• 8 months ago

Category

📺
TV
Transcript
00:00:00เมื่อแม่มารีไปอยู่จวนหลวงอ
00:00:02ิน
00:00:02ค้นหาร่างศujeสำคัญมาให้ค่า
00:00:05นี่คือตัวอย่างสนcopl
00:00:06ลักบนนางศ Physical ที่ค่าต้องการ
00:00:08ท่านจะใช้ค่าโทรยศหลงอิน
00:00:10มาลีเนิ้ว
00:00:11เอาแม่บุภา
00:00:13ห Lunch อร์ druk ของพ่อ Finn
00:00:15นังSen transparency คือต้นเหตุทธ
00:00:17ที่ทำให้พ่ออิน
00:00:18ไม่อยากแต่งงานกับแม่บุภา
00:00:20ไ sigดุไม้
00:00:21วิชาซ์ ให้มันอยู่จstanding alegria ไม่ได
00:00:23ล่ะ
00:00:24ตายแล้ว ตาย
00:00:25ตาย-ตายดูสิดู
00:00:26ลูกอยากเขานะครับ ย่าแม่
00:00:28- จับสำรับเร็ว!
00:00:29เดี๋ยวเดี๋ยวเดี๋ยว
00:00:30ข้าจะกินที่ห้องทำงานค่ะ
00:00:31กินที่ห้อกลายนี้เถิด
00:00:33รูปนướนทำงานว่าสุดของ
00:00:34ลูกเป็นตาม แม่มากดีมากหับ
00:00:36อุที
00:00:36- ฮะ?!
00:00:37แค่ 7 วัน
00:00:38หากมึงยังหาบานชีไม่ได้
00:00:40มึงจะให้ยีอิน
00:00:41- หรือจีนหุ้ยตายก่อน
00:00:42แม่มารี
00:00:43แม่ทำงานมาทั้งวัน แม่คงจะห
00:00:45ิวเข้ามากใช่หรือไม่
00:00:47ว่าค่าจะออกไปคุยกับยาแม
00:00:48่ แม่มารี่จะได้ขึ้นเข้าด้วย
00:00:50สบายใจ
00:01:13หาว่าอยู่ในที่เคยเจอ โอ้ดว
00:01:18งใจ
00:01:19ยังฝันอยู่ในฝัน กลิ่นหอ
00:01:23มนั้น ไม่เคยจำไป
00:01:30จากดวงใจ
00:01:38ทรัมเพื่อประนินาหา แม่เวล
00:01:42าได้ลวมไป
00:01:44มีรักยังเก็บไว้ เพื่อรอเธ
00:01:49อ นั้นย้อนขึ้นมา
00:01:56กอดฉันไว้
00:02:02ยังคงเก็บรักไว้ ในดวงใ
00:02:07จ
00:02:08ก่อนหอมที่เธอฝากไว้ ยังไม่
00:02:13ค่ายเธอ
00:02:14ยังจำดีดีจังแม่เธอ ผ่าน
00:02:19เวลา
00:02:21ยังคงเธอรอให้เธอ หวนขันป
00:02:26ลับมา
00:02:41คุณหนูคิดว่าคุณหลงลงไป
00:02:43หุ่งข้าว ย่างปลาวิกินเ
00:02:44องจริง
00:02:48บ่าว่าต้องเป็นพ่อนังมาลี
00:02:50แน่ๆ คนหนูไม่คุณยอมนะเจ้าคะ
00:02:53เรามาที่นี่ ในฐานะคุมั่นคุหมาย
00:02:55เราจะไม่ยอมให้ผู้หญิงที่ไม่ม
00:02:57ีหัวนอนไปตีนมาหักหน้าแบบ
00:02:59นี้ไม่ได้นะเจ้าคะ
00:03:03กูว่า กูไปดูลูกกูดีกว่
00:03:06า เดี๋ยวเป็นลมเป็นแรงไป
00:03:10ไม่ต้องไปแล้วขอรับ ยาแม่
00:03:14แม่
00:03:15แม่ว่าจะไปหาอยู่
00:03:21กินข้าวอิ่มแล้วหรือลู
00:03:23ก
00:03:24ขอรับ
00:03:25อิงแห่น ไปเก็บสำรับสิ
00:03:27ไม่ต้อง ไม่ต้อง ไม่ต้อง
00:03:38จะมาอ่านนั้นสื้อธรรมมะก่
00:03:40อนน้อนให้ยาแม่มาธังนะขอรั
00:03:42บ
00:03:45คุณหลวงแล้วคุณ launched
00:03:51คุณหลวงหิวข้าวคุณหลว
00:03:52งก็ไม่บอกเบาบ่าจะได้ไปทำให้
00:03:54เบาละดนเนตเลย
00:03:57ข้าก็แค่อยshowไปเดินดูสวนดอก
00:03:59ไม้
00:03:59พอเห็นครัวก็เลยอย่าทำอาหารสั
00:04:01กหน่อย
00:04:02โหุย Даนอนวันผ่านปีไม่เคยเห
00:04:04็นคุณหลวง
00:04:05ไปทำกับคร่าวที่ครัวไฟเลย
00:04:07แล้วก็ไม่เคยเห็นคุณห่วงเดิ
00:04:09น
00:04:09ไปหาดอกไม้ inflamโขณคนีidden
00:04:11งั้นคราหน้า ข้าจะขออนุญาตป
00:04:12้าแฟงก่อน
00:04:14อุ๊ย he lengths
00:04:15บอกไม่ได้หมายความไม่อย่างงานเจ้
00:04:16าค่ะ
00:04:17เอ๋าร่ะ
00:04:18แม่ได้าเหตุนางแฟง มันไปหล
00:04:20ายยกแล้ว
00:04:21พ่ออินอย่ามาเอาความอีก
00:04:23เดี๋ยวตัวมันก็แห้งเพรา
00:04:24ะน้ําตาออกหมดตัวร่ около
00:04:27เพราะอินกินข้าวอิ่มแล้
00:04:28วไปนอนส ruled
00:04:30ขอรับย่ะแม่
00:04:36แม่มอรีกลับไปแล้ว
00:04:48ก็حงจะอิ่มแล้วก็กลับไปแล้
00:04:49วครับ
00:04:50สำหรับก็เก็บไปแล้วด้วย
00:04:52ไอ้เพิ่ง
00:04:53ขอรับ
00:04:54มึงกลับไปนอนเถอะ
00:04:55ขอแล้ว
00:05:04ที่สุด
00:05:23เจ้าของเองก็อยู่กับข้าแล้ว
00:05:24นะ
00:05:40เจ้าคุณพ่อเจ้าขา
00:05:43มารีคิดถึงเจ้าคุณพ่อ
00:05:48มารีขอกลาบพระ
00:05:51และอาราธนาสิ่งสักษิททั้
00:05:53งหลาย
00:05:55ขอจงช่วยปกป้องคุ้มครองเจ้
00:05:57าคุณพ่อ
00:06:01จากสัตรูรอบกายในนาขณะน
00:06:03ี้
00:06:05ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง
00:06:08และมีชีวิตอยู่ที่ดี
00:06:12จนกว่าเราจะได้พบกันอีกครั้
00:06:14งนะเจ้าค่ะ
00:06:16ขยับคุณพ่อ
00:06:17เจ้าคุณพ่อ
00:06:20เจ้าคุณพ่อ
00:06:22มาร้乙
00:07:02ที่พวก พวกเราอะไรของพวกน่ะ
00:07:06คุณหญิงทัพทิมพ์สั่งกู
00:07:07ว่า ห้ามให้ใครมายุ่งกับบ้
00:07:09อยาของท่านเจ้าคุณเด็ดคาด
00:07:14กูกับชุมต้อมยา เมื่องเอาอะไร
00:07:17ใส่ลงไปในม่อยา
00:07:20กูแค่เปิดฟาร์ดูใจๆ กูเห็
00:07:22นตาย จะไม่เฟ้องหุ่นหญิง
00:07:28ปุ๊คเกิดสี่พายจะหา ทีพองมั
00:07:36นเอาของ
00:07:41หมอยา!
