Skip to playerSkip to main content
  • 10 minutes ago

Category

📺
TV
Transcript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:30เพิ่งแว่งว้าวงครื้งดวง คื้vey wartนเย้อมเช่วมันซึมในทgang
00:39เพียงครึ่งดวง ห your unseen
00:46แร่มวับ เหมือนมิเพียงครึ่งใบesi
00:52คงด将กับใจฉันที่มิเพียงครึ่งดวง
00:57คอยรักที่จะเติดเต็มเต็มในส่วง
01:02อดใจครึ่งดวง เพ้ารอมานานนาน
01:10จัน เอาไว้จันที่รอยเด่นฟ้า
01:15จะมีน้ำตาลางมาเหมือนฉันบ้างไหม
01:21ความรักมันฉันห่างไกล เส้าไกล
01:26ไม่รอวันไหน หัวใจที่จะเต็มโด
01:47ถ้าจักนำเอาพิตนากิลีที่หลายแหลงที่สุดกลับไปให้ได้
01:51มันมีเพียงเหน็กหลายเท่านั้นที่จะทำร้ายงานแดง
01:55ทุกคนยอมรู้ดี หากมีผู้ใดมีบุตรให้วังหน้าได้ก่อน
02:02จากได้ขึ้นเป็นมะเหสีเป็นแน่
02:04ผู้ใดอยู่ผิดที่ผิดทาง ผิดยุคสมัยของตนเอง
02:09ยอมก่อให้เกิดความโกลหลของยุคนั้น
02:12มีวิธีพานางส่งกับยุคของนางหรือไม่ของนาง
02:15อย่าง papa
02:16ยอมมาก
02:19ตอนนี้
02:20ตอนนี้
02:22แรงงแรงงนี้
02:24พวกนาดวัสด้าย
02:26สุดการยุบาจ
02:30คนดี
02:32ปิดนี้
02:36คือมหายในด้วยหล่างนี้
02:39ติดทน นี่ลงมาก
02:43ได้พร้อม!
02:45ได้พร้อม!
02:47ก็ได้พร้อม!
02:49ต้องต่อคิดว่า จิ้น ต้องกับเธอ
03:19โอเค โอเค
03:41โอเค โอเค
03:44บุษัททุกคนขาว
03:49ทองขาว... ทองขาว...
04:04สนมเอียมเจ้าคะ เกิดเหตุอันใดขึ้นหรือเจ้าคะ
04:08ข้าฝั่นร้าย ฝั่นว่าทองขาวลูกข้าตกอยู่ในอันตราย
04:12เป็นเพียงฝั่นร้ายเท่านั้นเจ้าค่ะ องค์ชายทองขาวจากต้องกลับมาอายุทยาได้อย่างปลอดภายเป็นแน่เจ้าค่ะ
04:23ข้าฝั่นว่าทองขาวต่อสู้กับอาสุรกายร้ายจะเป็นหรือตายหารู้ชตากรรมไม่
04:42นี่...ข้าจะต้องเสียลูกชายและอายุทยาไปกระนั้นหรือ
04:50หากท่านรู้ชตากรรมขององค์ชายทองขาวจากเป็นการดีใช่หรือไม่เจ้าคะ
05:13คุณหาเจ้าขา คุณหา คุณหาเจ้าขา คุณหาเจ้าขา
05:23มีเหตุอันไหน เหตุได้ถึงมาหาข้าเทลานี้
05:42ข้ามาขอความช่วยเหลือจากเจ้าในฐานะแม่คนนี้
06:12ท่านเห็นอะไร ทองขาวลูกของค่าตอดไทยดีใช่หรือไม่
06:27องค์ชายทองขาว จากเสด็จกลับมาพร้องกับความเปลี่ยนแปลงของอายุทยาใช่คะ
06:35ความเปลี่ยนแปลง เป็นรางดีหรือรางร้าย
06:43ค่าหาได้เห็นชัดไหม จึงบอกไม่ได้เพคะ
06:49ท่านไม่ได้ผิดหวังใช่หรือไม่เพคะ
06:52นี่ ท้าจำป่า ท่านพูดเยี่ยงนี้ หมายความว่ากอะไร
06:57ท่านไม่ได้ขาดหวังให้องค์ชายทองขาว
07:01กลับมาความบันรังอายุทยากันนั้นหรือ
07:04คุณหลวงทรงแต่งตั้งเจ้าฟ้าสุทัตร์ขึ้นเป็นวางหน้าแล้ว
07:11หามีผู้ใดเหิมเกริม คิดลงอ่อนหน้าไม่
07:18ค่าและทองขาวก็เช่นกัน
07:26ค่ายินดีกับเจ้าฟ้าสุทัตร์เสียด้วยซ้ำ
07:32เยี่ยงนั้นก็ดีเพคะ
07:35หากทุกคนรู้สถานักของตันเอง
07:38เหตุวุ่นวัยก็คงนิดเกิดขึ้น
07:43ใช่หรือไม่เพคะ
07:45ไม่เพคะ
08:15ทุกคนรมมเพคะ
08:16ผักเสวยขนมโตมเสร็จก่อนดีหรือไม่เพคะ
08:17หม่อมชั้นลงมือทำเองกับมือเทียวเพคะ
08:18ทุกคนรมมเพคะ
08:19ทุกคนรมมเพคะ
08:36ผักเสวยขนมโตมเสร็จก่อนดีหรือไม่เพคะ
08:37หม่อมชั้นลงมือทำเองกับมือเทียวเพคะ
08:40สวยขนมโตมเสร็จก่อนดีหรือไม่ไหมเพคะ
08:43หม่อมชั้นลงมือทำเองกับมือเทียวเพคะ
08:52ขอบใจเจ้ามาก
08:56แต่ไปไว้ที่สาราตรงน้วนเสีย
08:59ค่าจากพาแม่ยิสุนชมสวน
09:04ค้าหน้า ต้องสอนค้าทำบ้างแล้วหรอเจ้าค่ะ
09:10มนโตมโตม blessings
09:12ม הח."
