
38:56ได้อย่างไร
38:56ให้ผู้คนในจ้วนทั้นไม่สงสั
38:58ยขอครับ
39:02เข้าไปในฐานบรณคลคุณเคยเมื่
39:04อแม่บุตภา
39:07บอกว่ากูส่งมึงไป คอยดูแลปก
39:09ป้องคุงมั่นของกู
39:12แล้วก็คอยจับตาดู
39:14วามี่ก็คืมาต้ yield Alpha พาคนหรือไม
39:16่
39:19แน่จัง spinning
39:21แน่จัง
39:23ไปเลยนะ
39:24อ่อนอ่ะ
39:39คุณหลวง
39:42วันนี้มาทำราชการได้แล้วหรือ?
39:46ขอรับ
39:48ท่านเจ้าคุณก็น่าจะรู้นะขอ
39:49รับ
39:50ว่าแผลเท่านี้
39:52ทำกับผมไม่ seconds
39:53หรือข้าคุณหลวงถึงปอกป
39:58้องนางโดยชีวิต
40:01คน ทุกคน ในกรุงศีโอยธุทย
40:03า
40:04ควรได้รับการปกป้องดูแลrationsเม
40:06ือกันขอรับ
40:08ต่างจากบ้างคน
40:11ที่มักดูถูกยิงงามเมืองว่
40:13าเป็นคนชั้นตำ
40:14แต่กลับเอาพวกนางมาบ้างหน้าห
40:16าเลี้ยงชีพ
40:17ไอ้พวกนี้เนี่ย น่าระอายขอร
40:20ับ
40:20ส่วheeиль
40:22โรดไปไยขอรับ แล้วผมไม่ได้เอ
40:24่ยชื่อผู้ใด
40:26อีกอย่าง ท่านเจ้าคุณก็ไม่เค
40:28ยทำเรื่องเลวสามพวกนี้เลยไม่ใช่รื
40:30อขอรับ
40:33ถ้ามมั่นใจก็หาหลักฐานมา จะ
40:36จงรู้ไว้ด้วย
40:38ไม่มีผู้ใด อยู่ได้โดยไม่มีบ
40:41รมีค้มหัวเช่นกัน
40:46แต่ถ้ามีมีหลักฐาน คิดจะกล
40:49่าวหากันลอยๆ
40:52ก็ดูที่ว่าหัวจะอยู่ติดบ่
40:54า หรือไม่
40:57แต่ผมก็อยากรู้เหมือนกันคน ว่า
41:01ที่ยังอยู่สุขสบายแบบทุกว
41:02ันนี้
41:05เพราะอยู่ข้างกระโทนผู้ใด หร
41:07ืออยู่ใต้ป่าพระบาทฝากพระอง
41:09ค์ไหม
41:19คุณหลวงมาถึงที่นี่ มีเรื่อง
41:21อันใดหรือขอรับ
41:23ค่าจะมาถามความเรื่องแม่มารีเส
41:25ียหน่อย
41:27แม่มารีเป็นเช่นไร สาหัติห
41:30รือไม่
41:35เหตุใดจินหัวยิงพูดเช่นน
41:36ั้น
41:40แล้วคุณหลวงจะมาถามเริ่มอั
41:42นใด ก็แม่มารีอยู่กับคุณห
41:45ลวงนี่
41:47ถ้าเป็นแค่จากมาถามในโรง ว
41:49่าในโรงไปซื้อตัวแม่มาร
41:51ีมาจากที่ใด
41:53พ่อแม่ของนางยังมีชีวิต
41:54อยู่หรือไม่
41:55โอ้ พวกเองก็จำไม่ได้แล้ว เรื่
41:59องมันนานมากนะ
42:00ว่าแต่อามรีอีกไปทำอะไรให้คุณ
42:03หลวงเดือดเนื้อร้อนใจหร
42:04ือ
42:05ไม่ได้เป็นเช่นนั้นดอก ค่าเพีย
42:07งแค่อยากรู้
42:11ในโรง
42:12จะว่าไปในโรงก็ดูแล โรงรั
