- 2 days ago
Category
📺
TVTranscript
00:00คืนนี้ฟินและผู้หญิง จากถูก
00:02ส่งมาตามเส้นทางนี้
00:03การขนข้างนี้มากของทุกคน และม
00:05ีปืนไฟมาด้วย
00:06ท่านเจ้าคุณจะมั่นใจได้อย่าง
00:08ไร
00:08ว่ายหลวงอินมันจะมาที่นี่ค
00:10ืนนี้
00:10ข้าจะจัดการประมูลขายขาตว
00:13นแม่มารีคืนนี้
00:14ขายขาดหรือ
00:15คุณหลวงก็ไปร่วมประมูลด
00:17้วยคืนนี้ซิ
00:17ใส่ความกับผมหลายงานมาว่า
00:19ไอ้มิงส่งขำลังคนส่วน ไป
00:21ทำการบางอย่าง
00:22คืนนี้ขอรังไอ้โหลวีมากๆ
00:23แล้วขอรับ
00:24มึงไปจัดการที่เตรียมไว้คร
00:26ับ
00:27การตมูล เริ่มบัติเดียวนี่
00:31คุณหลวง 2 ช่าง 10 ตำลึง ขอร
00:34ับ
00:343 ช่าง ขอรับ
00:363 ช่าง
00:37หลวงิตราบฮะดี
00:383 ช่าง 31
00:40หุ๊ย
00:40หุ๊ย
00:41อาาาาาา!
00:43อาาาาา!
00:44อาาาาา!
00:44แค่นึงก็เอ็งไปอยู่ที่ลงรั
00:46บชำลาวเสียอีก
00:47กองเกวียนนี้พวกกลัวอายัตไปแล
00:48้ว
00:49ไอ้โหลงอิน!
00:49บอกใครกองเกวียนไว้!
00:51ฮึ!
00:52ชั่งสิทภาษาตำลึง!
00:53คุณลวงเหตุได้จริงไม่ยิ่
00:55งมา
01:15ตามหาไว้อยู่ในที่เคยเจอโอด
01:20วงใจ
01:21ยังฝันอยู่ในฝันกลิ่นหอ
01:25มนั้นไม่เคยจำไป
01:32จากดวงใจ
01:40เพราะเธอประนินหน้าหาแม่เว
01:44ลาด้วยหลวมไป
01:46มีรักยิ่งเก็บไว้เพื่อรอ
01:51เธอนิ่งย้อนขึ้นมา
01:58กอดช่างไว้
02:05ยังคงเก็บรับไว้ในดวงใ
02:09จ
02:10กลิ่นหอมที่เธอฝากไว้ยัง
02:14ไม่ค่อยเธอ
02:17ยังจังดีดีจังแล้วเธอผ่
02:21านเวลา
02:23ยังคงคงรอให้เธอหวนขันก
02:28ลับมา
02:31ยังคงเก็บรับไว้
03:02ยังคงเก็บรับไว้
03:06รังนี้ก็ไม่มีขอรับคุณห
03:11ลวง
03:14เท็บรู
03:15ครานี้พวกมันไม่ได้ขนมาเพียงแ
03:17ค่ท่าตกับฝินเรียงอากร
03:19แต่สายของกูรายงานมาว่า
03:21พวกมันขนปืนไฟมาด้วย
03:23ถ้าไม่มีหลักฐาน
03:26มึงก็ไม่สามารถสาไปถึงตั
03:27วผู้ไดได้
03:32เก้าชัง
03:35ตั้งอยู่นี้สิ่วนึง
03:39เก้าชัง
03:41เก้าชังสารสมลึง
03:42เก้าชังหน้าสมลึง
03:43เธอ!
03:50คุณหลวง ใจก็ผมตกไปอยู่ที่ต
03:52ัวตุ่มแล้ว
03:53ผมวงจะกลับไป ๆ ล่วง
03:56อ้า!
03:58คุณภาพวิจิตมิงสู้แล้ว
04:00มีผู้ใด จักสู้อีก หรือไม่
04:03เจ้าคะ
04:09พันชาคุณขอรับ
04:11เกิดเรื่องแล้วขอรับ
04:17เกิดอะไรขึ้น?
04:19ไอ้หลงอิน
04:20มันนำกําลังไปขัดขวางการข
04:22นส่งสินค้าของพวกเราขอรับ
04:24เก้าช่างห้าตำเริ่ง
04:26ขัด!
04:27สองช่าง!
04:28หุย!
04:30ต้องไปเถิดมั้ย
04:47หลวงอินทราบดีสิบสองช่
04:49าง
04:50จบการประมูล
05:20โอ้ย
05:21ช่วงเภลานี้ก็ดูเจ้าเสียงเก
05:25ินไป
05:27กูว่าพวกมึงละงับเราเว้นก
05:28ารขนไว้ก่อน
05:30รอให้เรื่องมันจางลอง แล้วให้เร
05:32ื่องขนใหม่
05:41แม่มารีมาแล้วเจ้าขาบคุณห
05:43ลวง
06:12ข้าเตรียมน้ำรอยดอกไม้ผสม
06:13น้ำปรุงมาให้
06:16คุณหลวงถอดเสื้อออกก่อนส
06:18ิเจ้าคะ
06:19ข้าจะเช็ดตัวให้
06:23เจ้าเจ้า
06:50ที่ดีนะ
06:50บอดสัย
06:57ข้าเชินว่าคุณหลวงอยู่ใน
06:59งานประมูลอยู่ตลอด
07:01คุณหลวงไปที่ได้มาเจ้าคะ
07:07หน้านของข้ามักมีเรื่องเริ่งด
07:09วนสำคัญ
07:12เป็นเมียข้า ต้องชนได้
07:21ท่านได้รับบาทเจ็บ
07:25ลิกน้อยมาก มีแพลดอก
07:31เสื้อของท่านค่ะ ให้ข้าชุน
07:35ให้นะเจ้าค่ะ
07:49ข้าเย็บเสื้อเสร็จแล้ว คุณ
07:51หลวงรีบใส่เธอ
07:53ชุงเช้าว่ากัดจะเย็น
07:57เป็นห่วงข้าหรือ
