Skip to playerSkip to main content
  • 9 hours ago
Amor y Esperanza (Ask ve Umut) - Episode 140

Category

📺
TV
Transcript
00:30Uyan aşkla bak gözlerime iki yaralı yürek bir olduk isteyerek umutma unutma sen kalbimin emrisin son güne dek benimsin ilk
00:52defa böyle sevdim anla.
00:55Aşk varsa umut vardır korkma sar canını canıma bırakma sen sıcak yuva olsun ve bu an sonsuz olsun aşkla.
01:23Aşk varsa umut vardır korkma sar canını canıma bırakma.
01:35Sen sıcak yuva olsun ve bu an sonsuz olsun aşkla.
01:47Amor y esperanza.
01:54Episodio 140
02:08Es cierto.
02:12¿Qué pasa? Creo que se lo contó a mi madre.
02:16Si querida no te preocupes todo saldrá bien.
02:21Sus cafés llegaron.
02:22Ven Yildiz ven gracias.
02:27Miliz buenos días ven aquí querida ven ven con nosotros.
02:31Buenos días papá.
02:39Buenos días Miliz.
02:42¿Qué?
02:43¿Qué estás haciendo aquí?
02:48Hija estábamos a punto de discutirlo contigo.
02:52¿Qué vamos a discutir eh?
02:54¿Qué hace aquí?
02:55¿Qué hace aquí?
02:56¿Y mi mamá?
02:57Miliz.
02:58Cariño puedes calmarte por favor.
03:00No puedo.
03:01No puedo.
03:01Te vi con esta mujer.
03:03Estas engañando a mi madre con ella.
03:05La dejaste entrar.
03:07No me quiere Bulan.
03:09¿Pero qué estás diciendo?
03:11Mira te voy a arrancar el pelo.
03:13Sal de mi casa.
03:14Miliz.
03:15Ika.
03:15Eso es muy grosero.
03:17Así es como te comportas.
03:18Cálmate un poco.
03:20Bulan.
03:22¿Qué estás diciendo?
03:23Gonul.
03:23Cálmate un poco mi amor.
03:25Por favor.
03:26Lo entenderá.
03:27Aún es joven.
03:30¿Cómo que mi amor?
03:31¿Qué es lo que debo entender?
03:33Cálmate querida.
03:34Ven.
03:35Siéntate.
03:35¿Qué está haciendo aquí papá?
03:36¿Dónde está mi mamá?
03:38Bueno.
03:43Tu madre ya no vivirá con nosotros en esta casa hija.
03:46A partir de ahora.
03:49Viviremos con Gonul en esta casa.
03:53¿Qué?
03:54¿Qué tonterías dices?
03:56Miliz.
03:57¿Puedes calmarte un poco?
03:59No me llames Miliz ni nada.
04:02No voy a calmarme nada.
04:03Mírame.
04:05Contrólate.
04:06Deja de actuar así o te irás de aquí.
04:10¿No es así, mi amor?
04:14Sí, mi amor.
04:16Tú eres la que manda en esta casa.
04:24No, no, no.
04:26No puede ser.
04:27No.
04:27No puede ser.
04:28No, no, no.
04:29No puede ser.
04:30No, no, no.
04:33¿Qué fue eso?
04:38Miliz.
04:39Mamá.
04:41Mamá.
04:42Tengo mucho miedo.
04:44No tengas miedo.
04:45Está bien.
04:47Ya pasó, querida.
04:48Se acabó.
04:49Fue un mal sueño.
04:50Espero siga siendo así.
04:53¿A qué te refieres?
04:55Es que...
04:57No.
04:59No.
04:59No es de nada.
05:01¿Quieres hablar de ello?
05:03No.
05:04No.
05:05Estoy bien, de verdad, mamá.
05:07Oh, querida.
05:08Te ves tan asustada.
05:10Oh.
05:11Hijita mía.
05:15Miliz.
05:16Ve a lavarte la cara y baja.
05:18Preparemos el desayuno juntas.
05:20Está bien.
05:21Está bien, mamá.
05:22Bien.
05:22Ven pronto.
05:31Pareció tan real.
05:35¿Qué estás haciendo, papá?
06:08Hablé con una empresa.
06:10¿Qué clase de empresa?
06:12Eh...
06:13Te darán hospedaje y trabajo también.
06:17Estoy esperando noticias de ellos.
06:19Mañana mismo empiezas.
06:21Así que...
06:24Creo que es hora de que sigas su camino.
06:26Y que te despidas de esta casa.
06:31Bueno...
06:32Pero le debo a Kusei.
06:34Los dos tomamos esa decisión.
06:38Kusei también quería que me fuera.
06:40Sí.
06:41Fue una decisión mutua.
06:44Sila.
06:45Sila.
06:46¿Puedes decirme?
06:47¿Cómo es que puedes estar pensando en eso?
06:49¿Cómo puedes pensar que yo podría enamorarme de alguien como tú?
06:53Sila y Kusei.
06:54No puede ser.
06:56¿Te volviste loca?
06:58Es que incluso si dos mundos chocaran una vez en la vida.
07:01Incluso si el sol saliera por el oeste y cayera mucha nieve roja.
07:05Solo entonces podría enamorarme de ti.
07:08¿Me entiendes?
07:08¿Tú y yo?
07:09¿Cómo podría ser eso posible?
07:12Imposible.
07:13Eso nunca pasará.
07:15Kusei entendió que lo amo.
07:17¿Es por eso que me envía lejos de casa?
