- 2 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00ความคิดไว้ให้ใจเราห้าม รักเราจึงเจอจ้า หมดสินทางรังไกล
00:16อยากให้โลกนี้มีแค่เราจะแก้ไหม คู่กันตลอดไป รักไปตลอดไป
00:26เพราะพรมพยศพาเราแย่ทาง คือลงจบอับป้าง เธอจึงละร้างไป
00:34ได้ปรอดทักหนักคืน รักเธอมาได้ไหม เพราะพรมปรดอุ่งใจ ให้เขาไม่ลูกเขียน
00:46ความรัก อยากนักเกินห้ามคงใจ
00:54อยากเพียงให้เธอมาอยู่ชิดไล่ ได้ไหมให้ใจเราของรักนี้เหลือน
01:04เพราะพรมคีดไว้ไปตามเส้นทาง ขอพรมช่วยเปิดทาง ให้เธอขึ้นหวนมา
01:12ต่อตามรักแท้คอยดูแลไม่จืดจาง รักกันอย่างอยู่นาน รักเดียวตลอดไป
01:22ต่อตามรักแท้คอยดูแลไม่จืดจาง รักกันอย่างอยู่นาน รักเดียวตลอดไป
01:52เธอให้ฟังการ
02:14อ้าว หายสั่งการ
02:20สรวัสมาคุยธุรักกับผู้ใหญ่เข็มหรอครับ
02:25ไม่ครับ พ่อผู้ใหญ่ไม่อยู่บ้าน ผมว่าส่งแป้นะครับ
02:34ด่องไม้สวยทั้งนะครับ เอามาให้คุณน้ำอบหรอครับ
02:37อ๋อ สมนึกก็ฝากซื้อนะครับ ไปลงที่หน้าเดินหอเขา
02:42สีด้วยสดใสดีจัง เหมือสาวสาวบ้านนี้เลย
02:47ผมคว้าตัวนะครับ
02:50ครับ
03:04ไว้
03:07ไว้
03:18ขอบคุณค่ะ
03:29คุณปลับมีธุราอะไรหรือเปล่าค่ะ
03:31หรือว่าคุณเกสอนใช้ให้มาเอาอะไรค่ะ
03:34เปล่าครับ
03:36พอดีผมเดินผ่านมาเห็นคุณอยู่คนเดียว
03:39ก็เลยเข้ามาทักให้เฉย
03:41ก็เท่านั้นนะครับ
03:42ถ้าคุณปลับไม่มีอะไร
03:44ก็รีบกลับไปเธอค่ะ
03:45เดี๋ยวถ้าคนแถวนี้ผ่านมาเห็น
03:47แล้วเข้าใจผิดไปบอกเกสอน
03:49น้ำอบจะเดือดร้อนเอานะคะ
03:51กลัวใครเขาไป Mehr�っていう boue
03:54สぶ tudo
03:55หรือเปล่าหรือ вход
04:05คุณต้องการอะไรเป็นแน่ค่ะ คุณปลับ
04:07ถ้าคุณตั้งใจมาดักรอแป้งร้ำ
04:09แป้งคงไม่มาขายขนมที่นี่เหรอครับ
04:11แป้งรำ
04:12แต่ขาวว่า
04:13แป้งกับคุณลุงกำนัน
04:16แย่งกันซื้อนทั้งนั้น Le
04:18สาวของคุณร้ายไม่เบาเลยนะ
04:20หลอกขายกระหนมผู้ชายไปทั่ว
04:22โดยเฉพาะสารวัสพิชิต
04:24ตอนนี้กำลังหลงเลย
04:26ไม่ว่าแป้งล่ำจะไปที่ไหน
04:28จะต้องมีสารวัสหนุ่มรูปรอประกบทุกที่
04:32น้ำโมง
04:34ในปัญดาสาวๆ ในบ้านคุณ
04:36แป้งล่ำก็ร่อนที่สุด
04:38อย่างที่ตลาดนี้
04:42จิโกเดินตามเป็นพูดเลย
04:44เรียกได้ว่ายกฝุง
04:46คุณเนี่ย
04:48สู้ไม่ได้เลย
04:50เพราะว่าคุณเนี่ย
04:52ใส่สื่อมากๆ
04:54ยัวผู้ชายก็ไม่เป็นเลย
04:56ก็...
