Skip to playerSkip to main content
  • 11 months ago

Category

📺
TV
Transcript
00:00ความคิดไว้ให้ใจเราห่าง รักเราจึงเจอจ้า หมดสิ่งทางรังไกล
00:16อยากให้โลกนี้มีแค่เราจะแก้ไหม คู่กันตลอดไป รักไปตลอดกัน
00:26เพราะพรมพยศพ่าเราแย่ทาง พี่ลงจมอับป้าง เธอจึงละเริ่มไป
00:34ได้ปรดทัดนั้นคืน เรื่องเธอมาได้ไหม เพราะพรมปรดอุ่มใจ ให้เขาไม่อยู่เขียน
00:46ความรัก อยากนักเกิดห้ามขนใจ อยากเพียงให้เธอมาอยู่ชิดไหล
00:58ได้ไหมให้ใจเราของรัก หรือเหรอ
01:04เพราะพรมคิดไว้ไปตามเส้นทาง ขอพรมช่วยเปิดทาง ให้เธอเกินหวนมา
01:12ต่อเติมรักแค่คอยดูแลไม่จืดจัง รักกันอย่างอยู่นาน นักเดียวตลอดไป
01:22ต่อเติมรักแค่คอยดูแลไม่จืดจัง รักกันอย่างอยู่นาน นักเดียวตลอดไป
01:52น้ำอบ ไหนน้ำอบว่าจะไปอุ่นกับฝ้าที่ไง
02:16พอดีเกาเหล่วมันยังร้อนอยู่นะจ้ะพéndค่ жить bounces
02:18ฉันก็น้ำอย่างด้วยไม่อุ่นแล้ว
02:20พ presentsสหรük были
02:22กันร้อนยังร้อนอยู่นะจ้ะพรมละ
02:24เกิมม Lacan
02:26เป็นไหนกลงจะดูแล้งอ mycket
02:30กันร้อน glacier เถอรอ
02:33하시는 talons ไม่มีวนี้กับเน้ำเสร็จ
02:37抱เรา ÇokelITT
02:42คือวันไม่จ้ะพรมปลิด Lacan
02:45โอ้ย ไม่เป็นไรจ๊ะ พี่ถูกได้
02:48ถึงพี่จะถูกเองได้เนี่ย
02:50แต่น้ำอบว่าถูกไม่สาดหรอกนะพี่
02:52มากับพี่เตอร์ดีก่อนนะ
02:53โอ้ย โอ้ย โอ้ย
03:09สบายไหมจ๊ะพี่ก้าน
03:15อ้า จ๊ะ ตับทาง
03:40พี่ก้านต้องใจจะแก้มชันใช่มั้ยพี่
03:42รับจ différent
03:43พี่อาพpinแล้วแต่พี่ก็ Armstrong ตัวก่อนนะ
03:46ฉันเช็ดตัวให้แล้วจ้ะ
03:48ไม่เป็นไร พี่贯 พี่ช็ดแท็งได้
03:53พี่สูญได้น่ะ
03:55พริการณ์กลัวอะไร
03:59นําโอพ
04:00นําโอกป ออกไปก่อนนะ
04:02ทำไม ทำไมพี่ต้องห่วงตัวไปนักหน้า
04:06พี่เป็นผู้ชายนะ พริการ
04:08น้ำอบก็เรายังไม่ได้แต่งงานกัน
04:13น้ำอบอย่าทำแบบนี้
04:15ถ้าเกิดพลาดพลังไป
04:17พ่อแม่น้ำอบจะเสียใจแค่ไหน
04:38ใส่นี้เลยจ้ะ
05:00อืม สวยจังเลย
05:03อย่างนี้น่ะจ้ะ
05:07เอ้า น้ำอบมาแล้วเหรอ
05:14น้ำอบในชั้งการเขาเป็นยังไงบ้างลูก
05:19ในชั้งเขาสบายดีค่ะ
05:21แม่ไม่ต้องเป็นห่วงเขาหรอก
05:23ส่วนคนที่ไม่สบายเนี่ย คือลูก
05:26อ่ะ น้ำอบเป็นอะไรลูก
05:29พี่การเขาทำตัวไม่ดีกับลูก
05:31ห้า ในชั้งการเหรอทำตัวไม่ดี
05:34เขาทำอะไร
05:37ก็น้ำอบไปดูแลเขา ทำกับข้าวให้เขา คอยดูให้เขากินยา
05:43เพราะว่าอะไร ก็เพราะว่าน้ำอบไว้เนื้อเชื่อใจ ไว้วางใจว่าอิ่งไม่นานเราก็จะได้แต่งานกันแน่แน่
05:49เขารวนหลามลูกเหรอ หรือว่าเขากับลูก
05:54ทำอะไรจริงสูกก่อนหามลงไปแล้ว
05:57ตายจริง พี่ก็นึกว่าเขาพวกฟื้นจากการให้เซลุม เราไม่มีแรงจะทำอะไรซะอีก
06:06อ่ะ คือ...มันไม่ใช่แบบนั้น
06:29พี่กัน...เขา...
06:32เขาไม่ให้น้ำอบเข้าใกล้อ่ะ
06:35พอน้ำอบจะจับนิจจับหน่อย เขาก็วิ่งหนี
06:38อย่างกับตัวเป็นทอง ห้ามจับ
06:40แล้วน้ำอบไปจับอะไรเขา?