07:20¿Pero qué culpa tengo?
07:24¿Se puede controlar el corazón?
07:27¿Si le dices a alguien que Noah me deja de hacerlo?
07:34¿Kusei?
07:37Kusei.
07:44¿Qué es lo que estás haciendo en la habitación de Kusei?
07:47Ay, mamá.
07:48¿Qué es todo esto?
07:49¿Por qué gritas?
07:51Oí un ruido en la habitación.
07:52Y pensé que era Kusei, así que vine.
07:55Te pregunto, ¿qué estás haciendo aquí?
08:00Bueno, yo...
08:01Mamá, debió traer la ropa planchada o algo.
08:04¿Cuál es el problema?
08:05¿Verdad, Denise?
08:06No, Uya.
08:08Vine a dejar esto aquí.
08:11Por si no veo a Kusei, lo hice para él.
08:16Quería una camisa para el verano, sin mangas, para que no le haga sudar.
08:20Es por eso que estoy aquí, para agradecer.
08:23Dame eso, dame.
08:27¿Qué es eso?
08:28Nada.
08:30¿Una nota?
08:32Dame eso, dame.
08:33Mamá, basta, por favor.
08:34Probablemente es para Kusei.
08:36Podría ser privada.
08:38¿Qué clase de nota privada podría escribirle esta chica a Kusei?
08:41Dame eso ya.
08:58Gracias por todo lo que hiciste.
09:01Algún día te pagaré mi deuda.
09:04Cuídate, por favor.
09:17Para no tener que ver a Kusei.
09:19Ah, ella es tan leal.
09:21No te preocupes, lo verás antes de irte.
09:24No lo verás.
09:26Acabo de hablar con Kusei hace un rato.
09:28Dijo, puede que vuelva tarde.
09:30Déjala ir sin problemas.
09:31Dijo, despídeme de ella.
09:37¿Dijo eso?
09:38Así es.
09:39Estás perdiendo tiempo.
09:40Ve a buscar un informe de salud y una vez que te lo den, consígalo rápido y preséntalo a la
09:46empresa.
09:46No pierdas tiempo.
09:48Y tú, llévala a la casa donde trabajará.
09:51Vamos.
09:52No pierdan tiempo aquí.
10:03¿Y bien?
10:11¿Dónde estás Zeynep?
10:17Ay.
10:18Ah.
10:19Siento hacerte esperar, Ege.
10:21Cuando llamaste, tardé en prepararme y hubo un accidente de camino aquí.
10:25¿Por qué no me avisaste?
10:26Habría ido por ti.
10:27Ege, ¿por qué debería llamarte?
10:29No seas tonto.
10:30Ayer, Milis no paraba de hablar de que te subieras a tu auto.
10:33Por cierto, ¿arreglaron el neumático?
10:35Me encargué de eso.
10:36También tengo uno de repuesto.
10:38Bien.
10:40Eh...
10:40¿Milis no causó ningún problema?
10:43Quiero decir, creo un problema porque me hayas dejado en mi casa.
10:46No.
10:48¿Te dijo algo de eso?
10:50No, pero me parecía que estaba un poco rara.
10:54¿Rara cómo?
10:55No lo sé.
10:56Además de mí, estaba enfadada.
10:58No lo sé.
10:59Ay, cómo sea.
11:00¿Qué estamos haciendo?
11:09Una pluma.
11:10Muchas gracias.
11:12¿Qué querías, el himno, Sha?
11:14Honestamente, no sé.
11:16Nos llamó a los dos.
11:19Aunque...
11:19Extrañaba verte por aquí.
11:25Ege.
11:27Subimos muy buenos recuerdos aquí.
11:32Ege, por favor.
11:33¿Qué?
11:34¿Me borro la memoria?
11:36Mira.
11:37Por allá te caíste al mar.
11:38Fue cuando te salvé.
11:41Te dormiste en mi hombro mientras estudiaba en este banco toda la noche.
11:45No puedo borrar esto.
11:47Mira.
11:51Este anillo borró todo para mí.
11:53Y lo tiene que hacer para ti también.
12:24Dime por qué sigues entrometiéndote, ¿eh?
12:26¿Por qué no escuchas?
12:27¿Por qué metes las narices en todo?
12:30¿Cómo vamos a detenerte?
12:32¿O es que acaso, cómo puedes detenerte, eh?
12:37¿No te dije que no te entrometieras?
12:40Yo es...
12:41¿Qué?
12:42¿Qué pasa?
12:44¿Qué vas a inventar ahora?
12:45Dame eso, dame eso.
12:52Dios mío, otra vez.
12:53¿Por qué? ¿Por qué? ¿Por qué?
12:55Desde el día que llegaste, todo lo que haces es causarnos problemas a todos.
13:00Esta decisión la tomamos los dos.
13:03¿Kosei quería que me fuera?
13:05Así es.
13:06Fue una decisión mutua.
13:35Mamá, es una chica pueblerina. ¿A dónde la envías? ¿Y dónde encontraste esa compañía?
13:41¿Cómo que dónde la encontré?
13:42Tenían un gran anuncio en el periódico. Buscaban una empleada de limpieza interna. Llamé y hablé con ellos.
13:49Con suerte, es un lugar decente. No debe ser un lugar cualquiera.
13:52Bueno, no pondrían un anuncio tan grande en el periódico si no fuera decente.
13:57Además, tú eres la que lleva a esa chica. Si algo no te parece bien, podemos hablarlo más tarde.
14:02Dios, estás enviándola lejos sin razón. ¿Qué asuntos tiene Kosei con esa chica, por el amor de Dios?
