- 2 days ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:30ว่ามแหวงวาบครึ่งดวง
00:33เค้ลยาววับเถ้าหม่ณซึ่งในетровง
00:38จันเพียงครึ่งดวง
00:41โหย จันเจ้ารอใคร
00:45จันคืนแรมวะแเปlairมีเพียงครึ่งม่า
00:51Windows estava월素มีเพียงครึ่งดวง
00:57คอยรักที่จะเติดเต็มเต็มในทรวง อดใจครั้งดวง เพ้าร้อมานานหนัก
01:10จัน เอาไว้จันที่ลอยเด่นฟ้า จะมีน้ำตาลางมาเหมือนฉันบ้างไหม
01:21ความรักมันฉันห่างใคร เส้าไกล ไม่รู้วันไหน หัวใจทักจะเต็มดว
01:45อย่างยุ่งกับค่ะ เอาไฟ
01:47อยากพบม่อมชั้นเหรอพระคะ
01:51ถ้าไม่ไปพวลชั้งแล้ว ถ้าจะอยู่กันไหมเต้ว
01:56ป้นจัน จับไหม เค้ implore
02:00ดูเปลียนไป ทํา부터ไล้สนวง 20 และกลับไปหาสนวงจวง
02:05พี่จัน ฮังหน้าโดนสนวงจวงเร่นของของคุ loanปวกใส
02:08ไม่่บาว Twist DIAMENizz дис
02:12วังหน้าห está ต้องจรงจรงด้วย
02:18หวานดอกทองจริง ๆ ด้วย
02:20ส่งมาให้ค่ะ
02:21แบบดีหรือขอรับ
02:31ต้องศาพบาทเพคะ
02:36ใครให้พวกเจ้าเข้ามา
02:37ต้องศาพบาท จากเรื่องแล้วเพคะ
02:42แต่ความยี่ยังไง
02:44สนมยี่สุ่นเพคะ
02:48อ่ะ
02:58ไอ้จัน ออกไปได้ยังไง
03:02จับตัวมันออกไป
03:06ยุดก่อนเพคะ ฟังหมอมฉันก่อน
03:09สนมตวง เล่นของสกปก
03:11ทำให้ทุงกับหมอมตกอยู่ใต้อำหน้าโมสเนธของนางนะเพคะ
03:19ไม่จริง
03:24ทอบกับหมอมพี่คะ
03:25หมอมฉันถูกใส่ล้ายไปคะ
03:32เป็นเพียงคำเก่าอ่ะ
03:34หาได้มีมูลไหม
03:36หมอมฉันมีหลักฐานพี่คะ
03:37เป็นเพียงก่อน
04:02งานพี่ข้างหลัก Rescue
04:06attendsกะหม่อง
04:09ว่าดอกธองพейคะ
04:11และยังมีพระเกษาของก้afoodกะหม่องอีกด้วย
04:20นั่งบัว
04:22เป็นคนเจอสิ่งนี้
04:24ในขนาดที่เข้าไปทำความสะอัดที่ห้องบันธมของทุนกะหม่อง
04:28เป็นความจริงปะpowันก่อนพี่ดวงนางในของสนมจวง
04:31ให้ฉันเอาน้ำไปถหว่ายฝากพระบาท께คะ
04:33น้ำของวางหน้าเจ้าค่ะ
04:42ถ้าว่าในน้ำนั้นน่ะ น่าจะมีว่านดอกทองผสมอยู่ไหมคะ
04:46คิด pelo runway 4
04:48ถอยอันดอกที่ไม่อดกjemμ Except für
04:57กายฉันเถอะ
04:58餓.ที่จัดการบรรรมพวกระเศษยิส duoใสห mycketในสนบัน thee
05:02รists
05:04มันเถอะก็ไม่เจ cứ
05:05โทษ reinforcing
05:09โทษ
05:10หาอ unquote
05:12วิ่งนั่นเถอะ sear
05:13บอกไอเว้า
05:15ผมฉันไม่มีหวานทําโมงการถ้ารังเกียดที่อย่างนี้เด็ดขาด
05:32จับผู้ที่ก่าวหาสนมจวงทุกคน ไปมาหารให้หมด
05:36จับไป ป่อย ป่อยค่ะนะ ป่อย ป่อย ป่อย ป่อย ป่อย ความจริงแล้ว
05:52อิวอร์มันแอวเข้าไปในห้องมันทําของฝ่าบาทเองนะคะ
05:56แล้วมันนำความเช็ดมาบอกสถุบยืดสุของบาทนะคะ
06:01ว่าไงนะ
06:03เป็นความจริงเหรอ
06:06เป็นความจริงเหรอ
06:12เป็นความจริงเหรอ
06:16เฮ้คคะ