09:15ดอกบวกันไม่ขึ้นงามเที่ยว
09:17purposely ค่าอยากให้เจ้าได้เห็น
09:20เพคะ
09:29อ้ари RH
09:32ฝี่ให้เห็นทุกคน เตรียงทุกขี้
09:34เตรียงทุกคน เตรียงทุกขา
09:36เตรียงทุกข้า
09:37หากไปช Belo อยู่ได้เรี่ยงไร
09:39วังหน้าหลังซ Linอ ยี่สุดจนโงหัวไม่ขึ้น
09:42ไม่เหลี่ยวแลค่า Sketchews XL
09:45พ Jagis Childs เขาเพราะเดียว พอวังหน้าเวือสนมยี่สุด
09:47พระพวกก็จะกลับมาอยู่ กับสนนมจูงเช่นเดิมạบเจ้าคะ
09:51เช็กเช่นครั้นมีสนมคนใหม่ทุกคะก็ไหร่แล้วเจ้าคะ
09:56เฮ้ย
09:59แต่คร Ivyvenant ไม่เหมือนทุกครา
10:00ถ้ากลวดว่าอียสุนจับขึ้นมาแทงค่า หรืออยู่เหนือกว่าค่าซีร์ด้วยสัง
10:13อ้าว เอาไปเก็บ
10:18พี่ดวง เป็นกับไรเล่า หงุดหญิตผู้ได้มากันนั้นหรือ
10:24สนมจวงนะสิ พอวังหน้าปลดสนมยี่สุนแทน
10:27ทันก็เริ่มฟุงส่าน หันมาทำร้าย และบายอรมกับค่า
10:31โธว..พี่ดวง
10:34แต่ค่ายอมไม่ถือโกรดนางดอก
10:36เพราะมีหญิงอื่นมาแทนที่
10:38ยอมเจ็บปวดหัวใจเป็นปกติ
10:42ค่ามีเห็นนางมีความสุขมานานเพลงใดแล้ว
10:45แล้วหากแย่งวังหน้ามาจากสนมยี่สุ่นได้เนี่ย
10:48สนมจวงจากมีความสุขรณะนั้นหรือ
10:51อิ้งหมายความยิ่งอะไร
10:55งานเสร็จแล้วยัง
10:57เรียบร้อยแล้วก็ออกไปช่วยผู้อื่นเขาด้านอกน้อง ไป
11:01ไปพวกเองด้วยออกไปเลยเร็ว ๆ
11:04ไปอย่ากกินแรกผู้อื่นเขา เอาไป
11:06เอาไป ๆ ๆ
11:16พ่าเองก็ไม่ไข้พอใจหนังสนมที่สุ้นอยู่พอตัว
11:21เรää!