00:07:42ร้อนร้อนรดใจกุ
00:07:44หมอ legit!
00:07:45aint!
00:07:49มั้ไม่ได้ตั้งใจจ้ะประ
00:07:51ไม่ตั้งใจ
00:07:55ไม่รู้ว่าอี้พองมันเอาไรใส่
00:07:58ลงไปนี่บ้อนี้ เจ้าประ
00:08:00อี้พอง
00:08:04มันใส่ร้ายมึง
00:08:06มึงจัดการมัน
00:08:07ได้เจ้าข้า
00:08:09มีเรื่องอันใดไม่สีทาย
00:08:11อีมวนนะสิเจ้าข้า
00:08:13เอายาร้อนร้อน สาดใส่อีชัน
00:08:16มวน
00:08:17ทำไมทำแบบนั้น
00:08:20อีชันแค่ขอดูยาต้มในม
00:08:23่อหน่อยเดียว
00:08:25มันก็ไม่ให้ดูอันใด
00:08:27ถ้าเหมือนอีชันเป็นคนอื่น
00:08:30ค่าเป็นคนสั่งมวนเอง
00:08:32แต่อีชันเป็นคนตามหมอหลวงมา
00:08:34นะเจ้าข้า
00:08:36แล้วยานี่
00:08:37แต่ข้าเป็นคนดูแลเจ้าคุณพี่
00:08:39เราแบ่งหน้าที่กันแล้ว
00:08:41เรื่องต้ม 150 เป็นหน้าลี่ของข้า
00:08:42จัดการ
00:08:45เจ้าคุณพี่แค่ป่วย
00:08:48แม่ศร통ัยเผาเพิ่มสั่งการเบ
00:08:50่าของตัวเอง
00:08:51ให้ทำหนู่นทำนีบนจวนข้า
00:08:53แต่อิมว้อนมันเป็นใคร
00:08:55จะเอาอะไรกับมันนักหน้า
00:08:58อิห just smells good
00:09:01ใครเลือนเล็กจะให้มาตบตีอิมว
00:09:03้อน
00:09:04ไม่ได้
00:09:11อีหมวนมันเป็นบ่าของค่า
00:09:15มันคนและฉันกัน
00:09:19แต่อีชันเสียดายยา
00:09:21ยาที่แม่สีใครแส่งชนอย่าง
00:09:24นั้นเหรอ
00:09:30อีชันโมโหเพราะเป็นห่วง
00:09:32เจ้าคุณพี่
00:09:33มันก็เป็นแค่อรมชัววูป
00:09:36อีชันขออภัยที่ทำให้คุณพ
00:09:39ี่ไม่สบายใจ
00:09:41เรื่องอย่าให้เป็นหน้าที่ของค่
00:09:43า
00:09:45หมวน
00:09:46เจ้าค่ะ
00:09:48ให้บรวงจัดยามาให้ใหม่
00:09:51แล้วเอาอย่าไปต้มที่หอนั้นส
00:09:53ึง
00:09:54หน้าห้องเจ้าคุณพี่
00:09:57เจ้าค่ะ
00:10:05เจ้าคุณพี่
00:10:15งั้น..
00:10:19อ้อ!
00:10:20เจ้าค้า!
00:10:20แค่นี้ก็ทำให้มันจับได้
00:10:23อ้อ! แค่นี้ก็กินมุ่งกิน
00:10:28มากไม่ได้แล้วเจ้าค้า
00:10:32เฮ้ย!
00:10:34ถ้าคุณไม่เข้าไปแก้ไข
00:10:36มึงกับคุณ
00:10:36ได้รองติตรวนจำคุกแน่
00:10:40มึงคอยตามดู
00:10:41คุณอิมวลไว้
00:10:43อย่าให้มันแพงปลายเรื่องนี้ ให
00:10:44้ใครรู้เด็ดขาบ
00:10:46จ๊ะค่ะ
00:10:49คุณสีพรายกลับ творร lingerie
00:10:51ถ้าคุณสีพรายบ่อยให้มันส
00:10:53งสัย
00:10:54และมีอำนาจบนจูนเช่งนี้ไป
00:10:55เรื่อยๆ
00:10:58ข้าว่า...
00:10:59สักวันความจะแตก Promise
00:11:03เมื่อมันตรากาศวังจะรับดี
00:11:05ชอบเรื่องหญา
00:11:07ข้าก็จะยอนกลมัน
00:11:09ข้าจะทำให้อาการของท่านเจ้าคุ
00:11:11ณสุดหล่งเร็วที่สุด
00:11:13แล้วใส่ความว่ามันเป็นคนทำ
00:11:17คราวนี้มันจะหมดอำนาจ
00:11:19แล้วข้าก็จะได้ขึ้นไปนั่งบร
00:11:23รชาการบนจวรเอง
00:11:57มันไปแล้ว มันไปแล้ว มันไปแล้
00:12:00ว
00:12:02กูบอกแล้วว่ามันยังไง มัน
00:12:05ก็ทนกูไม่ได้ดอก
00:12:07นี่เห็นไหม คอให้มันไปแล้ว ไปร
00:12:10ับ
00:12:11แล้วก็เย็กกลับไปหยิบที่นี่
00:12:12ชาตินี้อีกเลย
00:12:16ให้ค่าแบวของใช้แม่มารี ที่
00:12:18ลงรับชำลาวจีนหุ้ยก็ได
00:12:19้
00:12:19ไม่ต้องลำบากไปเอง
00:12:21คุณหลวงกำชับนักหนา ไม่ให
00:12:23้แม่มารีไปที่นั่นอีก
00:12:26ของใช้จุกๆของผู้หญิงนะจ๊ะ
00:12:28ค่าแบวเองจะดีกว่า
00:12:29แม่มารีไม่ต้องเกลงใจ ไว้ด
00:12:31้วยกันก็ได้
00:12:31ไม่ได้
00:12:33พี่เพิ่มเป็นค่าในรัชการข
00:12:35องคุณหลวง
00:12:36ถ้าคุณหลวงเรียกหาพี่เราไม
00:12:38่เจอ จะเป็นเรื่องเอานะจ๊ะ
00:12:40ไม่เป็นนั้นได้ เดี๋ยวค่าไปบอก
00:12:41คุณหลวงก่อน
00:12:43ค่าจะรีบไปรีบกลับ ภากพี่เพ
00:12:45ิ่มบอกคุณหลวงได้นะจ๊ะ
00:12:46แม่มารี แม่มารี
00:12:52เฮ้
00:12:54ว่าไงน่ายเพื่อน แม่มารีกลั
00:12:56บไปลงรับฉันเรารึ
00:12:58ขอนะ
00:13:19กู้หลวงเก็กนะ
00:13:20คุณหญิงเตรียมจังหันให้
00:13:21คุณหลวงไปวัดกับกุ่นหล
00:13:23วงกันภูฟатов
00:13:23แต่คุณลวงเรี่ยงจะไปตามหาแม
00:13:25่มารีฉันนี้จะไม่ ocas link
00:13:26cro utiliz
00:13:27Portugal
00:13:27จอยเป็นความผิดผมจะงานกับผม
00:13:30ถ้าซfriendly
00:13:31ก็ไม่ต้องอยู่ไหนห่วงไปตาม
00:13:34ผมร pem WhisBig
00:13:34แม่มารีคนicle
00:13:35แม่มารีเยอะค coment
00:13:36ไปที่ไหนผู้ห convergence
00:13:38โดย เชพ lands
00:13:39ไปที่โรงแล้วชำเรา ห้ามเด็กกา
00:13:41ศ
00:13:42นึงออกเดือสิ เอแหวน รออัน
00:13:44ได้
00:13:45ขอรับ
00:13:52แม่มารีเพิ่งกลับไปเมื่อครู่
00:13:55ข้าดกับคุณหลวงนิดเดีย
00:13:56วเองเหรอ ขอรับ
00:14:05ใช่เจ้าค่ะ
00:14:07มาแล้วกลับไปแล้วเจ้าค่ะ
00:14:09แม่มารี มาเอาอะไรไปบ้างหรือ
00:14:14ก็...