06:19ทำไมพ prost a b b นี้
06:21ทำไมไม่เห็นเหมือนอย่างครั้งที่ตกร้องกันไว้เลย
06:33พี่สุ่นเกิบจากโดนโทษไปได้แล้วเทียว
06:38จับตัวอิบัว ไปมาหา
06:45พี่พ่อ พี่ชาย
06:46ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
06:48กระม่อมเป็นคนสั่งการเองพี่ค่ะ
06:50ออกจัน
06:53โปรดลงโทษกระม่อมแต่เพียงผู้เดียวเถอะพี่ค่ะ
06:58เจ้าทำไปทำไม
06:59กระม่อมเพียงเป็นห่วงทุนกระม่อมเท่านั้นพี่ค่ะ
07:06อิกล้าดีอย่างไร
07:09อย่าเป็นสองตัวที่ไปประหาร อย่าไป
07:13พูด ทำไมทำแบบนี้
07:17ไปแล้ว หัว ไป
07:21จัน จัน
07:23หัว หัว
07:24จัน
07:25โปรด
07:50ว่าเยี่ยงไรนะ สนมจวงถูกกล่าวหาว่าเล่นของสกกระปลกใส่วังหน้าหรือ
08:05เจ้าค่ะ แต่ท้ายที่สุด กลับเป็นความเทศจากปากนางชาวที่คนหนึ่งเท่านั้น
08:12แต่ค่าเชื่อว่าสนมจวงสามารถกระทำการสกกระปลกได้
08:21โถว หน้าสงสารนางชาวที่พูดถูกโยนต์ความผิดเสียนละเกิน
08:42มากิน
08:48น่าสมหัดประหาลสนมจวงค่ะ ไม่ใช่หรือ
08:53เหตุใดถึงรองทอดพวกกับเร็ว
08:56เมื่อพิ้าค่ะ
08:58เร็วเข้าค่ะ
08:59เอ่าวمرทอดพวกกับเร็ว
09:01เมื่อพบพระครับ
09:03ก็ไม่ใช่แล้ว
09:05เอดยวงพระครับ
09:07สูงมัดสดี
09:10หรือเป็นเพราะ วังหน้ายังคงตกอยู่ในโซนภาเนตของสนมจวงอยู่
09:14พูดอะไรไป พ่อไม่เชื่อหรอก
09:35พี่ช่ำ พี่อย่ารู้วิธีแค่มนสะเนตรหรือมั้ย
09:40ขึ้น ข้าอาพิ
09:49ช่ำ
09:54ต้องมาตายแบบนี้จริงหรอเนี่ย
09:58ออกจัน
09:59ไม่บูวะ
10:00ชาติหน้าถ้าคุณเกิดมา คุณไม่ต้องมาตามหาฉันนะ
10:04ทำใหญ่จะได้ไม่นอกเมนแบบนี้ แล้วคุณก็ไม่ต้องมาตายแบบนี้ด้วย
10:08เจ้าใหม่ความบ้ากอะไรด้วย
10:13พี่ช่ำ ไม่บูว
10:15ไม่บูว
10:16ไม่บูว
10:18คุณเท้าคุยบอกอะไรเองหรือมั้ย
10:19คุณเท้าคอยแก้งของสนมันหรือมั้ย
10:28ข้าว
10:29แล้ว ทำรายสิ่งของคุณใช้ที่ทำสนมัน
10:34ว่าสนมันอาศรรมออกไปได้
10:36ออกเลย
10:37ข้าว
10:52ข้าว
10:54มันด้วย
11:07มันกำมัน
11:27คนกำมัง
11:37ทุกขมม
11:48เป็นพอท่าน
11:55ท่านทำของใส่วังหน้า
11:57ไม่ ช่องไม่ทำ
12:00ทุกขมมม
12:06- อยู่นี่ – ยุดน격!
12:19- ปลาชตัดมา – ห่อย Kids!
12:23- ห่อนไห้ออกจากวังหน้านะ
12:25- ไปตามหอ Hobby มาเร็วเข้า – erman
12:27- ไปลูก would! – ก็เรfic响
12:31- fractions pigs? – คุณก็มอง
12:32- ไหนจ campuses Перท Ск carrying them ever, Mama? – 考 chao
12:34- ดูกระหมอม... ปันโดย ข้ามาช่วยเร็ว
12:38- ไม่... ไม่... ไม่... – เกือดอะไรขึ้นวะ
12:46จับจะสำจวงไกลนี้ดวงเดี๋ยวนี้
12:49- ไม่... ปล่อยๆ – ปล่อยฮะ
12:52ปล่อย พวกมันไ Integration ปล่อยๆ
12:56นี่ปล่อย ยินต้องเร้งใจหลายฝ้า
12:59ปล่อยฮะ
13:00- ไป... – ไม่...