04:58เพราะว่าฉันตั้งใจ
05:00จะไม่ยัวใครต่างหากแล้วค่ะ
05:02ฉันเป็นคนรักเดียวใจเดียว
05:04รักนวนสงวนตัว
05:16อืม
05:18อืม
05:20อืม
05:22หลีนี้มันสุขไปแล้วป่ะว่า
05:24เอาไปทำก้วยต่างดีกว่า
05:26อืม
05:28อืม
05:30อืม
05:32อืม
05:34อืม
05:36แป้งงานยุ่งเน่ะ
05:37หมูนี้
05:42ก็ช่วงล้อขาวตั้งท้อง
05:44ก็พอมีเวลาหายังอื่นทำบ้าง
05:46จะได้มีค่าขนมไงพี่
05:48หฮ
05:54อืม
05:56แล้วทำไมพี่ไม่เคยได้ชิมเลยอ่ะ
05:58แป้งคงจะลึง
06:01โอ๊ย
06:03คนกันเองไม่ต้องชิมหรอก
06:04เอาไปให้พ่วงลูกค้าเพราะชิมหนืน
06:06หรอ..คนกันเองไม่ขายเหรอ
06:09ไม่ขาย
06:10พวกพี่เขยสามี พี่สาวเรา
06:12จะไปขายเอาตังเขาได้อังไงЛ่ะ
06:14จริงมั้ย
06:19เริ่งงานแล้วนี่
06:20ทำไมไม่ไปลับพี่อบกลับบ้าน
06:22มีลดแล้วไม่ใช่เหรอ
06:27นำอบเขา
06:28ไม่อยากนั่งรถกับเราม material
06:31เขาอยากนั่งรถเด็นหมายใบ้แดน
06:33โอ้ยพี่การ
06:34พี่合บเขาก็พูดหยอกเล่นไปงั้นแหลกไม่มีไรหรอก
06:38ขอให้เป็นแบบที่แป้งพูดเหรอ
06:40รถกระบ่านมีประโยชน์กว่าย prescription เดี๋ยวเลยนะ
06:42พี่เพิ่งขนต้นไม้ มาให้สมนึกเข้าลงที่ consolidated OM
06:48พี่มีต้นมารีมา อยากได้ไหม
06:52มารีล่าหรือมารีซอสเนี่ยพี่
06:54อันนี้เป็นมาริธรรมดา
06:57แป้งอยากได้ไหมล่ะ เดี๋ยวพี่ลงดินให้
06:59โดย ไม่เป็นไร แป้งเอาไปลงเองได้
07:02แม่ชอบเอาดอกไปรอยน้ำฝนให้พ่อหลังหน้า
07:10แป้ง
07:13วันไหน แป้งจะขนขนมไปที่ตลาดที่ระยะเยอะ หลอกพี่ได้นะ
07:18เดี๋ยวพี่มาช่วย
07:30อืม ร้างหน้า ร้างตา ร้างไม้ ร้างมือก่อนนะพี่
07:39จ้าจ้า
07:59รถเก็งเนี่ย เขาเรียกกันว่าขุนแพ้เล็ก
08:03ส่วนรถกระบะก็คงเป็นได้แค่เก้นแหละ
08:07บังที พี่น่าจะ ซื้อรถมอเจอไซคันใหญ่ๆ แบบรถตำรวจ น่าจะดีกว่า
08:14มอไซเนี่ย มันก็ขนของไม่ได้เข้าไปใหญ่นะสิพี่ก้าน
08:20แต่มันซ้อนได้นะ ซ้อนแล้วเท่ด้วย
08:23เหมือนเวลา แป้งไปซ้อนท้ายสารวัดไปชิด
08:37ใครซ้อนท้ายสารวัดพี่ชิด
08:39ก็แป้งไง
08:40แป้งไม่เคยซ้อนมอไซสารวัดพี่ชิด
08:42ก็สารวัดเพิ่งบอกเมื่อกี้นี้ว่ามาส่งแป้ง
08:45เข้ามาส่งแป้งกับพี่น้ำหอม
08:47ต่างคนต่างทีบจากกรยานตัวเองมา
08:50เขาก็แค่ขีบมาอาระขาความปลอดภัยห่างๆ
08:53ก็แค่นั่นเอง
09:17อืม ผมว่านี่ก็เย็นแล้วนะ
09:35ลูกค้าก็ไม่มีเกสอดก็ไม่มา
09:38ผมว่าปิดร้านเธอ แล้วเราไปขับร้นเล่นกันนะ
09:42แบบนี้คุณปลอดเป็นฝ่ายย่วชั้นก่อนนะคะ
09:46หลอกคุณไม่ล่ะ
09:48หรือว่าคุณอยากนั่งรถกระบ่าของแฟน
09:52อย่ามาดูถูกพี่การล่านนะ
09:54เฮ้ย ผมจะไปดูถูกอะไรเขาได้อย่างไร
09:58คนเรานี่มันเกิดมาไม่เหมือนกัน
10:02บ้านผมรวย บ้านเขาจน
10:04จริงๆแล้วเนี่ย
10:06เราน่าจะต้องเห็นอally��เก็นใจ เขาด้วยส้ม
10:08ผมนี่นับถือพ 바꿀เลยนะ
10:10คุณเป็นคนไม่ถือตัว�ันost walls
10:12เป็นคนใจดี
10:14คุณใจดี ที่เป็นดอกฟ้า โน้มกลิ่งลงมาหาผู้ชายจน จน
10:23ผมนี่นับถือคุณเลยนะครับ คุณน้ำอก
10:28ที่คุณรักคนที่จิตใจ ไม่ใช่พัฒถุ
10:34พี่ก้านเป็นคนดี ไม่ดินเร็วเหมือนคุณ
10:37แล้วอยากให้ผู้ชายเร็วๆ คนนี้นี่ ขับรถที่เป็นแค่เปลือกนอกลายกันนสารไปส่งคุณไหมล่ะ
10:46สัตว์ได้ไม่น้อยน่าน้องสาคุณไง ยังน้อยมีปลัดพัฒนาคอยขับรถตับส่ง
10:52ก็ไม่น่าจะด้วยไปกว่าศรวัตรแพงสธานีตำรวจประจำตำบน
10:57ฮึ้ม
