- 19 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:30จร้องแหวะมันสึ้ม 우리�ส่วง
00:38จรรแพยการต่อไป
00:44ใคร จันคืนแรงว่าว่ามีเพี
00:48ยงครึ่งใบ
00:51คงดังกับใจฉันที่มีเพีย
00:55งครึ่งดวง
00:57คอยรักที่จะต้องเติมในส่วง
01:02อดใจครึ่งดวง เพ้ารอมะหน้า
01:07ๆ
01:10จัน เอาไว้จันที่ลอยเด่นฟ้
01:14า
01:15จะมีน้ำตาลางมาเหมือนฉันบ้
01:19างไหม
01:21ความรักมันฉันห่างใคร เส้า
01:25ไกล
01:26ไม่รู้วันไหน หัวใจฉันจะเต็
01:31มดวง
01:46พี่สัน พิ่นพี่
01:48แล้วบัว ต่างเงินกับพี่แล้ว
01:51พี่ก็ออกมานายแล้ว
01:55อยู่จากค้าหนู พี่บัว
02:00บัว บัว บัว
02:05แม่บัว ใช่แม่บัวจริงๆด
02:08้วย
02:09พี่ชื่อสะโลชา
02:10แม่บัว พี่ขิดอีกเจ้าเหลื
02:14อเกิน
02:15กด ไว้ ไว้ ไว้ ไว้ ปล่อยประ
02:19เนี้ย
02:20ข้ามันใจหลังประเซ็นต์ ว่
02:22านางต้องเป็นแม่บัวกับพี่มาเก
02:24ิดใหม่แน่ๆ
02:34ชาล่ะ
02:35เอ้า คุณหนูยังไม่กลับบ้า
02:36ทเลยค่ะ
02:37อ้าว ไปไหนเนี้ย
02:49เป็นอะไร ทำไมติดต่อไม่ได้
03:04ไม่เกิดสวย
03:05เป็นอะไร อ่าวอ้าว
03:06ฮิโมร์
03:07แรก โอ้าว
03:18แม่มันอย่าตรคอย
03:22แม่มันคือใบคุณ
03:24แม่มันไม่เป็นอะไร
03:28มันเจอคุณแน่อีบูอ่ะ
03:36พ่อพ่อ
03:38ไอ้ตัวเซ็บ
03:40อืม
03:44ที่...กลับเมืองไทยมาเป็นอาท
03:46ิตย์แล้วไม่ใช่เหรอ
03:47ไปไหนมา ลงทาง
03:49ก็ชาไม่ได้กลับไทยนานนะคะ
03:51ชาก็อยากเที่ยวบ้าง
03:53อีกอย่างอ่ะ
03:54กลับมาบ้านพ่อก็ไม่อยู่ให้ชาก
03:56อดนี่
03:56แต่เองก็เพิ่งกลับมาตับเมื
03:58องนอกไม่ใช่เหรอคะ
04:05พ่อมันคนยังอีบว่า
04:07มาเป๋าวุพี่จัดของกู
04:09ฉันไม่ได้ทำอะไรสะน่อย
04:11เธอทำตัวเองตั้งหาก
04:13กูจะข้าบมึง
04:14กูจะข้าบมึง
04:22สวัสดีนะครับคุณอา
04:23สวัสดีครับ
04:24- นายคัดเข้า
04:32เขาไปหล่างกันคุณริตาด้วย
04:33นะพ่อ
04:34เหรอ เรากมจัง
04:37หนูช้า
04:43สวัสดีค่ะ นาริตา
04:45สวัสดีครับ นาริตา
04:48เรียกนาเฉยๆ ก็ได้
04:51ได้ค่ะ นาริตา
04:53นี่เราเป็นข้าวครัวเดียวกันแล
04:54้วนะ
05:02อืม
05:22ฮะโหล ได้ยินไหมคะ
05:25ได้ยินขอรับ
05:27มือตื่นขอแม่บูว่า
05:28อยู่กับท่านพ่อขอรับ
05:30เจ้าขนูน
05:35ฮะโหล ฮะโหล ได้ยินไหมคะ
05:53ฮะโหล ได้ยินไหมคะ
05:53ครับ
05:54คุณแสงศูนย์
05:56ว่าแล้วเชียวว่าโทรศัพย
05:57์ฉันยุ่งอยู่ที่คุณ
06:01ใช่ครับ
06:03บอกแม่บูวไปสิว่า
06:05ผมคิดถึงคุณครับ
06:10เอ่อ
06:12ฉันยังไม่ได้ขอบคุณคุณเลย
06:15ตอนที่ฉันสลบไป
06:15คุณก็เป็นคนช่วยฉันแท้ๆ
06:17คุณนะคะ
06:18ไม่เป็นไรครับ
06:20ผมแค่ทำในสิ่งที่คุณจะทำ
06:21ครับคุณค่ะ
06:25ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพวกนี้ฉั
06:26นไปเอามือถือนะคะ
06:28อ๋อ
06:29ได้ ได้ครับ
06:30เดี๋ยวผมฝากไว้ที่เค้าเตอร์
06:32แล้วนะครับ
06:32คุณสะดวกเข้ามาเมื่อไหร่ก็
06:34เข้ามาได้เลยครับ