00:14:18พวกดอกไม้แห้งสำหรับทำเครื่
00:14:19องหอมนะเจ้าค่ะ
00:14:21แม่มารีบอกว่าที่บ้านคุณห
00:14:23ลวงไม่มี
00:14:24แม่มารีถือการทำเครื่องหอมเป็
00:14:26นการผ่อนคลาย
00:14:27ห้ามนางไม่ได้ดอกหนา
00:14:35แม่มารีไม่ได้มาลงรับชำเราก
00:14:38ังนั้นหรือ
00:14:39คุณหลวง
00:14:41จริน หุ้ incompetent. แป่อิ่มาต่อ
00:14:42จะไม่รู้ ว่าแม่มารีมาเอาอะไรก็
00:14:44ได้ขอรับ
00:14:45แม่มารีบอก компании ผม Exercisch อดค過ดลับ
00:14:46ให้생HI Siei
00:14:46syatumara. แม่มารีมาเอา entrevhi siei
00:14:47strawberry, ส panels drone
00:14:48พม โ
00:14:49แล้ว ฝาก printer Garren's
00:15:08ไม่ได้เลย
00:15:51เฮ้า อย่าให้พี่กินยานี้อีกเลย
00:15:54ยิ่งกิน มันยิ่งไม่มีแร
00:15:56ง
00:16:00ยานี้เป็นยาจากหมอหลวนในวั
00:16:02งใช่นะเจ้าคะ
00:16:03ถ้าไม่เพยงยามกินไม่ได้จะหาย
00:16:06หรือแม่สีพัยก็จะมาโทษอ
00:16:08ีกฉันอีก
00:16:09ว่าดูแลเจ้าคุณพี่ไม่ดีถึ
00:16:12งไม่หายสิที
00:16:14พี่รู้ตัวพี่เองดี
00:16:16พี่มีเป็นอันใดมากดอก
00:16:20งดบ้างเผิด
00:16:22อย่าฟังสีพัยมาก
00:16:26ถ้าฉันนั้น
00:16:29ลองรถอย่าดูสักสามสีมื้อ
00:16:30ดีหรือไหมเจ้าคะ
00:16:33แต่ถ้าอาการสุดโลน
00:16:35เจ้าคุณพี่ต้องกินยาต่อนะ
00:16:36เจ้าคะ
00:16:43คุณหญิง
00:16:45คุณหญิงว่า
00:16:46แม่มารียังมีชีวิตอยู่หร
00:16:48ือไหม
00:16:50ทำไมวันนี้จุดจุ
00:16:52ถ้าคุณพี่ถามถึงแม่มารีนะ
00:16:54เจ้าคะ
00:16:56พี่ฝันถึงแม่มารี
00:17:03พี่ฉันก็โสดมนขอพอล
00:17:06ขอให้แม่บุงงากับแม่มารี
00:17:08กลับมาเร็วๆ ทุกวัน
00:17:13คุณพี่ปล่อยวางบ้างแล้วเจ้า
00:17:15คะ
00:17:17เฮ้ลานี้ต้องรักษาตัวให้หาย
00:17:19ก่อน
00:17:33คุณหญิงเจ้าคะ
00:17:35ดูแลท่านเจ้าคุณทั้งเช้าทั้
00:17:36งเย็น
00:17:38มาเดี๋ยวก็จะป่วยไปอีกคนนะเจ้า
00:17:39คะ
00:17:41คุณสีไผ่นี่ก็กะไร
00:17:43แทนที่จะมาผัดเปลี่ยนเฝ้าท่
00:17:45านเจ้าคุณบ้าง
00:17:47มาสี่ไปก็ช่วยอาศาคดูแลบาว
00:17:48ทุกวนแทนค้าแล้ว
00:17:51ช่วยดูหรือจะยิดอํานาจกระ
00:17:53แน่เจ้าคะ
00:17:54อย่าพูดเรื่องไม่เป็นเรื่องอีก
00:17:56ข้าไม่อยากให้เจ้าคนพี่เป็นกั
00:17:57งวล
00:17:58เจ้าคะ
00:17:59ขอให้เจ้าคนพี่อักรรสดีกล
00:18:01ิ่น
00:18:04เรื่องอืนค � بแล้ว encima
00:18:05เจ้าคะ
00:18:06เจ้าค่ะ
00:18:17สวัสดีที่ไล่
00:18:48เผ็นไป เราวังนะเว้ย อย่าให้ของค
00:18:51ุณสีพัยเสียหาย
00:18:53ไม่งั้นกูหวดให้หลังลายแน
00:18:55่
00:18:57เพราะต่อไปนี้ คุณสีพัยจะข
00:19:00ึ้นว่าอยู่บนจวน
00:19:01มาเป็นเจ้านายดูแลบ่าวทั้งหมด
00:19:03โดยให้สิตกู ควบคุมดูแลแต
00:19:06่เพียงผู้เดียว
00:19:15โดยอะไร คุณสิ
00:19:22กูถามว่าคุณสาย
00:19:26ฉันเอง
00:19:30ไอ้ควัน
00:19:33มึงมีหน้าที่ฟ้าเบาที่เทีย
00:19:35งนา
00:19:36เห็นได้มึงมากแถวนี้
00:19:38ฉันก็มารับงาน
00:19:40คือนระโมมมิการใดสั่ง
00:19:44ฉันผิดด้วย
00:19:49ผิด
00:19:51ถ้ากูไม่ให้ใครไปตามมึง
00:19:53มึงก็ไม่ควรเข้ามาจนกว่า
00:19:55จะเสร็จงาน
00:19:57วันก่อนมีคนรอบเข้าจวร
00:19:59คุณสีไพลไม่ไว้ใจใครทั้ง
00:20:01นั้น
00:20:02ฉะนั้น มึงควรที่จะอยู่เทียง
00:20:05นานว่ะ
00:20:07ใหญ่โตเสร็จเหลือเกิน นาชธ
00:20:10เข็มมวดเฉพาะบ่าวไพ้ของน
00:20:12าชธเธอ
00:20:13ฉัน ไอ้ขวัน บ่าวรับใช้ท
00:20:17่านเจ้าคุ้นกับคุณหญิงท
00:20:18ับทิม
00:20:19ฉันจะมาเดินเท่านี้ ก็ไม่ใช่เลื
00:20:21อกของนาชธ
00:20:22จริงหรือไม่
00:20:25มึงพระต่อปากต่อคำคุณ
00:20:28คำสั่งคือคำสั่ง
00:20:31หรือมึงอยากจะขัดคำสั่งฮะ
00:20:33อันนี้ก็ยำ
00:20:39มึงดูมิดทินแคลนกูนะ
00:20:54นาชธ
00:20:56อย่าได้มาบาดหมากันด้วยเรื่อง
00:20:57ไม่เป็นเรื่องเลย
00:20:59ฉันไม่ได้อยากขึ้นชื่อว่า
00:21:01ไม่เขารบผู้หลักผู้ใหญ่
00:21:04งั้น
00:21:05ฉันไปทำงานที่เขียงน้ำเหมือน
00:21:06ว่าชธบอกก็ได้
00:21:12มองหาพระสายกันอะไรวะ
00:21:14มีอะไรที่ทำก็ทำไป
00:21:16อย่างจัดว่าครับ
00:21:18แต่มีของให้ขนอีกของ
00:21:34คุณหนูมานี้
00:21:36คุณหนูมานี้ขอรับ
00:21:48คุณหนูมารีจำฉันได้
00:21:53ฉันดีใจเหลือเกิน
00:21:55หาท่านเจ้าคุณท่านรู้ว่า