11:22นังครั้งพบขึ้นว่า อยากได้ว่วง อยากได้นี่อยู่ตลอดเพลา
11:27งานค่าไหนนะ มากขึ้นเป็นเท่าตัวเพราะเพ่อมัน
11:32ค่านี้อาจจะแตกหังกระเด็นออกจากหวางเสียละเกิน
11:35เองอย่าพูดธิ์ที่เป็นไปไม่ได้ซิวะ
11:40ใครว่าเป็นไปไม่ได้ắp
11:51แค่นี้แล้ว
12:21เจ้าคือนไลพรินิล
12:44แร่เห็ดได้เล่าเจ้าจริงนี้ค่ะ ใครตายไปเสีย
12:49หากค่าอย่างรู้ว่า นากินีที่พวกคนล่ำลือถึงความดูร้าย
13:01จากเป็นหญิงงามเยี่ยงนี้ ค่าก็คงมีลุกราณเจ้าแต่แรก
13:08ค่าอยากให้ฉันอยู่ของค่า และเป็นของค่า
13:15โลกภายนอกช่างอันตรายยิ่งนัก อยู่บันก่อนนี้กับค่าเธอ มีลูกมีหลานกับค่า
13:23เราจะมีความสุขด้วยกัน ตลอดการ
13:45คอว์เจ้าที่ผลเจอได้
13:47ค่าอยากจะลองของค่า 하 soc หรือใจ
14:01ens่าสัย ข้าอยากมองพรังสูงให้กับเจ้า
14:05คอว์เจ้า ฮิจกับอีก
14:07ำลัง core นะ
14:09ข้า ครับ
14:11เจ้า คอร์เจ้า
14:13หลังดีบ้านว่าใจ
14:43คุณเทาเรียกข้ามมาMM มีเหงอันได้หรือขอรับ
14:46ในที่สุด ข้าก็ได้ตำล่าการเดินทางคร่ามเพลามาจดได้
14:53คุณเทารูวิธีการเดินทางคร่ามเพลาพาไม่บวกกับยุของนางแล้วหรือขอรับ
14:58ปะเดียว
15:00เจ้าอย่าลิงโลดไป
15:03ข้าก็ใครอยามศึกษาคนคว้าเกี่ยวกับตำรา นี้ไปหลายห Beaut
15:09ทางไปที่บ้านข Jennalang
15:11และผู้รู้หลายๆที่ แต่ก็หาว่ามีผู้ใดล่วงรู้ตำลาดหรือไม่
15:18ยิ่งตามหา ถ้ายิ่งมีได้คำตอบ จดกับทั้ง
15:41สาม หบ เก้า สิบสอง เสร็จแล้ว
16:05แม่หนู ทำกันอะไรอยู่หรือ
16:09อ๋อ นาลิกาเจ้าค่ะ
16:14นาลิกาคือสิ่งใด
16:17พ่อของค่าเล่าว่า ยุคที่พ่อค่าจากมา มีสิ่งนี้เลยบอกเพลาเจ้าค่ะ
16:30พ่อของเจ้าไม่ใช่คนยุคนี้หรือ
16:36พิมพ์
16:37พิมพ์
16:44ทำไมไม่ใส่เสื้อครุมลูก
16:45ก็ค่าชอบชุดนี้
16:59ท่านไม่ใช่คนยุคนี้ใช่หรือไม่
17:00ค่าหารู้ไหมว่าท่านพูดกับอะไร
17:02อย่างเองคงไม่ใช่หญิงที่ออกจันหมายปองดอก
17:06เอาทำไมอ่ะ
17:07เอาทำไมอ่ะ
17:08จัน เอาไว้จันที่รอยเด่นฟ้า
17:12จัน เอาไว้จันที่รอยเด่นฟ้า
17:16ตับเธอลูก
17:17ท่านไม่ใช่คนยุคนี้ใช่หรือไม่
17:18ค่าหารู้ไหมว่าท่านพูดกับอะไร
17:33ไปเธอลูก
17:34ไปเธอลูกหน่อย
17:35มาเดี๋ยว
17:39ค่าต้องการความช่วยเหลือ
17:42มีหญิงนางหนึ่ง
17:44ลงยุคสมัยมาเช่นเดียวกับท่าน
18:04เธอลูก
18:07เธอลูก
18:34กระหวังร้อนนะลูก
18:42กาแฟไหมคะ
18:54ท่านว่ามีหิงสาวข้ามเพลามาได้กันนั้นหรือ
19:04ใช่ แล้วค่าต้องการส่งนางกลับไปยังยุคสมัยของนาง
19:09เป็นไปได้เยี่ยงไหร่
19:12นอกจากค่า หามีผู้ใดรู้สาทย์การข้ามเพลาไหม
19:17ท่านจากมอบสาทย์นั้นให้แก่ค่าได้หรือไม่
19:20ค่าเกลงว่าหากปล่อยให้นางอยู่ผิดยุคผิดสมัย
19:24และไปแซกแสงโชคชะตา
