- 7 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00เมื่อพร้องคิดไว้ให้ใจเราห่าง รักเราจึงเจอจ้า หมดสินทางร้องไกล
00:16อยากให้โลกนี้มีแค่เราจะแก้ไหม คู่กันตลอดไป รักไปตลอดกัน
00:26เพราะพรมพยศพาเราแยกทางเพื่อลงจบอับป้าง เธอจึงละเริ่มไป ได้ปรอดทักหนักคืน รักเธอมาได้ไหม
00:39เพราะพรมปรอดอุ่มใจ ให้เขาไม่อยู่เขียน
00:46ความรักอยากนักเกิดห้ามคงใจ อยากเพียงให้เธอมายิ้วชิดไหล
00:59ได้ไหมให้ใจเราห้องรักดีบ้าน
01:04เพราะพรมคีดไว้ไปตามเส้นทาง ขอพรมช่วยเปิดทาง ให้เธอเลือนหวนมา
01:12ต่อตามรักแท้คอยดูแลไม่จุดจาง รักกันอย่างอยู่นาน รักเดียวตลอดไป
01:22ต่อตามรักแท้คอยดูแลไม่จุดจาง รักกันอย่างอยู่นาน นักเดียวตลอดไป
01:52ปลอกกล้วยแช่น้ำหรือแป้ง
02:05แช่น้ำเกืออาจากล้วยจะได้ไม่ดำ สารวัตคุยกับพี่อบเสร็จแล้วเหรอ
02:11เอ่อ คงต้องรบกลัวมาคุยอีกหลายครั้งหน่อยอ่ะ
02:15อ้า
02:17แป้งอย่าลำคาญก็แล้วกัน
02:19แป้งไม่ลำคาญแล้ว แป้งส่งสารสารวัตมากกว่า
02:27มีก้วยใหม่ๆ แล้วร้อนกินมามั้ยอ่ะ
02:30มีมีมี นี่เลย พึ่งทอดเสร็จเมื่อกี้
02:33เหรอ
02:34เอ้ย
02:35มือเริ่มหรือเปล่า
02:37อืม
02:39นิดไหน
02:41อืม
02:43แป้งต้อน
02:46กุ๊กกุ๊กกุ๊ก
02:50สปพเติบ ต้องมีก้ามหรือ
02:52อืม
02:54อร่อยมั้ย
02:56อร่อย
02:58กุ๊กกุ๊กกุ๊ก
03:00้งคุ๊กกุ๊กกุ๊ก
03:02เลยๆ
03:04encourages
03:06ฮิฮิฮิ อย่าเงินกินเลย
03:19เป็นไง แปนพี่อ่ะ
03:22เขามาสอบปากคำนำบบ
03:24หรือมาสอบปากคำแป้งร่ำกันแน่
03:26นั่นสิ แล้วเป็นการสอบปากคำที่มีความสุขมากเลยด้วย
03:31อันนี้ การฝากมาให้แกรงกับ이고
03:35พี่สาวเขาฝากรถสรง balls ฝากมันให้้
03:37จะทำไมเขาไม่เอามาให้ฉันเอง
03:38มันไปซ่อมกว้าน ยยบปpitulin้ำคลองส่งน้ำเข้านาน
03:43แต่มันฝากพี่ไว้ก่อนแล้ว
03:45ว่าให้พี่เอาไหมมาให้น้ำบบrad
03:47รับประทานมือกึ้น ashamed
03:51ขอบใจ
03:53พี่อยู่ทานเข้ากรังวันด้วยกัน
03:55พี่ไม่อยู่ทานเข้ากลังวัลไว้กันนะ
04:00จะอยู่ให้ปวดใจทำไม
04:03กับไปกินข้าวแกงแถวที่ทำงานก็ได้
04:09ชิดง่วงๆ ยอมแพ้งแต่ยังไม่สู้
04:15แป้งบอกพี่แล้ว
04:18ว่าเขาไม่เคยคิดอะไรกับพี่
04:21จริงๆ พี่ควรตัดใจ
04:23видนได้ใจ ถ้าitas itler
04:27พี่โพง น้ำหยดลงหินทุกวัน
04:32หินมันก็กร่อนได้นะพี่
04:34พี่ต้องทำให้แป้งเห็นว่าพี่อย่าจริงใจ
04:39พร้อมส่งเสริมสนับสนุนแป้งทุกอย่าง
04:42เป็นพี่ชายที่แสมดี
04:45พี่ต้องหมั่นเอาใจให้แป้งไว้ใจ
04:46ปพยาจุบๆให้แป้งแล้วแบ้งทุก kasih
04:48สักวัน แป้งอาจจะยอมใจอ่อน
04:50แป้งอาจจะยอมใจอ่อน เกลิ้ม หลวมตัว
04:55แล้วก็ยอมเป็นของพี่ดีๆ ก็ได้นะพี่
04:58อืม อร่อยจริงๆ แก้งหัวตาลกุ้งสดแบบมึงเพชร
05:25อืม พี่สาพอการณ์นี่น่ารักจริง รู้ว่าน้ำอบป่วยก็ทำกับข้าวมาเยี่ยม
05:34ฝากขอบคุณพอการณ์เลยนะจ๊ะ พ่อพง
05:37ครับแม่ เดี๋ยวงานเลือกการคงรีบมาครับ
