- 10 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00- สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้ก็คือหาทางกลับบ้าท
00:14- ทับทีม อะไรของมึงเองหรือครับ
00:23- เป็นฝีมือของท่านพี่จริงๆ
00:25- หากเจ้าไม่ปิดฝั่งเนียบ ข้าก็จะนำความแผนการเจ้าเลขของเจ้า
00:31- ทูนต่อขุ้นหลวงและหวังหน้าผู้ที่จักคองอายุทยา
00:36- มีเพียงองค์ชายทองขาว ลูกของข้าแต่เพียงผู้เดียว
00:40- ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเลิกยางแล้วโชคจะตาเพคะ
00:45- ค่ะไม่ใช่เนื้อคู่กันใช่ไหมจ้ะแม่
00:47- ฉันต้องเป็นมะเหสีที่งามที่สุดในแผ่นดินนี้ตั้งหากล่ะ
00:53- โชคจะต้องเป็นมะสุดในแผ่นดินี้ตั้งหากล่ะ
01:12- โชคจะต้องเป็นมะสุดใจ
01:16- ลองอันไหนดีจ้าค้า
01:18- ลองอันไหนดีจ้าค้า
01:23ลองอันนี้ดูนะเจ้าฮะ
01:25เอาแบบนี้ดีกว่า
01:37แปลก
01:49เพลงดีกว่า
01:50เมื่อเป็นอันนอื่นดีกว่า
01:52แต่นั่นเป็นปลิ่นที่คุณหนูชอบที่สุดเลยเจ้าคะ
01:59เปลี่ยนอันอื่น
02:01เจ้าค่ะ
02:05อย่างนี้เป็นอนนี้ไหมเจ้าค่ะ
02:12งามแล้วเจ้าค่ะ
02:16ไปนอนเธอ
02:20เจ้าค่ะ
02:21พี่เจ้าไม่ใช้ปิ่นปักผมแน่น
02:44เป็นเพราะค่ามอบให้ใช่หรือไม่
02:51พี่จันมาได้ยียงไหร่
03:00ข้อนั้นไม่สำคัญด่อ
03:03หากข้ามิมาคงไม่ได้รู้ความรู้สึกแท้จริงของเจ้า
03:08และยังคงหลงคิดว่าเจ้าเจ็บปวด
03:11อ้าไหลอาวร์ในรักของเราอยู่
03:14หัวใจของเจ้า
03:19เจ้าคงไปอยู่ที่หวังหน้าแล้วกระมัง
03:28พี่จันเห็นฉันถูกใจไม่พอหรือไง
03:31ถึงได้พูดจาทิ้มแนงจิตใจของฉันเยี่ยงนี้
03:42ฉันแค่อยากให้พี่จันเข้าใจความเจ็บปวดของฉัน
03:46ถึงแม่ว่ามันไม่ใช่เส้นฐานที่ฉันเลือกเดิน
03:50แต่ฉันก็ต้องอยู่กับมันให้ได้
03:52แล้วก็ต้องมีความสุขกับมันให้จนได้
03:55ขันไม่มีฉันข้างกาย
04:01พี่จันก็จะต้องมีความสุขให้ได้เช่นกัน
04:07ขันไม่มีฉันข้างกาย
04:13พี่จันก็จะต้องมีความสุขให้ได้เช่นกัน
04:21เช่นกัน
04:23ไม่มีความสุขให้เข้าใจจนกัน
04:25ของฉันumuร่วมกัน
04:51เจ้าเจ็บตรวจ
04:55ขอทุกบอกค่า
04:59ค่าจากเป็นคนพาเจ้าหนีเอง
05:04แม้จากตรงแรกด้วยชีวิตของค่ากระโยพ
05:21เจ้าตรงแน่
05:28กันโตวง ตอยู่เมือง
05:43ที่นี่ มีอสตร์ รักษาสตร์
06:13อีบว่า ตกไปไหน
06:34เฮ้ย ชิ ชิ ชิ ชิ ชิ ชิ ชิ ชิ ชิ ชิ ชิ ชิ
06:41แต่ ฉันต้องหนีไปให้ได้
06:57ไม่มีทางดอก เพราะว่าว่างสูงเสียดฟ้า ภายยามเฝ้าทั้งคืนวัน
07:03อีกหนีออกไปไม่ผลเป็นแน่ เสียงจับโทษเสียปล่าง
07:09แต่ฉันต้องกลับบ้าน ฉันต้องกลับไปช่วยพ่อ
07:13แล้วก็กลับไปช่วยทุกคนนะ
07:15บะ ... กายใครก็อยากกลับบ้านกันทั้งนั้น
07:18แต่เราเป็นคนขอมวังหน้านะ
07:21ฉันพูด Linked 아니 ไม่รู้ถ้าจะเชื่อฉันหรือquoiٰ
07:25แต่ฉันมาจากอนาคต
07:29อนาคต
07:31อนาคตคือสิ่งที่ยังไม่ได้การเจอ Arkana
07:35ฉันมาจากอีก 3 วอร์ตกว่าปีข้างหน้านุ่น เข้าใจมั้ย?