19:26ท้ายที่สุด จะเกิดเหตุได้ขึ้น
19:50การดีชาติ
19:56อยู่ที่สุด ที่สุด พลาด
20:00คอย ดีชาติ
20:04เยี่ยวสุด พลาด
20:05ต้องมันตรงนี่คือเยี่ยว
20:06ดีชาติ
20:08ตำรากันอะไรกันดูขอรับคุณเท้า
20:23มองผิวเผิญก็เหมือนตำราที่พวกหนในวังเขาอ่านกัน
20:29แต่ค่าดูแล้ว ภาษามันผิดเพี้ยนและแดกประหลาดยิ่งนัก
20:34และมีบางแห่งที่ผิดแพลกไป
20:37ถ้าเจ้าอยากได้คำตอบождения เติ่มเติม ก็จงรีบเดินทางไปพบเขาเสียเชิน
20:44ขอบคุณขอรับคุณเท้า ข้าจากเร่งภาแม่บัว เดินทางไปพบท่านพวกนั้นที่เมืองละโว้ขอรับ
20:49จัน
20:51ขอรับ
20:53เจ้าแลดูเป็นห่วงเป็นใหญ่แม่บัวยยิ่งนัก
20:59เจ้ารักนั่นใช่หรือไม่
21:04นี่ได้ขอรับคุณเท้า ข้าเพียงทำตามที่คุณเท้าแนะนำขอรับ
21:11แม่บัวอยู่ผิดที่ผิดทาง อาจจักสร้างให้เกิดความกลหลก็เป็นได้
21:17และที่ผ่านมา นางสร้างความบุ่นวายไว้มากขอรับ
21:22สมควรถูกส่งกับยุคของนางโดยพันขอรับ
21:26ค่าเรี้ยงเจ้ามา เหตุใดข้าจักมีรู้
21:34จัน เจ้าจะชอบหญิงนางใด ค่ามีเคยติเตียนเจ้า
21:40แต่กับแม่บัว เจ้าจุงรีบหักห้ามใจเสีย
21:46เจ้ากับนางอยู่คนลับเวลากัน จักรักกันได้เยี่ยงใด
21:52หากวันนึงนางกลับยุคสมัยของนางไป
21:55คนที่จักอยู่อย่างเดียวดาย
21:57และแจบปวดมันก็คือตัวเจ้า
22:00ฉะนั้น...
22:02เจ้าจงตัดไฟเสียแต่ต้นลงเธอ
22:12ขอรับ
22:16ข้าจับไม่ทำให้คุณท้าต้องเป็นห่วงขอรับ
22:22ข้านำตับรามาให้เจ้า
22:26ตำราอะไรอ่ะคุณ
22:33พระอาทิตย์...
22:37พระจัน...
22:39พระอาทิตย์...
22:41พระจัน...
22:43โลก...
22:45คุณ...
22:47นี่คือภาพปากฏการสุรยุปราคา
22:51แล้วอันนี้ก็คือภาพทิสดีรูหนอน
22:54มันคือการข้ามิติคุณ
22:56แล้วค่าพพบคนที่จะพาเจ้ากับป้านได้แล้ว
23:00จริงเหรอ?
23:01อันนี้ก็คือภาพทิสดีรูหนอน
23:03มันคือการข้ามิติคุณ
23:07แล้วค่าพพบคนที่จะพาเจ้ากับป้านได้แล้ว
23:09จริงเหรอ?
23:13ภาพพวกนี้มันเกี่ยวกับดาราศาสตร์
23:15แล้วก็วิทยาศาสตร์คุณ
23:17อืม...
23:19อืม...
23:21ภาพพวกนี้มันเกี่ยวกับดาราศาสตร์
23:23แล้วก็วิทยาศาสตร์คุณ
23:25อืม...
23:26เจ้าพูดกันอะไรค่าไม่เข้าใจหรอก
23:28มันคือสิ่งที่อยู่บนนูน...นูน
23:31อ่า...
23:33สวัสดีกันนั้นด้วย
23:35อ่า...
23:37จะอธิบายยังไงดีอ่ะ
23:38ถ้างมันเถอะ
23:40แต่ว่าคนที่เขียนตำราเล่มเนี้ย
23:42เขามีความรู้เกินกว่าคนที่อยู่ในยุคคุณ
23:45แล้วก็เกินกว่าคนที่อยู่ในยุคฉันด้วย
23:47เรามาถูกทางแล้วออกจัน
23:49คนที่เขียนตำลาเนี้ย
23:51ต้องช่วยผ่าฉันกลับบ้านได้แน่ ๆ เลย
23:55ค่าดีใจกับเจ้าด้วยไหมบัว
23:59และท่านผู้รู้ อยู่ที่เมืองละโว้
24:02วันพรุ่งค่าจะพาเจ้าเดินทางไปพบ
24:05โอเค
24:06พี่...
