- 10 months ago
ดูซีรีย์ เกาหลี ดูละครเกาหลี ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:04อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้อหาที่ต้องใช้วิจารณะยานในการรับชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ปี กว่าได้รับคำแนะนำ
00:30สิ ค่ะแม่ สอนที วันนี้แม่คงไปรับที่รงเรียนช้าหน่อยนะจ้ะ
00:39ตอนนี้หนูกลับถึงบ้านแล้วค่ะ หรอ ๆ หนูรู้สึกไม่ค่อยสบายนะค่ะ
00:48ว่าแต่ตอนนี้แม่อยู่ไหน แล้วค่ะ แม่ออกมาเซื้อของเข้าบ้านนะจ้ะ
00:55จะกลับแล้วล่า น่าจะอีกประมาณ 30 นาที
01:00ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
01:25อีกประมาณ 30 นาที
01:55สวัสดี
02:25สวัสดี
02:55ครั้งหน้า หนูห้ามเข้าไปในหกนี้อีกเด็ดค่ะ
03:10เข้าใจแล้วใช่ไหม
03:12ค่ะ หนูผิดไปแล้วค่ะ
03:17หนูจะไม่ทำอีกแล้วค่ะ
03:25นั่นเป็นครั้งรายที่ฉันได้เห็นสีหน้าและน้ำเสียง
03:36แบบนั้นจากพ่อของฉัน
03:39ระวังตัวไว้ได้
03:41หมายถึงทั้งพ่อกับแม่เธอเลย
03:55ไม่บ้าวิ่ง
04:25ไม่ต้องหลนนะเรา
04:44ไม่ต้องหลน
04:46ตกใจอด
04:50ไงมาช่วยฉันหน่อยสิ
04:51ดูเข้า
04:52เมื่อกี้ฉันตกใจจริงนะ
04:54ไม่ต้อง
05:10ฉันต้องไปเช็คด้วยต่าตัวเอง
05:21มันตัวลายระวงตัวด้วยนะ
05:23เยี่ยบร้อยแล้วล่ะ
05:31กลับไปคอยดูโรดแม่ฉันให้หน่อยนะ
05:33อ๋อ ได้ล่ะ
05:35เยี่ยบร้อย
05:49เยี่ยบร้อย
05:49เยี่ยบร้อย
06:16น้องกลับ
06:42ข้าลูกลับ ข้าลูกลับ
06:44เฮ้ยนอูเองเหล่ะ ครับ สวัสดีครับ
06:50วันนี้เรากงานเร็วสินะครับ
06:52อ๋อ ลุงแวะมาเอาของที่บ้าน
06:54อ๋อ อย่างงี้นี่เอง
06:56ซ่อนฮีล่ะ
07:04อยู่บ้านครับ
07:06อ๋อ งั้นเหล่ะ ก็ตัวนะ
07:08คุณลุงครับ
07:10คือผมมีอะไรอยากให้คุณลุงช่วยดูหน่อย
07:14อ๋อ แต่ว่าลุงรีบสุดด้วยสิ
07:16แค่แป๊บดิวสิ่งจริงนะครับ
07:18รับกวลช่วยด้วยผมหน่อยไม่ได้หรือครับ
07:20อ๋อ ดูอะไรหรือ
07:40แค่จะถึงลุงส เพราะ
07:57เธอไม่รอต้องมาเต้นแบบนี้ด้วยเนี่ย
08:07อายสนี เรียกเข้าไปสักทีเธอ
08:27อย่าลูกกันอยู่ความโดน
08:43ขนาดคุย
08:47อะไรกันนี่ ฮัยอุ
08:50ทำอะไรอยู่จันเนี่ย
08:51เจ้า ๆ เข้าก็มาขอให้ผมช่วยดูเขาเต็ดนี้เนี่ย
08:55อะไรคือ