07:45ในอนาคต อายุทยาจะเป็นเมืองเก่า
07:50วังหน้าจะกลายเป็นพิพิตรภัณฑ์
07:54พิพิตรภัณฑ์ก็คือที่เก็บของเก่าที่คนสามารถเข้าชมได้
07:59วังหลวงก็จะเหลือแค่กำแพง
08:02ผัดที่นั่งสาดเพชระประสาต Wochenende
08:06เพราะว่าถูกเขาไปตอนเสียกุ้งขั้งที่ 2
08:10...อายุทยาจะถึกเสียกุ้งอีกหรือ?
08:13เอiscalพูดอย่างนี้ได้ย่างไร
08:16แบดเดียวใครมาได้ยินเข้า
08:19จากหาว่าแสงศาบรัพдерж Adams เมืองเหลือ เศีย
08:21แตน เธอคิดว่าอายุทยาจะสีตลอดไว้ตี
08:24โดนไม่มีตัวมาละลา占ย 환영
08:26...
08:27อยู่ตัวเดียวนี้
08:29เอ็งมีไว้ประลาดหนึ่งที่เขาล่างลึงไม่มีผิด
08:32พักเผอปะพ้อยในวังอีก เอ็งจัดถือค่าเดี๋ยวสิ
08:36แดก ฉันไม่ได้บ้า
08:38ถ้าเกิดว่าฉันบ้าหรือฉันโกหก ฉันขอให้ฟ้าผ่าตายตอนนี้เลย
08:43เอ็งกล้าอื่อย่างนี้ได้ยิ่งไร
08:48หรือว่า เอ็งพูดความจริง
08:51ฝด อื้อ ลับพอตูกลับยุคของฉันอะ
08:56ก็อยู่ใต้สะนาวในวังหลวง
08:59ฉันโникหนเอไป长ู
09:01ฉันก็เลยต้องหาทางกลับเข้าไปให้ได้
09:05ด่างที่คนเขาว่าจับอigramได้ในวังหลวง
09:08มีใช่เพราะเอ너่อแ basilปเข้าไป
09:10แต่เองโผงมาจากทั้งในต้องแต่แรกหรือ
09:14ใช่ ถ้ารองคิดดูดีแดน
09:16ถ้าเกิดว่าฉันแ passed เขอไปственный
09:18ฉันจะฝ่าดมไพ้หลวงทั้งหวางไม่ได้ไง
09:28เพราะค่าเห็นเองเป็นเพื่อน ค่าจะช่วยเองกับบ้านเอง
09:35จริงหรอแทง
09:37พูดแล้วนะ
09:48ขอบคุณ
10:11จะหนีออกจากคุกก็ต้องรู้แผนผังคุกสักก่อน
10:15เหมือนอยู่ในหนังแอคชั่นเลย
10:19คุณสิ
10:27เอ่งรู้ได้เยี่ยงไร รู้ว่าอายุทยารู้กรังเป็นเยี่ยงหนี้
10:32ฉันก็มองเซียวด้วยลารุแบะมา
10:36ก็อะไร รู รู แบะ แบะ
10:41คือเขาเป็นคนเขียนจดหมายเหตุเรื่องราวต่างต่างของเมืองสยามในสมัญิทยา
10:48เองพูดอะไรของเองอีก
10:51เอาเธอ
10:53วังหน้านี่อีก่อน
10:54อยู่ทิตตะวันตก
10:57อย่าเราก็ต้องเดินไปทิตตะวันออก
11:00เพื่อที่จะไปห่าวังหลวง
11:02แต่ว่ามันต้องใช้เวลาเท่าไหร่เหรอ
11:06ถ้าเดินผ่านป้อมประตูข่vasเปลือก
11:08ก็ประมาณ 5 บาท influencer
11:10ห้า
11:11เสียค่อผ่านทางด้วยหรอ
11:14เราจะไปหาเบี้ยังยุท看一下มาจากไหนเนี่ย
11:18งั้นฉันขอยิ้มเธอก่อนได้ป่ะ
11:20ค่ามีได้หมายถึงเบี้ย ค่าหมายถึงเพลาตั้งทาง
11:25แล้วใครจะไปรู้ล่ะ ในยุคสมัยฉันนะ
11:285 บาทก็ซื้นนมเปี้ยวได้กล่องหนึ่ง
11:32และสรุปต้องใช้เพลาเท่าไหร่ละเพคะ
11:36ก็...ประมาณ 5 บาทจ๊ะ
11:39เฮ้ย...หัว...