00:21:57คุณหนูมารีกลับมา
00:21:59ท่านต้องอาการดีขึ้นเป็นแน
00:22:00่
00:22:04ที่จวนนี้มีเรื่องอันใด
00:22:06เจ้าคุณท่านไม่สบาย
00:22:12เจ้าคุณพ่อไม่สบาย
00:22:13เจ้าคุณพ่อไม่สบาย
00:22:16เจ้าคุณพ่อไม่สบาย
00:22:16เจ้าคุณพ่อล้มป่วยเป็นโล
00:22:17กอันใด
00:22:19ฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นโลกอั
00:22:20นใด
00:22:21แต่เจ้าคุณท่านล้มหมอนนอนเสื
00:22:23อ
00:22:24มาตั้งแต่คุณหนูหายไป
00:22:27เจ้าคุณขนอันนั้นเชียวหรื
00:22:28อ
00:22:29ตั้งแต่คุณบุงงา แล้วคุณน
00:22:31ูหนีไป
00:22:32เจ้าคุณท่าน พยายามให้คุณบุ
00:22:34งงา พาคุณนูกลับมา
00:22:36จนร่างกายสุศมลงให้เรื่อย
00:22:45แม่ของฉันตายแล้วขวัน
00:22:50เรื่องที่เกิดขึ้น เป็นแผนชั่
00:22:53วของแม่สิพัยกับไอ้ชด
00:22:58ฉันอยากมาตามหาความเป็นทำให้ก
00:22:59ับคุณแม่
00:23:01เปิดตรวงแผนชั่วของแม่สอง
00:23:02คน
00:23:06ตั้งแต่คุณหนูรักรอบเข้ามา
00:23:07วันนั้น
00:23:08คุณสี่พัยเลยถึงโอกาสอยYicum
00:23:10Nunt
00:23:10เรื่องทั้งหมด
00:23:12เราให้นัตชด พωบคุมบ่าไข้
00:23:14บนเรือน
00:23:15เข้าจงได้โห่ หังเช่น McCompetual
00:23:20ยิ่งเป็นเช่นนี้ ฉันนี้เป็นห่
00:23:22วนเจ้าคุณพ่อ
00:23:23- ฉันพ่อไม่ควมรู้เรื่องยายอย
00:23:27ู่นระขัน if not.
00:23:28น่าจะหาฮังรักษาเจ้าคุณ
00:23:29พ่อได้,
00:23:31ฉันอยากเจอเจ้าคุณพ่อ.
00:23:33ความช่วยฉันได้รึไหม?
00:23:35- ไม่ได้หนาขอรับ,
00:23:37ถ้าคุณหนูขึ้นไปตอนนี้,
00:23:39มันต้องจับได้นะ.
00:23:47ผู้ง่ารำไป,
00:23:49หลับไปให้เจ้าคุณพ่อดี.
00:23:51บอกท่านว่าฉันยังมีชีวิ
00:23:52ตอยู่
00:23:54ขอรับ
00:23:56เช่นนั้น คุณหนูต้องแอดอยู่ทาง
00:23:58นี้ก่อน แค่รับ
00:23:59แล้วฉันจะรีบลงมา
00:24:01ระวังตัวด้วยนั้น แล้วขอรั
00:24:03บ
00:24:03ถ้าคุณพี่กินแค่สองสำคั
00:24:10บเอง
00:24:12กิดอีกสำคับนะจ้าคะ
00:24:17มวลเอายาไปเททิ้งก่อนนะเจ้า
00:24:19ค้า
00:24:20เดี๋ยวคุณสีพายกลับมา มวล
00:24:22ไม่อยากมีปัญหาเจ้าค่า
00:24:23ปฏทนหน่อยเธอมวล ผู้ได้อยากใหญ
00:24:26่ ก็ปล่อยให้เขาใหญ่ไปก่อน
00:24:30แค่แค่ลอเพลาท่าน่ะ
00:24:32เจ้าค่า
00:24:35มวล
00:24:39มีอันนี้ฉันชุดไหมเจ้า
00:24:41ถ้ากลัวนะ ก็ให้ไอ้ขวันเอ
00:24:43ากากยาไปทิ้งให้ก็แล้วกัน
00:24:50ฝากไอ้ขวันดูท่านชุดคุณ
00:24:52ไปกอง เราไปกินค่าก่อนเธอ
00:24:55เจ้าค่ะ
00:25:00ข้าฝากเอ๊กเอากากยาพวกเนี้ยไป
00:25:03ฟังดินให้หมดเลยนะ
00:25:05แต่อย่าให้เบ่าภายของคุณสีพ
00:25:07ายเห็นเป็นเด็ดขาด
00:25:08ข้าคิดเกียดกัดเข้ามา
00:25:11ได้จ้ะ
00:25:15เจ้าคุณท่านขอรับ
00:25:19ขอรับ
00:25:40มาทำเครื่องหอบกันที่นี่เอง
00:25:42แม่มารีปุ่งน้ำอบรู้ตัว
00:25:43เองเลยนะเช้าค้า
00:25:45กลิ่นนี้เองที่ทำให้พี่เดินตาม
00:25:47มาตั้งแต่ท่าน้ำ
00:25:50แม่มารี
00:25:52แม่มารีรูกค่ะ
00:25:54ค่าจะกลิ่นได้
00:25:55ใช่ขอรับ
00:25:57แต่ คุณหนูยังมีชีวิตอยู่ั
00:25:58งกระรับ
00:25:59ให้ะ� translated estab rhin participated
00:26:02มาให้เจอกจาก처ณกระรับ
00:26:07แม่μะรี่ยังไม่ได้
00:26:09แล้ว และแม่มะรี่อยู่ใน
00:26:10อยากอื่นไปกระรับ
00:26:13เอาประ Deswegen!
00:26:15ๆ ตอนเกิดไปเร็ว!
00:26:18cola
00:26:19เจ triggering Hagrid
00:26:38จ Educator ทำให้พวกนาน
00:26:41ในมียังู่คว разные
00:26:45ในมีรู้สิ
00:26:54เห็นมีพวัน
00:26:57เดี๋ยวอ่ะ!
00:27:16ฉันเอง
00:27:17หวัน!
00:27:25เกือบไปแล้วมะละคุณหนู
00:27:29นี่คือกากยาที่ต้องไม่ท่านชา
00:27:31คุณกิน
00:27:32คุณหนูเอาไปแย่ดูเธอร์ว่า
00:27:33เป็นยาอันใด
00:27:35ทำไมท่านชาคุณเนี่ย อิลาวถ
00:27:36ึงไม่หายใช่ที่
00:27:40ควันก็ต้องระวังตัวด้วยหน
00:27:41่า
00:27:42แม่สีพัยกับไอ้ชนมันล
00:27:43้ายมาก
00:27:44อย่าได้วางใจ
00:27:46เรื่องนั้นค่ารู้
00:27:48แต่ค่ายังหาระธารมาตัวมันจะ
00:27:49จามมันยังไม่ได้เลย
00:27:51หากไม่มีระธาร
00:27:52อย่าเพิ่งบอกเจ้าคุณพ่อกับ
00:27:53แม่ใหญ่
00:27:54ท่านอ่านไม้เชื่อ
00:27:56should you make it?
00:27:57คุณลูก
00:28:22เฮ้!
00:28:26เฮ้!
00:28:27เฮ้!
00:28:27เฮ้!
00:28:28เฮ้!
00:28:28ตาเรียกวะ!
