Skip to playerSkip to main content
  • 12 minutes ago
Love Is In The Air CapíTulo 2 - Unidos A La Fuerza
Transcript
00:06SON 2, 3, 4
00:17Yanlışlarımdan ders alacak kadar olgun değilim
00:20Bu yolan bir mecburiyet
00:23Yoksa sonu vurgun değilim
00:25Ama gözlerinde bir ışık
00:28Kalbimin tıkırtısı
00:30İçim içime sığmıyor
00:32Ya bu neyin kıpırtısı
00:34Dön yüzünü gökyüzüne
00:38Bak bir aşkın yıldızına
00:40Ama
00:43Parlayacak sönecek
00:46Biliyorum
00:49Her şey olur
00:51Her şey biter
00:54Bir yıldız gökyüzünde
00:56Kayar biter
00:58Her şey olur
00:59Her şey biter
01:02Ya bu neyin kıpırtısı
01:07Altyazı
01:22Altyazı
01:33Altyazı
01:34Altyazı
01:35Altyazı
01:39Altyazı
01:52Altyazı
01:59Altyazı
02:00Altyazı
02:01Altyazı
02:02Altyazı
02:12Altyazı
02:16Altyazı
02:17Altyazı
02:22Altyazı
02:30Altyazı
02:31Altyazı
02:35Altyazı
02:36Altyazı
02:47Altyazı
02:48Altyazı
02:53Altyazı
03:02Altyazı
03:03Altyazı
03:19Altyazı
03:27Altyazı
03:33Altyazı
03:34Altyazı
03:36Altyazı
03:37Altyazı
03:43Altyazı
03:44Altyazı
03:47Altyazı
03:56Altyazı
03:58Altyazı
03:59Altyazı
04:01Altyazı
04:10Altyazı
04:14Altyazı
04:15Queremos su terreno y esa es nuestra oferta.
04:18Muy bien, pero...
04:20¿No quieren comer nada primero?
04:21No hace falta.
04:22Ay, sí, por favor, tengo muchísimo hambre.
04:25Camarero.
04:25Ya te lo he dicho, ¿qué pasa?
04:29Aquí tiene.
04:30Muchísimas gracias.
04:31No hay de qué.
04:32Disculpe, pero aquí no veo ningún postre.
04:35¿Podría darme otra carta?
04:36Cariño, has dicho que tenías mucha hambre.
04:38¿Ahora quieres ir directo al postre?
04:41Cariño, ya sabes que yo siempre pido primero el postre.
04:44Así no me lo pierdo y después me como satisfecha el resto de la comida.
04:47Sí, claro.
04:48Es una chica encantadora.
04:55Y lo es.
04:59Es verdad.
05:05Preguntemos en receta.
05:08A ver...
05:10¿Qué tal? Buenos días.
05:11Buenos días.
05:12Hola, buscamos a una amiga, Eda Gildis, que parece que es cliente suya.
05:15¿Podría comprobarlo si es tan amable?
05:17Eda Gildis dice...
05:19A ver si está por aquí...
05:21Pues no.
05:23¿Y Eda Bolat?
05:24Prueba a buscar por ese nombre.
05:26¿Cómo que Eda Bolat?
05:27¿Qué dices?
05:28Espera un momento.
05:29Usted compruébelo.
05:30Busque a una Eda Bolat.
05:31Tampoco hay nadie con ese nombre en el registro.
05:34¿Tampoco?
05:34Espere, ¿podría mirar si está registrado un tal Serkan Bolat?
05:38Por favor.
05:41No, tampoco.
05:41¿Tampoco?
05:42¿No?
05:43¿Y ahora?
05:46¿Y no ha visto a un hombre increíblemente guapo?
05:48Tan guapo que no puedes no verle.
05:50Juega en otra liga.
05:51Un hombre fornido y muy elegante.
05:52Tiene que haberle visto entrar.
05:54Es imposible no fijarse en alguien así.
05:56Disculpe, no se lo permite.
05:57Seguro que sabe quién es.
05:58Tiene que haberle visto.
05:59Seguro que sí.
06:00Si dice que no, es que no.
06:01Todavía no sabemos nada de ella.
06:03Separémonos.
06:03Buscad por dentro y yo por fuera.
06:04Pero a ver, ¿cómo vamos a encontrar a Eda en un hotel tan grande?
06:07Melo, enséñale una foto suya, quizá la reconozca.
06:10Tiene razón.
06:11Hola otra vez, perdone que la molestemos.
06:13Tenemos una pregunta, será un segundo.
06:15¿Ha visto entrar alguna de estas dos personas?
06:18Ah, sí, les he visto antes.
06:19Llevaban puestas unas esposas.
06:21¿Unas esposas?
06:22¿Cómo dice?
06:23No sé, cada uno llevaba una en una mano.
06:25Han ido hacia el ascensor.
06:26Pero, ¿seguro que eran de verdad?
06:28¿Como las esposas que ponen a los presos?
06:31¿Como las que usa la policía?
06:32Eso creo.
06:33¿Estás segura?
06:34No eran presos, son nuestros amigos.
06:36La he entendido mal, disculpe.
06:38Melo, me parece que te estás liando tú sola.
06:39Muévete.
06:41Tengo que examinar su oferta.
06:43Seré breve.
06:49Esta debe ser mi parte.
