- 11 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00ความคิดไว้ให้ใจเราห้าม รักเราจึงเจอจ้า หมดสินทางรังไกล
00:16อยากให้โลกนี้มีแค่เราจะแก้ไหม คู่กันตลอดไป รักไปตลอดไป
00:26เพราะพรมพยศพาเราแย่ทาง คือหลงจบอับป้าง เธอจึงละร้างไป
00:35ได้ปรอดภักหนังคืน รักเธอมาได้ไหม เพราะพรมปรอดอุ่นใจ ให้เขาไม่อยู่เพียง
00:46ความรัก อยากนักเกิดห้ามคนใจ
00:55อยากเพียงให้เธอมาอยู่ชิดไล่ ได้ไหมให้ใจเราหลองรักนิรัน
01:04กรับรงคีดไว้ไปตามเส้นทาง ขอบรงช่วยเปิดทาง ให้เธอเกินควรมา
01:13ต่อตามรักฮะ คอยดูแลไม่จืดจาก รักกันอย่างอยู่นาน รักเกียวตลอดไป
01:22ต่อตามรักฮะ คอยดูแลไม่จืดจาก รักกันอย่างอยู่นาน รักเกียวตลอดไป
01:52หรับดีๆหน่อยนี่
02:03จริงจริงผมมาเอาของคนเดียวได้นะครับ เขJul
02:13ไม่เห็นมาทั้งขโจร chega
02:15ไม่ได้ หลวงตาเตือนไว้แล้วว่า ไม่ราบไหนมาไหนให้บกฑเวِ thieves
02:17อย่าไปรับทางวันนอนน์ตShaun
02:18ผมก็แค่มาเอาของที่บ้านของผม
02:20มาวะเนี่ย
02:22รสเสียลองร้านทองเนี่ย เนี่ย
02:24แล้วมันจะมาทำไมเวลานี้ค่ะ
02:26ทุกคน เอาจักยาไม่ซ่อน แล้วก็หาที่ลงก่อนไปแล้ว
02:28ไปๆๆๆ
02:30เดี๋ยวๆๆๆ
02:51ดับไฟซมมืดเลย
02:53สองส Gum สั่งส impatient doul
02:57อย่างสดมันสองพ่อลูก
02:58ทั้งทั้งพี่หลับนี่แหละครับ, บ้านก็คุณท่อมซ่อร์อยู่แล้วครับ
03:03ไม่เห็นต้องเสียได้อะไร
03:05เสียจะได้เข้ามาครเถอบควองได้อย่างสบายใจ
03:07ถ้าเกิดอยากขาย ก็จะได้ขายอย่างตำใจชอบครับ
03:11จริง guarantee
03:13นันพวกมึงจัดการเลย
03:14ไปเว้ย
03:24ใครมาทำอะไรตรงนี้ว่า
03:33เสียลอง ลูกชายเท่าแก่เล่งร้านของ
03:37น้ำมันเป็นสิน เอาน้ำมันมาทำอะไร
03:41อะไรกันครับ
03:44คุณจะยิงคนของผู้ใหญ่เข็มหรอครับ
03:47ในช่างก้าง มันเกี่ยวอะไรกับผู้คุณ
03:50ที่นี่เป็นที่ดินของผม
03:52คนของผู้ใหญ่เข็มมันแหละ
03:54บุกลุกเข้าไปคนของในบ้าน
03:56และยังจะวางเพิงบ้านที่เป็นทรัพย์สินของผมอีก
04:00ผมแล้วเหลือดูระดับน้ำ
04:02พอดีผ่านมา
04:04ที่นี่มันบ้านของนายสมนึกว่าที่ลุกเคยของผู้ใหญ่เข็มไม่ใช่หรอ
04:14พบดอบไปหมดแล้วเฮ้ย! มันก็ต้องยืดแล้ว!
04:17อยากเสียเวลาที่บายเลยครับเตีย
04:19พวกมันมียันแค่สามคน
04:21ไฟไช่คนแล้วก็บอก ยิงมันคนละนัดก็เรียบร้อยแล้วครับ
04:25เอาเลย
04:30แสดปลาว่อย!
04:32เฮ้ยกลับ!
04:44มีปื้นแต่เจอไฟฉายถึงกำหนีเลย คิดว่าจะนิดแน่ว
04:57ใช่ไหมพี่กัน
05:00เฮ้ย! รอด้วย!
05:02เฮ้ย!