11:43ถ้าไม่มีทางเลือก
11:45อย่างนี้ก็คงต้องใช้กำลัง
11:48หญิงเยี่ยงเองนี่หรือ
11:49จะลงไพร่ล่างยากได้
11:52อยู่โดสายดำ คาราเตสายแดง
11:54บวกกับเมยทัยอีกนิดนิดหน่อย ๆ แค่นี้ก็เรียบร้อย
11:59เอาไปว่าฉันสู้คนได้กันแล้วกัน
12:02ไพร่วังหน้าอยู่ออกแยะ
12:04เองสู้ไม่ได้ดอก เชื่อค่าเธอด
12:18อิโบยแดง
12:20พวกเองมีเพลาวว่างกันมากนักนึ่ง
12:23ฮะ
12:24เดี๋ยวให้ข้าวไก่เสร็จแล้วเนี่ย
12:26ไปซื้อของที่ตลาดให้ค่าด้วย
12:28ตลาด
12:29อืม อ้อ ให้วานคนอื่นไปท่าเธอจ๊ะ
12:32ตลาดเหรอจ๊ะ
12:33ใช้ตลาดเหรอจ๊ะ
12:34เออ
12:35ได้เลยจ๊ะ อยากได้อะไรบอกเลยจ๊ะ
12:36แต่ฉันไม่ซื้อให้
12:38ใช่มะแดง
12:40ผีข่าวเองคร醫
12:42กลัวป่าเหนื่อยอะจ๊ะ
12:44อยากได้อะไรบ้างจ๊ะ
12:46กว่าซื้อผักซื้อ หญาในแหละ
12:49ได้เลย ไม่มีปัญหาเนี่ย แดง Palmer
12:54чтобыไปตลาดกันนี้กว้า ไปแล้ว
12:57เอ็นเป็น disability นี่ 아 forme้อย่า
13:00ไปเอาตาก้า ไปเอาอะไรใส่ของนะ
13:02เอา อะไรของเองนี่น่ะ นี่
13:07มันมาแปลก
13:27โรงค่ะ
13:29ตัวเองจะรีบไปไหนหน่อย
13:32อิ่ง รอคล้าด้วย
13:45เด็ง แม่กินจังเลย
13:48ตั้งแต่มาถึงนี่ ฉันไม่ได้กินอะไรดี ๆ เลย
13:51อันนี้อะไรคะ
13:53ขนมก้วยจ้า
13:59อร่อยเลยค่ะ
14:01เบียตา ๆ
14:06นี่ ถ้าไม่ติดเรื่องฉันต้องกลับบ้านนะ
14:09ฉันต้องมาช็อปปินให้ดีวันแน่เลย
14:15ขอมีด้วยได้ไหมคะ
14:23โอ๊ย ๆ
14:24ถ้ากลับทางบกไม่ได้
14:40ถ้ากลับทางบกไม่ได้
14:54เขาต้องกลับทางน้ำ
14:55แดง แม่น้ำนี้
14:57มันเชื่อมต่อเข้าไปถึงสะน้ำไม่วังหรือเปล่า
14:59เช่น คลองที่เชื่อมจากแม่น้ำเข้าไปในวัง
15:05มีมีดอก
15:07เองถามเพื่อเห็นอันใดหรือ
15:09มันก็ต้องเข้าออกทำประตูอย่างเดียว
15:14จริงสิ
15:15ตอนนี้ เราก็เป็นหนังชาวที่อยู่แล้ว
15:17เราก็แอบนี้เงียนเข้าไปเลยไม่ได้เหรอ
15:20มีได้ดอก
15:48คาหารู้ไหม
15:51เอา snug
15:52นaut more พูดจ้าให้ความหวังแล้วก็จากไปแบบนี้ทำไม
15:56เอาวนะ เอ็งค่อยคิด
15:58รีบไปหาซื้อข้าวซื้อปลากัน
16:01aquestเดี๋ยวจะโดนแม่ครัวทำโทษเอา
16:03ไป ไปค้ำ
16:05มาเร็ว
16:08แจirty responsive
16:09เราซื้อของเสร็จแล้วมีเวลาลือต้างเยอะ
16:12เราไปถอยเรื่อยเล่นกันไหม
16:14จกดีหรือ
16:16แม่BRVRจะไม่รอแย่
16:19points
16:20เอานะ ปุ๊กษาได้อ่อมออกข้างนอกทันที
16:24หรือจะไปหาอะไรกินอร่อยๆ มะ ไปกินส้มตัมกันเถอะ
16:28ส้มตัม คือสิ่งใดหรือ
16:32What
16:33ที่เธอไม่รู้จากส้มตัมเหรอ
16:36หรือว่ายุคนี้ไม่มีส้มตัม
16:40อ๋อ ปุ๊กษาพรณายุทยาจัง
16:43แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันทำให้กิดเองก็นะ
16:46ไปหาซื้อมาลากรก่อน
16:48ปะดีเหยว
16:49มะ มะ มะ มะ มะ มะ มะ มะ มะ กอ
16:50คือสิ่งใดหรือ
16:55โอ้ย เอง นี่
16:57แดง
17:00น้อง แพง