08:55หยุดแค่นี้ได้ไหม มันดีกว่าลุงเรียก
08:59เป็นอะไร
09:03พยนุ
09:07จุ ๆ เป็นอะไรไปเนี่ย
09:17ทินี่มันอะไรเนี่ย
09:25แมวทจุ ๆ คั Burg prêt ว Bernพ bisaบายไป
09:49อีกเวล ๆ แล้ว
09:55อีก อีก อีก อีก อีก
10:25รถพัญญาบาล ให้ป้าเดียกรถพัญญาบาลไหม
10:27ไม่ต้อง ผมไม่เป็นไร
10:29แค่สะคิวกินขา ใช่ๆ
10:31ไม่เป็นอะไรแน่นะ
10:33ไม่เป็นไรจริงๆครับ
10:36แล้วจุๆ จะมาเต้นแบบนั้นทำไมก่อน
10:39สนฮี อยู่ในบ้านใช่ไหม
10:41ครับ
10:43ที่รักค่ะ เอาของลงจากรถหน่อยนะ
10:52มา
10:55ก็ ถือว่าไม่เร็วเท่าไหร่นะ
10:58กลับบ้านดีๆล่ะ
11:00ครับ ขอบคุณมากนะครับ
11:09สนฮี สิ่งที่ฉันสามารถทำให้เธอได้
11:13มีแค่เนี่ยเองหรอกละ
11:16สนฮีจ้า
11:22สนฮีลูกแม่กลับมาแล้ว
11:24ลูกแม่กลับมาแล้ว
11:36สนฮี
11:38ทุรing
11:53ที่รัก
12:23ความด้วย Syfte
12:53นะ
13:04แล้ว
13:06เราจะต้องสเอง
13:08พี่ความต้องเต็ม
13:10เราจะความกระสูญ
13:13ไม่ใช่
13:18พวกเราได้
13:21สนฮีลูก
13:36ไม่เป็นไรแล้วหรือจ๊ะ
13:39ค่ะ
13:40ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นนิดหน่อยแล้วค่ะ
13:43พอกลับเร็วจังเลยนะค่ะ
13:47อ้าบน้ำอยู่แล้วจ๊ะ
13:50ค่ะ พอดีเงินออกนิดหน่อยนะค่ะ
13:53ลูก
13:59เป็นกับพยนอูมมาใช่ไหมเนี่ย
14:04ค่ะ เป็นเหรอค่ะ
14:07ไม่ไว้ก็จะฝืนสิ
14:08อ๋อ ค่ะ ไม่อยู่แล้วค่ะ
14:12ขอตัวไปพักผลก่อนนะค่ะแม่
14:14ไว้เมื่อเย็นเสร็จแล้วแม่จะเรียกนะ
14:16ค่ะ
14:20เป็นโชค ให้ทยieltง эп้น
14:38ขอบคุณ...
15:08มีอะไรให้หนูช่วยไหมคะ
15:38ไม่เป็นไร รูปไม่ค่อยสบายนี่ พักผ่อนเธอ
15:53นี่จ้ะ
16:08มีอะไร
16:10คือว่าลูกพี่ลูกน้องของพ่อคนนั้น
16:19โอ้
16:21เขาเป็นคนที่รู้เรื่องครบครัวเราดีเหรอคะ
16:27ไม่รู้สิ
16:37เหตุผลที่แม่ต้องตัดขาดจากยัดยาต
16:42เพราะหนูใช่ไหมคะ
16:44สนฮี
16:45เป็นเพราะว่าแม่รับหนูมาเลี้ยง คนอื่นก็เลย
16:48ทำไมถึงพูดจากแบบนั้น
16:51ผู้ชายของนั้นบอกอะไรรูป
16:53แม่คะ
16:56ทำไม
16:59ถึงรับเลี้ยงหนูแล้วคะ
17:01ทำไมถึงถามอะไรแบบนั้นนี้
17:03น่าจะรับเลี้ยงเด็กๆ หรือเด็กผู้ชาย
17:06ชื่อสนฮี
17:07ขอบคุณ
17:37내가 벌레라는 것을 그래도 괜찮아
17:42넌 눈부시니까
17:47하늘에서 떨어진 별인 줄 알았어요