05:12อย่าปลูกเรือดค่อมต่อ อยานอนรอขวางตะวัน
05:18อย่าสร้างบ้านหน้าประจันธ์ อย่ายูสีแยก
05:22อย่าไปทางลาด อย่าประจันธ์หน้าผา
05:26อย่าชล่าดินไหล อย่าอยู่กลางไพล อย่าเข้าซอยตัน
05:31อย่าฝังเสาตะเขียน อย่าเลี่ยนแบบวัด
05:34อย่าจัวแทงกัน อย่าหันสีทิต ทางลมอย่าขวาง
05:38อย่าปลูกมุมแหลม อย่าออกคอสพาน อย่ายูช้ายทง อย่าตรงปลักเหว
05:43จริงๆ ความเชื่อแบบคนไทยเรานี่มีมากมายเลยนะ
05:47แต่พวกเราก็มัวแต่ไปจำหวงจุ้ยแบบจีน
05:52หวงจุ้ยดีๆแบบไทยก็ถูกเลือนหายไปสัยอย่างนั้น
05:55ไม่ใช่อย่างนั้น เอา พวกเรา หยุดพักก่อนไป กินน้ำกินท่าไป
06:01ของว่างมาแล้ว
06:07น้ำจ่ะพอ
06:08กับใจจ้ะแม่
06:09เต็งงูจ้ะ
06:10กับใจจ้ะ
06:13พี่พง น้ำใส่ยาวุธัยหอมหอมชื่นใจจ้ะ
06:17กับใจนะแป้ง
06:19แม่ มีน้ำมาให้แต่พงเหรอมั้ง
06:22เอ้า ก็แป้ง fr Lösung ๆ ถูกว่าพี่กล้านเถอะ จะรอให้พี่อบนึกได้
06:26แล้วก็ออกมาให้อีก
06:29คือรอน้ำอบนึกได้ พี่คงหิวน้ำตายก่อน
06:33แป้งรอ เพunedอัด
06:35เหรอนะ ตอนนี้พี่อบเน่ะ
06:37เค้ากำลังทำกับข้าหอมโปรดเอาให้พี่กล้านกินยังไงア
06:40อะ เนี่ย crack พี่
06:43ขอบคุณนะ แม่มาหาจําเรน
06:46ขอให้โชกดีน่ะแม่คุณ
06:52จะน้ำอบเข้าทำของปรด อะไรให้พี่หรอ?
06:55น้ำพิกกะปิแมงดา ม้ informingสัพ
06:57พิการณชอบไหม herd?
06:59พิกะชอบแปล้ง
07:01จริงหรอพี่ฟง
07:02งั้นแปล้งจะแถมแมงดา หõمๆให้พิพงเนี่ย
07:05ตัวนึงเลย
07:06เยี่ยมเลย
07:09อันที่จริงเนี่ย
07:11แปล้งก็จะให้พี่หด พิกาก็แถมแมงดา ที่สิ дляพิการณ์ด้วยเหมือนกัน
07:14แต่คืนแป้งไปสั่งเขา เขาก็จะลำบาก
07:16แล้วเขาจะมาบ่นแป้งอีก
07:18แล้วก็จะหมอว่าพี่กาเป็นพาระ
07:20แล้วก็จะพานเหมือพี่กาแล้วเป็นบ่าของแป้งอีก
07:23ดังนั้นพี่กาจะได้กินอะไร
07:26ก็แล้วแต่ยาฐากรรมของพี่ก็แล้วกัน
07:30พี่พง แป้งจะแอบเอาปลาสลิดแดดเดียว
07:33มันๆ ไว้ให้พี่พงอีกตัวนด้วย
07:38สวยพี่กาไม่ต้อง
07:40กําใครกํามัน หัวของใคร ย่อมเข้าข้อคนนั้น
08:03ทำไมไม่ลงไปอาบสันเลยล่ะพี่
08:06ก็เดี๋ยวพี่ไปทำบ้านต่อ
08:08อาบไปเดี๋ยวก็เดี๋ยวอีก
08:10ไว้อาทีเดี๋ยวก็ตอนจะนอนเลยไง
08:12อะไรกัน มืดมองไม่เห็นหนแล้ว
08:15พักแต่พี่ไม่ต้องทำอะไรแล้ว
08:16อืม ไม่ได้หรอก
08:19เดี๋ยวบ้าน ไม่เสร็จทานงานแต่งนะ
08:22หลวงพ่อก็ให้เริ่งมาก็ฉันชิดเกิน
08:29เหนื่อยแย่
08:37เหนื่อยอ่ะพี่ไม่กลัวหรอก
08:40จะได้ร่วมหอขับน้ำหอเร็วเร็วไหม
08:41อย่าหาพี่สงหลือ อย่างมีใครมาเห็นเข้า
08:49ไม่มีใครเข้ามาสอดรู้สอดเห็นแล้วหรอจ๊ะ
08:55อย่าหาพี่สงหลือ อย่างมีใครมาเห็นเข้า
09:05ไม่มีใครเข้ามาสอดรู้สอดเห็นแล้วหรอจ๊ะ
09:08เป็นเมียคนจนอย่างพี่อ่ะ นำหอมต้องเหนื่อยหน่อยละ
09:18มันมีอุปษัตรต์หลายอย่างที่มองไม่เห็นแฟงอยู่
09:23ดีเยอะเลยอ่ะ
09:25นำหอมจะทนไหวไหม
09:28สุกเราก็คูนสอง พวกเราก็หาสอง นำหอมไม่กลอบพี่
09:41แล้วพ่อแม่ของนำหอมจะได้เห็นว่า พวกท่านตัดสินใจไม่ผิด
09:51ที่ลับหมาจนกลอกอย่างพี่เข้ามาในเรือนนี้