06:44น้ำอบก็แค่...
06:46แค่หยอกๆแค่นั้นแหละแม่
06:48หยอกยังไง?
06:51พี่น้ำหอม พี่มีผัวแล้วจนท้องป่องนี้
06:55พี่น้ำหอมหยอกยังไง น้ำอบก็อยากจะหยอกแบบนั้นบ้างนั้นแหละ
06:58ไว้ลูก ทำไมพูดแบบนี้
07:01แม่ น้ำอบก็อยากจะจูจีดูดีกับแฟนของน้ำอบบ้าง
07:05แต่พี่ก้านเขาไม่เคยเลย
07:07พี่ก้านไม่เคยก่อจุบรูปครับอะไรน้ำอบเลย
07:09แล้วแม่ว่ามันแปลกมั้ยล่ะ
07:11แม่ว่าลูกสาวแม่คนนี้ สวยไหม
07:13น่ารักหรือเปล่า หน้าก่อด หน้าจุบหรือเปล่า
07:16แต่พี่ก้านเขาไม่เคยเลยนะแม่
07:18ครบกันเป็นแฟนมาตั้งกี่ปีแล้ว อย่างมากก็แค่หอมหน้าผากเหมือนหอมหมาหอมแมว
07:23อย่าว่าแต่หอมเลย ขนาดมือพี่ก้านยังไม่จับเลย ถ้าน้ำอบไม่จับก่อน
07:28ก็แปลว่าเขาดีไง
07:30ใช่
07:32ดีแน่หรอแม่
07:34ดีแน่หรอพี่น้ำหอม
07:36พ่อก็เป็นคนดี พี่สมนึกก็เป็นคนดีใช่ไหม
07:39ก่อนแม่แต่งงาน พ่อก็ต้องเคยก่อดเคยจูบแม่เหมือนกัน
07:43อย่างพี่สมนึก พี่สมนึกก็เคยอยากก่อนอยากถูกตัวพี่เหมือนกันใช่ไหม
07:47แต่นี้พี่ก้านเขามีเคยเลย ไม่เคยเลย
07:54หรือว่าพี่ก้านเขาจะเป็นกระเทย เขามีชอบผู้หญิงใช่ไหม
07:59เอ๊ะ พี่ก้านเขาก็บอกว่า เรายังไม่ได้แต่งงานกัน
08:02เรายังไม่ได้แต่งงานกัน เรายังไม่ได้แต่งงานกัน
08:05งั้นไง ว่าแล้ว เขาต้องรอให้ถึงเวลาที่สมควรก่อน
08:11แล้วเขาชวนน้ำอบแต่งงานบ้างหรือยัง
08:13ชวนสิ ชวนหลายทีแล้ว
08:16เอ่อ แต่อะไรรู้
08:20แต่พี่การเขายังอยู่แค่ชั้นตี
08:23เขาเป็นผู้ช่วยช่างชั้นตรี
08:25ไม่คืนชั้นโทรสักที
08:27ท่านมายงานในช่างฉลประทานมันเก้าหน้าช้าจัง
08:31และพีกาลก็ไม่มีเส้นสาย
08:32ไม่รู้จักเข้าหาผู้หรักผู้ใหญ่
08:34หรือประจบประแจางขันไขตรwright
08:36ดูอย่างประหลัดขจนสิ
08:38จบมาไม่นานก็เป็นชั้นโท์แล้ว
08:40อย่างสารวัติพี่ชิด ก็เป็นตั้งไหนพันต่ำหรวจแล้ว
08:42จะให้ชั้นมีผัวต็OK ๆ
08:44มันจะคุ้มกับความสวยของฉันเหรอ แม่
08:54นี่ นำโอก
08:56แต่พี่สมนึกก็เป็นแค่ชาวนาเองนะ
08:59ก็ฉันไม่เหมือนพี่นี่ ที่เอาความรักเป็นใหญ่
09:03เทพีประจำตำบุญแบบพี่
09:05ถ้าเป็นฉันนะ ฉันเอาเท่าแก่ล้านทองเป็นหัวไปตั้งนานแล้ว
09:09แต่พี่เอาคนขับลด
09:10เราสองคนมันคนละลดสนิยมกัน
09:12มันเทียบกันไม่ได้หรอกนะพี่น้ำหอง
09:22น้ำอบ กินข้ามาเลี่ยงหรือ
09:26แม้
09:36แป้งร้ำ เดี๋ยวกันฝดีเลย
09:39นี่ค่ะ ก้วยขับของเองนะ
09:41วันนี้เหลือแค่ 3 ถุง ทุงนี้มาส่งอีก 20 ถุง
09:43ได้เลยจ้ะ เรียบร้อยจ้ะ
09:45ขอบใจนะจ้ะ ได้
09:54พี่การ
09:55พี่การ
10:01พี่การ
10:06นี่พี่ไม่ควรจะออกมาเดินตลาดนะ
10:08เพิ่งกลับจากรักษาตัว ก็ควรจะนอนพักนิ่งๆ
10:11แล้วแผลที่ขาพี่มันหายเจ็บแล้วเหรอ
10:15พี่บอกมาหาซื้อเข้าเย็น
10:18แล้วพี่บอกเขาไม่ได้ไปเฝ้าพี่ ซื้ออะไรให้พี่กินเหรอ
10:22เขาไปแล้วต้อนสายๆ แล้วก็กลับแล้ว
10:24นี่มันค่ำแล้วเหรอ
10:27พี่พงอ่ะ
10:29พี่มาซื้อเองได้ ไม่ต้องไว้วันใครหรอก
10:32โอ้ย พี่การ โอ้ย ทำไมพี่ต้องเป็นเด็กเดือแบบนี้ด้วยเนี่ย
10:47เอา...