17:53소원을 들어주는 작은 별
18:00몰랐어요
18:02난 네가 그 통벌레라는 것을
18:06그래도 괜찮아요
18:08난 피는 아니니까
18:13안 내가 피는 아니
18:15피는 아니
18:16비오리니
18:17주로라소
18:19하면 도리�
18:22แก้ถามคำถามฉัน
18:25เหมือนก็ว่ารู้อะไรมาเลย
18:30ยังไงเราก็ต้องปิดบางแก้ไว้
18:33ถึงที่สุดเลยนะ
18:38ทำยังไงดีคะ
18:40ผมคิดว่าเรา
18:47เร่งแผนอีกหน่อยน่าจะดีกว่า
18:52คิดว่า
18:53คิดว่า
18:54คิดว่า
18:55คิดว่า
18:57คิดว่า
19:14กับเพราะว่าแกหลับไง แกหลับในห้องเรียนที่หว่า
19:34ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เรื่องหลับสร้างหน่อย
19:35ไปกัน
19:39วันนี้ฉันต้องแวะที่นึงสร้างหน่อย ฉันขอตัวก่อนนะ
19:46ชวัสนิ
20:09นี่ชวัสนิ นั่นเธอจะไปไหน
20:16ชวัสนิ
20:20นี่ชวัสนิ
20:36นี่ชวัสนิ
20:43นี่
20:47ไม่ต้องห่วงฉันหลับในกลับไปเธอ
20:51เมื่อวานี้เธอบอกให้ฉันดูต้นทางที่บ้านให้
20:55ถูกไหม
20:59เธอแอบปีนมาได้เข้าบ้านตัวเองแบบนั้นแล้วจะไม่ให้ฉันห่วงได้อย่างไร
21:05มีอะไร
21:12เธอกำลังจะไปไหน
21:15เธอต้องบอกว่าฉันหนึ่งจะช่วยเธอได้
21:19มันไม่ใช่เรื่องที่น่าจะช่วยได้เหรอ
21:22นี่ชวัสนิ
21:29ทำไมเธอถึงได้ตัดสินใจเรื่องนั้นเองแล้ว
21:32เธอต้องบอกว่า
21:33เธอต้องบอกว่า
21:38เธอต้องบอกว่าฉันต้องบอกว่าฉันต้องบอกว่าฉันไม่ใช่
21:53ไม่ใช่เรื่องอันตรายใช่ไหม
22:08บ้านไม่มีกลิ่งหรอกแล้วเนี่ย
22:13ขอโทษครับ
22:16ขอโทษครับ
22:22ขอโทษครับ
22:23ขอโทษครับ
22:33ก็...
22:36ก็...
22:38ฉันชื่อว่าฉันเมร์ซ่อนฮีครับ
22:41ที่นี่นี่...
23:11ช่วยรอตรงนี้ก่อนนะครับ
23:19บ้านหลังนี้
23:29อย่างกับวางเลย
23:41คุณว่าตาทีนี้ก็ที่ไหนอ่ะ
23:53บ้านหลังฉันเอง
23:56บ้านหลังเธอเหรอ
23:59เธอบ้านหลังนี้
24:14ถ้าไงนี้
24:18ขอบคุณ
24:19ขอบคุณ
24:24ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ
24:44มีธุระอะไร
24:46แล้วพ่อแม่รู้หรือเปล่าว่าแกมาที่นี่
24:52ไม่รู้ค่ะ
24:55กลับไปซะ
24:57เดี๋ยวสิ
24:59หลานสาวมาหาทั้งทีจะใจร้ายไปหน่อยมั้ยครับ
25:02ไม่ใช่เรื่องของเธอ
25:04คุณย่าค่ะ
25:05แล้วก็ไม่ต้องเรียกฉันว่าย่าด้วย
25:14ที่หนูมาเพราะมีเรื่องอยากถามค่ะ
25:17เรารูปนั้นไปอยู่กับแก้ได้อย่างไร