05:41อ่ะ พี่อบ พี่ชอบพี่ขิงปาดูฟูไม่ใช่เหรอ
05:46นี่เลย อร่อยมาก ไม่หวานไป กล้มกล้มกำลังดี
05:51ขอบใจนะแป้ง
05:53แป้งตักให้พี่พงเข้าด้วยสิ
05:57ได้ นี่พี่พง เป็นคนยกมาเนี่ย อืม ก็ต้องกินเยอะเยอะนะ
06:05แป้งตักให้พี่ยอมกินจนว่วนตายเลยจ๊ะ
06:09แม่พี่พง อย่าพูดวัน ๆ สิ มีขนมตาเป็นของวานเนียกอย่าง
06:14เดี๋ยวก็อิ่มความหวาน กินของหวานไม่รวงกันพอดี
06:17พอดี
06:19สำหรับพี่อ่ะ แป้งตักเข้าให้ก็ดีใจแทบแย่
06:24ถ้าแป้งป้อนเองกับมือ เหมือนที่ป้อนกล้วยให้สารวัต
06:29พี่ก็跟我 โกงหวใจวายตาย
06:32ฮึม แป้งป้อนกล้วยสารวัติน เหร missions
06:36ใช่ครับแม่
06:39ไม่รู้ว่า ไปสนิทกันขนาดนั้น
06:41ตั้งแต่เมื่อไหล
06:42เดี๋ยวสารวัสเขาก็คิดมากถ้า
06:44สารวัสคิดมาก
06:46เหรือ พี่พง ะ คิดมากกันแน่
06:49จะให้พี่คิดอย่างไง
06:51หัวและต่อกลาศิกฯ ทำตาวานใส่กัน
06:55ก่อน..วันก่อนก็ไปกินข่ากันสองคน ข่าวเย็นด้วย
07:00takut
07:01ためแม่รู้ไหมครับ yakan
07:02สงสัย แม่จะได้เกMr. needed for scheint
07:09ไปกินข่าวเย็นกับสτανาวัด
07:11หนอย นังแป้ง
07:13เดี๋ยวนี้แก当รกปากแกะ Smosa
07:15ไม่มีใครเป็นตรเป็นตร
07:16แล้วก็อ่อนผู้ชายไปทั้งบ้างเลยอะ
07:18แป้งทำดีกับเขา
07:20ก็เพื่อให้เขาเดี๋ยวจับคนายที่หิ้งพี่ません
07:23อย่า...
07:25แกอย่ามาอ้งชั้นเลยนะต Janeiro แoksก
07:27แกนี่มัน..
07:29dej...
07:30ชันไม่ได้จะพูดคำไหนให้ไม่อย่าบคาย
07:32แม่..
07:33แม่สอนฮิปษสาวมากหน่อยสี่
07:35แม่อยากให้ฮิปษัวคนเล็กของแม่นี่
07:37กลายเป็นผู้หญิงที่ฮักพวกต้องรับผู้ชายเข้าทั้งตเภางบนเลยเหรอ
07:40บ้านเรามันจะอื่อ Wheitzhat
07:45ไลล่ล่าจับผู้ชายทั้งต่ำวน จนอื้อเฉาดังปั้งเนี่ย
07:50ไม่รู้ว่ารู้คนไหนนะแม่ แต่ไม่ใช่ฉัน
07:56ดีเด็กมาก
08:01เฮ้ย จริงเลยนะ
08:15เป็นเพราะพี่พงคนเดียวนะนี่ อยู่อยู่ก็เปิดงานวงคน
08:29เป็นไง วงแตกเลย
08:32พี่ขอโทษ พี่เป็นโง่เอง ที่คบคุมปากตัวเองไม่ได้
08:39พี่พง พี่อย่ามารักหน้องคนนี้เลยนะ
08:45อะไรนะ
08:48ขนาดสราวัติเนี่ย เขายังรู้เลยว่าแป้งต้องการอะไรจากเขา
08:52เราแป้งต้องการอะไร
08:55แต่เรื่องกันจับคนล้าย ต้องลงทุนเราตัวเขาแรกเลยเหรอ
09:00พี่พง พี่พูดแบบนี้เนี่ย
09:02พูดไปก็มีแต่เราอยากจะต่อยปากกันนะพี่
09:06แยกย้ายกันตรงนี้แหละ
09:08ขอบคุณหน้าที่เอากับข้าวมาให้
09:10ฉันไปแล้ว
09:12ใช่สิ
09:15พี่รู้ตัวว่าพี่ไม่เคยอยู่ในสายตาแป้ง ทำดีแค่ไหนแป้งก็ไม่เห็นนะ
09:25แต่พี่ก็ไม่รู้ว่าจะมีวิธีไหนที่จะดึงพี่ออกจากเหลวลักนี้ได้
09:30เหลวลักhaus มันปกไป оноยับại landingào มันขึ้นไม่ได้นะพี่
09:37เอาเป็นว่าเราทั้งคู่ต่างตกลงไปเนยเหลวลักษ์กันทั้งคู่
09:40แต่เป็นเหลวใครเหลวมันแล้วกัน
09:45เอาหน้า ซู ซู นะพี่ ไทยซู ซู นะ
09:53ข้อจ้า เก้าสอนว่า เก้าสอนไม่ได้เป็นอะไรมากแล้ว หลักกลับไปเปิดร้านเต็มทีแล้ว