06:51¿Les importa?
06:53Disculpe, lo siento mucho.
06:54Buen provecho.
06:57Ada, ¿sabe lo que le falta a este mundo?
06:59Gente natural y transparente.
07:01El tipo de persona que es usted.
07:03Muchas gracias.
07:15¿Y si pruebas con las patatas?
07:17Sí, eso haré.
07:18¡Qué sorpresa!
07:20La oferta es mayor de lo que esperaba.
07:22Esa era nuestra intención, señor Ebran.
07:24Mire, en Arla y Farquite...
07:25¿Me puedes pasar la sal?
07:31Por eso, precisamente, proponemos precios tan altos.
07:34Así, ve, que vamos muy en serio con la compra.
07:38Ya.
07:39Supongo que de verdad necesitan el terreno si me hacen esta oferta.
07:43Por eso mismo...
07:44Cielo, ¿me pasas la salsa?
07:53En resumen, señor Ebran, su terreno es idóneo para las instalaciones que queremos construir.
08:00Lo necesitamos.
08:02Campos de golf, pistas de tenis, un puerto...
08:05Pínselo.
08:07No sería maravilloso.
08:08¿Y a usted, Ada, qué le parece el terreno?
08:15El terreno es ideal, está cerca del mar.
08:19¿Y a ti te encanta el mar?
08:22Es cierto.
08:23Me gusta cualquier cosa que tenga cerca del mar.
08:26Cada vez que lo veo, me atrae más.
08:28¡Qué bien!
08:29¿Saben que vivo en un barco?
08:31Yo también estoy enamorado del mar.
08:33Les propongo una cosa.
08:35Si ustedes me aceptan como socio en su proyecto, yo accedo a venderles el terreno.
08:39¿Lo has oído?
08:40Dice que sí.
08:42Es genial.
08:47Sí, bueno, el señor Ebran aceptaría la oferta, pero creo que hay algo que no nos
08:52compence, cariño.
08:53Tú no trabajas con otros socios, ¿verdad?
08:56Le gusta gestionar las inversiones a solas.
08:59Cierto, gracias por recordármelo.
09:02Como suele ocurrir, prefiero gestionar sola mis proyectos.
09:05Siempre he trabajado mejor así.
09:08Ya veo.
09:09Su postre, señorita.
09:11Muchas gracias.
09:11Que aproveche.
09:17¿Quieres compartirlo?
09:21No puedo comer fresas.
09:23Soy alérgico.
09:24Entonces quiero una franquicia.
09:27Mire, señor Ebran, acabo de hacerle una oferta muy buena.
09:31No puedo darle nada más.
09:33Tenga en cuenta que mantener ese terreno le cuesta una fortuna.
09:38Si lo vende, le irá un poco mejor.
09:39¿Y usted qué haría en mi lugar?
09:42¿Vendería el terreno?
09:46Pues...
09:50Creo que no lo vendería.
09:53Por lo que veo, no necesita el dinero.
09:55Un tal...
09:57Serkan Bolat le hace una oferta, pero no quiere asociarse con usted.
10:02Ni darle una franquicia.
10:04Yo no lo vendería.
10:09Cariño, tienes un poco de nata en el labio.
10:20Si está aquí, supongo que es porque quiere venderlo.
10:24¿Qué le dice su corazón?
10:26Mi abuela solía decir...
10:29Que mirando al mar se aclaran...
10:31Todos los pensamientos.
10:33Piénselo.
10:34¿Qué le dice su corazón?
10:36¿Qué le dice su corazón?
10:42Me he decidido.
10:45Y ha sido gracias a usted.
10:46Les vendo el terreno.
10:49Pues como agradecimiento le concedo la franquicia.
10:54No de todo el complejo podemos reducirlo al puerto, ¿verdad?
10:57Genial.
10:58Venga, abritemos.
10:59Sí.
11:01Señor Serkan.
11:13No entiendo por qué te enfadas tanto.
11:15No se ha dado cuenta y tú has conseguido el terreno.
11:17Le has regalado una franquicia.
11:19Solo tienes que ponerle su nombre a un barco del puerto.
11:22Con eso ya estará contento.
11:24A ver, no te he dicho que no abrieras la boca.
11:26¿Perdona?
11:27Me parece que te confundes de persona.
11:30A mí no me puedes dar órdenes.
11:31Mira, cuando hay que cerrar un trato,
11:34no doy a mis oponentes la oportunidad de hablar.
11:36Pasa lo que yo quiero que pase, ¿entiendes?
11:39Eres un hombre muy engreído.
11:43Pues mira.
11:45Si has conseguido el terreno, ha sido gracias a mí.
11:52¿Estás bien?
11:54Tengo mucho calor.
11:55¿Puedes ayudarme a que me dé un poco el aire?
11:57Claro, acércate.
12:15Con que me diera un poco de aire bastaba.
12:18No tenías que desabrochar la camisa.
12:20Puede haber sido más claro.
12:22La próxima vez ya te apañarás.
12:26Despacio.
12:39Espera.
12:40¿Ahora vas a ponerte a leer el periódico?
12:42Qué gracioso.
12:43¿Crees que tengo ganas de leer?
12:45Todos nos están mirando.
12:47Como si el periódico no llamara la atención.
12:50¿Van a venir a ayudarnos?