24:10เราพลช้างอะ
24:14พลช้างต้องใช้เพลาอีกหลายวัน ข้าว่าเราคงกลับมาทัน
24:18และข้าจะทูนขอวังหน้าให้เจ้าเอง
24:22ขอบคุณนะออกจาน
24:24คุณช่วยพาฉันกลับบาจริงๆด้วยอะ
24:30ไม่คิดเลยเอามายุคนี้จะได้เห็นภาพอะไรแบบนี้
24:36จะได้กลับบาแล้วนะ ขอบบาลตั้งนั้น
24:54พี่จัน ฉันขอล้องเธอนะจ๊ะพี่
24:58ช่วยสู่ขอแม่แดง ให้มันอยู่กินกับฉันด้วยนะจ๊ะพี่
25:06ไอ้แช้ม ข้าจะทำเช่นนั้นได้เยี่ยงอะไรกันวะ
25:11ในเมื่อเองก็รู้อยู่แก่ใจว่า
25:15แม่แดงรักอยู่กับไอเดื้า
25:17นี่พี่จันเห็นดีเห็นงามแก่พา dalam ติด้วยกับนั้นippia
25:19พี่จันลำเอียง ไม่ว่าไอ้เพราวก็ทำกันอะไร
25:25พี่ก็อยู่ข้างมันเสมอ
25:27ทั้งๆที่ฉันเป็นดังน้องชายทะแท้ของพี่
25:34ไอ้แชม มึงฟ้างกูก่อนนะเว้ย
25:37คือสูงแดงมายุ่งกับตัวไอ้เพรา
25:40แล้วมึงกูซ้ำมาแต่ต้องตัวกู
25:42ไอ้แชม
25:49พี่จัน พี่จันรู้ไหม
25:55ว่าพี่กำลังทำผิดมาหันกับฉันอยู่
25:57ไอ้แชม เองฟังค่าให้ดี
26:01ค่าพร้อมช่วยเองทุกเรื่อง
26:05แต่เรื่องนี้ ค่าช่วยเองไม่ได้ดอก
26:19นี่ นี่ นี่ บอกข้ามาเลยนะ
26:25ว่าเอ้องกับออกจัน แอดรักลออกได้เสียกัดใช้หรือไม่
26:39จับป่าหรอ
26:40ออกจัน Birthday
26:42ค่าแค่จะพาฉันไปเจอคนที่รู้วิธี
26:51วิธีพาฉันกับบ้านที่เมืองแล้วโว้นุ่น
26:55ข้าก็ว่า
26:58อย่างเอง
27:00คงไม่ใช่หญิงที่ออกจันหมายปองดอก
27:03อ่าทำไมอ่ะ
27:07เหรอ
27:09นี่บัว
27:11ข้าจะเจอเองเป็นครั้งสุดท้ายแล้วหรือ
27:17ก็ถ้าเกิดว่าเขาหาวิธีกับบ้านให้ฉันได้
27:20ฉันก็คงจะกลับเลยทันที
27:23งั้น ข้าของให้เองได้กลับบ้านเสียทีเธอนะ
27:27พูดจามเหมือนไล่เลยนะ
27:46อ้าว
27:47บนแต่รำพึงรำพันกันอยู่นั่น
27:50ไปก่อนนะแดง
27:55แล้วเจอกันชาดหน้าจ้ะ
27:59ไม่ชาดหน้าจ้ะ
28:07ไป
28:08ไม่แดง
28:10ไม่แดง
28:11พี่พร้าว
28:12ไม่แดง
28:14ไม่แดง
28:15พี่พร้าว
28:16ไม่แดง
28:17พี่พร้าว
28:18ไม่แดง
28:19ไม่แดง
28:20ไม่แดง
28:21ไม่แดง
28:22ไม่แดง
28:23ไม่แดง
28:24ไม่แดง
28:25พี่พร้าว
28:26ไม่แดง
28:27ไม่แดง
28:28พี่พร้าว
28:33ไม่แดง
28:34ไม่แดง
28:35ไม่ Munich
28:40ง่ากippers Ford
28:41พี่พร้าว
28:42เดี๋ยวพี่ป้างรำримเห็น
28:43พี่ป้างรำไม่เห็นดอก
28:44พี่ คิดถึงน้ iodางจะแย่
28:49ل След matched
28:50หรือ
28:51น้องแดง
28:52จะกลับเข้าบางหน้าแล้วเลยจ้ะ
28:55ฉันจะแหวะตลาด
28:58ตลาด ไปซื้อของให้แม่ครัวก่อนจ้ะ
29:05ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวพี่ไปชื่อไว้ที่ตลาดแล้วจ้ะ
29:11จ้ะ
29:13ไป ไปแวะตลาดที่ไหนดีนะ
29:17โดนสิจ้ะ
29:28โดนสิจ้ะ
29:35ถ้ามาแล้วพอเสนอร์ของเจ้า
29:38ทางนี้เราผ่านมาแล้วนะ คุณผ่าฉันหรอก
29:41โอ๊ย!