10:08มันจะไหวแล้ว ไหนนะ
10:11แต่อยู่บ้านเฉยๆ มันก็เบือนะพ่อ ให้กินยาแล้วก็นอน นอนแล้วก็กินยา ยาที่จำเรียงให้กิน ยิ่งกินก็ยิ่งมึง หมดเรี่ยวหมดแรงกว่าเดิมอีก
10:26แต่ตอนนี้ น้ำอบเขายังเก็บอยู่ ที่ร้านมันจะไม่มีคนช่วยนะ
10:38อย่างนั้น เราก็จ้างคนใหม่อีกคน ได้มั้ยจ๊ะ
10:49เดี๋ยวพ่อขอถามกันให้นี่สิ ลูกคิดยังไงเรื่องที่น้ำอบไปโดยิ่ง พ่อไปกับบรัสกัดด้อน
11:01ปรัสกัดย้อน
11:05ใยน้ำอบ ก็หล่อนเล่นไปให้ท่าคุณประหลัดเขาตลอด
11:10ส่วนคุณประหลัดเขาก็ทั้งรอ ทั้งรวย ทั้งมีสนี
11:16คนหญิงตั้งใจอยู่น้ำอบ เพราะว่าหึงคุณประหลัดแน่นอนจ๊ะ
11:21หืม...เราลูกรักประหลัดเขาราก็บรัก
11:29รักสิจ๊ะ พ่อก็รู้
11:35พ่อต้องช่วงไว้ลูก 맛이 campaign
11:37สนับสนุนเขauเยอะๆ เหราะnentได้เห็นความดีของพ่อ
11:42เขาอาจจะไปนอนกับผู้หญิงทั้งตำบนจะได้
11:46แต่พ่อต้องใช้อำนาจเงิน แล้วก็อีทีพล
11:50ทำให้เขาแต่งงานกับลูกให้ได้นะจ๊ะพ่อ
12:16ดอกไม้สวยจังเลยนะนำมน
12:18ทำให้บ้านมีสีสันขึ้นเยอะเลย
12:35นำมน
12:38ไม่หยอม ไม่หยอม
12:40ไม่หยอม
12:43ไม่หยอม ไม่หยอม ไม่หยอม
12:45ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย
12:48ข้าวตั้งทองแล้วน้ำหอม อีกไปนานพวกเราก็จะรวยแล้วจ๊ะ
13:05น้ำหอมไปนานหรือเปล่าจ๊ะ
13:07ลองให้ทำไม
13:11ทำให้ลองให้แต่ยังยิ้มอะจ๊ะ
13:15น้ำหอม
13:19แต่ว่า
13:21พี่สำนังจะได้เป็นพอคนแล้ว
13:24จริงเหรอจ๊ะ
13:26จริง
13:27ฉันหอม ไม่สองเดียวแล้ว
13:31แม่
13:39น้ำหอม
13:43น้ำหอม
13:44น้ำหอม น้ำหอมลูกแม่
13:45น้ำหอมลูกแม่
13:50พี่น้ำหอม วันนี้พี่น้ำหอมไม่ต้องเดินไปกินข้าวบนเรือนใหญ่แล้วนะ
13:53แล้วก็ไม่ต้องทำอะไรเองเลยด้วย
13:56พวกบำลงหละในท้อง
13:58แม่ทำของโปรดลูก
14:00ไก่สุ่นฟักษ์มานาวด้อง
14:05ส่วนนี้ปูผัดพริกเหลืองใส่ทั่วฟักยาวของแม่เหมือนกันจ๊ะ
14:10อันนี้เป็นข้าวนะพี่
14:12ต้องกินเยอะๆนะ
14:13หลานจะได้แข็งแรง
14:17ส่วนนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นผลไม้
14:20เพราะว่าหิตอยู่แล้ว
14:21ก็รู้ว่าหิตอยู่แล้ว
14:22น่า
14:27ฉันดีใจกับพี่มากเลย
14:28ขอก่อนหน่อยนะพี่
14:29มาๆๆ
14:34ฉันก่อนด้วย
14:48อะไรกันเนี้ยสองคนี้
14:49มันอะไรกันเนี่ย สองควรนี้ ยังไม่เลิกกัดกันอีกหรอ
14:52เชอ
15:07ไอ้น้ำโมน ไอ้น้ำโมน รวงตาทำเฉลียวแปดแชกมาให้ ลงขถายติบอีโซมาด้วย
15:15น้ำโมนหรอพี่การ
15:20ไหนพี่ดูสิ
15:26สวยเนอะ รวงตาทำเองเหรอ
15:29ใช่ ลงขถายติบอีโซ แปดทิตมาด้วย
15:32บอกว่าจะได้ป้องกันสิ่งอับประมงคล โลกภัย สัตรูพื้อสัตรูคน
15:37ทั้งหมดไม่ให้มาแพ้วผ่านข้าวของเรา
15:42สัตรู
15:49ตั้ง ตั้งหยิบการก้วยที่พี่ทอนไว้มาให้พี่สักสองอันนะ แล้วก็เชื่อมาด้วย
15:56มาแล้วก็เชื่อมาด้วย
16:05มา
16:07พี่การ์ด เดี๋ยวแป้งช่วย
16:10พี่การ์ด เดี๋ยวแป้งช่วย