06:35เย้
06:37ได้บันจะรอดีของเราแล้ว
06:40ออกไปนะคะ
06:41ครับเท่าเท่านี้นะครับ
06:51เข้าหลังห้ามรับทรงสับค
06:52ุณแปลกหน้าอีกเข้าใจมั้ย
06:53แห้ะ
06:55เข้าใจมั้ย
06:58เข้าใจมั้ย
07:08นาลิตา ตกใจหมดเลย
07:11มีเรื่องอะไรหรือเปล่าจะหนูช้า
07:13ไม่มีอะไรค่ะ
07:14พอดีชาลืมมือถือว่าที่
07:16ร้านกาแฟค่ะ
07:17อ๋อ
07:18ใช่ร้านกาแฟคี่หนูชาพดลงโ
07:20ซเชียลหรือเปล่าอ่ะ
07:21ที่ชื่ออาโส
07:23อาโสกทีเข้าค่ะ
07:25นั่นแหละ เป็นไงบ้างดีไหม
07:27ดีนะคะ
07:28เข้าไปก็หอมกินชาละค่ะ
07:31แต่นารับลองนะว่า
07:33สู้ชาของนาไม่ได้แน่นอน
07:37ชาของนานะ
07:39เป็นตัวดังมากๆ
07:42เดี๋ยวหนูชาลองชิมดูนะจ๊ะ
07:45นาเซียบไหมให้
07:46ขอบคุณมากค่ะ
07:51หอมมากเลยค่ะ
07:53เป็นไงบ้างจ๊ะ
08:03อร่อยค่ะ หอมมากค่ะ ละนิต
08:05า
08:05นี่แหละ
08:06นี่แหละ อะอะไร
08:06นี่แหละ?
08:21มีแหละ?
08:33คิดแร่ง
08:36ไม่สiveว่า คุณแสงศูนย์อยู่
08:37ไหมคะ
08:38ชามีเรื่อง challenges ber者, จะโทษ move ahead
08:41เอ่อ...
08:43คือ...
08:48ตอนนี้คุณแสงศูนย์ ไม่ส어도ก
08:49พบใครค่ะ
08:49ต้องขอทู่ด้วยครับ
08:51แต่ชามีเรื่องต้องกุยเหลือเขา
08:53จริdzรึจริงนะคะ
08:55ตอนชาVIDIA สลบไป
08:57ชาเหมือนเห็นคุณแสงศูนย์
08:59แต่เขาใส่เซื้อผ้าเหมือนใน
09:01สม Conf ปไง
09:03เราช้าก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งท
09:04ี่หน้าตามเหมือนช้าด้วย
09:06เหมือนผู้หญิงในรูปที่ห้อง
09:08ของคุณแสงสูตรนะคะ
09:16เขาคือใครเหรอคะ
09:23ไปค่ะ
09:26ทับทิม ทับทิม เดี๋ยวก่อนส
09:28ิ
09:32ใครเหมือนกัน
09:42คุณแสงสูตรคะ
09:51ทาผู้หญิงเมื่อนี้เข้ามาทำไม
09:59ผู้หญิงคนนั้นคือแม่บุว์
10:00ใช่ไหมคะ
10:26ชั้นก็ไม่ได้อยากเชื่อเรื่องที่ม
10:27ันพิสูตรไม่ได้เหรอค่ะ
10:29แต่ว่าฉันฝันเห็นผู้หญิง
10:30คนนี้กับคุณอยู่หลายครั้ง
10:33เรือนนี้ก็เหมือนกัน เหมือนฉั
10:34นเคยมาที่นี่แล้ว
10:39ฉันแค่อยากได้คำตอบ แล้วคุ
10:41ณต้องรู้อะไรบางอย่างแน่ ๆ ใช่ไหม
10:43คะ
11:01หมดทุรายของคุณแล้วใช่ไหม
11:05ถ้าเสร็จแล้วก็กลับไปได้แล้
11:07ว
11:10แต่ว่าฉันค่อยอยาก ค่าผู้หญ
11:11ิงคนนี้ออกไปจากที่นี่
11:14แล้วไม่ต้องให้กลับเข้ามาอี
11:15ก
11:22ผมหรอให้มาออกไปไง
11:24คุณสโรชาคะ ฉันไปส่งค่ะ
11:28ฉันต้องพีสูตรให้ได้
11:38ฉันไม่ลบก้อนดีกว่าค่ะ
11:58ส่งค долларов
11:59คุณสโรค คุณสโรว์สโรว์
12:00คันฝั่นฝั่นทึงออกจันกับ
12:02เยини บัว
12:03เพื่อเป็นเย บัวกับชาติมาเกิ
12:04ดใช่ไหมคะ
12:06คุณสโรว์สโรว์ค่ะ
12:08เรามีเคยรักกัน
12:11คุณสโรง estableiveness ครับ
12:13ผมคิดว่าคุณต้องให้โอกาสต
12:14ัวเองอีกครั้งนะครับ
12:18ให้โอกาสตัวเอง
12:21ให้โอกาสตัวเองหรือเห็นแก
12:23่ตัวกันแน่
12:23ถ้าเป็นคุณ
12:27คุณจะทำให้คนรักของคุณจะมาดี
12:28ที่สารเจ็บปวดได้ไหม
