- 2 days ago
ดูซีรีย์ เกาหลี ดูละครเกาหลี ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อันมีภาพ เสียงหรือเนื้อหาที่ต้องใช้วิจรณะยานในการรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ปีกว่าได้รับคำแนะนำ
00:30ที่รัก คุณไม่หิวเหรอคะ
00:43เช่นหอของอร่อยมาเยอะเลยเนอะ
00:45ครับ
00:46โอเคค่ะ สังโฮล่ะ
00:55ไม่เป็นไรครับ
00:56ก็โอเค วันนี้ใครจับปาไม่ได้ไม่ได้กินข้าวนะ
01:01สันฮี ระวังด้วยเนอะ
01:20ได้แล้ว ได้แล้ว
01:22สันฮี ระวังด้วย
01:52เห็นทะเลสวยสวยใช่มั้ย
01:58หนูกลัวค่ะพ่า
02:00ไม่เป็นไรนะ พ่อก็อยู่ด้วยนี่ไง
02:04ด้วยนี่ไง
02:06หนูกลัวค่ะ
02:08หนูกลัวค่ะ
02:12หนูกลัวค่ะ
02:14หนูกลัวค่ะ
02:16หนูกลัวค่ะ
02:18หนูกลัวค่ะ
02:22หนูกลัวค่ะ
02:24การทิ้ง สวัสดี
02:54โอ้! ตัวก็ตามมีของนุ
03:24สนฮี มานี่มา มากินข้าวเป็นเธอ
03:40พอคะ
03:44สนฮี ทำอะไรอยู่
03:52ไปจับปลากันเธอ น่าสนุกนะ
03:56อืม น่าสนุกค่ะ
03:58คุณอา เป็นอะไรไปครับ
04:01เอาสนฮี ระวังนะ ค่อยๆเดินมานี่นะ
04:06ไม่ต้องรีบนะ
04:08สนฮี เดี๋ยวพี่อุ้มเองดีกว่า
04:12เอา ฮึบ
04:16เธอ ฮึบ
04:20เธอ ฮึบ
04:24เธอ ฮึบ
04:28เสีย ฮึบ
04:32เธอ ฮึบ
04:34เธอ ฮึบ
04:36เธอ ฮึบ
04:38พระทําอะไรตรงนี้
04:52พี่
04:55ง่ายทําตัวแปลกแปลงนะ
05:02ในคุณจะไม่ได้ปิดบังอะไรเช่นอยู่ใช่ไหมเนี่ย
05:08ครับ
05:12ถ้ามีเรื่องกลุ่มใจอยู่ก็เหล่ามาเถอะ
05:15ฉันเห็นว่านายโทรมาหาตั้งหลายสาย
05:18วันนี้ก็เลยมาด้วยเพราะคิดว่าอาจจะมีปัญหาเนี่ย
05:22ครับ
05:25นานนานทีฉันก็อยากสูตรอากาศบริสุดบากเหมือนกัน
05:29พี่ โซโซนะ
05:32โซโซ
05:33โซโซ
05:35เมื่อว่าใครก็เคยมีไว้เด็กแบบนั้น
05:39สมัยเด็กไหนฝันอยากเป็นอะไร
05:43ความฝันเหรอครับ
05:47ผมลืมไปแล้วเหรอครับ
05:53ฉันก็นึกไม่ออกแล้วเหมือนกัน
05:59แค่ใช้ชีวิตแต่ละวันแล้วเวลาก็ผ่านไป
06:03ส่วนผมเนี่ย
06:05สู้ชีวิตมาเยอะมากครับ
06:09ฉันทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรเนี่ย
06:13ผมสงสัยอยู่ทุกวันเลย
06:17น้ายนี่คร้ายคนที่ฉันรู้จักมากเลยนะ
06:23ใครเหรอครับ
06:27เราสองคนที่เหมือนกันนี่นะ
06:31ครับพี่