25:32เรารูปนั้นไปอยู่กับแก้ได้อย่างไร
25:42เด็กผู้ชายในรูปนี้เป็นใครกันแน่ค่ะ
25:48หนูคิดว่าบางทีคุณย่าน่าจะบอกหนูได้ค่ะ
25:51เขาเป็นใครเหรอคะ
25:56ช่วยบอกหนูหน่อยสิค่ะ
25:58แล้วแกจะอยากรู้ประจำไป
26:08ต่อให้แกรู้เรื่องนั้นไป
26:10แกก็ไม่ใช่ล้านสาวหรือคนในครอบครัวฉัน
26:13หนูอยากรู้อยู่ดีค่ะ
26:15ทำไมพ่อกับแม่ต้องพยายาโปกไปเรื่องเด็บผู้ชายคนนี้ด้วย
26:20คุณย่าช่วยบอกหนูมาแล้วครับ
26:22คุณย่าช่วยบอกหนูมาถ้าค่ะ
26:24โหบบอกซะ
26:26หนังตัวประหละ
26:27อย่าโฟหน้ามาให้ฉันเห็นอีกนะ
26:28ออกไป
26:30นังตัวปันหลอด
26:33อย่าโฟหน้ามาให้ฉันเห็นอีกนะ
26:40ออกไป
26:54ไม่ได้ยินหรืออย่างไร
26:56ฉันบอกให้ใสหัวออกไป
27:00ไปกันตัวสันฮี
27:24สันฮี ขิวแล้วใช่ไหม
27:26กินนี่รองท้องสักหน่อยนะ
27:28เธอชอบนี่นะ
27:30แล้วก็ทำแผลสสักหน่อยด้วย
27:32เอามา เดี๋ยวฉันทำเอง
27:34อ่า เธอกินไปเธอ
27:36เข้าเที่ยงก็ไม่ได้กินนี่นะ
27:38คุณป้าไม่ได้หอข้ามาให้เหรอ
27:40ร่าวลอง
27:42ฉันไม่ได้ออกมาเฉยๆ
27:44อาจจะสับแสบเลยนะ
27:46ฉันไม่ได้ออกมาเฉยๆ
27:48อาจจะสับแสบเลยนะ
27:50อาจจะสับแสบเลยนะ
27:52ฉันเคยนิดว่า
27:54เราจะใช้ชีวิตม.6 แบบไว้รุ่น
27:56จากนั้นก็เข้ามาหาไร
27:58ฉันนิดว่าครอบครัวเธอ
28:00เป็นครอบครัวสันสุข
28:02เหมือนที่เห็นในคุษณาสิ
28:04เราจะใช้ชีวิตม.6 แบบไว้รุ่น
28:06จากนั้นก็เข้ามาหาไร
28:10ฉันนิดว่าครอบครัวเธอ
28:12เป็นครอบครัวสันสุข
28:14เหมือนที่เห็นในคุษณาสิ
28:16แล้วครัวหยองก็มาตายจากไป
28:20ส่วนเธอตอนนี้ก็กลัวที่จะกลับบ้าน
28:28ดูเป็นแบบนั้นเหรอ
28:30ซู่ยนเป็นคนแบบไหนเหรอ
28:34ซู่ยนเป็นคนแบบไหนหรอ
28:38จุดจุดหามถึงซู่ยนทำไมหรอ
28:44กล่าหลอก
28:48เกี่ยวพอลองนึกย้อนกลับไป
28:54ต้องแต่ซู่ยนย้ยมารงเรียนเรา
28:58ทุกอย่างก็ดูคล้ายจะผิดพลาดไปหมดเลย
29:01เหมือนก็ว่าเธอรู้บ้างอย่างอยู่
29:06แต่ก็เหมือนเธอไม่คิดจะบอกฉัน
29:09เธอคงคิดว่าฉันช่วยอะไรไม่ได้ละสินะ
29:13ไม่ใช่อย่างนั้นนะ
29:23ฉันเอง
29:24ก็ยังไม่รู้เลยว่าอะไรเป็นอะไรนะ
29:36ว่าว่าแต่คุณย่าคนนั้นกับรูปเมื่อกี้นี้
29:39มีส่วนเกี่ยวข้องกันหมดเลยอ่ะ
29:44ฉันคิดว่าอย่างนั้น
29:47อืม