16:14มองเก่าวะ
16:15อืม
16:16อืม
16:20ได้แล้ว
16:26ช่วยพี่ปัดไหม
16:27ได้จ่ะ
16:33สวยจัง
16:34Giant
16:36เพี๋ยว พี่การ์ด เดี๋ยวไม่ชวน พี่น้ำوب skeletons엽ออกมาทำได้กัน
16:42เขาไม่มา
16:45เขาบอกว่า
16:47運 bardzo ciepare
16:49ไม่อยากนะวัน Dewar
16:51เดี๋ยวเขาก็คงมาพร้อมคนอื่นๆ แหลfe
16:54เขาจะมาหรือไม่มามันก็เลือกองเขา
16:57ậ料อยู่กิน
17:00พี่การไม่พอใจเหรอ
17:02empleo
17:06แต่พี่เขาหน้า assistant
17:10นี่ square
17:12ความรักของพี่ กับน้ำอบ มันก็เป็นแบบนี้แล่
17:15พี่อยากจะไปทำอะไรพี่ก็ไปทำ
17:17น้ำอบอยากพักผ่อนอยู่บ้านเขา ก็พักผ่อนไป
17:20แต่จะมาบันคับให้พี่ปล P radioactive, I decided to go there
17:21McCain ตลอดเวลา
17:22มันก็ไม่ใช่
17:24แต่มันน่าลำคาญ
17:26ที่แป้งจะมาคอยจับผิดพี่
17:28ว่าพี่ควรจะทำงั้นทำงี้
17:30คอยจับผิดน้ำอบ
17:32ว่าทำไมน้ำอบไม่ทำงั้นไม่ทำงี้
17:34เรื่องของพี่กับน้ำอบ
17:36ไม่ใช่เรื่องของแป้ง
17:38แป้งอย่ามากำกับกำหนด
17:40ว่าพี่กับน้ำอบควรจะตัวติดกัน
17:42โอกันหวานกันให้สมใจแป้ง
17:44แป้งมีภาปผู้รักในฝัน ของแป้ง apprenticeship supposed to be represented.
17:47แป้ง ก็ไปทางมาผู้รัก ของแป้ง 있어서 it's important heavens.
18:02มาแล้วครับ
18:04กลิ่งสะแก
18:05จะได้แทนหู แทนตะแก่ที่คอยดูแลหวันแม่โพศพ์เรา
18:10งั้น พี่แป้ง มัνกี้ฉันเงินเม忘 ทับดู
18:12ว่าง ๆ เราไปหากันนะ
18:14ชิบ ชิบ ชิบ ชิบ
18:19อยากพี่ไปพักไป
18:20วันนี้วันดี แม่โฟสบ แม่โฟสี แม่จัน เพพี แม่สีสุดา
18:32เต็มเนื้อเต็มตัว เดี๋ยวลูกหัวก็จะมา
18:36ฟางก็กวักน้ำ อาบน้ำ ยอดข้าว เอากันไกล ตัดแต่ง
18:41เหมือนแต่งผมให้สมสวย เอาผ้ามาน่วงเอาสบัยมาหม
18:48หวีผมก็มันจงแต่งกระแจะน้ำมัน รูปไร้กายา
18:54แล้วชมว่าสวยแล้ว งามแล้ว
18:58ดูสิ ดูสิ ให้สองกระจก
19:01แม่โฟสก แม่โฟสี แม่จงอยู่ดีกินดี
19:05บัตินี้ต้องขอลา ขอให้ได้รวงละม่อ ก่อละมัด
19:10มัดละเกวียน่ะ แม่น่ะ สาธุ
19:15มา มา มา ๆ ๆ มา
19:29wszystk
19:33ขอบคุณจ้ะ
19:34นั่งพักก่อนนะลูกนะ
19:37จ๊ะ เดี๋ยววันนี้เที่ยง สร้างเรือกวดเตี่ยวกวดเต็งมา
19:41เมาแล้ว ไม่ต้องทำอะไรกันให้ลำบาก
19:45นำหอบเป็นยังไงบ้าง
19:48ไม่เป็นอะไรเลยจ๊ะพี่ ฉันสบายดี
19:52น้ากินข้าอันก่อนอีกกว่า
19:55ขอบคุณจ๊ะ
20:02ทุกคนจ๊ะ
20:04ฉันทอง ไม่ได้ไม่สบาย
20:06ไม่ต้องเป็นห่วงกันจ๊ะ
20:09ถ้าเกิดว่า ได้รู้ผู้ชายนะ
20:11ให้ชื่อ ข้าวขวัน
20:14ถ้าเป็นผู้หญิง ชื่อ ขวันข้าว
20:20ผู้ชายเขาเปลี่ยนชื่อให้รูปเราทุกวันเลยเนอะ
20:24บันก่อนให้ชื่ออะไรนะ
20:26น้ำสม
20:29นั่นแหละ
20:30นั่นแหละ
20:36พี่กฆ์ค้าละจ๊ะ
20:38ในช่างก gele 스타일น่าจะไปกับพวกพ่อๆ นะจ๊ะ
20:40ไปดูว่าจะระบายน้ำกันภายในกี่วันหลังข้าวตั้งถอง
20:44แล้วทำไมพี่กฆ์ก Lahansไม่รีบกลับมาหาฉัน
