Wala ka nang magawa kapag binaliwala mo ang taong sobrang mahal ka at nawalan na sya ng pag asa

Dheny Ba ba

Huli na ang pagsisi kapag nawalan ng pag asa ang taong mahal ka

Transcript

00:00Tuwing magkasama kami ng fayan ko, palaging seryoso ang mukha niya.

00:04Kahit pagkatapos naming magtalik, hindi man lang niya ako tinutulungan maglinis ng sarili ko.

00:06Akala ko lang talaga, hindi lang siya marunong magpakita ng emosyon.

00:09Hanggang sa bisperas ng kasal namin, katatapos lang namin noon.

00:11Pagkaligo ko at paglabas ng banyo, bigla kong narinig ang lulabina ni record niya para sa assistant niya.

00:15Si Jiang Yanchao, nasa study at nakaharap sa cellphone.

00:16Ang boses niya, sobrang lambing. Ang ekspresyon niya, punong-punong ng pagmamahal.

00:19Sana maganda ang gabi ng babi ko.

00:21Wasak ang puso ko ng sumugod ako sa study para magtanong.

00:23Pero hindi pa ako nakakabukas ng bibig, pinatay agad ni Jiang Yanchao ang cellphone.

00:26Agad din siyang naging malamig ang mukha.

00:27Lumayas ka.

00:28Pagkarinig ko nito, hindi na ako gumawa ng eksena.

00:30Tumalikod na lang ako at umalis.

00:32Mula bata hanggang ngayon, ang pinakamaraming sinabi niya sa akin ay lumayas ka.

00:34Akala ko tahimik lang siya, ayaw makipag-usap sa mga tao.

00:37Kaya hindi ko na lang pinansin noon.

00:38Sa dulo ng lulabi, sa mababa at malambing niyang boses, narinig ko ang lambing na hindi ko pa naririnig mula

00:42sa kanya.

00:43Tuluyan na talagang namanhid ang puso ko.

00:44Pagbalik ko sa kwarto, nilagay ko lahat ng gamit ko sa maleta.

00:47Akala niya, gaya lang ng dati na ilang araw lang, babalik din ako.

00:50Pero hindi niya alam.

00:52Pag alis ko ngayon, hindi na ako babalik kailanman.

00:54Paglabas ko matapos mag-impake,

00:55sato namang nakita ko si Jiang Yanchao na lumalabas ng study para uminom ng tubig.

00:58Napansin niya na daladala ko ang maleta ko paglabas ng kwarto.

01:01Wala siyang naramdamang emosyon habang tinitingnan ako mula ulo hanggang paa.

01:05Hanggang matapos niyang inumin ang tubig sa kamay,

01:07doon lang niya ako tinignan na parang may awa.

01:09May kailangan ka ba kanina sa akin?

01:11Pagkarinig ko nito, bahagyang nanginig ang mga daliri ko.

01:13So alam pala niya, na kaya ako lumapit kanina,

01:15dahil may kailangan ako, pero sinabihan pa rin ako nang lumayas ka.

01:19Wala naman, gusto ko lang sanang sabihin.

01:21Ngayon hapon nagluto ako ng paborito mong adobong baka.

01:24Ikaw hindi ko pa tapos ang sasabihin, biglang tumunog ang cellphone niya.

01:29Pinagmasdan niya ako sandali, walang imik, tapos sinagot ang tawag.

01:31Sir Giang, natanggap ko na po ang inyong lulabi, ang ganda po, salamat.

01:35Sa malamig niyang mukha, may hindi niya na mamalayang ngiti.

01:39Basta nagustuhan mo, matulok ka ng maaga ngayong gabi,

01:41para bukas, handa ka sa trabaho.

01:43Habang naririnig ko ang malambing na tono niya sa ibang babae,

01:45basta hindi ako ang kausap niya, sobrang patient at maunawain siya sa iba.

01:48Ang sakit lang talaga ng loob ko.

01:50Sa sandaling ito, alam ko na talaga, may nilagang bifa ako sa ref,

01:52kainin mo, ha?

01:53Di niya ako sinagot, bagos, nakayoko lang siya,

01:55at may sinasabi pa sa nasa cellphone.

01:57Sabi niya, bukas sarado ang Wangji Iteri,

01:59huwag kang magpunta ng walang silbi, ha?

02:00Naririnig ko ang mga salitang hindi niya kailanman sinabi sa akin.

02:03Nanatili akong nakatayo roon, nanginginig ang buong katawan.

02:06Buong lungkot na naipon ko ng ilang taon,

02:07biglang sumabog lahat sa puntong iyon.

02:09Parang hindi ako makahinga, parang may humihigpit sa dibdib ko.

02:12Ramdam ko ang pait mula ulo hanggang paa.

02:13Sobrang sakit na halos hindi ako makagalaw.

02:15Hinigpitan ko ang hawak sa palad ko,

02:17hirap na hirap akong magsalita.

02:19Jiang Yan Zhao, hindi niya ako pinansin,

02:21patuloy lang siyang nag-usap sa telepono.

02:25Jiang Yan Zhao, makipaghiwalay na tayo.

02:28Para sa kasal, ako na ang bahala na i-cancel,

02:30yun sa wedding koordinator.

02:31Ibabalik din ang buo ng mga magulang ko ang dote sa'yo.

02:35Malaya ka na.

02:36Kung sino man ang gusto mong makasama simula ngayon,

02:38bahala ka na.

02:39Ako.

02:40Hindi pa tapos ang sasabihin ko.

02:41Biglang tumingin na masama si Jiang Yan Zhao.

02:43Nakangunot ang kanyang mga kilay.

02:44Puno ng inis ang mga mata niya.

02:46Shen Jiay, tahimik ka nga.

02:47Ang ingay mo na kasi.

02:48Parang kutsiliong may lason ang sinabi niya.

02:50Diretsahan akong tinamaan sa pinakamasakit na parte ng puso ko.

02:53Noong bata pa ako, tuwing nyayaya ko siya maglaro,

02:55lagi siyang parang walang pake sa kin.

02:56Pero tanga lang talaga ako.

02:57Kahit anong gawin niya, gusto ko pa rin siya makasama.

02:59Araw-araw akong masayahin na sumusunod lang sa kanya.

03:02Ang madalas niyang sabihin noon sa kin.

03:04Shen Jiay, ang ingay-ingay mo talaga.

03:06Shen Jiay, pwede ba umalis ka na?

03:08Pero lagi sinasabi ng nanay ko,

03:10kung magpapatotoo ka sa iba,

03:11magpapatotoo rin sila sayo.

03:12Sa mga sinabi niya, hindi ko nalang iniinda.

03:14Iniisip ko, basta totoo ako,

03:16balang araw, magbabago rin siya para sa kin.

03:18Pagkatapos ng graduasyon sa kolehyo,

03:20Shen Jiay, ayoko na magaksayan ng oras sa paliligaw-ligaw.

03:22Kung gusto mo ako, edi tayo na lang.

03:26Walang kaartehan, walang bulaklak,

03:28wala, as in wala.

03:29Pero tanga pa rin akong pumayag sa kanya.

03:33Iniisip ko, basta gusto niya rin ako,

03:35sapat na yon.

03:35Pero nung naging kami na, tuwing kinakausap ko siya,

03:37o kaya nagkukwento ng kung ano-ano,

03:39mainitin pa rin siya.

03:41Mula sa Shen Jiay,

03:42pwede ba umalis ka na naging?

03:44Isang alamig, walang pakialam na alis.

03:49Sige, simula ngayon hindi na kita aabalahin.

03:54At hindi na rin kita magugustuhan.

03:56Habang sinasabi ko ito,

03:57masayang boses ni Chen,

03:58Zizi ang narinig ko mula sa kabilang linya ng telepono.

04:01Boss Jiang, pakinggan mo,

04:02may napapaputok ng fireworks malapit sa amin,

04:03ang ganda-ganda.

04:04Narinig ko, pagkatapos mapanori ng fireworks,

04:06huwag kalimutan matulog na maaga.

04:07Napatawa ako ng pilit sa sarili,

04:09itinaas ko ang kamay para punasan ang luhas sa gilid ng mata ko.

04:11Bitbit ang gamit ko,

04:12hindi na ako lumingon pa.

04:13Tumalikod na lang ako at umalis.

04:14Pero pagpasara ko ng pinto,

04:15sabay na tumunog ang boses ni Jiang Yan Shao.

04:17Shen Jiay, ano yung sinabi mo kanina?

04:19Si Jiang Yan Shao,

04:20mula bata pa lang,

04:21siya na yung sinasabi ng lahat na perfectong anak.

04:22Laging pinakamataas ang grades niya.

04:23Samantalang ako,

04:24kahit anong gawin ko,

04:25lagi akong sapal lang.

04:25Madalas kami ikumpara ng nanay ko.

04:26Laging niyang sinasabi,

04:27kung kalahati lang daw ng talino ni Jiang Yan Shao,

04:28meron ako,

04:29ayos na siya.

04:29Kahit hindi ako kasing talino niya,

04:30magaling naman ang pandinik ko.

04:31Basta tinatawag akong iba,

04:32dinik ko agad.

04:33Hindi tulad niya,

04:33nalaging hindi naririnig kapag may nagsasabing importante.

04:35Narinig ito ng nanay ko,

04:36at awa siya,

04:37tinaasan ako ng kilay at pabirong nagsalita.

04:38Oh, siyao Jiayi,

04:39naisip mo na ba,

04:40na baka ayaw ka lang talaga niyang pansinin?

04:42Hindi ako naniniwala.

04:44Impossible yan.

04:45Hindi gagawin ni Kuya Zoyon sa akin.

04:46Kung galit nga siya sa akin,

04:47at ayaw niya akong kausapin,

04:48bakit tuwing may nanakit sa akin?

04:50Sino mang manakit sa kanya,

04:51parang ako na rin ang ginulo ninyo.

04:52Kapag sinubukan ninyong guluhin pa siya,

04:53kayo na ang bahala sa magiging kapalit.

04:55At tuwing pinapagalitan ako ng mga magulang ko,

04:56dahil mababa ang grets ko,

04:58siya agad ang unang magsasabi na.

04:59Hindi bobo si Shen Jie.

05:00Hindi lang niya inuna ang pag-aral.

05:02Pwede ko siyang tulungan.

05:03Pero ngayon,

05:04pakiramdam ko,

05:05tama nga si mama.

05:06Hindi mahina ang pandinig niya,

05:07kundi ni minsan,

05:08hindi niya ako pinahalagahan.

05:11Wala lang yun.

05:13Sinara ko ang pinto at umalis.

05:16Sumakaya ko sa didi na tinawag ko.

05:18Doon lang bihirang nag-message si Jayang Yan Xiao.

05:20Hindi tinanong kung saan ako pupunta.

05:22Nay, loko na ang pinto.

05:23Bukas na lang ulit ako babalik.

05:24Nay, loko na ang pinto.

05:25Bumalik ka na lang bukas.

05:26Nakita ko ang mensaheng ito.

05:27Ang sakit at sama ng loob na tinatago ko sa puso ko.

05:29Hindi ko na napigilan.

05:30Biglang bumuhos ang luha mula sa mga mata ko.

05:32Nagulat ang driver nang makita niyang umiyak akong bigla.

05:34Nagulat siya.

05:34Agad niyang inyabot sa akin ang tisyo.

05:36Iha, pakinggan mo si kuya ha.

05:37Kahit anong pinagdadaanan mo, huwag mong masyadong dibdibin.

05:39Umuwi ka, ayusin mo ang sarili mo at matulog ng maayos.

05:41Bukas, panibagong magandang araw na naman.

05:42Malabo ang paningin ko dahil sa luha.

05:44Umiyak akong tinanggap ang tisyo na inyabot niya.

05:46Sabay sabi ng salamat.

05:48Tama siya.

05:50Kapag lumipas na ang araw na to, bukas ay maganda pa rin ang mundo.

05:53Pag uwi ko, alas 10 na ng gabi.

05:55Maaga natutulog si na mama at papa.

05:56Hindi ko na sila ginambala.

05:57Mag-isa akong nagbuhat ng gamit papunta sa kwarto ko.

06:00Hanggang sa pagising ko kinabukasan,

06:02nagulat si na mama at papa nang makita nila akong biglang nasa bahay.

06:06Anak, kailan ka umuwi?

06:09Kagabi.

06:09Kasi sobrang tagal kong umiyak kahapon,

06:11paos na paos ang lalamunan ko.

06:12Napansin agad ni mama na may kakaiba.

06:13Nakipag-away ka ba kay Yanshao?

06:14Hindi naman dapat, kasi pahimik at hindi pala imik yun talaga.

06:17Noong inakawan pa siya ng desi sa college,

06:18dead ma lang siya eh, mag-away pa siya sayo.

06:21Hindi pa talaga ako inaway ni Jiang Yanshao kahit kailan.

06:24Kapag tinitingnan niya ako, parang normal lang.

06:26Kahit naman hindi magandang nangyari,

06:27tahimik lang niyang tinitingnan ako.

06:29Kasi alam niya, kahit tala siyang sabihin,

06:32ako pa rin ang unang magsusori sa kanya.

06:35Ma, gusto kong ikansela ang kasal.

06:37Ibalik mo na lang ang dowry, kinajiang.

06:39Hindi maintindihan ang mama ko.

06:41Patuloy niya akong tinatanong kung bakit.

06:42Alam kong hindi ko na makatakasan.

06:43Ayokong magpakasal sa taong hindi naman ako mahal.

06:47Masaya ang pamilya ko,

06:48mahal ng parents ko ang isa't isa,

06:49at sobrang spoiled pa ako.

06:51Hindi ko kailangan pahirapan ang sarili ko,

06:53dahil lang sa taong hindi ako mahal.

06:54Kung hindi ka mahal ni Yan Shao,

06:56paano siya papayag magpakasal sa'yo?

06:58Anak, matanda ka na,

06:59hindi pwedeng dahil lang sa maliit na away-eye.

07:01Ikwinento ko kay mama ang lulabi na nirecord ni Jiang Yan Shao

07:03para kay Chen Ziji.

07:06Biglang nagalit si mama.

07:07Hindi niya kayang palampasin yan,

07:08mas mahigpit pa siya kaysa sa akin.

07:10Pinatok pa niya ang mesa.

07:11Hindi na pwede to.

07:12Dapat tapusin na.

