Skip to playerSkip to main content
  • 12 hours ago

Category

📺
TV
Transcript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:27ทุกว่าย
00:36ในส่วง
00:38จันเพียงครึ่งดวง
00:41หลายจันเจ้ารอใคร
00:45จันคืนและ Manual ว่ามีเพียง คลึ
00:49่งใบ
00:51ขง бл Turbo ดั่งกับใจฉันที่มีเพ
00:54ียง คลึ่งดวง
00:57ขอรักที่จะเจ็ดเดิมเต็มในส
01:01่วง
01:02ออกใจเครื่องดวง เพ้ารอมานานนั้
01:08
01:10จัน เอาไว้จันที่ลอยเด่นฟ้
01:14
01:15จะมีน้ำตาลางมาเหมือนฉันบ้
01:19างไหม
01:21ความรักมันฉันห่างใคร เส้า
01:25ไกล
01:26ไม่รู้ว่าไหน
01:29หัวใจที่จะตั้งดว
01:47ฉันจะข้าวเวลากลับไปเอาพิก
01:48นาคิมีมาให้คุณเองค่ะ
01:49ผมไม่ยอมเด็กขาด
01:51แล้วคุณไม่อยากอุดผลจากคำฝ
01:53าบเหรอคะ
01:54คนที่เขียนจากหมายชบัมนี้ฝากไ
01:55ว้ให้กับลูกผมสมัยอายิทย
01:57าน
01:58คือคนที่ได้กลับไป
02:00เอ๊ะ
02:00เอ๊ะ
02:03คุณแสงสูน
02:05เห็นการมันคุณคุณไม่รอพี่
02:06จัน
02:08รีบไปเร็ว ไม่มีเวลาแล้ว
02:13นี่เรายอนเวลามาได้แล้วเหรอ
02:18ฉันมาดีนะ
02:23ฉันมาดี
02:28นี่ความหลัง
02:29เกิดสิ
02:29นี่ความหลัง
02:34ไม่ได้มีเวลา
02:41ที่สุดท้าย ที่จะจับร้อยหรื
02:42อว่า ที่สุดท้าย จัดที่สุด
02:54ท้าย เหมือนกัน
03:29เจ้ารังเกียดข้าจึงเทียงน
03:30ี้เทียวหรือ
03:33ข้าเรียกที่จะอยู่กับแพ่น จะ
03:36รังเกียดท่านได้อย่างไรกันแล
03:37้ว
03:38แต่ใจเจ้าไม่ได้มีค่า จากมี
03:45สักวันหรือไม่ พี่เจ้าจะลื
03:47มนางได้ในที่สุด
03:51พี่สัญญานะ ว่าพี่จะจดจำเรื่
03:54องเราของเราทุกอย่าให้ได้
04:01จดจำให้ได้ว่าเรารักกันมาก
04:03แค่ไหน
04:12พี่สัญญาะ
04:30ในสัญญาะของจำ
04:33ค่าคงจะเป็นได้เพียงนั่งอส
04:35ุรกายชั่วช้าสามัน และเห็นแ
04:38ก่ตัวกระมัง
04:41ค่ามีเคยคิดเช่นนั้นบอก ท่านช
04:44่วยเดียวเป็นคนรักของค่า
04:49และข้าเล่า เมื่อใดเจ้าจริง
04:53จากมองค่าเป็นคนรักของเจ้าบ
04:54้าง
04:57ท่านยอมรู้ดี ว่าค่าอยู่กั
05:01บท่านด้วยเหตุของใด
05:07อะไรเสีย เราจะต้องอยู่ด้วยกันตลอ
05:09ดการ
05:11จะอีกกี่สิบปี อีกร้อยปี ห
05:13รืออีกกี่พันปี
05:15จะต้องมีสักวันที่เจ้าจากร
05:18าคาได้
05:26หรือสักวันนี้
06:04แกต้องกลับ!