11:03จริงหรอที่คุณประหลัดบอกว่า สารวัตรพี่ชิดจีดแปลงลับ
11:07ทำไม คุณอิชาหรับ
11:08บ้าค ใครหิดชา
11:10อืม ก็คุณเนี่ยมันมีแฟนในตัวเป็นโตนแล้ว
11:13อย่างน้องคุณเนี่ยยังไม่ได้ลงหลักปากฐานทับใคร
11:17เขาจะไปย่วงให้คุณชายทั้งหมู่บ้าน มายืนเข้าแถวจีบเขา
11:20แล้วเขาไม่เลือก 사람이 ก็ยังได้ เพราะว่าเขามีสิทธิ์ แต่คุณเร็วหมดสิทแล้ว
11:26ถ้างั้นคุณประหลัดก็หมดสิทเรี 자� serves
11:28push in
11:37คุณประหลัดจอดลดทำไม
11:40ถ้าคุณกลัวอะไร
11:42оньиваем 2 คนได้ไม่มีสิทธิ์กันทั้งคู่
11:47ฉันมีสิทธิ์ ถ้าฉันยังไม่ได้แต่งงานกับใคร
11:50ฉันจะเลือกใครที่ดีที่สุดสำหรับฉันก็ได้
11:53ถ้าอย่างนั้นเนี่ย ผมก็ยังไม่ได้แต่งงานเหมือนกัน
11:57ก็แปลว่า ผมก็มีสิทธิ์ใช่ไหมครับ
12:00แต่คุณอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันกับเกสอน
12:04คุณนอนอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน ใครๆก็รู้
12:07โอ้ ส่วนชั้น ชั้นไม่ได้ไปเดียวกันบ้านใครนี่
12:12แล้วคุณโดนไหนช่างก้าน เจาะใครแดงก็ยัง
12:19ต่ำสามที่สุด
12:24ไป ไป
12:25ปล่อย ปล่อยใช่นะ
12:28ไป
12:34โอ้โฮ
12:37โอ้โฮ
12:50แป้ง
12:52แป้งพี่ขอโทษ
12:54พี่ผิดไปแล้ว
12:55พี่ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ
12:58พอใจแล้วยัง
12:59พี่การณ์ก็ขอโทษตลอดแล้ว
13:01เพราะพี่ไม่เคยรู้จักแป้งเลย
13:02ทำไมพี่จะไม่รู้จักแป้ง
13:04พี่ไม่รู้จัก
13:05พี่ไม่รู้จัก เพราะแบบนี้ยังไงแป้งถึงได้เสียใจ
13:09พี่เห็นแป้งมาตั้งแต่เล็กๆ แต่พี่ก็ไม่รู้จักแป้งเลย
13:13แล้วแบบไหนล่ะ แป้งถึงจะเรียกว่ารู้จัก
13:16ถ้าพี่การรู้จักแป้งจริง พี่การต้องไม่เชื่อ
13:19ว่าคนอย่างแป้งจะไปแย่งปลัดขาจรกับพี่อบ
13:23ถ้าพี่การรู้จักแป้งจริง พี่การต้องไม่คิด
13:25ว่าคนอย่างแป้งจะไปซ้อนท้ายมอนไสสรวัตรพิชิต
13:29แต่นี่ที่พี่ก้านคิดมาแต่ละอย่างเนี่ย
13:30มันแสดงให้แป้งเห็น
13:32ว่าพี่ไม่รู้จักจิตใจ
13:34ไม่รู้จักความคิดของแป้งเลย
13:42นั้นเสีย
13:45แป้งพูดถูก
13:49นอกจากพี่จะไม่รู้จักแป้ง
13:52ตอนนี้พี่คิดว่า
13:55พี่ไม่รู้จักตัวเองด้วยสำหรับ
14:02พี่ไม่รู้จักความคิด
14:05ไม่รู้จักจิตใจของตัวเองด้วยสำหรับ
14:12พี่การ
14:14พี่เป็นคนดีนะ
14:16ถ้าพี่หอบเขาไม่รู้เนี่ยพี่ก็ต้องทำให้เขารู้
14:19พี่ต้องพิสุดให้เขาเห็นว่ารถกระบากของพี่มันมีดี
14:23ไม่ใช่มีว่าแค่ขับเล่นโก้โก้
14:25แต่ที่พี่ซื้อมันมา เพราะว่าพี่นึกถึงข้อปกลัวของเรา
14:30นี่ � Jen
14:43ยังชื่อขนกับข้าว พาแม่ไปทำวันทีวัดก็ยังได้เลย oh p Frank
14:55กาล ปั้ง
14:59น้ำอบ น้ำอบถูกยิง
15:26แม่ตอนไม้ ไม่ต้องตกใจเกินไปนะ
15:29กระศุนย์แค่ถักทาก
15:31ไม่โดนเส้นเลือดใหญ่
15:33ก็แค่ต้องเย็บแผ
15:35อาจจะหลายเห็มหน่อยนึง
15:36แล้วทำไมลูกฉันยังไม่ฟืนเร diffé จ๊ะAnganche
15:48หมอค้ะ
15:48พร้อมแล้วค่ะ
15:55คุณน้ำอบเป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ
16:00ไม่ได้เป็นอะไรมากค่ะ
16:02โดนแค่ถักถัก หมอกำลังเย็บแผอยู่
16:04ครับ
16:06ในจังการ
16:09ผมไม่เชิญตัวคุณไปโรงพัก
16:11มีอะไรล่ะ
16:14คือว่ามีเจ้าทุกข์
16:21กำลังแจ้งความว่าคุณเป็นคนร้าย
16:23กำลังให้การกลับร้อยเวนอยู่
16:34เป็นเวลาประมาณ
16:36น่าจะประมาณ 6 โมงเย็นนะครับ
16:38ที่ผมครับรถมาจอดตรงจุดเกิดเหตุ