07:13Magpapakasal na nga kayo,

07:14hindi man lang naisip na umiwa sa ibang babae.

07:16Ngayon, siya pa ang nag-record ng lulabi para dun.

07:18Sino nakakaalam kung ano pa nang kaya nilang gawin sa hinaharap?

07:21Ni Papa hindi rin niya kayanin na makitang nahihirapan ako.

07:23Pagkatapos kong mag-almusal,

07:24agad siyang nag-contact

07:25para ibalik lahat ng binigay ng pamilya Jiang bilang pamamanhikan.

07:28Hindi rin naman ako nakatunganga.

07:29Tumawag ako sa wedding planner.

07:30Pero hindi ko in-expect

07:31habang magsasabi pa lang ako

07:32tungkol sa pagkansela ng kasal.

07:34Miss Chen,

07:34ibinigay na ni Boss Jiang

07:35kaya assistant niya ang lahat tungkol sa kasal.

07:37Kung may concern ka,

07:37kailangan mo itong i-coordinate

07:38kaya assistant Chen.

07:39Ah, nga pala,

07:40dumating na mula abroad ang wedding gown.

07:41Sabi ni Boss Jiang na alam niya na bush ka,

07:42kaya pinasubukan muna kaya assistant Chen.

07:44Ipapadala ko sa iyo ang video.

07:45Tingnan mo kung okay lang sa iyo.

07:46Kung hindi mo gusto,

07:47pwede pa namang baguhin ngayon.

07:47Pinadala niya sa akin ang video

07:48ng pagsukat ni Chen,

07:49Zezhi,

07:50ng wedding gown.

07:51Sa video,

07:52suot niya ang bonggang wedding gown

07:53na tamang-tama ang sukat.

07:54Masayang nagpose ng peace sign sa kamera.

07:57Sa tabi niya may staff

07:58na inaayos ang wedding gown niya.

08:00Kita sa mukha niya ang kasiyahan.

08:03Ang ganda ni M.R.S. Jiang,

08:04sobra.

08:05Sobrang bagay sa iyo yung wedding gown na yan.

08:06Kapag nakita ni Boss Jiang ito,

08:08siguradong mas lalo kanyang mamahalin.

08:09Ngumiti si Chen Zezhi

08:10at pabirong naglabas ng dila sa kamera.

08:13Salamat,

08:13pero sana ako talaga si M.R.S. Jiang.

08:15Kaso lang,

08:16may isang tao na hindi binibigay sa akin

08:17ang pagkakataon.

08:20Pagkatapos nun,

08:21tumawag si Jiang Yanxiao sa akin.

08:22Hindi ko alam kung ano ang sinabi niya,

08:23pero mas lalo pang lumiwanag

08:23ang ngiti ni Chen Zezhi.

08:24Gusto ko rin,

08:25sana balang araw ako na ang bride.

08:30Narinig ko ang boses ni Jiang Yanxiao

08:31na may halong ngiti.

08:34Magkakaroon din ng araw na ganyan.

08:36Nang marinig ko yun,

08:37nawala na sa isip ko

08:38ang bala kong ikansela ang kasal.

08:40Dahil hindi ako ang babaeng gusto niya pakasalan,

08:42pagbibigyan ko na lang siya

08:43at ipaubayan na siyang magpakasal

08:45sa taong mahal niya.

08:45Umuwi ako sa bahay

08:46at nanirahan ng dalawang araw.

08:47Ni isang tawag,

08:48hindi nagparamdam si Jiang Yanxiao.

08:49Akala ko nga,

08:50nakalimutan na niya

08:51na nandito pa ako sa buhay niya.

08:52Pero bigla siyang nagpadala

08:53ng message sa akin.

08:54Isang simpleng mensahe lang.

08:55Ipinadeliver ko na ang bride price

08:56sa bahay ninyo.

08:57Kung sawa ka na sa paglalaro,

08:58bumalik ka na.

08:58Sinabi ko sa kanya

08:59na maghiwalay na kami.

09:00Pero hindi niya iyon pinansin.

09:01Kinuha ko ang mga gamit ko

09:02at umalis.

09:03Wala siyang pakialam.

09:04Bigla kong napaisip

09:05kung ano nga ba ko

09:05sa puso niya.

09:06Pero alam ko rin naman

09:07na kahit itanong ko,

09:08hindi ko rin makukuha

09:09ang sagot na gusto ko.

09:10Shenjai,

09:10pwede bang tigilan mo na

09:11yung drama mo?

09:13Alaga ba,

09:14naging magulo na ako.

09:14Pag nag-react ako,

09:15titigan lang niya ako

09:16na malamig na tingin.

09:17Umalis ka.

09:18Hindi ko siya nireplayan.

09:19Sahalip,

09:20bumili ako ng tiket

09:20papuntang abroad

09:21para sa tatlo naming pamilya,

09:22three days from now.

09:23Matagal na rin kaming

09:24hindi nagka-travel

09:25ng bung pamilya.

09:26Habang may free time pa,

09:34tumawag si Chen Zezhi sa akin.

09:36Miss Shen,

09:36saan po nilalagay

09:37ang mga personal na damit ni Yanshou?

09:38Hinahanap ko na sa buong bahay,

09:39hindi ko pa din makita.

09:40Pagkarinig ko noon,

09:41parang kuluyang tumigas

09:42ang puso ko.

09:43Malinis si Jiang Yanshou sa katawan,

09:45hindi siya nagpapapasok

09:45ng kahisino sa bahay.

09:46Kahit nga matalik niyang kaibigan,

09:48hindi rin basta makadalaw dito.

09:49Pero si Chen Zezhi,

09:50laging accepted.

09:50Siya lang ang pwede niyang

09:51pagpakumbabaan,

09:52alagaan,

09:52at pinapayagan din niyang

09:53pumunta sa bahay niya.

09:55Lalo ko lang naisip,

09:56joke lang yata

09:57lahat ng mensahe kanina ni Yanshou.

10:00Ano ba ang hinahanap mong damit?

10:01Sa kanya mo nalang direktang itanong.

10:02Alam niya lahat ng gamit niya.

10:03Si Yanshou abala,

10:04nag-record ng bagong lulabi

10:05para sa akin.

10:05Ayokong istorbohin siya ngayon.

10:07Miss Shen,

10:07kung hindi mo alam,

10:08okay lang,

10:08magtatanong na lang ako sa kanya mamaya.

10:09Sorry kung nainabala kita.

10:10Habang nagsosorry si Chen Zezhi,

10:12halatang nagyayabang siya.

10:15Eh nga pala,

10:16kay Zizi pinasa ni Yanshou

10:17ang wedding preparations,

10:18Miss Shen.

10:18Kung may gusto kang ipasok na idea,

10:20pwede mo akong kontakin.

10:21Pero huwag sa gabi,

10:22dahil mahirap ang tulog ko

10:23at ayoko rin mabulabok si Yanshou.

10:24Agkarinig ko ng mga ganitong pasaring,

10:26mas lalo kong piniga ang cellphone ko,

10:27namutla na ang mga daliri ko.

10:28Pwede naman kahit ano sa akin.

10:30Ayos lang kahit anong gusto mo ang sundin.

10:31Pagkasabi ko noon,

10:32bigla ko nang binaba ang tawag.

10:33Kasunod ng pag-disconect,

10:35bumalik ulit ang screen ng phone sa lock screen.

10:36Tinitigan ko yung picture niya sa lock screen.

10:38Sobrang inis na inis ako.

10:39Lahat ng bagay tungkol sa kanya

10:40ay dinalite ko ng malinis sa phone ko.

10:42Pati lahat ng wallpaper,

10:44pinalitan ko ng sarili kong mga litrato.

10:45Simula ngayon,

10:46hindi ko na mamahalin si Jiang Yanshou.

10:47Mamahalin ko na lang ang sarili ko.

10:49Hanggang sa bisperas ng kasal,

10:50nag-message ulit si Jiang Yanshou sa akin.

10:52Bukas, siguraduhin darating ka sa hotel.

10:54Huwag kang malete.

10:55Ayaw niya talaga sa mga hindi marunong sa oras.

10:56Mas lalo niyang ayaw yung kinaasa at hindi sinisipo.

10:59Noon kasi may isang beses na nagkasundo kami

11:00na pupunta sa museo.

11:01Pero nung araw ng lakad natin sa museo,

11:02bigla kong nilagnat at hindi ako nakasama.

11:04Agad-agad niyang dinalite ako sa friends list niya.

11:07At tinanggihan akong lumapit.

11:08Isang buwan ko siyang nilambing at nilapit ang mabuti,

11:10bago niya ulit akong tinanggap bilang kaibigan.

11:11Noon palang sinabi na niya na ayaw niya sa mga nagpapahintay

11:13at hindi sumusulpo.

11:14Shenjai, ni ikaw hindi ka-esemption.

11:15Naiisip ko na dati,

11:16kapal mux pa akong ayaw tantanan si kuya,

11:18pakite at lambing ng lambing.

11:19Hindi ko napigilang mapatawa ng mahina,

11:21pero tawa ng pagkakansaw sa sarili.

11:23Ngayon, hindi ko pa rin siya na-replyan.

11:25Pero hindi nagtagal,

11:26isang malagrandeng fireworks show ang nag-viral online.

11:28Itong malalaking letra,

11:29habang pumutok ang fireworks,

11:30sumabog din sa kalangitan.

11:32Shen Zesi, maligayang kaalawan.

11:33Nakita ko yung pamilyar ng mga letra,

11:35kaya klinik ko agad ang comment section.

11:36Ano to?

11:37Si boss nagpaparting birthday para kay wifey.

11:39Hindi naman.

11:40Huwag ka magpaloko sa fireworks na yan.

11:41Sa totoo lang,

11:42malungkot na love story to nanawi sa B-ending.

11:44Bukas ikakasal na si boss.

11:45Yung mapapangasawa niya,

11:46yung kababatan niyang pinilit lang ang pamilya.

11:48Kaya ba't ganun, sa kasal,

11:49ang effort at pagmamahal binigay niya sa taong gusto talaga niya?

11:51Hindi sa mapapangasawa?

11:54Pagkakita ko ng comment na iyon,

11:56naluha ulit ang mga mata ko.

11:58Tama naman siya eh.

12:00Ang binigay lang ni Jiang Yancho sa kin ay kasal.

12:02Pero kay Shen Zesi,

12:03binigay niya ang pagmamahal at romansa na kahit kailan.

12:06Hindi ko makakamit sa bumbuhay ko.

12:07Pero may isang bagay lang na mali sa sinabi niya.

12:09Ang kasal namin,

12:10hindi naman arrange ng pamilya.

12:12Simula't simula,

12:13siya mismo ang nagligawan at nag-propose ng kasal.

12:16Kinabukasan,

12:17dumating na ang araw ng kasal.

12:18Simula pagkagising,

12:19tutok na tutok si Jiang Yancho sa phone niya.

12:21Lahat ng messages niya,

12:22parang walang sumasago.

12:23Kaya medyo hindi siya mapakali.

12:25Habang handa na siyang tawagan ulit ako,

12:26may kumalabit sa balikat niya.

12:28Yancho,

12:28kinakabahan ka ba yan?

12:29Relax ka lang.

12:30Isa lang naman siyang super in love sa iyo eh.

12:32Ikaw lang lamang ang puso niya.

12:33Para sa kanya,

12:33ito na ang pinakaimportante ang araw.

12:35Ikaw dapat ang elatsid.

12:36Siya ang dapat kabahan.

12:37Pagkatapos niya magsalita,

12:38bumalik sa normal ang pakiramdam ni Jiang Yancho.

12:40Lumipas ang oras,

12:41at nagsimula na ang kasal.

12:42Walang emosyon sa mukha ni Jiang Yancho gaya ng dati.

12:44Hindi makita kung excited siya o kinakabahan.

12:46Pero nung inanunsyo ng host ang pagpasok ng bride,

12:48dahan-dahang pumasok si Chen Zezi sa wedding gown.

12:51Nagula si Jiang Yancho mula sa pagiging kalmado.

12:53Bakit ikaw?

12:55Nasaan si Chen Jai?

12:56Pagkasabi niya noon,

12:57biglang nagbago ang malaking LA screen sa likod namin

12:59mula sa wedding photo namin

13:00naging video na yun ng fireworks show kagabi.

13:03At yung mga komento sa comment section,

13:04lumabas din isa-isa sa malaking screen.

13:06Nakikiusap na itong sikababatang kasintahan.

13:08Pakiusap, bitawan mo na si boss namin.

13:09Hayaan mo siyang hanapin ang tunay niyang pag-ibig.

13:11Nga, kahit uso na ang mga kasalang mayaman sa mga pamilyang ganito,

13:13mas gusto pa rin naming nakakatuluyan ang mga talagang nagmamahalan.

13:15Hindi yung nawilang sa dalawang taong nagsisihan

13:17at nagtitiis buong buhay.

13:19Itaas na natin sa namabasang mapangasawan ni boss ang mga komento

13:21at bigyan silang dalawang kalayaan.

13:22Kumupas ang kulay ng mukha ni Jiang Yancho,

13:24pero sa malaking screen,

13:24parang kahapon lang nung napanood ang fairyworks na napakaganda.

13:27Yung mga mensahe ng pagbati para kay Chen Zizi,

13:29kitang kita pa rin at napakalinaw.

13:30Sumiklab naman ang husto ang galit ng tatay ni Jiang,

13:32kumuha siya ng baso ng alak na nasa tabi,

13:34at buong lakas niyang inihagis iyon kay Jiang Yancho.

13:35Ikaw talagang walang hiyaka, anong ginawa mo?

13:38Hindi umiwas si Jiang Yancho,

13:39tumama ang baso sa noon niya,

13:40at tuluyang nahulog,

13:42nabasag ito sa paanan niya.

13:44Yancho, ayos ka lang ba?

13:46Nag-alala lang lumapit si Chen Zizi sa kanya,

13:47at halos sa hawakan na sana ang namumulang noon niya,

13:50pero sinampal palayo ni Jiang Yancho ang kamay niya.

13:55Tinitigan siya ng matalim.

13:56Bakit ikaw?

13:57Nasaan si Shen Jiay?

14:00Siya.

14:01Hindi pa nakikita ni Chen Zizi na magali si Jiang Yancho,

14:03kaya nang bigla siyang makita.

14:04Napakabigat sa dibdib niya,

14:05at parang kinabahan siya bigla.