13:01ข้าไปถึงรู้จมมืองเทียวนะ กล้าจะจับข้าเหรอ ข้า ปล่อยข้า
13:08ไป
13:10ไป
13:14อีศน
13:22ไป ไปล่ะ
13:31ว้าแล้วเทียว ต้องเป็นฝรีมืออีกจวง
13:36น LINK ถูกจับแล้วเจ้าค่ะ ประเดียว คงโดนประหานเป็นแน่
13:41สมน้ำหน้าน่างอยากไฟสูงเอง
13:45สุดท้าย
13:56ไม่เป็นอันตรายขอรับ ข้อดีที่ช่วยแก้ของได้ทันท่วงที
14:01เพราะองค์ทรงเซวรยาต้มแล้ว ไม่นานก็จะทรงรู้สึกตัวขอรับ
14:09ข้อดีเหลือเกิน
14:12ข้าเขาไปดูแลววังหน้าได้หรือไม่
14:15ได้ขอรับ
14:17สนบยิสุด
14:19เพิ่งผ่านเรื่องขวันเสียมา
14:22สมคุณไปพระพรขอรับ
14:24มีเป็นไรดอก
14:26เกิสุด
14:50เกิสุด
14:52เกิสุด
14:54เกิสุด
14:56เกิสุด
14:58เกิสุด
15:02เกิสุด
15:04เกินไ구
15:08เกิร์
15:10ไม่ยีสูง
15:12ไม่ยีสูง
15:27หาใช้เป็นการกระทำจากพระประสงค์ไหมเพคะ
15:36ไม่ยีสูง
15:40ข้าให้คำมันกับเจ้า
15:44ข้าจักไม่ทำไรเจ้าอีกแม้แต่ปลายเล็บ
15:49แม่นข้าโดนเลขคนสกดบนใดๆก็ตาม
15:53ข้าจักสู้กับมัน
15:55และจักปกป้องเจ้าให้ตรงได้
15:59ถึงตามอบเลยคะ
16:10สนมจวง มันคิดจะกำจัดสนมยิตสูนนั้นเหรือ
16:14เป็นความจริงเจ้าค mıп่อมฉันได้ยินมาเต็มสองรูหู
16:18ที่โดนดังดวงเปล่าหูด้วยแล้ว
16:20สนมจวงต้องกำลังคิดหาทางกำจัดสนมยิตสูนอยู่เป็นแน่เจ้าค judoco
16:25คิดistry หาทางกำจัดสนม 20 อยู่เป็นแน่เจ้าค่ะ
16:29มันคงอิดฉาวความงานของสนม 20 யิสุ่น ihnยิงค่ะ
16:33แล้วหาทางกำจัดนะเสียก่อนดีหรือไหมเจ้าค่ะ
16:36ถ้าหากว่าสนมจูนอยากจะกำจัดค้านัก
16:39ก็ปล่อยให้พวกนานกระทำไป
16:44สนม 20 ของเบา
16:46คิดจะยอมแ Stanley ให้พวกมัน gently
16:51almonds whatever
16:52jal он
16:53พวกมันเสีย
16:55หِมหลายความเยี้ niemandเจ้า Nope
16:57จงไปแนะมมอไหร่ stinks พี่ให้麽มัน
17:00แล้วปล่อยให้พวกมันมั่น
17:01ทําเนี่ยใสหวังหน้า
17:03และเมื่อถึงเพลาที่พอหมก
17:05ข้าก็จะเป็นผู้เปิดปวงความ
17:07สวกะพกของพวกมันเอง
17:09อย่างนี้เอง
17:11etz สนนมหิสมของบ่าว
17:14ทํารูปเงา็บ jalarapogue
17:16ald be able to reform
17:23และค่าจากสังหารผู้ที่ทำหลายเจ้า มีว่ามันจะเป็นผู้ใดก็ตาม
17:42ทุนกำ่อม จะทำเยี่ยงไรกับพี่จวงหรือพี่คะ
17:48ข้าจะกลับมาเอาคืนอ้าย อินทุกตัวที่มาทำกับพ้ายเยี่ยงเนฟ
18:12- จับตัวอิบัว ไปประภาร์!
