Ölümün Bitiremediği Bir Bağ… - H. Nurcan Yazıcı - Dailymotion Video

Haberiniz

Bu yazı, yazarın kardeşini kaybetmesiyle başlayan derin bir yas sürecini ve ölümün insan ruhunda bıraktığı izleri konu almaktadır. Ölümün beklenmedik doğası karşısında insanın ne kadar savunmasız kaldığı vurgulanırken, dünya malının ve hırsların son yolculukta hiçbir anlam taşımadığı anlatılmaktadır. Yazar, gidenlerin ardından kalan boşluğun zamanla dolmadığını, sadece bu acıyla yaşamayı öğrenmenin mümkün olduğunu ifade etmektedir. Sevginin ertelenmemesi gerektiği üzerinde durulan metinde, anıların yitirilen kişileri kalbimizde yaşatan en güçlü bağ olduğu belirtilmektedir. Sonuç olarak, hayatın kısalığı hatırlatılarak sevdiklerimize yaşarken değer vermenin ve onlara sarılmanın önemi üzerinde durulmaktadır.

Transcript

00:00Herkese merhaba. Bugün gerçekten çok kişisel, çok derin bir konuya değineceğiz.

00:05Ölümün aslında bize, yaşam hakkında neler öğretebileceğini anlatan güçlü bir denemeye mercek altına alıyoruz.

00:11Haydi bu yolculuğa beraber çıkalım.

00:13Yazar denemeye o kadar çarpıcı bir cümleyle başlıyor ki,

00:17ölümün o ani, beklenmedik yüzünü daha ilk saniyede suratımıza çarpıyor.

00:22Düşünsenize, provası olmayan bir vedanın ortasında kalıyorsunuz bir anda.

00:26İşte bütün mesele bu aslında.

00:28Bütün bu analizin amacı bu temel sorunun cevabını aramak,

00:32yazarın kendi kaybıyla çıktığı bu anlam arayışında biz de onunla beraber bu sorunun izini süreceğiz.

00:37Bu dönüşümün yarattığı şok, insanın yüzüne çaresizliğini öyle bir vuruyor ki,

00:42bir gün önce hayatınızda olan birinin ertesi gün sadece bir hatıra olması,

00:47kontrol edemediğimiz şeyler karşısında ne kadar ama ne kadar küçük olduğumuzu anlamamızı sağlıyor.

00:52Şimdi kaybın bu genel, hepimizi ilgilendiren halinden çıkıp,

00:56yazarın kendi kişisel hikayesine o çok özel acıya doğru bir adım atalım.

01:00Bakın, yaz dediğimiz şey ne kadar soyut değil mi?

01:04Ama yazar bu cümlelerle onu alıp ete kemiğe büründürüyor resmen.

01:09Anlıyoruz ki kaybettiği kişi sadece bir aile üyesi değil, hayatının temel direklerinden biriymiş.

01:15Yazar için ağ bir kelimesinin bir akrabalık bağından çok daha öte bir anlamı var.

01:20Bu kelime güven demek, koruma demek, o sarsılmaz destek demek.

01:25Hani hayata karşı ilk kalkanınız olur ya, işte tam olarak o.

01:29İşte o boşluk, tam olarak böyle bir şey.

01:31Hayat bir şekilde akıp gidiyor gibi durur, evet, ama bu eksik bir gidiştir.

01:36Tıpkı sonu bir türlü gelmeyen bir cümle gibi, hayatınızda hep bir parça eksik kalır.

01:40Peki, bu acıyla nasıl başa çıkılır?

01:44Ya da çıkılabilir mi?

01:46Şimdi biraz daha yasın doğasına, o bir türlü iyileşmeyen yaraya bakalım.

01:50Hepimizin bildiği, duyduğu o meşhur laf, yasla ilgili en bilinen klişelerden biri bu.

01:56Ama yazar bu fikre hiç de katılmıyor.

02:00İşte yazarın güçlü cevabı burada geliyor, hayır diyor.

02:04Bazı acılar iyileşmez, sadece susar.

02:07Zaman acıyı yok etmiyor yani, sadece üstünü bir şalla örtüyor sanki.