12:38ผมเป็นคนทำให้แม่บัว
12:41ตาย
12:42ถ้าผมไม่พาให้บัวย้อนเวลากล
12:46ับไป
12:47คนพวกนั้นก็ไม่ผูกกรรมกับ
12:48แม่บัว
12:50และไม่ตามว่าแก้แค้นไม่บั
12:51วในสหรืตชาติ
12:52แต่มันไม่ใช่ความผิดของคุณ
12:54นะคะ
12:54มันเป็นเรื่องของโชค சตา
12:56ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นหรอก
12:58คะ
12:59ใช่ครับ
13:00การที่คุณสโรชะกลับมาที่น
13:02ี้อิ่ง
13:04มันเป็นเรื่องของโชคจาตาครั
13:06บ
13:13จะไม่มีการทำให้ผ unfortunate Martine กันจะมาดี
13:15ทได้
13:17แล้วก็จะไม่มีการย้อนเวลาอะไรกล
13:19ับไปทั้งนั้น
13:20ผมไม่อยากคู่กรรมกับใครมากไปก
13:22่อนนี้แล้ว
13:26และผู้หญิงคนนั้น
13:30เขาควรได้ใช้ชีวิตไปตามกรร
13:31มของเขา
13:52ผมขอโทษนะครับ ผมดูแลชาไม่ดี
13:54เอง
13:55นั้นริตาอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอก
13:56อาวัสเลยนะครับ
13:58น้าไม่บอกหรอก
14:00เพราะว่าน้าเองก็เหมือนแม่
14:02ของหนูชา
14:03น้าจังเป็นต้องรู้ทุกอย่าง
14:06เกิดอะไรขึ้นล่ะ
14:24ผมไม่ทันระวัง นั้นเคกมีอัล
14:26มอนอยู่
14:28เออ ชาแพ้อัลมอนครับนะ
14:31หนูชาแพ้อัลมอนเหรอ
14:35นี่ แล้วไงต่อล่ะ
14:38ชาหยุดหายใจไปเลยครับ
14:40โชคดีที่สุดท้ายไม่เป็นไรมา
14:42ก
14:43แต่ว่า...
14:45แต่อะไร
14:47ก็...ตั้งแต่ชาคืนขึ้นมา
14:50ชาก็แปลกไปเลยครับ
14:51เอ้าแต่เรียกชื่อพี่จัน
14:53และก็ยังเล่าอีกว่า
14:55เคยไปบ้านเหลือนไทธิคาเฟ้นั่
14:57น
14:58ทั้งทางที่ตัวเองก็ไปครั้งแร
14:59กดูสำ
14:59นาหริตายเป็นไรหรือเปล่าคร
15:06ับ
15:10นาไม่เป็นไรจ๊ะ
15:12ถ้าหนูชาไม่เป็นอะไร
15:13นาก็สบายใจ
15:15คราวหน้าก็ดูแลหนูชาให้ดีแล้
15:17วกัน
15:17ครับนะ
15:18เดี๋ยวนามมีประชุมต่อ
15:20ยังไงเดี๋ยวไว้คุยกัน
15:22ครับ
15:23งั้นผมลาเลยนะครับ
15:25สวัสดีครับ
15:26สวัสดีต่ะ
15:32นังสโลชามันคืออีบูจริ
15:34งๆด้วย
15:35มันกำลังจะจำอดิกิจได้แล
15:36้วเหรอ
15:49นันลึกชาติเหรอคะ
15:50ฉันมีของสำคัญที่ต้องให้ค
15:52ุณนะคะ
15:52เธอก็บอกคุณชาไปสิ
15:54ว่าเราสองคนกับบรวงสนิทกั
15:57นมากแค่ไหน
15:58จัน เอ้ยจันที่ล่อยเด่นฟ้า
16:03จัน เอ้ยจันที่ล่อยเด่นฟ้า
16:09คิดว่าๆ
16:10แล้วเจอฟ้า
16:11คุณคั나무
16:11ดิกก่อน
16:14จังส่งสวัสดี
16:15คือบเกาะ
16:17ลังเกาะ
16:28็มเรียบอกด้วย
16:32อัลการด้วย
16:37ฉันชื่อบัว ข้าชื่อบัวเจ้
16:41าค่ะ
16:52ข้าค่ะ ไปกินข้าวกันดีกว
16:54่านะค่ะ
17:03นันลึกชาติเหรอคะ
17:07คือเด็กผู้หญิงคนนี้ เขาบอกว
17:09่าชาติที่แล้วเธอคือนังปิ
17:10น
17:11ซึ่งทุกคนที่เจอเด็กคนนี้ บอก
17:13ว่าเด็กคนนี้นั่งเหมือนังปิ
17:14นมาก
17:15แถมยังมีปานที่เดียวกันด้
17:17วย และที่สำคัญนะ
17:18เขาจำที่ฝั่งกระดูกของนังป
17:20ินได้
17:22ชา... ชื่อเรื่องแบบนี้ด้วยหรอ
17:24คะ
17:26ชาก็ไม่อยากจะชื่อหรอก แต่...