14:07Y esos actos secretos cosiendo camisas. ¿Qué más debe ocultar?
14:11Bueno, puede que Kosei no tenga nada con ella, pero ella puede que sí con él.
14:16Mamá, son de mundos diferentes. Kosei es un abogado importante. Mamá, ¿qué podría tener con ella?
14:22Dices eso, pero hablamos del corazón. Puede ser buena o puede ser mala. El fuego y la pólvora van juntas.
14:31No puedo correr ese riesgo otra vez.
14:33Conozco bien a esa chica, ¿sabes? Cuando encuentran a un hombre rico, se aferran a él con todas sus fuerzas
14:40hasta que lo seducen y ya está.
14:41Y si tienen un hijo, sus vidas están aseguradas hasta que mueren. Déjala ir por el amor de Dios.
14:49Mamá, ¿crees que Denise es así? Vamos, esa chica es tan inocente.
14:55Inocente. Las conozco muy bien. Pueden vencer al diablo en su propio juego. ¿Sabes lo que digo?
15:01No la estamos echando a la calle. Encontró un trabajo y se va.
15:05Muy bien. Entonces, ¿qué dirás cuando venga Kosei y la chica no esté?
15:12Estoy lista, Ulya.
15:19De acuerdo, linda. Vámonos.
15:30Buland, ¿nadie más va a venir aquí?
15:33Ya sabes quién vino la última vez.
15:35Está bien. Está bien, querida. Ve adentro. El señor se va de todos modos.
15:40Perdón, señor Buland. No entiendo qué pasa aquí.
15:44Está cansado.
15:47¿Verdad? Quiero decir, estás con una mujer tan solitaria.
15:50¿Qué estás diciendo? En serio, ¿qué te pasa?
15:53Si estás protegiendo a una dama así, debe ser importante para ti.
15:57Así es. Es muy importante. Muy valiosa. Muy querida para mí.
16:03¿Acaso debo darte explicaciones?
16:08Dime, Feraye.
16:10Sí, salí del juzgado. Ahora me voy a la empresa.
16:17Papá, ¿por qué sigues mintiendo todo el tiempo?
16:20¿Qué asuntos tienes con esa mujer?
16:24Si estás engañando a mamá.
16:39El jugo recién exprimido está aquí.
16:43Oh, muchas gracias, amor.
16:46No hay apio en esto, ¿verdad?
16:48No.
16:50¿Pondría cosas que no te gustan, Buland?
16:52Lo hiciste muchas veces, Feraye.
16:54Lo hice por tu salud.
16:56Gracias, amor. Muchas gracias.
16:59Mira esto. Mi papá engaña a mi mamá.
17:02Mi mamá es su esclava.
17:04¿De verdad quieres vivir conmigo muchos años?
17:06Aún tenemos muchas cosas que hacer.
17:09¿De verdad?
17:11¿Cómo que será?
17:13Déjame ver.
17:15Ir a la luna.
17:17¿Ir a la luna?
17:20Verás, es que la gente empezará a ir a la luna de excursión dentro de 50 años.
17:26Increíble. En 50 años, ¿eh?
17:28Entonces estaremos dando los primeros pasos en la luna cuando tengamos 100.
17:32¿Sí? ¿Por qué no?
17:42Feraye.
17:43Esto tiene apio.
17:45Buland.
17:45Mira, el apio y el pomelo bajan el colesterol.
17:49Sí.
17:51Ah, Milis.
17:53Ven aquí, cariño.
17:54Pronto iremos a la luna.
17:56No te burles, Buland.
17:57Termina eso.
17:58O no te irás.
18:00Vamos, Feraye.
18:02Muy bien.
18:10Buen trabajo, mi bebé grande.
18:12Bebé grande.
18:15Bebé grande.
18:18Hija, ¿cómo estás? ¿Estás bien?
18:21Sí. Estoy bien.
18:24Prepararé el desayuno ahora, ¿quieres?
18:26Sí, claro.
18:27Estaré allí en un momento.
18:28Está bien.
18:31¿Milis?
18:34¿Estás bien, querida?
18:35No lo estoy, papá.
18:38Siéntate y dime.
18:40Se trata de mentiras.
18:43Quiero hablar contigo.
18:45Quiero hablar contigo.
19:07Quiero hablar contigo.
19:12Con la enfermera que me ayudó.
19:13Todo salió bien.
19:14Dame esto.
19:17Oh, Dios mío.
19:19Oh, Dios.
19:20No entiendo por qué esta empresa pide un análisis de sangre de verdad.
19:24No lo sé.
19:26Normalmente piden un informe de salud con antecedentes penales.
19:29No pidieron una verificación de antecedentes.
19:31Solo un informe de salud con un análisis de sangre.
19:34¿Podría haber un error?
19:36No, querida.
19:36Llamaré a la empresa para lo que sea que necesiten ese análisis de sangre.
19:41¿Cómo iba a saberlo?
19:44Como sea.
19:46Denise, no lo tomaste mal, ¿cierto?
19:50No lo hicimos como si te mandáramos lejos de casa.
19:53No, por supuesto que no.
19:56Mi madre no tenía malas intenciones.
19:58Ella pensó que este trabajo sería mejor.
20:00Tranquila, no me ofenderé con esto.
20:03¿Qué haría Nasille?
20:05Además, si Kusei así lo quiere...
20:10En realidad, Denise...
20:13Kusei está llamando.
20:14¿Es Kusei?