14:06Hindi ko rin alam, kaninang umaga,

14:07wedding koordinator ang nagmessage sa akin.

14:08Sinabi lang na pumunta ako dito,

14:09kaya sumunod na lang ako.

14:10Wala rin akong ideya kung anong nangyari.

14:12Biglang sa susunod na sandali,

14:13lumabas ang mukha ko sa malaking screen,

14:15nakaupo lang ako sa harap ng kamera,

14:17may simpleng ngiti sa mukha ko.

14:18Napanood ko na ang mga komento at video online.

14:20Malalim kong naintindihan na ang pagiging imatur ko

14:21ang dahilan kung bakit hindi nagkatuluyan

14:23ang dalawang nagmamahalan.

14:25Kaya nagdesisyon akong ibalik sa inyo

14:26ang kasal na para talaga sa inyo.

14:28At humihingi rin ako ng tawad sa iyo

14:30dahil sa mga ginawa kong makulit noon

14:31na puro abala lang sa iyo.

14:32Simula ngayon,

14:33hindi na talaga kita kukulitin.

14:34Jiang Yancho,

14:35madalas hindi mo pinapakinggan ang mga sinasabi ko.

14:46At sana makatagpo rin ako ng mabuting tao

14:48na makikilala at mamahalin ko

14:49at makakasama ko habang buhay.

14:50Matagal kong narecord itong video na to,

14:52sa huli,

14:53halos hindi ko na makontrol ang boses ko

14:54dahil naiyak na ako.

14:55Kasi,

14:55parte pa rin sakin na ayokong batiin siya.

14:57Bakit ba kasi,

14:58kahit ginulo niya ang buong buhay ko,

14:59siya pa rin ang nakasama ng taong mahal niya

15:01habang buhay.

15:01Pero sabi ni Mama,

15:02kapag hindi mo sinabi ang gusto mong sabihin,

15:04paglaon magiging matinding attachment,

15:06yan sa puso mo.

15:07Ayokong dumating yung panahon

15:08na maalala ko

15:09na hindi natapos

15:10ang una kong pag-ibig.

15:11Naalala ko si Jiang Yanxiao.

15:14Jiang Yanxiao,

15:15nung napanood mo ang video na to,

15:16biglang bumigat ang pakiramdam mo.

15:17Napaatra siya ng kalahating hakbang

15:18ng dinamamalayan.

15:20Hindi siya makapaniwala

15:21na hindi ko na siya gusto.

15:22Lalo siyang hindi makapaniwala

15:22na kaya kong bitawan

15:23ng ganoon kabilis ang kasal na to.

15:24Lumalim ang tingin ni Jiang Yanxiao.

15:26Tinitigan niya ng diretso

15:27ang taong kaharap niya.

15:27Chen Zizi,

15:28ano ba ang ginawa mo kay Chen Jiay?

15:30Wala akong ginawa.

15:30Hindi ko rin alam

15:31kung bakit sinabi yun ni Miss Shen.

15:33Hindi pa tapos magsalita,

15:34galit na galit

15:35ng lumapit si ina ni Jiang.

15:36Malakas niyang sinampal

15:37si Chen Zizi.

15:38Ano bang tingin mo

15:39sa sarili mo?

15:39Naglalakas loob kang isuot

15:40ang wedding gown na espesyal

15:41kong pinagawa para kay Jai.

15:42At ngayon,

15:43nagsusuot ka pa niyan dito

15:43para magyabang.

15:44Saan ka kumuha ng kapal na mukha?

15:46Si Chen Zizi,

15:47sa sobrang lakas ng sampal

15:48na may galit,

15:48napalabo ang paningin

15:49at umingay ang pandinig niya.

15:50Napaluhang tumingin siya

15:51kay Jiang Yanjiao.

15:51Yan so,

15:52hindi ko talaga alam.

15:54Muling sinampal ni ina ni Jiang

15:55si Chen Zizi.

15:56Yanjiao,

15:56sa tingin mo ba

15:57kapat dapat kang tawagin?

15:58Sinasabi ko sa iyo,

15:59hanggat nabubuhay ako,

16:00ikaw,

16:00babaeng walang hiya,

16:01huwag na huwag mong isipin

16:02na makakapasok ka sa bahay namin.

16:04Galit na galit na nagmura

16:04si ina ni Jiang

16:05at biglang sinampal pati

16:06si Jiang Yanjiao.

16:07Ikaw naman,

16:07anong klaseng kaoka?

16:08Ano bang naging kasalanan

16:09ni Jai sa iyo?

16:10Nagawa mo pa siyang

16:10kratuhin ng ganito.

16:11Kung may iba kang mahay

16:12sa puso mo,

16:12bakit ka pa nakasama sa kanya?

16:14Napakabigat ang loob ni Jiang Yanjiao.

16:15Sa mga sinabi ng ina niya,

16:16halos wala siyang masago.

16:17Nung una,

16:17gusto niya makasama.

16:18Totoo,

16:18ayaw lang talaga niya

16:19mag-aksaya ng oras sa ligawan.

16:20Noon kasi,

16:21ikaw lang ang kilala niyang babae

16:22sa paligid niya.

16:22Nung napag-usapan ang kasal,

16:23ako lang din ang babaeng

16:24pwede niyang pakasalan.

16:25Saka,

16:26nasanay na siya sa araw-araw na.

16:27Palagi kang dumaldaldal sa tenga niya,

16:28kaya naisip niya,

16:29kung wala nang iba pang pagpipilian,

16:30baka mas okay na lang na ganito

16:31na habang buhay.

16:32Hanggang ngayon,

16:33hindi niya maintindihan

16:33kung saan siya naging mali sa iyo,

16:34kung ano ang nagpasama ng loob mo.

16:37Ma,

16:38hindi ko iniisip na makasama ang iba.

16:39Hindi mo ba naisip na baka

16:40gusto rin niya makasama ang iba?

16:41Yung mga paputok na yan,

16:42siya ang nagpakalat

16:42para palabasin na ikaw

16:43ang may kasalanan.

16:44Lahat ng mga komentos sa internet,

16:45binayaran niyang mga troll

16:46para ilabas ang mga yun.

16:47Jiang Yanjiao,

16:48hindi ko alam kung ano ang iniisip mo,

16:49pero kailangan mong ayusin si Jiayi

16:50at pakalmahin siya.

16:51Mahigit tatlumpong taon

16:52na ang koneksyon natin

16:52sa mga pamilya ng Shen.

16:54Kung masira yan dahil sa iyo,

16:55hindi ko pala lampasin to.

16:56Yung mga magulang ng pamilya Jiang,

16:57nagbitaw sila ng mabibigat na salita.

16:58Pinaalis lahat ng kaanak,

16:59hindi man lang lumingon mong umalis.

17:00Pero si Jiang Yanjiao,

17:00nanatili lang na tayo

17:01sa dati niyang pwesto.

17:01Madilim ang mga mata

17:02habang na katingin kay Chen Ji

17:03sinatakot na takot

17:03at walang makakaalam

17:04kung ano ang iniisip niya.

17:04Sa kabilang banda,

17:05tuloy ang kasal.

17:06Kami ng mga magulang ko,

17:07kakalapag lang sa Paris.

17:08Dito ko dati plinano mag honeymoon.

17:09Naayos ko na lahat ng plano.

17:10Masaya-masaya akong kinuwento

17:11kay Jiang Yanjiao.

17:12Gusto ko sana humingi ng sugestyon

17:13para naman may pakialam din siya.

17:15Pero hindi pa nga ako

17:15tapos magsalita.

17:16Narinig ko na agad

17:17ang malamig niyang sagot.

17:18Tapos ka na ba?

17:18Umalis ka na.

17:20Sa tuwing sinasabi niyang umalis ka na,

17:21hindi ko iyon pinapansin.

17:22Tuloy pa rin ang biro at ngiti ko.

17:24Kung ayaw mo makinig,

17:24isusulat ko na lang.

17:25Basahin mo na lang

17:26pag may oras ka.

17:27Sinulat ko lahat ng plano,

17:28isa-isa.

17:28Umaas ang babasahin niya.

17:30Hindi ko inakala

17:31na nilagay ko palang sa mesa niya.

17:32Walang puso niyang itinapon

17:33agad sa basurahan.

17:34Shenjiao,

17:35tigilan mo na kong isturbohin.

17:36Kung hindi,

17:37kakansalahin ko ang honeymoon.

17:38Ngayon,

17:38hawak na mga magulang ko

17:39ang ginawa kong itinerary.

17:41Kitang-kita sa mukha nila

17:41ang saya at pagmamalaki.

17:42Ang anak kong babay

17:43ang laki na ng pinagbago.

17:44Kahit ganoon kakomplikado

17:45ang itinerary

17:46na gawa pa rin niya.

17:47Bilang nanay,

17:47sobrang proud talaga ako.

17:49Noong una,

17:50hindi pa marunong si Nanan

17:51kahit magbasa ng navigation.

17:52Ngayon,

17:52siya pa ang gumagawa

17:53ng malinaw na plano ng ruta.

17:54Sabi ni Papa,

17:54habang kinukwento niya to.

17:55Kitang-kita sa mga mata niyang puno

17:56ng papuri,

17:56pero may halong kunting awa.

17:57Hindi rin marunong magpahalaga

17:58si Jiang Yanjiao na batang yun.

18:00Balang araw,

18:01makakahanak ka rin

18:01na magmamahal sa'yo.

18:02Mas 10,000 bises pa siyang

18:03mas mabuti kaysa kay Jiang Yanjiao.

18:05Ano ba yung sinasabi niyo?

18:06Napagod ako sa biyahe ko

18:07sa aeroplano.

18:08Mauna na akong magpahinga

18:09sa hotel.

18:09Mamaya,

18:10sumama na lang tayo

18:11sa itinerary ni Nanan

18:11at magliwaliw.

18:12Alam ko,

18:12iniisip nila na baka malungkot ako

18:14kapag naalala ko

18:14si Jiang Yanjiao.

18:16Sige,

18:16pagod na rin ako.

18:17Magpahinga na tayo agad.

18:18Habang napapahinga kami sa hotel,

18:19walang ano-ano,

18:20tumawag bigla sa akin si Jiang Yanjiao.

18:21Hindi niya ugal yun.

18:21Nakita ko sa screen ng cellphone ko,

18:23tumatalong-talong pa

18:23ang pangalan ng mahal kong baby.

18:24Sandali akong natulala.

18:25Kasi,

18:25hindi pa sumasagot ang tawag ko

18:26si Jiang Yanjiao noon kahit kailan.

18:27Kahit wala siyang ginagawa,

18:28hindi pa rin niya sinasago.

18:29Kaya unti-unti,

18:29tumigil na rin akong tumawag sa kanya.

18:30Puro chat na lang ang ginagawa ko.

18:31Kahit sa chat,

18:32bihira siya mag-replay sa akin.

18:33Ngayong siya ang tumatawag,

18:34hindi ko sinago.

18:34Pinutol ko ang tawag,

18:35binago ang kontak namin niya,

18:36nilagay ko pa sa blacklist.

18:37Sabay-sabay ko pang ginawa.

18:38Dahil hindi na siya makakatawag sa akin,

18:40tumawag naman siya sa mga magulang ko.

18:41Pero matagal na siyang naka-blacklist

18:42sa kanila ni mama at papa.

18:43Pagsapit ng gabi,

18:44yung ate namin kasambahay,

18:45nag-message sa akin.

18:46Sabi niya,

18:47kanina pa daw nakatayo si Jiang Yanjiao

18:48sa harap ng bahay namin.

18:49Ete,

18:49sabi niya raw,

18:50hanggat hindi mo siya hinaharap,

18:51hindi rin siya alis.

18:52Ginagamit ko na dati

18:53ang paraan na tunoon.

18:54Kapag hindi masaya si Jiang Yanjiao,

18:55bukod sa titigan lang niya ako

18:56ng walang imik,

18:57iwasan niya rin akong makita.

18:58Madalas kong gawin ang ganito.

18:59Para lang makita siya,

19:00nag-aabang ako buong araw

19:01sa tapat ng bahay nila.

19:02Huwag mo na siyang pansinin.

19:03Kapag napagod siya,

19:04siya na rin ang lalayo.

19:05Kinabukasan,

19:05nagulat na naman ang yaya sa akin.

19:07Hindi pa rin umalis si Jiang sa batang amo.

19:08Mukha raw siyang pagod na pagod.

19:09Papapasukin ko na ba siya

19:10para magpahinga?

19:10Huwag mong pansinin,

19:11parang wala lang siya.

19:11Pangatlong araw na.

19:12Nandoon pa rin si Jiang Yanjiao,

19:13hindi pa umaalis.

19:13Akatapos lang namin

19:14mag-family bonding

19:14sa kamagpunta sa isang tourist spot.

19:15Papalabas na sana kaming kumain.

19:16Miss,

19:17nahimatay si Jiang sa labas kanina.

19:18Tinawagan ko na ang ambulansya,

19:20pero ayaw niyang sumama sa ambulansya.

19:21Anong gagawin ko?

19:22Nag-isip ako sandali.

19:23Tinawagan ko si Mama Jiang.

19:24Sinabi ko sa kanya

19:25ang nangyari kay Jiang Yanjiao

19:26para siya na magsundo sa kanya.

19:27Tumahimik si Mama Jiang ng matagal,

19:29maingat at may panghihinayang

19:30ang tono niya.

19:31G.I.E.,

19:31talaga bang wala na kayong pag-asa ni Yanjiao?

19:33Wala ka na talagang gusto sa kanya?

19:35Wala na po.

19:36Tita,

19:36gusto ko lang yung taong gusto rin ako.

19:40Pero mahal ka ni Yanjiao.

19:42Totoo yun, G.I.E.

19:43Kung hindi kanya mahal,

19:44hindi naman sana siya nagpakasal sa'yo.

19:45Tita,

19:45ipapalayas ka ba nila tito

19:46at tita kung ayaw ka ng anak nila?

19:47Magagawa ba niyang maging mabait sa iba?

19:49Pero babaliwalain ka.

19:50Hindi ginagawa ng papa ko

19:51ang mama ko ng ganun.

19:52Tinuturo nila sa akin

19:53ang magmahal ng tao.

19:54Hindi ganun.

19:54Gusto pa sana magpatuloy si Jiang mo

19:56sa pagsasalita.