42:16บชำเรานี่มานานโข
42:18ตั้งแต่สมัยเจ้าคุณพ่อข้
42:20ายังไม่ตาย
42:27ในวันที่เกิดเหตุ ในโรงดู
42:31ด้วยใช่หรือไหม
42:35ท่านเจ้าคุณอภัยมนตรี มั
42:42นนอนสู่ฝีนในโรงชำเราว่า
42:45ว่าเป็นในโรงอยู่
42:47ในโรงคิดเช่นใดกับการตาย
42:49ของคุณพ่อค่ะ
42:51อ่า...คดีมันก็ปิดไปต่างน
42:53านแล้ว
42:54ว่าขอไม่พูดถึงดีกว่า
42:57ความจำว่ามันก็เรือน ว่ากรั
43:00วว่า
43:01ว่าจะพูดผิดอ่ะ
43:04จินหุย
43:06ค่าจะรือคดีความของเจ้าคุ
43:08ณอภัยมนตรีขึ้นมาไหม
43:10ถ้าวันนั้นมาถึง
43:13ค่าหวังว่าจินหุยจะให้ค
43:14วามร่วมมือ
43:15เป็นพยายามให้ปากคำกับค่า
43:26มันยามกู
43:29มันกำเลิกจะรือฟื้นคดีพ
43:31่อมันขึ้นมาใหม่
43:34มันกำแหงมากขึ้นทุกมือ
43:36วัน
43:38มึงสองคน
43:41คิดว่ามันรู้เรื่องพ่อมันมา
43:43กแค่ไหน
43:44มันอาจจะแค่เพียงสงสัย
43:48เรื่องมันก็หลายปีแล้ว
43:50มิมีวันหารักฐานได้ดอกเขารั
43:52บ
43:53กูว่ามันจะใช้เป็นข้ออ้าง
43:57เพื่อเข้ามาค้นจวนกู
43:59เพราะก่อนตายพ่อมันก็มาที่
44:02นี่
44:03แต่ตอนนั้นพยายมราชคนเก่ายัง
44:05อยู่
44:05ท่านช่วยเราได้
44:06ครั้งนี้กูว่ามันเอาจริงแน
44:09่
44:11ไอ้มิ่ง
44:12มึงไปค้นดูให้ทั่ว
44:15ว่ามิมีหลักฐาน
44:17ที่จะมาสาวถึงกูได้เด็ดขาด
44:20ขอรับ
44:30พ่อ
44:32ค่าดีใจนักที่เพิ่มมาเยี่ย
44:38มค่า
44:42มาทำไมหรือ
44:43คุณรวงให้กับผมมาอยู่รับใช้
44:45คุณบุกผาที่จวนนี้
44:47ท่านเป็นห่วงคุ้มันคุ้ม
44:48หมายของท่าน
44:50ตอนอยู่จวนโน้น
44:51ไม่เห็นเป็นห่วงปันนี้
44:54พ่ออยู่ห่าง
44:57เลยคิดถึง
45:00พี่เพิ่มไปว่าเจ้าคุณพ่อแ
45:01สก่อนเธอด
45:09ท่านดีจ้ะ
45:10แม่มาอะไร
45:14พ่อผู้ได้ขึ้นมา
45:17หมูเพิ่มทะนายหน้าห่องคุณพ
45:19ี่หล่งอิ้นเจ้าค่ะ
45:23คุณนาสีภัย
45:25มีกลางนอกของเจ้าคุณพ่อจ้
45:27า
45:35เช่นใดกัน
45:37มายังไม่ทานข้ามมือ
45:40ก็ส่งคนมารับกรับแล้วหรื
45:41อ
45:42ไม่ได้ขอรับ
45:43คุณหลวงให้กับผมมาอยู่รับใช
45:44้คุณบุผา
45:45อยู่ที่จวนนี้
45:47คุณหลวงคิดถึงและเป็นห่
45:48วง
45:50หากมีอันใด
45:51จะได้คอยสักถามกับผมได้ขอรั
45:52บ
45:54แล้วใหญ่ไม่มาเองแล้ว
45:57ส่งผู้อื่นมาเช่นนี้