12:51Sí, van a venir.
12:51No te preocupes, séntanos.
13:08¿Estoy portando a esta chica?
13:10¿A mí?
13:11Sí.
13:12Vale.
13:17There you go.
13:42Serkan.
13:44¿Dónde te habías metido?
13:47¿Quién es esta chica?
13:48¿Qué pasa aquí?
13:49No sé.
13:50No me quiere decir su nombre.
13:52Por Dios, Engin.
13:53Te he pedido un cerrajero, no a la empresa entera.
13:56¿Y yo qué sabía?
13:57Me has dicho que estabas esposado, así que he llamado a tu abogado por si hacía falta,
14:00a tu secretaria por si necesitabas llamar,
14:02al cerrajero para abrir las esposas,
14:03y a un obrero por si el cerrajero no podía abrirlas.
14:06¿Y él?
14:07Yo nada, solo he venido a divertirme y desde luego lo estoy consiguiendo.
14:19¿Y bien?
14:21¿Me cuentas qué pasa?
14:23No pasa nada, se trata de un simple malentendido.
14:26¿Me podéis quitar esto de una vez?
14:27Señor cerrajero, adelante, no se quede aquí mirando.
14:30Señor, yo he venido a abrir una puerta.
14:32Legalmente no puedo abrir unas esposas.
14:34Podría hacerlo si quisiera, pero soy un cerrajero jurado.
14:36No puedo, lo siento mucho.
14:37Vaya, un cerrajero jurado.
14:39¿Qué demonios es un cerrajero jurado?
14:41No tenía ni idea.
14:42Pues mire, tenemos una asociación y juramos no prestar servicio a ladrones y criminales.
14:47Esto es mucho pedir, no puedo hacerlo, comprenda algo.
14:49A ver, ¿a usted le parece que somos criminales?
14:52Estamos sentados en un banco con unas esposas de corazones, fíjese.
14:56Tengo una idea.
14:57¿No creen que lo mejor sería ir a una comisaría?
15:00Los agentes de policía tienen más experiencia en quitar esposas.
15:03Seguramente.
15:04Como abogado suyo, debo aconsejarle que no vaya a la policía, señor cercano.
15:10Engin, me estoy cabreando mucho.
15:12Tienes toda la razón, ahora lo soluciono enseguida.
15:15¿Cómo?
15:15No hace falta.
15:16No, no, ¿qué estás haciendo?
15:17¿Qué estoy haciendo?
15:17Pues intentar.
15:19Denos un poco.
15:19Busca otro cerrajero y ya está.
15:20¿Cómo que busca?
15:21He dicho que no.
15:22Espera un segundo, por favor.
15:23Ahora...
15:24¿Puedes estar tequila?
15:26No quiero hacer esto.
15:27Me da miedo, ¿de acuerdo?
15:28Es muy peligroso, no pienso hacer lo que enteras, he dicho que no he entendido, ni le sueñes.
15:32Si estamos, ven lo que tengo que aguantar, llevo todo el día cercano.
15:35A esa sierra me estoy enfadando de verdad.
15:37Callaos de una vez.
15:39¿Fifi?
15:43¿Fifi?
16:04Vaya, ya está.
16:06Muchas gracias.
16:10Muy bien, Angin, buen trabajo.
16:12Esta tal...
16:12Fifi ha hecho lo que esta gente no ha podido.
16:14No es mi culpa, Serkan.
16:15Me has dicho que estabas esposado.
16:16Yo...
16:17Este tío las iba a cerrar.
16:20Gracias, Fifi.
16:25¿Estás bien?
16:26Sí, estoy bien.
16:30Escucha.
16:30¿Podéis comprobar que nadie haya sacado fotos de esto, por favor?
16:38¿Dónde están las chicas?
16:39Leila, ¿puedes guardar esto?
16:40Voy a llamarlas.
16:46Hay que asegurarse de que nadie se...
16:48Oye, Leila, ¿dónde está mi coche?
16:50Nada.
16:50He buscado por todos los rincones de este hotel y no hay rostro de ella.
16:55Incluso he pegado la oreja en cada puerta.
16:57No querrás saber las cosas que he oído.
16:59Qué desagradable.
17:01Yo también he mirado por todas partes y nada.
17:03Aquí no están.
17:04Preguntemos a los de seguridad.
17:06Muy buena idea, Yeran.
17:07Vamos.
17:11¿Son ellas?
17:13Sí, la he encontrado.
17:15Venga, os esperamos en el parque.
17:17¿Cómo es que sabes abrir esposas?
17:18¿Ocultas algo?
17:19¿Y qué más da?
17:21No te imaginas el día que he tenido.
17:23Ha sido una locura.
17:24Estoy agotada.
17:28Poneos ya a trabajar.
17:31Me vuelvo a la oficina.
17:33Pero prométeme que me contarás qué ha pasado.
17:36De acuerdo, vete ya.
17:39Leila.
17:41Ven aquí.
17:42¿Qué haces?
17:43¿Qué te pasa?
17:43¿Qué me haces?
17:44Señor cercano.
17:45Eres la culpable de todo lo que ha pasado hoy.
17:49Estás despedida.
17:54¿Lo dice de verdad?
17:56Me temo que sí.
18:02Muchas gracias.
18:07¿Puedes irte, Leila?