06:43อันนี้พันคตามคิดสิ
06:50มีแสงศูนย์
06:56ไม่บัว
06:59ไม่บัว
07:02ไม่บัว
07:03ไม่บัว
07:05ไม่บัว
07:06ท่านจับ
07:08โอ้ย ขอเท้าค่ะ
07:14ใช่บนี้คือออกจัง
07:40โอ้ย ขอเท้ามาหล่างมากไหมนี่
07:43โอ้ย ขอเท้ามาหล่างมากไหมนี่
07:48โอ้ย ขอเท้าเข้า
08:14ขอเท้า
08:16ให้เงิน
08:17วันนี่
08:17อุ้ย โอ้ย
08:18ฉันยังจะเห็นผีน่ะ
08:23ในชีวิตเมื่อเนี่ย ไม่จังหน
08:25้าส่วนสาดที่น่ะ
08:27ไป!
08:29ไปโปรแล้วเลย!
08:41ข้ามัน!
08:52ข้ามัน!
09:18ข้ามัน!
09:39เราหาว่างสีเลือดให้เยอะที่สุ
09:40ด แล้วเราคลับอายุทยากันเธอ
09:49กินคลับอายุทยากัน
09:52คลับอายุทยากัน
09:53ไป!
10:04ข้ามันข้า!
10:06ข้ามันข้า!
10:07อย่าข้า!
10:08ข้ามันข้า!
10:18ใครจะมีชา・พลับกัน
10:18โทษฉันเข้าข้างกูเสียงกว
10:29่ากับอะไร
10:31ว่านสีเลือน
10:32ต้องใช้มีเหล็กไหลทายที่รั
10:45บใจ
10:48- ไอ้ออกจัน นากยิ่นนี้ ขาวน
11:00ี้มึงไม่รอแน่
11:15จะให้เขารู้ว่าเรามาทีนี้ได้
11:27- เย้ม covered oh
11:32พอฉะนั้นเมืองก็ต้องอยู่กับ
11:36ความทนอมานกับพอ seemingly ah
11:38นี่ replacement
11:41ได้กันเล่house, ความ Эladım Attta.
11:45มันทำให้มึงเจ็บบวด...
11:46หรือทำให้มึงเหงาทรมานกัน
11:48Esperulate fonction
11:49ก็คือกลู
12:15อือ อยู่ไหนไป
12:16ออกกันจะออกไปได้ ออกไปให้เขาเห็
12:17นไม้ได้
12:19if ออกจารย์
12:21บอกเป็นอะไรไปเล่า
12:26มึงเจ็บปวดกันนั้นหรือ
12:30มึง Lenaมานกันนั้นหรือ
12:33เพราก็อะไรกันเล่า
12:35เพราะว่าความเป็นล스람าตาของ
12:36มึงยังไงเล่า
12:3724- Mitt
12:41อ่า...
12:44อ่า...
12:45อ่า...
12:48อ่า...
12:51ต่อให้มึงจะเป็นอำมาตะ หรื
12:53อต่อให้มึงจะไม่ตาย
12:55กูก็จะขันมึงเป็นชิ้น ๆ
12:57กูจะตามล่าข้ามึง กูจะข้า
12:59มึง
12:59ไม่ว่ามึงจะไปขนได้ แล้วกูจะที่
13:01กมึงเป็นชิ้น ๆ
13:03ดีไหมออกจารย์
13:04อ่า...
13:05อ่า...
13:06กูถามว่าดีหรือไม่
13:08อ่า...