18:25- กระบบคุณสั่งการเองเพี้ยค่ะ
18:28โรธโรงโทษกระบบแต่เพียงผู้เดียวเถิดเพี้ยค่ะ
18:31- ต้าจัน! ไปบัว! ไปบัว! ไปบัว!
18:37- ไปบัว! ไปบัว! ไปบัว!
18:39- ในประวัติ เจ้าเป็นกันอะไรหรือไม่?
19:05- ขอบใจในความกล้าหารของเจ้า
19:12- หากมีได้ความกล้าหารของเจ้า
19:15- วังหน้าก็คงยังตกอยู่ในวนสะกดของสนมโจมเป็นหน้า
19:21- ฉันเกือบต้องเอาชีวิตมาทิงไว้ที่นี่แล้ว
19:27- ถ้าเกิดว่าฉันเป็นอะไรไปแล้วพ่อฉันล่ะ
19:31- ใครจะช่วยพ่อฉัน ใครจะกลับไปช่วยพ่อฉัน
19:34- บัตรนี้จะปลอดภายแล้ว เรื่องที่ผ่านแม่
19:48- ปล่อยให้เป็นเพียงแค่ฝันร้ายสิเธอ
19:51- อีบหัวอย่างแล้ว
20:07ก็อะไรขึ้นนาง
20:10ก็วังหน้านะสิ สองสั่งบันหัวสนมจวงกับพี่ดวง
20:14ลืม...
20:30- โอ้ย... แstar what?
20:33- แปล… – แปลอยไป
20:34โอ้ย ไม่ไป
20:35- bookingกับมา... – สู้หัว
20:37- แล้ว! – اطงกับมา pukah
20:40ไผ่สิมาก
20:42- ไผ่สิ
20:43โอ๊ยเจ๊
20:47โอ๊ย
21:02ไอ้อีทั้งหลาย
21:04จงเบิงตาดูไว้
21:08หากผู้ใดบางอาจเล่นของกับค่า
21:10หรือกับคนของค่า
21:14ผู้นั่นจากมี่จุดจบดังนี้
21:22ไม่...ไม่ค่ะ
21:26ที่หมอมฉันนั้นไป
21:29เพียงพ่อ...
21:30หมอมฉันรักทุนก็หมอมสูตรหัวใจ
21:34มอมฉันไม่รู้ความเลยleg�คะ
21:36ส молод googitar
21:37ุหัวของคุณคงอมค่าไปหมอมฉันทำ
21:41ไม่ชีวิตหมอมฉันจะกล้าครั้ง
21:44notation
21:46dark
22:03และโครงการใดของเจ้า บอกไปเสีย
22:05เริ่มแค่นี้แอ่ง ถึงกับประหารชีวิตได้เหรอเพคะ
22:10ฝ่าพระบาททรงแม่ตามพวกนางได้เถอะเพคะ
22:18ตามโทษอายาของแผ่นดิน
22:20ผู้ใดทำสิ่งของสุขปกใจวังหน้า
22:23ถือเป็นการกระทำที่เจ้าช้าสามารณ์
22:27จะต้องถูกลงโทษประหารสถานเดียว
22:34แต่เป็นโทษที่รุลงศกลังหว่าเหต้�ми näm CDras
22:36พวกนางไม่ใช่ค่าจากตอด
22:38พวกนางหลงพิดต่อคางเดียว ด้วยอCarl Lje dove
22:43ปล่อสองพิเจาะน่าลดทดพวกนางด้วยเผ caminho
22:46เจ้าเป็นใคร
22:48มั่งอาจรวมขอเล่าเว้นโทษนาง
22:52หรือเจ้าอยากตายต่อกไปเจํากัวงั้นหรือ
22:56รอเพคะ
22:58มิมฉันเพียงถ้า
23:01คิดว่ามัน
23:03เห็นด้วยกับแม่บูอร์เพียงค่ะ
23:13จะว่ายื่องไหนนะ
23:17เดี๋ยวเจ้าเห็นดีเห็งงาม
23:19กับการการทำสุขปกของโมงมานั้นเหลือ
23:26นี่ได้เพียงค่ะ