18:09Será un placer.
18:10Mirad.
18:12Vámonos de aquí.
18:19Espera.
18:20¿Sabes qué?
18:22Eres un idiota.
18:23Espero no verte la cara nunca más.
18:26Te aseguro que yo espero lo mismo.
18:34¿Te lo puedes creer?
18:36¡Hasta nunca!
18:37¿Te lo puedes creer?
18:42¡Hasta nunca!
18:44¡Te lo puedes creer!
18:46¡Hasta nunca!
18:48¡Hasta nunca!
18:51¡Hasta nunca!
18:52¡Hasta nunca!
19:03¡Hasta nunca!
19:21Seguro que ha habido un error con su beca.
19:24¿Usted cómo se llama?
19:25Da igual.
19:26No se lo voy a decir.
19:27No tiene derecho a saberlo.
19:34Let's go.
20:05Let's go.
20:34Let's go.
21:04Life Arquitect, ¿verdad?
21:06No me dejaré llevar por mis impulsos nunca más.
21:13No se lo creen ni ella.
21:14Seguro que quiere volver a verla.
21:16¿Qué colo?
21:16Ese que bien le queda en troce.
21:18Si bien, ve de impulsarle lo que tendría que hacer es tirarle los tecos.
21:21¡Calla!
21:21¡Vamos, vamos!
21:23¿Quién era esa chica?
21:25¿Por qué no ha querido decir su nombre?
21:28Porque al parecer me odia.
21:30¿Que te odia?
21:31¿Por qué?
21:32Ni idea.
21:33Buena pregunta.
21:35Pero ya me enteraré.
21:39Leila, dile a Ahmed que prepare el informe del presupuesto y lo traiga a mi despacho.
21:50Buenas tardes.
21:51¿Puedo hablar con Serkan Bolat, por favor?
21:53¿Quién pregunta por él?
21:54Pues yo, no es obvio.
21:55¿Puedo hablar con él o no?
21:57¿Cómo se llama?
21:58No se lo voy a decir.
21:59Llámele y dígale que alguien que no quiere decir su nombre quiere verle.
22:03Ya lo entenderá.
22:05¿Por qué sigue sin querer decirle tu nombre?
22:07No lo sé.
22:09Quizá quiera devolverme la beca y empiece a perseguirme.
22:12No quiero que me cause problemas.
22:14Parecía que intentaba librarse de ti, así que no creo que te persiga.
22:18Señor Serkan, hay una chica que quiere verle.
22:21No quiere decirme su nombre.
22:22Dice que la conoce.
22:25¿No quiere decir su nombre?
22:28Pues sí, la conozco.
22:30Dile que espere cinco minutos.
22:32Muy bien.
22:32Por favor, siéntese allí.
22:34El señor Serkan vendrá en cinco minutos.
22:37Cinco minutos.
22:46Señor Serkan.
22:47Ah, Ahmed, pasa.
22:48Siéntate.
22:55Ahmed, dicen que hemos cancelado las becas.
22:58Todas ellas.
22:59¿Esto es cosa tuya?
23:01Así es.
23:01¿Por qué?
23:03Porque usted dijo que teníamos que recortar gastos para ahorrar.
23:07¿Y qué gastos dije que teníamos que recortar?
23:09Los innecesarios.
23:10Los gastos innecesarios.
23:12Como alquilar coches de lujo, viajes de negocios, hoteles de cinco estrellas, material de oficina.
23:18Esos son gastos innecesarios, Ahmed, no las becas.
23:22Mirad, esto no va conmigo, así que me voy.
23:24Engin, siéntate, por favor.
23:31¿Qué significa eso, Ahmed?
23:32Pues...
23:33Lo entendí mal.
23:35¿Qué significa eso, Ahmed?
23:37Tendrías que haberme consultado antes de hacer nada.
23:40Tienes razón.
23:56Va a volver a leerla.
23:58Me ha dicho cinco minutos.
23:59Voy a hablar con él.
24:00Chicas, ahora vuelvo.
24:02Voy a buscarle.
24:02No, no entres ahí.
24:03Espera.
24:03No hagas más tonterías.
24:05Está loca.
24:09No puede ser.
24:11Ha venido.
24:13Aquí se va a montar un follón de los gordos.
24:22Perdón.
24:23Ah, hola.
24:26¿Dónde está la oficina del señor Serkan?
24:28Deje que la acompañe.
24:29Está ahí delante.
24:34Disculpe, pero usted no estaba despedida.
24:37Sí, lo estoy.
24:38Pero en esta empresa tienes que seguir trabajando,
24:40aunque te despidan, hasta que encuentren a otra persona.
24:43Después tienes que enseñarle todo lo que sabes.
24:45Aunque el señor Serkan dice que no sé nada, pero...
24:48En fin.
24:50¿Puedo hacerle una pregunta?
24:51Claro.
24:52Es personal.
24:53Vale.
24:55Está claro que no nos cae bien Serkan, así que...
24:57¿Tiene algún consejo?
25:00¿Quién le molesta?
25:02Porque voy a entrar en su despacho solo para molestarle un poco.
25:05Le haré enfadar y me iré.
25:07¿Con molestarle se refiere a hacerle enfadar?
25:09Es muy fácil.
25:10El señor Serkan se enfada por todo.
25:12No hace falta que haga nada, en serio.