13:17ไม่ตาย
13:23อะไรบ้าง
13:34อีกบัว
13:35อีกบัว
13:40อีกบัว
13:41เป็นชัยมึงหรือไม่
13:46อีกบัว
13:47ออกมาเสียดีๆ
13:53อีกบัว
13:57อีกบัว
14:09อีกบัว
14:18คุณส่งส่วน
14:23คุณส่งส่วน
14:26คุณส่งส่วน
14:50ขอบคุณครับ
15:09ที่ช่วยamelria
15:20มาก
15:23เคปภาพ
15:27เปล่ม ค่ะ
15:30föยกัน
15:31เวลัว
15:34땜 Morning
15:38field
16:08สุดท้ายทาง
16:23ไปไหนอ่ะ
16:35มากกี่มี
16:38ก็จะขึ้วกับมึง ไปตลอดชีว
16:39ิต
16:39มึงจะ adorable ขวาไปน่ards
16:40มาตาให้กับกูเชีย จุมพิศก
16:43
16:43ต้องเป็นเกี่ยงพูดเดียว ที่จะ
16:46ช่วยออกจันได้
17:06เราจะปล่อยให้คนอย่างพัควัดไปน
17:07ับมาตาไม่ได้
17:10โอ้
17:25ฉันยอมรู้ดีว่าค่าอยู่กั
17:27บท่านด้วยเห็นฟันใด
17:28ฮะ
17:40ฮะ
17:41ออกไป ถ้าอยากอยู่คนเดียว
17:50มึง ตุ่งยังไม่ตายเหรอ
18:01ใช่ ตุ่งยังไม่ตาย
18:03เป็นพวกกูคิดถูกมึงใจแท
18:05บขาดกับได้ด้อง
18:06จริงได้คืนจากความตายมาหาม
18:08ึง
18:11ละที่ เดียง ไม่
18:16ของมึงujuüyorกับใจให้กับเรีย
18:27
18:27ได้คิดแน่ วิ่งถูกอยู่กับ
18:31Shakes
18:31่ามdem
18:38มันมาตาให้กับกูเชีย จุมพ
18:40ิดกู
18:41ปล่อยกู
18:42- จุมพิดกู
18:42ปล่อยกู มึงปล่อยกู
18:47มันก็หิ่งไม่แล้วด้วยก็ห
18:48ยุดดิวะ
19:01หัว
19:04มึงหิ่งแล้ว
19:04มึง
19:05มึงจากจองร้างจองผ่านกูอะไรกั
19:07นนัก
19:09มึง
19:09มึง
19:09พันไม่ใช่บอร์
19:16มึง ตายเจ็บพัน
19:18ไม่
19:38อ่ะ
19:50อย่าข้าข้าเลยนะ
19:51ข้ามีไปแล้ว
19:53ที่ข้ากลับมาเพราะข้ารักเจ
19:55้า
19:58รักหรือ เดราชาญเยี่ยงมึง
20:01รู้จักความรักด้วยหรือ
20:07ข้าขอโทษ เจ้าเชื่อข้าเถิด
20:09ถ้าเกิดว่าเจ้าไว้ชีวิต
20:11ข้า ข้าสัญญา
20:13เพราะ ว่าข้าจะหลังเจ้าตล
20:15อดไป
20:19ไม่ยิ่มได้ เช่นนั้น จงอยู่เป็น
20:26ผีเป้ากราบนี้ไม่ช้น
20:48อ้าว อ้าว คุณ คุณ ให้กันช
20:58่วยนะคะ
20:59อ้าว ช่าว
21:02อ้าว อ้าว
21:15ไม่บ้า ไม่บ้า
21:18นี่น่ะหรือ หญิงสาวที่มี
21:20ผู้ชายยอมแรกชีวิตก็ช่วย
21:21เจ้า
21:29เจ้า
21:32เจ้ากลับมาทำไม
21:33ออกจัลไปods่างเจ้าในยุคของเจ
21:35้าแล้วไม่ใช่หรือ
21:37เจ้ากลับมากค่าค่า เป็นแน่
21:41ไม่ใช่นะคะ
21:43ฉันชื่อซโลชา
21:44ฉันมาจากอนาคตอีก 413 ปีkor east
21:47แล้วฉันก็อยากช่วยคุณแสงส
21:49ูญ
21:50ไม่สิ
21:51ฉันอยากช่วยให้ออกจัลลุดพณ