00:28:35ไอ้ขวัน – ไหน
00:28:44ข้าวิ่งก็ตามมันมา
00:28:45แต่ตามจับมันไม่ได้
00:28:47มีคนมาช่วยมันไปแล้ว
00:28:49มันเป็นผู้หญิงใช่หรือไม่
00:28:57นี่นัดชดจะบอกนะว่า
00:28:59นัดชดกลัวโจนผู้หญิงด้
00:29:00วยหรือ
00:29:03เดี๋ยวคุณสีพายกลับมาจากเก
00:29:05าะเมือง
00:29:06กูจะลายงานให้หมด
00:29:13ฉันว่าโจมันไม่ได้ป้นจว
00:29:15นดอก
00:29:16แต่มันมาตามหาความลับอะไรบางอย
00:29:18่าง
00:29:23เล่งกูเสียงน่วมเลย
00:29:40หลอดภัยใช่หรือไม่ไอ้กว
00:29:42ัน
00:29:42ขอรับพันทุกคุณ
00:29:47ลูกค่ายังมีชีวิตอยู่จริ
00:29:49งๆหรือไอ้กวัน
00:29:52ขอรับ
00:29:55ของโตมากแล้วสินะ
00:29:57ใครๆถึงจำไม่ได้
00:30:01โตมากขอรับ
00:30:04แล้วทำไมแม่มารีไม่ขึ้นมาบน
00:30:07จวนหาค่า
00:30:11เรื่องโกศค่ายังอยู่
00:30:14หาไม่ขอรับ
00:30:16คุณหนูบอกว่ายังไม่ถึงเพลา
00:30:19ขอรับ
00:30:21คุณหนูคิดถึงเจ้าคุณท่าน
00:30:22จึงกลับมาเยี่ยม
00:30:25และสั่งว่าอย่าให้ผู้ใดรู้น
00:30:28อกจากเจ้าคุณท่านขอรับ
00:30:32คงยังมีเรื่องอันใด
00:30:34ฝั่งใจอยู่แน่
00:30:39และแม่มารีจักใหม่เมื่อใด
00:30:41เขาจะได้รอ
00:30:44ยังไม่รู้ได้ขอรับ
00:30:47คุณหนูไม่ได้บอกอันใด
00:30:58แค่รู้ว่ากลูกกูยังมีชี
00:31:00วิตอยู่
00:31:04ก็ดีนักแล้ว
00:31:25กูไม่อยู่ประเดียวเดียว
00:31:27พวกมึงอยู่กันเป็นสิบ
00:31:30ปล่อยให้คนร้ายบุกเข้ามา
00:31:32ถ้ามันขึ้นไปทำร้ายเจ้าคุณ
00:31:33พี่บนจวร
00:31:35พูดอายจะรับผิดชอบแทนกู
00:31:39ดีนะที่พวกไอ้ชอดมันไปเห็น
00:31:41เสียก่อน
00:31:42มีเช่นนั้นมันคงขึ้นไปขโม
00:31:45ยเบี้ยอาจ
00:31:45ของท่านเจ้าคุณจนหมดหน้า
00:31:47สังเคี้ยเลยเจ้าค่ะ
00:31:49ไม่ต้องสอบความิเสียเวล้ำเว
00:31:51ลา
00:31:52พูดไปก็เหมือนสีซ่อให้ควาย
00:31:55ฟัง
00:31:55พวกมึงทำงานประมาตเริ่น ๆ ครั้ง
00:31:57นี้
00:31:58กูจะทำโทษแค่เคี้ยน
00:32:01แต่ถ้ามีครั้งต่อไปกูจะเอาพวก
00:32:05มึงไปขาย
00:32:06เป็นกุลีที่ท่าเหลือบางกระ
00:32:09จะทั้งหมด
00:32:11เคี้ยนมันคนละหนึ่งยก
00:32:14จับมึง ขอรัก
00:32:15อ่ะ มึงคนแรก
00:32:22เย็ด ไอ้ชด
00:32:37ขอรักแล้ว
00:32:55พวกมันก็อยู่กับข้ามนาน
00:32:57ไอ้ควัน
00:33:02ขอ programm
00:33:03ไปแก้มาทพวกมัน
00:33:07คุณพี่ให้ทายพวกมันชนタนี้ม
00:33:09ันเลยได้ใจ
00:33:10แต่มันก็ไม่เกี่ยวกับพวกบาว
00:33:12ไف่
00:33:12จวงเรามีทางเข้าออกตั้งหลายท
00:33:14าง
00:33:15จะไปโถ้ พวกมันทั้งหมดก็ไม่ได
00:33:17้
00:33:17แต่มันก็ควรช่วยกันดูแร
00:33:19งมินใช่หรือเจ้าคะ
00:33:21ถ้าบาวไพลของอีชันทำผิด
00:33:23อีดฉันก็จะเขียน
00:33:27เช่นนั้น
00:33:29แม่สีคร inimราคก็เคียนอีกผ
00:33:31่องเบาของแม่สีครายเธิน
00:33:35เบาข้าประเดีวค่าจะเขียนเอง
00:33:38ผ่องไม่เกียวนะเจ้าคะ
00:33:46ในเมื่อกันช่างผิด มันมีคนป
00:33:48กป้อง
00:33:49มึงก็ต้อง государ โทษท redesign แบ่าทาง
00:33:52จวน
00:33:53อิพอง
00:33:54เอาอิพองไปเคี้ยนให้คุณหญิง
00:33:56ดูเดี여�ูนี้
00:33:57จำอิพองไป ส ต bum
00:33:58dok Modern Mom
00:34:00พองไม่รู้เริ่มอะไรเลยนะเจ้า unex
00:34:02ไป
00:34:03ก็บอกพักเขา
00:34:06กูสจะมอบใหม่หน้าที่ให้มึง
00:34:08เป็นหวนน่า
00:34:08คอยดูแลพวกมัน
00:34:10แต่มึงกลับดูแลแล้วควบคุ
00:34:12มพวกมันไม่ได้
00:34:13มึงเลยต้องลับโขดแถนพวกมั
00:34:15น
00:34:15พองกลัวแล้วเจ้าขา
00:34:17ค่ะ
00:34:21คุณชิ้มให้จังหละ
00:34:26ผมไม่ทำเธ็นอีกแล้ว จะหละ
00:34:37อีบห่อง
00:34:38จร้องหา
00:34:40มึงไม่ต้ององหายไปเดียว
00:34:54ข้าวว่ามันน่าจะเป็นนังมารี
00:34:57ที่มันหวนกลับมาอีก
00:35:00ถ้าเช่นนั้น
00:35:02เองต้องพร้อมเวนยามกวดขัน
00:35:04ให้มากกว่านี้
00:35:06เองอย่าให้มันบุกขึ้นไปพร
00:35:07้อบเจ้าคุณพี่
00:35:09หรือยุ่นหญิงทำทินได้
00:35:12เพราะมันเห็นเองค่าแม่มั
00:35:14น
00:35:15ข้ารับรอง ข้ายออกให้ว่าเป็น
00:35:18ปรัดกัน
00:35:20พิ้อ箱
00:35:22หาร์ค
00:35:25เรื่องมันเริ่มแดงขึ้นเรื่อย
00:35:30เณύ bord bam
00:35:32ข้าว่า อิคุณหญิงทับทิ
00:35:34นมันคงละแแขละขายบาง
00:35:36มันจึงมีให้ค่าขึ้นประย
00:35:38ุ่งกับท่านเจ้าคุณ
00:35:40แล้วเมื่อครู อิคุณหญิงทับ
00:35:42ทินมันก็พูดอาก ost
00:35:44ค่านัก ถ้าค่าต็กมันได้ค
00:35:46่าต็กมันไปแล้ว
00:35:48แต่ค่าว่า คุณซีไพรหาได้
00:35:51กลัวคุณทรับทิ้มไม่
00:35:53ถากสื่นท่าชาวขุน ก็ไม่มี
00:35:55ผู้ใดทําอัน Gall FDA ได้