08:01ข้าเห็นแก่อาจที่คุณหลว
08:03งทุ่มซื้อตัวข้าตั้งค่
08:04ะ
08:07จะให้ข้าเสียเท่าไหร่ข้าก็
08:09ยอม
08:11ข้าจะไม่ยอมให้แม่มารีตกเป
08:14็นของคนอื่นเด็ดขาด
08:36แม่มารี
08:40เดี๋ยวแม่ไปเกียมตัวเธอหน้
08:42า
08:43วันครุ่ง
08:45ข้าจะพาแม่กลับเรือนข้า
08:48ในฐานหน้าของเมีย
09:00ไม่มีเกิดข้า
09:01โอ้ย
09:01โอ้ย
09:01โอ้ย
09:02ลูกขึ้นมา
09:03ไปจุงนะเจ้าค้า
09:06โอ้ยเกิดเธอจะขัด
09:07ค้าละบวมไปกันแล้ว
09:10ต้องทำไมก็หายโมโห
09:12โอ้ย
09:15ไปจุงเจ้า
09:16ดีใจจริงๆ
09:19คิดเอาไว้ไม่ผิด
09:22หากลงอินไม่รัก ไม่ชอบพอน
09:24้องพี่
09:25คงไม่พาน้องพี่ไปอยู่จวนด้วย
09:28โอ้ย! น้องพี่จะได้ออกไปจากขุ่
09:30งนารกนี่เสียที
09:33ผู้หญิงอย่างเรา
09:35จะอยู่ที่ใดก็หนีไม่พ้นนารกดอก
09:36พี่อิน
09:38ไม่เป็นเช่นนั้นดอก
09:50พี่นวน พี่จวง เกิดอันไหนขึ
09:52้น
09:53ไปกู
09:54กูเมาอย่า
09:57สภาพเช่นนี้ คงโดนคุณพระวิ
10:00จิต ระบายอารมณ์มาเป็นแน่
10:04พี่นวน พี่จวง ลอตรงนี้สัก
10:06ปะเดียว
10:07ข้าจะต้มอย่าแก้ช้ำไหนให้
10:10พี่อิ่ม
10:11ไปนึงลูกประคบรวดรวนไหมค
10:12่ะที
10:20กูไม่ได้มาขอมึงอิมารี
10:22อย่าไปเชื่อมัน
10:28มันแส้งทำเป็นน้ำใจ
10:30เพื่อให้ในโลงเห็นว่ามันเป็
10:31นคนดี
10:32ชุย
10:34ทำคุณบูชาโทษ
10:36น่าโปรดสัตว์ในรูปประค
10:37บรวด
10:38พี่นวนพี่จวงจะคิดอย่างไรก็
10:40ช่าง
10:41ข้าแค่อยากช่วยก็เท่านั้น
10:43เก็บความหั่งใจเอาไว้เถิด
10:47พี่อิ่ม
10:48มาช่วยกัน
11:04อิมารี
11:06ท่านจะคุณแสนให้มาตามมึงไปพ
11:07บ
11:23ท่านจะคุณจะคุยกับค่า
11:29ไม่ใช่
11:29ไม่ใช่
11:29ไม่ใช่หรือ
11:32การประมูลจบสินแล้ว
11:34ถือว่าในรงจินหุ้ยกับ
11:35พี่อิ่มต้องผลโทษ
11:38ท่าค่ามีทำตาม
11:40แม่มารีจะยอมทริงโอกาส
11:43อยู่จมปะกับมันสองคนไปเช่นนี้
11:47อย่างนั้น 혼
11:49เขาเป็นผู้มีพาคุณของค่า
11:51เป็นคนที่ค่าต้องทดแถน
11:54งั้นก็ตอกแถนมันเอกสะข้อ
11:55สิ
11:57ท่านจะคุณจะกลับคำเช่นนั้นห
11:59รือ
12:03เมื่อแม่มารีไปอยู่จวนหลวงอ
12:04ิน
12:07แม่มารีต้องทำอีกสิ่งหนึ่
12:08งให้ค่า
12:12ยังต้องทำอันใดอีก
12:14ค้นหานั่งสือสำคัญมาให้ค่
12:15า
12:32นี่คือตัวอย่างสัญลักษ์บ
12:33นนั้งสือสำคัญที่ค่าต้อง
12:35การ
12:37เป็นบัญชีส่งของมากับเรือ
12:40อังกฤษ
12:43มีเท่าใดเอามาให้ค่าทั้งหมด
12:50ท่านจะใช้ค่าทรยศหลงอิน
12:56จะไม่ทำก็ได้
12:59ได้
13:00ดังนั้นค่าต้องมีข้อแรก
13:02เปลี่ยนเพิ่ม
13:06ข้อแรกเปลี่ยนทันได้
13:08นอกจากห้ามลงโทษในโรงสิน
13:09หุยกับพี่อิ่มแล้ว
13:11ท่านต้องปล่อยทั้งสองให้เป็น
13:13อิสระ
13:16รวมถึงหยิงงามเมืองทุกคนใ
13:18นโรงรับชำเรานี้
13:24หรือท่านจะไม่ทำก็ได้
13:40มึงแน่ใจหรืออิผู้หญิง
13:41ผู้นี้จะทำงานให้กูสำเร็จ
13:44ก็ล่าคมอมมีคนที่มันรัก
13:45เป็นตัวประกันอยู่
13:47มันไม่คลาดเทลยดดอกพระยาค
13:49่ะ
13:53กูมีเชื่อใจพูดอายละ
13:55มึงต้องส่งคนไปจับตาดูอิ
13:57นนางผู้นี้
13:58ที่จวนไอ้หลวงอินอย่าให้
14:00คลาใส่ตา
14:02มึงต้องส่งคนไปกำชับขูเข็
14:03นมัน
14:05ให้ริมหาบัญชีการส่งปืน
14:07ไฟชบับนั้นมาให้เร็วที่สุด
14:10ยิ่งชา
14:12มันยิ่งทำให้กูเสียงมากเคล
14:13ื่อนทุกเพลา�
14:15มันก็รู้
14:17งานนี้ถ้ากูทำไมสำเร็จ
14:21คุณก็ม성이มากกูเอาขว someday เช่นก