06:33แต่ว่าตอนนี้ฉันมีสังโฮแล้ว
06:38ให้ตายเด็กขนั้นคือความฝันของฉัน
06:40อนาคตเขาสังโฮคือเหตุผลที่ฉันใจชีวิต
06:44ส่วนนายก็มีสอนฮี
06:46ถูกไหม
06:48ครับ
06:50กูตายแล้ว
06:53จับได้แล้ว
06:55อ้าว
06:58อ้าว
07:01อ้อนได้แล้ว เห tamrat
07:06редิรiedo
07:09นี่ ทุกคน สำหรับแล้ว
07:12สันท่า Leonardo
07:15ก็สช palette
07:25เอา ت้าดีไปทอดไง
07:26เอามันเนอ
07:27ได้สิ เอาไปทำให้อร่อยอร่อย
07:30จอดไปเลย
07:31โดดนี้ต่างแล้ว
07:33สังโฮ
07:42ข้าตัวตายก็ไม่ได้
07:44ข้าลุกสาวก็ไม่ได้
07:47ไอ้วันนี้มันไม่มีความหวังอะไรเลยจริงๆสินะเนี่ย
07:51แล้วมันจะอยู่ไปทำไมของมันวะ
07:53ผมจะหาเงินมาคืนให้ได้
07:55ความเวลาผมอีกหน่อยเธอนะครับ
07:57ผมขอรองแล้วนะครับ
08:04มันก็ข้าตัวตายสิ
08:06อยากข้าผมเลยนะครับ
08:08ได้ฝร้นวันชีวิตผมด้วย
08:10วันชีวิตด้วย
08:25เข้าใจแล้ว
08:32เธอต้องขอโทษด้วยนะ
08:36จากนี้เลือกให้คนอื่นเอาเปรียบได้แล้วนะครับ
08:55จากนี้เธอต้องรับไซน์
09:05ด้วยมีเธออะไร
09:08เพินว่าผมเพิ่งเริ่มทำงานใหม่เลยครับ
09:12พี่ครับ ไว้มาที่สำนักงานผมสักครั้งได้ไหมครับ
09:18สำนักงานหรือ
09:20ครับแต่เพราะไม่นานนี้
09:22ตอนที่ที่ฟังพี่พูดเรื่องอันาคต
09:24ผมเลยนึกอะไรขึ้นมาได้เหมือนกัน
09:26ตอนนี้ผมไม่มีเวลานอนด้วยซ้ำ
09:28เพื่อซ่อนฮีผมเลยคิดว่าตัวเอง
09:30ก็จะหางานที่มั่นคงทำได้แล้วแล้วครับ
09:33แค่ขายประกันอย่างเดียวมันไม่พอ
09:35ผมเลยหางานเพิ่มเนี่ย
09:37โอ้...อย่างงี้นี่เอง
09:40เข้าใจแล้ว
09:42เดี๋ยวฉันโทกลับอีกทีนะ
09:44แล้วผมจะรอนะครับ
09:54ทุกคน ผมต้องขอโทษจริงๆนะครับ
10:05แต่ว่า ผมอยากจะลองให้โอกาสเขาอีกสักครั้ง
10:10ผมจะลองไปคุยกับเขา ช่วยรอผมหน่อยนะครับ
10:15ผมขอโทษจริงๆครับ
10:20เกิดว่า เอิ้ย กื่องเนีกแล้ว
10:34วงจรมาและที่ไปหมดเลย
10:46ถลัดวงจรขึ้นมา ขึ้นได้
10:50formats ได้เป็นเรื่องญ00 eh
10:51เรื่องมื่อแต่สิครับ điềuการมีแขกจะมาไง
10:54มันไม่ใช่สิ่งที่จะส้امเดียวนี้ได้นะครับ
10:56มันเกามากแล้วต้องเปิรียนใหม่ยกแขงเลย
10:59แล้ Whatswater
11:00คองพวกนั้ li.何จะพวกนั้นอีก
11:15ถึงสารพวกนั้นไว้แบบนี้ มันอน experiência vocês?