23:29กระมอมไม่เห็นด้วยกับการกระทำของสนมจวงเป็นนั้นขาด
23:33แต่ทุนก็หมอมทรงพี่เจราณาดูให้ดีเพคะ
23:37หากสั่งบันหัวสนมจวงจะเกิดสิ่งใดตามมา
23:43สนมจวงเป็นลูกของเจ้าผู้ครองนาครเชียงเงิน
23:50เมืองประเทศสลาสสำคัญของอายุทยา
23:54หากทรงสั่งบันหัวนาง
23:57จะต้องกระทบต่อความสัมพันของสองนาครเป็นแน่เพคะ
24:01เพคะ ทั้งสองเท้าคอนมีความแน่แค้นต่อกัน
24:16หากหม่องฉันเป็นอะไรไป
24:19จะต้องมีเรื่องบาทหมางเป็นแน่เพคะ
24:31แต่นางทำของใส่ฝากประบาท
24:35จากลาเว้นโทษนางหรือเพคะ
24:37ทรงเห็นแก่ประชาชนด้วยเถิดเพคะ
24:41บ้านเมืองผ่านสงคลามมามากมาย
24:45หากมีสิ่งใดทำเพื่อความสันติได้
24:49สมควรกระทําเป็นอย่างยิ่งเพคะ
24:51สมควรกระทําเป็นอย่างยิ่งเพคะ
25:05สมควรกระทําเป็นอย่างเกรอ
25:29- เช่นนั้น จงโบยนาง 20 ที โทษพี่อย่างนี้เองหรือพี่คะ หับนางรอดจะขวายมาได้
25:44ข้าจากนิลเทศนางก็ยังแดนไกล อย่าได้กลับมาเหยียบย่ำอายุทยาย
25:49- ไม่ แล้วค่ะ ทุกคน แล้วถ้าบัดนี้เป็นต้นไป อีจวงไม่ใช่สนมค่ะ
25:55- ไม่ก็มาก บอกอย่าไล่มองชาดไล่ไปค่ะ ทุกคนมอง
26:02- มองชาดเราทุกคนมองสุนหัวใจ
26:06- ไม่เป็นไรครับ ไม่ก็มาก
26:10- ไม่ก็มาก
26:25- ไม่... ไม่... ไม่... ไม่... ไม่... ไม่... ไม่... ไม่... ไม่...
26:40- ไม่... ไม่... ไม่... ไม่... ไม่... ไม่... ไม่...
26:46- ไม่... ไม่... ไม่... ไม่... ไม่... ไม่... ไม่... ไม่...
26:50เฮ้ย
27:02โอ้ย
27:03โอ้ย
27:05โอ้ย
27:07โอ้ย
27:17แม้หนังจะร่วดไหวมาได้
27:19แต่แนงก็เหมือนตายถึงเป็น น่าเห็นใจยิ่งนะ
27:23ทำไมต้องทำลนแรงถึงขนาดนี้ด้วย
27:28สหาร เอาวันออกไป
27:43พี่ชัม แค่นี้เขาสองคนกลุก แค่จะไม่ไหวแล้ว
27:47ใช่จ้าพี่ชัม ให้พวกเขาได้พักก่อนเธอด
27:51เป็นคำสั่งของวังหน้า
27:53มีความประสงค์ในระเทศตางออกจากวังบัดเกี่ยวนี้
27:57ไปเลย ไปเลย ไป
28:01ออกไป
28:06ไป พระโยคกลัว
28:08แป้งน้องมึง
28:10มาสารอาแน่เรื่องของกู
28:13กูทั้งได้เป็นเยี่ยงนี้
28:17พระโยคกลัว
28:19ค่อยดูแล้ว
28:21ค่าจะกลับมาเอาขึ้นอาย
28:22อย่างทุกตัวที่มาทำกับข้ายเยี่ยงนี้
28:29อย่า! อย่าทำเขา!
28:31อย่าทำเขา!
28:33ไว้ ไว้!
28:34อย่าทำเขา!
28:36ไปเลย
28:45เธอเธออยู่ด้วย!
28:48อยู่ Cornu อันนี้ 감 keys!
29:01เธอates hobbies!