21:52นจากการ เป็นอ��ตาค่า
21:56ตัวค่ากำลังจากใต
21:58แต่ออกจัน มีชีวิตอยู่ต่อไป
22:02อีก สีร้อยกว่าปีเทียวหร
22:04ือ
22:11แม้นค่าตายไป ผิดของค่ายัง
22:16คงอยู่ในร่างของผู้ที่ค่ามอบ
22:18ความเป็นอำตาให้ตลอดกัน
22:21หามีสิ่งใด ทำรายผิดของค่า
22:23ได้ไหม
22:26ฉันถึงต้องการพิดของคุณ เพ
22:28ื่อไป quèพิดสัง
22:31ฉันขอร้องนะคะ เพียงแค่หยวด
22:34เดียว
22:36คุนน่าจะเข้าใจดีที่สุดBrSam
22:38ว่าการต้องอยู่อย่างโดดเดียวๆ
22:40ได้ ตลอดการมันท browmar 양 แค่ไหน
22:46ทำได้เพียงแค่มองการเวลา ผลต
22:49ราคคนที่รักจากไป ทีละคนทีล
22:51ะคน
22:53อยากจะตายก็ตายไม่ได้
23:00เช่นนั้น จงตอบข้ามา หน้าเพลาน
23:05ั้น
23:08ออกจันลืมเจ้าได้ ใช่หรือไม
23:11
23:17ออกจันยังรักปัวระวงอยู่เส
23:19มอค่ะ
23:26แม้เวลาจะผ่านไปกี่ร้อยปี
23:32ออกจันลืมก็ไม่เคยรักค่า
23:34เลย
23:36ข้าฉังงู้ขาวสุนย์ไกล
23:39คุณไม่ผิดเหรอค่ะ
23:42ไม่ว่าขายก็ยอมทำทุกอย่างเพ
23:44ื่อความรักกันทั้งนั้น
23:45ความรักงั้นหรือ
23:48ออกจันยังไม่เคยมีความสุข
23:50ตอมอยู่กับข้าเลย
23:52สิ่งนี้เรียกว่าความรักแล
23:53้ว
24:01นักเวลานี้มีเพียงสิ่งเดีย
24:05
24:07ที่ค่าจะทำให้คนที่ค่ารักได้
24:18อาจิงได้มาใส่พิดของข้า
24:26อาจิงได้มาใส่พิดของข้า
24:44อาจิงกว่ั้งต้องได้
24:48นักเวลา
24:49ความรักสนุนไป
24:52Challenger ผนความรักเวลา
25:00นักชิ้น บรักıyorlar
25:02ตัวเป็นตัวพลาด
25:03ไม่มีโดย
25:13แผนสูงของใจ
25:26รอดาที่ก็กิน
25:27บ้างอีก
25:27บ้างยิงให้กัน
25:27แช้าจะบ้างเช้า
25:29เช้าเป็นเทียงผู้เดียว
25:31ที่จะช่วยออกจันได้
25:34ได้โปรด
25:40ช่วยออกจันด้วย
25:45อย่าให้ออกจัน
25:47ต้องทุกธรมาณเยี่ยงค่า
25:54ออกธนไว้นะคะ
25:57ออกธนไว้ค่ะ
25:59ผักเป็นไปได้
26:03เจ้าช่วยออกจัน
26:07ในวันนี้ยิ่งดี
26:09เขาจะได้ไม่ต้องทุกธรมาณเยี่ย
26:12งค่าไปอีกหลายร้อยปี
26:16ไม่ต้องทุกธรมาณเยี่ยงค่ะ
26:17ไม่ต้องทุกธรมาณเยี่ยงค่ะ
26:29เยี่ยงค่ะ
26:31เยี่ยงค่ะ
26:40พ่อว่าใคร
26:45ท่านกินิออดทนไว้ กีestar
27:01ต้องใส่ต้องขาว
27:04ท่านนากินิอดทนไว้ขอรับ
27:06ขอรับทนไว้ขอรับ
27:07ข้าจะไปหาสมึงภัยมารักษา
27:09ท่าน
27:12ไม่ต้องดอก
27:14ถ้ากำลังจากตาย
27:16กระถูกแทงที่หัวใจ
27:20ท่านนากินิ
27:29ขันข้าตายไปแล้ว