20:15Probablemente llama para despedirse.
20:18¿Hola?
20:20¿Kusei?
20:21Sila, pregúntale a mi hermana si quiere epismanía.
20:24Bueno, él está preguntando si quieres un poco de epismanía.
20:27Sí, sí, sí, está bien. Dile que queremos.
20:30Sí, dice que está bien.
20:34Bueno, Kusei, dime cuándo vendrás.
20:38¿Hola?
20:39¿Hola?
20:44Ya, Colco.
20:46Bueno, me gustaría que viniera antes de irme para despedirnos.
20:58Mira, Amilis.
21:00Si el asunto del engaño está relacionado con Zeynep y Ege,
21:04la ley no se ocupa de los asuntos de los solteros.
21:07Eso es primordial.
21:09Hablo de los casados.
21:10No es sobre mí.
21:12¿Qué?
21:13Hablo de que el padre de una de mis amigas engaña a su madre.
21:18Realmente lo hace.
21:24Contesta si quieres, papá.
21:29Bulan.
21:30Por favor, por favor, contesta.
21:41No contesta.
21:44Tranquila, no es nada.
21:46¿De quién me hablas, hija?
21:48¿Es alguien que conozco?
21:50No, no lo conoces.
21:52Entonces, ¿tu amiga está segura de que su padre es infiel?
21:58Está segura, mucho.
22:00Incluso vio a su padre entrar a casa con esa mujer.
22:05Vaya.
22:06¿Y su mamá sabe de esta situación?
22:10No, ella no lo sabe.
22:12Es tan buena con él.
22:13Toda inocente.
22:15Ya veo, hija.
22:17Entiendo.
22:19¿Qué debo hacer?
22:24No tengo otra opción.
22:26Voy para allá, Bulan.
22:33Y bien, ¿qué debería hacer?
22:36¿Crees que debería enfrentar a su padre?
22:41Bueno, depende de la vida que lleven esas personas.
22:47¿Qué harías tú, entonces?
22:49Bueno, supongo que nada.
23:00Querida, lo siento.
23:01Llevo dos días ocupándome de un caso.
23:03Me están llamando.
23:04Tengo que volver a esto.
23:06Ya vuelvo, ¿sí?
23:08¿Señor Erol?
23:10Estoy buscando mi computadora.
23:12Me pondré en contacto pronto.
23:13De acuerdo, en unos minutos, ¿sí?
23:18Si estás involucrado, papá, si estás engañando a mamá, haré que tanto tú como esa mujer pague.
23:44¡Ah, Denise!
23:46¡Aquí es!
23:49¡Ah!
23:51¡Ah, Denise!
23:58¡Aquí es!
23:59¡Ah!
24:00¡Ah!
24:01¡Ah!
24:01¡Hola!
24:01¡Buenas tardes!
24:03Llamé esta mañana.
24:05¡Ah, sí!
24:06La señora Ulya, ¿verdad?
24:08Así es.
24:09Es sobre la chica que no tiene dónde quedarse, ¿verdad?
24:13Bueno, no la llamemos así.
24:15Ella es como familia para mí.
24:17Ah, ¿es su hermana?
24:22Bueno, ¡ah!
24:24¡Qué lugar tan extraño!
24:27Eh, Denise, eh, ¿lo pensamos?
24:32Señora Ulya, ¿por qué debe pensar?
24:35Las condiciones son buenas.
24:37Tendrá un lugar donde quedarse.
24:41Denise.
24:43Y le pagaremos el sueldo.
24:45Está garantizado.
24:47Sabrá en qué casa trabajará en un par de horas.
24:50Los empleadores deben comprobar un documento antes.
24:53¿Por qué se le pidió ese análisis de sangre?
24:56Para comprobar si hay alguna enfermedad importante.
24:59Llevamos años en esto.
25:01Y tenemos que pensar en ambas partes.
25:06Ah...
25:06Denise.
25:08Señora Ulya, no se preocupe.
25:10Su hermana será como nuestra hermana.
25:13No debe preocuparse.
25:15Bueno, bueno, vamos a pensarlo mejor.
25:21Fue una decisión de Kusei y Mio.
25:24¿Kusei quería que me fuera?
25:26Así es.
25:29Empezarás ahí mañana.
25:31Así que...
25:33Buena suerte.
25:35No hay nada que pensar, Ulya.
25:42Si tengo donde quedarme, empezaré enseguida.
25:47De acuerdo, estamos bien.
25:49Te lo haré saber en un par de horas.
26:04¿Qué hacemos, Ege?
26:07No lo sé.
26:08Pero tenemos que empezar a trabajar en ello.
26:11Lo entiendo.
26:12Dios...
26:13¿Cuándo dimos ese proyecto?
26:15Lo había olvidado por completo.
26:17Trabajemos en la casa.
26:19No seas ridículo.
26:20Cuando estuve en tu auto contigo, Milis se puso como loca.
26:24Imagínate en tu casa.
26:25Nosotros, juntos a solas.
26:27Sí, pero la escuela dio esa tarea.
26:29¿Qué vamos a hacer?
26:30¿Renunciar a este proyecto por Milis?
26:33No, por supuesto que no.
26:36Trabajemos donde el tío Buland.
26:37Además, la señora Feraye es la supervisora.
26:40Así, si llega a pasar algo, podemos pedirle ayuda.
26:44Así Milis no crea problemas.
26:46Correcto.
26:48Pero no te preocupes tanto por Milis.
26:51Cuando se trata de Milis, no es tan simple.
27:05Oh, bienvenida.