11:18ก่อนไม่กันไฟอาจรราชวงจรได้
11:20เฮ้ย
11:22ถ้าซ้ำไม่ได้ก็ออกไปเลยไป
11:24รีบไปสิวะ
11:26เออ
11:28เข้าใจแล้วครับผม
11:30ไม่ส่งไม่ซ้อมมันเราเว้ย
11:41ดูก็รู้ว่ามันจะมารีดไฮเงินฉัน
11:48ฮะ
12:04พี่ครับ
12:06มาแล้วเหรอครับ
12:08ฮะ
12:10ซ้ำนักงานใหญ่จังนะ
12:14สำนักงานใหญ่จังนะ
12:17ผมยังจัดไม่เสร็จเลยนะครับ
12:22ฉันนักตรงนั้นเลยนะครับ
12:35น่าทำงานทำการอะไรที่นี่เหรอ
12:38คนรู้จักแนะนำให้ผมทำงานส่งสีนะครับ
12:42แต่เป็นเพราะเรามีเงินทุนไม่พอ
12:45ผมไม่เรื่องที่อยากจะบอกพี่อยู่พอดี
12:54พี่ครับ
12:56มีอะไรจะพูดเหรอครับ
12:57น่าย
12:58ไม่มีอะไรจะบอกฉันเหรอ
13:01ครับ
13:03ก็แค่
13:05บอกมาตามตรง
13:07พูดความจริงกับฉันที
13:09ไม่มีครับ มาถึงอะไรเหรอครับ
13:15เงินประกันที่ได้จักคนรู้จักของฉัน นายยักยอกไปใช่ไหม
13:23จะเป็นไปได้ยังไงนะครับ
13:26คุกเขาเชื่อว่านาจะจายแทนได้ถึงได้โอ้นเข้าบัญชีหน่าย
13:29รู้ใช่ไหมว่ามันผิดกฎหมายนะ
13:35คือเรื่องนั้น ผมแค่อยากทำสัญญาให้ถูกต้อง
13:41ผมไม่รู้เลยว่ามันผิดกฎหมาย ขอโทษด้วยนะครับ
13:45คืองั้นพวกนั้นมาให้หมดเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นจะต้องสอบสวนหน้ายข้อหาช่อกกวง
13:50พี่ครับ ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ
13:52ลึกๆแล้วในใจฉันก็แอบข้าดวังว่านาจะสามารถเริ่มต้นใหม่ได้จริงๆ
14:06เราไปดื่มด้วยกันกินข้าวด้วยกัน ขณะที่สร้างความทรงจำดีๆ
14:21หน้ายเปิดใจให้ฉันมีรอยยิบที่อ่อนโยน และรองห้าจักใจจริง
14:26การได้เห็นด้านเหล่านั้น ทำให้ฉันหลงคิดไปว่านายไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร
14:41ฉันเคยอยากเชื่อใจหน่ายนะ
14:49ไม่สิ ตอนนี้ก็ด้วย ตอนนี้ฉันก็ยังอยากเชื่อใจหน่าย
14:55ว่ากันว่าคนเราเปลี่ยนกันไม่ได้ แต่ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น
15:01หน้ายสามารถเริ่มต้นใหม่ได้แน่นอน
15:06ฉันคิดแบบนั้นนะ
15:13พี่ครับ เข้าใจผิดแล้ว
15:16พี่ครับ ถ้ายินว่าเท่านี้มีร้านสูชิอร่อยอร่อยที่เปิดโดยคนญี่ปุ่นอยู่
15:31พี่ครับ ถ้ายินว่าเท่านี้มีร้านสูชิอร่อยอร่อยที่เปิดโดยคนญี่ปุ่นอยู่
15:39พวกเรา ดึงไปคุยไปดีกว่า
15:43คิดว่าไงครับ
15:44คิดว่า รอนมิน ฉันเชื่อว่าไงจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง
15:47คิดว่าไง
16:14เรามาแล้วหรือคะ
16:17เป็นอะไรค่ะ