10:48รอนานเหมือนในช่างคิวยาวอ่ะจ้ะ
10:51อ๋อ ได้ครับ
10:53เดี๋ยว อันนี้ใส่ไข่ทั้งสองชามหรือเปล่านะ
10:56ใส่ไข่หนึ่ง ไม่ใส่ไข่หนึ่งจ้ะ
10:58เออ ได้จ้ะ ลบไป ลบไป ลบไป
11:02อืม พี่การ เป็นร้อยที่รถไป เดี๋ยวแป้งเอาไปให้
11:08ต้องมาทำไมเองนะฮะ
11:10ก็บอกว่าให้เป็นร้อยที่รถ
11:12รู้หรอ รถพี่จอดที่ไหน
11:14เออ รู้หรอกนะ
11:16อ๋อ นิด
11:18ยืนจะไม่อยู่อยู่แล้ว นั่นจะทำเก่งอีก
11:21อยากเป็นลม ลมฝาดอวนผลทางบางอย่างไง
11:32อ๋อ สภาพนี่อย่างกับคนเมาเล่า
11:34ก้าขับรดไปได้ยังไงเนี่ย
11:35นี่ถ้าไปบวกกับสอไฟฟ้า
11:36หรือชนคนตายขึ้นมาเนี่ยจะทำยังไง
11:38นอนไปเลย ถ้าแป้งเข้าต้มแสชามให้
11:52เขาต้มสอยzanี้เชื่อไว้
11:53ไม่ต้องหลอก
11:55เขาไปว่า asynchronous
11:58Aunt
12:05ถ้าพี่มืนหัว เพราะドン
12:06ก็เพราะหิว่า�� dieses
12:08จะนอนทั้งท wired ทุกอยู่ ไม่ได้
12:10ทำตัวแบบตาworkersประมาณ
12:11เลว่าทุก Superman
12:13พี่ฟง
12:15services
12:16pects
12:18เพื่อนเขาjacent
12:21พี่ลาป่วย
12:23โอ๊ย
12:33พี่การ
12:35ลูกมากินซะ
12:37นี่แปลงปรุงรวดที่พี่การชอบเลยนะ
12:39ใส่น้ำซ้อมสองช้อน นับตาลหนึ่งช้อน
12:41พี่ก็แค่คนๆ แล้วก็กินได้เลย
12:45เธอวางไว้ตรงนั้นแหละ
12:47เดี๋ยวพี่ลูกไปกินเอง
12:49แปลงกลับบ้านให้เธอ
12:51แล้วนี่ยาหลักอาหารใช่ไหม
12:55ก็ปกยาแก้ปวด ยาแก้เสบ
12:59นี่จะสองทุ้มแล้วนะพี่การ
13:01พี่คิดจะกินกี่โมงเนี่ย
13:04เดี๋ยวพี่หายเรียนหัวก่อน
13:06แล้วพี่จะไปกินนะ
13:08แล้วถ้ามันไม่หายล่ะ
13:11พี่ก็มานอนนะ
13:21นั่งแบบนี้พอไหวไหม
13:35นั่งแบบนี้พอไหวไหม
13:37นั่งแบบนี้พอไหวไหม
13:39ถ้าเราจะแก้ไหม
13:41คู่กันตลอดไป
13:43รักไปตลอดกัน
13:47เพราะพรมพยศพาเราแยกทาง
13:50เพื่อหลงจบอับป้าง
13:53เธอจึงละเริ่มไป
13:55ได้ปรดทักหนังคืน
13:57รักแท้มาได้ไหม
13:59รักพรมปรดอุ่นใจ
14:01ให้เขาไม่อยู่เคียร์
14:05ความรัก
14:09ยากนักรอนห้องคมใจ
14:13แค่เพียงให้เขามาเคียงชิกไล
14:17ได้ไหมใจเราพร้องรักวิวัน
14:23พี่การจาพี่กินเข้าหน่อยนะ
14:27ล่างกายจะได้แข็งแรง...