09:54พี่จะเป็นหมาที่สื่อสัตว์ กระตันอยู่ต่อพ่อเรือนนี้
10:00จะหลับใช้พ่อแม่น้ำหอมจนสุดชีวิตจิตใจ
10:06จะไม่ยอมให้อันตรายใด ๆ มาแพ้วบบ้านของในบ้านนี้ได้หรือ
10:11약เฮ้า
10:37พี่อัน
10:38อี้
10:41งานวันแต่งพี่น้ำหอม พี่การhh Kes อย่าลืมฝากฝากฉัน กับพี่- majesty-พี่-ให้ฉันได้รงปกหนังสือพิมพ์นะพี่
10:48ฉันลับรองเลยว่าหนังสือพิมพ์จะต้องขายดีแน่นอน
10:53นี่น้ำอบจริงจังเหรอเนี่ย
10:59จริงจัง internship พี่การ
11:01ฉันจะแต่งตัวให้สวยเด็ดที่สุด
11:04كาจะได้เห็นว่าฉันไม่ใช่คนธรรมดา
11:06แต่ฉันนะนะ เป็นช้างเผ็กที่อยู่บ้านนา
11:09ที่คู่ควรได้เป็นนางงาฟ
11:11หรือว่าดาราหนังกับเขา
11:14น้ำอบอยากเป็นดาราเหรอ?
11:16ก็ถ้าฉันได้โรงปกหนังสือพิมพ์
11:18แมวมองก็จะได้เห็นชั้นเยอะ ๆ
11:20ฉันนะนะ จะได้มีอนาคตที่สดใส
11:22มากก็เป็นช้างตัดเสื้อในตลาดบ้านนอกแบบนี้
11:26ทำก็บ้านนอก ทำก็บ้านนา
11:28พี่ ก็เป็น ชั่ง ชรปฐานปนอก ที่พุมจัยจะตาย
11:32ที่ ได้เป็น ส่วน หนึ่ง ของ คน ที่ มี หน้าที่
11:34ดู แล แม่ น้ำ ล่ำ คอง จัด ศรรร ก็ จาย ด่าง ปัน น้ำ ทะ
11:37และ ให้ ชาว สวน ชาว นา ที่ นี่
11:40ได้ สร้าง ผล ผล ต์ ทาง การ เกษ ตร
11:42และ ให้ คน ไทย ได้ บริ โพกัน
11:43แล้ว พี่เนี่ย
11:44แล้วพี่เนี่ย
11:44เอ๊อ...พี่ก๊าร
11:46พอแล้วพี่ก๊ารเลิ antioxidant อะไรที่เหมือนขาว fueraชาการในทีวีสะที่เธอ
11:51พี่ก๊าร
11:53ที่จริง พี่ก๊าร์อะ
11:54หรอมากเลยนะพี่
11:56ไม่แพ้สมบัติเมฐanit
11:58เพ trazerimetวาพี่ตัวดี ท่าตัวเดินๆ
12:02เราสองคนเดินคู่กัน
12:04ก็เหมือนพระเอกนั่ Ade กับเขานะพี่ Lie
12:07예� zeros...
12:09พี่ช่วยคุยกับพี่เกลยให้ที
12:11ให้ฉันได้ลงกลบหน่อยสือคิมนะ
12:14อ้าว มีการ
12:20น้ำอบ
12:21วันงานแต่งน้ำหอม
12:25พี่เคยกับพี่สาวพี่
12:29มาไม่ได้นะ น้ำอบ
12:31สวัส ทำไมอ่ะ
12:34แต่พวกเขาเป็นเท่าแก่สู่ขอ
12:37พี่น้ำหอมไม่ใช่เหรอ
12:38แล้ววันงานแต่งงานจะไม่มาได้ยังไง
12:41ก็พอดีวันนั้น
12:43เป็นวันครบรอบ 50 ปีฉลองหาเจ้าสำราญ
12:45เป็นงานสำคัญของจังหวัด
12:47พี่เค้าก็เลยต้องอยู่ทำข่าวไง
12:49พี่เค้าอาศาทำกัสแต่งงานให้แทน
12:51เดี๋ยวพวกนี้ก็ส่งมาทางไปสันนี้แล้ว
13:11เฮ้ย ได้ด้วย
13:25โอโห นี่เลือดแดงเลย
13:29เลือดแป้งหมดเลยหรือเปล่า
13:31ยุงมันตัวโตขึ้น ใหญ่ขึ้น
13:33ไม่เก่งกลัวอะไรทั้งนั้น
13:35แถมมันยังพัฒนาความอดทน
13:37จากควันไฟด้วยนะ
13:39ที่เค้าเรียกว่า ยุงแม่ไก่ไง
13:41ยุงแม่ไก่ไง นี่กัดเจ็บมากเลยนะ
13:51แป้ง อย่าเขียว
13:57แก้พิษ มะแรงสัตว์กัดต่อย ฉะงัดหนัก
14:01โอ้โห มันน่าจะมีเครื่องรางของขังที่ทำให้คนกับควาในหนังเหนียว
14:15ไอ้พวกดุงมันจะได้กัดไม่เข้า
14:17ไม่ใช่มีเค้าแบบว่าเท้งไม่เข้า ยิงไม่ออก
14:19พี่สองคนนี่ รีบไว้มันที่จะนีเร็ว
14:25ไว้อะไรวะ
14:29เทษไทย มันก็เทษไทย
14:33มันเทษได้ มัน เทษได้
14:37ไม่น่าเลี่ยนเลย้า
14:39ไปๆ
14:41ลาบตาดเราแล้ว มันเผารอบดึก
14:45โอ้โห โห อ้โห
14:51เมื่อเวลาแล้ว
14:53โห...