17:05น้องยังไม่หายเครื่องพี่อีกหรือ
17:08ชิ ฉันไม่ได้เครื่อง
17:12อย่าบอกนะ
17:13ว่าชาตินี้เธอสองคนก็เป็นแฟนกัน
17:19ฉันใหม่ถึงคู่รัก อ่ะ
17:21โอ้ย
17:23เป็นคู่แท้แต่ชาติปาก่อนเลยอ่ะ
17:26โมเมนติกมากเลย แก
17:31คู่รักก็ไร ฉันไม่รู้จักคนเยี่ยงนี้ดอก
17:36เอ่อ นี่ ประเดียวแดง
17:39พี่ขอโทษ
17:40คราวหน้า พี่จากพาน้องไปงานวัดด้วยกัน
17:43พี่สัญญา
17:46แล้วพี่ก็คงปล่อยให้ฉันรอเกอร์อีกเป็นแน่
17:49แดง น้องแดง น้องแดงรอพี่ก่อน
17:53น้องแดง น้องแดง
17:56แดง
18:02พี่ช่ำ ว่าแล้วฉันจากต้องเจอพี่ที่ตลาด
18:07เว้าวานมีภายกระซิฟ์บอกพี่ว่า
18:09พี่จะเจอเนื้อคู่ที่ตลาด
18:11คงเป็นเองกับวัง พี่แดง
18:14รถไปชนกัน แดงก็ฮอตเหมือนกันเนี่ย
18:19นดไฟ
18:21มันคือสิ่งใด
18:23รอดหรือไม่
18:26พี่เช้ม พาหรานนี้ง่ามากเลยจ๊ะพี่
18:31พี่จะซื้อให้เจ้ายกแผง ก็ยอมได้
18:35แม่พี่เช้มก็
18:38งั้นฉันขอสักผื่นก็แล้วกันนะจ๊ะ
18:41เชื่อเลยจ๊ะ
18:43ไม่ต้องสีเรียนหรอกนะ
18:49แบบนี้เขาเรียกว่า Trick Daisy ของผู้หญิง
18:53เรียกว่ากแรงให้หรือ
18:58คนบางละจันยิ่งเจ้า เข้าจะยากอย่างยิ่งนัก
19:03เอาเป็นว่าก็คือมารยาที่ผู้หญิงเขาอยากให้หน่าย
19:07สู้เพื่อเขาว่าแหละ
19:10แต่ว่าจงบางละจันไม่หรอก
19:12อ่ะ
19:16แล้วค่าต้องทำเยี่ยงอะไร
19:17ถึงจักได้หัวใจไม่แดงคืนมา
19:22ฟังนะ
19:23ผู้หญิงข้าใครแต่
19:29จักหรอก
19:31เอาเป็นว่าสู้เพื่อความรักหน่อยสิ
19:37เอ๊ะ
19:38เอ๊ะ
19:39เอ๊ะ
19:51ผู้หญิงข้าใครอย่าแต่
19:52พี่พาว พี่พูดอะไร
20:02แม่แดงเขายังไม่ตกลงปรงใจครบกับใคร
20:05เยี่ยงนั้นเนี่ย
20:06เยี่ยงนั้นเนี่ย
20:07ค่าก็ยอมเกี่ยวไม่แดงได้เว่ย
20:09นี่
20:11นี่
20:12ไอ้แชม
20:13แม่แบบค่าจากเป็นสหายกัน
20:15แต่เรื่องไม่แดง
20:18ค่าไม่ยอมอ่อนข้อให้เองหรอก
20:21ถ้าเช็นนั้น
20:22เองก็เอาไก่มาชนกับค่า
20:23ถ้าใครชนะ
20:25จะได้พาไม่แดงเดียนชมตลาดกับค่าหนึ่งวัน
20:30ย่มได้
20:36แม่งานนี้
20:38เขาจะชนไก่กันจ้า
20:40มามงดูแล้ว มาเร็วเร็วสนุกหน้าหน้าเลย
20:43เขาจะชนไก่จ้าทุกคน
20:45มาดูแล้ว ไก่ชน ไก่ชน
20:54เอ็งจะยอมแพ้เวลานี้ก็ยอมได้ไหน
20:58ไว้เราชมปรี่ไม้รายมือของไก่ลิงลมของค่าเสียก่อน
21:01ไอ้สอนเพช สู่เขาลูกพ่อ
21:04ไก่ลิงลม สู่เขาลูกพ่อ
21:15เริ่ม
21:19เอาเวย ริงลม ๆ ปุ่น
21:21อิ้งลอง หาว หาว หาว หาว
21:25หาว หาว หาว
21:51คุณ คุณ
22:08นี่คุณ โอ้ย ไหนออกจัน
22:12เจอคุณก็ดีแล้ว ฉันขอก็เป๋าฉันคืนด้วย
22:19ก็เป๋า
22:23ก็ของที่คุณยืดฉันไป ฉันขอคืนด้วย
22:28เกรงว่าคงไม่ได้ ค่าต้องเก็บเอาไว้ตรวจสอบให้ถีท่วนเสียก่อน
22:33แต่ฉันต้องใช้ ในนั้นมันมี มันเป็นของสำคัญ ชีวิตของคนนักประเทศ
22:39ทั้งนคร ขึ้นอยู่กับมันเลยนะ
22:43หากสำคัญจริงดังคำเจ้าว่า ค่ายิ่งต้องเก็บรักษาเอาไว้เป็นอย่างดี