00:35:58ถ้าใจวางย้ายมันตายไปเลย
00:36:00จะเลี้ยงไขยใจเพื่อกันไหร่
00:36:03เมื่อก่อนมะใช่ แต่พ Fl거든요 ไม่ใช่แล้
00:36:06ว
00:36:09ยังมีอันนายอีกหรือ
00:36:23ป่าแฟง ป่าแฟง ดูนุ่น
00:36:26หยุ โอ้ย กูกลีบแล้วเนี่ย
00:36:33เอ้า มันไปแล้วหาได้ไปรับอย่
00:36:36างที่ป่าแฟงพูดสักนิด
00:36:59คุณพ่อป่วยเป็นกันไหร่
00:37:06ได้ลองจินให้คงรู้
00:37:18หลวง
00:37:22แม่มารี่ แม่ไปทำอันใดผิดมา
00:37:24จริงได้ตกใจเมื่อได้เจอหน้า
00:37:26ค่ะ
00:37:28เมื่อเช้าก่อนออกไป ค่าบอกพี่เพิ
00:37:32่มแล้วว่า
00:37:32แม่กับค่าเป็นผัวเมียกั
00:37:34น เราเป็นเหมือนคนคนเดียวกัน
00:37:38ควรสื่อสัตว์ต่อกัน ทั้งต
00:37:40่อหน้าและรับหลัง
00:37:41หรือถ้าแม่คิดจะปดค่าก็
00:37:46ไม่ควรให้ค่ารู้
00:37:47ค่าเป็นท่าสถินไทยของคุ
00:37:50ณหลวง
00:37:51เป็นทาศในเรือนเบี้ย
00:37:54เมื่อทาศทำผิด
00:37:56ผู้เป็นนายจะลงโทษเที่ยนตีเช่
00:37:57นไรก็ได้
00:38:03แม่มารี
00:38:06แม่เป็นเมีย
00:38:08แม่ไม่ใช่ทาศ
00:38:12การไม่ใช่หัวที่จะเห็นเมียยเป
00:38:14็นติ่งของ
00:38:15เป็นทาศ
00:38:17มีอะไรก็พูดชากันดีๆ
00:38:19นี่จำเป็นต้องลงไม้ลงมือกั
00:38:21นมันสัตว์เดราชานด้อง
00:38:27แม่จะบอกค่าได้หรือยัง
00:38:29ว่าแม่ไปทำกันไรมา
00:38:37ที่แม่ไม่พูด
00:38:41เพราะแม่ไม่อยากปดค่า
00:38:43หรือเพราะแม่ไม่จริงใจก
00:38:46ับค่า
00:38:54ค่าไปขอสูตรยารักษา
00:38:57อาการลืดเป็นผิดจากจิ้นหุ
00:38:58้ยมา
00:39:03อื้อ
00:39:10อื้อ
00:39:11อื้อ
00:39:13อื้อ
00:39:15ทำอะไรกันอ่ะ
00:39:17คุณหนู
00:39:18คุณหนูอย่าอึงไปเจ้าค่ะ
00:39:20รูนวนเจ้าค่ะ
00:39:25คนขอพลอดลักกัน ไม่แอบดู
00:39:27ทำไม
00:39:28อื้อ
00:39:28иковปดปกันที่궁ери
00:39:29คุณหนูเจ้าค่ะ
00:39:31อย่าใจกว้างเป็นแบะน้ำแบ
00:39:32บนี้
00:39:33ไม่ได้นะเจ้า kró
00:39:34โอ้ย
00:39:36นางมาลีมันจงใจ
00:39:37ชม้อยชม้าย ชายตาให้กับคุณ
00:39:40หลỗงเจ้าค่ะ
00:39:41วืมคุณหนูไม่เห็นหรειเจ้าค
00:39:43่ะ
00:39:44ถ้าทางแม่มารีหาใช่คนเช่นนั้
00:39:47นไม่
00:39:47อุ๊ย คุณหนูเจ้าขา เห็นต่ำ
00:39:50ตาอยู่เช่นนี้
00:39:51จะไม่ใช่เช่นนั้นได้อย่างไรแล้วเจ
00:39:52้าข้า
00:39:53แม่มารี เป็นคนที่คุณพี่หลว
00:39:55งพาขึ้นมาอยู่ที่ตัวนี้
00:39:57เราเองก็ต้องรักษาเกียร์ของ
00:39:58คุณพี่หลวงด้วย
00:40:00อย่าหาว่าป่าสอนเลยนะ
00:40:02คุณหนูจะต้องเป็นเมียกลางเมื
00:40:04อง
00:40:04ต้องเห็นกัดตัว จะให้ใครมาแย
00:40:06่ง
00:40:07เอาความเป็นใหญ่ไปไม่ได้นะเจ้า
00:40:09คะ
00:40:09ป้าขอ
00:40:11พูดเหมือนคนเคยมีผัว ทั้งทั้
00:40:13งที่ก็ไม่เคย
00:40:15โอ้ย
00:40:19เป็นเมียกลางเมือง ต้องเห็นกั
00:40:20ดตัวเช่นนั้นหรือ
00:40:22คุณหนู คุณหนูเห็นเต็มสองลู
00:40:25กตาเช่นนี้
00:40:26จะไม่เห็นกัดตัวเช่นนั้นได้อย
00:40:28่างไรแล้วเจ้าคะ
00:40:31ค่าหาคิดเช่นนั้นไม่
00:40:34อ๋อ
00:40:40ข้าต้องไปช่วยเขาทำกลัวแล้ว
00:40:43หายไปค่อนวัน
00:40:45บับไฟงคงไม่พอใจแน่
00:41:20หายไปตั้งแต่ตะวันแจ้งกลั
00:41:22บมาตะวันชายมาได้แค่วันเดี
00:41:25ยว
00:41:25อุ้งงานกินแรงคนเอิน
00:41:28ที่คร้านตัวเป็นขน
00:41:41สวัสดี
00:41:49ชั่งน้ำหน้ากันก็ต่างคนต่าง
00:41:50อยู่ อย่ามาหาความให้เสียการเสี
00:41:52ยงาน
00:41:52อีดูคิกครับ พ่อแม่ไม่สั่
00:41:54งสอน
00:41:55ประดาวคาได้ แต่อย่ารามปันถึ
00:41:57งตะกูลค่า
00:41:57ไซล่อ์คิดค่าอย่างมึง สู
00:41:59งสองประจักที่ใด
00:42:00กูถึงแตะต้องมึงมิได้
00:42:03การให้เกียดผู้อื่น
00:42:04เป็นธรรมเนียมพื้นฐานของ
00:42:05ชนชั้นสูง
00:42:06ทุ๊ย
00:42:07แต่พ่าแฟงไม่น่าจะมี
00:42:09อีย์มาอีย์ มึงดากโก
00:42:13มึงไปกับกู ไปหาคุณยิงให้
00:42:14คุณยิงเชียนมึง
00:42:15ไป
00:42:16ป่อยค่ะ
00:42:16กูไม่ต่อย มึงนั้นไปกับกู
00:42:19ไป
00:42:19อ้าย!มุงไม่ต้องดิ่งมันละ
00:42:20มึงมาเลย
00:42:21อstyle
00:42:26ตายแล้วๆ
00:42:30อีกเฟลูก
00:42:34มั Он shampoo
00:42:34ค่ายังไม่ได้แต้ตัวป่าแฟน
00:42:36์สักkas
00:42:37ไม่
00:42:37ไม่แต่ต้องตัวค่า
00:42:39และเมื่อเช้าก่อนค่าจะออกไปครั้ง
00:42:41าน
00:42:42ค่าก็ทำงานทุกอย่างที่ป่าแฟ
00:42:43น์สั่งจน เสร็จหมดแล้ว
00:42:45จะหาว่าค่าเกิดค้าได้อย่าง
00:42:46ไร
00:42:58เยี่ยนสิบคน
00:43:04เย็นนี้พวกมึงไม่ต้องทำ
00:43:06พวกค่าไม่ต้องทำหรือ
00:43:07ใช่
00:43:08พวกมึงรอกินอย่างเดียว
00:43:10จะใหม่ conservมาถ่านี้?