14:29ล่างก็กลินยา
14:31ariansก็ได้หายเร hydraulic
14:34ถ้าพี่ไม่เห็นแกแป้ง
14:36ก็เห็นแกตัวเอง Asian
14:39พี่อยู่ที่มีคนเดียว
14:41แน seafoodก็ไม่มี
14:43ต้องดูแลตัวเองให้ดีๆ สิ
14:45ความรัก
14:47ยากนักเกินห้ามคงใจ
14:53ยากเฮียงให้เธอมาอยู่ชิดไล
14:55พี่การกินให้ได้สะ สิบคำนะ นี่ กินไข่ด้วย
15:07ตีไข่แดงให้แต่ แล้วควรไปกับเขาต้มหน่อยได้ไหม
15:14อืม ได้ได้ได้
15:17นี่ เป็นไง น่ากินไหม มีไข่แดงนิดนิด มีไข่ขาววุ้นวุ้นด้วย
15:26อ่ะ อร่อย อร่อยใช่ไหมล่ะ
15:36ถ้าพี่การอิ่มนะ พี่การก็จะหายมื้นหัว
15:39และพอท้องพี่การอุ่นๆ พี่การก็จะนอนหลับ สบาย
15:47คำอะไร
15:49ก็คำแป้งอะไร
15:50มีอะไรหน้าตลกเนี่ย
15:52ก็แป้งทำเหมือนพี่เป็นเด็ก
15:55มีหลอกล่อ มีหวาดล้อม
15:59ก็พี่การทำตัวเป็นเด็ก
16:05ตอนสายๆพี่พี่ว่าแป้งจะมา
16:12พอน้ำโบมา
16:13แป้งก็เลยไม่มาใช่ไหม
16:23ก็มันเป็นหน้าที่ของพี่น้ำโอบ
16:25แป้งไม่ควร
16:27จริงๆตอนนี้เนี่ย แป้งยิ่งไม่ควร
16:32พอพี่กับน้ำโอบ พันๆกันเหรอ
16:36ใช่
16:38เพราะมันดูเหมือน
16:40เราจะทำอะไรไม่ดีกัน
16:44แป้งมายุ่งกับว่าที่พี่เคย
16:47ส่วนพี่ก็ทำตัวเจ้าชู้ คิดเทครัว
16:52รวบทั้งพี่สาวน้องสาวอย่างนั้นเหรอ
16:57ใช่
17:01แป้ง แป้งเดี๋ยวแป้ง
17:04แป้ง แป้งเดี๋ยว แป้ง
17:09แป้ง แป้งเดี๋ยว
17:13แป้ง แป้งฟังพี่ก่อนได้ไหม
17:16ถ้าทุกอย่างมันเปลี่ยนไป
17:27ไม่ใช่แบบนั้นแล้วล่ะ
17:31ไม่ใช่ยังไง
17:33ถ้าพี่กับน้ำโอบ เลิกกันนะ
17:37เลิกกันนะ
17:39ไม่ได้นะพี่กัน
17:40พี่จะเลิกกับพี่น้ำโอบไม่ได้
17:42ทำไมฉันไม่ได้แป้ง
17:44แป้งไม่ควรมาที่นี่
17:46แป้งไม่ควรยุ่งกับพี่อีกเลย
17:48แป้งผิดเองแล้วแป้งลันเร็ว
17:50แป้งเร็วยังไง
17:52เพราะแป้งรักพี่
17:53ห่วงพี่
17:55แต่ว่าเร็วงั้นเหรอแป้ง
17:58แป้งไม่ได้จะแย่งพี่จากพี่น้ำโอบนะ
18:00พี่จะพี่น้ำอบนะ พี่อยากเข้าใจผิด
18:03พี่จะแกประถาทุกอย่างเอง แป้งอยู่เฉยๆนะ
18:06ไม่ได้ พี่ห้ามทำอะไรทั้งนั้น
18:10แป้งไม่รักพี่หรอ
18:14พี่ต้องมาสนใจแป้งได้ไหม
18:16แป้งจะรักหรือไม่รักใคร มันก็ไม่สำคัญ
18:18แล้วถ้าพี่รักแป้งล่ะ
18:24สำคัญไหม
18:26อย่ามารักแป้งเลยพี่กาศ
18:28เรารักกันไม่ได้
18:30ทำไมล่ะแบบ
18:34แล้วพี่โอบร่ะ
18:38พี่จะเห็นแก่ตัว ทอร้อยециยพี่โอบ
18:40พี่เป็นคนดีน่ะ พี่ก้าล
18:42พี่จะทำแบบนั้นไม่ได้
18:44คนดี
18:47ทำแบบไหนไม่ได้
18:50คนดี
18:52ต้องไม่ทิ้งแฟนที่เจอกันมาก่อน
18:54อยู่กันมานาน
18:56พอเบื incer hoje แล้วก็ไม่หาคนใหม่
18:58ระหว่างแป้งกับน้ำอบพี่เจอใครก่อน
19:02พี่ก้าล
19:03พี่ช่วยเก็ดคนหนึ่งขึ้นมาจากน้ำก่อน
19:05พี่เจอมันก่อน
19:07แต่มันเป็นเด็ก
19:09พี่คิดว่าเป็นเด็กผู้ชายได้ซ้ำ
19:11ถ้าตอนนั้นพี่รักแป้ง
19:14พี่ก็เป็นวิปลิตแล้ว
19:16แต่พี่ก็จีบกับพี่น้ำอบ
19:18แล้วก็คบกัน
19:20แป้ง
19:22คนเราคบกันได้สักระยะหนึ่ง
19:24แต่เพราะเขารู้ตัวว่าจริงๆแล้วเขาไม่ได้รักกัน
19:27หรือไปกันไม่ได้
19:30เขาก็เลิกกัน
19:32แล้วต่างคนก็ไปเจอคนใหม่ที่...ที่มันเหมาะสมกว่า
19:39พี่การณ์กับพี่อบรักกัน
19:43พี่รักนำบบหรือเปล่า?
19:47นำบบรักพี่หรือเปล่า?