19:56Pero nang marinig ang sinabi ko,

19:57lahat ng sasabihin niya

19:58ay natigil sa lalamuna niya.

20:06Nang nanay ko ang buong pag-uusap namin.

20:08Malambing siyang hinawakan ang kamay ko.

20:09G.I.E.,

20:09darating din yung taong kunay na magmamahal sa'yo.

20:11Dahan-dahan lang,

20:12huwag kang magmadali.

20:12Napangiti lang ako at tumango.

20:14Hindi ko masyadong inintindi ang bagay na to.

20:15Sa kalahating buwan na yun,

20:16sobrang saya nang naging bakasyon ko sa Paris.

20:17Tatlong beses kong tinignan

20:18ang mga painting sa Louvre.

20:19Isang buong araw akong naglakad

20:20sa likod ng Versilus.

20:21Dalawang beses akong sumakay sa cruise

20:22sa Sin River.

20:22Isang beses sa umaga,

20:23isang beses sa gabi.

20:24Sabi ng tatay ko,

20:25ang itineray ko rao mas professional pa

20:26sa travel agency.

20:26Sabi ni Mama,

20:27simula ngayon ako na rao

20:28bahala sa mga lakad ng pamilya.

20:29Mumiti akong pumayag.

20:29Pero tuwing gabi,

20:30pagbalik ko sa hotel at humiga sa kama,

20:32naalala ko pa rin ang ilang bagay.

20:33Naalala ko yung kahon ng adobo

20:34na baka laman ng refrigerator.

20:35Hindi ko alam kung kinain na niya.

20:37Naalala ko yung mensahe niya,

20:38bumalik ka na lang bukas.

20:39Umiiyak ako noon,

20:40basang-basa ang buong mukha ko.

20:41Naalala ko yung pag-usap niya sa phone

20:42habang kausap yung ibang babae.

20:43Pagkatapos ng fireworks,

20:44mapahinga ka na agad.

20:45Yung tono niya,

20:46hindi ko panarinig sa kanya dati.

20:47Pang limang gabi,

20:47hindi na naman ako makatulog.

20:48Habang pabalik-balik ako,

20:49biglang umilaw ang cellphone ko.

20:50May private message,

20:51yung profile picture,

20:52lalaki na nakatalikod sa tabing daga.

20:53Shenjie,

20:54ang tagal na nating hindi nagkita.

20:56Matagal akong tumingin sa chat na yun.

20:58Ikaw ba si?

20:59Ang dating kakles mo,

21:00ki Jin Teng.

21:02Napatigil ako sandali.

21:03Sa utak ko,

21:04sumagi ang anino ng isang taong

21:05nakaupo sa bench ng basketball court.

21:06Matangkad siya

21:06at hindi masyadong palakwento.

21:07Palagi lang siyang nasa bench

21:08kapag may laro.

21:09Paminsan-minsan,

21:10pumapasok para mag-shoot ng ilang tres.

21:11Aano mo ako na hana?

21:12Nakita ko online yung tungkol sa kasal mo.

21:14Nahanap kita sa pamamagitan

21:15ng mga mutual friend natin.

21:16Eos ka lang ba?

21:18Eos naman,

21:19alam kong nasa Paris ka.

21:20Nasa Melbourne ako.

21:21Deti may nagsabi sa akin

21:22na nandiyan ka na raw.

21:23Tinanong ko siya paano niya

21:24nalaman na nasa Paris ako.

21:25Sabi niya nakitaraw niya

21:25yung location ko sa moments.

21:26Doon ko lang naalala

21:27na nag-post nga pala ako

21:28ng picture ng Eiffel Tower

21:29ilang araw na ang nakalipas.

21:30Kailang ka babalik ng bansa?

21:31Siguro mga sampung araw pa.

21:33Baka pupunta ako diyan next month

21:34para may esikasuhin.

21:35Kung may time ka,

21:36libre kitang kumain.

21:37Sige, nilapag ko ang phone

21:38habang nag-ayos na ako sa banyo.

21:39Nagmumukha masigla yung tao sa salamin.

21:40Ilang araw na akong nagsig ng araw sa Paris.

21:42Mas maliwalas ako ngayon kaysa dati.

21:43Binuksan ko ang gripo.

21:44Malakas na rumaragasa ang tubig pababa.

21:46Biglang pumasok sa isip ko

21:47ang isang eksena.

21:47Basketball court noong high school.

21:49Inabot ko ang bote ng tubig

21:50kay Jiang Yanshao.

21:50Hindi niya iyon kinuha,

21:51kaya awkward akong nakatayo.

21:52May lumapit na isa pa

21:53at tinanong ako,

21:54pwede bang sa kanya na lang

21:55yung tubig kasi nauhaw siya?

21:57Inabot ko yung tubig sa kanya.

21:58Tinanggap niya,

21:59binuksan at uminom ng ilang lago.

22:00Pinisil at tinagtapon yung bote

22:01sa basurahan.

22:02Ninitsyan lang niya ako

22:03at umalis na.

22:04Parang si Kejin Teng yata

22:05yung taong iyon.

22:06Noong panahon iyon,

22:07hindi ko masyadong inisip.

22:08Lumiko ako at hinabol si Jiang Yanshao.

22:09Ngayon, habang iniisip ko,

22:10parang pilit ang itin niya noon.

22:11Ang araw na pagbabalik sa bansa,

22:12nadalay ang flight ng apat na oras.

22:13Paglapag namin sa Hangzhou,

22:14alas 9 na ng gabi.

22:15Hindi ko inakalam paglabas palang

22:16ng aeroplano.

22:16Makikita agad namin si Jiang Yanshao

22:17na naghihintay sa labas.

22:18Itinula ko ang trolley

22:18ng mga bagahe paalis.

22:19Pumasok kami sa arrival hall.

22:21Pumasok ang malamig na hangin sa lig ko.

22:22Nakatayo siya sa likod ng railing sa exit.

22:24Payat na payat na.

22:25Lumutang na ang cheekbones niya.

22:25Nakasuot ng dark gray na coat.

22:27Pale ang mukha niya.

22:29Pagkakita niya sa akin,

22:30lumakad siya ng isang hakbang palapit.

22:31Tapos biglang tumigil.

22:32Hindi ako tumigil sa paglakad.

22:33Nakayakap ako sa braso ng mama ko

22:34at umiwas kami.

22:35Tinawag niya ang pangalan ko mula sa likod.

22:36Paos ang boses niya,

22:37parang may sipon.

22:38Hindi ako lumingon.

22:39Uncle, Auntie.

22:41G.I.,

22:42hindi pa siya naging ganito

22:43o kalapit tumawag sa akin.

22:44Karaniwan,

22:44palagi niyang sinasabi

22:45ang buong pangalan ko.

22:46Halos kalahating buwan

22:47na matapos kaming huling magkita.

22:48Pero ngayon,

22:49wala nang lungkot na nararamdaman ko

22:50dati tuwing makikita siya.

22:51Tahimik na lang ang puso ko ngayon.

22:52Walang emosyon.

22:53Bahagya akong tumango,

22:54parang pagbati na rin.

22:55Umismid ng malamig ang mga magulang ko.

22:56Walang sinabi ni isa.

22:57Nang-nang,

22:58ah, na.

22:58Dumating na ang driver ng pamilya natin

23:00para sunduin tayo.

23:01Lumagbas kami kay Giang Yanshaw

23:02at papunta na sa labas ng airport.

23:04Dati,

23:05kapag nakikita ng mga magulang ko si Giang Yanshaw,

23:06lagi silang nag-alala

23:07at nagtatanong sa kanya.

23:08Ibinibigay pa nila lahat

23:08ng magagandang bagay sa bahay

23:09para sa kanya.

23:10Pero ngayon,

23:10parang hindi pa niya kaya

23:11ang lamig ng pakikitungo nila.

23:13Napatigil pa siya sandali

23:14bago kami habulin.

23:16Tito, tita,

23:16naflat ang gulong

23:17ng sasakyan niyo sa daan.

23:18Ako na ang maghatid sa inyo pa uwi.

23:19Hindi na po,

23:20kaya na naming magbuok ng tatsi.

23:21Hindi pa siya tapos magsalita,

23:22kaya naman agad ko siyang pinutol.

23:23Kita sa mga mata ni Giang Yanshaw

23:24ang di makapaniwala

23:25at pagkagulumihan.

23:26Ito ang unang beses

23:27na pinutol ko ang salita niya.

23:29Jay.

23:30Ma, pa, umuwi na tayo.

23:31Gutom na gutom na ako,

23:32kaya inakbayan ko

23:33ang mga magulang ko

23:33sa baylakad ng mabilis

23:34palabas ng airport.

23:35Pero kahit nakatatsi na kami pa uwi,

23:36nakasunod pa rin si Giang Yanshaw

23:37sa kainang kotsa niya.

23:38Hanggang pagdating sa bahay,

23:39nakita niyang papasok na kami,

23:40pero sumunod pa rin siya.

23:41Presidente Jayang,

23:42hindi balabag sa ugali mo

23:42tong biglang punta.

23:43Inapasok ko muna

23:44ang mga magulang ko,

23:45tapos tumayo ako sa pintuan

23:45para harangin siya.

23:46Nang marinig niya

23:47ang tawag kong yan,

23:48may bahagyang pagkatulala

23:49sa mga mata niya.

23:50Ikaw,

23:50bakit ganyan mo ako tinawag?

23:52Dati naman hindi mo

23:53ako tinatawag ng ganyan.

23:54Hindi ko siya dati tinatawag ng ganon,

23:55pero ngayon,

23:56unang beses niyang kinausap ako

23:57ng ganito kahaba.

23:58Hindi naman tayo magkamag-anak

23:59o magkaano-ano.

23:59Kung hindi ko siya tatawagin

24:00ng ganito,

24:01ano dapat?

24:01Dati,

24:02paborito ko siyang tawagin na

24:02Zaukuya.

24:03Ang lapit pakinggan,

24:04kapag ganon ko siya tinatawag.

24:05Pero ayaw niya.

24:16May halong sama ng loob

24:17ang boses niya.

24:18Parang ako ang may kasalanan sa lahat.

24:21Pinabayaan kitang maging masaya.

24:22Kasamang taong gusto mo.

24:23Mali ba yun?

24:24Kailan ko ba sinabi na gusto ko

24:25si Chen Zesi?

24:26Chen Jiayi,

24:27tigilan mo na kaisip

24:27ng kung ano-ano.

24:30Natawa talaga ako

24:31ng marinig ko yun.

24:32Pero ang ngiti ko,

24:32hindi naabot ang mata ko.

24:33Hindi mo siya gusto.

24:34Pinag-record mo siya ng lulabi,

24:36tapos pinapunta mo pa sa bahay niyo.

24:38Pinagkatiwalaan mo siyang

24:38asikasuhin ang kasal ko.

24:39Pinagsuot mo pa siya

24:40ng wedding dress ko.

24:40Hindi ba ibig sabihin noon

24:41may gusto ka sa kanya?

24:42Eh, sabihin mo nga,

24:43ano ba talaga ang ibig sabihin

24:44ng tunay na gusto?

24:44Mukhang nabulabog siya sa tanong ko.

24:46Natulala siya ng matagal,

24:48hindi agad nakariag.

24:50Basta hindi ko naramdaman yan

24:51para kay Chen Zesi.

24:51Hindi naman mahirap

24:52sagutin ang tanong ko.

24:53Konting effort lang naman

24:53mula sa kanya,

24:54malalaman niya dapat na

24:55ang tunay na gusto,

24:56katulad ng naramdaman ko,

24:56para sa kanya noon.

24:57Buong puso at isipan ko siya lang.

24:59Kahit anong gawin niya,

25:00tama yun sa paningin ko.

25:00Pero ang sabi niya sa akin,

25:01basta hindi yan para kay Chen Zesi.

25:03So, galit ka ba sa akin?

25:04Ayaw mong pakinggan sinasabi ko.

25:05Palagi mo akong pinapaalis.

25:06Wala kang pakialam sa mga sinasabi ko.

25:07Minsan pa nga,

25:08naiirita at nababato ka.

25:09Hindi ako galit sa'yo.

25:10Hindi ka galit sa akin.

25:12Pero hindi mo rin ako gusto.

25:13Tinignan ko siya,

25:14sandali siyang natigilan.

25:15Jiang Yanshao,

25:16sa mga tao na hindi mo gusto,

25:17kaya mo bang tiisin

25:17na makasama sila habang buhay?

25:18Pero ako,

25:19hindi ko kaya.

25:19Ang gusto ko,

25:20ay ang isang taong mahal ako.

25:21Mula pagkabata,

25:22pinalaki ako ng magulang ko

25:22na puno ng pagmamahal.

25:23Masaya ang pamilya ko.

25:24Nagkasundo ang mga magulang ko.

25:25Bakit ko nga papipiliin

25:26ang isang hindi ako mahal?

25:27Yung parang estranghero lang

25:28ang turing sa akin.

25:29Natahimik si Jiang Yanshao

25:29sa mga sinabi ko.

25:30Mabigat ang tingin niya.

25:31May emosyon na hindi ko maintindihan.

25:34Shen Jiay,

25:34hindi ko sinabing hindi kita gusto.

25:36Hindi ko lang alam kung paano ba

25:37ang lumigaw o magmahal.

25:38Nag-record ako ng lulabi

25:39para kay Chen Zesi

25:40kasi sobrang grabe ang insumya niya.

25:41Anging boses ko lang

25:42ang nakakapagatulog sa kanya.

25:43Nakiusap siya sa akin,

25:44hindi ako makatanggi.

25:45Mahirap tong manggi.

25:46Habang pinapakinggan ko

25:47ang paliwanag niya,

25:48bigla kong naisip

25:49ang tanga ko pala dati.

25:50Jiang Yanshao,

25:51naalala mo ba yung spring outing

25:52nung second year natin

25:52sa high school?

25:53Isang grupo tayo.

25:54Habang umakiyat ng bundok,

25:56sobrang sakit ng dismenorhi ako,

25:57hindi ako makatayo.

25:58Umiyak ako,

25:58pinakiusapan kitang alalayan mo ako.

26:00Ano ang sinabi mo noon?

26:01Noong panahon na sobrang sakit,

26:02maputlan ang mukha ko,

26:11pwedeng maghawakan.

26:12Tapos tinalikuran ako

26:13at umalis.