27:31พิศของข้า
27:34ก็ยังคงอยู่
27:39เจ้าก็จะเป็นนำตับ
27:44จงออกจากกอบนี้ไป
27:48และไม่ต้องกลับมาอีก
27:53ท่านนากินิ
28:04ความตายไม่ได้นากลัวอย่างที่ค
28:07ิด
28:12หามีสิ่งใด
28:14เจ็บปวด
28:16และน่ากลวด
28:17เท่ากับการอยู่เป็นอำถะ
28:22และไม่เคยพบเจอรักแท้
28:50ท่านนากินิ
28:53ท่านนากินิขอรัก
28:56ท่านนากินิ
28:57ท่านนากินิ
29:22ถ้าฉันช่วยคุณตอนนี้คุณก
29:24็ไม่ต้องโดดเดียว และก็ทรมา
29:26ณอยู่คุณเดียว
29:27ถูกอย่างก็จะเปลี่ยนไป
29:29คุณจะไม่ได้ เจอบร sid แล้วเธอก็จะ
29:30ไม่ได้ย้อน เวลาไปอายุทยา
29:32ึก!esear วัย จันทีล่อย เด่นฟ้
29:36
29:51กลับกลับกลับ
30:21ออกจัน ในวันนี้ยิ่งดี เขาจ
30:26ักได้ไม่ต้องผลทุกธรมาณเยี่
30:28ยงค่าไปอีกหลายร้อยปี
30:31อย่างที่นาคินีว่า ถ้าฉัน
30:41ช่วยคุณตอนนี้ คุณก็ไม่ต้อง
30:44โดดเดียวแล้วก็ธรมาณอยู่คนเดี
30:46ยว
30:48ฉันจะเปลี่ยนาคตให้คุณเอง
30:51แต่นับจากนี้
30:56ชีวิตของค่าจะไม่มีจุดสิ
30:58้นสุด
30:58แต่ค่าจะใช้ชีวิตอยู่ต่อ
31:04ให้รอเจอกับไม่บ้อีกครับ
31:15ฉันไม่ใช่คนจัดยุกนี้ด้วยส
31:17าม
31:17ขึ้นมาจากปีสองพัน
31:19เข้าใจไหมเนี่ย
31:25เจ้ารู้อะไรคนของค่ากันนั้นดึง
31:27ก็ไม่รู้อะไรเยอะหรอก
31:31ค่า
31:35ค่าจะกลับมาเข้มแข็งได้อี
31:36กคราหรือไหม
31:37ไม่ต้องหัวหรอก
31:39คุณได้เจอรักแถ่แน่
31:42ข้าจักมอบกว่าใจให้ผู้บ
31:44ืนได้อีกกันนั้นดึง
31:48เพราะผมค้นพบสิ่งที่มีอำ
31:49นาดมากกว่าเวลาเนี่ยสิ่ง
31:52มันคือสิ่งใดหรือขอรั
31:53
31:56ความรักอย่างนั้น
31:59แม่บัว
32:02โอ้ฟัน
32:04ค่าจะขอตายเพียงลำพัง
32:07และเกิดใหม่ในชาติหน้า
32:10เพื่อรอพบเจ้าไม่บัว
32:19ค่าจะขอจดจำทุกช่วงเพลา
32:21ในยุคนี้
32:22ที่ค่าอยู่กับเจ้า
32:24และเกิดใหม่ในยุคแน่
32:27ออกตามหาเจ้าจนเจอ
32:28ไม่มีวันนั้น
32:32เรือรักฉันจะเป็นเพียงความ
32:35ฝัน
32:37ไม่มีวันนั้น
32:40วันที่ใจเต็มดวง
32:52ทุกอย่างที่เกิดขึ้นไปแล้ว
32:54เป็นไปตามโชคตากำหนด
32:56คุณอย่าพยายามแรกแซงหรือ
32:58เปลี่ยนตายก็ดีดีดีครับ
33:02ถ้าฉันช่วยคุณวันนี้
33:05ทุกอย่างก็จะเปลี่ยนไป
33:08คุณจะไม่ได้เจอบรวง
33:09และเธอก็จะไม่ได้ย้อนเวลาไปอยู่ท
33:12ยา
33:16ออกจันกับบรวงก็จะไม่ได้เจ
33:17อกัน
33:20พวกเขาก็ไม่เคยรักกัน
33:36และประวัติศาสตร์ของอายุท