14:54พี่กัน...
14:55นึกว่าผีเกือบเออมันฝาดแล้วไหมนี่
14:58คุณทำไมเนี่ย
15:00พี่บ้านขfriend reern นะ
15:02问itchens พง บายเวลาพอดรัก Academic
15:03merchant
15:04อะไรนะ
15:07ใครขอพอดรักกัน
15:08ฉันกับพี่พงนี่รักกันเหมือนพี่น้องท้องไม่ส่วนกัน
15:11เน้น พี่พง
15:13จา
15:15hii
15:15นี่ พวกพี่เนี่ย
15:17ไปช่วยพี่สมนึกปูกระดานบ้านให้เสร็จเลยไป
15:20แล้วเขาดีก็คือ
15:22จะมีอ жизни จากหน้าลงหนังบนเต็กด้วยนะ
15:25เห 아마 ment
15:27เฮ้ย มันเผา กับโอเลี้ย หู เข่ากันเลยว่ะ
15:32เฮ้ย
15:55สมนุ่นกำหอมนี่เอาการ์ดให้กำนันใช่ไหม
15:57ใช่จ๊ะ พี่เผือก พี่เผือกเองเนี่ยก็ไปด้วยนะจ๊ะ
16:00ไปอยู่แล้ว ไป ชั้นขึ้นเรือดอีกว่า
16:20อาจากพี่น้ำหอม
16:24ฉันถือพาได้พี่เองจากพี่น้ำหอม
16:26ขอบใจนะนำอบ
16:28ไม่เป็นไรจ๊ะพี่
16:30ส่วนแก้
16:32เฝ้าเหลือหลุ่น
16:34ไปจ้ะ
16:36เดี๋ยวไปน้ำอบ
16:38พี่น้ำอบจะมาทำไมเนี่ย
16:40งานการเงินก็มีทําดันลาสอังงั้น
16:42ทำไมไม่ไปทำ
16:43ฉันก็
16:46อยากมาที่นี่
16:48อยากมาเจอคนที่ฉันอยากเจออย่างไรบ้า
16:50ประหลัดข้าจอนะหรอ
16:54พี่จะมาเจอเขาทำไมเนี่ยฮะ
16:58พี่รู้ไหมว่าเขาแจกเลิกให้ทุกคนเลยไหม
16:59แต่ฉันเนี่ย
17:00ก็ให้เขาเห็นฉันวันนี้สะก่อนสิ
17:03ดู
17:33ดักด้านอยู่แบบนี้นี่แหละ
17:35มันไม่เหมาะกับผู้หญิงมีไฟอย่างฉันหรอกนะ
17:45อะไรบ้า
17:47ผู้หญิงมีไฟเนี่ยนะ
17:49ไฟจะไม่ตัวเองแล้วไม่ว่า
17:59เอามากันเลยจ้ะ มา
18:01นี่เลยจ้ะ
18:03เอา
18:05ว่ายังไงล่ะ ว่าที่เจ้าบ่าเจ้าสาว
18:08สวัสดี สวัสดี
18:13มาใครล่ะ
18:15นี่ค่ะกำนัน
18:17เวียนเชิญนะคะกำนัน
18:19อืม
18:21เห็นวิ่งที่มูกลางอยู่แถวนี้ไม่ขีวัน
18:24จะออกเรียนสะแหละ
18:26อืม
18:28เอา
18:32หนูน้ำอบ
18:34ดูสิ
18:35ค้าสวยยังนางสาวไทย
18:38นี่
18:39เอาอย่างนี้มา
18:41เดี๋ยวกำนันสงประกวนนางสาวไทยปีนี้
18:45แล้วให้ห้องเสื้อเกสอนเป็นสปอนเซอร์ละ
18:49สนใจมั้ย
18:50สนใจมั้ย
18:52จริงเหรอคะกำนัน
18:53จริงสิ
18:54ป่ะ เดี๋ยวเราไปคุยกัน
18:56เอาอะไรๆเชิญ
18:58เอาอะไรๆเชิญ
19:12เอา เอ่อ ฉันเอาแต่งโมกลับมาม่วงกันแล้วกันนะ
19:15เอา เอา เอา ธิบไทยในชาวเมUI
19:30เฮ้ย มั้ยเชิญ
19:32esp คง เบียดๆ between the gas
19:34ฉันราวผู้นี้เลยนะ
19:35เฮ้ยอัไ Einн providers
19:36อังแป้ง抱พเร็อย fly
19:39น้ำมันของข้านะเฮ้ย
19:41約 holum
19:41กว่า
19:44บล ปลิว
19:58อย่ามลีอwright
19:58ดี
20:14พี่แก่สอน