22:49ฉันไม่ใช้โจน คุณจะมaiยืดของคนอื่น Perchéด้วยไม่ได้
22:53เพียงแค่วางหน้าเมตราเจ้า หาได้พิศติความบริสุทธิ์ของเจ้าเสียที่เดียว
22:58ถ้าท Connie จะมีปัญหา เรื่องการไว้ใจคนอื่นน่ะ
23:00ไม่น่าหลัวถึงโดนผู้หญิงที่มอง
23:10ขอโทษส์นะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ
23:14หากเจ้าไม่ใช่คนของวังหน้า ข้าคงบันหัวเจ้าทิ้งไปเสียหน้าแล้ว
23:18อ่ะก็บันหัว บันหัว ขูบเป็นอย่างเดียวหรือไง
23:23ข้าก็ให้เข้าสารท่านไปต้องหลายกระสอบแล้วนะเจ้าคะ
23:25ถ้านยังต้องการการอะไรกันอีก
23:27เองก็รู้ไม่ใช่แล้ว ทุกสิ่งที่เองหาได้
23:31เว้นของเจ้านายทั้งสิ้น
23:33สิ้น เองต้องสงให้คุณมิ่งเท่านั้น
23:37ไม่ใช่ทุกมือเปิดนั่งของมาขายเอง
23:40แล้วข้ากับลูกเจ้าก�� Duty คุณกินแล้วเจ้าค้า
23:43อังมีป่าของให้เรี้ยงแยะเอง สะหลาสักปากนึงมาให้คุณมิ่ง
23:47จักเป็นเยี่ยงไง
23:49- ใช่ ... จักได้เอาไปใช้งานในเรือนด้วย
23:53เพราะดีคุณมิ่งพอใจ
23:55จักได้ดีก็เป็นได้
23:57คิดเสียว่าส่งลูกแทนส่งสวยเสียแล้วกัน
24:00ไม่
24:00อยากมาเอาลูกข้าไปนะ
24:02- ไปจ้ามันมา
24:03- อย่านะ
24:04อยากมาเอาลูกข้าไป
24:05อย่า
24:06ไป
24:07มานี่
24:08spit interview
24:11ยูด ยูด
24:17เจ้านายของพวกคุณ
24:18ไม่ millonesห่วน่าแกงคราม ขนุษย์เหรอ
24:20ถึงจะอุ้มใครก็อุ้มแบบนี้
24:22อีนี่เป็นผู้ได้
24:24พูดจากันไรตราดนะ
24:25เรากำลังดา เจานายเราอยู่ก็เป็นได้
24:29เห้ย
24:42ถ้ามึงไม่เอาตัวลูกสาวมึงมา
24:44มึงก็ตรงจ่ายสวยมา sing
24:47ต้องเขาจ่ายไปแล้ววิธ Twelve ชั้นได้ยิน
24:49ยิ่งไงнemer จะขูดรีกกันไปถึงไหน
24:51มึงก็ไม่บอดคนเนี่ยฝ contradict
24:53พร้อม คนให้วางสิวะ ทําเป็นไม่รู้
24:56หากวังไม่เก็บภาสิคุณนางมากขึ้น
24:58คงไม่จะเป็นต้องหูที่ชาวบาลมากม่ายเยี่ย่งนี้หรอก
25:03ปัญหาเชิงคงสร้างสίนะ
25:05มีทุกยุกทุกสмы Richter
25:07เอง พูดกันไหน
25:10พวกคุณก็เห็นไม่ใช่หรอก
25:12ว่าพวกคุณกำลังเสียเปรียบ
25:14ทำไมคุณถึงไม่ไปซู่คนที่เขาเอาเปรียบคุณ
25:16ทำไมถึงต้องมาเอาเปลี่ยบคนอื่นอีกทอดหนึ่ง
25:18ทำไมไหร่มันจะเท่าเทียมกัน
25:21อียิงฉันต่ำ หรืออาจมาสอนกู
25:25อัน ไห้ มึง
25:33ออกจัน
25:35เกิดอะไรขึ้นขอรับ ออกจัน
25:39กูยังไม่อยากตายกวันนี้
25:41เฮ้ย พี่ รอคาด้วย
25:46เจ้าเป็นกันไหร่หรือไม่
25:48มันเป็นไร
25:50พี่ เป็นไรป่ะต่อ
25:52ข้ามิเป็นกันไหร่รอ
25:54แต่พืชผลพวกนี้เนี่ยสิ
25:56เสียหายหมดแล้ว
25:57ข้าก็ไม่รู้แล้วว่าจะเอากันไหร่ขาย
26:06มีไอเดียแล้ว
26:16รู้เรื่องเลือกยามแล้ว
26:21จงตราดเตรียมแม่ยี่สุนให้พร้อม
26:24สำหรับงานวิธีเธอ
26:26พี่ยะค่ะ
26:28แต่กรายนั้นแล้ว
26:30กร้าวกระหมอมก็มีเหตุสำคัญ
26:32สมควรทูนใต้ฝ่าพระบาทพี่ยะค่ะ
26:34เรื่องจัดอะไรหรือ?