17:29แต่อะไรล่ะคะชา
17:31ถ้าชามีเรื่องเมื่อสบายใจ ลาย
17:33เนี่ย ชาะบ่าวิทธัยเสมือน
17:34เลยนะคะ
17:37พี่ฮีอยาหาว่าชา BUA เลยนะคะ
17:39แต่ชาว่าตอนเนี้ย ชาespaceอกำลั
17:41ง hombre ล่ายลืกชาติอยู่
17:42โท ชา rienーム ambiy y Crawford ในเถอะซัท นะคะ
17:49ชามีนานเชื่อเรื่องแบบนี่นะ
17:51แต่พี่ฮี
17:52โอเค สมมεί preview มันมีจริง
17:55แล้วชาอยากล่ายลืกชาติไปทำไม
17:57คะ
18:00ความฝันนั้นอ่ะ มันกวนใจช
18:02ามาตั้งหลายปีแล้ว
18:04พอชาหาคนที่น่าจะให้คำตอบ
18:06ชาได้ ชาก็อยากรู้ก็แค่นั้น
18:10ไม่มีไรหรอกมันค่าชา
18:12พี่ว่า เนอไปกินข้าวกันดี
18:14กว่านะ
18:17น่า
18:27น่าบ limitations
18:33คุณหนุこんมีแข็งมาขอครบค่ะ
18:36ไข็งค่ะ
18:42คุณทัพทิม
18:43สวัสดีค่ะ
18:45สวัสดีค่ะคุณสระโรชา
18:48คุณทัพทิมมาทางนี้ได้ยังไ
18:49HIขอนี้
18:50ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้บอกรวง
18:52หน้า
18:53ที่เพราะดีฉันมีของสำคัญ
18:55ที่ต้องให้คุณนะคะ
19:12บุหลันมันตรา
19:16นี่ยายที่คุณแสงศูนย์เขีย
19:18นค่ะ
19:23เรื่องราวความรักของบัว
19:25หญิงสาวหล่งยุคที่ย้อนเว
19:27ลามาพบรักกับชายหนุงสมัย
19:29อายุทยา
19:33คุณคุณไหมคะ เหมือนในความฝั่
19:35นของคุณหรือเปล่า
19:44ลองอ่านดูนะคะ แล้วคุณจะเจอคำต
19:47อบที่คุณตามหา
19:52ค่ะ
19:55อ่านจบแล้วค่อยคุยกันนะคะ คุ
19:57ณสโรชา
19:58อ่ะคุณทัพทิมค่ะ
20:06ทำไมคุณถึงเอาหนังสูตรเล่ม
20:08นี้ไม่ให้ฉันเหรอคะ
20:12คุณทำให้ฉันนึกถึงเพื่อนสน
20:14ิทค่ะ
20:18ขอตัวนะคะ
20:19คุณทัพทิมค่ะ
20:49กันความเป็นเพื่อนของพวกเราเถอะ
20:51เพื่อนเหรอ
20:53พออีนี่คนเดียว
20:55ที่ทำให้ฉันไม่เหลือคำว่าเพ
20:56ื่อนเหลืออยู่
21:07ถึงมาทำอะไรที่นี่
21:13นาเร็จตารู้จักคนทับทิมพ
21:15์นั่นเหรอคะ
21:19คุณชา
21:19ใช่คนรู้จักกันนะจ๊ะ
21:21คนรู้จัก
21:23เธอก็บอกคุณชาไปสิ
21:25ว่าเราสองคนกับบรวงสนิทกั
21:28นหน้าแค่ไหน
21:35เธอมีธุร้าอะไรกับลูกสาวฉ
21:37ันเหรอ
21:44ฉันไปกันนะ
21:45เพื่อเหรอ
22:11หับคิบ
22:20เธอกับสะโรชาอยู่ด้วยกัน คง
22:22ไม่ใช่เรื่องมึงเอิญใช่ไหม
22:25ไม่รู้สินะ โชคชาตาละมัน
22:32เธอตั้งใจเข้าหาสะโรชา ต้
22:35องกันอะไร