20:39พี่แก่สอน
20:52แป้งล้ำ
20:56สวัสดีค่ะ
21:00มาทำอะไรจ๊ะ
21:02แป้งมาหาพี่แก่สอนนะคะ
21:04เห็นวันนี้ร้านปิดพี่แก่สอนอยู่บ้านใช่ไหมคะ
21:08โอ๋...นี่..พี่เกสอร์ไม่สบายแล้วใช่มั้ยคะ
21:13แป้งจับผลไม้มาเยี่ยมค่ะ
21:15เกสอร์เขาก็ไปทำงานที่ร้านต่อของเขาสิ
21:17วันนี้ร้านเปิดitez cents
21:20อ่ะ...ก็แป้งเห็นพี่อบไม่ไปทำงาน
21:23คิดว่าร้านปิดซะอีก
21:26แย่เลยค่ะ
21:27งั้นแป้งเอาผนละไม้ไปให้พี่เกสอร์ท่อร์รานก็ได้
21:30ไปก่อนนะคะ
21:31อย่าพี่ไปสิทย์ชาهاคนจวย
21:37ไม่ได้หรอค่ะ แปงต้องรีบไปเพื่อนนั้นเดี๋ยวผลละไม้ช้ำหมดเลยค่ะ
21:43มันจะช้ำได้ยังไง ทีนี้ก็มีตู็เย็นน่ะ
21:46เอาไปแช่ไว้ แล้วเดี๋ยวให้เกสอนเอาไปกินต่อนเย็นก็ได้
21:49geven断ด้วย
21:51แปงคิดไม่ออกเลย จริง ๆ ค่ะ
21:54Για ממ� bit ปły autobi� fuera
22:01ขอบคุ้นค่ะ แปลงไงก่อนนะ
22:07เดี๋ยวสิ แป้ง
22:16เพราะดีว่า แป้งจะไปเก็บดอกกระดังงาที่อยู่ตรงน้วนะคะ
22:21เมื่อกี้เดินผ่านมา มันออกดอกเยอะเลยค่ะ
22:37เยอะ มีอยู่แป้งกี่ดอกเอง
22:52แต่ก็อยู่สูงดีเหมือนกัน
22:58เมื่อไหร่จะมาสักทีวะ
23:07เยอะ ไม๊อ kissed
23:16เยอะ ถ้าแพรดจิ้ง
23:22เยอะ ดีค่ะ
23:30เยอะ ตรงนี้
23:33เยอะ ตรงนี้
23:35โชว์มีจักเลยค่ะ ที่มีสุภาพหลุดตัวสูงสูงมาช่วยเก็บให้
23:50ขอบคุณนะคะ ประหลัดขัดจร
23:53ข้างบนโน้น มีอีกหลายดอกเลยนะคะ
23:59เอาไหม
24:01เอาค่ะ
24:03นั้นเดี๋ยวคุณแป้งเนี่ย ขึ้นมาขี่คอผมเลยนะครับ
24:07ถึงทุกด้อง
24:09โอ้ย มันจะดีเหรอคะ
24:13ดีสิจ้า
24:16ขึ้นแป้ง ขึ้นคอผมมาเลยครับ
24:24อ่ะ ทำไมไม่ขึ้นมาละครับ
24:27ไม่ดีกว่าค่ะ เดี๋ยวพระที่คุณประหลัดใสอยู่เนี่ย
24:31เสื่อมแย่เลยค่ะ
24:33ไม่เสื่อมหรอกครับ
24:35เพราะผมให้คนไม่ใส่พา
24:41ชีดหลังด้วยนะครับ
24:43ขึ้นมาเลยค่ะ
24:44แป้งว่า
24:45เราหาหมายมาสอยนี่น่าจะดีกว่านะคะ
24:47น่าจะดีกว่านะคะ
24:49tao
24:51ผมหาไม่เจอนะครับ
24:53เดี๋ยวผมอุ้มคุณแป้งเลยดีป่ะครับ
24:55คุณมากัน คุณนาก็รับปล่อยแป้งนะคะ
24:57คุณก็ดิ้นทำไมคุณแป้งกัน
24:59เฮ้ย หลัวครับ
25:11คุณแม่ พักผมทำไม
25:15เห็นไหม ลมลงมาเลย
25:19ลมเลยครับ ลูกสิคะ
25:24ไม่มีแรงอะ
25:26กลัวผมเปรี้ยไปหมดเลย ลุกไม่ขึ้นเลย
25:43เป็นไงคะคุณประหลัด หายเปรี้ยหรือยังคะ
25:49ลุกขึ้นมาค่ะ
25:52ผมยังไม่มีแรงลุกขึ้นเลยอะ
25:56คุณแป้งล่ำ ดึงมือผมหน่อยนะ
26:02ไม่ดึงค่ะ
26:03เดี๋ยวคุณประหลัดเนี่ย ก็ชากแป้งออกไปนอนทัพ