19:50ไม่มีใครตอบได้
19:52ตอนนั้นพี่เพิ่งจบใหม่ อายุ 20 ต้นๆ ความรับเครื่องไหร่พี่ยังไม่แน่ใจเลยถ้าซ้ำ
19:58นำอบก็แค่ 16-17 นำอบยังไม่เคยเห็นผู้ชายอื่น
20:03ตอนนั้นนำอบเห็นพี่แล้วเขาถูกใจ
20:05แล้วตอนนี้ล่ะ เขามีใครที่ถูกใจกว่าหรือเปล่า
20:11พี่มันเห็นกับตัว หาเหตุผลเข้าข้างไปมาพูด
20:17อายุ
20:47เธอเธอเธอเธอ
21:18ขอบคุณ
21:25คุณท่าน
21:28คุณท่าน
21:31พี่จะไม่ถึงต่อเท่า
21:34พี่จะเลยเข้าถึงพี่ก่อน
21:43พี่การ์นจะปลักให้พี่อบ
22:01ไปลักกับ ปลัดข่อจรเหรอ
22:05พี่ต้องปลักแล้วเหรอ แปง
22:07ไม่ได้
22:09ตลัดขกันเป็นคนเร็ว
22:11มันผลานต่อในพี่การ์น
22:12pricingieve
22:13แป้ง
22:15พี่การต้องคุ้มครองพี่อบ
22:17ต้องการพี่อบจากให้บ้ากามคนนั้น
22:20อันนี้แป้งเห็นพี่เป็นอะไร
22:25เป็นเค้มไม้กันหมา
22:27ของพี่สาวแป้งนั้นเหรอ
22:29พี่การจะคิดยังไงก็ช่าง
22:32แต่แป้งต้องหาคนที่อีกพี่อบให้ได้
22:35และแป้งต้องหาผู้ชายที่ดี
22:38ที่รักพี่อบจริงมาดูแลพี่อบ
22:41เพราะพี่อบเนี่ยก็เหมือนเด็ก อ่อนต่อโลก คืนปล่อยให้ตัดชินใจเอง
22:46พี่อบได้เข้าลกเข้าพง ตะเลิดเปิดเปินไปลงเหวแน่
22:54เราแป้งหละ
23:01แป้งไม่เป็นไร แป้งอยู่ได้
23:06แป้งไม่มีใครไปจนแก่ปลายเลยเนี่ยก็ยังได้
23:11แป้งสบายมาก
23:13เมื่อไหร่พี่ก้านถึงจะเข้าใจ
23:36ขอพรมช่วยเปิดทาง
23:39ให้เธอคืนหวนมา
23:42ต่อเติมรักแท้คอยดูแลไม่เจอจัง
23:46รักกันอย่างอย่างนั้น
23:48รักเดียวตลอดไป
24:06รุงกำนาน
24:09สวัสดีค่ะ
24:13นูน้ำอบสบายดีแล้วใช่ไหม
24:16สบายดีค่ะ
24:18เดี๋ยวรุงมีอะไรอย่าปึกษากับรุงหน่อย
24:23เดี๋ยวเข้ามาก่อนสิ
24:32เข้ามาก่อนสิ
24:36นั่งสิ
24:46ตอนที่หนูถูกยิง
24:49หนูเห็นคนยิงมะ
24:51ว่ามังเป็นใคร
24:53ไม่เห็นค่ะ
24:55แล้วสงสัยใครมะ
24:58หนู...ไม่ทราบค่ะ
25:02หนูไม่ได้สงสัยใคร
25:05เพราะหนูก็ไม่ได้มีสตูที่ไหน
25:08นั่นสิ
25:10คนสวยน่ารักอย่างน้ำอบ
25:13ใครจะเป็นสตูได้ลงคอ
25:16ค่ะ
25:20ถ้าจะให้รุงพูดตรงๆนะ
25:23รุงก็อยากจะบอกน้ำอบว่า
25:26เวลานี้
25:28รุงก็เป็นหัวเกสอนแล้วเหมือนกัน
25:32คุณเกสอนเป็นยังไงบ้างเหรอคะ
25:36ยื่องปล่อยอยู่เหรอคะ
25:37หนูไม่ได้ไปเยี่ยมเลยค่ะ
25:40ตอนนี้ร่างกายอ่อนแอมมาก
25:43ติดใจเหมือนกัน
25:45รุงคิดว่า
25:47รุงคิดว่า
25:50เกสอนคงไม่กลับมาเปิดร้านนี้ต่อให้ง่ายหรอก
26:00นี่
26:01แล้วนี่ก็เป็นค่าแรงของหนูนะ
26:04ในส่วนที่เกสอนติดค้างเอาไว้
26:10เดี๋ยวรุงจ่ายให้เลยก็แล้วกัน
26:12คุณรุง
26:14ให้หนูออกจากร้านเกสอน
26:16ใช่
26:17แต่pson
26:19ชั้นไม่ใช่ว่าหนูทำอะไรไม่ดีนะ
26:20พ่อรุงเองก็ยังไม่รู้หรือว่า
26:23ตัวเกสอนเอง