02:12Ve o acı, hiç beklemediğiniz bir anda, bir fotoğrafla, bir şarkıyla yeniden gün yüzüne çıkmak için orada sessizce bekliyor.

02:20Peki, o zaman güçlü olmak ne demek?

02:22Yazar bunu o kadar güzel tanımlıyor ki, güçlü olmak acının yok olması değil.

02:28Tam tersi, her gün o acıyla aynı masaya oturabilmek demek.

02:32Bir fotoğrafa bakıp paramparça olmak, ama sonra yine de kalkıp hiçbir şey olmamış gibi hayata devam etmeye çalışmak demek.

02:40Aslında bu bölümün özeti tam da bu.

02:43Sevdiklerimiz gerçekten ölmüyor, sadece içimize taşınıyorlar.

02:47Bizim canlı, daimi bir parçamız haline geliyorlar.

02:51Peki, bu kadar acının içinden bir ışık sızabilir mi?

02:55Bir bilgelik doğabilir mi?

02:56İşte şimdi tam olarak bu konuya, yasın içinden doğan o beklenmedik aydınlığa geçiyoruz.

03:04Ve o aydınlanma anı işte bu cümleyle geliyor.

03:07Bir tabutun içine sığan, kısacık bir hayat.

03:10Bize aslında şunu fısıldıyor, hiçbir şey ama hiçbir şey sandığımız kadar büyük değil.

03:16O gündelik telaşlarımız, hırslarımız, kırgınlıklarımız, hepsi bir anda küçülüveriyor.

03:22O an geldiğinde, hani o son an, hırslar, kavgalar, söylenmemiş o güzel sözler, hepsi ama hepsi anlamını yitiriyor.

03:32Geriye sadece tek bir şey kalıyor.

03:35Ve o tek şey ne mi?

03:36Sevgi.

03:37Ölüm bize sevgi dışında hiçbir şeyin kalıcı olmadığını öğretiyor.

03:41Her şey geçip gidiyor.

03:43Ama sevgi, o kalıyor.

03:45Tamam, bunu anladık.

03:46Peki şimdi ne yapacağız?

03:47İşte yazar bu aydınlanmadan sonra hepimize bir çağrıda bulunuyor.

03:52Çok net, çok uygulanabilir bir çağrı.

03:55Ve o çağrının özü aslında çok basit.

03:58Zamanı erteleme.

04:00Çünkü sahip olduğumuz tek gerçek şey şimdi.

04:03Gelecek bir ihtimal ama şu an, şu an elimizdeki tek hediye.

04:07Yani diyor ki, sevgi ertelemeyi affetmez.

04:11Sonra söylerim, sonra gösteririm, olmaz.

04:14Sevilmek, gösterilmek, hissedilmek ister.

04:16Hem de şimdi, tam şu anda.

04:19Çünkü sonra diye bir şeyin garantisi yok.

04:21Hiç kimse için yok.

04:23Sevdiklerinizi sonraya bırakmayın.

04:25Çünkü o söylenmemiş sözler, o gösterilmemiş sevgi,

04:29kayıptan sonra insanın içinde öyle bir pişmanlık ateşine dönüşüyor ki.

04:33Yazar bize, şimdinin ne kadar kıymetli olduğunu,

04:36o ateşin yakıcılığını hatırlatarak anlatıyor.

04:39Ve işte belki de en can alıcı nokta bu.

04:41Birine hayattayken değer vermek,

04:44onun ölümünden sonra çekilen yaz ve pişmanlıktan o kadar ama o kadar daha anlamlı ki.

04:50Asıl olay vedadan sonra değil,

04:53birlikteyken kıymet bilmek.

04:55Ve yazar, tüm bu evrensel derslerden sonra,

04:58başladığı o kişisel noktaya geri dönüyor.

05:01Bu içten ve samimi cümleyle her şeyi özetliyor aslında.

05:04Her şeyin temelindeki o koparılamayan bağın kendisine.

Ölümün Bitiremediği Bir Bağ… - H. Nurcan Yazıcı

Kategori

Döküm

İlk yorumu siz yapın

Önerilen