29:49งั้นสัญญาอะไรสักอย่างได้ไหม
29:53อะไรเหรอ
29:56ถ้าเป็นที่ที่น่ากลัวเกินกว่าจะไปคนเดียว
29:59ให้ฉันไปด้วยนะ
30:00แล้วก็
30:02เวลาที่เธออยากระบายกับใคร
30:05หรือรับมือคนเดียวไม่ไหว
30:07ให้บอกฉันได้เลยนะ
30:09ฉันจะรับฟังทุกอย่างเอง
30:12แทนคืออย่างคูด้วย
30:15อันที่จริงนะ
30:30ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณย่าต้องเย็นชาใส่
30:33แต่ว่าทำไมกัน
30:36เพราะเห็นรูปนั้นแล้วคุณย่าถึงต้องโรดขนาดนั้นด้วย
30:40สวัสดี
31:01สวัสดีเธอรู้อะไรไหม
31:03อะไรเหรอ
31:05เขามาเพื่อนในภาษาอินเดีย
31:08หมายถึงคนที่แบกความเศร้าของฉัน
31:11เอาไว้บนหลังแหละ
31:14พยอร์อู
31:16ช่วยฉันด้วย
31:21แน่นอนอยู่แล้ว
31:27เชื่อใจฉันก็พอ
31:29ก็มีช่วยสุดความเยอ
31:32คุณสุดความเถอะ
31:35โอ้
31:39อ่ะ
31:41นี่อะไรเนี่ย
31:43ฉันต่างใจจะเอาให้เธอ
31:45เผ็ดที่ปี ป้าลนะพวกจะเอาไว้สักพักแล้ว
31:47แต่ว่าอันนี้ มันแบบว่าอย่างเหนียวเลยนะนี่
31:51เออ ชั้นเก็บไว้ในเกราเป๋ามาสักพักแล้ว
31:56นายอย่าบอกนะว่าอันนี้คือของขวัญชั้น
31:59จะบ้าหรือไงเร้า...ไม่ใช่อยู่แล้ว
32:03ไม่ใช่น่ะ
32:05เอ๊...
32:15คิดว่าเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
32:45ถึงคนที่แบกความเศร้าของเราไว้บนหลัง ในภาษาอินเดีย
32:52คำนี้ติดอยู่ในใจฉัน
33:01ถ้าเป็นไฮยอนอูแล้ว ฉันคิดว่าน่าจะบอกทุกอย่างกับเขาได้
33:15ปลอด Like
33:34ย protect me
33:36สุขสะวันเกิดหน้า นี่ของขวัญ
33:42น่ารักจังค่ะ ชอบดูเปล่าจ๊ะ
33:44มันเรียกว่าได้อารี่นะจ๊ะ
33:47นับจากวันนี้ไปให้หนูเขียนทุกอย่างที่เกิดขึ้นในแต่ละวันลงไปนะจ๊ะ
33:52ค่ะ
34:14หนูกลับมาแล้วค่ะ
34:18กลับมาแล้วหรือจ๊ะ
34:19แต่ลงเรียนสนุกมั้ย
34:21ค่ะ
34:44วันนี้ก็ทะเละกับคยองมีอีกแล้ว
35:02คยองมีบอกเพื่อนว่าพ่อแม่ฉันเป็นพ่อแม่ปรมปรม
35:07ทะเละเรียนแค่ฉันก็ยังพอทนไหว
35:10แต่การพูดถึงพ่อกับแม่ไม่ดีมันทำให้ฉันน้ำตาไหล
35:15คยองมีทำให้ฉันไม่อยากไปโรงเรียนเลย
35:20คยองมีย้ายโรงเรียนแล้วนะ
35:33ได้ยินว่าที่บ้านมีปัญหาอะไรเนี่ยแล้ว
35:36เฮ้ย แม่ของฉันเล่าให้ฟังเหรอว่าคยองมีบาทเจ็บสาหัดมาก
35:41ไม่ใช่นะ แม่ของฉันเล่าว่าพ่อของพยองมีตายแล้วจังห่า