45:58แล้วจะหายคิดถึงได้อย่างไร
46:01แปลกคนด้าแท้
46:04คุณหลวงมีแข็งแรงขอรั
46:05บ
46:06มีเช่นนั้นคงมาเฝ้าเอง
46:09รักกัน
46:10ปานจะกลืนกิน
46:14เข้าไปกลาบเจ้าคุณพ่อกันก
46:15่อนเธอ
46:16ดีได้นะ
46:18ห้ามผู้ใดเข้าไปในห่อนังสื
46:20อ
46:21ที่นั่นเป็นเขตห่วงห้าม
46:25พ่อเพิ่ม
46:33แม่เป็นคนวางกฎไว้เอง
46:36แต่คุณพ่อไม่สบายจึงไม่อยาก
46:37ให้ผู้ใดขึ้นมาลบกวน
46:41แต่เฉพาะบางคนเท่านั้น
46:45พ่อเพิ่มจะมาอยู่เรือนนี้
46:47กี่วันก็ได้
46:48ตามใจเธอ
46:50ขอนะ
47:06ขอนะครับ
47:20ไม่มีคนไม่ได้เกิดมาจากกระบอกไม
47:22่ไผ่
47:24หรือว่านางจะเกิดมาจากโรงรั
47:27บชับเราจริงๆ ขอนะ
47:28แต่เป็นเช่นนั้นพวกเขาจะปิดเราด
47:30้วยเห็นอันได้
47:33ไปมา chegouเช่นนั้น
47:34ก็เอาไว้ให้พวก 아หาดีนาง่า
47:35โง่มาประมูงนี้ ขอนะ
47:41ขออัพพ์ขอveda
47:43ปากก Nana
47:43있고요
47:45เอาเรื่องของบังใ Graphci
47:47จะวนเช่าคุณพิปหัจอีกst何
47:49ans
47:49ก็ได้ไงป่ะ
47:50เจ้าคุณพี่ปุ่ถ่วยขอนะ
47:52แต่ที่กระผมแปลกใจ
47:55เปล่าพล่า wastewater
47:56ก็ต้องถูค้นตัวก่อนเข้าไปพ
47:57บเจ้าคุณพิปพัจ embroider Vor gonna
47:58กํา
48:02จัวนนั้นเค้ากรัวโลกละบาท
48:03หรือ
48:05ก็แต่ผมไม่เห็นเขากรัวโลกละ
48:06บาทกันนะครับ
48:07นอกเสียจากเอ Vad ยาเข้าไปต้มถึ
48:09งในห้องเจ้าของพิพัท
48:15เรื่องนี้สิแปลกไหร่เพื่อ
48:17กูว่าต้องไม่ชอบมาพากกนเลย
48:20มึงช่วยไปสื่อบมาให้กูรู้ว่
48:22าเจptedกูพิพัทปวยเปล่นร่วกก
48:23ันได้
48:26ขวล่ะ
48:46เย้าแล้ว บอกฆ่าได้รือไหม
48:53ว่าผู้หญิงที่ค่ามอบชีวิ
48:55ต มอบหัวใจให้ คือผู้ใด
48:58ท่านบอกจะปล่อยทุกคนไปอิสรา
48:59พ
48:59ถ้าแม่มารี่ ทำตามที่ข้าสั่ง
49:01ครานี้
49:02เอาชีวิตหมันให้กูได้ ทุก
49:05คนก็จะปลอดภัยพรั nazi
49:06และถ้าแม่มารี่ทำพิสำuepรรร
49:08รรรรรทำผิดทุกคน
49:08พานี้ล่ะก็..
49:16พี่เพิ่ม
49:17หมุป้า
49:18ค่าจะมีแต่งงานกับคุณพี่ห
49:20ลวงดอกหนา
49:21พร่อเพลานี้
49:24พูเจ้าไปจวนเจ้าคุณแขล็น
49:25เจ้าคุณ di yat�ética ยมมาราช
49:26ยอมให้กูรือฟื้นขดีของเจ
49:28้าคุณพอ
49:28กูต้องการไปสืบความกับพวกม
49:30ัน
49:57เธอมให้เจ้าคุณพอ