00:43:13เย็นสร้างรับasta
00:43:16ถ้าขอนานมาพงน rehm
00:43:16เป็นยังเต้ม
00:43:17ล้างถ้วยล้างฉาม ถูเรือนให้สะ
00:43:20อาดด้วย
00:43:21ริบริบทำด้วยนะ ค่าหิว
00:43:25ทั้งหมด 20 คน 40 เป็น
00:43:51ทั้งหมดปริบริบริบริบริ
00:43:52บริบริบริบริบริบริบร
00:43:52ิบริบริบริบริบริบริบ
00:43:52ริบริบริบริบริบริบริ
00:43:53บริบริบริบริบริบริบร
00:43:53ิบริบริบริบริบริบริบ
00:43:53ริบริบริบริบริบริบริ
00:43:53บริบริบริบริบริบริบร
00:43:54ิบริบริบริบริบริบริบ
00:43:56ริบริบริบริบริบริบริ
00:43:57บริบริบริบริบริบริบร
00:44:09ิบร
00:44:16อืม ถ้าค่าจำไม่ผิดนะ
00:44:18น่าจะประมาณ 80 ลัง
00:44:20แต่ได้มันทึกมันทึกว่ามี
00:44:21120 ลัง
00:44:23มันหายไปไหน 40 ลัง
00:44:29แล้วว่ามันมีการลักรอบขน
00:44:31ปืนไฟกันจริงขอรับ
00:44:32วิชัด
00:44:34บอกค่าได้รือไหมว่ามันเป็น
00:44:36ขนส่งเหมือนตอนใด
00:44:37ท่านบอกว่าจะถามค่า
00:44:39เฉพาะแค่เรื่องจำนวนปืน
00:44:57ปากน้ำก่อนเข้าเมืองบางกก่อน
00:45:00ซึ่งรูก็ดีในหมูผู้ที่เลี่
00:45:01ยงอากร
00:45:02ผู้ที่อยากจะซื้อปืน
00:45:03โดยที่ไม่ให้ไขรู
00:45:05จะลักรอบไปอยู่ที่นั่น
00:45:07ข้าไปทำงานละ
00:45:11ไป ทำงาน
00:45:22วันนังมารีมันจะมารายโง่นก
00:45:25ับท่านเจ้าคุณ ABS ขอรับ
00:45:28มันไ Winter
00:45:29มันโกหก Center
00:45:29และดื้อแพ้งกับกู
00:45:33elasแดงว่ามันร้าย Гว่าที่คู่
00:45:34คิด
00:45:36นังมารีมันไม่มาหากใกล富
00:45:38เพราะมันยังหานิดเริ่มลำ
00:45:39ตร göster fasten
00:45:41ลงชำเรามันก็ไม่ไป
00:45:43แสดงว่ามันต้องรู้จากGold Diet ใน
00:45:46เกราะนัฑัย ๆ นี่
00:45:48Öi millions
00:45:49โพรรัก
00:45:50орошลับ
00:45:50คลาหน้าท่าน King มันมเม spaceí จะท Sanskrit
00:45:52PAC
00:45:57แล้วก็นำมันมาส่งกูทีนี่ด
00:45:58้วยตัวเอง
00:46:03กูต้องให้ King มัน asid
00:46:04เอาน้างส economy หฝานมาให้กูทำรายให้ได
00:46:06้
00:46:07โพรรัก
00:46:20มึงบาทที่นี่สมมัย
00:46:24ข้ามีเรื่องสำคัญต้องเรียกมา
00:46:34รายงานท่านช่วงคุณ
00:46:38พวกมึงออกไป
00:46:44ใบสั่งซื้อที่พวกวิลันดาร
00:46:46อบขמ้มาจากเรื่องอังกิจที่พ
00:46:47วกเราตามหาอยู่ record มันอยู่กับไอโ
00:46:49ร่ค์อิน
00:46:51ถ้าเห็นมันกับตา
00:46:54มันฉลาดกว่าที่ก Sri Kiki
00:46:57มันไม่ง่วงมันพ่อมัน
00:46:59มันติดสินบนกฬาสีอังก
00:47:00ลิจ เพื่อ�트 Country ฉุ้นยันว่าปื
00:47:01น
00:47:02ที่อยู่แม่เดืออังกลิจขนมา
00:47:03จากอินเดียนั้น
00:47:04มีมากกว่าใบบอกจากด่านขนอน
00:47:05บ้างกอบ
00:47:06แจ้งมันที่กมเจ้าท่าอายุ
00:47:08ที
00:47:08เผลานี้มันกําลางตามสืบอยู่ว
00:47:10่าเปือนที่หายไปนั้น
00:47:11พวกเราไปเก็บซ่อนไว้ที่ใด
00:47:14แกลงอยู่ที่กุнит�ของครับ
00:47:19มึงทำพลาดครานี้จะเชือนไปถึงเบ
00:47:21ื้องบน
00:47:22เสียหายับเย็น
00:47:26ถ้ามึงทำพลาดอีก
00:47:28มีว่ามึงจะเป็นผู้ใด
00:47:30กลัวจะไม่เอามึงไว้
00:47:36อดทนทุกอย่างก็เพราะว่าเห
00:47:38็นแกบุญคุณของท่าน
00:47:41แต่งานนี้ที่พลาดก็เพราะว่
00:47:42าท่านไม่รู้ว่าไอ้หลวงอิ
00:47:44นมันมีสายของมัน
00:47:48เอาสิ!
00:47:50มึงจะซูกกับกูกันลูกขึ
00:47:51้นมา
00:47:53จะเลิกทำงานให้กูกันได้
00:48:07มึงรู้ใช่หรือไม่
00:48:10ว่างานที่กูกำลังทำอยู่มันเส
00:48:12ียงอันตรายเพียงใด
00:48:16ต้องเอาหัวกูไปร้องคมดาก
00:48:18ถ้ามึงทำพลาด
00:48:20หัวกูก็จะไม่อยู่บนบ่าเหมือน
00:48:22กัน
00:48:23นำสามอย่างต้องตายกันเจ็ดชั่
00:48:25วโคต
00:48:28เอาสิ!
00:48:29ถ้ามึงอยากจะอากตาลอยู่กับกู
00:48:30ก็เอา
00:48:48ที่แฟง
00:48:50เอาข้าวที่ไม่ได้แชร์
00:48:52ไปให้แม่มารีนึงตอนนี้น่ะ
00:48:54มันจะใช้ได้หรือ?