35:46ได้ยินว่าคยองมีตายแล้ว
35:50หนูจะออกไปข้างนอกสั้งหน่อยนะคะ
36:12วันนี้วันเสาไปในแต่เช้าจ้ะ
36:15ออกไปทำกันบ้านกับพยอร์อูค่ะ
36:17เดี๋ยวหนูกลับมานะคะ
36:19โอเค
36:20สันฮี
36:36หลับสบายมั้ย
36:39อืม
36:40ค่อยยึงชั่ว
36:41นายล่ะ
36:43หลับสบายอยู่แล้ว
36:44กินข้าวมาแล้วใช่มั้ย
36:47อืม
36:49เก่งมากเลย
36:51พระวัติการค้นหาล่าสุด
37:06ไม่รับรองความสัมพันในครอบครัว
37:11ไม่มมารณาบัตร
37:13ไม่รับรองบุตรกุนธรรม
37:14ดูไม่รับรองบุตรกุนธรรม
37:40ดูนิศ
38:10คนคนนั้นเป็นใครกัน ไม่สบายใจเลย
38:14วันนี้ก็มีเรื่องเรากิดขึ้นมากมาย
38:17แต่คำพูดของฮ.ย.อูช่วยปลอบใจฉันได้ เพื่อนหมายถึง
38:21คนที่แบกความเศร้าของเราไว้บนหลังในภาษาอินเดีย
38:26คำนี้ติดอยู่ในใจฉัน
38:29ถ้าเป็นฮ.ย.อูแล้ว
38:31ฉันคิดว่าน่าจะบอกทุกอย่างกับเขาได้
38:40ที่ผ่านมา ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ
39:01ไม่ต้องหรอก ไม่เป็นไร
39:08แต่ว่าฉันเองก็ยังไม่รู้เลยว่าคนรับมือยังไงกับเรื่องนี้ดี
39:12แต่ค่ะนับแต่นั่งกังวนคนเดียว
39:17มันไม่ค่อยดีเลยว่าไหม
39:20ฉันถึงได้มาหาเธอนี่ล่ะ
39:23ฉันรู้สึกว่าอยู่ด้วยกัน
39:25สองคนสบายใจกว่าอยู่คนเดียวนะ
39:29อืม ฉันก็ว่าอย่างนั้น
39:33แต่มันเธอยังคิดว่าฉันเพิ่งพาไม่ได้อยู่เหมือนเดิมเลย
39:38พยายันอุ
39:43ขอบใจนะ
39:46ขอบใจจริงๆ
39:49ขอบคุณ
40:03แต่ทำไมถึงสนใจเด็กที่ชื่อเชวซอนฮีขนาดนั้นหรือครับ
40:05เด็กนี่เป็นจุดสุนกลางของขดีไม่ใช่อยู่หรือไง
40:07ขดีอย่างนั้นหรือครับ
40:09โดนพี่
40:10อีกแบบนี้แล้วเราจะเสียงไปด้วยไหมครับ
40:13นี่สมองน้อย
40:14ถ้ามัยต่อต้านระบบนั้น ก็ไม่มีวันเปิดเผยความจริงได้นะ
40:18เพื่อนของเธอคนนึงถูกไฟคลอกตายส่วรหล่าง såหายตัวไป
40:22อาจจะเป็นเพราะบ้านไฟไหม้กับเหนียวจากบ้านกูดstonstonston bater
40:26เพื่อนไหวโnie ble
40:45ยังไงไว้ป่ะเฮ้ย
40:47อะไรได้อิน่าบอกเราว
40:49ปิดขดีว่าเป็นอุบัทเหตุไปแล้ว
40:51ปิดขดีแล้ว
40:53ปิดแล้ว ปิดแล้ว
41:09โอเค
41:11โอเค
41:15โอเค
41:17ฉันพร้อมจะฝั่งเธอละ
41:21อืม
41:25มีอุบัทเหตุ
41:27เกิดขึ้นก่อนที่บ้านขยองโหจะไฟไหม้