14:22ัน
14:23ก็ต้องมีเกินไอ ấyมิงธ์
14:25ไปคอยโขมขุมันไว้
14:27จะเรียงให้นักมาหลี
14:29ข้นทั้งศึกร antis mercifulว่านี้มาให้ได
14:30้เร็ว
14:32จะมิให้เรื่องนี้แห้งพลายไปถึ
14:34งฝาบาษได้
14:35โดยเดทขาด พรยาฆ่า
14:36ต้องมีเกิน 7 วัน
14:38กูจะไม่รอเนินานกว่านี้
14:40เสร็จแล้วก็
14:42สังหารไอ้หลงอินทิงเช่น
14:43พ่อมันเสีย
14:46พยาค่ะ
14:49ถ้ามึงช่วยกูสำเร็จ
14:51มึงไม่ต้องเป็นห่วง
14:53กูจะไม่อวยยดมึงเป็นแค่พย
14:55าพักครั้งแน่
14:57แต่กูจะอวยให้มึงเป็น
15:00สมุหนายก
15:02พยาจักกรี
15:19พี่แฟง
15:20เจ้าค่ะ
15:22มึงหาเจอหรืออย่าง
15:23หาอันได้เจ้าค่ะ
15:26กำปั่นกู
15:28ยังเจ้าค่ะ
15:30ยังบอกเจอ
15:31หรือยังบอกได้หา
15:33หาแล้วแต่ไม่เจอเจ้าค่ะ
15:39แล้วผู้ใดมันจะเอาไปได้
15:43อย่าไม่จบ
15:44ไม่ให้กูถามมึง
15:46แล้วจากให้กูถามผู้ใด
15:49ก็เหลือแต่ลูกกูกลับไปเพิ
15:51่มเท่านั้น
15:52คุณป่าเจ้าค่ะ
15:56อันจะมาต้องกลับวันละนายม
16:05อายุกวันโนสุขังพระหลัง
16:20แล้วลูกกูกลับมาหรือย่าง
16:22ยังเจ้าค่ะ
16:26คุณป่าเจ้าค่ะ
16:28แม่บุภาไม่ต้องออกตัวแทน
16:31เลยนะ
16:32ว่าคุณพี่หลวงของเจ้าไปรา
16:34ศการด่วนอีก
16:36มาแล้วไปแล้วมันฟังไม่ขึ้น
16:38มุภนี้ซ้ำมีต้องพูดแล้วหน
16:40า
16:43ค้าเพียงกำลังจะบอกว่า
16:45คุณพี่หลวงออกไปตั้งแต่เมื่อ
16:47เย็นวัน
16:47ยังไม่กลับมาเลยเจ้าค่ะ
16:49สงสัยคงจะยุมากจริงๆเจ้า
16:51ค่ะ
16:52งานจะยุงอะไรกันนักหนาทั้งวัน
16:54ทั้งคืน
16:55ถ้ากรุงสีโจนมันสุมป่าน
16:57นี้ก็ไม่ควรจะอยู่กันแล้ว
16:59ไปไปเก็บคอมขึ้นกูร้อน
17:13ทุกคนอย่าลองหายกันเลยจ้ะ
17:20พี่ดีใจที่แม่มารีจะมีชีว
17:23ิตใหม่
17:26แต่มันก็อดใจหายไม่ได้
17:30ข้าไม่ได้ไปแล้วไปรับนี้จ้ะ
17:37พี่อิ่มดูแลข้ามาตั้งแต่เด็
17:39ก
17:40รักข้าเหมือนน้องสาวแท้ๆ
17:45ข้าติดหนี้พี่อิ่มมากนะ
17:48เดี๋ยวพี่ไปส่งนะ
17:54ลานะจ้ะป่าบัวผัน
18:18รักษาตัวดีๆล่ะ
18:34ถ้าไม่มีในลงหุยกับพี่อ
18:35ิ่มพอยปกป้องค่าตั้งแต่เด็
18:37ก
18:39ป่านนี้ไม่รู้ว่าชีวิตค่า
18:40จะเป็นเช่นไร
18:44ค่ารักในลงหุยเหมือนพ่อเลย
18:45นะ
18:47ว่ายิงดีที่ลืดจะไปอยู่ดีมี
18:51สุขนะ อามารี่
19:00หลูกอินมารอท่านานแล้วหนา ไป
19:03เถิด
19:10ลงเรือเถิดแม่มารี่
19:23ไอ้แหวนไป
19:27โชคดีนะแม่มารี่
19:57แม่มารี่
19:58โชคดีกลางวนอะไรลืม
20:01เห็นแม่นั่งนิเงียมมาตลอด
20:03ทาง
20:05ยาแม่ของค่า
20:07คุณหญิงวัวแก้ว
20:08เป็นคนใจบุญสุนทาน จิตใจด
20:10ี
20:11ชอบทำบุญ
20:13ค่าเชื่อว่ายาแม่ต้องชอบแ
20:14ม่มารี่แน่
20:15ไม่ต้องขอบุญหรอก
20:19เราจะแจ้งท่านอย่างไรวะค่า
20:22ค่าจะแจ้งยาแม่ข้าว่า
20:25แม่มารี่เป็นเมียค่า
20:30คุณหญิงบัวแก้วไม่รังเก
20:32ียดแค้ง่ายหรอก
20:33จริงไหมแหวนได้เพิ่ม
20:35โดยข้าน่อย
20:36โดยข้าน่อย
20:50อาจกูเก็บไว้ในกำปัน ใส
20:53่ไว้ใต้เตียง
20:54มันยังบางอาจเข้าไปหลือค
20:55้นของกูได้
20:57อาจหารเช่นนี้ จะเลี้ยงไว้ได้เช
21:00่นไร
21:05อุ้ย! คุณหลวงมาแล้ว
21:08คุณหลวงมาแล้วเจ้าค่า
21:11อุ้ย! มีกำปัดมาด้วยเจ้าค่
21:13า
21:18เข้ามาสิ
21:22มีผู้หญิงมาด้วย
21:26โอ้
21:27โอเค
21:28โลงนั่งลงนะ
21:34นั่งลง
21:38พ่ออีน
21:40เอากำปัญของแม่ไปหรือนี่
21:45เอาไปซื้ออ Bj!