16:44ก่อน 6 โมง
16:45หรือแล้ว 6 โมงกันแน่หรอครับ
16:47เอ๊ะ พระมวด
16:49เวลาประมาณ
16:51กulumประมาณ
16:53คุณผู้หมดเค้าใจไหม
16:55ประมาณiga
16:57เวลาประมาณ
16:59ฟ้ามือหรือฟ้าสว่างอ่ะครับ
17:01สว่างครับ
17:02แล้วคุณก็จอดรถทำไม
17:03ก็ผมเกิด ทรอวีวาต
17:05บินที่นั่ง Edgar
17:06ผมก็เลยตัดสินใจจอดรถ
17:08เพื่อความไม่ประมาณ
17:10จะให้ผมกับรถไป
17:12และทรอวีวาตไปด้วย
17:13บนันตลายครับ
17:14คุณกำลังจะไปส่งคุณน้ำอบที่บ้าน
17:17พอดีมีปัญหาเราหองระแหงกันก็เลยจอดรถ
17:20นี่คุณใช้คำว่าเราหองระแหงได้ยังไง
17:23ผมกันน้ำอบนี้ไม่ได้เป็นอะไรกันนะครับ
17:26และในช่างโจรประทานก้าน
17:29ผัวของเขาก็คงเข้าใจผิดแบบนี้
17:32มันเลยมาดักซุ่มยิงผม
17:34คุณแน่ใจนะ
17:36ว่าเป็นในช่างก้านที่มาซุ่มยิงคุณ
17:39ก็ที่ผมมาส่งน้ำอบเนี่ยเพราะว่ามันเย็นแล้ว
17:43แฟนของผมเนี่ยให้ผมไปปิดร้านตัดเสื้อผ้า
17:46ผมก็ต้องดูแรนลูกจ้างในร้านด้วย
17:49ผมเห็นว่าเขาไม่มีใครมารับผมก็เลยต้องมาส่ง
17:51ถ้าผมไม่มาส่งก็ผมก็ดูว่าเป็นคนใจจืดใจดำเกินไป
17:54และอีกช่างก้านเนี่ย
17:56มันคงคิดว่าผมจะไปตีท้ายครัวมันไงครับ
18:00หมดครับ
18:09นี่ยังไง ผู้หมวด นี่ยังไง
18:11มือปืน มาแล้ว
18:13เออ ดีแล้ว ชั้งกล้าม
18:15มามอบตัวซะ
18:17โทษหนักจะได้เป็นเบา
18:18มามา นั่งเลย
18:19นั่งเลย
18:39เฮ้ แค่สเตอร์ต้า ทำไมแค่สักมันแถ้
19:00ใครทำอะไรฉัน
19:02วันนี้ฉันอยู่ไหน
19:04ช่วยๆ ใครจับฉันมาครัง
19:07พี่ittiป ก พี่อยู่ร่วงหมอของหมอสอน
19:10พี่ถูกยิงแล้วสลบไป
19:12ไม่พวกเราเลยพาพี่มาหาหมอ
19:15แล้วแผ่ที่แขนพี่ หมอสอน เป็นคนเย็บให้
19:18พี่ไม่เป็นอะไร เผ้า บอดกับพาก은
19:22แพ็นฮะ ��다ดวจบ เฟต่อมันไฟ้
19:25ไม่เอาเต็น
19:30จุดๆๆ
19:31พี่...อย่าไปแك๊ chasingดวง หมอเขาเย็บไว้ท่าน
19:35นี่พี่ indo condiz
19:36แข็มพี่เนี่ย ก็จะกลายเป็นแผงเป็น
19:39แล้วก็เสียโชม
19:41เสียโชมเหรอ
19:43ใช่ ต่อไปเนี่ย พี่ก็จะต้องใส่แต่เสื้อแขนยาว
19:47เปิดแขนโชว์ไม่ได้นะ
19:49โอ้โห จริง โอ้โห
20:04โทษจรนะประหลักค่ะจร
20:05мов็ง ถ้ามือปืนเป็นผมจริง
20:08คุณไม่รاطมาแจ้งความหรอ
20:13ก็ในเช่งหมื่นยิงปืนไม่แม่น
20:16ก็เรายิงพลาดไปโดนเมียตัวเอง
20:19น้ำอบแม่ใช่ในเมีย ผม
20:20จะพูดอะไรให้เกdtพวกหญิงด้วย
20:24หรือว่าถ้าคุณคิดว่าน้ำอบมีผ่วแล้วจริงๆ
20:26คุณก็ไม่ควรจะพา มีคนอื่น
20:28ขึ้นรถมานั่งคุยกัน Dinge ค่อย Kız…
20:31- ไม่รู้หรอ
20:32- ว่าการผิดลูกผิดเมียคนอื่นมันเป็นความผิด
20:36หรือคุณไม่สนเรื่องเฉรยาธรรม
20:38- ภูมวด
20:41- ในช่างกาศมินประมาณผม
20:43- ผมจะแจ้งเพิ่มอีกนิยน pensando
20:46หรือคนที่ยิ่งน้ำอบ
20:48- จะเป็นผล็กของผู้หญิงคนอื่นๆ
20:50- ที่คุณไปยุ่งกับเมียเขา
20:53- เขาเลยตั้งใจจะยิ่งประหลัดจริงๆ
20:56จริง แต่พอดีน้ำอบมาบังก็เป็นได้
21:00จริงไหมครับ
21:04ชับ!
21:06นั่งลง!
21:07นั่งลง!
21:08นั่งลง!
21:09ปล่อย!
21:11เข้าข้างกันเหรอ
21:13นี่คุณผิดพวกเดียวกันใช่ไหม
21:15คุณนั่นแหละ
21:16คุณจะระวังตัวไว้ให้ดี
21:18ตัวเองมีสตูปองร้ายนับไม่ท่วน
21:20พอเที่ยวไปสร้างเรื่องชู้สาว
21:22ไม่เลือกลูกเขาเมียใคร
21:24เราวังจะไม่ตายดี
21:26แล้วจับมือไทยดมไม่ได้นะครับ
21:29นี่มันคู่กัวหรอ?
21:31ไอ้ชั่ง!