27:06Gracias, querida.
27:08¿Por qué no nos avisaron que venían para acá?
27:11Sí, no te avisamos, pero decidimos visitar tu nueva casa como sorpresa.
27:16Toma esto.
27:17Es para ti.
27:18¿Qué es?
27:19Es un juego de café.
27:22Esto es un jarrón de cristal.
27:24Puede ser muy útil, créeme.
27:25Ay, ¿por qué te molestaste?
27:28Por favor, pasen, pasen.
27:31Adelante.
27:34¿Mamá?
27:36Mamá, ¿quiénes son?
27:37Las vecinas de la antigua casa.
27:39Vinieron a desearnos lo mejor para la nueva casa.
27:42Vinieron sin avisar.
27:43¿Qué hiciste?
27:43Pidieron un análisis de sangre, así que lo hicimos.
27:46También hablamos con la empresa.
27:48Bien.
27:48Hablaremos de esto más tarde.
27:50Ahora no tenemos nada que servirle a las invitadas.
27:53¿Qué hacemos?
27:54¿Deberíamos pedir pasteles o algo?
27:56Señora, ¿puedo encargarme de esto en dos minutos?
27:59En realidad no hay nada en la casa.
28:01No tenemos harina, ni pasteles, ni nada.
28:03Ni siquiera podría hacer esos pasteles.
28:05No entiendo cómo pasó.
28:06¿Cómo puede ser, mamá?
28:08La gente debería avisar antes de venir.
28:10¿Y qué podemos hacer?
28:11Ya llegaron.
28:12No puedo despacharlas.
28:14Manejaré las cosas con lo que tenemos en casa.
28:16No te preocupes.
28:17Prepararé ti.
28:18De acuerdo.
28:23Vaya.
28:25Bienvenidas de nuevo, chicas.
28:26Tu casa es tan hermosa.
28:29Que Dios bendiga.
28:30Muchas gracias.
28:32Te pasan conmigo.
28:35Vamos.
28:36Bienvenidas.
28:37Permítame tomar esos abrigos.
28:41Gracias.
28:42Pero siéntense, por favor.
28:49Zaynep.
28:50¿Estás diciendo que no puedes trabajar conmigo por esto
28:52y no podemos estar solos?
28:54Tendremos que aguantar por este proyecto, Ege.
28:57La gente aguanta mucho por la persona que ama, ¿no?
29:00Por el proyecto, Ege.
29:02No por otra cosa.
29:03No, me refiero a que cuando tu madre no sabía que estaba al tanto de todo,
29:09dijo que tus ojos me miraban con amor.
29:14¿Qué quieres decir con eso?
29:16Quiero decir que...
29:18¿Por qué reaccionaste tan fuerte por una cosa tan simple cuando no había nada?
29:23No es tan simple, Ege.
29:25No es tan simple.
29:27Si no me hubieran mentido y salido de mi vida, sabría todo sobre mí, ¿no crees?
29:32Zaynep, escucha.
29:34¿No viste lo triste que estaba?
29:36Ege, por favor.
29:37Escúchame bien.
29:38No fue su culpa.
29:40Háblale, porque ella no tiene a nadie más.
29:43¿Eso es todo?
29:45Hablé con ella esta mañana.
29:47Por teléfono, no te preocupes.
29:49No lleguemos tarde, tenemos que terminar esto.
29:51Vamos.
29:53De acuerdo.
30:06¡Oh!
30:08Mamá.
30:10Mamá, mira esto.
30:15No había nada en la casa.
30:19Tampoco había masa de hojaldre.
30:21¿Cómo hiciste eso?
30:22Rayé las patatas y quedó como hojaldre.
30:25Puse huevo y queso en medio y lo cociné en dos minutos.
30:30Mamá, algunos albaricoques secos vinieron de nuestra ciudad natal.
30:34Trituré algunas almendras por encima y un poco de miel y con la quinoa que encontré hice una ensalada.
30:43Huele tan bien, no lo creo.
30:45Teníamos hojaldre en el congelador, puse queso entre capas y lo horneé.
30:49Ah, y encontré lentejas verdes, hice una ensalada rápidamente.
30:53Siento como que cumplí un año más.
30:55Pueden pasar tantas cosas en tan poco tiempo que…
30:59No te preocupes, Nasiye, ya pasó.
31:01Estoy aquí si Dios quiere.
31:04Sirvamos a la visita.
31:08Por ahora ella está aquí, prometo que te arrepentirás.
31:12Te digo que te calles.
31:14También tenemos ensalada de patatas.
31:17Te salvaste, mamá.
31:21Ajá.
31:28Me estoy volviendo loca, Belkis.
31:31¿Por qué mi padre trajo en secreto a esa mujer a nuestra casa?
31:34Milis, no lo sé.
31:36La verdad saldrá a la luz.
31:37Mira, tu padre no es como Zaffer.
31:40Él no engañaría así.
31:42Pero si no es infiel, ¿por qué miente?
31:44¿Por qué conspira en secreto a nuestras espaldas?
31:46No lo sé, tu padre debe tener una razón.
31:49Y si tu madre se entera, será un infierno, un infierno.
31:53Mi madre no sabe nada.
31:55Ambos planean cosas como ir a la luna.
31:58¿La luna?
32:01Necesito hacer algo.
32:02Yo creo que deberías esperar un poco.
32:07Ah, espera.
32:08Zeynep está aquí, la haré hablar.
32:11Oh, ¿qué está aquí?
32:13¿Qué está pasando, Milis?