26:14Naalala ni Jiang Yanshao,

26:15pareho ang ekspresyon ng mukha niya.

26:17Hindi mo ako matutulungan,

26:18dahil lalakit babae,

26:19hindi dapat maghawakan.

26:20Pero noong tinulungan mo si Chen Zaiji,

26:21naisip mo ba

26:22na malapit ka ng magpakasal?

26:23Kaniwan ay malamig

26:23at walang pakialam siya sa akin.

26:25Ang tanging sinasabi lang ng kaya ko

26:26ay umalis ka.

26:26Pero bigla na lang siyang naging mabait

26:28at tumulong sa ibang babae.

26:29Naisip mo ba na masasaktan ako

26:30kapag nalaman ko to?

26:31Hindi niya inisip yun.

26:31Ang importante lang sa kanya

26:32ay ang sarili niya.

26:33Basta si Chen Zaiji lang

26:34ang mahalaga sa kanya.

26:35Noong una hindi rin maganda

26:35ang ugali niya sa akin.

26:37Akala ko ganyan din siya sa lahat.

26:38Pinipilit ko nalang intindihin

26:39hanggang dumating si Chen Zaiji.

26:41Doon ko lang nalaman na marunong din

26:42pala siyang umiti at kumanta.

26:43Kaya rin niyang magpakalma ng iba.

26:45Kung feeling mo may mali akong nagawa,

26:46humihingi ako ng tawad sa iyo.

26:47Hindi na ako makikialam pa kay Chen Zizi

26:48pagkatapos nito.

26:48Mapapatawad mo na ba ako ngayon?

26:49Ang huling paghingi ng tawad

26:50ay wala nang halaga talaga.

26:51Lalo na kung gaya ng sa kanya

26:52na walang kasamang sinseridad.

26:54Jiang Yanxiao,

26:55sa totoo lang naniniwala ka bang nagkamali ka?

26:57Hindi ko alam pero tama lahat ng sinabi mo.

26:59Kung sinabi mong mali, mali na nga.

27:00Nang marinig ko yun,

27:02parang bigla akong pinanghinaan

27:03at halos masufocate.

27:05Jiang Yanxiao,

27:05hindi ka naman pala mahilig

27:06makipagtalo ng walang dahilan.

27:07Huwag ka nang bumalik at hanapin ako ulit.

27:09Kita sa mata ni Jiang Yanxiao

27:09ang pagkakonfuse

27:10at kawalan ng magawa.

27:11May maling nasabi ba ako?

27:12O kaya galit ka pa rin sa akin

27:13dahil sa fairyworks na pinalabas ko

27:14para kay Chen Zizi.

27:16May paliwanag ako dun.

27:17Birthday niya kasi noong araw na yun.

27:18Sinabi niya ni minsan

27:18hindi pa siya nakatanggap ng regalo.

27:20Kaya gusto niyang makakita ng fairyworks

27:21bilang birthday gift.

27:22Bilang boss lang ginawa ko yun

27:22para matupad ang kahilingan ng empleyado ko

27:24sa birthday niya lang naman.

27:25Sayoso niyang sinabi yun.

27:26Tungkol naman sa mga sinasabi ng mga tao online,

27:27hindi ko rin alam kung bakit sila nagakalat na ganun.

27:29Pero matalino ka naman.

27:29Hindi mo dapat paniwalaan yan.

27:31Inisil ko ang labi ko.

27:32Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko.

27:34Jiang Yan Zhao,

27:35hindi ka pa kailanman nagbigay sa akin

27:36ng regalo sa birthday ko.

27:38Mula simula hanggang dulo,

27:39nakatago ang nanay ko sa likod ng pinto

27:40habang nakikinig sa usapan namin.

27:42Ang sinabi ni Jiang Yan Zhao,

27:43nagpasiklab ng galis sa puso ng nanay ko.

27:45Pagkatapos kong sabihin yun,

27:46bigla niyang binuksan ang pinto.

27:47Jiang Yan Zhao,

27:48alam mo ba kung ano ang ibig sabihin ang gusto?

27:51Hindi mo maintindihan kung ano talaga ang gusto.

27:53Bakit dapat ang anak ko ay makasama ka?

27:55Ako ang nagluwal at nagpalaki sa kanya.

27:56Hindi para apak-apakan mo siya ng ganito.

27:58Kung talagang hindi mo matutunan magmahal,

28:00mas mabuti pang huwag ka nalang maghanap

28:01ng partner buong buhay mo.

28:02Huwag mong pahirapan ang ibang tao.

28:04Sinabi niya yun,

28:05sabay hinila ako pabalik sa loob ng bahay.

28:06Malakas niyang sinara ang pinto.

28:08Tuluyan na niyang iniwan si Jiang Yan Zhao sa labas.

28:11Akala ko,

28:11hanggang dito na lang ang laha.

28:12Iniisip kong maintindihan niya na

28:13at hindi na niya ako hahanapin uli.

28:15Pero nung gabiling yun,

28:16nakita ko sa balkonin ang kwarto ko.

28:17Mas makulay pa sa nakita ko sa video

28:19dati ang fireworks.

28:20Pinagmamasdan ko ang paputok na sumabog

28:21sa kalangitan malapit sa amin.

28:23Napahinto ako sagli.

28:24May tumawag sa akin si Jiang Yan Zhao

28:26gamit ang hindi kilalang numero.

28:28Hindi mo ba sinabi na ingit ka

28:29na fireworks ang birthday gift niya?

28:30Ngayon, ibibigay ko na lang yun sa'yo.

28:32Sa susunod, kung gusto mong manood,

28:33pwede ko namang ayusin yan

28:34para sa'yo anumang oras.

28:35Nagselos ako,

28:36kaya napangiti ako.

28:37Napakuyom ang mga daliri ko.

28:39Jiang Yan Zhao,

28:40akala mo ba maantig mo ako

28:41sa mga ganyang salita?

28:42Hindi ko naman iniintindi

28:43ang mga pabunggahan.

28:46Ang mahalaga sa akin

28:46ay ang puso niya.

28:47Yung lahat ng ginawa niya

28:48para kay Chen Zesi.

28:49Mga bagay na minsan,

28:50di ko inakala magagawa

28:51para sa akin.

28:52Hindi mo gusto yun.

28:53Eh ano naman ang gusto mo?

28:54Pwede mo naman sabihin sa akin.

28:55Basta huwag ka lang bigla

28:56na lang mawala ka tulad dati

28:57na parang hindi na kita makita

28:58kahit saan.

28:59Makikinig ka ba

28:59kung magsasalita ko?

29:00Noong araw na binanggit ko

29:01ang honeymoon natin sa'yo,

29:02naalala mo ba

29:03yung pagbabanta mo sa akin?

29:04Sabi mo kapag makulit pa ako,

29:05akansalahin mo

29:05ang honeymoon natin.

29:06Pero hindi mo narinig

29:07ang sinabi ko noon.

29:08Kung hindi mo ako sasamahan,

29:09ipiliting kong sumama na lang ako

29:10sa mga magulang ko.

29:11Hindi naman ikaw lang

29:11ang mundo ko.

29:12Hindi niya narinig yun.

29:13Wala naman siyang pakialam

29:14sa mga sinasabi ko.

29:15Kaya hindi niya rin alam

29:16kung saan tayo

29:16nagpunta noong kalahating buwan

29:17na ang nakalipas.

29:19Tahimik lang si Jiang Yanxiao.

29:20Tumingin ako sa family picture

29:21na nakapatong sa ibabaw

29:22ng bedside table.

29:23Noong nakaraang buwan,

29:24dito ko nilagay iyon.

29:25Yun yung hiningi ko

29:26kay Jiang Yanxiao

29:26na magpicture kami.

29:27Sa litrato na iyon,

29:28ang saya-saya ng ngiti ko,

29:29talagang lagpastenga.

29:30Pero siya,

29:31walaman lang ekspresyon

29:32at halatang inis pa.

29:33Jiang Yanxiao,

29:34noong umalis ako galing

29:34sa bahay niyo

29:35nung araw na iyon,

29:36ang dami ko talagang sinabi.

29:37Sinabi ko na kinansel ako

29:38ang kasal.

29:40Ayoko na,

29:41hindi na kita gusto.

29:42Pero nagawa mo

29:42makipag-usap

29:43kay Chen Zesi sa telepono

29:44habang mga sinasabi ko

29:45parang wala kang naririnig.

29:46Parang nagkaroon

29:47ng panangga ang tenga mo

29:48na sadyang nilalayo ako.

29:49Kahit ano pang sabihin ko,

29:50hindi mo talaga maririnig

29:51kailanman.

29:52Noong nasa paristayo,

29:53nakita ko ang mag-asawang

29:54may kapansanan sa pandinig.

29:55Mukhang nag-aaway sila noon

29:55ang bilis na galaw

29:56ng mga kamay nila,

29:57pero kahit kailan,

29:58hindi sila nagbinitiwan

29:58ang tingin sa isa't isa.

30:01Pagkaraan ay nagkabati rin sila

30:02yung lalaki

30:02ni hindi inalis

30:03ang tingin niya sa asawa

30:04mula umpisa hanggang matapos.

30:05Inantay niyang magsiglang wedge

30:06ang asawa niya

30:07at noong tinaas ng babae

30:08ang hinlalaki bilang papuri

30:09yung pagmamahala nila

30:10mas matindi pa

30:11sa mga salitang binibigas.

30:12Ang tagal kong pinanood sila,

30:14napansin na mama ko

30:15ang mga mata ko

30:16at sinabi sa akin.

30:17Minsan,

30:18kapag mahal mo ang isang tao,

30:19kahit ala siyang sabihin

30:20isang tingin lang niya.

30:22Ilang beses na niyang

30:23sinabi iyon sa akin,

30:24hindi ko lang binigyan

30:24ng halaga.

30:25Hanggang nakita ko

30:26yung mag-asawang

30:26may kapansanan sa pandinig,

30:28doon ko lang naintindihan.

30:29Tama ang mama ko.

30:30Pasensya na,

30:30simula ngayon,

30:31hindi ko na ulitin.

30:32Makikinig talaga ako

30:33sa mga sinasabi mo.

30:34Jiang Yanshao,

30:35tignan mo,

30:35nagagawa mong pakinggan ako

30:36ng mabuti.

30:37Bakit kapag mag-asama tayo,

30:38hindi mo magawang

30:39pakinggan ako ng tama?

30:41Tahimik na naman siya,

30:42pero ramdam kong

30:43may higbing nagmumula

30:43sa sama ng loob.

30:45Sobrang huli na

30:45ang pagkakaalam ko,

30:46Shen Jiay.

30:47Matagal na kitang gusto.

30:51Hindi ko lang namalayan noon,

30:52hanggang umalis ka.

30:53Doon ko lang lubos

30:54na naintindihan.

30:58Jiang Yanshao,

30:59pwede mo pa rin

30:59magkunwaring walang alam.

31:00Tumigin ako sa orasan.

31:02Alas 10 na pala.

31:03Naman na ang pagpaputok

31:03ng fireworks.

31:04Nakakagambala na sa iba.

31:05Umuwi ka na.

31:06Jiay, talagang hindi mo na ba

31:07ako mabibigyan

31:07ng isa pang pagkakataon?

31:09Simula nung una mo

31:10akong sinigawan na lumayas

31:11binibigyan na kita

31:12ng maraming pagkakataon.

31:13Hanggang dito na lang

31:14si Jiang Yanshao.

31:17Huwag mo sanang

31:17ipagsisi na minahal kita.

31:19Dati simula nung lumipat ako

31:20mula sa bahay nila,

31:21nakatalaga na talaga

31:22na wala nang magiging tayo

31:23ang totoo.

31:24Hindi niya kailanman

31:25naintindihan yun

31:26at ni hindi niya inalala yun.

31:28Lumakad ako papunta sa balkoni

31:29nakita ko,

31:30nakapalada.

31:30Yung puting SU niya

31:31nang namatay

31:32ang mga ilaw ng sasakyan,

31:33nakita ko siyang bumaba

31:34ng kotse.

31:35Kinabukasan ng umaga

31:36dumating si Aling Yaya

31:37para magbukas ng pinto

31:38sabi niya.

31:38Si Yanshao daw magdamag

31:39nakaupo sa hagdan sa labas

31:40basa ng hamog ang buhok niya

31:41habang hawak ko

31:41yung mangkok ng lugaw.

31:43Sabi ko,

31:43huwag mo siyang intindihin.

31:46Tanghali,

31:46tinawagan ko si Tita

31:47Jiang sinabi ko sa kanya

31:48na kunin na lang niya

31:48si Yanshao.

31:49Napatahimik si Tita

31:50Jiang sandali sa telepono,

31:50biglang tinanong niya ako.

31:51Xi,

31:52hindi mo na talaga

31:52gusto si Yanshao?

31:54Hindi na.

31:55Pero gusto ka pa rin

31:56ni Yanshao kuto.

31:57Totoo,

31:58kung hindi kanya gusto

31:59hindi kanya papakasalan.

32:00Tita.

32:03Si Tito,

32:03sinabihan ka ba niyang lumayas?

32:06Hindi siya sumagot

32:07ang papa ko.

32:07Hindi niya gagawin

32:08yun kay mama.

32:10Sabi nila sa akin,

32:11hindi ganun ang magmahal

32:12ng tao.

32:13Tahimik lang ang kabilang linya

32:14ng matagal sa huli.

32:14Sinabi niyang siya

32:15na ang kukuha,

32:15kay Yanshao nakatayo ako

32:16sa likod ng bintana

32:17sa ikalawang palapag

32:17habang pinapanood.

32:18Kinakalad ka ni Tita

32:18si Jiang Yanshao

32:19papunta sa kotse

32:20dalawang beses siyang pumalag

32:20tapos tumingin sa direksyon ko

32:21dahil sa salamin ng bintana

32:22wala siyang nakita.

32:23Ilang araw matapos noon,

32:24bumalik si Kijin Teng

32:25mula sa Melbourne.

32:26Nagkita kami sa isang private

32:27na kainan sa tabi ng kanal.

32:28Nagpareserva siya

32:28na maaga ng mesa

32:29sa second floor

32:30na malapit sa bintana.

32:31Pagdating ko,

32:31nakaupo na siya doon.

32:32Nakaputing long sleeve siya.

32:33Nakatas ang mgaas

32:34hanggang sa bisig niya.

32:35May maninipis na fremen

32:36ang salamin sa ilong niya.