25:13No, no me refiero solo a eso.
25:15Verá, lo que quiero...
25:17es decirle algo que le haga perder los nervios.
25:21Que no se recomponga y se enfade mucho.
25:24Uy, no.
25:25No.
25:25Eso no lo conseguirá jamás.
25:27Olvídese.
25:27Tiene los nervios de acero.
25:29Es listo y disciplinado.
25:30Duerme poco, trabaja duro y piensa mucho.
25:34Aunque...
25:34¿Qué?
25:35Dígamelo.
25:36Tiene que descubrir su punto débil.
25:38Si lo consigue, estará acabado.
25:40Es algo que le obsesiona.
25:41Se va a poner muy nervioso.
25:43No puedo decirle más.
25:45Vale, encontraré su punto débil.
25:47No creo que pueda.
25:50¿Entonces qué?
25:51¿Vamos a tratar asuntos financieros en esta reunión o no?
25:55Adelante.
25:57A mí me da igual, pero la prensa te va a presionar.
25:59Tenemos que dar un paso al frente.
26:09Ahmed.
26:11Seguiremos dentro de un rato.
26:14Bueno.
26:16Hasta luego, colega.
26:33Me he dejado el bolso en tu coche.
26:35Es verdad.
26:41Por cierto, me quedo esto como compensación por lo de hoy.
26:44Tengo curiosidad.
26:46¿Qué pensabas escribir?
26:47Eso lo dejo a tu imaginación.
26:51Yo no te retiré la beca.
26:53Lo hizo el director financiero.
26:55Me acabo de enterar, así que no es mi culpa.
26:57Ah.
26:58Así que no es culpa tuya.
27:00No.
27:01Yo no arruinaría la vida de la mejor estudiante de la facultad y que iba a ir al extranjero.
27:06¿Has despedido a ese hombre?
27:07¿Por qué?
27:08Por saberlo.
27:08Quiero saber si le has despedido por cometer ese error.
27:11¿Quieres que le despida?
27:12Oye, mi vida se ha convertido en un infierno por culpa de ese error.
27:15Todo es un desastre, ¿entiendes?
27:17Arruinasteis mi futuro.
27:18Lo único que quiero es que alguien asuma su parte de culpa.
27:21Es mucho pedir.
27:22¿Quieres que haga venir a mi director financiero para que te pida disculpas?
27:25Solo una persona es culpable de esto y es cercán volar.
27:28Vale.
27:28Mira, si no eres capaz de darte cuenta de ello, es tu problema.
27:31Y si te das cuenta también.
27:33Lo que pasa es que no vas a hacer nada al respecto.
27:35O sí, vas a despedirte a ti mismo por haberme arruinado la vida.
27:43Eso pensaba.
27:46Si quieres te puedo volver a dar la beca.
27:49No hay ningún problema.
27:54Y ya está, ¿eh?
27:55Eso es todo.
27:56¿Así de fácil?
27:57Me devuelves la beca por arte de magia y mi vida va a volver a la normalidad.
28:01Como si esto no hubiera pasado, ¿verdad?
28:03No te das cuenta de que eso no va a solucionar nada.
28:07No la quiero.
28:08Ahórratelo.
28:08Jamás la aceptaría.
28:14Vamos, no seas tan orgullosa.
28:16Sé que lo que más deseas es poder graduarte.
28:18Dime infinitas veces.
28:19Te envié correos.
28:20Vine hasta aquí.
28:21Te dije que me iban a expulsar de la universidad si me quedaba sin beca y nadie quiso escucharme.
28:25¿Quién me dice que no voy a volver a pasar por lo mismo?
28:27¿Sabes lo humillada que me sentí?
28:29Déjalo.
28:32Espera.
28:33Espera.
28:34¿Quieres parar?
28:37Escucha.
28:46Mira, te garantizo que esta vez no va a haber ningún problema, ¿de acuerdo?
28:50¿Qué me dices?
28:51¿Te parece bien?
28:52¿Por qué no olvidamos lo ocurrido y empezamos de nuevo?
28:54Solo tienes que disculparte por lo de hoy.
28:57¿Encima soy yo la que tiene que disculparse?
28:59¿De verdad lo crees o me estás tomando el pelo?
29:02¿Por qué?
29:03Está bien, voy a pedirte perdón.
29:05Muy bien.
29:06Pero primero, tienes que reconocer delante de todo el mundo que lo que sucedió con mi beca fue culpa tuya.
29:11Ya te he dicho que eso no fue culpa a mí.
29:13Ya, pues entonces no pienso pedirte perdón.
29:15María, ya está.
29:16Se acabó.
29:17Estoy harto de verdad.
29:17Estás loca.
29:18Tú eres como un robot insensible y que no reconoce sus errores.
29:21¿Un robot?
29:21Ya me has oído.
29:40¿A qué ha venido eso?
29:42¿Por qué se ha enfrentado al señor Serkan?
29:44Sea quien sea, se ha convertido en mi ídolo.
29:51Está siendo un día muy raro.
29:58¿Queréis poneros a trabajar?
30:22¿Qué haces con esa violeta?
30:25La pobre está triste.
30:27Está infectada por un hongo.
30:29¿En serio?
30:30Le he echado fungicida y le he limpiado las hojas.
30:33Pero siguen cubiertas de polvo.