22:36เธออยากจะรู้ไปทำไมเหรอ
22:38อ๋อ หรือเธอกลัวว่าฉันจะช
22:42่วยสะโรชาหรือฟืนอดีตได
22:44้มากแค่ไหนน่ะหรอ
22:49บวกกับสะโรชาเป็นคนละคนกั
22:52น
22:53เธออยากเอาเรื่องร้ายสารละมาใส่
22:55หัวลูกสาวฉันอีก
22:58หรอ เธอคิดยังงั้นจริงๆห
23:01รอ ลิตตา
23:37นาลิตตา
23:38ชาไม่รู้เลยว่านานลิตาออกคุณ
23:40ทัพทิบเคยเป็นเพื่อนกันมาก่
23:42อน
23:44นาต้องถามชามากกว่าชาไปรู้
23:47จักกับเพื่อนนาได้ยังไง
23:52ชา...ชาเล่าเรื่องทุกอย่างให้น
23:55าฟังได้นะ
23:56คิดว่านาเป็นที่สาวของชาก็
23:58ได้
24:06คือ...ชาฝันถึงเหตุการณ์น
24:10ึงบ่อยๆ แล้วคุณทัพทิบเค้
24:12าก็บอกว่า
24:13ถ้าเกิดว่าชาอ่านอังสือ
24:14เล่มนี้จะช่วยไขข้อข้องใจให
24:16้ชาได้
24:38คุณแสงศูนย์ที่เป็นคนแต่ง
24:40นิยายเรื่องบุหลัดมันตาหร
24:42ือเปล่าคะ
24:44ใช่...นักเขียนชื่อดังคนนั้น
24:47ตนต่อที่ทำให้บัวฝันถึงผ
24:49ู้ชายอายุทยาทุกคืน
25:02ตามหลักจิตตะวิทยาการที่เรา
25:04ฝันถึงอะไรซ้ำๆ
25:05มันอาจจะหมายถึงว่าเรากำลั
25:07งกังวนเรื่องนั้นอยู่
25:08แต่นามไม่เชื่อว่าหนังสือปะ
25:10โรมโรพพวกนี้มันจะช่วยชาได
25:12้นะ
25:14นาริตาเคยอาจเหรอคะ
25:16อืม
25:18มันเคยดังมากๆสมัยน้าสา
25:19วๆ อะ
25:21แต่เนื้อหาข้างในก็ได้สาร
25:23ะทั้งนั้น
25:32อย่าลืมนะ นี่เรื่องอะไรภิกษานา
25:35ได้ตลอด
25:37ค่ะ นาริตา พักค่อนเธอ
26:07อีบูอ่ะ จะข้ามหลักทาย
26:12อีบสาระที
26:16อีบว่ามันจำเรื่องเราในอีดิ
26:20ตทั้งหมดได้แล้ววะ
26:29ก็ดีเหมือนกัน
26:31ถ้ามันจำเรื่องทั้งหมดได้
26:35มันจะได้ทอละมานจนหวังจะต
26:37ายไงอะ
26:52คิดถึงพี่ไหม
26:54พี่รัก
26:55ปกติด อีบสาระที่คอบโมง
27:00ก็ดีอ hetทางที่ประเบิด
27:01cayงในแน่transบนาษาความสำคั
27:05ญ
27:05หลังแน่นับจะได้แล้ว
27:17ยังแน่นี่สำคัญ
27:26ไอ้จาน นี่บัว
27:28ก็มึงทุกคน
27:31มึงฟังกูไว้เลยนะ
27:33เพราะกูไม่หยุดแค่นี้นะ
27:35รอถ้ากูย้อนอาดีได้เมื่อไ
27:37หร่
27:37กูจะกลับไปแก้ไขอาดี
27:39และกูจะตามล่ากกูมึงตั้งแต
27:40่ต้นเลยมึงคอยดูกว่า
27:50ไอ้ดัง เฮ้ยพี่
27:53ห detonอยที่สุดเราก็เจอกัน 좀
27:54นี่ถ้าเกิดว่ากูไม่ได้มึงต
27:59อนอยู่ที่คุกนะ
28:01กูว่ากูคงลำบากมันเยอะเลย
28:02ไหวพี่ เรื่องแค่อนี้เอง