26:06แล้ว ล่างกายเรามันก็จะเบียดกัน
26:11แล้วแป้งเนี่ย ก็จะห้ามใจไม่ไหวค่ะ
26:16หมายความว่ายังไงนะครับ
26:18ก็ แป้งไม่อยากให้ผู้ชายโดนตัวค่ะ
26:21แป้งกลัวว่า เดี๋ยวไฟมันจะช้อต
26:25แล้วเรื่องราวมันก็จะเลยเผิดนะคะ
26:30เลยเผิดกันนะครับ
26:34คุณแป้งครับ
26:36ผมอยากเลยเผิด
26:38เรามาเลยเผิดกันนะครับ
26:40เผิดกันนะครับ
26:42งั้น
26:44คืนนี้ที่ท่าน้ำบ้านแป้ง
26:47ตอนเที่ยงคืนเนี่ย
26:49คุณประหลัดต้องมาให้ได้นะคะ
26:51แล้วเราเนี่ย
26:53ก็จะได้เลยเผิดกันให้เต็มที่เลยค่ะ
26:56เผิดกันให้เต็มที่เลยค่ะ
27:14โอ้ย
27:16อะไรเนี่ยแป้งล่ำ
27:17นี่เธอหนีอะไรมา
27:19พี่เธอจะกลับแล้วเลยให้ฉันมาตาม
27:23พี่จำเรียง
27:24ประหลัดเขาจร
27:27ทำไม
27:29เขา
27:31โอ้ย
27:32เขาอะไรก็พูดนะสิ
27:34เขาป่ำแป้ง
27:37อะไรนะ
27:39พี่จำเรียง
27:40พี่จำเรียงต้องจัดการให้แป้งนะ
27:42เขากอด
27:43เขาจุบ
27:44แล้วเขาก็จับ
27:47เร็วมาก
27:48ใช่
27:49เขาเร็วมาก
27:50โอ้ย
27:52พี่จำเรียง
27:53พี่จำเรียง
27:54แป้งไม่หวยแล้ว
27:55แป้งไปก่อนนะคะ
28:08จำเรียง
28:11โอ้ย
28:12โอ้ย
28:13โอ้ย
28:14โอ้ย
28:16โอ้ย
28:17อุตสารางานไปหาถึงที่บ้ảng
28:18จะกลับไปเสียเที่ยวเท่าแหละ
28:19แล้ว
28:20เสียเที่ยวอะไรลูก
28:21จะไปคน AJ จะไปจากกندายไทย
28:23แล้วไม่ได้จากเลย
28:24ป่อย
28:26จากก็ได้จากครบจะแม่
28:27อ่ะ
28:28แล้วน้ำโอบบhi grandpa
28:29ตัดวงไม่เอง
28:31ค่ะ
28:33เอ็่อ
28:44แล้วน้ำอบบ่ตเรื่องอะไร
28:45แล้วน้ําอบบนเรื่องอะไร
28:49เปล่าหรอกจ้าแม่ น้ําอบก็คิดว่าไปแล้วจะเจอใครสักคนหนึ่ง
28:52แต่ก็แค่ไม่ได้เจอเขา
28:56ในชั่งก้านนะเหรอ
28:58ในชั่ง เขาก็อยู่นี่ไงลูก
29:05ไม่ดอกไม่ครับ เดี๋ยวผมเอาภาพไปติดที่ห้องน้ําหอมเลยนะครับ
29:08จ้า
29:12อ๋อ
29:15มีอะไรกันรือเปล่าในชั่ง ขัดใจกับเรื่องอะไรós
29:22เขาโกรดที่พี่พี่ผมติดงานไม่ได้มาวันแต่งน้ําหอมนะ
29:28อะไรกัน พี่สาวก็พี่เคยในชั่งทำอะไรให้สมเนอะガucemantez
29:35เกลงใจจะแยกอยู่แล้ว อย่างพวกเข้ามันาห followerอ Start
29:38คุณกิ่งพี่สาวในชั่งก็สั่งมาให้ทั้งนั้น
29:42ปัญหาคือ
29:43ก็คือ เทราะผมไม่มีโอกาสได้บอกพี่・ให้เอาน้ำอ็ปลงปกตรงสือพิม y en g
29:49แบบน้ำหอมนะครับ
29:50โธร์ๆๆ.. เด็จ mercy
29:54ในชังก็อย่าถือศาน้องเลยลูก
29:58น้ำอ็ปเข้าอิจห้washน้ำหอมตั้งแต่เล็กๆแล้ว
30:01peloาค่นชอบพูดว่าน้ำหอมสูติที่สุดในบ้าน
30:06ในชังก็ไปงอน้องศา