16:20เหนื่อยมาหรือคะ
16:23ก็นิดหน่อย
16:47นอนไม่หลับหรือคะ
16:57คายนมิน
17:01ความจริงแล้วขออาจไม่ใช่คนอย่างที่เราคิดก็ได้
17:04ได้
17:08ผมเอาแต่สงสายแบบนั้นตลอด
17:10คุณแนะนอน
17:14งั้นเหรอ
17:16ฮายนมินทำให้ผมลึกถึงคนคนหนึ่ง
17:33น้องชายของผมแทฮายน
17:39แทฮายนเขาปรับตัวเขากับโรงเรียนไม่ค่อยได้
17:49แล้วก็มีเรื่องชกต่อยอยู่ใบ่ว่าย
17:52หนักข้อถึงขนาดต้องขึ้นสถานีตำรวจ
17:57หลังจากนั้นแม่ก็ค่อยค่อยเลิกคุยกับเขาไป
18:01และแน่ที่สุดก็เลิกเชื่อทุกอย่างที่เขาพูด
18:05แม่เคยพูดเสมอว่าคนเราเปลี่ยนกันไม่ได้หรอกนะ
18:13แต่ความจริงแทฮายน
18:17เป็นฝ่ายที่ถูกรังแกและต่อสู้อย่างสิ้นหวังมาตลอด
18:26ผมรู้เรื่องนั้นดี
18:39แต่ผมก็แกล้งทำเป็นไม่รู้
18:47วันนึงผมกำลังกินข้าวเย็นอยู่กับแม่
18:53แล้วสถานิตับรวจก็ถูกมา
18:57มีการทะเละกันที่รงเรียน
19:01เอาแทยอนก็ตายในเหตุการณ์นั้น
19:07มันเปลกมากเลย
19:15ผมรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองรู้อยู่แล้วว่าสักวันต้องเป็นแบบนั้น
19:33เหมือนกับว่าผมเป็นคนข้าเขาเลย
19:39ฉันควรที่จะรู้สึกผิด
19:56ฉันน่าจะเชื่อเขามากว่าใคร
20:01ผมเฝ้าพรัมบอกตัวเองแบบนั้นมาตลอด
20:13แต่กันทั้งตอนนี้ผมก็ไม่อาจเชื่อใจใครไม่รู้
20:25ตอนนั้นผมรู้สึกโรดแม่มากเลย
20:33แต่ความจึงแล้วผมเหลวกับท่านมากนะ
20:38เรื่องนั้นไม่จริงเหรอค่ะ
20:41ฉันเชื่อคุณนะคะ
20:44ฉันเชื่อว่า
20:48คุณจะต้องเอาชนะทุกอย่างได้
20:53ฉันเชื่อว่า
21:08ฉันเชื่อว่า
21:13ฉันเชื่อว่า
21:18ลูกขึ้นใส่ไว้นี่ ลูกขึ้น
21:32เฮ้ย หายุงวัน
21:34ไม่น่ะ ไม่น่ะ ไม่น่ะ ไม่ ไม่ ไม่
21:38จะทำประกันชีวิตของแม่กับลูกไว้
21:41ถ้าไม่กล้าข้างนั้นเนอะ
21:43ที่กลาดเป็นบ้านเลยวะ
21:45จะมีชีวิตอยู่กับทำไมวะ
21:48ถ้ากันว่าแกไม่กล้าตาย เพราะจะช่วยเอง
21:51ไม่นะ ไม่ตายไปซะ
21:53วันชีวิตผมด้วย วันชีวิตผมเธอ
21:55ผมหากันให้ได้ ผมหากันให้ได้ อย่าข้าผมเลย
21:58ขอรอ
22:15เหมือนน่ะ วันดีฉันมันเป็นคนใจกว่า
22:20ก็มีเวลาสามวันต่อจากนี้
22:24สามวันล่ะ ห้าวันได้ไหม
22:27ไม่มีชีวิตตรงนี้
22:42ชีวิตตรงนี้
22:57กษันต่อ หลวด
23:01กฝนกสำหรับ
23:13กอศิธรรม
23:19กฝนกสวยโปรด
23:22กฝนกล้ม
23:25โอ้ ตายแล้ว หายไปอยู่ไหนเนี่ย
23:35เห็นสอนฮีของฉันไหมคะ
23:47ไม่เห็นนะคะ
23:48ฉันก็ไม่เห็นค่ะ
23:49หายไปไหนล่ะ สอนฮี สอนฮี