26:41ข้าใจค่ะ
26:42ใจค่ะ
26:57ชุดใหม่เหรอลูก
26:59จ่ะ พ่อ
27:02อยากเรียกเก่น้ำอบมาทำให้จัง
27:05เก่สอนสอยยังไง
27:07ฝีเข็มก็ไม่สวยเหมือนมัน
27:09โอ๊ย ชั่งตัดเย็บเสื้อผ้าเก่งเก่งไม่เยอะไป
27:15เอาไว้แล้วจ้างช่างคนใหม่ไม่ใช้งานแทงก็ได้
27:21พ่อจะให้เกสอนกลับไปเปิดร้านได้เมื่อไหร่จ๊ะ
27:26เราปรอบอุงร้านใหม่ดีไม่ล่ะ
27:28ทำให้งั้นสวยขึ้น ทันสมัยกว่าเดิม
27:31จริงเหรอจ๊ะ
27:32จริงสิ
27:33เราก็แค่จ้างลูกจ้างใหม่มาทำแทน
27:39ส่วนตัวลูกเองก็แค่ไปนั่งคุยกับลูกค้า
27:43พูดคุยทำตัวสวยสวย
27:45จะต้องไปออกแรงเน็ตเหนื่อยทำเองทำไม
27:48พ่อจะพ้อใจดีที่สุดเลย
28:05จริง矢 cadreสอนก็ไม่ได้เกียด Gym ขนาดนั้น
28:10อะไรน้ําอบขนาดนั้น
28:13ไม่ได้หรอกรู
28:15กันไม่ดีตรงแก
28:17และอีกหน่อยรูกแต่งงานกับพลัดไปแล้ว
28:20ใจในได้ไม่ต้องเป็นผู้หญิงที่ชอบให้ท่าพลัด
28:23มาเดินเกะกละวนเวียนรอบตัวลูกอีก
28:27ก็ดีเหมือนกันจ๊ะ
28:29พ่อทุกครั้งที่แกสอนเครียด
28:32แกสอนก็จะต่วยจักพีเลย
28:35มั่นละสิ
28:40- ขอบคุณคุณกาด
28:51นัมโอค
28:52- คุณปลาด
28:54ผมคิดถึงคุณ
28:56ผมเป็นหัวคุณมากแค่ไหน รู้ไหม คุณนำโอค
28:59คุณปลาดอย่างมาใกล้ฉันดีกว่า ฉันกลัวตาย
29:04- โถว นัมโอก
29:06- ไปให้พล คุณมันเป็นคนอันตรายสำหรับผู้หญิงทุกคน
29:09น้ำอบกลัวแล้ว
29:10น้ำอบ ผมอยากดูแลคุณ
29:13ผมอยากอยู่ใกล้คุณ
29:15แต่คนที่กีดกันเรา
29:17คือครอบครัวของคุณ
29:20คนที่กีดกันคุณกับฉัน
29:22ไม่ใช่คนทางฝั่งฉันนะ
29:24แต่เป็นคนที่เป็นเจ้าของของคุณ
29:27กับครอบครัวเขา
29:29เจ้าของผมเหรอ
29:31คิดกันไปเองทั้งนั้น
29:32ไม่มีใครเป็นเจ้าของผมได้เหรอ
29:34ผมไม่มีเจ้าของ
29:35พอ甚อคุณประหuel hardest
29:37ถ้าบ้านกำนัญบูนย์ หลนะฮัง ขุณเองก็จะเดือดร้อนเหมือนกัน
29:41ผมเองนะ ครัวกำนัญบูนย์
29:44เขากับผมคุณก็รู้ว่าขายใหญ่กว่า
29:48แต่คุณรู้ไหม
29:49ว่าผมเนี่ย
29:50เป็นคนที่ใกล้ชิดกับผู้ใหญ่ในกระThrวง
29:53ผมให้ได้ทำคุณ และโทษกับเขาเลยนะ
29:57แต่คุณอยู่บ้านเข้านะคุณประหลัส
30:01หรือว่านี้เนี่ย
30:03จะให้ผมยายไปอยู่บ้านผู้ใหญ่หรือไหม ผมใช้ได้การไปเก็บของ
30:07บ้า
30:10ผมทิ้งได้ทุกอย่างเพื่อคุณ แต่คุณจะยอมทิ้งในช่างก้านเพื่อผมจะมาล่ะ
30:18คุณจะทำอะไรอยู่คุณประรัด
30:33ผมฝันถึงคุณทุกคืน ในฝันของผมเนี่ย เราเป็นของการลักกัน
30:47แต่พอผมตื่นขึ้นมา ผมก็เศร้าแล้วเสียใจ
30:52เพราะว่าในโลกความเป็นจริง ไม่มีใครให้เราสองคนลักกัน
30:57ให้หยุดนะคุณประรัด
31:00นамโมก ถ้าคุณรักผม ผมจะหยุดยุ่งกับผู้หญิงทุกคน
31:10ไม่ คนโกร ...เสือผู้หญิง
31:15คุณรู้จักอย่างไร? เสือผู้หญิงมันเป็นยımızıไง?