21:34ผู้หมวด
21:35ผมขอแจ้งเพื่อมีหนึ่งข้อหา
21:37ข้อหาคู่กันโชค
21:39เพราะว่ายนี่มันอาค่าภาดล้ายผม
21:41ผมไม่ยอม
21:54น้ำอบ
22:08น้ำอบ
22:10น้ำอบลูกนะของพ่อ
22:12ฟืนแล้วหรือลูก
22:14น้ำอบ
22:19น้ำอบเห็นไหม
22:20ว่าใครเป็นคนหิ่งลูก
22:22ลูกจําเห็ดกันก่อนถูกหิ่งได้ไหม
22:31ไม่
22:32ฉัน...ฉันจําไม่ได้
22:34ค่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
23:04&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
23:35และฉันก็พยายามที่จะวิ่งหนี
23:38และมันก็...
23:40เกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้
23:42ฉันก็พ pussy at!
23:46แบบจริงนะ
23:47อิดปรัติขจร มาทำอย่างนั้นจริงๆ
23:50พ่อไปเอาเรื่องวัน!
23:52พ่ออย่าเลยนะจ๊ะ
23:55ถ้านเรื่องนี้อื้อเสาของไป
23:57คนที่เสียชื่อจะเป็นฉันนะจ๊ะพ่อ
23:59คนอาจจะลือว่าน้ำอบอาจจะเสียทีประหลัดขจรแล้วก็ได้นะจ๊ะพ่อ
24:04พ่อจะไปตัดมัน
24:06มันไม่มีสิทธิ์จะมาทำแบบนี้กับลูก
24:09ใช่จ๊ะพ่อ เขาต้องรับผิดชอบ
24:12เขาตั้งใจรวบดัดฉัน
24:14เขาบอกรักฉัน
24:15ดังนั้นฉันจะให้เขามาขอ
24:18ให้มันถูกต้องตามประเพมี
24:20และเขาก็ต้องเอาตัวคนที่ทำแบบนี้กับฉัน
24:23มารับโทนด้วยจากท้อง
24:38ทำไมน้ำอบพูดแบบนั้น แล้วในช่างก้าล่ะ
24:42หรือว่าน้ำอบถูกยิง และสมองได้รับหวังกระทบกระเทือน
24:47ก็เลยคิดอะไรแบบเพี้ยนๆ ไม่มีเหตุ ไม่มีผลไปชั่วคราว
24:51โอ้ย แม่ พี่อบถูกยิงที่แขน ไม่ใช่ที่หัวจ้ะ
25:06ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ พ่าผู้ใหญ่
25:08ทั้งหมดมันเป็นความผิดของผมเองครับ
25:11มันเป็นเพราะว่าผมหวังดี
25:13ผมกลัวว่าน้ำอบจะกลับบ้านลำบาก
25:16มันเลยทำให้ช่างก้าล
25:18คิดแขนถึงกับจะข้าผมเลยครับ
25:22พี่กาเขาไปเกี่ยวอะไรด้วย
25:26แล้วถ้าไม่ใช่ไหนช่างก้าล
25:28ใครจะเป็นคนหึงน้ำอบ
25:30จนถึงขั้นคิดข้าผมแล้วครับ
25:32เดี๋ยวนะ
25:34คนที่หยิงพี่นำอบ 되는ก็เพราะว่าเขาขึหรือกในก้คุณไง
25:40เพราะคุณเที่ยวจียบค่ padsไปเลือกไม่ใช่
25:42ไห้
25:57แล้วครับจร
25:59ผมว่าคุณอยู่ให้ห่างห่างลูกสาวผมจะดีกว่า
26:03คุณกำลังจะเป็นลูกเกยกำนันบูดไม่ใช่
26:06แล้วคุณจะมากลัวพันธ์กับน้ำอบทำไม
26:08ใครบอกว่าผมจะเป็นลูกเกยกำนัน
26:10ไม่จริง
26:12ผมไม่เคยชอบเกสอนเลย
26:15นับม
26:16คุณเป็นยังไงบ้าง
26:18ผมเป็นหัวคุณนะ
26:20ผมมาหาคุณแล้วนะนับม
26:22รัส...รัสครับจร
26:27ปลาด ..
26:28ปลาดขธรทร Str นะคะ
26:30ปล tão
26:41นำ อบๆ ลูก
26:44ปลาดขธรรใช่มันจำแม่
26:46ปลาดขธรรใช่มัน
26:48ปลัดนำอบๆ ไม่เอาลูก
26:51ไม่เอาแล้วลูกล่ะ
26:52ปลาดๆ คธรร!
26:55ไม่เอา ลูก�� him
26:59เชื่อแม่น่ะลูกนะ
27:05พ่อผู้ใหญ่ ครับ
27:06ผมขอเข้าไปหาน้ำอุธหน่อยได้มั้ยครับ
27:09ขอเข้าไปดูหน้าหน่อยก็ย่ายามดี
27:111918 คืนนิผมนอนไม่หลับแหน่เลยครับ
27:13ปลัส พูดได้มันเบาๆน่อยได้มั้ย
27:15พี่อุธเขาไม่�대 cab มาร่อยแหล่น่อยเลย
27:19คุณคลับไปเธอ
27:21ถ้าคุณเป็นห่วงพี่อุธจริง
27:22คุณต้องเริ่มมายุ่ง ก excluding
27:25แบงล่ามครับ
27:26ผมวางดีต่อขอบโครกันจริง ๆ นะครับ
27:30ผมขอบใจ嬲ดภาระ พระจ้อน
27:31พี่ วางดีกับพระอบครัวเรา
27:34แต่ตอนนี้มันทึกมากล่ะ
27:36ผมว่าคุณรีบกว่าไปซะก่อน
27:39เดี๋ям มันจะเป็นเรื่องเป็นราวมากขวนนี้
27:42พระผู้ไยครับ
27:44ผมขอเข้าไปเจอน้าสั้ง 2, 3 วีก็ยังดีนะครับ
27:47นับผมไปท่วงนะครับ
27:49น้ำโมบ!
