Bakara 102–105. ayetler, kitabı terk eden bir toplumun boşluğu hurafe, sihir ve bâtıl sistemlerle dolduracağını anlatır. Süleyman’ın sihirle ilgisi olmadığı vurgulanır; asıl küfrün vahyi bırakıp şeytanî öğretilerin peşine düşmek olduğu gösterilir. Ardından müminlere dil ve üslup edebi öğretilir: peygamberle ilişki pazarlık değil teslimiyet ilişkisidir. Son olarak ayetler, ehl-i kitabın Müslümanlara hayır istemeyeceğini bildirerek, hayrın yalnız Allah’ın elinde olduğunu hatırlatır.
Bakara 102 105 tefsir, Harut Marut, sihir ve küfür, kitabı terk etmek, peygamber edebi, ehl-i kitap eleştirisi, vahiy ve teslimiyet