31:18มันก็เป็นอย่างอย่างพصلอย่าง เป็นอย่างนี้
31:23問 shop
31:24foq
31:25คุณหston
31:27ob 2024
31:29น้ำอบ คุณเคยรักผมไหม คุณบอกผมมาเลย ถ้าคุณยอมเป็นเมียผม
31:51ผู้หญิงบนโลกนี้จะไม่มีความหมายกับผมอีกต่อไป
31:59ไม่ ไม่มีทาง ขนบา ฉันเกลียด เกลียด
32:29น้ำอบ
32:46น้ำอบ เป็นอะไรลูก
32:49น้ำอบ ไม่สบายหรือว่า ตัวร้อนจีเลย
32:55แผนมันร้อนนะพี่หอม
32:59แม่ พี่หอม
33:04น้ำอบ
33:05ลองฮ่ายทำไมน้ำอบ ใครทำอะไร
33:09ทำไมชีวิต น้ำอ Czyliมันหุนหวายแบบน��
33:12น้ำไม่รู้จะทำยังไงต่อแล้ว
33:14เกิดอะไรขึ้น
33:16equation
33:18น้ำไม่มาríiece� ved Aziz
33:19depend sib
33:20เขาไม่ร้านต่อแล้ว น้ำอบจะตรงงานแล้ว
33:23มาแล้ว
33:25โห คนเดี๋ยวว่าเรื่องอะไร
33:27ไม่เป็นไรน่ะ น้ำอบ
33:29น้ำอบเก่งออก
33:31น้ำอบเปิดแล้ว ตัดเย็บเสื้อผ้าอยู่ที่บ้านก็ได้
33:33คี่ข้าลูกค้าขาบมาจัง ประตามมาเป็นขยง
33:37ก็อ่อมชิดอย่างนั้นหรอจ๊ะ
33:39แม่นอนที่สุด
33:47อีกอย่าง
33:49ฉันว่า...ฉันอยากจะแต่งงานแล้วจ๊ะ
33:52อะไรสินะ
33:55ฉันไม่อยากอยู่แบบนี้แล้ว
33:57แบบนี้มันไม่ดีเลย แม่
33:58ฉันต้องการใครสะคนหนึ่ง ที่มาป South actedестно
34:01คุ้มของฉันจัดเรื่องเร็วๆ ทุกๆ อย่างไปเลย
34:07ลูกไม่นำเกียดเพราะกัน
34:08ที่เขาไม่ใหญ่โต
34:10ไม่ได้เป็นฉันโทวฉันเอกแล้ว
34:16แต่จริงๆ แล้วมันไม่ستำคัญเลยนะ น้ำอบ
34:18ในช่างก้านต Pinot 키レ�� sesi
34:19อย่านน่ากเอาฮาสู้ ช่วยเหลืองiliśmyที่บ้านเราทุกอย่างเต็มที่ต record
34:25ถ้าเขาไม่รักน้ำอบ เขาจะมาให้พวกเราใช้แบบนี้เหรอ
34:32ได้ พิกาลแน่แหละที่จะเป็นคนพ forgiving พาได้
34:37ถ้าเราแต่งานกัน เขาก็จะเป็นพ่อที่ดีของลูก
34:41เราจะมีรูกกันหลายๆคน
34:43คนเราถ้ามีลูกมีผัว ชีวิตก็คงสงบ ไม่มีอะไรปะกวนใจสักที
34:49อะไรเหรอ ที่กวนใจลูก
34:55ไม่รู้เหมือนกันจะแม่
34:57น้ำอบก็แค่ต้องการใครสะคน ที่มากอดน้ำอบ
35:00จูบน้ำอบ บอกรักน้ำอบ
35:03เห็นว่าน้ำอบสำคัญที่สุด
35:05หน้ารักหน้าใครที่สุด
35:07ใครสะคน
35:09คนๆก็มีพี่การมากที่สุด ฉันไม่จะแม่
35:19เฮ้ย แกระวังหน่อยสิ เสร็จมันไม่ตรงเลยอ่ะ
35:34เอาสีชมพูเลย เติมสีชมพูลงไปเลย
35:39เอ้ย นี่ พอแล้ว พอแล้ว
35:43จะเขียนอะไรกันเยอะนักหน้า มันลกลูกตาไม่สวยหรอก
35:47เอาสั้น ๆ ก็พอ พนก็ที่เกียดอาจนะลูก
35:53พอ มันยังไม่สวยเลยอ่ะ
35:55อืม แต่พอว่ามันสวยแล้ว ชื่อพอสิ
35:59คำว่าเด่นรู้กว่าใคร มันโอ้อวดเกินความจริงไปหรือเปล่า
36:05ไม่เกินจริงหรอกจ๊ะแม่ พอเสื้อผ้าทีน้ำอบปัดอ่ะนะ
36:09มันสวยเด่นที่สุดเลย อย่าว่าแต่ตำบนนี้นะจ๊ะแม่
36:13ทั้งอำเภอร์หรื้าจังหวด ก็สวยเด่นที่สูจริง
36:18เค้าว่าลูกค้ comprehension นี้
36:20ต้องไหลมาเทมาลูกความอุดonymพี่นำออก
36:22ไม่หวานไม่ไหวไหน
36:24พี่ก็จะช่วยสอยช่วยติดลุมถับรางดุมให้ได้
36:27เขาใจนะ จ๊ะพี่นำห้อม
36:29แต่ชะ Connect ไม่ให้พี่ช่วยฟีๆเห่อ
36:31เพราะฉันจะให้ข้าแรงพี่
36:34กลัวแต่ว่า บ้านเราอยู่ตรงนี้
36:37ใครจะถอมาล่ะ
36:40นี่สิ