32:16Tú ve al salón, ya traeré los libros.
32:19Algo está pasando.
32:20Colgaré y te llamo.
32:25Dios mío.
32:28Hola, Milis.
32:31¿Vinieron los dos juntos hasta aquí?
32:33Así es.
32:34Nos vimos en clases y vinimos juntos.
32:37¿Se encontraron, dices?
32:39¿Cómo se mandaron mensajes?
32:41Es así como, ven aquí, estoy en camino, con un emoji de corazón, ¿es eso?
32:47¿Qué estás diciendo, Milis?
32:49¿Pero qué estás diciendo?
32:51Estás comprometido, ¿sabes?
32:53Encontrarse, ¿qué es eso?
32:55La gente pensará que nos vemos en secreto.
33:05¡Muy bien!
33:06¡Muy bien!
33:09¿Qué estás haciendo con mi prometido?
33:11Tenemos que trabajar en una presentación.
33:14¿Los dos?
33:15¿Me ves en la cara?
33:16Pues sí.
33:17Es sobre un proyecto que dimos cuando estaba con Ege.
33:20¿Cuándo estabas con él?
33:22Mira, puedo hacer que desaparezcas.
33:25¡No pueden estudiar a solas!
33:27¡Ah!
33:51Sírvase.
33:54Gracias.
33:55Recuerdo que dijiste que no había nada en casa.
33:58Honestamente, hiciste un gran trabajo en media hora.
34:01Buen provecho.
34:02Su hija es muy capaz.
34:08El aroma de la ensalada de patata es encantador.
34:12¿Qué es lo que lleva?
34:13Es verdad.
34:14Le va muy bien.
34:15Cúrcuma y tomillo.
34:17Había un poco de menta fresca.
34:19También la puse.
34:20Así sabe mejor.
34:21Oh, señora Nasille.
34:23Es muy afortunada.
34:24Una chica hermosa y talentosa.
34:27Los chicos deberían tener novias así.
34:30Bien hecho, niña.
34:32Muchas gracias.
34:33Oh, vaya.
34:35¿Hiciste lo que llevas puesto?
34:36Sí, lo hice.
34:38Oh, déjame ver.
34:40Oh, esto es angura.
34:42Te mantendrá caliente.
34:43¿Qué tipo de material es?
34:45El número cuatro, pero el cinco también puede servir.
34:49Oh, me encanta.
34:50¿Podrías tejer para nosotras?
34:53Oh, señora Nasille, es tan afortunada.
34:56Todo el mundo debería tener una así.
35:01Oh, vaya.
35:02¿Es la prometida de Kusei?
35:05Pero claro que no, señora Zanie.
35:08¿Cómo podría ser eso?
35:10¿Por qué no?
35:11Es muy hermosa y muy hábil.
35:15No.
35:17Estoy trabajando para la familia.
35:20Y...
35:21Quien es Kusei y quien soy yo...
35:24No puede ser.
35:29Mira, mamá.
35:30Dice quién soy y no sé qué.
35:32Por favor, deja eso.
35:34Y no eches a la chica.
35:35Uff.
35:37Ah, mira.
35:39Están llamando de la empresa.
35:40Sal y habla con ellos.
35:42Adelante, por favor.
35:49¿Quién es Kusei y quién soy yo?
35:52Él es un abogado.
35:55Y yo una chica de pueblo que no terminó la escuela.
36:00¿Hola?
36:01Ah, sí.
36:03¿Está arreglado?
36:05¿Ahora mismo?
36:07Bien, bien.
36:09Sí, ya vamos.
36:14Felicidades.
36:15Es tuyo.
36:22¿Qué crees que estás haciendo, Miliz?
36:24Por favor, no seas así.
36:26Estás...
36:26Inventando todo esto solo para robarme a Ege, ¿no?
36:29Miliz, cálmate.
36:30Pidieron esta presentación en clases.
36:32¿La pidieron en clases?
36:33¿Cómo si les voy a creer?
36:35¿Por qué lo aceptas y ese es el caso?
36:37Tienes una prometida, ¿no?
36:40¿Entonces no debo hablar con ninguna chica?
36:43Ege, esta chica es tu ex novia.
36:46No me vuelvas loca.
36:47No estoy interesada en él.
36:50Solo atrévete a hacerlo.
36:51Te voy a sacar los ojos, ¿lo entiendes?
36:53¿Qué es esto?
36:54Madre e hija causando problemas.
36:56No tienen decencia.
36:57¿Qué tiene que ver con mi madre?
37:01Ya sabes cómo dicen.
37:03De tal palo, tal astilla.
37:04Puedes adivinar a la madre por la hija.
37:06Estás diciendo tonterías otra vez.
37:11Miliz.
37:12¿Qué está pasando aquí?
37:14¿Tú qué crees?
37:15Pues, pidieron en la clase que preparen un proyecto.
37:19Y me lo creí.
37:21Sí, niña, así es.
37:23Mientras dormías profundamente en tu cama,
37:26ellos estaban preparando el proyecto hace meses.
37:28Y la supervisora del proyecto que prepararon soy yo.
37:32Así es, es tu madre.
37:36No puedo creerlo.
37:37Llama al director.
37:38No puede ser.
37:39Trabajarán por separado.
37:42¿Y tú de qué te ríes?
37:45¿Qué director, Miliz?
37:47¿Es un instituto?
37:48El jefe del departamento lo asignó.
37:50Vamos, Ege.
37:51No lleguemos tarde.
37:52¿Qué escuché?