32:36Mas matangkad na siya

32:37kaysa noong high school.

32:38Mas malapad na rin

32:39ang balikat niya.

32:39Pero hindi nagbago

32:40ang itsura niya

32:40kapag ngumiti.

32:41Hindi naman ganun kalaki

32:42ang angulo ng ngiti niya.

32:42Pero una talagang

32:43kumikislap ang mga mata niya.

32:44Mas bumayat siya.

32:45Ikaw,

32:46parang hindi ka naman nagbago.

32:47Nagbago na si Giro.

32:50Tumatanda na.

32:51Pagkatapos dalhin ang pagkain,

32:52hindi siya masyado nagsasalita.

32:53Pero sakopalagi

32:54ang mga sagot niya.

32:54Kinuwento niya

32:55na gumagawa siya

32:55ng architectural design

32:56sa Melbourne.

32:57Dalawang award

32:57ang nakuha niya

32:58nung nakaang taon.

32:59Ang tono niya,

32:59parang nagbabasa lang ng menu.

33:00Dati ba,

33:01dalawang row sa likod mo ako

33:02nakaupo nung high school.

33:03Magaling ka mag-basketball noon.

33:04Bakit hindi ka sumalis sa varsity?

33:08Ayoko na talagang maglaro noon.

33:10Bakit?

33:12Habang naglalaro ako,

33:13palaging napapatingin ako sa iba.

33:14Mabilis ako madistrah.

33:15Hindi ko masyadong nuggets.

33:16Pero hindi na rin ako nagtanong pa.

33:17Pagkatapos kumain,

33:17inihatid niya ako pawis sa village.

33:19Nung huminto na ang kose

33:19sa may gate,

33:20hindi niya agad in-unlock ang pinto.

33:21Humarap siya sa akin at tumingin.

33:22Shenjie.

33:24Sa totoo lang,

33:25bumalik ako ngayon.

33:27Dahil gusto lang talaga

33:28kitang makita.

33:30Nakapigil lang ako

33:31sa hawak ko sa door handle.

33:33Alam ko na baka matakot

33:34ka sa sasabihin ko.

33:35Pero noong nakita ko

33:36yung video na yun sa Australia,

33:37ang unang pumasok sa isip ko ay

33:38sa wakas makakawin na ako.

33:42Ikaw,

33:42gusto kitang ligawan.

33:45Napahinto talaga ako.

33:46Hindi mo kailangan

33:47sagutin ngayon.

33:48Umakyak ka muna at magpahinga.

33:49Lumakad ako ng ilang hakbang.

33:50Paglingon ko,

33:50sumilip ako ulit sa kanya.

33:51Nandoon pa rin siya,

33:52nakaupos sa loob ng sasakyan.

33:53Tinititigan pa rin niya ako

33:53mula sa likod ng windshield.

33:54Kumaway ako sa kanya.

33:55Tapos pumasok na ako

33:56sa loob ng compound.

33:57Nang gabing iyon,

33:57hindi ako nakatulok.

33:58Pabalik-balik lang ako sa kama.

33:59Iniisip yung mga detalya

33:59noong high school

34:00na hindi ko binigyang pansin dati.

34:01Bumangon ako

34:01para hanapin yung mga lumang litrato

34:02sa cellphone.

34:04Napadpad ako sa isang group photo

34:05noong field trip.

34:06Si Ke Jing Teng,

34:06siya yung nakatayo sa pinakadulo.

34:08Hindi siya nakatingin sa kamera.

34:09Parang sa direksyon ko siya nakatingin.

34:10Noon,

34:11nagdataas ako ng selfie stick

34:11at dumidikit kay Jiang Yanchao.

34:12Umatras ng isang hakbang palayo

34:13si Jiang Yanchao.

34:14Sa picture,

34:14sa tabi ng ngiti ko,

34:15may naiwang bakanting pwesto.

34:16Nilapag ko na lang yung cellphone ko sa kama.

34:17Ang bilis ng tibok ng puso ko

34:18parang may mali.

34:19Ilang araw na ang lumipas.

34:20Muling nagsimula magpakita

34:20si Jiang Yanchao sa buhay ko.

34:21Unang-una,

34:22tuwing umaga,

34:22nag-iwan siya ng bulaklak

34:23sa tapat ng pinto namin.

34:24Unang araw,

34:24roses.

34:25Ikalawang araw,

34:25lilies.

34:26Ikatlong araw,

34:26statis.

34:27Hindi ko tinanggal ang kahi-alin.

34:28Pinatamba ko lang sa short cabinet

34:29at tinapalitan ng alikabo.

34:30Pang-apat na araw,

34:30wala ng bulaklak.

34:31Napalta ng dermos.

34:32Sa loob,

34:32may lugaw na kalabasa at milet.

34:33Binuksan ko yung takip at sumili.

34:34Pinadala ko sa yaya para itapon.

34:35Bairnes,

34:35paglabas ko ng opisina

34:36pagkatapos ng trabaho.

34:38Nakapart yung sasakyan

34:40na bawkwet.

34:40Binaba niya ang salamin

34:41at kinawayan ako.

34:42Umiikot ang mga mata niya

34:43habang umingiti.

34:46Bakit ka nandito?

34:47Nadaanan lang kita.

34:48Saray na kita

34:48para magmarianda ng gabi.

34:49Habang nag-seatbelt ako,

34:50naamoy ko yung amoy

34:50ng damo ng sunflower.

34:51May jazz na tumutugtog

34:52sa speakers ng quotes.

34:52Nagdadrive siya,

34:53hindi nagmamadali

34:54o naguguluhan.

34:54Nagsignaling siya

34:55bago magpalit ng linya.

34:56Magalang siya sa mga tumatawid.

34:57Kapag stoplight,

34:57napapalingon siya sa akin paminsan.

34:59Sinabi mo ba kay mama mo

34:59na mag-overtime ka ngayon?

35:01Aano mo nalaman?

35:04Hula lang,

35:04kasi nag-message

35:05sa akin mama mo kanina.

35:06Sinabi niya na parang

35:07mabigat ang loob mo

35:07nitong mga araw.

35:08Pinapasama akong

35:09ilabas kita at maglibo.

35:10Kailan pa naging friend mo,

35:10si mama sa tiyah?

35:11Nung inihatit kita pa

35:12we last time,

35:13doon ko siya naat.

35:13Gusto ako ng mama mo eh.

35:14Atibong pamilya ko gusto ka.

35:16Sabi ng tatay ko,

35:17ikaw daw ang pinakamaginoong

35:17kabataan na nakilala niya.

35:20Ikaw, anong pakiramdam mo?

35:21Ang ilaw mula sa labas

35:21ng ihawan,

35:22tumatama sa mukha niya.

35:23Maliwanag ang mga mata niya,

35:24sumasalamin doon

35:24ang dilaw na ilaw.

35:25Nagugutom na ko,

35:26pero hindi niya kinulit kung bakit.

35:27Tinulak niya ang pinto

35:27at bumaba ng kotse.

35:28Umiikot siya

35:29para buksan ang pinto

35:29para sakin.

35:30Maliit lang ang ihawan,

35:31maingay at punong-puno ng tao.

35:32Habang tinitingnan ko yung menu,

35:33nakakailang stick na agad

35:34ang na-order ko.

35:34Sa tabi ko,

35:34abala siya sa pababalat ng bawang.

35:35Ginalata niya,

35:36tapos inilagay sa pinggan ko.

35:37Dati mo na bang ginagawa

35:37yung pababalat ng bawang.

35:38Bigla siyang natigilan.

35:39Dati, wala talaga akong pagkakataon.

35:40Noong high school pa,

35:41tuwing sasama ka sa aming kumain,

35:42lagi kang umupo lang sa tabi.

35:43Pero parang hindi ka naman

35:44madalas nakikipag-usap sa iba.

35:45Gusto ko sanang kumausap noon,

35:46pero hindi mo naman ako napapansin.

35:47Yung init ng uling,

35:48damang-dama sa mukha.

35:49Bigla nalang uminit ang mga mata ko.

35:50Napansin niyang iba ang itsura ko,

35:51kaya agad niyang binago ang usapan.

35:52Tikman mo itong inihaw na talong.

35:54Noong huli kong punta dito,

35:54masarap siya.

35:55Pag-uwi ko noong gabing iyon,

35:56hindi na naman ako nakatulog.

35:57Nakahiga lang ako sa kama.

35:57Inisa-isa ko lahat ng alaala ko

35:58ng tatlong taon sa high school.

35:59Parang binuklat ko lahat ng lumang drawer.

36:01Si Kejinteng na nagtatali ng sapato

36:02sa tabi ng basketball court.

36:03Si Kejinteng na palihim akong tinitingnan

36:04sa grupong litratuhan noong field trip.

36:05Si Kejinteng na pinulot ang bote ng tubig

36:07na tinanggihan ni Jiang Yanxiao na para sa akin.

36:08Tuwing hinahabol ko si Jiang Yanxiao,

36:09lagi siyang nandoon, hindi kalayuan.

36:10Kahit minsan, hindi ko siyang nilingon.

36:11Noong weekend,

36:12nyaya ako ni Kejinteng sa Natural History Museum.

36:14Sabi niya, may bagong geological exhibit rao.

36:15Pwede siyang maging guide.

36:16Architecture ang course niya.

36:17Kumuha rin siya ng geographic na elective.

36:18Kapag nagpapaliwanag siya

36:19kung paano nabubuo ang mineral,

36:20mahilig siyang gumamit ng kamay.

36:21Yung malaking palad niya,

36:21gumubuhit sa hangin ng mga arko.

36:22Pagdating namin sa seksyon ng mga meteorite,

36:24tumigil siya.

36:24Itinuro niya yung isang itim na bato at sinabi.

36:26Ironical meteorite.

36:26Galing pa, yan noong 4.5 billion taon na nga.

36:28Lumapis akong tingnan.

36:28Sa salamin ng display case eh,

36:30kita yung refleksyon naming dalawa.

36:31Nakatayo siya sa likod ko,

36:32halos magdikit na ang balikat namin.

36:33Shen Jie.

36:34Bigla niya akong tinawag sa buong pangalan ko.

36:36Lumingon ako.

36:36Wala pang isang pye ang pagitan namin.

36:38Noong graduation day sa high school,

36:39umulan.

36:39Naalala mo pa ba?

36:40Naisip-isip ko,

36:41noong araw na yun nabasa ako ng ulan.

36:42Si Jiang Yan Xiao,

36:43may dalang payong,

36:43dumaan lang sa tabi ko,

36:44hindi ako pinansin.

36:44Umuwi ako ng bahay,

36:45nilagnat ako ng tatlong araw.

36:46May dala naman akong payong noon,

36:47talagang plano ko sa nang ihatid ka pa uwi,

36:48pero sobrang bilis mong tumakbo.

36:49Hindi kita nabutan.

36:50Pagkatapos,

36:51tumayo ako sa baba ng building yon

36:52ng kalahating oras.

36:52Walang ilaw na sumindi sa kwarto mo.

36:53Medyo sumikip ang lalamunan ko.

36:55Bakit hindi mo ako tinawag?

36:57Hindi ako naglakas loob.

36:58Mumiti siya ng kaunti.

36:59May pait sa ngiti niya.

37:00Noon, si Jiang Yan Xiao lang

37:01ang nakikita mo.

37:02Kahit tawad yung kita,

37:03hindi ka din babali.

37:04Paglabas natin sa museo,

37:04maulap na ang langit.

37:05Umambon ng kaunti,

37:06pino ang patak.

37:06Kinuha niya sa bag niya

37:07ang itin na payong at binuksan.

37:08Saka inihilig ang payong palapit sa akin.

37:09Halos kalahati.

37:10Ngayon,

37:10naglakas loob ka na.

37:11Tumingin siya pababa sa akin.

37:12Dumudulas pababa sa gilid ng payong

37:13ang mga patak ng ulan.

37:13Ngayon,

37:14kaya ko na.

37:14Ani na taon ko itong inisip sa Mel Barn.

37:16Kung hindi pa rin ako maglakas loob,

37:17wala na sigurong gabi

37:18na makakatulog akong mahimbing.

37:19Handa ka ba makasama ako?

37:20Lumapit ako sa kanya.

37:21Sumandal ang balikat ko sa braso niya.

37:23Nanigas ang braso niya sandali,

37:24pero agad din siyang nangrelats.

37:25Inihilig pa niya lalo

37:26ang payong sa aking.

37:28Napuno ng ulan ang balikat mo.

37:29Ayos lang,

37:29makapal naman balat ko.

37:30Lumakas ang ulan,

37:31kaya pumara tayo ng sasakyan.

37:32Pagkasakay,

37:32tinupi niya ang payong.

37:33Basa hanggang siko ang mangas niya.

37:34Kinuha ko ang tisyo sa bag

37:35at inyabot sa kanya.

37:36Kinuha niya iyon

37:36at tinunasan ng dalawa,

37:37tatlong beses.

37:37Bigla siyang ngumiti.

37:38Bakit ka natatawa?

37:39Tawa ko sa sarili ko.

37:40Noon,

37:40tuwing pinapasa mo ng tubig kay Jiang Yanshaw,

37:41kinukuha mo sa bag,

37:42binubuksan sa ka ibinibigay.

37:43Tatlong taon kitang pinapanood sa tabi.

37:44Lagi kong inisip,

37:45paano kung sa akin mo'y pinasang bot?

37:46Nakaupo ako sa upuan

37:47habang tinitingnan ko siya.

37:48Ang ulan sa labas ng bintana

37:48ay napalabos sa mga ilaw sa kalsada.

37:50Naging mainit at malambot

37:50ng mga hugis ng liwanag.

37:51Kaya hindi mo na kailangan mag-isip ngayon.

37:52Lumingon siya.

37:53Napakaliwanag ng mga mata niya.

37:53Nakakagula talaga.

37:54Simula na maging kami

37:55ang bilis lumipas ng mga araw.

37:56Yung kabaitan niya

37:56nandun lagi sa mga maliliit na detalya.

37:57Umiinom ako ng kape

37:58na walang asukal.

37:58Sa tuwing oorder siya,

37:59lagi niyang sinasabi sa servidor na

38:00walang asukal.

38:01Kapag napagod ako maglakad ng nakatakong,

38:02sumasakit ang paako.

38:03Lagi siyang may dalang isang pares

38:03ng foldable na sinela

38:04sa bag niya buong taon.