29:15เฮ้ย
29:45- ขับใจเจ้ามากจัน หามนี้ได้เจ้า ข้าของตกอยู่ในเลขกลสกปกของจวง อย่าก่อเรื่องอัพยศต่อไป
30:03- เป็นหน้าที่ของกระบ่ำเพียงครับ
30:07- จบเรื่องนี้ ข้าว่าจะพักเสียหน่อย แต่แม่ยี่สุดนะสิ ขยันขยอให้ข้าเอาไปโพรนช้างจนได้
30:19- ในเมื่อเป็นภารกิจที่ทุนกับหมอมตั้งมั่นแต่แรก สมควรที่จะทำให้รูร่วมไปนะเพคะ
30:26- เช่นนั้นแล วันพรุ่ง ข้าจะเกินทางไปโพรนช้าง เจ้าจงเต็มคมุนให้พร้อม
30:34- เพื่อค่ะ ข้าจากได้พาเจ้า ไปชมความงานของเขานางประจันตั้งที่เคยสัญญาไว้เสียด้วย
30:49- ถือเป็นการถ่ายโทษ พี่ค่าเกือบจักทำลายเจ้าด้วย
30:56- อย่าเอยถึงเรื่องนั้นอีกเลยเพคะ หาใช้ความผิดของคุณกำหมอมไหม
31:11- อย่าเอาวังไว้- อย่า มา ไห้ต่อ
31:26- lequelเราจะได้หาแบบนี้ года
31:29- ท่านหายง한테นำเอา อย่าเอา ว่าพร้อม
31:31- อย่าเอาไปเลย
31:33- อย่าเจ้า บอกไปเลย
31:37ไป อย่ามายุ่งกัว เป็นของมึง
31:45มาสารแน่เรื่องของกู กูถึงได้เป็นเยี่ยมดี
31:50เจ้าเป็นอะไรหรือ
32:07ฉันกำลังคิดเรื่องสนมจวงอ่ะ
32:11ถ้าเป็นเรื่องสนมจวง เจ้าไม่ต้องต้องวันด่อ
32:16ถ้าใช้ความผิดของเจ้าไม่
32:19ถ้าฉันรู้ว่าโทษของการเล่นของคือการประหานชีวิตนะ
32:25ฉันไม่ช่วยหาหลักษาหน่อยแต่แรกหรอก
32:27ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้สนมจวงต้องเป็นแบบนี้เลย
32:32มันเป็นกฎที่ถูกกำลัง Todos เอาอยู่นะ
32:38แต่จะผิดถูกมากน้อยแค่ไหนทุกคนก็เป็นคนเหมือนกัน
32:43มันสมควรเหนอ ที่จะถูกกับทำอย่างโหดหลายทาลุ่นแบบนี้
32:48ถ้าไม่รู้หรอก ว่าในยุปของเจ้ากฏเป็นเช่นไหร่
32:56แต่หากเจ้าอยู่ในยุปนี้ จงปฏิบัติตามกฏของยุปข้าเสีย
33:02จับตัวอิบัว ไปประหาร
33:13กระมอบเป็นคนสังการเนี้พี่ค่ะ
33:17โปรดลงโทษกระมอบแต่เพียงผู้เดียวเถิดพี่ค่ะ
33:29เดี๋ยวก่อน
33:31นอกมันวงรอใส่หัวเจ้า เยอะเชื่อ
33:57แม่จะเป็นนกเสียมากกว่า
34:00ข้าแค่หยอกเจ้า
34:07ถูกจักเล่นมุกมา
34:10ขอบใจนะ ไปแหละ
34:13ขอบใจสิ
34:28ขอบคุณ
34:42ขอบคุณ
34:44เป็นเพราะความดีของท่าน
34:58สำเภาญี่ปุ่น
35:00จึงได้รับหนังสัตว์ก่อนสำเภาอื่น
35:02ในที่สุดขอบคุณท่านมากขอรับ
35:08เอานะ
35:10ทั้งญี่ปุ่นแลหยุทยา
35:12จากได้ผลประโยชน์ร่วมกันแน่แล
35:15หากแต่สิ่งสำคัญยิ่งกว่า
35:19หากยิ่งมีสำเภาญี่ปุ่น
35:21เข้าออกในแผ่นดินอหยุทยามากเพียงใด
35:24ก็ยอมส่งผลดีต่อพักพวกของเจ้ามากเช่นกัน
35:30ท่านพูดเช่นนี้ท่านหมายความหวะ
35:35ใช่
35:37ข้าจะข้าทางลักลอบช่วยเหลือพักพวกของเจ้า
35:41ออกเดินทางจากพันดินญี่ปุ่น
35:43และมาเริ่มต้นชีวิตใหม่บนพันดินอหยุทยา