30:36Suele pasar cuando se sienten solas.
30:40Extrañan a su familia.
30:43Y necesitan a una persona que cuide de ellas.
30:47Por eso la he traído conmigo.
30:50No estarás hablando de ti misma, ¿verdad, cariño?
30:54Claro que no.
30:55¿Por qué iba a hablar de mi tía?
30:56Pues no te entiendo.
30:57Le estoy haciendo terapia a la planta.
30:59Tan solo es eso.
31:01Maldito Serkan, voladla que ha liado.
31:03Como le pilles entera.
31:06¿Por qué fuiste a verle a la universidad?
31:09¿Qué pasa?
31:09¿Por qué me miráis así?
31:11Creo que habéis perdido el juicio.
31:14Tía, ya ni me acuerdo de esa chorrada.
31:16Ahora estoy aquí charlando con mis amigas.
31:18Paso de ese tío.
31:19Eso espero.
31:20A esta Violeta no le pasará nada mientras estemos con ella.
31:23Somos su familia.
31:27Venid aquí.
31:33Tengo hambre.
31:37Estoy aburrida de vuestros secretitos.
31:39No me entero de nada.
31:40Ya estoy harta.
31:41Me voy a casa, ¿vale?
31:43Os he dejado comida en la nevera.
31:45Mañana quiero que vengas a desayunar a casa, ¿de acuerdo?
31:47¿Y yo?
31:48¿Y yo?
31:48Tú te apuntas a un bombardeo, ¿verdad, Melo?
31:51No hace falta que te invite.
31:53Ya lo sabes.
31:53Ven cuando quieras, cielo.
31:55Gracias por todo, tía.
31:56También por la comida.
31:57Nos vemos mañana.
31:58Buenas noches, cariño.
32:00Y no me des las gracias, por favor.
32:01Y recuerda, la vida es corta.
32:04Sí, muy corta.
32:05Buenas noches.
32:06Buenas noches.
32:06Adiós.
32:07Buenas noches.
32:12Eda.
32:13¿Qué?
32:14Sabes que mañana tengo inventario, ¿no?
32:16Sí, claro.
32:17Me ha salido un trabajo y de azafata.
32:19¿Podría sustituirme?
32:20Por favor, por favor, por favor, por favor, por favor, por favor, por favor.
32:23Lo haría encantada, pero he quedado con Jenk.
32:25Sabes que si no, lo haría, pero no puedo.
32:27Eres la mejor amiga del mundo.
32:29Gracias, muchísimas gracias.
32:30¿Me estás escuchando?
32:32He dicho que he quedado con Jenk.
32:33Lo siento, no puedo otra vez.
32:35Tendrás que buscarte a otra persona.
32:40Al final no van a quedar.
32:42Ya lo sé.
32:45¿Y tú?
32:47No puedo.
32:49Es el cumpleaños de mi madre.
32:50No puedo faltar.
32:51Es solo media jornada.
32:53Me costó mucho que me cogieran.
32:54No quiero que me echen.
32:55Hazlo por nuestra amistad.
32:56Es el cumpleaños de mi madre.
32:58En serio, no puedo.
33:06¿Y tú qué dices?
33:10Qué buenas amigas.
33:13Jenk me está llamando.
33:17Hola, Jenk.
33:19¿Cómo ahora?
33:21Sí, claro, no hay problema.
33:23Me preparo y salgo enseguida.
33:25Ahora nos vemos.
33:28¿Quién quiere quedar ahora?
33:37¿Y esto qué es?
33:38¿Queréis tomarme el pelo?
33:40Yo no lo he comprado.
33:41Yo tampoco.
33:43¿Entonces quién?
33:46Ah, no.
33:47¡Ed, ha sido él!
33:49Le has gritado tanto que te ha comprado un kit de primeros auxilios porque ha visto que estabas mal.
33:54Cariño, no solo es guapo arrabiar, sino que también es un romántico.
33:58Es el típico romántico.
34:00Lo que es, es un pretencioso y un jetamelo.
34:02Bueno, todo el mundo tiene algún defecto.
34:04Ignóralos, cierra los ojos y céntrate en su lado guapo, rico y romántico.
34:08Me tengo que marchar.
34:09Adiós, besos.
34:10Ve con cuidado, Eda.
34:12Se boicotea a sí misma.
34:13Es una lástima, lo digo en serio.
34:15Ese jet no le conviene.
34:17Hoy te toca a ti poner la mesa, ¿verdad?
34:21Venga, vamos, la pondremos con...
34:24Por favor, Gerán.
34:26Qué morro tienes.
34:28Vale, no pasa nada, ya voy yo.
34:52Me han dicho que te encontraría aquí.
34:55Ya.
34:57La que no debería estar aquí eres tú, Selin.
35:00¿Por qué?
35:02Soy las relaciones públicas de la empresa.
35:04Mañana es tu gran día.
35:06No pensaba verte a estas horas aún en el trabajo.
35:12Esposas...
35:14muy apropiadas.
35:16Fue idea de Ferit.
35:17El qué, las esposas o el matrimonio.
35:20Ferit siempre ha tenido muchas ideas.
35:22Pero estoy seguro de que su mejor amigo, Khan Karadag, tiene mucha influencia sobre ellas.
35:28¿Por qué te importa tanto ser Khan?