21:47เอาไปซื้ออีบาหมาหรือ
21:48บาหเราก็มีเต็มบ้านจะมีไม่ห
21:51วาดไม่ไหวอยู่แล้ว
21:52จะซื้อมาอีกทำไม
21:54นี่แม่จะเชดหัวมันไปอยู่แล้ว
21:57ดูที่หรือ
21:58พ่ออีน เอากำปัญแม่ไป
22:00มันยังไม้รู้เลยสักคน
22:02แม่ของรับ ม่ารี
22:04เอา แม่บุผา
22:05par 有 Guess
22:09คู่มั่นของพ่ออีน
22:30หวันนี้ทำอะไรมาให้หรือ
22:40โอ้ ขนมกวนขาว อืม หอมน่
22:45ากินจริง ๆ แม่บุพามานั่งข
22:50้างพี่เขามา นี่มา มา ๆ
22:58แม่ขอรับ พ่ออิน อัดแม่
23:00ตั้งหลายสิบสั่ง หายไปในหมด
23:03ลูกขอยื้มก่อนขอรับ เอาไปซ
23:05ื้ออีบาวดิหรือ
23:08ว่าแต่อีบาวผู้นี้ พ่ออิน
23:13ซื้อมาเท่าใด
23:15สิบสองสั่งขอรับ ไปโอ้
23:18สิบสองสั่ง
23:23ไหน เมือง ขึ้นมาให้กูดูหน้าท
23:28ี
23:30แม่มารี กลาบคุณแม่สิ
23:43แม่ขอรับ เอาน้ำบาวผู้นี้ไป
23:45คืนเสีย
23:48รูปร่างหน้าตาเช่นนี้ มันไม่
23:51น่าจะทำงานหนักอันใดได้ดอก
23:53มันต้องอย่างอีทงดี อีแงน
23:56อีคำใส อีไขคำนี่
23:58มันถึงจะตักน้ำผาฝืน
24:00เลี้ยงอัวเลี้ยงควัยได้ ทำไล
24:03่ไถนาได้
24:04อย่างอีทงดีนี่ มันอึดนัก
24:07ตักน้ำได้วัลยี่สิบสามสิ
24:09บหาก
24:11ทำไล่ไถ French now that's Ruotan clarify ก็ได้
24:16เคยตักได้ถึง 21 หาพเจ้าค่ะ
24:19แต่ยังไม่เคยถ้า linguine 겁i parce
24:21ชาแม่ขอรับ ๆแล้วมีมาย Vilย
24:23ุ Gos抓
24:25รับye pi to the side relative
24:27หนักเอาเบาแม่ได้ทุงอย่าง
24:30แล้วแต่คุณหญิงจะสั่งมาเธออ
24:31ศเช้าค่ะ
24:31ไม่ bizim แต่แม่
24:33กุนหลวงซื้อค่ามาเป็นบา
24:38ว PJ
24:39เจ้าคะ
24:44บ่าวก็คือบ่า
24:45ต้องทำตามที่นายสั่งทุกอย่าง
24:47แม่มารีเป็น...
24:48นั่งมารี
24:51นางเป็นบ่า
25:04ยาเม่ขอรับ
25:06แม่มารีทำเครื่องหอมเก่งนะขอ
25:09รับ
25:10ยาแม่จะให้แม่มารี
25:12ช่วยปรุงน้ำอบ
25:13แป้งร่ำฝั่นเทียน
25:15นำไปถวายท้าวรัจัลในวัง
25:16ก็ได้นะขอรับ
25:18ทำเครื่องหอมเป็นด้วยหรือ?
25:21เจ้าค่ะ
25:24อุ้มข้าวหนึ่งควนเหนียว
25:25ได้หรือ
25:26ข้าทำได้ ป่าสังมาเถอะ
25:28ทำนาได้หรือ
25:30ทำได้
25:31ตักน้ำได้หรือ
25:3232 หาภาคก็ตักไว้ ป่าสัง
25:34มาเถอะ
25:34ได้แน่นะ
25:36แน่สิ
25:38แล้วเรื่องเครื่องหอมนี่
25:41ผู้ได้สอน
25:42ผู้พักรักจำเจ้าค่ะ
25:46งานเครื่องหอมไม่ใช่งานที่หญิ
25:48งชาวบ้าน
25:49บ่าใครทั่วไปจะทำได้นะ
25:54ถ้าคุณหญิงรับค่าไว้เป
25:55็นบ่าในจวนนี้
25:57ค่าจะฝูงเครื่องหอมเป็นกิน
25:58พิเศษเฉพาะให้คุณหญิงเลยเจ้
25:59าค่ะ
26:03แฟง
26:04เอามันไปอยู่กับมึง
26:06ไม่ดีขอรับ
26:09เช่นนั้นก็ให้นางมาลีไปอยู่ที่โ
26:11รงท่ำกระดาษหลังสวนก่อน
26:13แล้วกัน
26:13- ดีขอรับ
26:14ก็ได้เจ้าค่ะ
26:18ที่โรงกระดาษนั่นอ่ะ ตอนนี้
26:20ก็ไม่ได้ทำอะไรแล้วนะเจ้าค่ะ
26:22เก็บกระดาษอย่างเดียวเจ้าค่
26:24ะ ไปปัดกว่าติดหน่อยก็พออย
26:26ู่ได้เจ้าค่ะ
26:29เช่นนั้นก็ตามดี
26:32แพงเสียขนาดนี้ก็ต้องใช้ให
26:34้คุ้มเสียหน่อย
26:40โดยคะน่อย
26:44แม่มารี เดี๋ยวข้าพาแม่ไป
26:47ส่งเอง
26:49นางเป็นบ่าว ทำไมพ่ออินจะต้
26:52องพาไปเอง
26:54ไอ้เพิ่มมานั่งหัวโดอยู่นี่
26:58งั้นไอ้เพิ่ม มึงพาไป ขอลั
27:01บ
27:07พ่ออิน มาหาแม่ที่ห้อง
27:15มึงคิดฉันกูหรือไม่
27:17เรื่องดีหรือชั่ว
27:18กูจะให้มันอยู่จนเนี้ยไม่ได้
27:22เรื่องชั่วนั่นเอง
27:26ที่นี่ละ
27:37ที่นี่คือลงทำกระดาศ
27:39แต่ตอนนี้ไม่ได้ทำแล้ว
27:43ขึ้นมาเผิด
28:05อยู่ได้หรือไม่
28:08อยู่ได้จ้ะ
28:17ดีที่คุณหญิงให้แม่มารีมา
28:19อยู่ที่ลงทำกระดาศ
28:21ถึงแม่จะเก่าเก็บกว่าสนอย
28:23ก็กว้างขวางดี
28:25แม่มารีจะได้ไม่ต้องไปอยู่ที่เร
28:26ือนเบา
28:55จะอยู่ที่ใดค่าก็เป็นเปล่าอยู่
28:57ดี
29:00ก็ตามที่แม่มารีบอกย้าแม่
29:03นะละขอรับ
29:05ลูกเลยอยากได้นางมาปรณิบัตรู
29:08แลยาแม่นะครับ
29:11สิบสองสั่งนี่หน้า
29:15แค่เพราะอินไปทำรัศการเสี่ย
29:17งอัตราย
29:19แม่ก็กินไม่ได้นอนไม่หลับ
29:22จนอบแม่จะแตกตายอยู่แล้ว
29:25เนี่ยงพาผู้หญิงมาอยู่ที่จว
29:27น
29:28จะข้าแม่ให้ตายหรือ
29:32เหตุใดไม่รักษานำใจแม่บ