35:46ขอบคุณท่านมากขอรับ
35:51นับว่าท่านมีเมษตาต่อพวกเราโรนินเสียเลือเกิน
35:55มิน่ะ ท่านจ่ะ มีใต้ที่มัน
35:58มีใต้ที่มัน
36:04ลับแต่บัดนี้เป็นต้นไป
36:06พวกเจ้า
36:08จากไม่ต้องเรียกตนเองว่าโรนินอีกต่อไปแล้ว
36:12พวกเจ้า
36:14จากไม่ถูกตีตรา
36:16ว่าไร้เจ้านายอีกต่อไป
36:18ท่านออกอยากกลมไว
36:20ท่านพูดเจ้นนี้ท่านหมายความว่า
36:24เพราะพวกเจ้า
36:26คือสมุรายของข้า
36:30ขอบคุณท่านมา
36:32ขอรับ
36:34ต่อไปนี่
36:36พวกค่าสัญญาว่า
36:38พวกค่าจะซื้อสัตรต่อท่าน
36:40เพียงท่านเอ่ยวาจามา
36:42ไม่ว่าจะยากลำบากเพียงใด
36:44พวกค่าจะทําตามที่ท่านผสง
36:46และจะปกป้องท่านด้วยชีวิตของค่า ถึงแม่ว่าจะต้องสลายชีวิตของค่าก็ตาม
36:53มิน่า ท่านจาก อิทัชิมัส
37:05ดี
37:09เอาล่ะ เอาล่ะ ไหนโจพก
37:16ตั้งแต่ออกยากรมวัย พาพวกญิปุ่นเข้ามาในวางหลวง
37:20คุณหลวงดูโปรดพวกญิปุ่นยิ้งนัก
37:25ก์ทั لل kalo
37:35ern ัสนมเอียมคิดว่า ออกยากรมวัย ตั้งไจ
37:41booking โด가락 า ตั้งใจที่จะซื้อใจพวกญี่ปุ่น
37:44เพื่อยจะสาะสมกําลังเก่ากระบstars
37:47เช่นนั้นจากลำบากสิเจ้าคะ
37:50บ่าวได้ยินมาว่า
37:52พวกญี่ปุ่นเชี่ยวชานตkeการบยิ่งนัก
37:54หากจะคิดทํَมําง prisิ่งใหญ่
37:57คงราทําได้มียากนั้ย
37:59พวกเราจะซู่พวกเขาได้ร definitions
38:04การรอบสังหารวางหน้า
38:07แล Committee ก็เปรียวสม่ seamless
38:09ของออกยากลมไว
38:12คอยดูเถอะ
38:14พวกมันจะกิ่นพยองอยู่ในหวังได้อีกต่อไปหรือไม่
38:18ยิ่งค่ามั่นใจ
38:20ว่าทองขาวลูกค่าจะกลับมา
38:23ค่าก็ไม่จำเป็นต้องเป็นเบียรให้กับออกยากลมไวอีกต่อไป
38:27ทองขาวลูกค่าจะต้องได้ขึ้นเป็นคุณหลวงองค์ต่อไป
38:42ค่าและพ่อค่าคือโชคชะตาของยัทยาที่มีอาจอยู่ที่เรียงได้ยังไง
38:51ก็จังรับมากนั้น
39:06ครั้นผ่านช่องแคบมารากานี้ไปได้
39:11อีกไม่นานก็จักถึงแผ่นินของข้าอายุทธยา
39:17เพื่อนนั้นกระมมรู้วิทธิสังห้ามขนในหวังโดยผิดเพียงแคมี่แต่แล้วเหรอไพรค่ะ
39:36ชั้งหน้าเสียตายยิ่งนักที่ค่าได้มันมาเพียงเท่านี้
39:40หากค่าได้มันมามากว่านี้แล้วก็แผนการของค่าคงสำเร็จมิยากเย็นนัก
39:46เทืองว่างพระยะค่ะ
40:01เฮ้ย!
40:03มึงจากเอาไปไหน?
40:05เอาไปทิ้งพระยะค่ะ
40:08มึงจากเอาไปทิ้งกันเหรอ?
40:10เฮ้ย!
40:11เฮ้ย!
40:12มันรู้ไหมรักปากูจักได้มันมา
40:14กูต้องแล้วขอบอะไรไปบ้าง
40:16พอไม่ยังให้ค่ะ
40:17เฮ้ย!
40:18เฮ้ย!
40:19เฮ้ย!
40:20ออกไป!
40:30วันนี้ไม่เรื่องให้ค่าเสียอรมยิ่งนัก
40:32ค่ายิ่งคิดถ่ายวิธีค่ามันไม่ได้อยู่
40:35ค่ะ
41:05Lia.