35:31Siempre tienes que meter a Khan.
35:33¿Te digo que me caso y esta es tu única respuesta?
35:36Lo dejamos hace poco, Selin.
35:39¿Cómo has podido hacerme esto, Selin?
35:42¿Por qué no me lo dijiste antes?
35:43¿Por qué, Ferit, Selin?
35:44La gente hace lo que le viene en gana, pero no siempre escucha lo que querría escuchar.
35:51Te diré una cosa, Serkan.
35:54Por lo menos uno de los dos hizo algo.
35:57Y tomó una decisión.
36:00En lugar de dejar...
36:02...que los años pasaran y desperdiciáramos nuestras vidas.
36:06¿Eh?
36:07¿Entonces qué?
36:10¿Vas a venir?
36:13Si estás convencida de querer casarte, ten por seguro que voy a ir.
36:19Ferit es un buen tío, Serkan.
36:23Es tranquilo y amable.
36:25No como tú.
36:30Ya sabes que...
36:32...las celebraciones no me van.
36:34Pero no te preocupes.
36:36No me voy a perder la tuya.
36:42Nos vemos mañana.
37:06¿Jenk?
37:08¿Eda?
37:09¿Cómo estás?
37:13Me alegro mucho de verte.
37:15Sí, yo también.
37:17¿Cómo estás?
37:18Bien, muy bien.
37:19Aunque el vuelo se ha retrasado un poco, pero al final he podido llegar.
37:22¿Y tú qué tal?
37:23Bien, también.
37:24Ya pensaba que no íbamos a hacernos.
37:26Me alegro de que me hayas llevado.
37:27¿Por qué?
37:28Por nada, cosas mías.
37:30Da igual.
37:30Estás muy guapo.
37:31Te veo contento y con mucha energía.
37:33Sí, Talia me ha sentado genial.
37:34Tengo las pilas recargadas.
37:36¿Qué tal?
37:39¿Qué tal?
37:40¿Quieres dar un paseo?
37:42Claro, ¿por qué no?
37:47Ha pasado mucho desde la última vez.
37:50Sabes, había pedido salir antes del trabajo para poder verte.
37:53¿A la floristería le llamas trabajo?
37:55Bueno, trabajo a media jornada.
37:57¿Qué crees?
37:57¿Que es un hobby?
37:58No, no he dicho eso.
38:00Siento mucho que no pudieras acabar los estudios.
38:02Yo también, Jake.
38:05Te aseguro que nadie lo siente más que yo.
38:07Volveré a presentarme a las pruebas de acceso a la universidad.
38:10¿Cómo?
38:11¿Tendrás que empezar de cero?
38:12No tengo otra opción.
38:13Es lo único que puedo hacer.
38:15Ir a Italia era mi sueño, ya lo sabes.
38:17Y estoy haciendo todo lo que está en mi mano para poder conseguirlo.
38:20A menudo pienso que podría ir contigo.
38:23Y buscarme un trabajo allí.
38:25Podríamos irnos juntos, como teníamos planeado.
38:30¿Quieres que nos sentemos?
38:33De acuerdo, vamos.
38:39¿Cómo has dicho?
38:40Sí, iré a la fiesta de compromiso de Selin.
38:43Serkan, no vayas.
38:44No se va a comprometer con él.
38:46La conozco bien, hazme caso.
38:47No sé qué quieres decir con eso, pero yo creo que van en serio, Serkan.
38:50Y te recuerdo que fue ella la que te dejó.
38:52No, Selin no me dejó.
38:54Se alejó de mí porque pensaba que ya no la quería.
38:56¿En serio?
38:57¿Entonces la quieres?
38:58¿Eh?
38:59Dímelo, venga.
38:59Mira, dime que llegaste a quererla.
39:05Escucha, llevaba años esperando a que le pidieras matrimonio.
39:09Lo sabes, ¿no?
39:11Cuando quiso dejarte, ni siquiera le dijiste que no lo hiciera.
39:14¿Ibas a ir a su fiesta de compromiso?
39:16Somos compañeros de trabajo.
39:18¿Entiendes?
39:19Le haría un feo si no fuera.
39:22Claro, sois compañeros de trabajo.
39:25Ya le arruinaste la vida una vez.
39:28Deja que viva en paz.
39:30Siempre igual.
39:31Cuando estabais juntos parecía que estuvierais cumpliendo los términos de un contrato.
39:35No había sentimientos.
39:36Los sentimientos al final siempre desaparecen.
39:38Las relaciones son un contrato.
39:40No te dejes engañar.
39:42Pero, ¿cómo puede ser así?
39:43Es que no me entra en la cabeza.
39:46Mírame.
39:46Tú tienes algo planeado, ¿no?
39:48¿Cómo qué?
39:49No lo sé.
39:50Pero, aunque no entiendo en qué estás pensando, sé que algo tramas.
39:54No vayas a la fiesta, te lo suplico.
39:56No vayas.
39:57No te preocupes.
39:58Iré solo un rato.
39:59Las felicitaré y me marcharé.
40:01No, te conozco.
40:02Sé perfectamente que si te presentas allí, nos causarás problemas.
40:05Enguina.
40:06No va a pasar nada.
40:10Es tarde.
40:11Me voy a descansar.
40:13Italia es increíble.
40:15Es una pasada.