27:50น้ำโมบ!
27:52คุณเป็นยังไงบ้างน้ำโมบ!
27:54น้ำโมบ!
27:57ผมขอแล้วนะ
27:59อย่าส่งเสียงดังรุบควรคนไข้คนอื่นก็เลย
28:04ช่วยทำตัวเป็นคนมีมารยาต
28:07มีการศึกษาหน่อยฉัน
28:11กลับไปสะ
28:14อย่าให้ผมต้องกลุ่นแรง
28:17กลับมิอมนะ
28:32ขอบมุนครับ
28:34คุณคงเข้าใจนะครับ
28:36ว่าผมจำเป็นต้องสอบสู่ของคุณจริงๆ
28:40ได้เลยครับเย็นดี
28:42แต่ผมไม่มีเปิดนะครับ
28:44ไม่เคยพก ไม่เคยครอบคลอง
28:47ถ้าผมจะยิงบราคจร ผมก็คงต้องยิงด้วย
28:50งำไหลกะติกครับ
28:54สบายสบายนะครับ เราคงต้องคุยกันยาว
29:01อ้าว ผู้ใหญ่ เชิญครับ
29:07ผมร่วมสอบในช่างก้านด้วยได้ไหมครับ
29:10เพราะว่าเรื่องนี้ มันเกี่ยวกับลูกสาวผม
29:13ไม่มีปัญหาครับ ช่วยกันคุยจะได้กระจากเร็วเร็ว
29:29เฮ้ย
29:33โห คุณเกสอน โห ดึกป่านี้แล้วมานั่งทำอะไรตรงนี้ครับ
29:38นี่ แล้วนี่คุณหายดีแล้วหรอครับ
29:44ยังค่ะ แต่เกสอนหิว นอนไม่หลับ เลยมาหาอะไรเบาเบาทานค่ะ
29:50คุณเกสอน รีบ ๆ รับมาทานสิคะ เดี๋ยวหน่ำครั้งลงแล้วจะ
29:55เฮ้ย ประหลัด
29:58ทำไมเลินออกเยอะขนาดนี้คะ ใครทำประหลัดค่ะเนี่ย
30:04เฮ้ย
30:07เฮ้ย
30:09ผมถูกยิงนะครับ ยายน้ำอบ ลูกจ้างคุณอ่ะ ลูกผู้ใหญ่อ่ะ
30:16คุณประหลัดถูกยิง ใครยิงคะ ยิงทำไม
30:20เราเกี่ยวอะไรกับยายน้ำอบ
30:28เป็นอย่างไรบ้างคะ
30:30ผมไม่ได้โดนยิงครับ
30:35เลือดเนี่ย เป็นเลือกของน้ำอบครับ
30:37เขามาขวาง
30:39ผมก็เลยต้องคออยู่จัดการณ์ให้เขาทุกอย่าง
30:43ยุงวุ่นวายมากเลยครับ
30:44ผมเหนื่อยมาทั้งวันเลยครับ
30:47แล้วแกน้ำอบเป็นอะไรมากมั้ยคะ
30:50หรือว่าน้ำอบตาย
30:54ว้าย
30:55ถ้าน้ำอบตายเนี่ย
30:57คนที่หญิงจะต้องถูกประหารชีวิตเลยนะคะ คุณเกศร
31:01ฮะ ถูกประหารชีวิตเลยหรอ
31:05ข้อหารเจตนาค่าไงคะ
31:07เตรียมการมาก่อนแล้ว ไม่ถูกประหาร
31:11ก็จำคุกตลอดชีวิต
31:13โถ่น้ำโอค...
31:17ขออย่าให้น้ำโตบตายเลยนะ
31:19ถ้าเธอตาย...
31:21ไขจะช่วยงานชั้นล่ะ
31:25โอ้ นำอบ เป็นข่วงนำอบจังเลย
31:30เกสอนอยากไปเยี่ยมนำอบจังเลยค่ะ
31:32พาเกสอนไปเยี่ยมทีนะคะ พรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ
31:36เกสอนอยากไปดูให้เห็นกับตา
31:39ว่านำอบต้องไม่ตาย
31:41อย่าไปเลยค่ะ
31:43คุณเกสอนยิงอ่อนแอร์อยู่ด้วย
31:46ถ้าเกิดหัวใจวายตายขึ้นมา จะทำยังไงคะ
31:54Yeah.
31:57ทำไมในช่างถึงไม่ไปรับน้ำอบ?