33:37ยาก็จะเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย
33:39ทุกเหตุการณ์ก็จะไม่เคยเกิด
33:41เครื่องจริง
33:42ไม่บูอ่ะ
33:44เจ้ากลับมาแล้วหรือ
33:46พี่คิดถึงเจ้าหรือเกินไหม
33:47บูอ่ะ
33:54นี่เหรอโชคชะตาที่คุณใหม่
33:55ถึง
33:58โชคชะตาที่ทำให้คนสองคนที่อยู่
34:00กับคนละว่างเวลามาเจอกัน
34:03เราก็รักกัน
34:06มันคือประติหาร
34:09แล้วฉันจะไปขัดขวางโชคชะต
34:11าของคุณได้ไง
34:36เยอะ
34:38ช่วยด้วยขอรับ
34:40ช่วยด้วยขอรับ
34:41ข้าอยู่ทางนี้ขอรับ
34:44ช่วยด้วยขอรับ
34:47เยอะ
34:49ตอนนี้ขอรับ
34:51começouทางนี้ขอบคุณ
34:52ทางนี้ขอรับ
35:18สวัสดีที่สุดสุด
35:56น้องพี่ก็คิดว่าพี่ควรอยู่
35:57ที่นี่เหรอคะ
35:59พี่อยู่กับใครแล้วมีความสุข
36:02ก็ควรอยู่กับเขาที่นั่นหรื
36:04อเปล่าคะ
36:08พี่สาว
36:15พ่อหนูชื่อปานใช่ไหม
36:17ใช่ค่ะ หนูชื่อพิมพ์
36:21พี่จันหนูไม่ได้เหรอคะ
36:27อดีตส่งผลต่ออนาคต
36:29แต่บางครั้ง ออนาคตก็ส่งผลต
36:31่ออดีตเหมือนกัน
36:32ไว้อีบวลมาถึงเมื่อไหร่
36:34ฉันจะจัดสุดพรร้ายให้ชุด
36:36ใหญ่เลย
36:44เป็นฟ้า
36:49สรุปก็คือ
36:50พี่ไม่ใช่บวรวง
36:52แต่เป็นสโรชา
36:56พี่บวกลับชาดมาเกิดใช่ไหมคะ
37:00อืม
37:02อะไรกันเนี่ย หนูงงไปหมดแล้ว
37:08แล้ว...พ่อของน้องพิมพ์ไปไหน
37:11อ่ะ
37:14ไม่รู้เหมือนกันค่ะ
37:16คงจะอยู่สักคร่วงเวลาหนึ่งน
37:18ั้นล่ะ
37:18ถ้าอย่างนั้นพ่อพ่อน้องพิ
37:24มพ์กลับมา
37:26น้องพิมพ์ช่วยบอกให้พ่อข้
37:27ามเวลามาหาพี่ได้ไหม
37:29ในปี 2566
37:33วันเวลาและสถานที่
37:38เดี๋ยวพี่ชาเขียนให้
37:43หากคุณได้รับจดหมายนี้
37:45วันที่ 19 ตุลาคม 2566
37:48ฉันอยากขอร้องให้คุณช่วยมาห
37:50าฉันที่อโสกทีหาวสนะคะ
37:52จังหวัดอายุทยา จากสโรชา
37:59นี่มันลายมือของฉันนี่
38:01ใช่
38:02ฉันข้อย้องเวลาได้เหรอคะ
38:03ใช่ไง
38:05คนที่เขียนจดหมายฉันแบบนี้ฝ
38:07ากไว้ให้กับลูกผมสมัยอายุ
38:08ทยานะ
38:09คือคนที่ได้กลับไป
38:12คุณ
38:30วันนั้นมีอะไรหรือเปล่าคะ
38:35พี่บอกอะไรมากไม่ได้หรอก
38:38เพียงแค่ว่ามันเป็นวันที่
38:39สำคัญมาก
38:41ที่จะทำให้เหตุการณ์ทุกอย่าง
38:43มัน
38:45เป็นไปตามทางของมัน
38:49พูดอะไรกันคะเนี้ย
38:50พิมม์ไม่เห็นเข้าใจเลย
38:54เวลามันสิงที่มหาสัจรรรษ
38:56มากเลยนะ
38:58อดีตส่งผลตออนาคต
39:01แต่บางครั้ง