20:46เอ้า 카�لكากรวมข้าวกัน
20:50ถ้ามอรศุมมา ในช่างกับพ่อผู้ใหญ่
20:52เขาก็ต้องหาวิธีระบายน้ำ
20:53ว่าจะเอาน้ำออกจากทุ่งนาไปทางไหน
20:55โอ้ย อีกนานนั่นแหละ กว่ามอลสุมจะมา
20:58แต่ฉันเพิ่งถูกยิงนะ ที่การไม่สนใจอะไรเลย
21:02ดูอย่างพี่น้ำหอมสิ แค่พี่น้ำหอมท้อง
21:05ก็มีคู่ชายแฟนเก่า กับพี่สมนึกผัวรัก
21:08มารูมโอกันนวเนี่ย
21:09ส่วนฉัน ไม่มีใครสนใจอะไรฉันเลย
21:23ทำอะไรกัน
21:38เป็นภายไหม
21:40คืนรถพี่ไหม พี่กันมันจะกลับบ้าน
21:45ไม่พี่เอาแค่ขึ้นหลังรถมาแล้ว
21:47จะแวะเอาไปไว้ที่บ้านก่อน
21:49มีจักรยาน ผีบกลับเองได้
21:52กลับสิ ก็ฉันไม่เอาจักรยานมา
21:55นี่ พี่แป้งก็ขึ้นไปที่รถ แล้วก็เอาจักรยานไปไว้หลังกระบะ
22:01แล้วแมงทัพอ่ะ เองแม้วแล้วหรอ
22:03โอ้ย ค่อยมาเอาวันหลังไปได้
22:08เฮ้ย นี่มีตัวนึง
22:10โอ้ย โอ้ย โอ้ย โอ้ย
22:21เป็นไรพี่กัน
22:22พี่โดนกูกัน
22:23โอ้ย
22:24เฮ้ย ไม่ต้อง
22:25อย่าไปทำมัน
22:26เอา แต่ต้องเอาไปให้อันไมดูนะพี่
22:28พี่เห็นละ
22:29กูเหา
22:30ช่วยด้วยจ้า มองตอนอยู่ไหม
22:33ช่วยพี่กันด้วยจ้า มองตอน
22:36ช่วยพี่กันด้วยจ้า มองตอน
22:39ช่วยพี่กันด้วยแล้ว
22:41ช่วยพี่กันด้วยแล้วพี่กันดวนมูวหากัดจ้า
22:43พี่กัน
22:45พี่กัน แป้งอยู่นี่แล้วนะ
22:47แป้งอยู่นี่แล้ว
22:48พี่กันอย่าทิ้งแป้งนะ
22:50พี่กัน
22:51จริง ๆ ไม่ควรพันผ้าแน่น ๆ มาเหนือแผนแบบนี้
22:54รับไม่ Colon.
23:12ไม่ untiehen.
23:14เปลี่ยนต้าตก
23:24หมอ มัวแต่สังเกตอายการอยู่แบบนี้
23:27เราทำให้การตายไปแบ้ง เราทำยังไง
23:38อัชังการ ต้องเดี๋ยวนะ
23:44โว๊ย ที่การ
23:51ฝึกรื่อน้ำไม่ได้
23:55เห็นไหมหมอว่าพิชนินเราสู่หัว Thirtyแล้ว
23:58ที่การ yor ที่การ อย่าทุ confession แปลงนะ
23:59พี่การ
24:01ї แปลง แปลงฟังหนอ่า ใจเย็งเย็นก่อน
24:05เซรุมอยู่ในถุงน้ำเกลือนี่
24:07กำลัngให้ทางหล่อนเลือด์ดำในช่างการอยู่
24:09แต่เราต้องค่อย ค่อยให้
24:11แล้วดูอาการ ถ้าไม่แพ้เนี่ย
24:14เดี๋ยวพ่อยปรับเพิ่มความเร็ว
24:16เพิ่มปริมาณเซรุมได้ ออกไปพัดก่อนป่ะ
24:19เดี๋ยวมอดูแลในช่างการเองนะ ไม่ต้องห่วง
24:25พี่ไม่...พี่ไม่ทิ้งแป้น
24:29พี่ไม่ทิ้งแป้น
24:37ไม่แป้น
24:38สวัสดี
24:39พี่ไม่พอไปก่อน
24:41พี่ข้า...พี่ข้า...
24:51หมอ...หมอ...พี่ข้าเป็นไงบ้าหมอ
24:55ได้ช่างการปลอดภัยแล้ว
24:57เทประบุ่นสุดที่รักของเองตอนนี้
25:00เขารักเองมากๆ
25:02เขาคงไม่ทิ้งเองไปง่ายๆหรอก
25:05แป้งเอ้ย
25:07ชิงแล้วหมอ
25:09ชิงสิ
25:15แป้ง...ตอนนี้...
25:17สบายใจได้แล้วนะ
25:19ไม่ต้องเป็นห่วง
25:21ฉันเป็นห่วงพี่การเพราะ
25:23หนึ่ง...
25:24พี่การโดนงูกัดเพราะว่าฉันเป็นต้นเหตุ
25:26สอง...
25:27พี่การก็เปรียบเสมือนญาต
25:28เหมือนคนในข้อพัวคนนึง
25:30เช่น...ถ้าไอ้น้ำมนมันเป็นอฮิวา
25:32ฉันก็จะร้อใจเท่ากัน
25:34ครับ
25:36สาม...