41:35อุบัทเหตุเหรอ
41:39วันนั้น
41:41ฉันจะพูดถึงแต่สิ่งที่ฉันเห็นนะ
41:45วันนั้น
41:47ฉันไปน่ามบ้านขยองโห
41:51ไม่ใช่เรื่องของนั้น
41:53ปล่อยฉันนั้น
41:55ฉันไม่ใช่เรื่องของนั้น
41:57ปล่อยฉันนั้น
42:01ฉันได้เห็นเผ็นบอกมาจากข้างในก็เลยเข้าไป
42:05แล้วสูยอนก็
42:07สูยอนก็ถือมีดอยู่ในมือ
42:11ทุกอย่างเป็นพวกเธอนั้นแล้ว
42:13ทุกอย่างเป็นพวกเธอนั้นแล้ว
42:15ในตอนนั้นสูยอนถือมีดวิ่งมาหาฉันด้วยความโห
42:19แต่ขยองโห
42:23ขยองโห
42:25ขยองโห
42:27ขยองโห
42:29เขามาขวางแล้วจากนั้นก็ถูกแท้
42:31จะบอกว่าสูยอนข้าขยองโห
42:33อืม
42:35แล้วทำไมเธอไม่แจ้งตำรวจแล้ว
42:37หรือ
42:39หรือ
42:41แล้วทำไมเธอไม่แจ้งตำรวจแล้ว
42:43หะ
42:45แจ้งความกันเธอ
42:47ไม่ได้
42:49เดี๋ยวสิ
42:51ทำไม
42:53พวกตำรวจ
42:55คิดว่าขยองโห
42:57ตายเพราะไฟไม่ใช่ไหมล่ะ
42:59แล้วว่าสูยอนอาจเป็นต้อนเหตุของไฟไม่ด้วยก็ได้
43:03เรื่องนั้นไม่ใช่หรอก
43:09สูยอนอา
43:13ไม่ได้เป็นคนวางเพลิง
43:15หมายความว่าไง
43:19แล้วว่าเธอรู้หรือว่าเป็นฝีมือใคร
43:23สนฮี
43:27สนฮี
43:33ฉันไม่ได้บอกนายเพื่อที่จะได้แจ้งตำรวจนะ
43:37แต่ฉันเชื่อในคำพูดของนาย
43:39ที่บอกว่าจะรับฟังฉันทุกอย่างตั้งหากละ
43:42แต่นี่มันคนละเรื่องกันนะ
43:45มันไม่ใช่เรื่องที่เราจะจัดการกันเองได้
43:47ฉันมีเรื่องบางอย่างที่ต้องยืนยันให้แน่ใจก่อน
43:51สิ่งที่ฉันสามารถบอกในได้ก็มีแค่นี้แหละ
44:01นี่เฉยสัมนี้
44:08ท่านนายแจ้นตำรวจ
44:14ตอนนั้น
44:17ฉันคงครบกับนายต่อไปไม่ได้
44:21ต่ออะไรก็มีแค่นี้
44:26มันเก็ดๆ
44:27กันภัยกัน
44:42อยู่ในที่มีกับคุณที่สุด
44:48สวันล่ะ
45:18ขอบคุณสุดท้าย ขอบคุณสุดท้าย ขอบคุณสุดท้าย!
45:48อยู่ไหนล่ะ
45:56ได้กว่ายที่พวกเรียก
46:04คุณลุงเป็นลูกที่ลูกน้องของพ่อหนูทิ้งเหรอคะ
46:08เราได้ยินมาว่ามีคดีชนแล้วนี่
46:10คุณเช่ารถคันสีดำ
46:12จากบริษัทเช่ารถใช่ไหมครับ
46:15อื้อ...หัวข้นดีด้า
46:18คือนั้น แม่ไปทำอะไรที่บ้านคยองหอเหรอคะ
46:21ฉันรู้ว่ามันยากที่จะเชื่อ
46:23แต่พ่อบุญธรรมของเธอ
46:24เป็นคุณต้องสงสายหลักในสายตาของทุกคน
46:27โซริจุกยันไอ้เกรอ
46:33สมยอดนันเวรอ
46:40อันจัดจำกันในข้อ