29:42ไม่บัว
29:58โดนสิจ้ะ
30:17ข้ามารับข้อเสนอของเจ้า
30:20เมื่อวันก่อน
30:28เช่นนั้น จงรายงานความเคลื่อนไหว ของวังหน้าให้ค่ารู้
30:39กระเดี๋ยวก่อน
30:44รังวันจักนายค่า หากเจ้าท่านสำเร็จ เจ้าจักได้มากกว่านี้อีกหลายเท่าตัว
31:07เข้ามาได้
31:14จงทำให้เขามีความสุขที่สุด
31:44ที่สุดที่สุดที่นี่ จงจักได้
31:59บุ๊ค
32:17อันนี้บุ๊ค
32:19เรามาถึงเมืองระโว๊คแล้ว
32:21เอา แล้วเราจะหาคนที่รู้วิทھیภาสังกับว่าน่าแย่ไง
32:26คุณท้าบอกค่าแต่เพียงว่า ท่านผู้รู้ชอบมาเดินอยู่ที่เมืองละโว
32:33งั้นคุณลองคิดดูสิ ถ้าเกิดว่าคุณย้อนเวลากลับมาที่เมืองละโวได้ คุณจะไปอยู่ที่ไหน
32:39หากค่าย้อนเวลากลับมาได้หรือ
32:43ค่าคงไม่อยากให้ใครรู้เป็นแน่ และคงต้องหลบซ่อนตัวอยู่
32:48งั้นเขาก็ต้องอยู่ที่ไหนสักที่ ในป่า ในเขา
32:52หรือในที่ที่มองเห็นท้องฟ้าชชชัด
32:56ที่ที่เห็นท้องฟ้าชชชชัดกัอนั้นหรือ
33:00คงต้องเป็นที่ส่งสุดในเมืองละว้าเป็นแน่
33:11ไม่บัว
33:14เขาแน่ประจัน
33:17ไป
33:22กินัย
33:50เฮ้ยเดี่ยวคุณ
33:52ลงนี้เราผ่านมาแล้วนะ
33:53- แต่ค่าว่ายัง
33:55- ยังอะไรล่ะ
33:56ก็ฉันทำสัญญะรักษ์
33:58บ่วงใบไม้เอาไว้
34:00เผื่อกว่าคุณพาฉะลง
34:01แล้วคุณก็พาฉะลงจริง
34:06ถ้าเช่นงั้น
34:07เจ้าก็จงนำทางไม่เจ้ยเอง
34:09ไปสิ
34:11เงียร์เวลาอยู่ป่ahr แล้วมันลงทิดลงทาง
34:13แล้วมันไม่มีเข็มทิด
34:15มันก็ต้องดูเราเหนือ
34:17แล้วไหนล่ะ เดาเหนือของเจ้า
34:24ก็นั่นไง ลวงที่สว่างที่สุดดันนั้นแลนละ
34:28ใช่ที่ไหนกัน
34:29padre เดาเหนือที่เจ้าว่าอยู่ด้านนุ้นตั้งหากาล่า
34:35โก่าจาวเหนือเพราะยุของคุณกับยุของฉันอาจไม่เหมือนกันก็ได้
34:38อาจจะเป็นเพราะพายุ ศุริญ่า gouvernementcoat worried
34:41อาธิบายไป คุณด็กล้างไม่เข้าใจหรอก
34:45เฮ้ย
34:46- ไม่บัว ไม่...
34:57จักลูกขึ้นได้หรือยัง?
34:59รู้แล้วนะ
35:03เจ้าออกนี้จะเผ่าวิ่งนะ
35:06เดินแค่นี้ก็สะหลุดหินล้ม
35:08สมควรมาโอหังใส่ค่าหรือไม่?