36:41เรื่องสวยๆ งามงามผู้หญิงเราสู้อยู่แล้ว
36:43บ้านเรามาได้ทางทาง รถทางเรือ
36:46ใช่ว่าอยู่ในป่าน ในดงสำหรับไหร่
36:50แป้ง
36:53นั่งแป้ง
36:55จากพ่อ
36:56เออ
36:57นี่
36:58พี่สาวเองเนี่ย จะเปิดร้านตัดเสื้อในเรือน
37:00เองว่าไง
37:02เข้าท่าไหม
37:03อ่ะ
37:08ไม่ต้องเสียข้าเดินทางไปล้าน
37:22ไม่ต้องเสียข้าเช้าห้อง
37:24ทำร้านด้วยจ่ะ
37:26แล้วเองมีน้ําใจ
37:27จะช่วยอะไรพี่เขาบ้างไม่ล่ะ
37:28โอ๊ยแมท อย่าไปเข้าหวังอะไร dzięki
37:29ให้มันช่วยอะไรラropolไปแล้ว
37:30เองไปช่วยพี่สาวเอง เขาแตกไหมปริวที่จันก็ได้
37:35ได้สิจアพ่อ แต่ฉันนี่ไม่ช่วยใครฟีๆ หรอกนะ
37:39นี่ Guyanaมนมันเขียนป้ายให้พี่อบ พี่อบก็ต้องให้ข้าจ้างตังสิ
37:51เออ Pelican
37:51ดู พี่ๆ...�데 ร้านจะเปิดเมื่อไร lui
37:55rzeอAsk superiorityเป็นเมื่อ iced
37:59ดูกråมนะนะ票
38:01สวัสดีจ้ะ
38:05ใจข่าวว่า น้ำอบจะเปิดร้านตัดเสื้อผ้าเหมือนกัน
38:10รุงกำนันให้พี่อบออกจากที่นี่
38:12พี่อบก็ต้องหาสัมมารถอาชีพทำเท่าที่ทำได้ค่ะ
38:16แล้วทำไมไม่ไปทำอะไรอย่างอื่นล่ะ
38:18อย่างเช่นทำขนม ทำหอมก หรือทำอะไรก็ได้
38:23ทำไมต้องมาเปิดร้านตัดเสื้อเหมือนกัน
38:26นี่แปลงเพึงรู้นะคะ ว่าที่ตำบนนี้ มีผูขาดอาชีพด้วย
38:31ห้ามคนอื่น ทำเหมือนลูกสาวลุงกำนัน
38:34แปลงรับ ให้มารู้จักนิ้วก้อยหัว ไม่มือบ้างน่ะ
38:37อืม.. ยังมันเท้ยเครือก
38:41ไอ้แปลงมันก็มีคนปากกล้าอย่างนี้ล่ะ
38:46ยังไง ยังไง พี่น้ำอบก็สู้คุณเกสอนไม่ได้หรอกค่ะ
38:50ทุนก็ไม่ได้มีมากมาย ทำงานอยู่บ้าน ทำคนเดียว ลูกจ้างก็ไม่มี
38:56จากเย็บผ้าเก่าๆก็ของแม่ หน้าร้านสวยๆก็ไม่มี
39:01คุณโชว์เสื้อสวยๆแบบนี้ ก็มีแค่ตัวเดียวค่ะ
39:06แทนที่จะเปิดร้าน พี่สาวเองคุณจะรีบมีลูกมีผัวไปซะ
39:13ดูอยากกับมีช่างกล้างมาตั้งหลายปีแล้ว reim pareilก็ vẫnทำตัวเป็นสาวโษท หη่วย古แฟน ชาวบ้านไปวันวันทำไม
39:22ลูกษาผู้ใหญ่เข็มก็แบบเนี้ยแหละ ชอบทำให้นุ่มๆตะบนเนี้ย วุ่นวายมาตั้งแต่สำเร็จมัยใต้นอำหอมละ
39:27คนดุ่มคนแกตรแทบจากค่ากันตาย
39:30พอมาเป็นแม่น้ำอบ ก็เอาตัวเขาไปรอดกระสุนปืนเมียชาวบ้านเขา
39:38มันน่ากลัวนะแปลง ที่มายุ่งกับประคจอด
39:42ที่ไม่รู้เจ้าชุ้วสั่งสมผู้หญิงไว้ขี่คน
39:46และถ้าเกิดมีใครมันหึงหวงเข้า และแอมมายินกระบ้านเอา
39:51รู้กันนั้นไม่รู้จะช่วยยังไงไหวนะ
39:54เอา แบบนี้คุณเกสอนก็น่าเป็นหวงที่สุดเลยจริจ๊ะ
40:24ใจรับคองรักดีรักดี
40:28เพราะพรมขีดไว้ไปตามสิ
40:30ฉันว่าในช่างต้องทำอะไรสักอย่างแล้วแหละ
40:33เพื่อพี่สุดว่าในช่างหลักนันโอ้พจริงจริง
40:36พี่ก้าน พี่ก็มาขอฉันสิจ้ะ
40:38ถ้าแต่งงานแล้ว ทุกคนจะมีความสุขใช่ไหม
40:42แบบไม่ใช่ไหมที่แปลงตรงการ
40:46น้ําอบ เปิดร้างตัดเจ้าแค่กับฉัน
40:49ทำไมตอนนั้น มือปืนไม่ยิงมันให้ตายตายไปสะเลย
40:57หยุดกุดคุยเรื่องน้ําอบถูก
41:16หรือพรมคีดไว้ให้ใจเราห่าง รักเราจริงจืดจาก
41:25หมดสิ้นทางร้างไกล อยากให้โลกนี้มีแค่เราเจิดได้ไหม
41:32คู่กันตลอดไป รักไปตลอดกัน