25:37เหมอยังไม่ลืมใช่ไหมว่า
25:38พี่การเป็นคนช่วยชีวิตฉันไว้
25:40ไม่ให้ฉันจบน้ำตาย
25:42ฉันก็เลยต้องช่วยเขากลับ
25:44เพราะความกระตันยุวะเท่านั้นเอง
25:46ไม่มีอย่างอีก
25:48เออ...เชื่อ...เหมอเชื่อ
25:50แล้วหมอก็จะไม่บอกคนอื่นว่า
25:56แป้งร่ำร้องไฮแทบบ้า
25:58เพราะว่าหนายช่directกราน
26:00ต่อตายใช่ไหมworkers
26:02เอาแบบนี้ไหม
26:05Έ กลับมน
26:07หมอสอนหมอแล้วค่านี้มันไงวะ
26:08เกิดใครไม่ได้ยินเค่าเนี่ย
26:10เขาจะคิดยังไง
26:12เขาก็ได้รู้ไงวะ
26:13พี่แป้งรับพี่การเมื่อยแค่ไหน
26:15ช่วงรับความจริงตกับพี่แป้ง
26:17ที่พี่จะพยายามหลอกใครต่อใคร
26:19ไม่จริง
26:20จริง
26:21และที่ยิ่งแยกกว่าอะไรเลยนะ
26:23คือพี่พยายามหลอกตัวเอง
26:33อ่า...พี่การครบ
26:35อย่างไม่ได้สติหรอก
26:37โดนยาแรงขนาดแล้วนะ
26:39ทั้งยาแก้แพ้ ยาแก้อักเสร็จ
26:41อะไรไม่รู้เต็มกว่า
26:43ไฮนมุน
26:45นมินั่น เองพ quase
26:47พี่แพ sizingแล้ว พี่การ
27:02พี่แพ Napoleon
27:04ตั้งกันอย่างอยู่นาน
27:09นักเยี่ยวตนโลนไป
27:13อยากรู้นะ ว่าเจ้าไงที่ไหน เลี่ยงให้ไปซ่อมประตูน้ำในวันหยุด
27:18หรือว่าพี่กลาญจะทะเลทะไหล ในไม่มากินขาวเย็นบ้านเราพ่อ
27:24ปกติในช่างกลาญเขาไม่ใช่คนเลวไหลนะ ลูกนะ
27:29แต่เขาไม่ติดอะไร เดี๋ยวเขาก็ปลวมมาหาเราเอง
27:32อาหาเราเอง
27:34limp. พี่การ้์ข้าถุงงู encouraged ที่นาบ้าน แล้ว ม wastedабатฑ Duo
27:37巧 date ตอนนี้อยู่สถานปะส์ อำเมยกับ presents LA
27:39หัว จริงเหรอมล
27:42เอา แล้วทำไมถึงต้องมา บอกเอาป่อ yet dłนะหัว
27:45ไม่ทันได้บอกเ Machine giant
27:47ดับพี่แป้งเนี่ย รีบพาพี่การ้์ไปส่ง ให้ถึงมือเหมอ what's onto
27:50aréพ JOSH
27:52นั่งแป้ง
27:54เพราะ parityนั่งแป้งอยู่ไหน
27:55นั่งไต้อยู่กับพ sangatใช่ไหม
27:57พ่อนั่งไต้มาติดถ้ายขวัน ฉันตอนนließlichเลย
28:00ฉันไม่ยอมอforest
28:01เดี๋ยวๆๆ
28:03น relevant
28:03พี่ผมไม่คิดจะถามทักคํา พี่กานเขาเป็นไงบ้าง
28:06ปลอดภัยหรือเปล่า
28:07ไม่รู้ ฉันไม่ยอมอร์張นะพ่อ
28:10พ่อจัดการข fiqueฉันน Liberia
28:11chyba นี่นี่ส campe檄
28:13ฉันไม่ยอมนะพ่อ
28:15นี่prof่อ
28:16เราไม่ฉันด้วย
28:17อะ...ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
28:19พ่อเข้าใจนี่ ไม่ต้อง Computer
28:21ก้าmenoเข้าไปถึง หมอแหวล่า ชีех серุมเรียบร้อยแล้ว ต้องไพฟแล้ว
28:25ไอ้กูษ์หาของบ้านเรา ตัวมันเล็กดีเฦี่ยว ไม่ต้อง jsมหัว sexually
28:30หรอกมา ไปเงม็ค hiding
28:34เดี๋ยวเข้าขอมา
28:43พี่ผ่านนิบาลค่ะ
28:43พี่ก้าวอยู่ที่ไหนเป็น faithful
28:45คนที่สูgilสจริงกัน
28:46โอ้ย น้ำโอ้ย ใจยินเย็นนะลูก ค่อยค่อยพูดจากัน
28:52หนักแป๊กแกมันเร็ว ทำไมแกไม่บอกฉัน
28:56เฮ้ย!