28:04โอ้! มันตบช่วยกัน
28:05เออ ปรยาหลอสหมายเป็นไงบ้าง
28:08หวะ
28:11คดเจ๋งเลยพี่
28:13เด็กแถวชอบเยอะมาก ถ้าเกิดพ
28:16ี่ได้มาปล่อยแถวนี้นะ
28:17ผมว่าพวกเรา รวยกันเนี่ย
28:20นี่eren
28:21เอ่อ จริงดีพี่ นี่ ไอ้โจ
28:24เด็กใหม่ ไอ้โจดีนะ
28:26โดนรุมแทงว่า 30 กว่าแผน
28:28อำมาตักไม่เป็นไรพี่
28:34วันจันแนววันยิงมันไปต
28:35ั้งหลายรอบนะ
28:35มึง
28:36พี่สัน
28:40ก่อนที่เธ้าจำป่าจะตาย เธ้าจ
28:42ำป่าบอกว่า
28:45ให้จันมันเป็นอำมาตัก
28:49อ๋อ
28:51มันเป็นอำมาตัหรือวะ
28:52มันเป็นอำมาตัพี่
28:54ดี
29:01มึงเป็นอำมาตัใช่ไหม
29:05ใช่
29:05เป็นกูขอลองหน่อย
29:07เฮ้ย ลูกพี่
29:09อันนี้
29:12ลูกพี่
29:12อันนี้ดำ
29:16พี่
29:18แล้วมันเป็นอำมาตับไหม
29:19ผมไม่ใช่อำมาตับพี่
29:23พี่
29:35จะไม่ให้เรายุ่งกับสโรชาหร
29:37อคะ
29:37ถ้าเกิดว่าเธอคือใหญ่บัว
29:39เธอกำลังตกอยู่ในอันตรายนะคะ
29:41จัน เอาไว้จันที่ล่อยแดนฟ
29:44้า
29:46จัน เอาไว้จันที่ล่อยแดนฟ
29:50้า
29:51จะมีน้ำตา
29:53ลิตาเป็นแม่เลี้ยงของคุณส
29:56โรชาหรอ
29:58ใช่ค่ะ ทัพทิมพก็ตกใจเหม
29:59ือนกัน
30:00แต่พี่พริกเชื่อเหรอคะว่ามัน
30:02จะเป็นเรื่องบางเอิญ
30:06คนอย่างลิตา
30:08ต้องจงใจแต่งงานกับคุณสุ
30:09ธิวัตร
30:10เพื่อเข้าหาคุณสโรชาแน่ๆ
30:12เราแบบนี้จะไม่ให้เรายุ่งกับส
30:13โรชาหรอคะ
30:15ถ้าเกิดว่าเธอคือใหญ่บัว
30:17กับชาติมาเกิดจริง
30:18เธอกำลังตกอยู่ในอันตรายนะคะ
30:48ไปเข้ามาในบ้านฉันได้ยังไง
30:50ออกไปเลยนะ
30:52ฉันบอกให้ออกไปไง
30:56โอเค
31:02ได้
31:25ทำไมมองฉันแบบนี้หรือหรือ
31:30ว่าคิดถึงหัวเก่า
31:37เฮ้ย
31:39เฮ้ย
31:40เฮ้ย
31:40เฮ้ย
31:41เฮ้ย
31:42เฮ้ย
31:43ทำไม
31:44เฮ้ย
31:45หัวเหuateammuras
31:47มันไม่เดี๋ยวเท้ยฉันหรอก
31:49ป้อยigt
31:50ป่อย
31:50อันนี้
31:51อันนี้
31:53ป่อยนะ
31:54ป่อย
31:57ป่อย
32:00ป่อย
32:04ป่อย
32:14แกบบนี้
32:45เฮ้...
32:45เอ้...
32:47เอ้...
32:49เอ้...
32:53เอ้...
32:53เอ้...
32:55เอ้...
32:57เดี๋ยว...
33:00จะลี่ไปไหนจ๊ะ?
33:01อืม
33:02จะลี่ไปหาด็อคเตอร์สุทธิว
33:04ัตรผัวมึงเหรอ?
33:06มึงรู้จักผัวกูดายไง?
33:07อํา!
33:08แล้วทำไมกูจะรู้ไม่ได้อ๋อ?