37:53Ella dijo, vamos.
37:55Miliz, ven conmigo.
38:00Bien, señor Erol.
38:01Estaré en la oficina.
38:02Nos vemos.
38:03Buena suerte.
38:06Feraye, tengo que irme urgentemente.
38:09¿De acuerdo?
38:09Muy bien, querido.
38:10Buena suerte.
38:10Gracias.
38:14Vamos, hablaremos en la cocina.
38:16Ven.
38:16Ven conmigo.
38:30Muy bien.
38:35Así está mejor.
38:39Empecemos, ¿sí?
38:41Claro.
38:42Si, por favor.
38:57No.
39:00No.
39:02No.
39:04No.
39:05No.
39:09No, no, no.
39:22¿Gonul? ¿Qué pasa? ¿Qué haces aquí?
39:25Bulan, te llamé. No contestaste. Lo siento, tenía que venir.
39:29¿Gonul? ¿Por qué estás así? ¿Pasó algo? Dímelo.
39:34Bulan, tengo muchos problemas.
39:37¿Por qué?
39:41¿Qué pasó ahora?
39:48¿Qué pasó ahora?
40:10Casi olvido mi diario.
40:15Querida, es hora de irse.
40:18No.
40:33¿Qué pasó ahora?
40:49Hasta nunca crucei.
41:20¿Zila?
41:23¿Qué está pasando?
41:25¿Qué fue eso?
41:30¿Qué te pasó en la cara? ¿Estás bien?
41:32Bueno, nada. Me maquillé un poco. Déjame ir al baño y limpiarme.
41:51Ya está.
42:04Dios mío, ¿qué está pasando aquí? ¿Qué hacían allá adentro?
42:11No.
42:16Mamá, Kusei estará molesto.
42:18¿Y eso por qué sería?
42:20¡Ay, mamá, mentiste! Kusei no sabe que la chica se va de la casa.
42:24Bueno, da igual. ¿Qué podemos hacer?
42:27Mamá, mira, Kusei estará mal. Para empezar, no quiere que se vaya.
42:30Si lo sabe ahora, no la dejaría ir. No digas que no te lo advertí, no lo digas.
42:35Oye, esto también es bueno para ella. El trabajo es bueno, el sueldo es bueno.
42:41Y le dan alojamiento, su hermana vendrá también, irá a la escuela, le irá bien.
42:45¡Ay, mamá! ¿Qué puedo decirte?
42:47Mamá, por favor, no hagamos nada sin consultar a Kusei primero, ¿está bien?
42:53Oye, el hombre está llamando.
42:59Kusei no lo quería.
43:02Kusei no quería que me fuera.
43:09Primero necesitamos una presentación.
43:11Correcto. Una definición relacionada con el tema.
43:14Exacto. Mira, aquí.
43:19Sí, exactamente.
43:22Un texto así.
43:39Discúlpame.
43:40No hay problema.
43:44Si tu regaño ya terminó, iré a ver a estos dos.
43:47No irás a ninguna parte.
43:50Señora Faraya, prepararé algo para los muchachos.
43:53Está bien.
43:54Y esta es la pequeña Nasire.
43:56Por supuesto, no descuides a tu corderito.
43:58Y si necesitas algo más que bebidas, habían salchichas de nuez por aquí, pueden comer algunas.
44:02Será bueno para sus mentes.
44:04Milis, no hay necesidad de groserías.
44:06¿Qué estás haciendo, hija?
44:07Tú ve afuera, toma un poco de aire.
44:10¿Mamá?
44:11Vamos, te dije que salgas.
44:13Ve afuera, toma un poco de aire fresco.
44:15Cálmate.
44:16Escúchame.
44:17Sí, Milis.
44:18Tu madre tiene razón.
44:20Ve afuera.
44:21Camina.
44:22Desahógate.
44:24Algún día te quedarás fuera.
44:29Milis, vamos, fuera.
44:31Vete.
44:33Ay, Gildis.
44:39Se acabó, Buland.
44:41Se acabó.
44:42Gonul, ¿puedes calmarte?
44:44¿Puedes, por favor, decirme lo que pasó con detalle?
44:47¿Sabes que la mujer que me apuñaló estaba en la cárcel y me pidió dinero?
44:52Sí.
44:54Bueno, ahora me encontró de nuevo.
44:57No puede ser.
44:58Espera un minuto.
45:00¿Fueron a tu casa?
45:02No.
45:02Me llamaron a mi teléfono.
45:05No sé cómo me encontraron.
45:15Ella me echó.
45:16Ella me echó.
45:17¿Qué voy a hacer con el aire fresco?
45:19Necesito hacer algo.
45:21No puedo dejar que estén solos.
45:31¿Papá?
45:34¿Cómo?
45:37Gonul.
45:46Mamá, si no fuera por Denise, no seríamos capaces de poner nada decente en esta mesa.
45:52Es verdad.
45:53Ay, también está Sanye.
45:55Le encanta hablar.
45:56Me libré de que hablara a mis espaldas.
45:58Te lo aseguro.
45:58Dale las gracias a Denise día y noche.
46:01Todos la aman.
46:03En fin, al menos no hicimos el ridículo delante de ellas.
46:07Oh, es bastante envidiosa, lo juro.
46:10Estaba criticando todo.
46:12Espero que no traiga mala suerte.
46:14Dios no lo quiera.
46:15Ya recité la oración de protección para ella.
46:21¿Y todavía quieres echarla, mamá?
46:25Vamos, querida.
46:26Vamos, prepárate.