00:48:56ก็ให้มันหาวิธีทำเอาเองสิ
00:48:59เย็นนี้ถ้ามันเนื่องไม่ทัน
00:49:01กูจะประจายมันเอง
00:49:05เรื่องปรุงอันใดก็ไม่มี
00:49:07ถ้าที่เห็นมีกระเจียบ
00:49:11อันชัน
00:49:12คมิ้น
00:49:14จะทำอันใดได้
00:49:17ก็นี่แหละ
00:49:18ที่กูอยากให้มันทำ
00:49:20มันจะให้ถูกเฉดหัวเอาไปจากเก
00:49:22ลือนให้พ้นๆ
00:49:23โดยที่คุณหลวงไม่กล้าวว
00:49:24่าอันใดสักคำ
00:49:27คอยดูเธอ
00:49:47เธอ
00:50:33สำหรับเย็นมือนี้ คุณนูบุ
00:50:35กภาเป็นผู้ทำขึ้นมากนะเจ้าค
00:50:37้ะ
00:50:39เบ่าจะให้คุณนูบุกภา ฝึกทำ
00:50:42กับข้าวกับประชาวหลวบพระ
00:50:44บางด้วยนะเจ้าค้ะ
00:50:48ขนาบกุงใหญ่แม่นบอ อ๋อด
00:50:51ีจริง อยู่ที่นี่ต้องทำกับข้
00:50:54าวกับประแบบหลวงพระบางเป็น
00:50:56นะลูก คุณพี่หลวงเพิ่นมากห
00:50:58ลาย
00:51:21ฝึกกับอิเมียนมันบ่อยบ่
00:51:23อย ก็จะมือนิ่งไปเอง
00:51:27ใช่ค่ะ
00:51:32เฮ้ย
00:51:32ยกสำหรับขึ้นตัวให้ค่า
00:51:37ที
00:51:40นังมาลีเสนอหน้าก็มาทำไมกัน ห
00:51:43้ะ สำหรันแนไม่เข้าเรื่อง
00:51:45กูไม่ได้สั่งควงสักนิดนึ
00:51:46ง หรือว่าให้มึงพรรมกับ
00:51:47ข้าวให้เบาวพระให้กิน
00:51:49แต่ข้าวอยากทำให้คุณหญิงชิ
00:51:51มบ้าง ข้าวน่าจะได้ทำได้ถูก
00:51:53ใจ
00:51:53อีทองดี เมื่อไปเทค ทิ้งให้หมด
00:51:55เลย
00:51:55จ้าป่า
00:51:56หยุดนะทองดี
00:51:58ค่าอีกครั้ง
00:51:59สั่งให้แม่ มาลีท่ามขึ้นมา
00:52:01เอละostat
00:52:03อย่าแม่ขอรับ
00:52:04ลูกอยากให้ยาแม่รองกินรถม
00:52:05ือของบ้าวผู้อื่นรู้บ้าง
00:52:07ลูกกินรถมือของแม่เมียน
00:52:09มาตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้
00:52:11ยาแม่ขอรับ
00:52:13ยาแม่ดูสิ ขอรับ
00:52:15ข้าวหนึ่งเขามาลี естеสรรล์แ
00:52:17ปลกตา ดูหน้ากินเชียวlusive
00:52:21พิ หรือ
00:52:21บ
00:52:30ผีเข้าหรือ
00:52:32ทำไมเข้าเหนียวจึงสีนี้
00:52:35สีเหมือนสบัย
00:52:36เข้าแดง
00:52:38จากกระเจี้ยผลแก
00:52:40เข้าเขียวจากใบตอยหอม
00:52:42เข้าเหลืองจากขมิน
00:52:44เข้ามวงจากอันชันริมรัวเจ
00:52:46้าค่ะ
00:52:50เดี๋ยวลูกจะลองชิมดูนะขอร
00:52:51ับยาแม่
00:52:58ปาด
00:53:03ป้าแฟง ลองชิมดูสิ
00:53:06ไม่เอาแล้วจากค่ะ ผิดลึก
00:53:07ตามใจ
00:53:08แม่บุภา
00:53:28อร่อยจริงๆเจ้าค่ะคุณป้
00:53:29า
00:53:30คุณป้าลองชิมดูสิเจ้าค่
00:53:31ะ
00:53:34ยังไงขอรับ
00:53:36คิดไม่รู้ขอรับ
00:54:16อืม
00:54:32สำหรับมือเย็น
00:54:35เองต้องกำชับหนังเมียน
00:54:37ให้จ้ำจี้จ้ำชัยฝึกปรือ
00:54:40แม่ปุภามากๆหน่อย
00:54:42มันเพียนไปจากรสมือนังเมีย
00:54:44นเยอะ
00:54:46แต่อีกสำหรับหนึ่งที่มีข
00:54:49้าวหลากสี
00:54:51บอกมานี้อย่างமันขึ้นมานะเจ๊า
00:54:53คะ
00:54:53มันเสนาหน้าขึ้นมาเองเจ๊าคะ
00:54:55เดี๋ยวๆๆ Invest อย่าเพิ่ง podríaรี่ต้
00:54:58นไปก่อนใข้
00:55:00แต่ที่กูรู้สึกก็คือ
00:55:04รถมือนังมารีมัน
00:55:10ดีทีเดียว
00:55:12คุณอย่างczne explosives ผมชมมันสิเจ๊าคะ
00:55:14อยู่มันได้ใจ โอ้ย แล้วคุณห
00:55:16ลวงก็ต้องพรอยกย่องมันไปด
00:55:18้วย
00:55:19แค่นี้มันก็โอ้หังใส่เบ
00:55:21่ามากนักแล้วเจ้าคะ
00:55:24ก็นั่งมาลีมันเป็นไพร่มาจ
00:55:27ากไหน
00:55:28ฟีมือมันมีพอตัวทีเดีย
00:55:30ว
00:55:31มีหน้า พ่ออินถึงได้ติดก
00:55:35รอไม่พ้นมือมัน
00:55:39อีนยัน
00:55:41ไปตามอีทองดีมา และตามกูไป
00:55:43จ้า จ้า
00:55:44อื้อ แบบจริง
00:55:48แม่มาลีตาม
00:55:51น้ำที่ของแม่มาลีแล้ว จริ
00:56:08ง ๆ เลย
00:56:11เอ้า
00:56:12อร่อยนักใช่ไหม
00:56:13ไว้
00:56:14เอ้า
00:56:14ก็ไปตรงกิน เอาไปเททิ้งให้หม
00:56:16ดเลย
00:56:17เอาไปให้ปลากิน
00:56:20เอ้า
00:56:21เอ้า
00:56:22ก็ข้า ยังอิ่มเลยนะ
00:56:25เอ้ย
00:56:27อย่ายเมียน
00:56:28อื้อ
00:56:29อื้อ
00:56:30อืม
00:56:39มึงไม่ต้องอยากกินของมัน
00:56:41กูเททิ้งหมดแล้ว
00:56:51ทุกขึ้น
00:57:00เอิ้มเปอร์
00:57:01ขอบคุณ
00:57:02สำหรับคุณอยู่ไหน
00:57:03นี่ไงขอบคุณ
00:57:04เราคุณกำลังจะกิน
00:57:05ใครให้มันกิน
00:57:07คุณหลวง
00:57:35คุณหลวง
00:57:40กินข้าวด้วยกัน ข้าวสำห
00:57:42รับข้าวมาให้
00:57:44ค่ารู้ว่าแม่หิว
00:57:57ไม่ต้อง
00:58:09ไม่ต้องค่ะ
00:58:10ให้ค่าป้อนเก็ดนา
00:58:14เพื่อเป็นการชดใช้ ที่ค่าพาแ
00:58:17ม่มานำบัก
00:58:18ข้าวสำหรับข้า
00:58:20ค่าพาแม่หิว
00:58:47เพื่อเป็นี่ยัง
00:59:16สุดปากหรือไหม
00:59:27แม่มารี
00:59:31แม่อดทนเพื่อข้าเถิดมา
00:59:35อย่าถือโทษกรวดยาแม่ข้
00:59:37าเลย
00:59:50สุดปากหรือไหม
01:00:16ที่เอง
01:00:17ปรึกแม่บุ๊กภาให้ดีๆ หนา
01:00:19ต่อไปเรื่องการทำน้ำอกน้ำปรุ
01:00:22งให้คุณหลวง
01:00:22ข้าจะยกให้เป็นหน้าที่ของแม
01:00:25่บุ๊กภา
01:00:26ว่าที่คุณของจวนนี้แต่พูดเด
01:00:30ียว
01:00:31ชายใดคิดจะเกียวเรา
01:00:33แน่เขาไม่พูด
01:00:34เราก็รู้ได้ว่าเขาเกียว
01:00:41ไปเอากากยานทิมันจากที่ไหน
01:00:43นี่ถ้ากินติดๆกันแข่ 5 วั
01:00:45น 7 วันก็ตายได้นะ
01:01:15ก็ตายได้นะ