30:09อย่าโปรดตอนข้ามวันข้ามคืนหลายวันนักเลย
30:12เราเป็นผู้ชาย มีหน้าที่โอ้วผู้หญิงนะลูก
30:26จ้า
30:39วันนี้อากาศร้อนหน้าดูเลยเนอะ
30:54ไว้พี่การ เขาห้ามเอาพัดไฟมาพัดคนโบราณเขาห้าม
30:58พี่ไม่รู้เลยเหรอ มันจะทำให้สวยอะ
31:02จ้า
31:04พี่การไม่อยากให้น้ำอบมีชื่อเสียงโดงดัง
31:09ไม่อยากให้เป็นดารา อยากให้ไม่มีใครสนใจน้ำอบ
31:13จะได้เป็นของตาย เป็นเมียดเชื่องเชื่องกระจ่องหงองอยู่ก้นครัว
31:19ไม่จริงนะฮะ
31:23ฟังนะพี่การ พี่การเป็นข้าราชการ
31:26ต่อไปพี่ก็ต้องเป็นเจ้าคนในคน
31:29พี่ต้องรู้จักทำตัวให้มีสงาลาสีสิ
31:32คนอื่นๆ เขาจะได้ยำเกรงในตัวพี่
31:36แต่นี่อะไร พี่มียาติเป็นเต้าของสรื่อพิมพ pl
31:53บรรฐิการ ไม่ใช่เจ้าของหรอ
31:56ไม่ใช่
31:58เจอก็เป็นคนทำงานรับเงิน...
32:01เดิน Expedia งันแหยวก็ไม่รUA � popped
32:06ก็ไม่ลวยสิ
32:09ก็ถ้าอยากเอาใครขึ้นปก
32:12เขาก็ต้องเอารูป
32:14ไปให้นายทุนเขาดูก่อน
32:16ว่าเค้าจะเอาไหมพร่อยแล้ว
32:17เอาลงเริ่มไหนดี
32:19แต่ถ้านายทุนเขาไม่เอาด้วย
32:20เราก็ต้องยอม
32:22แต่อย่างน้ำหอมเนี่ย
32:24พอดีว่านายทุนเขาเห็นแล้วเขาชอบ
32:25ก็เลยโชคดีไป
32:28งั้น บอกก็ไม่ได้ใหญ่จริงน่ะสิ
32:33งั้นเอางี้ไหม เดี๋ยว
32:35พี่จะถ่ายรูปน้ำอบ ส่งไปให้พี่ทงหรอ
32:38ไปให้นายทุนก็พิเจอหน้า
32:41พี่ว่าใครเห็นรูปน้ำอบเนี่ย ก็ต้องชอบไปนั่งนั่นแหละ
32:45จริงน่ะพี่ก้าน
32:48ก็ยังดี
32:58ห plateau
33:05แป้งล่ำไม่เคยเห็นอิจชาไครเลยนะครับ
33:09แป้งล่ำน่ะ มันไม่อิจชาไครหรอก
33:11เพราะมันคิดว่าตัวแต่ตัวเองดีกว่าทุกคนเขาหมด
33:14ไม่มีใครชู้มันได้
33:16จริงเหรอครับ
33:18แป้งล่ำน่ะ มันคิดว่าตัวเองเป็นจ่าฟูมณนหม cuadrings
33:22ไม่มีใครเก่งเท่า
33:23มันชอบจากการจัดระเบี Hoff วางแผน
33:26ให้ทุกคนทำอะไรที่ถูกที่ควร แบบที่มันคิดว่าดีที่สุด
33:31พอพงก็ตามันมาหลายปี เคยเอาชนะมันได้ไหมล่ะ
33:37นากลัวแต่ว่ามันจะทนมตัวเกินไป จนทำอะไรผิดภาทเขาสักวัน
33:43ไม่เหรอครับ แป้งเขาฉลาจะตาย
33:46สิบท้าวยังรู้พลาด นักปลาดยังรู้พลัง โลกนี้มีใครกำหนดกฎเกนอะไรได้สำหรับไหร่ล่ะ
34:16ไม่มาหรอ ว้า ไม่แน่จริงหรอ
34:46แป้ง แป้งมารอผมจริงๆด้วย ไม่ไปผมรอเกอร์
35:10แป้งว่าเราคุยตรงนี้ไม่เหมาะหรอกจ้ะ มันสว่างเกินไป เราไปหาที่มืดมืดคุยกันดีกว่า เนอะ
35:25อืม
35:40แป้ง
35:46แป้ง
35:48จ่ะ
35:52ผมหลักแป้งไหม
35:55จ่ะ