38:05Kapag may buwanang dalawa ko,

38:06lamigin ako.

38:06May nakahandang manipis

38:07na kumot sa loob ng kotse niya.

38:08Tuwing nagyayaya siyang lumabas kami,

38:09inaandar na niya na maaga yung seat hater.

38:10Minsan, nanonood kami ng scene,

38:11sabi ko ang lamig.

38:12Agad siyang naghubad ng jaket

38:13at inabot sa akin,

38:14walang tanong-tanong.

38:14Nakatago ako sa likod ng polo niya,

38:15nakayakap sa sarili.

38:16Nasilipo siyang nakamanipis na shirt lang.

38:17Nagkakaroon siya ng gusebums sa braso.

38:19Ibinalik ko sa kanya yung jaket,

38:20ayaw niyang kunin.

38:20Kaya lumapit ako

38:21at dumikit sa kanya

38:22habang nakaupo.

38:23Tumingin siya sa akin

38:24habang nakayuko.

38:24Yung liwanag ng sumasabog sa screen

38:26ang sinehan,

38:26ang mga apoy,

38:27sumasalamin sa mga mata niya.

38:28Ganito ka rin ba

38:29nung high school ka?

38:29Paano? Ganito ano?

38:30Ganito kabayas sa mga tao.

38:32Hindi.

38:34Noon,

38:35basi lang akong tumitig sa'yo palagi.

38:37Direto siya magsalita,

38:38kaya minsan nabibitin ako sa sago.

38:39Tulad nung isang araw

38:39na naglalakad kami

38:40sa tabi ng wedding shop.

38:40May nakadislay na wedding gown na sa atin.

38:42Mermaid cut sa glass.

38:42Tumigil siya sa glit

38:43at tinitigan ng ilang segundo.

38:43Tapos lumingon siya sa akin at sinabing,

38:44Bagay sa'yo yan kapag suot mo.

38:47Kaya bigla niya akong hinila

38:48papasok ng shop

38:49at binili niya yung gown na yun.

38:52Halimbawa,

38:52may isang beses na kumain siya

38:53sa bahay namin.

38:53Tinanong siya ng mama ko

38:54kung nagaroon ba siya ng relasyon

38:54sa Australia nitong mga taon na to.

38:55Sandaling huminto yung kamay niya

38:56habang kumukuha ng pagkaing gamit

38:57ang chopsticks.

38:57Sabi niya, tapa siya, wala daw.

38:59Tinanong ulit ng mama ko kung bakit.

38:59Sabi niya, may tao naaw sa puso niya

39:00kaya hindi siya makipagdata sa iba.

39:02Napatingin sa akin

39:02ng may ngiti si mama.

39:03Ibinaon ko na lang yung mukha ko

39:03sa angkok habang kumakain ng kanin.

39:04Minsan, sa group siya

39:05ng mga high school classmates namin

39:06napag-usapan si Jiang Yancho.

39:06May nagsabi na may nangyaring problema

39:07daw sa kumpanya niya lateli.

39:08May malakihang dial na hindi natuloy.

39:09Malaki raw ang nalugi sa kanila.

39:10Sismis pa na nalasing daw siya

39:10at nag-aawis sa kliyente.

39:11Nagalik yung kapartner nila sa negosyo.

39:12Hindi ko na lang pinansin.

39:13Insroll ko agad palayo.

39:13Napansin ni Kejin Teng

39:14nakatabi ko yung screen ng cellphone ko

39:15pero wala siyang sinabi.

39:15Ibinigay niya sa akin yung napitas

39:16at binalatang piraso ng dalandan.

39:17Itinapin na sa video ko.

39:18Si Jiang Yancho sa akin.

39:18Nakablock na yung isang account niya

39:19pero gumawa na naman siya ng bago

39:36Itawang buto sa bato.

39:37Yung likod niya parang kuba na payat na arko.

39:40Sandali akong natigilan

39:41pero nagpatuloy pa rin sa paglakad.

39:43Shen Jai

39:45Hindi ako tumigil.

39:47Isa lang naman sasabihin ko.

39:49Nakarating na ako sa bungad ng Eskinita.

39:51Matagal na kitang gusto.

39:53Totoo yan.

39:54Lumiko ako sa kanto.

39:55Napigilan ng peder ang ingay.

39:56Huminga ako ng malalim.

39:56Binilisan ko ang lakad papuntang istasyon ng tren.

39:58Pag-uwi ko,

39:58tinanong ako ni Mama

39:59kung bakit maputla ang mukha ko.

40:00Sabi ko, tumakbo kasi ako pawi.

40:01Gabi, nagvideo call kami ni Kijinteng.

40:02Nasa sodirom siya.

40:03Naliwanagan ng desk lamp

40:04ang kalahati ng mukha niya.

40:04May hawak siyang ballpen.

40:05Bakit parang wala ka sa sariling gayon?

40:06Wala naman.

40:07Madalas ka lang magmabilis magsalita.

40:09Gayon, parang isa katlo ang binagal mo.

40:12Kijinteng,

40:12dati mo na bang naisis sumuko?

40:15Pagkatapos ng high school graduation,

40:16naisi ko ring mag-confess deti.

40:17Hindi natuloy,

40:18tapos pumunta na ako ng Australia.

40:19Nung unang dalawang taon,

40:19gabi-gabi akong gusto kang imesage.

40:20Mahaba pa kinatiko,

40:21tapos dinalit ko rin.

40:22Tapos nalaman ko,

40:22magkasama na kayo ni Jan Jan Schau.

40:24Isang beses,

40:24inihagis ko ang phone ko sa daga.

40:25Itinapon mo sa daga?

40:26Seryoso?

40:27Sabay-bayin na Mel Bauer

40:27nabasag yung cellphone ko.

40:29Kinabukasan,

40:29dumili ulit ako ng bago.

40:30Ngayon,

40:30nagsisika ba na hindi mo ako agad hinanak?

40:31Hindi,

40:32kahit hinanap kita agad,

40:33hindi mo rin ako papansinin.

40:34Ngayon,

40:34pinapansin mo na ako.

40:35Masaya ako kaya hindi ako makatulog gabi-gabi.

40:36Hindi ka makatulog pero masaya ka.

40:37Masaya.

40:38Minsan lang sa buhay ng tao

40:39na may babalikan kang ganyan.

40:40Sulit na.

40:41Idinikit ko ang telepono sa pisliko.

40:42Mahina akong may binulong.

40:43Hindi niya narinig na maayos.

40:44Tinanong niya ako,

40:45anong sinabi mo?

40:46Sabi ko,

40:46masaya rin ako.

40:47Natawa siya ng malakas sa kabila.

40:49Nagningning ng puti ang salamin niya

40:50dahil sa desklam.

40:51Nagulan ng unang nyabi,

40:52sahasyao.

40:53Manipis lang ang patong.

40:53Pagbagsak sa lupa,

40:54natutunaw agad.

40:54Bareness ng gabi iyon.

40:55Nyaya ako ni Kejinteng na pumunta sa tabing ilog ng kiantang

40:57para manood ng light show.

40:57Malakas ang hangin galing sa ilog,

40:58kaya nagkagulo ang scarf ko.

40:59Nyakap niya ako at binalot sa loob ng kot niya.

41:00Inilapat niya ang baba niya sa tuktok ng ulo ko.

41:02Nilalami ka ba?

41:03Ayos lang naman.

41:04Isa-isa nagbukas ang mga ilaw sa kabila ng ilog.

41:05Nagiba-iba ng kulay sa kalangitan ng gabi.

41:07Nilingon ko pa'y taas ang mga makukulay na sinag ng liwanag.

41:09Namumula na ang dulo ng ilong ko salami.

41:10Bigla niya akong binitawan.

41:11Kumatras siya ng isang hakbang.

41:12Lumingon ako sa kanya.

41:13May kinuha siya mula sa bulsa ng kot niya.

41:14Isang kahon na balot ng pelos.

41:15Lumuhod siya sa isang tuhod.

41:16Ginulo ng hangin mula sa ilog ang buhok niya sa noo.

41:18Inaayos niya ang buhok gamit ang kamay.

41:19Nakatingala siyang tumingin sa akin.

41:20Shen Jie.

41:21Binuksan niya ang kahon.

41:22May laman iyong sing-sing na may diamante.

41:23Yung palibot ang sing-sing, may maliliit na diamon sa gilip.

41:24Hindi malaki ang sentrong diamante.

41:25Pero ang ganda ng pagbighasa.

41:26Noong binili ko ito, inisip ko na sana.

41:28Balang araw, mashuot mo ito sa kamay mo.

41:29Kung gusto mo lang naman, simulan ngayon.

41:30Ako naman ang mag-alaga sa iyo.

41:31Pwede kang sumama sa Kinzamel Barn.

41:32O manatili tayo dito sa Hangsheng.

41:34Kung saan mo gusto, daon tayo.

41:35Alam kong medyo mabilis ito.

41:36Pero hindi na rin ako bata.

41:37Matagal na akong naghihintay sa iyo.

41:39Hindi na kita pahihintayin.

41:40Hindi na kita pahiyakin.

41:41Lalong hindi kita pababayaan.

41:43Lahat na sinabi ko, tandaan mo.

41:44Sa buhay ko, lahat na binitiwan kong salita.

41:45Tinutupad ko, ako si Kijinteng.

41:46Hinipan ng hangin ang huling mga salita niya.

41:48Pero rinig na rinig ko ang bawat isa.

41:49Lumuhod ako sa harap niya.

41:50Magkaharap kami.

41:51May nyebeng nahulog sa gitna naming dalawa.

41:53Bago pa lumapat sa lupa, natunaw na iyon.

41:54Iniabot ko ang kamay ko.

41:56Binuka ko ang limang daliri.

41:57Inilagay ko ito sa harap niya.

41:59Isyot mo na.

41:59Yung sing-singahawak niya,

42:00muntik nang mahulog sa sahig.

42:01Dahil nanginig kamay niya.

42:02Dalawang beses niya sinubukang isyot bago pumaso.

42:04Sa to lang ang suka.

42:04Hindi maluwag, hindi rin masikit.

42:06Nasa pinakaugat na palasing-singan ko nakasuot.

42:07Nang binuhat niya ako, payahok kaming natawa.

42:09Yung luha ko naghalo sa niebe,

42:10dumikit sa mukha ko.

42:11Ikuinot niya ako ng isang ikot bago ako ibinaba.

42:12Hinalika niya ako sa pagitan ng kilay ko.

42:14Bukas, sabihin natin sa mga magulang mo,

42:15magpapabog ako ng hotel.

42:16Diagawin natin ang pinakagarbong kasal.

42:18Hindi kailangan.

42:18Hindi natin kailangan gumaya sa kasal ng iba.

42:20Hindi ko alam kung ano dapat ang hitsura noon.

42:22Pero yung kasal mo,

42:23mas maganda pa kaysa sa kahit ano.

42:24Nailubog ko ang mukha ko sa balikat niya.

42:26Sig.

42:29Noong gabing iyon, pag-uwi ko,

42:30sobrang himbing ng tulog ko.

42:31Walang panaginip buong gabi.

42:32Makaraan ng ilang araw,

42:33nabalitaan ko sa nanay ko

42:34na na-hospital daw si Jiang Yanshao.

42:35Nagdugo ang tiyan niya dahil sa inom.

42:36Noong sinabi ni Mama yun,

42:37normal lang ang tono niya.

42:38Parang kwento lang tungkol sa kapitbahay.

42:39Nakaupo ako noon sa sofa,

42:40video call kay Ke Jin Teng.

42:41Kunti kong iniligay sa gilid ang phone

42:42para hindi siya mapunta sa frame.

42:44Narinig ni Ke Jin Teng mula sa kabilang linya.

42:45Hindi siya nagtanong kahit ano.

42:47Ayos lang ako.

42:47Alam ko naman.

42:49Inisip ko lang kung saan kita dadalhin

42:51gumain ngayong weekend.

42:52Natawa ko.

42:52Tinanong ko siya kung gusto niya

42:53sa bagong bukas na kantonis na resto.

42:54Gusto mo ba?

42:54Sabi niya, gusto.

42:55Lumipas ulit ng ilang araw,

42:56may nagmessage sa group chat

42:57ng high school classmates namin.

42:58Nakita raw nila si Jiang Yanshao

42:59sa emergency room.

42:59Sobrang payat daw,

43:00halos din na makilala.

43:01May naka-injection sa kamay.

43:01Pero tuloy pa rin sa paggamit ng cellphone niya.

43:03May nagtanong kung anong ginagawa.

43:04Sabi hindi rin niya alam.

43:04Bukas ang screen.

43:05Parang may tinitingnan siyang mga laawan.

43:08Nirupo lang yung group chat.

43:09Hindi ko na binasa pa.

43:09Ang kasal ay itinapda sa Tagsibol

43:10ng susunod na taon.

43:11Naganapin ito sa isang resort hotel

43:12sa kanulang bahagi ng Hangsiao.

43:13Ang laon ay nasa tabi ng lawa.

43:14Sa katapusan ng Marso,

43:14sato na ng mulak lahat ng cherry blossom.

43:15Pinaupan ni Ki Jinteng ang buong damuhan.

43:16Nagatayo ng puting tolda

43:17at mga flower arts sila.

43:18Nang galing pa sa Netherlands

43:18ang daanda ang klase ng sariwang bulaklak

43:19para sa dekorasyon.

43:20Nang umaga ng araw ng kasal,

43:21may fog pa.

43:21Nang sumika ang araw,

43:22nagdaho na ang fog.

43:24Nagkumikislap na gintong liwanag

43:35na niya.

43:35Wala naman akong dapat ikabahala talaga.

43:37Ngumiti si mama,

43:38pero namula ang mga mata niya.

43:39Ang ganda talaga ng anak ko.

43:41Hinawakan ko ang kamay niya

43:42at pinisil na mahigbi.

43:43Nang tumunog na ang musika,

43:44nakaakbay ako kay papa.

43:45Tinahak namin ang isle na puno

43:46ng bulaklak na petals.

43:47Nakatayo si Ki Jinteng

43:48sa ilalim ng flower arts.

43:49Suot niya ang puting sweet.

43:50May puting lily of the valley

43:51na bulaklak sa may dibdib niya.

43:52Nang makita niya ako,

43:53biglang lumiwanag ang mga mata niya.