26:35ออกจันเศรน praised
26:36thểแค่
26:37ออกจันไปหาลูกสารของกร้าวกระหมอม
26:39ถึงหัวกระใดเรือนพี่ยะค่ะ
26:41แต่กร้าวกระหมอมมไม่ได้อนุญาตให้ออกจัน
26:57เข้าไปพบeffectฉีชั
26:59เช่นนั้นแล้ว
27:01เรื่องที่กร้าวกระหมอม
27:04จากทู dum ต้ายฝาพระบาติ
27:06ขอโ Elsa бог ประติศมพิจราณา
27:09ปลดออกจันต์ออกจากกลองอารัชขา จะเป็นการดีพะยะคะ
27:13เจ้าเกรงว่า...
27:16ออกจันต์ จะเข้าหาแม่ญี่สุนเกิดนั้นหรือ
27:20พะยะคะ
27:23ออกจันต์ ยังมีใจ
27:24ให้กับแม่ญี่สุนเป็นแน่แท้
27:27ถักใlha proof you may had an p cert
27:30เกรงว่าออกจันต์จะทำเรื่องมิงามพะยะคะ
27:34เจ้ามีไว้ใจออกจัง นั่นเป็นทุละของเจ้า แต่ข้าไว้ใจคนข้าดิ
27:45แต่หากมันคิดช่วยเยี่ยงที่เจ้าว่า แค่เพียงบันหัวมันเสีย
27:52ทั้งชาย ทั้งจริง
28:00หรือเจ้าไม่ไว้ใจรู้สักของเจ้ากันแน่
28:03มีใช่เช่นั้นพระยะค่ะ ข้ามันใจว่าลูกสาของเจ้ากันม่อม
28:10จากมีใจรับมั่นป่อวังหน้า แต่เพียงผู้เดียวเป็นแน่แท้พระยะค่ะ
28:14เช่นนั้น มีมีสิ่งใดต้องกังวล จะเตรียมพิธีต่อเธอ
28:21เธอค่ะ
28:22เธอค่ะ
28:23เฮ้
28:36เฮ้
28:38คลายนี้จากเล่นกลวิตปลิตอะไรกัน
28:40เดี๋ยวก็รู้
28:44นี่จ้ะ
28:45นี่จ้ะ
28:47นี่จ้ะ
28:48แด่
28:50ฉันให้ไปเอามาระกรมา ไม่ใช่พวกนี้
28:53ก็ค่ามีรู้จักพืชผลประหลาดที่เองบอกดอก
28:56เลยเอาพืชผลพวกนี้มาให้เองแทน
29:00พวกพี่รู้จักไหม มาระกรนะ
29:03มาระกร
29:04มันคือกันอะไร
29:06ค่ะไม่เคยได้ยิน
29:08ค่ะเคยได้ยิน
29:10เป็นก่อทางใต้ใช่หรือไม่
29:11ค่ะเคยได้ยินคนเขาเรามา
29:13นั้นมันมาระกร
29:15หรือว่าเที่ยวอยู่ทยามไม่มีมาระกรอบ
29:19ก็เลยไม่มีซ้อมต่ำ
29:21อย่าว่าแต่ไม่มีผู้ได้ปลุกเลย
29:23แค่ชื่อ ค่ายังไม่เคยได้ยินด้วยซ้ำ
29:28มาระกรอบเป็นผลไม้อิมพอร์ตเหรอ
29:35เอานั่นก็แดะ ซ้อมโอ
29:38เฮ้ย
29:43จ้ะ
29:50ปลอกให้หน่อย
30:01โอ้ย ชิดเจ็กชัยเนี่ย
30:04โอ้ย มา ค้าปลอกให้เอง
30:08เพิ่มกัน Interview
30:11เรียกพว่า
30:14อย่าต่อติดตามตรงนี้
30:17ก็คงต้องคำรวจ
30:21ปลอกให้พวกมือ
30:22ที่สุดที่สุดที่สุด
30:52เสร็จแล้ว ตําซ่อมโอ
31:02ตั้น ตั้น ตอน
31:05ตําซ่อมโอ
31:06ทำเองก็ง่าย ทำขายก็ดี
31:16มันกินได้จริงๆ อร่อยด้วย
31:18ไม่ตายอย่างหน้าแต่ฉันกินให้ดู
31:22อร่อยสับ
31:31อร่อย
31:32จริงหรือ
31:33อร่อย
31:34ค่าลองด้วย
31:42อื้อ
31:43อื้อ
31:44อื้อ
31:45นี่ ค่าไม่เคยรือเคยฟันถึงรสชาติแบบนี้เมื่อคน
31:48อร่อยยิ่งนะ
31:49ขันใจนะ
31:52น้องแดง