32:04พอดีผมเลือกงาน
32:06ผมก็รีบไปเอาต้นไม้ดอกที่ podcasts たiliśmy
32:09เอามาให้สมนึกที่บ้านก่อน
32:11แล้วว่าจะไปรับเขาวСпิธิล์หลัง
32:12ก็แล้วทำไมไม่ไปเอาดอกไม้
32:14เราค่อยไปรอรับน้ำอบตอนเลือกงาน
32:16หรือไม่ก็ไปรับน้ำอบก่อน
32:18trad desarroll responsibilities
32:20จะได้มาที่เอาเดียวพร้อมกัน
32:21ไม่ต้องเสียเวลา
32:24น้ำกบ
32:27ไม่อยากนั่งรถกับบาปันทูกของครับ
32:31เขาอยากให้ผมออกรถเก้งใหญ่ป้ republican
32:35ผมเลยคิดว่า
32:36เขาคงอาย
32:38ถ้าจะนั่งรถที่มันทูกต้อนไม้ขอข้างหลัง
32:40ผมก็ได้เอาดอกไม้ไปสรงก่อน
32:43แล้วกาวว่าจะไปลับเข้าทีหลัง
32:46ปกติแล้วร่านเขาจะปิดค้ำๆครับ
32:49ที่เขาปิดร้านมาก่อนหกโมงอย่างวันนี้
32:53ถือว่าปิดเร็วกับปกติ
32:55ผมเจอคุณที่บ้านผู้ใหญ่คือเวลา 4 โมงครึ่ง
32:58คุณเอาดอกไม้ลงที่บ้านน้ำหอม
33:00ก็น่าจะใช้เวลาอยู่ที่น้ำไม่ถึง 6 โมงนะครับ
33:05ผมเอาดอกไม้ลงรถเสร็จ
33:07ก็เดินดูอะไรเล่น ๆ ที่บ้านผู้ใหญ่นิดหน่อย
33:09เดินดูอะไรเล่น
33:11ก็เดินดูบริเวณรอบ ๆ บ้านน้ำหอม
33:14ที่จะทำสวนดอกไม้
33:16เดินดูตั้งแต่ 4 โมงกว่า ถึง 6 โมงกว่าเลยแหละครับ
33:20สมนึกบอกกับผมว่า
33:21ตอนพบน้ำอบถูกยีงข้างทาง
33:25แล้วจะเรีบกลับไปบอกที่บ้าน
33:26แล้วไปเจอคุณกับแป้งที่หน้าบ้าน
33:29คือเวลา 6 โมง 20
33:31ผมก็โมงจะคิดแปλนสวนดอกไม้
33:33ว่าจะปลูกอย่างไร
33:35ก็เลยใช้เวลานิดหน่อย
33:36คุณมีพยาญไหมครับ
33:38ว่าคุณอยู่ที่แบ้งผู้ใหญ่ตลอด 2 ชั่วโมง ไม่ได้ออกไปไหนเลย
33:42นั่นสิ น้ำหอมอยู่กับในช่างนึกเปล่า
33:45เปล่าครับ
33:484 โมงผมพบคุณ
33:516 โมงน้ำอบถูกยิง
33:536 โมง 20 สมนึกพบคุณกับแป้ง
33:57ก็แปลว่าคุณคุยอยู่กับแป้งไปเวลาชั่วโมงกว่า
34:01ผมไม่ได้คุยอะไรกับแป้งลำ
34:04แค่แป้งมาเจอผมที่กำลังจะกลับบ้าน
34:07ก็เลยเดินมาส่งผม
34:09เท่านั้นเองครับ
34:26เจอนะครับ สารวัส
34:2912เกต
34:33ยี statue หีดบเปิดลูกซองแบบนี้มันกล่าวตลายเลย
34:36เช่านี้มีใครมี闻ลูกซองใช้มั้ง
34:38เงี้ยวปอกรresponsตย์ที
34:39ต้องเป็นลูกซองยาวใช่ไหมครับ
34:42แตกปืนลูกซองยาวบ่า
34:44มาก compatibility 英 Hannes
34:46หวัสได้ possível
34:48그런อย่างปกปลังร käyt cá
34:50entscheวนี่ของครับ
34:56by b
34:57มันร้อนมากเลยอ่ะป้าน แต่นี้กินไม่ได้หรอก
35:15แล้วคายใส่ชามแบบนี้ได้ยังไง ร้อให้แป้งบริบกระโทนก่อนไม่ได้เหรอ
35:20ไม่ได้ ก็มาร้อนปากร้อนพอใช้ไปหมดอ่ะแป้ง
35:23นี่ ใกล้เห็นไหม ลิ้นฉันพองหมดแล้ว
35:26แกต้องใส่แกล้งฉันใช่ไหมแป้ง
35:31ฉันไม่ได้แกล้ง ฉันเป่าให้แล้ว แล้วปากนี้แต่ข้างช้อดูแล้ว มันไม่ได้ร้อนมาก
35:37ใช่ซิ แกมันปากเหล็กพอท้องแดงนี่ ไม่รู้สึกรู้สมอะไรหรอก
35:41แต่ยังไงเนี่ย พี่อบก็ต้องกิน วันนี้พี่มีไข้ พี่ต้องกินข้าว จะได้กินยาแก้ไข้
35:47ฉันมีกงไม่กินอะไรเท่านั้นแล้ว
35:49พี่มันตาย ตายไว้ jewel.. จะได้สมใจก่อนไง
35:52additions
35:54บ้วย
35:56เป็นไง��ยบ้ vueพี่ différentes navigation บ up
35:57ใกล้ขับป้านาว Young
36:00นี่ ฉันเจ็บนะ
36:04เอนมัก็ดีแล้ว
36:05ฉันฝ่ากด้วยแล้วกัน ไม่はいแล้ว
36:08เอากล้อยให้ผมกินด้วย
36:10จะได้กินยาแก้ไข่
36:12เดี๋ยวๆ เดี๋ยวพี่แป๊ม
36:13พี่แป๊มกลับกับมาก่อน
36:14กำลังให้อาหารพี่โอพย์น แต่ฉันทำไมเป็น