39:02อนาคตก็ส่งผลตออดีตเหมื
39:04อนกัน
39:10เดี๋ยวค่ะพี่สาว อีกสักพ
39:12ักกว่าประตูการเมนลายจะเปิด
39:14อีกครั้ง
39:15ระหว่างนั้นพี่มาพักบ้านพิม
39:17พ์ก่อนก็ได้ค่ะ
39:35รอฉันหน่อยนะคุณแสงศูนย์
39:38ฉันจะกลับไปช่วยคุณเอง
39:46นองพิมพ์
40:17ผ่านไปแค่เดินเดียวเองอ่ะ
40:21อีกตั้งสามเดินกว่าจะถึงส
40:22ุรยุปราคาอีกครั้ง
40:24ค่ะ ถ้าเป็นไปตามที่พ่อของพ
40:27ิมพ์คำนวนไว้นะคะ
40:39คุณแสงศูนย์
40:55พี่สาวไม่ต้องกังวลไปนะคะ
40:58พ่อบอกพิมพ์เสมอว่าเวลามั
41:02กเลือกคนที่มันรับใช้
41:05พิมพ์เชื่อว่าเวลาต้องอยู่ข
41:07้างคนดีๆแบบพี่สาวแน่ๆค่
41:09
41:23คุณแสงศูนย์
41:26ขอให้คุณอย่าเป็นอะไรเลยนะ
41:48มัสโรชาพี่ไปเร็ว
41:50ไม่มีเวลาแล้ว
41:55ไม่มีเวลาแล้ว
42:12เวลาแล้ว
42:30โอ้ย!
42:39จับมันขึ้นมา
42:42มา
42:51รอแป๊บหนึ่งนะพี่จัน
42:54ไว้อี่บัวมาถึงเมื่อไหร่
42:56ฉันจะจัดสุดให้ชุดใหญ่เลย
42:59พี่จะทำอะไร
43:02จะทำอะไรหรอ
43:05เดี๋ยวมึงก็รู้
43:08ว่าดาบของมึงเนี่ยจะต้องเก
43:10ื้อเลือดไขบ้าง
43:13แต่ว่าวันนี้
43:15ฉันจำเป็นจะต้องได้หินสีล
43:17าจันชา
43:19ส่วนแก
43:22ก็รอชมคนลักตายไปต่อหน้าต
43:24่อตาได้เลย
43:29กูบอกได้เลยนะ
43:31ว่าวันนี้กูจัดสัพพย์มึ
43:33งยังหนักเลย
43:34เอาให้สมกับที่มึงเป็นพี่ช
43:36ายสวทธิทรักของกูเลยนะพี่จั
43:37
43:45มึง
43:46คนอย่างพวกแก
43:54ไม่น่าได้กลับมาเกิดใหม่เลยนะ
43:58น่าจะตกนันลกไว้ชั่วกลั
44:00บชั่วกัน
44:01เอาสิ
44:02มึงก็ส่งกูไปลองนันลกสิ
44:05อ้า...
44:06แต่ครั้งนี้กูว่ามึงคงจะทำยาก
44:08หน่อยนะพี่จัน
44:50สำลับบนดำเนี่ย
44:52รวงพ่อช่วยสอนวิชาให้ค่า
44:54ได้หรือไม่ขอรับ
44:54ต้องฝึกษ้นเป็นเพราดาล
44:57ค่ามีเวลาทรมเทขอรับ
44:59บ้าว...
45:01กัด...มันพ่อเม全ละอีบุ่ว
45:04ขี้น่umuไม่อยู่ ขี้กูต้งต้องต
45:06าม
45:06จากต้องตายแล้วเกิดให้อีกฤิ
45:08ชาติ
45:08กูจะก็ตามค่าพวกมึง
45:13พ่อขอรับสิ่งเด็กร้องขอ
45:15รับรุพ่อ
45:16แบบคนนี้คงอยากเกิดในโลคนี้
45:19เป็นหน้า
45:20มีเพียงวิทย์เดียว
45:23เขาเป็นอมรตาดนี้เนอะ ก็รู้
45:24จักความเก็บปุตร
45:26ชาก็รู้เนอะว่านาต้องการอะไรอ่
45:28
45:29มันยังมีคนที่เจ็บเป็นแล้วก
45:31็ตายได้อยู่นี่เนอะ
45:32Surprise
46:03เจ็บที่เจ็บที่เจ็บเจ็บที่นี่
46:08ยังมีคนที่สุดน้ำ