40:15Además, no hace falta que sepas idiomas.
40:17Tú hablas en tu idioma y ellos te entienden en italiano.
40:20Es muy curioso.
40:21Su idiosincrasia es muy interesante.
40:23Y son todos súper amables.
40:25Y las ciudades son realmente preciosas.
40:27La historia, el mar, la vida de día y de noche.
40:30Todo allí es una maravilla.
40:32Es genial.
40:34Seguro que sales un montón, ¿verdad?
40:40Eda, oye, no nos vamos a poder ver mañana.
40:44¿Por qué?
40:45Por temas familiares.
40:47Es privado.
40:49¿Desde cuándo tu familia es algo privado, Jake?
40:53¿Te ocurre algo?
40:55De verdad, dime qué te pasa.
40:57Estás muy raro.
40:58Sé que te pasa algo, así que no me lo ocultes.
41:00No, sí, está bien.
41:03Hay algo de lo que quiero hablarte.
41:04Es verdad, es algo muy importante.
41:06Pero ahora no puedo.
41:09Muy bien.
41:12¿Y a esa qué le pasa?
41:13Hace rato que me está mirando.
41:16Lleva mirándome desde que nos hemos sentado.
41:19¿La conozco de algo?
41:21No, no sé quién es.
41:23Me está mirando fijamente.
41:26No puedo dejar de mirarla.
41:28¿Qué más da?
41:29¿Quieres que nos vayamos?
41:31Sí, vámonos.
41:33Además, no entiendo para qué hemos quedado, de verdad.
41:36Quería verte porque me gusta estar contigo y te echaba de menos.
41:40A mí también.
41:42Nos vemos pasado mañana.
41:44Vale, pasado mañana.
41:51¿En qué dirección vas?
41:53Voy hacia allí.
41:55Ah, pues yo voy hacia allí.
41:57De acuerdo, adiós.
41:59Pasado mañana.
42:02Eda.
42:04Te he echado mucho de menos.
42:07Nos veremos.
42:09Buenas noches.
42:18Ven.
42:28Cógela.
42:29Buen chico.
42:30Buen chico.
42:53¿Melo?
42:55Eda, ¿cómo ha ido?
42:58Creo que eres la única persona de nuestra generación que usa rulos.
43:01La belleza no entiende de generaciones.
43:03Si hubiese nacido hace 300 años, habrías sido mis mundo.
43:06Ya eres mis mundo para mí.
43:08Y pobre del que piense lo contrario.
43:10Te esperaba más tarde.
43:12Genki está ocupado.
43:14Y mañana también.
43:16¿De qué habéis hablado?
43:17¿Qué te ha contado?
43:18Bueno, ha hablado él casi todo el rato.
43:21Sobre Italia, básicamente.
43:23Le he visto nervioso y contento a la vez.
43:25Estaba raro.
43:29Dice que pasado mañana me va a contar algo muy importante.
43:32Que sea.
43:33A ver qué querrá este ahora.
43:37Ah.
43:38¿Qué?
43:39Ah.
43:40¿Qué?
43:41Oye, te va a pedir matrimonio.
43:42Eso es lo que quiere.
43:43¿Te dices, Melo?
43:44No digas tonterías.
43:45Si aceptas, no pienso darte mi bendición.
43:47No sea ridícula.
43:48No me va a pedir matrimonio.
43:49Algo importante puede ser cualquier cosa.
43:51No, te lo va a pedir.
43:53Te lo va a pedir y no puedes aceptar.
43:55Melo, quítate ya esos rulos porque no te llega oxígeno al cerebro.
43:58No, si estamos al aire libre.
44:00Quizá he apretado mucho.
44:01Me noto la cara tirante.
44:02¿Por qué te estás arreglando el pelo?
44:04¿Vas a ir a una fiesta mañana después del inventario?
44:07No, no voy a ir a la tienda.
44:09Y como nadie me va a cubrir, lo más seguro es que me despidan.
44:13¿Por qué?
44:15Voy a hacer el curro de azafata.
44:17Pagan mejor.
44:18Y si no voy, no me volverán a llamar.
44:20No te pueden echar.
44:21Mira, la tienda es un trabajo seguro.
44:24El otro va y viene.
44:29Vale.
44:30Tú ganas.
44:34Mañana iré en tu lugar a lo de azafata.
44:36Jenky y yo no vamos a quedar.
44:37¿En serio?
44:38¿Lo dices de verdad?
44:39Solo te faltan las alas para ser un ángel.
44:42Has dicho que era fácil, ¿no?
44:43Explícame qué hay que hacer.
44:44Seguro que lo pillo.
44:45Sí, es muy fácil.
44:46Tranquila.
44:47Avisaré al jefe a última hora para que no le dé tiempo a buscar una sustituta.
44:51Tienes que ir allí y preguntar por una mujer.
44:54Te va a mirar así, pero no le hagas ni caso.
44:57Te cuento el resto después de un café.
44:59Voy a preparar un poco.
44:59Buena idea.
45:00Ay, Eda, eres la mejor.
45:23Tienes que ir a la mujer.
45:43Tienes que ir a la mujer.
45:45Tienes que ir a la mujer.
45:46Ya, ¿no?
45:49Tienes que ir a la mujer.
45:58Tienes que ir a la mujer.
Comments

Recommended