29:34ุผา
29:34คู่มั่นคู่หมายของตัวบ้าง
29:39หนังมารีคือต้นเหตุที่ทำให้
29:42พ่ออิน
29:43ไม่อยากแต่งงานกับแม่บุผา
29:46admitting alsi ni
29:46หรือ ไม่
29:48นายแม่ขับรับ
29:52เรื่องของความรัก
29:54มันเป็นเรื่องของความรู้สึกข
29:55องแต่ละคนนะครับ
29:58เรื่องเรื่องของแม่บุผา
29:59ลูก對對้าไม่ได้ตกล่งปมรงใ
30:01จเลย
30:02เพื่องรู้จักกันประเดียวกับผม
30:04ใจคอย่า แม่ใช่ลูกฝืนใจช
30:06อบ มันก็ยากนะครับ
30:11อีทองดี เจ้าคะ
30:14ไม่ไปดูแลนายมึงนือ
30:16กูเห็นครุกอยู่กับอีแฟงตั้
30:18งดัดซาวแล้ว
30:20เบาไปเดี๋ยวนี้แล้วเจ้าคะ
30:22เดี๋ยวกูไปด้วย
30:23คุณยิงเจ้าคะ
30:25เบาขอไปดูแลคุณหนูบุพผ่านนะ
30:26เจ้าคะ
30:30มึงสองคนมีอันไหนต้องไปทำ ก็
30:33ไปถึง
30:34ดูย ขน้อย
30:37ถ้าเส้นนั้น ก็บอดใส่เรื่องย
30:48าก
30:50แม่จะยังไม่เร่งไปขอเลิกงาน
30:53แต่งจากท่านพระครู
30:57จะรอเวลาให้พ่ออินทำความรู้
31:00จัก นิสัยใจขอกับแม่บุภ
31:03าอีกสักหน่อย
31:05เพียงแต่ช่วงนี้พ่ออินอย่
31:09าเพิ่งไปยุ่งกับนังมาลี
31:12ให้เป็นที่บาทตาบาทใจแม่
31:14บุภา
31:18ช่วยรักษาน้ำใจแม่บุภาไ
31:20ว้
31:21จนกว่าจะตบจะแต่งมาเป็นเมีย
31:24กลางเมืองให้แม่
31:27จากนั้น ถ้าพ่ออินอยากจะให้หน
31:30ังมาลีเป็นเมียบาว
31:34แม่ก็จะต่างใจ
31:39ตบลงหรือไม่
31:50เป็นฉะนั้นขอรับ
32:01คุณหลวงขอรับ
32:03คุณหลวงยังไม่ควรรีบเปล
32:05่าประกาศให้พวกบาว
32:05พล่อยรู้นะขอรับ
32:07ยิ่งทุกคนรู้
32:08แม่มาลีก็จะยิ่งถูกพวกบา
32:09วชังน้ำหน้ามากขึ้น
32:11เพิ่ง
32:13แม่แม่มาลีจะเข้ามาในจวนข
32:14องเราในทางณะท่าสินไทย
32:16แต่มึงก็รู้อยู่เต็มอกว่าระห
32:18ว่างกูกับแม่มาลีไม่ได้เป็
32:20นเพียงแค่ไหนกับบาว
32:21อย่างน้อยก็ควรทอดระยะเวลา
32:22ไปอีกสักหน่อย
32:24ถ้าทุกคนรู้ว่าแม่มาลีเป็
32:25นผู้ใดแล้วมาจากไหน
32:27เป็นเรื่องแน่ขอรับ
32:29มึงพูดจบไปแล้วดือไหม
32:30จบแล้วขอรับ
32:31ก็ไปทำในสิ่งที่กูบอกให้ทำ
32:34ไป
32:37ขอรับ
32:57อ้าาาาาาา ไม่เร็ว อะไรนี่ ข้า
33:03ดหัว ข้าดไม่ได้ไหร่
33:06อ้าาาา ไม่เร็ว อ้าาาา ไม่ได
33:11้ อย่าอิง แล้วเลย
33:12มึง อีกท่าสะตล น้อยเนี่ย
33:15มึงกล้าดียังไง
33:16ถึงมาทำร้ายคุณหนูบบพา มาอยู่
33:19ยังไม่ทันข้ามวันเลย
33:20มึงทำยะเศร โอหัง กูจะต้องต
33:22บสั่งสอนมึง ให้มึงหลาบจำ
33:25สัญมาก
33:26ไอ้ ! มันทำอะไรกับกูเจ็บ
33:29equations
33:30ไอ้ ! มึงทำอะไรกูnesday
33:31มันทำอะไรให้กูด้วยเหรอ
33:32ค่ะไม่ทำไรป้า
33:33ป้าจะตบค่า ค่ะก็ต้องปลอ
33:35บอังตัวเอง
33:37จับป่าน
33:39พี่ทองดี
33:42ใส่ว่า style
33:42ป跟大家 Bee
33:43ค่าขอ
33:44โอโห
33:44คุณผู้เจ้าข้า
33:46คุณผู้
33:47คุณผู้เจ็บกันอยู่ไหนบ้าง เจ้
33:50ามาก
33:50придว่านรีนี่
33:51มันทำไร้เจ็บข slim
33:55cleaning
33:55- ข้าขอภัยนะ ข้าไม่ได้ตั้ง
33:57ใจ
33:59กูจะให้ฟ้องคุณหญิง ว่าเมื
34:01องตบคุณหนู แล้วก็ตบโก
34:08เกิดนั้นได้ขึ้น
34:10มึงก็อีกคนหนึ่งไอ้เพิ่ม
34:12เมืองตัวดี ปล่อยให้คุณหลว
34:14งเอาอีนี่เข้ามาอยู่ในโจวนเ
34:16นี้ย
34:21เบาเหตุนังมารีทำร้ายคุณหล
34:23ุบผายอยู่เจ้าค่ะ
34:25เพราะเบาจะเข้าไปห้าม
34:26เพราะอาวนั่นเห็นเข้ามันก็
34:27ไม่พอใจเจ้าค่ะ
34:28มันก็เลยมาทำร้ายเบา ดูทíเจ้า
34:30ค่ะ
34:32เบาบอกว่าเจ็บช้าไม่บอกทั้ง
34:33ตัวเลยเช inhab
34:35ฆ้ากับคุณหนูเปุผมาช่วยไล่
34:36หนูอยู่
34:37จุ ๆ ป้าก็เข้ามาจะตบค่ะ
34:39- เธรีย Hence คำไม่ตกฝาก
34:40- เขาพูดความจริง
34:41แค่ Galia เห็นเต็มสองต่าเลยนะ
34:43ว่า เองน่ะ เอาไม้ лайตีคุณ ุ๊
34:45บุภาอยู่
34:48จริง ดัน ที่แ�łeงพูด หรือ
34:49ไม่ แม่ ปุภา
34:53ถามติได้ เจ้าคะ
34:55ข้าเพียงเห็นแม่ มารี กำลั
34:57ง ไละตีหนู อยู่
34:58ข้าจึงดีบเขาไปช่วย
35:00ด้วยว่าถึงไม้ ไละตีหนูอยู่
35:02จึงอาจทำให้ ป่ะแฟง เขาใจผ
35:03ิด เจ้าคะ
35:07คุณ ุ๊บุภา ทำไมต้องกล่องก้
35:08้า ต่าง murian sentiment
35:13เมื่อครู แม่มารีได้ขออภัยค
35:15่าแล้วเจ้าค่ะ
35:18แต่...