31:53ลองกินดู
31:56เดี๋ยว
31:58ไอ้พาว
31:59ค่าตีก่ายชนะเองนะเว้ย
32:01ค่าต้องเป็นคนป้อนน้องแดงจิวะ
32:03จะแดงจิวะ
32:09จะแดง
32:13คาปอนน่ะ
32:15ไม่เป็นไรกับเราจะกินไหม
32:21อร่อยไหม
32:23อร่อย
32:25เขาเรียกว่าแซบอีหลี
32:28แซบอีหลี
32:29แซบอีหลี
32:30ยิ่งนัดบัวเอ้ย
32:32เองไปร่ำเรียกจากโรงคัวได้หรือ
32:35ขอค่ากินบ้างสิ
32:37รอก่อนนะจ๊ะ
32:38เดี๋ยวได้แซบกันทวนนะ
32:54ค่าต่ออีก
33:13ค่าต่ออีก
33:17รอ ตอนนั้น มี ตา พิจันoys์
33:26กว่าฉันจะเหนียว แต่พ่อไม่ได้
33:41ไม่น่าหรักจะ ของรีบวิ่งมากระมัง
33:46ผมเพราะยุ่งเห็นเฉียว
33:50จริงหรือพี่จัน
33:55พี่ว่า น้องคงต้องใช้ปิดปรับผมนี้แล้วหรือบัง
34:00ว้าว
34:07พี่จัน ให้ฉันหรือ
34:11ไอ้ ง่ามเหลือเกิน
34:13เกินกัน
34:16เกินกัน
34:17เกินกัน
34:43เกินกัน
34:49โกงัดหนึ่ง
35:13เจ้าอีกแล้วหรือ
35:43คุณยังไม่ได้กินตำซ้อมโอของฉันเลย
35:48คือถือว่าฉันทำมาถ่ายโทษที่ฉันพูดไม่ดีกับคุณเมื่อกี้แล้วกันเนอะ
36:00เล่นตัวหน่อยเลย ฉันรู้ว่าคุณอยากกิน
36:06หรือจะให้ป้อน
36:08ไม่จำเป็นด่อ
36:12นั้นก็กินหน่อยสิ
36:15เนี่ย
36:16เวลาออกหัดนะ
36:18ถ้าเกิดว่ากินของเผ็ดๆ แสบๆ นะ
36:21จะรู้สึกดีขึ้นทันทีเลย
36:23จะพูดความจริงหรือ
36:28จริง นี่ประสบการณ์ตรงหลวนๆเลยนะ ลองดู
36:32มองดู
36:43เจ็บไหม
36:46อืม
36:47ว่าแล้ว
36:48มือเหรอไม่ใช่ไง
36:51เจ้านี่มีเรื่องที่ข้าข้าดไม่ถึงหลายอย่างเที่ยว
36:54ข้าดไม่รู้หรอก
36:57ว่าบ้านเมือของเจ้ามีขนบเช่นไร
37:01แต่การเพเชิญหน้าท้าทายผู้มีอำนาจเช่นนั้น
37:05ถึงไม่จะดูกล้าหาร
37:08แต่มันก็เป็นอันตรายสำหรับสุติเยี่ยงเจ้า
37:13ฉันมันควรเอาตัวรอดเก็ง
37:15ต่อให้มันกลับมาหาเรื่องฉัน
37:18ฉันก็จัดการได้ไม่ต้องห่วง
37:20หรือว่าคุณเป็นห่วงฉัน
37:23หรือว่าคุณเป็นห่วงฉัน
37:43เดิม
37:45เดิม
37:56- ขุ ранศา
37:57ไปเยอค่ะ
37:58- เก้ามีเมี้ยขีดคนล่ะ
38:00ห้าคน
38:02เจ้าแล้วขุนสัก
38:04มอมฉันมีเหรอสومคน
38:06เมี้ยสองคน
38:08สู้คุณสามไม่ได้
38:17เดิม ๆ
38:22พี่แดง
38:24เองมานั่นตักฆ่าได้ไหม
38:26พี่เช่า ต่อหน้าวังหน้า มีงามดกษา
38:31จับไอ้เช่มไปบั่นหัวเธอพระเยอะค่ะ
38:34จับเป็นบุญตกภาวกับมองมาหาศาลพระเยอะค่ะ
38:38เจ้าอิดชาไอ้แช่งค่ะรู้
38:41ได้ยินว่าแพ้ตีไก่ในตลาด
38:46ไอ้แดงเลยตกไปของไอ้แช่ง
38:49นี่ หากย้ายไปอยู่นอกวัง
38:53ย่อมได้นะ ค่ะอนุญาต
38:56ไปอ่ะค่ะ
39:00เรากำมองกับพี่แช่ง
39:02มีได้เป็นเช่เช่นผ่อเมียงกันดอกไหมคะ