29:01ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ
29:04อะไรวะ โปรมาก็ด่าแป้งเลยอ่ะ
29:08เฮ้ย ใช่ไงไม่ฉีตรงนั้นอ่ะ พ่อโว้ย
29:19ลูกมีน่า เข้าไม่ไม่ขอประตูก่อนอย่าเข้าไป
29:23พอ ถ้าเราจะจับโจน เราก็ต้องบุกไปเลยสิ ไม่ให้มันรู้ตัว
29:28โจนอะไรที่ไหนกันล่ะ เรานึ้นไลบ้าพี่เอง
29:31แป้ ที่แม่เข้าค่านั้งแป้งเหรอ
29:34แป้งพี่ไหนกันเร็ว
29:36แป้งกับน้ำมนกลับไปตั้งตะวันแล้วครับ พ่อก้าสบอดภัย สองคนนั้นก็ไปตามผมมา แล้วพวกเขาออกมาไป
29:44เห็นไหม ไอ้น้ำมนไม่บอกอะไรฉันเลย ก็เราฟังใครที่ไหนกันล่ะ
29:50เออ
29:52นี่ว่าแต่พ่อก้าสเป็นยังไงบ้างตอนนี้ เราจะเข้าไปเยียมได้เรียม
30:06พี่กาหลับแล้ว มันมืนอย่าง โดนกัดพี่ขา น่าจะเจ็บมาก
30:20ในช่างเพราะราย เพราะไปช่วยงานทำขวันเข้าของเราแท้ ๆ แต่เรากลับไม่ได้ช่วยอะไรในช่างเลย
30:28ลูกผู้ใหญ่ก็ทำหน้าที่แทนผู้ใหญ่แล้วนะครับ
30:31ต้องขอบคุณเด็กสองคนนั้นมาก ที่ช่วยชีวิตเฝินผมได้ทันเวลา
30:35แต่ผู้มันจงใจปิดบางฉัน มันตั้งใจให้ฉันดูเป็นไฟที่ไม่ได้เรื่อง
30:41ไม่มาสนใจดูแลแล้วยพี่กา
30:47น้ำมมมจะอยู่ขอกอสแทนพี่มี λะ
30:55ฉันได้ดูแล ใกล่ชิดให้ส่มหยากậy
31:00พี่จะได้กลับ
31:02พี่ดูแลพี่กาถูกต้องแล้ว
31:04ฉันทำไม่ได้หรอกนะพี่
31:19เคสอน
31:21ได้กินอะไรหอมหอมไหมจ๊ะ
31:24ไม่เห็นจะหอมอะไรเลยค่ะ
31:27โอ้ย
31:28ก็กินหอมหอมดอกไม้ไงจ๊ะ
31:31กินหอมมันลมชยมาแบบนี้
31:33น่าจะเป็นดอกราตี
31:38น้อนเหนื่อออก
31:40เคสอนไม่อยากมือแล้วค่ะ
31:44ก็ได้จ๊ะ
31:45นั้น เดี๋ยวพี่พาขึ้นห้องมัน
31:54ตอนนี้พี่รู้แล้วว่าหอมกินอะไร
32:03หอมกินเคสอนนั่นเอง
32:06หอม
32:08หอม
32:10คอนบ้า
32:12อุ๊ย ทุปแบบนี้
32:14หนึ่งทุป หนึ่งหอมนะจ๊ะ
32:16โอเค
32:17โอเค
32:18โอ้โห โอ้โห
32:20โอ้โห
32:22สองทุป สองหอมนะ
32:24โอ้โห มันตลาด
32:25โอ้โห มันตลาด
32:33คอนบ้า
32:42จะวิ่งหนีผมไปไหนเกสอน
32:45เกสอน
32:46นี่ คุณ
32:48คุณเกสอน
32:49เปิดประตูให้ผมเข้าไปหน่อยนะครับ
32:52ไม่ได้หรอกค่ะ
32:54ทำไมจะไม่ได้หรอกครับ
32:56ผมจะได้เข้าไปกล่อมคุณเกสอน
32:57คุณเกสอนจะได้นอนหลากฝันดีไงครับ
33:00ป่อ
33:01ไม่ได้หรอกค่ะ
33:03ทำไมล่ะครับ
33:04ผมจะได้เข้าไปกล่อมคุณเกสอน
33:06คุณเกสอนจะได้นอนหลากฝันดีไงครับ
33:08ป่อ
33:10ไม่ได้หรอกค่ะ
33:12ทำไมล่ะครับ
33:13ทำไมล่ะครับ
33:18ก็อายังไม่แต่งงานกันเลยนี่น่า
33:22ถ้าคุณปลัดอยากเข้าห้องเกสอน
33:25ก็รีบแต่งงานกับเกสอนสิคะ
33:43นี่ปลัดเป็นอะไรเนี่ย
33:46เย็นชาใส่ฉันเหรอ
33:47ไม่หือไม่อือเลยนี่ฉันปั้มจนเหนื่อยแล้วนะ
33:50วันนี้ฉันเคลีย
33:52โอ๊ย เพียอะไร
33:54วันนี้วันหยุดอยู่บ้านช่วยๆทั้งวัน
33:58ฉันเคลียร์
34:00เพราะทำดีให้กำนังบูรณ์ดูไงล่ะ
34:03เบือ
34:05ฉันเปลี่ย เพราะทำดีให้กำนังบูรณ์ดูไงล่ะ เบื่อ
34:35ที่นี่อย่าล่ะ ไม่ได้ยวงกัน
34:50ที่นี่มันที่รู้สึกกันไม่เป็นเท่า
34:54ที่นี่จะทำดีให้กับปล่อย
34:59สำหรับกลับกลับกลับกลับมัน
35:04อันล่อยว่า
35:21แบงอม
35:32ว่า...
35:34เฮ้ย...