23:55เร Dobby cr��� monster
24:05Topkapi นหาไปไหนครับ
24:09นรู collaborative
24:12วิ่งพว Дกปพยังจากหaresมัน
24:13รูปบ then
24:17นครับ
24:25เฮ้ย ฉันมาแล้ว นี่กันบ้านโฮตยากเนี่ย
24:43พี่คะ พี่สังโฮ
24:46สนฮี ไปก่อนเลย ฉันจะไปทางนั้น
24:49ไป
24:50สนฮี ไงจ้า
24:55สวัสดีครับ
24:57สังโฮ กำลังจะกลับบ้านใช่ไหม
25:00ครับ อ๋อ มันเป็นอะไรหรือเปล่าครับ
25:03อ๋อ ฉันหกลมนิดหน่อยเนี่ย
25:06อ๋อ
25:10ช่วยอะไร ฉันหน่อยได้ไหม
25:13ครับ
25:19เข้ามาเลย
25:25ที่นี่คือที่ทำงานใหม่ของอาหรือครับ
25:36อ๋อ ขอโทษด้วยนะ สังโฮ
25:40ฝากดูสนฮีให้ทีสิ
25:42ฉันจะรีบทำธุราแล้วรีบมา
25:45ฝากดูจนกว่าจะถึงตอนนั้น
25:47เดี๋ยวยังไงฉันโทษบอกพ่อให้เองนะ
25:49ขอบคุณมากครับ
25:51สนฮี ไปกันเธอ
25:56เล่นกันอยู่นี่นะ
25:57ครับ
26:12ไฟไฟยังไม่ติดตอนนี้เลยไม่มีเครื่องดื่มเย็นเย็น
26:15เอาไปน้ำแบบปั้นได้ใช่ไหม
26:17ของผมเอาไปอะไรก็ได้ครับ
26:19เอาไปอะไรก็ได้ครับ
26:49โอ้โอเค รู้ได้กันแน่แล้ว
27:05เอเด minus 1 ปีกทางซ้ายอย่างหน่อยอะ
27:10ดี๊อดิึบนี่ก่อนสี่
27:11ขอบคุณนะครับ
27:13ขอโทษด้วยเน่
27:15ไม่เป็นไรครับ
27:16ไปทำ excuse พูด сл Потому fin
27:18โอเค ฝากด้วยนะ พระค่อนอยู่นี่ก่อนนะ
27:21ครับ
27:30โทย ตายเสร็จแล้ว
27:32ไอ้
27:33อ้าย
27:34รองอีกรอบอีกกว่า ซอนฮี
27:36มา รุยกัน อ่อ
27:39พระรอบนี้ เรามาเอาชนะให้ได้นะ
27:48แน่งหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อนะ
27:51เจ้าคนนี้นี่ โทรศัพท์ก็ไม่รับ
27:54ไปไหนของเขากันแน่
28:07ซังโฮทำไมกันเหรอ
28:10รงเรียนกดวิชาเหรอ
28:13น่าลองโทหาซังโฮหรือยังเหรอ
28:16อัยการ เขามาแล้วครับ
28:18โอ้ ขอบคุณมากนะ
28:20ที่รัก ลูกเราโตแล้วนะ
28:22จะต้องห่วงอาระขนาดนั้น
28:24ก็คงออกไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนนั้น
28:26พอดีวันนี้ผมมีทำกันดีเพราะงั้น
28:28น่าจะกลับดึกหน่อยนะ
28:30ถ้าซังโฮโทหาเมื่อไหร่
28:32ให้แกทวหาผมด้วย
28:34ต้องสวดชุดใหญ่และแบบนี้
28:38ให้เขาเข้ามาเลย
28:39ครับ
28:40จ้า แค่ดีนะ
28:42จ้า
28:44ฉันเข้ามาเลยครับ
28:50อัยการครับ
28:51โอ้ ขอบคุณนะ
28:52ฉันนั่งครับ
28:54ไหน
29:02ยินดีที่ได้พบนะครับ
29:04คุณอิยาการ
29:10อ เกิ่ 손anki
29:14รู้ตัวใช่ไหมครับ?
29:15ว่าคุณถูกจับกุ้มฉุกเชิ linhaที่เกิด ดีเกิด