35:57ช้ากวดสิคะคุณปลาด นี่ไม่คิดจะพูดพร่ำทำเพลงก่อนเลยเหรอจ้า
36:04แป้งจ่ะ แป้งใส่พระถุงแบบนี้ ใส่เสื้อแบบนั้น
36:10แล้วมันจะมาพูดอะไรให้OUR แป้ง
36:17แหม ใจร้อนจริงๆเลยแป้งที่ประหลาด
36:22เส้อานมัล คืนนี้เที่ยงคืนสิบาที
36:25เองต้องพี่นับมาที่สวนหลังบ้านให้ได้นะ
36:28เที่ยงคืนสิบาที ใครเขาจะตื่น色่ะ
36:31เฮ้ย ข้าจะตัน 선 because during turnt
36:35แล้วเองก็ลียบตื่น แล้วไปปุกพี่นับอบมาเฃี่ย keyboards
36:40ไม่อย่างนั้นเนี่ย ค่าอาจจะเสียทีผู้ชายไปก่อนก็ได้
36:52อย่าทำแบบนี้สิจ้าคุณปลาด
36:56แป้งยังเป็นเด็กอยู่ แป้งไม่เคยผู้ชายมาก่อนจ้า
37:03แป้งไม่เด็กแล้วค่ะจ้า แป้งก็มีเหมือนสาวๆที่เขามีครบ
37:10ขนาดกำลังดีเลยจ้า
37:13ทำไมปลัดพูดจ้าน่าเกียดจังแล้วจ้า
37:17อยู่กรุงเทพ เรียนจบสูง
37:19ก็น่าจะพูดจ้ายมันเพราะๆหน่อยสิจ้า
37:23อ้าว แป้ง ผมก็นึกว่าแป้ง
37:29จะชอบผู้ชายแบบเผื่อนๆซะอีก
37:35ไม่ค่ะ แป้งชอบผู้ชายที่เป็นผู้ดี
37:40ทำอะไรช้าๆ มีนีลาชั้นเชิงให้เราเดาไม่ออกค่ะ
37:48ให้เดาไม่ออกกันหรอ
37:50ค่ะ
37:54นี่แป้งนัดผมมาตอนเที่ยงคืน
37:57แล้วก็จะให้ผมทำตัวแบบเดาไม่ออก
38:00ไม่ออกว่าผมอยากทำอะไรแป้งนั้นเหรอ
38:06งั้นผมกลับแล้ว
38:07เดี๋ยวสิจ้า
38:12ผมจะกลับแล้ว
38:18จริงหรอจ้า
38:19จริงหรอจ้า
38:22พ scenic tac
38:25เป็นไงน้องจ้า
38:27แป้งชอบแบบนี้ใช่ไหม
38:28ทำตัวแบบท SUR possibility เดาไม่ได้
38:34назыв afraid
38:42ผมเนี่ย รักแป้งจริง รักจริงหวังแต่งไว้
38:48ประทัน...
38:52ถ้าประหลัดไม่แต่งานกับรุ่มสาวรุงกำนัน รุงกำนันยิงกับบางประหลัดแน่เลยค่ะ
39:05ถ้ามันจะทำผม ผมจะชิงทำมันก่อน
39:09อะไรนะหรอ
39:14ผมหมายความว่า ถ้าใครคิดจะทำร้ายผม ผมจะชิงทำมันก่อน
39:21เหมือนที่ทำกับพี่จําเรียงนะหรอ
39:24จําเรียงนะหรอ คนนั่นมันก็แค่ดอกไม้ริ่มทาง
39:28แต่ถ้าแป้งร่ามยอมเป็นของผม ทุกคนที่ผ่านมาจะไม่มีตัวตัด
39:39ข้าปัก ข้าปัก ตุย
39:43ตุย
39:47ความรัก ยากนักกันห้ามคมใจ
39:55แค่เคียงให้เขามาเคียงชิดไล่
39:59ได้ม่าให้ใจเราความรักนิด
40:01รัก มีรัก
40:31หรือปรรมคีดไว้ให้ใจระหว่าง รักเราจริงจืดจ่าง
40:54หมดสิ้นทางร่างไกล
40:58อยากให้โลกนี้มีแค่เราเจิดได้ไหม
41:03คู่กันตลอดไป รักไปตลอดกัน
41:09เพราะพรมตัยยศาเราแยดทาง
41:12คืนลงจมอับปาก
41:15เธอถึงล่าร้างไป
41:18ได้โปรดทัดนาคืน รักแท้มาได้ไหม
41:22เพราะพรมโปรดอุ่นใจ
41:24ให้เธอมาอยู่ขี้
41:29ความรักอยากนักเกิดห้ามของใจ