33:10นี้กูยังรู้มาอย่างน่ะว่ามึ
33:12งเนี่ย
33:14แต่งงานกับมันเพราะอะไร
33:16ทำไม มึงอยากให้มันปลดล็อกยา
33:18เอฟเฟตอมีน ไม่ใช่หรอ
33:20คิดว่ากูโง่ดักดานอยู่ใน
33:21คุ้คอย่างเดียวหรือไง
33:23มันอยากตายอยู่ไหม
33:24อยู่ไหน หยุด ลิตา เดี๋ยว
33:26ฟัง ยังเง็นก่อน
33:28นี่ ฟังกูนะ
33:31กูไม่ทำให้แผนที่มึงวางไว้
33:33พังหรอกหน้า
33:35เรายังต้องรู้เหมือนกันอีกเย
33:36อะ
33:38จริงไหม นี่
33:41เอาเรื่องของเราดีกว่า
33:43เรื่องสำคัญ
33:46มึงได้ซ้อยมาจากไอ้ปานนักย
33:47้อนเวลาหน้าแล้วใช่ไหม
33:50ชุดของเขาต้อยอยู่ที่ไหน
33:56ชุดของมัน
33:58อยู่กันไป
34:00เขาไปพูดเชียวชายเรื่องไหนเข้า
34:02เวลา
34:12อีริตา
34:14นี่ นี่มึงยังบอกว่ามึงปล่
34:16อยเวลาให้สูนเปล่าอะ
34:50มันอยู่นั้น
34:51ไม่จับแล้ว
34:52เฮ่ย
34:52เฮ่ย
34:53เฮ่ย
34:57เฮ่ย
35:06ขอบคุณ ขอบคุณ
35:12ขอบคุณ
35:35ขอบคุณ
35:45ขอบคุณ
35:57missions
35:58ชาตร์วันก่อนถึง รู้หรือ
36:00อย่างfen
36:02มันกลับชาติมาเกิดแล้วนะ
36:07อิบู อ่ะ มันว่าอะไรนะ
36:12มันเป็นลูกของไอสุทธิวั
36:13ติ
36:16ฉันไม่เข้าหามันเพราะเรื่อง
36:17งานอย่างเดียวง่าง
36:21แล้ว บทมังไม่ค่амมันเป็นเลย
36:23มึงไม่ค่ามันศิ
36:24ฉันไม่ได้กินยาวเหมือนแกนะ
36:26เว่ย
36:27ถ้าหากว่าฉันค่าลูกติด
36:28มัน
36:29คนมันจะไม่กล่าหาเหรอ ว่าฉ
36:31ันเป็นฆาตกร
36:33นี่แค่นี้มึงก็กลัวเหรอ ม
36:35ึงใจสองจริงไงนะ
36:36แล้วอีกออกจัน อีทาพเทมิด
36:39ก็ช่วยอีบัวอยู่
36:41แล้วถ้าหาอีบัวจำอดีของ
36:42ก็เองได้มา
36:44พวกเราโซ่ยแน่
36:48ฉัน ดี ของชอบ
36:55อีลีตา แล้วมึงยังเก็บคำ
36:57พีดันมาอยู่หรือเปล่า
36:58พวกเรา เรียกเกอร์
37:09disclaimer ลีotta
37:41ท่าอ่านหนังสือที่คุณทัพ
37:42ทิมพ์ให้ยืมจบแล้วนะคะ
37:44แต่ทำไมคุณแสงสูนเขาเขียนได
37:47้ละเอียดเรากับตาเห็น
37:49เหมือนมันไม่ใช่เรื่องแต่ง
37:52แต่เป็นความทรงจำของเขามากก
37:53ว่า
37:57ท่าคะ นิยายมันก็คือนิยายนะคะ
38:01ทั้งหมดคือเรื่องจริงค่ะ
38:09ทัพทิมพ์ทำอะไรลงไป
38:13เธอควรรู้ความจริงค่ะ
38:16หนูชาจ้ะ
38:19ไม่มีความจริงอะไรทั้งนั้น
38:34คุณออกไปได้แล้ว นี่ไม่ใช่เรื่อง
38:35อะไรของคุณ
38:36รูปผู้หญิงในบ้านของคุณอ
38:37่ะ
38:38คือแม่บวรในหนังสือใช่ไ
38:39หมคะ
38:40ใช่ไหมคะ ออกจัน
38:54นิยายมันก็คือนิยายนะคะ
38:56ทั้งหมดคือเรื่องจริงค่ะ
39:01ทัพทิมพ์ทำอะไรลงไปอ่ะ
39:04เธอควรรู้ความจริงค่ะ
39:07หนูชาจ้ะ
39:10ไม่มีความจริงอะไรทั้งนั้น
39:17นิยายมันคือเรื่องที่ผมแต่งข
39:18ึ้นมา
39:20แค่นี้คุณแย่งไม่ออกเหรอ
39:23กันคุณก็อธิบายได้ไหมคะ
39:25ว่าทำไมเรื่องที่คุณเขียนอ่ะ
39:27มันเหมือนกับเรื่องเราในความผ
39:28่านของคัน
39:31เรารู้ผู้หญิงในบ้านของคุณอ
39:33่ะ
39:40คือแม่บวรในหนังสือใช่ไ