35:36แป้งรัม
36:04ต้องตกมืน
36:06ไม่ใช้ แป้งรัม
36:07ไม่ใช่ เวลา
36:09อย่าหรือย
36:12แย่ส่ง
36:18ยัง
36:19์อล่ะ
36:21สงใจ
36:23สุด
36:25เจ้า
36:29ใช่หนา
36:31พี่แป้ง ไม่ไปหาพี่ก้านเหรอ
36:45วันนี้เขาน่าจะกลับบ้าน Mussmann
36:47ไม่รู้เป็นไงบ้าง
36:48ก็ไม่มีอะไรเรามั้ง
36:50พี่ Peak น่าจะดูแล้วกันได้
36:52น่ะ ทำเป็นใจแข็งนะ
36:55ฉันเคยบอกแล้วไม่ว่าที่แย่งกันหลอก b
36:59กันหลอกใหญ่
37:01ไอ้นม eig หยุดพูดเรื่องนี้ได้แล้ว
37:08พี่แปรงรักพี่กาล
37:09ส่วนพี่กาลก็รักพี่แปรง
37:10ทำความเข้าใจ กัน
37:12แล้วก็ประกา mastery ให้โРกรู้ ไปเลย
37:14ให้โรกรู้
37:15ให้โรกรู้
37:17เออ
37:19ให้โรกรู้ว่าก้วยฉาท์ของพ07 อรอที่สุดในโลกเลยเหรอ
37:23นี่
37:25แกขนก้วยฉาท์พ plasmaล audiences
37:29ส่งฉันหาพี่ กาล
37:31แต่วันนี้พ่อแกสองคนไม่ต้องไปเสนอหน้าหาพี่ก้านนะ
37:34เพราะเดี๋ยวฉันจะไปดูแลพี่ก้านเอง
37:36ฉันจะไปทำหน้าที่แฟนพี่ก้าน
37:38เพราะเดี๋ยวเขาจะหาว่าฉัน ใดน้ำใจ
37:43ป่ะ ลูกไปนะพวก
37:45เดี๋ยวพ่อเยี่ยมก้านเสร็จแล้ว
37:46พ่อต้องรีบไปประชุมต่อที่อำเผอ
37:48แล้วพ่อจะปล่อยลูกของก้านเขาด้วย
37:50กลับเองได้นะ
37:51ได้จับพ่อ เรารีบไปดีกว่าจับพ่อ เพราะเดี๋ยวสาย
38:04เดี๋ยวฉันจะอุ่นเกาเหล่าให้พี่กินร้อนร้อน
38:07แล้วพี่ก็กินกับข้าว แล้วพี่ก็กินยา แล้วก็นอนพักยาวๆ ไปเลยนะจ๊ะพี่ก้าน
38:12ไม่ต้องอุ่นหรอกน้ำโอบ พี่กินเย็นๆได้รบกวนน้ำโอบเปล่า
38:16รบกวนอะไร พี่ก้านเจ็บแบบนี้จะไม่ให้ฉันดูแลพี่เหรอ
38:20มา เดี๋ยวฉันช่วย
38:37พี่พงไปทำงานสิ เดี๋ยวฉันดูแลพี่การเอง
38:40เดี๋ยวฉันดูแลพี่การเอง
38:48เออ วันนี้พี่พงอยู่เป็นเพื่อนพี่ได้
38:51เดี๋ยวนายช่างใหญ่เขาอยากได้เลยเขาก็วอมมาเองแหละ
38:54พี่ประยุ่งอะไรกับชีวิตพี่พงล่ะ
38:57เขาไม่อยากจะอยู่กับพี่สักหน่อย
38:59จริงไหมจ๊ะ พี่พง
39:03ครับ ไปในการ
39:05อ่ะ เฮ้ย พง
39:10กับลาว อล่อย อล่อย
39:40ความรัก
39:47ความรัก
39:49อยากนักตอนห้องควมใจ
39:55ถ้าเกี่ยงให้เขามาเกี่ยงชิดไล
39:58ได้ไหม ใจเราพร้องรักมีวัน
40:04ก็ความคิดไว้ไปตามสันทาง
40:10พอน้ำอบมา แป้งก็เลยไม่มาเชื่อนะ
40:14แป้งฝังพี่ก่อนได้ไหม
40:15พี่ต้องมาสนใจแป้งได้ไหม
40:17แป้งจะรักหรือไม่รักใครเนี่ย
40:18มันก็ไม่สำคัญ
40:19แล้วถ้าพี่รักแป้งล่ะ
40:25ถ้าคุณรักผม
40:26ผมจะหยุดยุ่งกับผู้หญิงทุกคน
40:29ฉันว่าฉันอยากจะแต่งงานแล้วจ้ะ
40:32อะไรนะ
40:33อะไรนะ
40:34อะไรนะ
40:35ยังไง
40:36เฮ้อ
40:41คุณรักผมคิดไว้ใจเราห่าง
40:43รักเราจริงจุดจาง
40:44หมดสิ่งทางร้างใกล
40:49อยากให้โลกนี้มีแค่เราจะได้มอง
40:50หรือพรมขีดไว้ใจเราห่าง รักเราจริงจืดจ้าง หมดสินทางร้างไกล
41:01อยากให้โลกนี้มีแค่เราเจิดได้ไหม คู่กันตลอดไป รักไปตลอดกัน
41:11เพราะพรมให้ยดมาเราแยดทาง คืนลงจมอับปาก เธอถึงล่าร้างไป ได้โปรดทัดนาคืนรักแท้มาได้ไหม
41:24เพราะพรมโปรดอุ่งใจ ให้เธอมาอยู่ที่
41:31ความรักอยากนักเกิดห้ามของใจ