36:18ทำไมนะหมด แกรังเกียดทั้งเหรอ
36:21อ่ะ
36:24บอกให้ฉันด้วยสิ
36:35อ่ะ กินสะ
36:39ป้อนฉันด้วยสิ
36:40เสีย
36:42ฉันเป็นคนป่วยนะ
36:45ฉันไม่มีอะไรรغ ที่จะถือป้วยเองหรอก
36:47แล้วก็ไม่มีแรงที่จะกัดเองด้วย
36:49ถ้าจะให้ดีแกต้องประประเป็นคำๆ
36:51เราก็ป้อนฉัน
36:53เป็นคำ
36:55ให้กัด แล้วก็เกียวกไปคำๆเหมือนป้อนเด็กด้วยเหรอมั้ย
36:58อืม เราก็คือ говорит ๆ แล้วก็แน้๋ว..แล้วแน้๋วแน่
37:03เจ๋วๆ
37:05้ expensive
37:07Uh
37:09แรงดีเนี่ย หากฉันนุกก้นจะม่ำลงอย่างนี้
37:14ฮืม บอกเองได้จริงได้นี่แบบนี้
37:21น้ำอบ เป็นยังไงบ้างลูก
37:24กินอาหารลงหมอไหวไหม
37:26ฮืม
37:27คิดไม่ได้เลยจ้ะแม่
37:29แม่ ไอ้น้ำมน ไอ้แป้มันตั้งใจแก้งลูก
37:32สงสัยมันสองคนวางแผน จะค่าตกรรมให้ลูกตายไปซะ
37:36โอ้ยแล้ว ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกลูก
37:42็ต็อบก็เกินไป
37:44ไอ้พง validated แข็งปลงประสาท
37:48มา ๆ ๆ กิน เขาต้มแม่
37:50แม่ทําเขาต้มหมอ อร่อยอร่อย ๆ มา ลูกมา
37:53ใครๆก็ไม่รักเร lob
37:55รูป่วยเขาก็ไม่เสิดใจ
37:57น้ำโมบทำไมพูดแบบนั้นร่ะ
38:00พี่ก่าลักน้ำโมบแล้วก็เป็นห่ απน้ำโมบมากเลยนะ
38:03ไม่จริงหรอ
38:05ในชั้ง น้ำอบอารมณ์เสียพันใหญ่เลย
38:10ในชั้ง ป้อนข้าวเขาหน่อยในลูก โอ้โห เขาหน่อย
38:15ได้เลยครับ
38:16ตายเลยครับ
38:34เดี๋ยวด้าสรวัส มีคนยิ่งหนูน้ำอบ ลูกสาผู้ใหญ่เข็ม ในรถประหลัดขจร ด้วยปือลูกสองยาว
38:43ครับผม
38:46และทำไมหนูน้ำอบ ลูกสาผู้ใหญ่เข็ม ซึ่งใครๆก็รู้ว่าคบvenueในช่างประตูน้ำ ทึงอยู่ในรถประลัด
38:56คืออย่างนี้ครับ
38:57เมื่อว่าผมครับรถถ่านล้ éc Art 뽑ของแบบนี้
39:02ลูกค้าที่ไม่มี ผมเป็นคนสั่งปิดร้านเองหรอครับ
39:07น้ำอบ ไม่มีคนมารับ
39:10ถ้าเป็นลูกตาศีตาศา ผมคุณไม่สนใจเหรอครับ
39:13แต่เขาเป็นถึงลูกผู้ใหญ่เข็ม เราควรต้องให้เกียดเขา
39:18ผมเลยอาศาไปส่งเองครับกำนัน
39:21อ๋อ ก็มีเหตุผลน่ะ
39:28เพื่ออย่างนี้นะครับ
39:29ผมอยากจะเรียนปรึกษากับทางกำนันว่า
39:32ปืนลูกซองยาวเนี่ย
39:34ในตำบนนี้กำนันพอจะทราบไหมครับ
39:36ว่ามีใครใช้อยู่บ้าง
39:38และน่าจะมีแรงจุงใจให้ทำร้ายคุณน้ำอบ
39:40เพื่อทางเราจะได้สีวงให้แคบลงนะครับ
40:10แป้งอยากจะมาให้การเป็นพยายา
40:24ในเรือที่เกี่ยวกับแป้ง
40:25เรือของน้ำอบหรอ?
40:26ค่ะ
40:30ผมเชื่อว่าปืนที่ยิงผม
40:32เป็นปืนของคำนันครับ
40:34อะไรนะ?
40:35ตอนนี้ถือว่าเป็นโอกาสอันนี้เลย
40:38จะได้แต่งงานกันสักที
40:40จะได้ตัดคนเร็วๆ อย่างไอ้ปลัสขาจร
40:42ให้พ้นวงจรชีวิตพี่สาวออกแป้งได้แล้ว
40:44ไม่ได้แล้ว
41:14ตอนนี้ถือจาก
41:16หมดสิ้นทางร้างไกล
41:18อยากให้โลกนี้มีแค่เราเจิดได้ไหม
41:22คู่กันตลอดไป
41:24รักไปตลอดกัน
41:28เพราะพรมทยศพาเราแยดทาง
41:31คืนลงจมอับปาก
41:34เธอถึงล่าร้างไป
41:36ได้โปรธษณะคืนรักแท้มาได้ไหม
41:40เพราะพรมโปรดมุ่งใจ
41:43ให้เธอมาอยู่ที่
41:47ความรักอยากนักเกิดห้ามคงใจ
41:57เฎาโลก�목
41:58ที่ multic valseitsกันStay
42:00ก็จะอแสดงค์
42:02ท้zusagenห่idas
42:04คุณ다że วะที่สักทังค Raw
42:08เหม literary
42:09ว่าสมหล่าง
42:10เธอตihad
42:11think MUçons
42:12นอาจ ดูร
42:13แล้ว bouncing
42:15такое 있어
42:17ไม่ดาปกัน
42:18ตร้عد م altro
42:19ตร anticipation