29:18ได้จะมีการออกไหมจับและคุณจะถูกตั้งข้องกotes
29:20อิยาการ
29:21ถ้าผมให้ข้อมวลเกี่ยวกับอ้ WIL จะรอดโทษให้ผม
29:27เกี่ยวกับคนที่แอนบอ้างเป็นอิยการ
29:33การณ์กาด
30:03นอนหลับเกิดไปสักหน่อยเธอนะ
30:33มือถือใน ฉันเจ้าติดตัวไปด้วย
30:54เดี๋ยวฉัน ไปเจรจาก่อนแล้วกันนะ
31:03ที่เจ้าตัวที่ตำรวจ คุณผูกจับในข้อหา
31:17แอบ้า ไม่เจ้าตัวที่หรัน และปลอมแปลเอกสาร ทางการและช่อโกงครับ
31:23ปล่อยฉัน ปล่อยสิไว้
31:25คุณมีสิทธิจับไม่พูด และมีสิแต่งตั้งทนายทุกอย่างที่คุณพูด
31:31ถ้าได้ให้คุณเสียเตรียมในชั้นสารได้
31:35ปล่อยฉันสิ เอาตัวไป
31:37ปล่อย ปล่อย พี่ครับ พี่
31:41เข้าไปตัวสอบข้างนายกันครับ
31:53นี่ ไปข้นตรงนั้น
31:57ครับ
31:59เยี่ยมตัวไป
32:13เยี่ยมต่อ
32:21ที่สุดที่สุดที่สุด
32:51กลัวฆbullشر
33:06ไม่มีอะไรพี่ปกติเลยครับ
33:10แล้วฝั่งนั่นล่ะ
33:12ทางนี้ก็ไม่มีอะไรครับ
33:13คัดแลนี้ก็ไม่มีอะไรครับ
33:14เช Heck ตู้เก็บของหมดแล้ว disregard
33:16ปลาดเลยน่ะ
33:17ไม่มีอะไร Korrig hypoc Cait
33:19ไม่มีอะไรพ่อ
33:20พูดจะไว้เข้าสำนักงานไปก่อนได้เลยครับ
33:34ครับ
33:50รอตรงนี้ก่อนนะ
34:06ในทําเรื่องบ้าอะไรลงไปเนี่ย
34:20โชคโก้และปร้อมดัวไปอายการ
34:22ช่วยผมด้วยครับ
34:23พี่ครับ
34:36ผมต้องรอด
34:37สังโฮจังจะรอดเนี่ย
35:06ช่วยผมด้วยครับ
35:36โอ้ยอะไรเนี่ย
35:44เราเผินหลับไปเหรอ
35:47คุณอายังไม่กลับมาอีกเหรอ
35:54เอ้า มือถือหายไปไหน
36:05ทำไมมันมืดขนาดนี้เนี่ย
36:11สวิชไฟอยู่ไหนอ่ะ
36:14อีกสำลังแล้ว
36:16พี่ครับ ถ้าผมตายไป
36:19พี่จะหาซังโฮเจอได้ยังไง
36:21บอกฉันว่าเข้าอยู่ไหน
36:24รีบบอกฉันมาสิวะ
36:26นี่ คิดให้ดีๆนะครับ
36:30ถ้าอยากช่วยซังโฮ
36:32พี่ก็ต้องช่วยผมไม่ได้ก่อน
36:34นันยาการ ทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ
36:39โอ้ย
36:42ขอโทษทีครับ วันนี้เลือกขึ้นหน้าไปหน่อยนะ
36:45ขอโทษทีครับ
36:47เราเข้าใจครับ
36:49กลับไปทำงานเถอะ
36:51พี่ขอโทษทีครับ
36:52เย้ย
36:55นาย
36:57นาย
36:59เฮ่ย
37:00รออะไรสิไปห้าซักวะ
37:01ปกไว้ได้นะครับ ลดไปสิ
37:02ลดไป
37:03บอกไว้
37:04เข้าอยู่ไหน
37:06บลอยชั้ง
37:07บลอยชั้ง
37:08บลอยสิ
37:10บลอย
37:11เข้าอยู่ไหน
37:12เขาอยู่ใน?!
37:14มองรีกบอกมันแล้ว!
37:15เขาอยู่ไนzent!!
37:16บอกมันอยู่ใน ei!
37:19ก็อยู่ใน?!
37:20ซาเทออยู่ที่ไหน?!
37:22ก็อยู่ใน!!