46:27Vamos a limpiar.
46:29No puede ser.
46:30Yo me encargo.
46:32O podemos ponerlos en el lavavajillas.
46:34Vamos.
46:35No, claro que no.
46:36Son delicados.
46:37Hay que lavarlos a mano.
46:38Puedo hacerlo en dos minutos.
46:41Puedes lavarlos, pero los hombres te están esperando, llamándote por teléfono.
46:46Pero, ¿cómo voy a dejar las cosas así?
46:48Sería vergonzoso.
46:51Ella no quiere irse, mamá.
46:57Déjenme lavarlas ahora.
46:59Pueden sentarse y les traeré un café.
47:01Disfruten.
47:02Bien, ahora lo hago.
47:14Cada vez que veo pasteles de patata, me acuerdo de mi hermano pequeño.
47:19Le encanta todo lo que lleve patatas, ¿sabes?
47:23Mamá, deberíamos llamar a ti o así podremos prepararnos antes de que se vaya, Denise.
47:29No, no vendrá.
47:31¿Por qué no vendría?
47:32¿Por qué me haces perder el tiempo hablando?
47:35Dile a Denise que se prepare y sal de aquí lo antes posible.
47:39La esperan.
47:40Anda, anda.
47:41Entonces definitivamente la echarás.
47:42Muévete, muévete, muévete.
47:57¿Qué hace esa mujer aquí?
48:02¿Qué debo hacer, Buland?
48:04Primero mantener la calma.
48:06No pueden llegar a tu dirección desde tu teléfono.
48:09¿Dónde está registrado tu teléfono?
48:10Edremit.
48:11Bien, bien.
48:12Lo investigaré ahora, ¿de acuerdo?
48:14De acuerdo.
48:16Estoy como loca, Buland.
48:17Tengo miedo de que si llegan a Zeynel puedan hacerle algo.
48:21Tranquila.
48:22No tengas miedo.
48:23No le harán nada.
48:24No pueden.
48:25No lo permitiré.
48:26¿De acuerdo?
48:29Papá, ¿qué haces?
48:34Adentro ella está tratando de seducir a mi novio y aquí su madre hace lo mismo.
48:42Pero no lo permitiré.
48:45No lo permitiré.
48:47No.
48:56No a lo permitiré.
48:58Un saludo.
48:59No lo permitiré.
48:59No.
49:10Do.
49:32Enjoy your coffee.
49:33Thank you very much.
49:45¿Por qué? ¿Por qué es la de Hura? ¿Qué hora es? La están esperando. Vayan.
49:49Mamá, está bien.
50:02Toma estos.
50:04Dámelos.
50:08Estoy cocinando garbanzos.
50:11No debes perder tiempo.
50:14En realidad, ¿sabes qué puedes hacer con ellos?
50:16Si los remojas durante la noche en agua con bicarbonato, verás cómo quedan.
50:20No debes perder tiempo.
51:20No debes perder tiempo.
51:28Sí, está bien. No, no nos hemos retractado. Muy bien.
51:36Ulja, también le pongo los garbanzos. A ella le gustan por la noche.
51:39Denise.
51:40¿Sabes qué puedes hacer con los garbanzos? Los pones en remojo en bicarbonato o agua mineral la noche anterior. Verás
51:45cómo quedan.
51:46Denise llamó a la empresa.
51:47¿También salteé los fideos con arroz? Agregue un poco de sal.
51:49Denise, querida.
51:50Ay, todavía tenemos a Iran. Déjame prepararlo.
51:54Tenemos que irnos.
51:58Vamos, toma tu bolso.
52:00Vámonos, empieza a trabajar.
52:05Kusei no vendrá.
52:06No importa cuánto te demores.
52:10Te irás, Sina.
52:22Hola.
52:23Sí, sí, estoy en Estambul.
52:26Está bien, pasaré por tu casa en un rato.
52:43Perdóname, bonita.
52:45No hay nada que perdonar.
52:49Tú me cuidaste.
52:52Me abriste las puertas de tu casa.
52:54Ulja, había preparado yogur, pero aún no está listo, ¿de acuerdo?
52:59No lo abras.
53:00Primero termina el viejo y luego podrás tomarlo.
53:03Muchas gracias.
53:05Oh, también rocié el sótano con insecticida ayer.
53:08Por favor, no entres hasta mañana, ¿de acuerdo?
53:11En realidad tenemos que limpiarlo mañana.
53:13Es veneno, por si acaso.
53:15Está bien, querida.
53:16Nos ocuparemos.
53:17Además, a veces las perillas de la estufa, revísalas antes de irte a dormir, ¿de acuerdo?
53:23Kusei trabaja de noche y Dios no lo quiera.
53:26No queremos fugas.
53:29Gracias.
53:43Hola.
53:45Aquí están los archivos de ACL.
53:47Prepáralos ahora.
53:49¿Los preparaste?
53:50Está bien, bien, gracias.
53:53Gracias.
54:19Hermana, desde que llegó esa chica, nuestros problemas no terminan.
54:23Si hay algo que es imposible en este mundo, es que me enamore de ti.
54:30Recuérdalo muy bien.
54:32Hasta nunca, Kusei.
54:36Adiós, mi amor.
54:39No, no, no me voy.
54:41Van a mandar a alguien a recogerme.
54:43Voy en camino, ¿acaso?
54:47Sí, buena suerte.
55:09Fin del episodio 140.
55:14Adiós, mi amor.
55:26Adiós, mi amor.
55:28No, no, no.
Comments

Recommended