35:18แม่ผุผ้าก็ยืนอย่างเช่นนี้แล
35:20้ว
35:21ฝ้าแฟงยังพูดจ้าหาความ
35:23อันได้อีก
35:24เอาละ เอาละ เอาละ
35:26เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดกัน
35:28แยกย้ายกันไปทำงานได้แล้ว
35:31คุณหญิงเจ้าค่ะ
35:33คุณหญิงจะให้นางมารี
35:35ทำงานอันใดเจ้าค่ะ
35:37งานสวน งานครวน
35:39หรือว่าต่างน้ำดีเจ้าคะ
35:40แม่มารีเป็นบ่าวของค่า
35:43นังมารีต้องเรียนรู้งานทุก
35:46อย่าง
35:47เส้นบ่าวในจวนนี้
35:53หากแม่เห็นฝีมือทางอื่น
35:55ค่อยให้ไปทำหน้าที่นั้น
36:01อีแฟง
36:02เจ้าคะ
36:02มึงพามันไปฝึกนานด้วย
36:05โดยขน้อย
36:11อีกษันภูรรม
36:12อีกษันภูรรม
36:13อีกษันภูรรม
36:14อีกษันภูรรม
36:15อีกษันภูรรม
36:19อีกษันภูรรม
36:26อีกษันภูรรม
36:27อีกษันภูรรม
36:30อีกษันภูรรม
36:31อีกษันภูรรม
36:36อีกษันภูรรม
36:36อีกษันภูรรม
36:38อีกษันภูรรม
36:39ภายใน 20 บาท
36:41ทั้ง 3 ตะ 9 เลยลือ
36:43ใช่
36:44สักเช่นชาวหวัง
36:47พนุงพระหมของเจ้าในจวนนี้
36:50ราคาแพงทั้งนั้น
36:52จะมาสักหยับๆ แบบพวกเบาไพร
36:55ไม่ได้
36:57ขนาดพวกค่า 4 คนช่วยกันสัก
36:59ยังใช้เวลาตั้งครึ่งค่อนวั
37:01นกว่าจะเสร็จ
37:02นี่แม่มารีคนเดียวจะเสร็จหร
37:03ือป้า
37:06อยากเป็นเบาเรือนนี้
37:08ก็ต้องไหวว่าเช่นใด
37:14มึงมองอะไร
37:16ไม่มองเขาได้
37:18แยกให้ออกนะว่าผ้าเช่นใดข
37:20วนต้ม
37:20ผ้าเช่นใดขวนสักรืนนึง
37:34อุ๊ย
37:35อุ๊ย
37:38อุ๊ย
37:39อุ๊ย
37:44นี้
37:45อุ๊ย
37:48อ่ะ โดวสิ
37:51ป๊ะ ข้าว่านางต้องเคยซักเซอ
37:54บให้เจ้าไหนที่เรือนเก่ามาแน่
37:55ๆ เลย
37:55นางทำคนเดียวอ่ะ เร็วกว่าพวก
37:58ข้าสี่คนช่วยกันเสียอีกหน้
38:00า
38:00ก็พวกเองเลยมันพี่ข้าจะตัวข
38:03ึ้นขนแหละ
38:04เพราะคร้อยหลังข้าคนนั้นแห
38:06ละ ก็ช่ำแฉะอุ้งานไงเล่า
38:09อุ้ง อุ้ง
38:16เฮ้ย ไอ้ ไอ้ ไอ้ ไอ้ ไอ้ ไอ
38:21้ ไอ้
38:24โดย
38:28คุณหลวงไม่ต้องออกหน้า แม่
38:30มารีก็กำลับป่าแฟงได้มี
38:32ยากหรอนะ
38:34วันพระไม่ได้มีหนเดียวให้เพ
38:36ิ่ม แล้วเดี๋ยวก็หาความกัน
38:38อีก
38:39งานเย่างpresa และเรื่องบ่าโปลทร PLAY
38:41ในเลือน
38:42เป็นหน้าที่ของคุณหิวคุณห
38:43ญิง
38:43คุณหวงไม่ควรก้าวก่ายเนา
38:44ะIK
38:46แล้วดู ถ้าทาง แม่มอรี่จะหิ
38:48่งในศักษ์สี
38:49คงไม่ใช่คนอ่อนแอร์ ที่จะยอม
38:51ถูกรังแกได้ง่าย ๆ ขอนะ
38:53หิ่งในศักษีและหัวแ Ratn?