35:10ช่วยนิดนึงก็ไม่ได้ มันเจ็บนะ
35:16เจ้าจะโกฎเครื่องข้ายอมได้
35:38เล่นเดินทางกันต่อเธอ
35:43เดี๋ยวไม่ไปไม่ได้เหรอ พักก่อนคืนนึงไม่ได้เหรอ ไปพรุ่งนี้เช้าไม่ได้เหรอ เหนื่อย
35:50โอ๊ย
35:54เธอฉันนั้นก็ย่อมได้
35:56เจ้ารอค่าที่นี่
35:58ค่าจะไปหาฟืนมาก่อไฟให้
36:06รีบไปรีบกลับนะ อย่าลงอีกนะ
36:13โอ๊ย
36:16ออกเจอ อยากไปหาฟืนอ่ะ
36:18โอ๊ย
36:27ออกเจอ อยากไปหาฟืนน้อยอ่ะ
36:30โอ๊ย
36:33โอ๊ย
36:34ไม่บัว พี่อาจเป็นกลับหน้าก็ไปได้
36:39เฮ้ย ขอไป
36:39ผมจะรู้ได้ยังไง ว่าคุณจะไม่ทำห่วงเวลาขันหัว
37:09เจ้าหลับหลับ เจ้าฉันแมบยิ่งหนัก
37:33ค่าไม่ได้หลับสบายเยี่ยงนี้มานานเพียงใด
37:41เจ้าหิวหรือไม่ ค่าจักเวลาสัตว์มาทำอาหารให้เจ้ากิน
37:58ออกใจขึ้นมาก
38:00เจ้ามาก
38:30มันจะขึ้นชื่อก็เป็นอาสูตร แต่ก็เป็นสกรีเพศ
38:32จมภายแพ้กับราค้ากับชายหนูอยู่ดี
38:36มันจะขึ้นชื่อก็เป็นอาสูตร แต่ก็เป็นสกรีเพศ
38:38จมภายแพ้กับราค้ากับชายหนูอยู่ดี
38:40มันจะขึ้นชื่อก็เป็นอาสูตร แต่ก็เป็นสกรีเพศ
38:42จมภายแพ้กับราค้ากับชายหนูอยู่ดี
38:44มันจะขึ้นชื่อก็เป็นอาสูตร แต่ก็เป็นสกรีเพศ
38:46จมภายแพ้กับราค้ากับชายหนูอยู่ดี
38:48มันจะขึ้นชื่อกับเขา
38:50นี่ท่านไม่ได้ถูกนางจุมพิชส์มาใช่ไหมพี่เจ้า
39:06ถ้าลูลิตจุมพิษของนางดี ถ้ามีเขาให้นางจุมพิษได้ง่ายๆ ดอก
39:12เป็นเคราะดี ข้าว่า เรากลับกันก่อนดีกว่า พระเยษค่ะ
39:16เพราะเพลานี้ ชีวิตของพ่อองค์สำคัญดี ถ้าไม่กลับ
39:21จนกว่าค่าจักใจพิษของนางมา แล้วก็องค์จะทำเยี่ยงไหร่
39:36เรือที่ สองวัน ได้ เหมือนเปล่าในที่ถึง
39:55ฉันจะมีวันกลับบ้านให้ไหมเนี่ย
39:58ไม่รู้โดนหลอกหรือเปล่า
40:01เดินป่าไม่รู้หลงหรือเปล่าด้วยซ้ำอ่ะ หน่อยด้วย เขียวด้วยนะ
40:16เฮ้ย อักจัน
40:19มันต้องเป็นมากของคนที่เราตามหาแน่ ๆ เลย เย้ย
40:23ได้กลับไปเลย
40:26เราวังตัวให้ดี เราไม่รู้เป็นเรื่องของผู้ได้
40:29ผู้ได้
40:30ก็ต้องไปดูสิ ไป นี่ไปดูกันเหรอ
40:33มาจะมีของกินด้วย ดูดี มีควันหรอกว่า
40:37ไม่พูด ไปเดี๋ยวก่อน ไม่พูด
40:40ฮัลล่อย มีใครอยู่ไหมคะ
40:43เราวังให้ดี เราไม่รู้ว่านี่เป็นเรื่องผู้ได้กัน
40:47ตามข้างมา
40:51- ถ้าอะไรอยู่ ๆ ไม่พูด
40:54เฮ้ย นังซื้อแบงข้อบ นี่ไง นี่ฉันอยู่
41:03พี่
41:05พี่มัน...