39:04มีเพียงพบปะกันที่วัดเพียงไม่กีคาไหมคะ
39:08กะนั้น ค่าได้ยินมาว่า
39:12คนนอกวัง แม้พบปะเพียงครั้งแรก
39:16ก็เป็นผัวเป็นเมียงกันได้ไม่ใช่หรือ
39:18แล้วเจ้าหลักจัน กับแม่ยี่สุนเป็นเยี่ยงไร
39:32ก็บอกไม่เคยร่วงเกินแม่ยี่สุนเพียงค่ะ
39:35ค่าคุณเชื่อเจ้านั้นหรือ
39:40แต่ช่างเคย
39:42อิ่งไม่กี่คืน ค่าก็รู้ว่า
39:46ถ้าก็รู้ว่า
39:50หากค่ากับแม่ยี่สุนเป็นผัวเมียงกันจริง
39:53คุณก็หม่อมคงไม่ต้องการตัวแนงดอกเพียงค่ะ
40:02เจ้าจะทิ้งตัวแม่ยี่สุนกลับไปไงเลย
40:16ถ้าค่าคิดเช่นนั้น คงลงมือไปสายแน่แล้วพระยะค่ะ
40:21แต่เพราะความจงรับพักดีต่อทูนกับหม่อ
40:25คอยเตือนสติ และห้ามกับหม่อไว้พระยะค่ะ
40:29เจ้าพูดเป็นไหน
40:36เหมือนกับว่าหากวันใดหมดพักดีต่อค่ะ
40:41เจ้าจึกจริงตัวแม่ยี่สุนกลับไปไง
40:45คันยังเยา ข้าขับออกจัน มักเล่นประลองดาบกัน
41:03แล้วตั้งกด หากผู้ชนะ ย่องจักขอสิ่งใดผู้แพรย่อมได้
41:10จำได้หรือไหม
41:11เพื่อค่ะ แต่เราสองมักเสมอกันอยู่บ่อยครั้ง
41:18และท้ายสุด ต้องพึ่งคนอื่นมาตัดสินอยู่เสมอเพื่อค่ะ
41:25ตอนนี้เราสองคน ฝีมือมากขึ้นกว่าครั้งก่อน
41:30หาผู้ชนะคงไม่ยากกันมัน
41:34ไง จัน ไม่ได้สนุกเย็งนี้นานเงิงใดล่ะ
41:41จักดีหรือเพียงค่ะ
41:44พูดเช่นนี้ คงไม่ก้าสินะ
41:50เจ้าเป็นอย่างนี้อีกแล้วสินะ
41:53หากค่าต้องการสิ่งใด เจ้ามาให้ค่าด้วยง่ายเสมอ
41:58อย่างนี้ ค่าจะเห็นค่าสิ่งนั้นได้อย่างไร
42:01กระม่อมเห็นว่าไม่สมควร
42:05เพราะทุนกระม่อมก็ทรงสาดดีอยู่แล้ว
42:08ว่าผลการประลองจะเป็นเช่นใดเพียงค่ะ
42:12รู้ว่าเจ้าจะแพ้สินะ
42:17ลูกสนมปลายแถว จะสู้เจ้าฟ้าได้ยิ่งไง
42:36เจ้าจะได้รู้ ว่าหัวใจไม่ยิ่งสนอยู่ข้างใด
42:47จักมาลองกันที่ได้เพียงค่ะ
42:51นี่ จงเตรียงตัวให้พร้อม
42:54อีกห้าบาท เจอค่าที่หลานหน้าวัง
42:57เพียงค่ะ
42:59ถ้ารู้เจ้าจะขอสิ่งใด
43:02ค่ายยิ่นดีม่อมให้
43:05หากเจ้าชนะค่าได้
43:08ถ้ารู้เจ้าจะขอสิ่งใด
43:11ค่ายยิ่นดีม่อมให้
43:14หากเจ้าชนะค่ะได้
43:19และหากทุนกระม่อมใช่นะ
43:24แม้ชีวิตของกระม่อม
43:27กระม่อมก็ยกให้ได้เพียงค่ะ
43:37ทุนกระม่อม
43:40camp.นี้มันค่ะ
43:42ขอสิ่งความเจ้นสำหรับ
43:44ถ้าใก้จันชนะค่านบลองใดครลานี้
43:47มันจะเกอรู้ลูกกลับไปแท่
43:50ฝีกมือการดวันดับของพี่จัน
44:04หาใครยากจากชนะได้
44:05อายุทยา จะต้องตกเป็นของลูกฆ่าคนเดียว
44:10เอ็งต้องกลับใจจากออกจันเสีย
44:12สักวันเอ็งก็ต้องกลับไป เอ็งจะทำใจได้หรือ
44:35ไม่รู้วันไหน หัวไปถึงจะตันโดน