38:58คุ้น คุ้นนะ ขอนะ
38:59เช่น คนหัวแ grandfather ที่ก็ผมรู้จัก
39:05นั่งมากถึงพูดอะไร
39:09นั่งมารีเป็นอย่างไรบ้าง
39:12สอนยากสอนเย็นเจ้าค่ะ
39:17หน่วยก้านมันก็ดีหนา
39:19น่าจะเรียนรู้งานเรื่อนไม่ยาก
39:23ดูนะ เดาใจไม่ออกนะเจ้าค่ะ
39:30แค่สักผ้าสบัยง่าย ๆ ขยี่
39:33สักผ้าเท็บขาด
39:36ตาผ้าไม่กี่ผึง
39:38ทำมือไม้อ่อนกับปลกกับเปร
39:40ี้ย
39:41เช่นคนไม่มีแรง
39:46จับจีบผ้าก็ยาบ ยาบ ยาบ ย
39:49ับอย่างกับไพร่
39:50สอนให้จับจีบแบบผู้ดี ก็ทำ
39:53ไม่ได้ทุกค่ะ
39:56herzlich
39:56เช้า candles
39:57inya
40:01ไม่มีใครเก่งได้เกิดดอกนะ
40:09กว่าจะเก่งกว่าจะชำนาน
40:11ต้องเร็นดูกันตั้งหลายปีว
40:12งะป่าแฟง
40:13ดุ่นคุณหนูบุพหา
40:15ทำไมเอาตัวไปเปรียวกับมันป่
40:16อยล่ะ
40:16เจ้าค้า คุณหนูเหมือนหง แต่อ
40:20ินังมารีมันเหมือนกานะเจ้า
40:22ค้า
40:30เบ่าทุกคนในจวนนี้ ผ่านการขั
40:34ดเกลาวจากอีแฟงมาแล้วทั้งน
40:35ั้น
40:36นั่งมารี ไม่ขนามืออีแฟงด
40:40อก
41:02เจ้าที่สำแดงเด็ดแต่วันแร
41:04กเลย
41:07เอาน่ามารี เหนื่อยากกวันนี้ก็ผ
41:10่านมาแล้ว
41:22อัมน้ำจะหน่อยก็ค่าย
41:40เอาไ hier พ Counsel
41:41อัมน้ pumps
41:41ปenf 굶เลยว่า งั้นปปปปปุ Records
41:47สำพ B จ รับป friendship
41:48ปปปปปป扫 recite ppersいたัมมบุค
41:56ดี... анс... ป่ Peak
42:10ไม่ถามว่าผู้ใด
42:12แม่มารี ค่าเอง
42:14หลวงอิน
42:16คุณหลวง
42:18คุณหลวงมาทำอันใด ใต้ก็ไม
42:20่จุด
42:26คุณหลวงยา
42:40คุณหลวง
42:40คุณหลวง
42:42คุณหลวง
43:04โายсем
43:04แม่มารี
43:07แม่มารี อภัยข้าหนา ข้าไม่
43:09ตั้งใจ แม่มารี
43:11ข้าเป็นห่วงแม่ เลยอยากลงมาด
43:13ู
43:14แม่มารี
43:19อันนี้
43:21ไม่ที่กลัวกับอะไรวะ นั่นเมียม
43:22ึงนะเว้ย
43:47พี่พร้อม
43:47พี่พร้อม
44:06พี่พร้อม
44:07เราผมทางมันอยู่
44:10เป็นเราผมพอเอาไฟขอแล้ว
44:19อย่าโมวชักช้า
44:21รีบลงไปดูคุณพี่หลวดที่คร
44:23ัวไฟเธอ
44:23ก่อนไฟจะไม่
44:25ฮะ
44:25คุณหลวม ทำอะไรขอแล้ว
44:34กูหิวข้าว
44:35ห้ะ
44:37ย่างปลา
44:40ย่างปลา
44:40ย่างปลา
44:41ใช้หมอ
44:42ขอดับ
44:43โอ้ คุณหลัวง
44:46ย่างปลาหนี่ก็ชัยไอ้นี่
44:49อันนี้เนี่ยเข Agency นี่ไว้ห sựเข้า
44:51กูรู้ ไปเพิ่ม
44:52แต่กูจะ กูจะดลางหลิงอีก
44:57นึงข้าว
44:58เยอสิ 2007
44:59คุณหลัวง
45:03คุณหลัวงจะนึงก้าวรถแช
45:05่ข้าวรู้อยังขอรับ
45:07แช่ทำใบ
45:08โอ้...
45:10คุณหลวง
45:11นี่เลยขอรับ
45:19กูฟังความจากพวกบ่าแล้ว
45:22ทุกคนซื้นทรมว่านังมา
45:24ลีมันขยันขันแข็ง
45:26งานย่าวงานเรือน
45:28ก็ทำได้ดีไม่มีที่ติ
45:30ไม่ใช่หรือ?