41:06เครื่องมือประหลาดใดกัน
41:08โฟมไฟ
41:09ยุคฉันเขาไม่ใช้ตะเกียง แล้วเขาใช้โฟมไฟกัน
41:15ไม่บวน อย่าไปแต่ต้อง
41:17อย่าไปแต่ต้อง
41:18นี่อาจเป็นกับดาก็เป็นได้
41:23อันนี้มันเครื่องทำกาแฟ
41:29คุณรู้ไหม
41:32ตั้งแต่ฉันมาเนี่ย ฉันไม่ได้กิ่งกาแฟมานานห้อยแล้ว ดม
41:35ผลอมแค่ไหน อื้อ
41:43เป็นกลัว
41:47โฟมไฟ
41:48โฟมไฟ
41:49เสื้อผ้า
41:52เสื้อผ้าเด็ก
41:56มันอะไร โฟมไฟ
42:00โฟมไฟ
42:01โฟมไฟ
42:02โฟมไฟ
42:09ระวังตัวให้ดีเถอะ
42:10นี่อาจเป็นเดินของนักค่าก็เป็นได้
42:13บ้าง
42:14ไม่
42:15ไม่รู้
42:16โฟมไฟ
42:17นี่มันปืนไย
42:18นี่มันแทนละสะโครบ
42:20กล้องโทรทัส หรือว่ากล้องดูดาวแหละ
42:28ดูดีมันจะมีเล่นอยู่ตรงนี้
42:30อย่าแต่ต้องของเมืองล่ะ
42:31บอกไป
42:32บอกไป
42:44คุณนี่เอง
42:46ท่านคือ
42:47ท่านผู้รู้กันนั้นทรึ
43:02กาแฟครับ
43:04นี่ครับ
43:05กาแฟขอรับ
43:06กาแฟขอรับ
43:07นี่ครับ
43:10ในรูปนี่คือ
43:11กรุงเทพในยุคสมัยของคุณเหรอคะ
43:13เปลี่ยนไปจากยุคสมัยของฉันเยอะเลย
43:15ใช่
43:16แต่มันไม่ดีๆขึ้นหรอก
43:17กลับแย่ลงเสร็จได้ซ้ำ
43:19ผมจึงได้หาทางนี้มาที่นี่ยังไง
43:21แล้วคุณอ่ะ
43:22มาจากคุณอ่ะ
43:23กรุงเทพในยุคสมัยของคุณเหรอคะ
43:26เปลี่ยนไปจากยุคสมัยของฉันเยอะเลย
43:28ใช่
43:29แต่มันไม่ดีๆขึ้นหรอก
43:31กลับแย่ลงเสร็จได้ซ้ำ
43:32ผมจึงได้หาทางนี้มาที่นี่ยังไง
43:35แล้วคุณอ่ะ
43:36มาจากปีไหน
43:372543ค่ะ
43:39คือฉันตกน้ำมา
43:40แล้วก็ไม่รู้ได้เหตุผลอะไร
43:42ฉันก็โปรกมาที่ยุคอายุทยาค่ะ
43:44ท่านมีวิธีส่งนางกลับยุคของนางหรือไม่ขอรับ
43:48แล้วผมจะรู้ได้ยังไงว่าคุณจะไม่ทำห่วงเวลาปันปวด
43:54หมายความว่ายังไงคะ
43:57แน่นาคต
43:59หางใกล่จากยุคที่คุณจากมาสิอีก
44:02มีสิ่งนึงที่พวกคนปราธนาอยากครอบครอง
44:05และถ้าใครควบคุมมันได้
44:10ผู้นั้นก็จะมีอำนาจเหนือใคร
44:13สิ่งที่คุณพูดถึงคือเวลาเหรอค่ะ
44:17ใช่
44:19ผมค้นพบวิธีการเดินทางข้ามห่วงเวลาได้ในที่สุด
44:23แต่
44:25แค่คุณย้อนเวลากลับไปแค่เพียงเซี้ยววินาทีก่อน
44:29ชาตาชีวิตของใครบางคน
44:31อาจจะเปลี่ยนแปลงไปเลยตลอดการก็ได้
44:35ชาตาชีวิตของใครบางคน
44:37อาจจะเปลี่ยนแปลงไปเลยตลอดการก็ได้
44:53ประตูที่ท่านว่าอยู่หมดใดกันหรือขอรับ
44:55ประตูอยู่ลงนู้น
44:57ว่ามืดดังราตีแม้จะเป็นกลางวัน
44:59ประตูการเวลาก็จะถูกเวลา
45:01คุณรู้ไหมคะ
45:03ว่าจะมีประตูตรอดกันถึงมา Current
45:06สรงไปต่องเจ้ามาเฟียนใครนี้
45:09ค้าขิดหมดต้องจะแปกจักทัดใช้ sean
45:12คูจักข้ามุ้น
45:19สิ่งของประดูนี่
45:21จักช่วยให้ค้ากุมหวดใจวังหน้าได้อีกคากลักนะด้วย
45:25กลัวจากกัน
45:26กลัวον hago Oliver
45:27ค้าเอาหาเอาน้ำเอาท่าไปถวายวังหน้าทีเธอ
45:29ทำไมต้องเหมือนฉันด้วย
45:33ที่ล่อยเด่นฟ้า จะมีนักปะลางมามือนฉันบ้างไหม
45:48ความรักมันฉันห่างใครแสกไหล
45:53ไม่รู้ว่าไหน หัวใจทุกจะตันดวง
46:03ไอ้ สุดทธิ์ รีบทราบ