37:27สอนฮี
37:29صอนฮี
37:30ตื่นแนะแล้วนะ
37:33สอนฮี
37:35suddenly
37:36ทำไมถึงนอนไม่ตื่นแบบนี้
37:42คงไม่ได้ป่วยหรอกใช่ไหม
37:46ไม่ทำมือถือหล่นมาที่ไหนกันนะ
38:06ไม่ใช่ไหม
38:36ไม่อยู่แถวนี้ไม่ใช่เหรอ
38:43นี่หรือเปล่า
38:56ทำยังไงดีเหรอครับ
38:59มันไม่ยอมปรีปากบอกอะไรเลยที่อยู่ทาวอนก็ไม่มี
39:05อ๋อ เราแก่รอยตำแหน่งมือถือของซังโฮ
39:08ที่ผู้ต้องสงสัยพกติดตัวตอนถูกจับได้แล้ว
39:11อาตำแหน่งสุดท้ายคือที่สำนักงานของไอเวนนั่น
39:14เราเริ่มค้นหาจากที่สำนักงานมันอีกรอบดีไหม
39:22ที่สำนักงานไม่มีอะไรเลยนะ
39:24แน่ใจว่าคนละเอียดแล้วเหรอ
39:28ละเอียดยิบแล้วไม่มีอะไรอยู่ในนั้นเลย
39:31ไม่มีอะไรเลย
39:33งั้นเหรอครับ
39:35มาแล้วเหรอครับ
39:43สำนักงานใหญ่จัง
39:46ผมยังจัดไม่เสร็จเลยนะครับ
40:02ในตู้ก็ไม่มีอะไร
40:05ที่นั่นไม่มีตู้เก็บของ
40:07ไปที่สำนักงานผู้ตกสงสัยเดี๋ยวนี้เลยครับ
40:20เต็มรัดได้
40:22เดี๋ยว คุณอัยการ
40:29พี่รัก
40:31ถ้าไม่ไม่รับโทรสัพละคะ
40:34เจอที่ที่สังโฮถูกรักพากัวไปแล้ว
40:37รักพาตัวเหรอ
40:38รีบขึ้นรถแล้ว
40:40ไหนกันทับ
40:42ที่รัก
40:43ขึ้นรถแล้ว
41:04ครับ
41:07ข้าตัวหละ
41:09โอ้น...สนฮี
41:12สนฮี ตื่นแล้วเหรอ
41:18อันนี้
41:20ไม่เป็นไรนะ
41:21นี่ ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวพ่อก็มาแล้วล่ะ
41:48อะไรเนี่ย
41:51ไฟไม่เหรอ
41:58เราออกไปก่อนนะ
42:00พี่
42:01เราออกไปก่อนนะ
42:15สอนฮี
42:16รอปรับนะ รอตรงนี้ปรับหนึ่งนะ
42:21ขอบคุณ
42:39ไม่ต้องกลัวกล่ะ
42:56ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
43:01ทุกอย่างการกัน
43:16ทุกอย่างการกัน
43:18เรากำลังไปที่เดียวกับที่เกิดเหตุไฟใหม่เลยครับ
43:21ทุกอย่างการกัน
43:51พี่คะ หนูกลัวจัง
44:08ไม่เป็นไรนะ
44:10เดี๋ยวก็มีคนมาช่วยเรา
44:13พี่คะ
44:16สอนฮี
44:20ยังไงช่วยเราตรงนี้ก่อนนะ
44:23หันลังไปสิ
44:25พี่
44:34สอนฮี
44:43สอนฮี
44:47มานี่มา
44:50สอนฮี
44:56ออกไปนะ
44:57สอนฮี
44:58เอาลงนะ
44:59ค่อยค่อยลงไป
45:00ไม่เป็นไรนะ
45:01เขาเข้าไป
45:03ช้าๆนะ
45:04ช้าๆนะ
45:06ได้แล้ว
45:09สอนฮี
45:13เดี๋ยวก็มีคนมาช่วยแล้ว
45:15ค่อยมาช่วยแล้ว
45:17ค่อย
45:19ค่อย
45:21ค่อย
45:23ค่อย
45:25ค่อย
45:27ค่อย
45:29น่า
45:31ค่อย
45:45Run
45:47ขอบคุณ!
46:17ขอบคุณ!
46:19ขอบคุณ!
46:41ขอบคุณ!
46:43ขอบคุณ!
46:47ขอบคุณ!
46:49ขอบคุณ!
46:51ขอบคุณ!
46:53คิดว่า...
46:54แกจะจำเราได้ไหมคะ?
46:56จะไม่มีใคร...
46:57บนโลกนี้ที่เข้าใจการตัดสินใจครั้งนี้
47:00ช่วยเป็นเพื่อนกับเด็กคนนั้นได้ไหม?
47:02คือ...
47:03ผมรู้สึกลางไม่ดีแล้วครับ
47:05มันจะเกิดอะไรขึ้นกับสันฮีเลย
47:07นี่เธอ...
47:09ฉันมันเกิดหนูไม่ได้หรือครับ
47:11จำได้สิ!
47:12ฉันจำได้!
47:13เธอดีนิว
47:14เธอที่เราเกิด bounces
47:15สุดว่า
47:16ฉันคือมันเกิด
47:27ฉันตรงให้ช่วย
47:28เธอทุกที
47:30ที่ที่สุดว בא
47:32เชียงสุดท้าย
47:34โลกนี้ที่จะต้องมาก
47:36สุดอยู่ที่สุด
47:37แล้วรู้สุดที่สุด
47:39จะกいただกนะ
Comments