45:31มารยาสาไถ
45:33มายังไม่ทันข้าบวันเลย
45:34เทียงเบาชอด ชอด ชอด เจ้าค่
45:36ะ
45:37ที่กูให้มึงอบรมขัดกราว
45:39มัน
45:40ก็เพราะเห็นว่าเป็นคนเก่า คน
45:41แก่
45:42และรู้งาน
45:44ถ้ามันกล้าเขียมมิง
45:46ก็หมายความว่า
45:48มิงสอนบันบะฮูเรื่อง
45:51โอ๊ย เอา إฟเตقدทแตกเจ้าค่ะ
45:53คุณหญิงที่ไปให้ทายมันที่เจ
45:55้าคะ
45:57คอยดูนะเจ้า อีกไม่นานหรอก
45:59มันยังต้องทำให้คุณรู้ปุภ
46:00าช้ำใจ
46:01คุณหญิงอ่ะ
46:02ยังไม่เห็นที่มันออกริสค Diversity
46:04�mma มะเย็นนะเจ้าคะ
46:06ไปยุ่งกับคนของเขา
46:08อยากโดนเพราะอินเอ็ดก็ตามใ
46:10จ
46:11หือ หญิงอ่ะ
46:13โอ้ว คุณพระ
46:15เสียงอันไหนวะ แฟง
46:19โอ้ว ตาย ๆ ตายแล้ว ตาย ๆ ดูสิ
46:23ดู ดู อีแฟง ดู
46:26คุณหลวงกับไอ้พ่อง
46:27พระเจ้าก็นึกว่า
46:29ขโมย มันจะข้าบมาเผาครัวไฟ
46:31แล้วเจ้าค่ะ
46:32ดูสิ ลงมาทำอันไดกันในครั
46:35วไฟ
46:38เอ่อ ลูกอยากเขานะครับ ย่าแม่
46:42เลยลงมาทำอะไรกิน
46:44อยากข้าวทำไมไม่ให้บ่า ทำให้ล่
46:46ะลูก
46:47ลงมาทำเองทำไม
46:49โอ้ว
47:02นี่ข้าวอันไหน
47:04ข้าวแฉะ ขอรับ
47:06พุดหลวงบอกอยากกินแฉะแฉะ
47:09ไม่น่าถึงต้องลงมาทำเอง
47:11อีพวกนี้มาทำข้าวแฉะกันไม่
47:13เป็น
47:15จะยืนเป็นหัวหลากหัวตอกัน
47:16เริ่ว
47:17จัดสำรับเร็ว
47:18ดูน้อย ดูน้อย
47:26ไป
47:27ไป
47:31เดี๋ยว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
47:36เดี๋ยว ป้าแป๊ง ยาแม่ขอร
47:38ับ
47:40ลูกจะกินที่นี่ขอรับ
47:41จะมากินอะไรในครัวไฟ
47:43พออินบอดให้บ่าวนะลูก
47:45ไป
47:46โอเค ไป
47:46โอเค ไป
47:51ไป ไป นี่ จะเป็นลมแล้ว
47:53โอเค โอเค โอเค ลูก ไป ไหว ไป ไป ไป มา
47:56เร็ว
47:56อีเฟน เร็วเข้าสิ
48:01นั่งก่อนลูก
48:06เดี๋ยว ๆ
48:09ค่าจะกินที่ห้องทำงานค่ะ
48:11อ่ะ อ่ะ อี่เบิม
48:12ขอรับ
48:13กินที่หอกกลานนี่เถอะเบอด
48:15แบ่เหมือนจะได้ดูแล
48:17ไม่ได้ขอรับ znaj Memory
48:18ลูกยิงทํางานไม่เสร็จขอรั
48:19บ
48:20ไปพร้อม
48:23บังจะไปที่ใırพร้อม
48:30ก็หลององจะกินข้าว
48:31เพราะผมไม่ได้กินขอบ甫หลวง
48:32ก็นะผมถอยไปนอนสิ
48:33ไม่ต้อง
48:35รองไปตามแม่มารีมาฮะกูทีนี้
48:38ฮะ
48:41กุธรวง
48:42ตอนนี้
48:43เดี๋ยวนี้
48:44บนนี้
48:45ย่าให้ย่าแม่ของหู
49:08กุiary
49:09กุึก
49:09กุูมาตามบัญษีที่ท่านจะคุณ
49:12ให้มึงหา
49:14เจอหรือยัง
49:15ยัง
49:16เขายังไม่ไว้ใจให้ค่าขึ้น
49:17จวนในตามอำเฮอใจ
49:19ท่านจะคุณให้เวลามื่ี่แค่เจ็ buddies
49:22หากมึงยังหาบัญษีไม่ได้
49:25มึงจะให้อี อิ่ม
49:27เหรือจีนหุ้ยай ตายก่อน
49:29มาเล่งหลัดเรื่องเช่นนี้ได้เช่น
49:31ใด
49:32แค่เจ็ buddies
49:33วัน ไม่มีต่อร้อง
49:37แม่มารี่
49:39รีบหาให้เจอ
49:43แม่มารี่
49:50แม่มารี่
49:53มีอะไรพี่เพิ่ม
49:54ก็คุณหลวงให้มาตามแม่
49:56ขึ้นไปครบที่หอนหลังสือ
49:58หอนหลังสือ
50:00เมื่อใด
50:01ประเดียวนี้
50:03โหร่งสือ
50:27แม่มารี่
50:30เรืมหาครู่
50:35แม่มารี่อยากถือโทษโทษเคริ
50:37งค่าเลยนะ
50:40บาวหรือ จะกดขึงเจ้าของเรื
50:42อนได้เช่นไร
50:44ไม่ใช่นะ ระบังเรามิ่ใช่นายกับ
50:47บาวนะ
50:49แต่ผู้อื่นก็มองว่า ค่าเป็น
50:52บาวที่คุณหลวงซื้อมา
50:55เราสองคนให้ชีวิตใหม่แกกันแล
50:57ะกัน
50:58เป็นความสัมพันธ์ที่แน่น
50:59แฟต ยากที่ผู้อื่นจะเข้าใจ
51:05คุณหลวงช่วยค่ามากกันกว
51:07่าที่ชีวิตค่าจะชดใช้ได้หม
51:08ด
51:17งั้นแม่มารี่ ช่วยตอบแทนค่
51:22าด้วยความอดทนของแม่ได้หร
51:23ือไม่
51:28ถ้าแม่มารี่เอาฉะน่าใจย้
51:29าแม่ได้ เราสองก็จะครองคู่กันโ
51:34ดยไม่มีอุปสัก
51:40แม่ทำงานมาทั้งวัน คงจะเหนื่อย
51:42มาก แม่มารี่นั่งก่อน
51:56แม่คงจะหิวเข้ามากใช่หรือ
51:58ไม่ แม่กินเกินห้า
52:16ถ้าขอกินเอง
52:29ถ้าไม่ชอบให้ผู้ดายจ้องหน้า
52:30เวลาคิน
52:33ค่าจะออกไปคุยกับยาแม่ แม
52:35่มารี่จะได้คินข้าวได้สบายใ
52:37จ
52:37แม่คงจะออกไปด้วย
53:07แม่คงจะดีแม่มารี่กลับไปโ
53:33รงรับชั้นเราหรือ พ่อนะ
53:35แม่กับค่าเป็นผลวงเนี่ย
53:36กัน
53:37ควรสื่อสัตว์ตออกันทางตอน
53:39า และรับหลับ
53:40แม่จะบอกค่าได้หรือยัง ว่า
53:41แม่ไปทำใครมา
53:43คุณดูจะต้องเป็นเมี่ยกลางเมื
53:45อง
53:45จะให้ใครมาแย่ง เอาความเป็นใหญ
53:48่ไปไม่ได้นะเจ้าคะ
54:00เองต้องพ่อเวณยาม ปวดขันให้
54:01มากกว่านี้
54:02เองอย่าให้มันบุกขึ้นไปพบ
54:03เจ้าคุณพี่
54:04เจ้าไว้!
54:07เจ้าไว้!
54:09เจ้าไว้!
54:34เจ้าไว้!
54:37เจ้าไว้!
54:42เจ้าไว้!
54:43andon insight!
54:49ธรรมริ amen!