39:41หมคะ
39:45ใช่ไหมคะ
39:46ออกจัน
39:49กุดมอนิ่งค่ะพี่จัน
39:52แค่ชอบไม่ยินชื่อของค้า
39:56จักปายของเจ้า
40:18คุณออกไปได้แล้ว
40:21นี่ไม่ใช่เรื่องอะไรของคุณ
40:24เชิญ
40:32ชา
40:33ไปกันด้วยค่ะ
40:36ตั้งแต่เจอพ่อคุณ
40:37ชาก็แปกไป
40:39ผมไม่รู้หลังไงว่าคุณทำอะไรก
40:40ับชา
40:43ไปกันนะคะ
40:54ไปกันนะคะ
40:56ชา
40:56แล้วถ้าชาได้คำตอบ
40:58ชาจะยังไงต่อคะ
40:59ชาจะลักกับผู้ชายคนนั้นเหรอ
41:03ชาก็ไม่รู้เหมือนกันคะ
41:05แต่ชาแค่อยากรู้คำตอบมันผ
41:07ิดด้วยหรอคะ
41:07มันก็ไม่ผิดหรอค่ะ
41:42นะคะ
41:43อย่าให้ผู้หญิงควันนี้เข้ามา
41:44ที่นี่อีกนะ
41:46ถือว่าผมขอร้อง
41:47แต่ความทรงจำของเธอค่อยๆกล
41:49ับมาแล้วนะคะ
41:51ผมเห็นด้วยกับทัพทิมณ์นะคร
41:52ับ
41:53ผมอยากเห็นคุณแสงสูญมีความ
41:55สุขอีกครั้ง
41:57ความสุขแบบทชั่วคราว habilitation
42:00มันลบแหลงความฝักของผมไม่
42:02ได้เหรอ
42:02คุณก็รู้นี่ว่าผมเป็น
42:06คุณก็รู้ว่าผมเป็นตัวอะไร
42:09ผมต้องอร่อยดูไหมบัวว่าตาย
42:10จากผมไปทุกชาติทุกชาติอย่
42:12าง Chest
42:14ลองคุณจะปล่อยให้เธออยู่กับส
42:15ตรูต่อไปเอาคะ
42:19คุณแสงศูนย์ลองคิดดูดี
42:20ๆนะครับ
42:22ถ้าคุณสโลชารู้ความจริง
42:24ในอดิตชาติทั้งหมด
42:26เธอก็จะรู้ว่าริตาคือภายใกล
42:29้ตัวของเธอ
42:39ถ้ากำลังกลับบ้างค่ะ ของพ
42:40่อพี่คิดไปสบ้างค่ะ
42:44ค่ะ
42:45ค่ะ
43:00เป็นอะไรไหมครับ
43:01- ขอขอโทษนะครับ ไม่เป็นไรครั
43:03บ
43:04- ขอโทษด้วยนะคะ ครับที่
43:09เบือดไปแล้วไหมล่ะพี่
43:11พี่ขอโทษนะชา
43:13ขึ้นรวดเถอะค่ะ
43:19ชา
43:37- บัว บัว บัว บัว บัว
43:46ไม่มีหลบหรือคะ
43:48เก็บรวนโชนแล้วรู้ไหม
43:54ชา
43:56เป็นไรหรือเปล่าคะ
43:59ขอขอ
44:00ขอขอ
44:22นี่มันตบราศาติเบิดโบรา
44:24ณ
44:25พวกเจ้าต้องใช้วิชานี่ไปทำช่วย
44:27แน่เน่
44:32สทาย
44:34สทิปัฐวิ
44:36อ้ปโตเตชวัย
44:38สทิปัฐวิ
44:40อ้โปเตชวัย
44:41อากาโส
44:43สทิปัฐวิ
44:43พลาเตชาอิทษา
44:46บุญญานุพาเวน่ะ
45:16โอ้...
45:18โอ้...
45:20โอ้...
45:48โอ้...
46:00โอ้...
46:01นาริตาอยู่คนละข้างกับบรวง
46:03ใช่ไหมคะ
46:04สำหรับฉัน ลิตาเธอไม่ใช่คน
46:06ดี
46:07ตอนนี้ก็ขึ้นกับหนูแล้วนะ
46:09ว่าจะไว้ใจเขาหรือเปล่า
46:12ไม่เจอกันนานเลยนะคะ คุณแสงสูตร
46:14คุณกันนาริตาต้องรู้อะไรบางอย่
46:16างเกี่ยวกับบรวง
46:18แต่ถ้าเกิดว่าคุณอยากให้ฉั
46:19นรู้มากกว่านี้
46:20คุณก็ช่วยสระหลึกชาติสิ
46:23วิธีการข้ามเวลา แล้วก็เป็นอ
46:25ำมาตังไง
46:26ผมไม่มีวันให้คนอย่างคุณครอบ
46:28ครอมเหรอ
46:29ถ้าอย่างนั้น
46:31ก็จักมือสโลช้าให้นั่นก
46:33็แล้วกัน
46:34ระวังจะได้ชมหนันฉายซ้ำ
46:47มาหลังมาเหมือนฉันบ้างไหม
46:51ความรักมันฉันห่างใครสะไ
46:55กล
46:56ไม่รู้วันไหน
46:59ว่าใจจะตันโดด