41:11ค่าลูกแล้ว
41:14ถามข้าลูกแล้ว
41:16ค่ากี่วิธีเพิ่มพิษยัง・ค่าลูกดีได้แล้ว
41:19วิธีได้เลยครับ
41:21พองสัำเร็จเป็นแน่
41:24เจ้าจงก็เป็นเรียกชาวิยนดา
41:26ที่ร่างแผนที่เก็งที่สุดมา
41:28และมัน Ärธยาให้กับค่าบัติเดีวนี้
41:30พยะค่า
41:35หวังหน้าสงเปลี่ยนพระไทย เสด็จไปโพนช้างแล้ว
41:53ในที่สุด เราจักได้ดำเนินกลางตามแผนเสียที
41:59คราวนี้ล่ะ หวังหน้ามีรอดแน่
42:05นี่เป็นชาจากญี่ปุ่น ลองเสว่ยเสียน่อย อาการขั้นเนื้อขั้นตัวจากได้ดีขึ้นพี่ค่ะ
42:32คงไม่ใช่ยาพิดกระมัง หมอมฉันมีเพียงความหวังดีตอบพระชายานะพี่ค่ะ
42:38เหตุฉะไหน ถึงต้องมาทำดีกับค่า
42:42เหตุเพราะบัตินี้ เหลือเพียงเราอยู่แค่สองคน
42:46หมอมฉันก็เลยอยากจะผูกมิดกับพระชายาพี่ค่ะ
42:50รู้หรือไม่ ค่าแม่จวงถวายตัวมาใหม่ๆ นางก็พูดเช่นเดียวกับเจ้า
42:58ข้าจากพักพอต ออกไปกันได้เหรอ
43:06ข้าจากพี่ค่ะ
43:28เอาไปทิ้ง
43:30พี่ค่ะ
43:36ทรงพักผ่อนให้เพียงพอนะพี่ค่ะ
43:38ส่วนเรื่องทุนกับหมอม
43:42หมอมฉันจะเป็นผู้ดูแลให้เอง
44:06เมื่อได้มันจะตายหาวิเศษที
44:10เราเล่งกิดแผงกำจัดชายามนีบัติอย่างนี้เลยดีหรือไหมเจ้าคะ
44:14ใจเย็นก่อน
44:16ถ้าหากทางอิจวงและชายามนี
44:18ทุกกำจัดออกจากวังหน้าไปในเพลาใกล้เคียงกัน
44:20ผู้ค่อนจะต้องสงใส่ค่าเป็นแน่
44:22แต่หากตีเหล็กสมควรตีตอนยังร้อนไม่ใช่หรือเจ้าคะ
44:24พ่อข้าพร้ำสอนข้าเสมอ
44:26ว่าช้าๆจากได้ผ่าเล่นงาม
44:28หากคุณหันพันแร่นไป
44:30แผนการของท่านพ่อข้า
44:32อาจจะเสียหายเสียเปล่า
44:34กันนั้น
44:36หากสนุมยี่สุนไม่ได้ขึ้นเป็นชายาในเร็ววัน
44:38สนุมยี่สุน
44:40เหตุที่ข้าขึ้นเป็นสนุมของวังหน้า
44:42- เหตุที่ค่า ขึ้นเป็นสนุมของวางนา
44:45เจ้าคิดว่าเป็นเหตุуетมังอื่น คำว่าโชคชะตาล่ะ
44:48โชคชะตาเจอค่ะ
44:49เพราะวางนา ปลดสนุมยืดสุดนักแต่เร็กเห็นเจอค่ะ
44:54ช่างไรเนStart ยิ่งไกล
44:57ค่าม ไปเชื่อ Carlo นะ
44:59แต่หpo lat clot
45:02คือแผนการที่ค่อยๆ วางอย่างแนบ เนียน
45:04มาเป็นเวลาแสนนา��
45:06ค่าจริงจะปักใจเชื่อ
45:09หมายความว่ายังอะไรเจ้าคะ
45:14ค่าและพ่อค่า คือโชคชตาของยุทยา
45:17พี่มีอาจหลีกเรียงได้ยังไงล่ะ
45:27พี่... ไป...
45:29มึงกับกู ขาดกัน
45:33พี่จัน พี่จันช่วยกันด้วย
45:37ถามจริงๆเธอ แอบชอบฉันเหรอ
45:41ถ้านะครับ จากชอบเจ้า
45:43เอามาเลยไม่ต้องกิน
45:45นี่มันรอยตีนคนนี่
45:48นอกจากพวกเราแล้ว มีผู้ใดอยู่บนขาวนี้อีกรึ
45:52บอกมาอย่าเข้ามา
45:53หยุด หยุด หยุด
45:55หยุด
45:56เกิดนี้ไม่รอดเหรอ
45:57จัน อ้อยจันที่รอยดันฟ้า
46:02จะมีน้ำตา
46:04ลางมาเหมือนฉันบ้างไหม
46:08ความรักมันฉันห่างใคร เส้าใคร
46:13ไม่รู้ว่าไหน
46:15ขอบคุณทิ้งเกิน