43:54Tapos,

43:55unti-unting ngumiti siya

43:55hanggang hindi niya na mapigil.

43:57Iniabot ni papa

43:58ang kamay ko sa kanya.

44:01Alagaan mo nang mabuti ang anak ko.

44:04Solemn siyang tumango.

44:06Nang tanungin ng ofisiyan ang vow,

44:08hindi lang ang sinagot ni Ki Jinteng.

44:09Kinuha niya mula sa bulsa niya

44:10ang isang papel

44:11na apat na beses nakatupik.

44:12Binuksan at inumpisahan niyang basahin.

44:14Shenji noong unang beses kita nakita.

44:16Unang taon ng high school,

44:16yun, buwan ng September.

44:17Nakaupo ka dalawang helera sa harap ko.

44:18Nakatali ang buhok mo sa ponytail.

44:19Yung dulo ng buhok mo,

44:20sumagi sa lapis paut ko.

44:21Lumingon katapos nag-sorry ka sa aking.

44:22Ang laki ng mga mata mo.

44:23Ang haba ng pilikmata mo,

44:25parang peking pilikmata.

44:25Simula noon,

44:26tatlong taon ko nakitang pinapanood.

44:28Tatlong taon kitang tinititigan.

44:29Noong binidyan mo ng tubig si Jiang Yanchao,

44:30nandyan lang ako sa tabi.

44:31Noong pinaalis ka niya,

44:32nandyan ako sa sulok.

44:33Duwag ako.

44:34Hindi ko magawang ipagtanggol ka kahit isang salita.

44:36Pagkatapos,

44:36nabalitaan kong naging kayo.

44:38Bimili ako ng tiket pa Australia.

44:39Umiyak ako sa airport.

44:40Sobra.

44:40Walang nakakita.

44:41Pumatak na lang luha ko.

44:44Anim na taon ako sa Australia.

44:45Kada may proyekto ako,

44:46ito lagi naisip ko.

44:47Kung mananalo ako ng award,

44:48uwi akong dala,

44:48yun para lang mabisita ka.

44:49Baka naman mapansin mo pa ako kahit konti.

44:51Nabalitaan kong nodlot ang kasalinyo.

44:52Kinagabihan,

44:52bimili agad ako ng tiket pa uwi.

44:54Paglapag ko,

44:54linggo na,

44:55buong magdamag akong naging tayo sa hotel.

44:56Hindi ako nakatulog.

44:56Bumaba siya ng papel,

44:57kumingala at tumingin sa akin.

44:58Ulang pula rin ang mata niya.

44:59Hindi ako magaling magsalita,

45:00hindi rin ako romantic.

45:01Bukod sa architectural design,

45:03wala akong ibang alam.

45:04Pero simulang gayon,

45:04bawat pagising mo,

45:05nariyan ako.

45:06Kapag nilalami ka,

45:07ako magpapainit ng mga kamay mo.

45:08Kapag nagugutom ka,

45:09ako magluluto para sa'yo.

45:10Kung saan mo gustong pumunta,

45:11sa samahan kita.

45:12Kung ayaw mong umalis,

45:13dito lang tayo sa bahay.

45:13Lahat ng sakit at lungkot

45:14na naranasan mo noon,

45:15ayusin ko,

45:16babawin ko lahat yun.

45:18Kung hindi sapat,

45:19ibabalik ko lahat sa'yo habang buhay.

45:22Sobrang iya ko,

45:23magulo na maki-up ko.

45:31Nang nagpalitan kami

45:32ng singsing yung kamay ko,

45:33nanginig ng todo.

45:34Hawak-hawak niya yung kamay ko

45:35para isuot yung singsing pagkasuot.

45:36Yumuko siya at hinalikan

45:37ang dulo ng daliri ko.

45:37Habang pumapalakpak

45:38ang lahat mula sa audience,

45:39si Papa nagpupunas ng luha

45:40si Mama matagal nang umiyak.

45:41Hawak ang tisyoy

45:41at tinatakpan ang mukha niya

45:42pag gaalis ng mga bisita.

45:43Bumalik kami sa hotel suite,

45:45katapat ng balkon niyong lawa sa gabi.

45:46Sobrang dilim ng tubig sa lawa sa malayo,

45:47may paisa-isang paputo.

45:48Nyakap niya ako,

45:49mula sa likod,

45:49nakasandal ang baba niya

45:50sa tuktok ng ulo ko.

45:52Pagod ka ba?

45:53Hindi.

45:53Hindi ako pagod gaano mo

45:54katagal ginawa yung tulad na ginawa mo?

45:55Sinulat ko yung last December

45:57halos dalawampung beses ko nang indi.

46:00Dalawampung beses?

46:01Bawat beses inisip ko

46:02yung mga araw natin sa hinahara.

46:05Habang inisip ko,

46:06lalo pang humahaba,

46:06hindi matapos-tapos.

46:08Malamig sa labas,

46:08pumasok na tayo

46:09kasama ko siyang papunta sa kwarto.

46:10Pagdaan ko sa sala na pansin ko,

46:11sa mesa yung disang drafts niya.

46:12Nakakalat gumuguhit siya ng plano

46:14para sa magiging bagong bahay natin

46:15open ang kusina malaking

46:16floor to ceiling na bintana

46:17sa tabi ng main bedroom

46:18may study room pa.

46:20Ganyang kalaki yung study room?

46:21Para malagay mo lahat na materials mo

46:22sa paggawa ng handcrafts,

46:23mahili ka naman gumawa ng crafts,

46:24di ba?

46:25Talagang naglaan siya

46:26ng espasyo para sa'yo.

46:27Napatigil ako sa paglakad

46:28yung mga crafts ko.

46:29Noon lang dalawang taon ko lang

46:30nasimulan gawin ilang beses

46:31ko lang nabanggi sa kanya,

46:32naalala niya pa rin.

46:34Ke Jin Ting

46:37Noong may lihim kang pagkagusto

46:38sa akin dati.

46:39Naalala mo ba yung bawat detalya

46:40tungkol sa akin?

46:42May maliit kang nunal

46:43sa likod ng kaliwang tainga mo.

46:45Kapag kumakain ka,

46:46unahin mo munang uminom

46:47ng sabaw bago sumubo ng ulam.

46:49Pag kinakabahan ka,

46:50pinipisil mo yung hintuturo

46:51mo sa kaliwang kamay.

46:52Signa, Signa, alam ko na.

46:53Mumiti siya habang hinihila

46:54ako papasok sa kwarto.

46:55Biglang sumara ang pinto

46:55sa likuran namin.

46:56Pagkatapos, narinig ko sa mga

46:57kaklase ko na mabilis na pumayat

46:58si Jiang Yanshaw ng halos 10 kilo.

46:59Halos kalahati ng kumpanya,

47:08maya-maya, narinig ko raw

47:09na nagpunta siya sa Paris.

47:10Mag-isa siyang nagtagal

47:10ng kalahating buwan doon.

47:11Pagbalik niya,

47:12mas maitim na ang kutis niya.

47:12Mas mukhang maayos na

47:13ang pakiramdam niya.

47:14Nabenta na ang lumang bahay.

47:15Lumipat siya sa isang apartment

47:16sa gilid ng syudad.

47:16Nagalaga ng pusa.

47:17Noong nag-honeymoon kami

47:18ni Kejinteng sa Melbourne,

47:19nakakita ako sa duty-free shop

47:20ng isang pabango,

47:21payhong brand na ginamit ko noon.

47:23Kinuha ko at inamoy.

47:24Nasa tabi ko si Kejinteng,

47:25tinanong kung gusto ko bang bilhin.

47:26Ibinaba ko at sabi,

47:27hindi na kailangan.

47:29Hindi na siya nag-usisa pa.

47:30Hinatak niya ako

47:30papunta sa boarding gate.

47:31Noong patok off na ang eroplano,

47:32nakasandala ko sa bintana,

47:33pinapanood ang mga ula.

47:34Nasa tabi ko siya,

47:35nagbabasa ng magasing.

47:36Kejinteng,

47:36sa tingin mo,

47:37ilang tao kaya ang totoong

47:38mamahalin mo sa buong buhay mo?

47:39Hindi ko alam.

47:40Sa buong buhay ko,

47:40isa lang ang talagang minahal ko.

47:41Tumingin ako sa kanya.

47:42Sumisilip ang liwanag ng araw

47:43sa pagitan ng takip ng bintana.

47:44Tinamaan nito ang gilid ng mukha niya.

47:57Tahimik lang siya.

47:58Hinila niya ang kamay ko.

47:59Ipinalagay sa tuhod niya.

48:00Isa-isang pinisil

48:00ang mga kasukasuan ng daliri ko.

48:02Makapal ang mga ulap

48:02sa labas ng bintana.

48:03Napayanig ng dumaan

48:04ang eroplano sa isang ula.

48:05Napahigpit siya ng hawak sa kamay ko,

48:07parang hindi sinasadya.

48:08Sumandala ko sa balikat niya

48:08at tumiki.

48:09Habang antok na antok na ako,

48:10narinig ko siyang tumawag

48:11sa flight attendant.

48:12Nagpakita siya ng SLA na gesture

48:13at humiling ng kumo.

48:14Ibinigay ang kumo.

48:14Sinigurado niyang maayos

48:15ang mga gilid nito.

48:16Ikinit ko ang mukha ko sa kwelyo niya

48:17saka may binulong na hindi klaro.

48:18Hindi ko rin narinig ng husto

48:19ang binulong ko

48:19pero tila natigilan siya

48:20at hindi gumalaw ng matagal.

48:21Mainit ang sikat ng araw

48:22sa tag-init ng Melbourne.

48:22Dinala niya ako

48:23sa dating universidad

48:24na pinasuka niya.

48:24Nagpicture kami sa tapat ng librari.

48:25Tinuturo niya ang pwesto

48:26sa second floor malapit sa bintana.

48:27Sabi niya,

48:28doon daw siya madalas umupo dati.

48:29Pag tumingala,

48:29makikita ang clock tower sa labas.

48:30Ang ulap sa likod ng clock tower,

48:31na alala raw niya ang hangsyaw.

48:32Tumayo ako sa ilalim

48:33ng bintana na yon

48:33at tumingala.

48:34Nyakap niya ako mula sa likod,

48:35hawak ang phone niya,

48:36kinuhaan kami ng picture.

48:37Sa litrato,

48:38tinatangay ng hangin ang buho ko.

48:40Mahaba ang anino

48:40naming dahil sa sikat ng araw.

48:42Isap mo na lang itong picture

48:43na ito bilang screens.

48:44Kinuha ko ang cellphone,

48:46tinignan sa kasinabi na okay lang.

48:47Habang hindi ko napapansin,

48:48kinuha niya ulit ang cellphone ko.

48:49Binuksan niya ang album.

48:50Gumawa siya ng bagong folder

48:51na tinawag na para sa hinahara.

48:52Anong ginagawa mo?

48:53Nag-ipon lang ng mga alala.

48:54Nag-ipon ka,

48:54pero hindi mo pinapakita sa akin.

48:56Ipapakita ko sa iyo

48:56kapag tama na ang panahon.

48:57Mahaba pa ang panahon,

48:58inti-unting makikita mo rin.

48:59Habang lumalabas tayo

49:00sa gate ng school,

49:01sa tabi ng daan,

49:01may mga hanay ng orchie garden.

49:02Tamang-tama ang pag-abloong

49:03ng mga bulakla.

49:03May ilang lilang petal

49:04ang tinangay ng hangin.

49:05Napunta sa buho ko ang mga yon.

49:06Inabot niya ang kamay

49:07para alisin niyon sa buho ko.

49:08Tinitigan niya ng isang segundo.

49:10Nilagay niya iyon sa bulsa

49:10sa harap ng kanyang dami.

49:11Bakit mo iniingatan?

49:12Pang-alaala lang.

49:14Unang araw ngayon

49:14na sumama ako

49:15kay Yanjow sa Melbourne.

49:16Tinitigan ko ang maliit

49:17na umbok sa bulsa.

49:18Bigla kong naalala

49:18noong maraming tao

49:19na ang nakalipas

49:19sa basketball court.

49:20Yung bote ng tubig na yon.

49:21Hindi kinuha ni Jiang Yanjow.

49:22Siya ang kumuha at uminom.

49:23Pagkatapos niyang uminom,

49:24pinisil niya ang bote

49:25para maplansa.

49:26Sa ganoong paraan

49:26kaya nagsimula mag-ipon ng alaala.

49:27Hindi ko tinanong,

49:28nilagay ko lang ang kamay ko

49:29sa braso niya

49:40ang exhibition hall

49:41kung saan siya

49:41unang nanalo ng award

49:42at ang baybayin

49:43kung saan niya

49:43itinapon ang cellphone niya.

49:44Malakas ang hangin

49:44sa tabing daga.

49:45Ang alon,

49:45pumapagit na

49:46at nabasa ang sapatos namin.

49:47Tumipto'y ako

49:47para makaiwas ang dali.

49:48Yumuko siya

49:48para bahagyang iangat ang balda ko.

49:49Noong araw na itinapon ang cellphone,

49:50mas malakas ang alon kay sangayon.

49:51Nagsisisi ka ba?

49:52Noong panahon yon,

49:53hindi ako nagsisisi.

49:54Pero kinabukasan,

49:54noong dumili ako ng bagong cellphone,

49:55medyo nagsisisi ako.

49:55Nakangiti kong sinipas siya

49:56ng mahina.

49:57Umatra siya ng konti.

49:57Hindi siya nakaiwas.

49:58Nabasa ang laylayan

49:59ng pantalo niya sa dagat,

50:00pero hindi niya inisi.

50:01Iniabot niya ang kamay niya

50:02at hinila niya ako

50:02palapit sa tabi niya.

50:03Hinampas ng hangin ng dagat

50:04ang buhok namin,

50:05gulong-gulo.

50:05Iniabot ko ang kamay ko

50:06para ayusin ang mga buhok niya

50:07sa noo.

50:07Malamig sa dulo ng daliri ko.

50:09Kijin Teng,

50:09AMM.

50:10Sa susunod,

50:10kung magtatapon ka ulit

50:11ng cellphone mo,

50:12sabihin mo muna sakin.

50:13Tutulungan kitang magbako.

50:15Tinignan niya ako

50:15mula sa itaas.

50:16Umasok ang hangin ng dagat

50:17sa kwelyo namin.

50:17Nakangiti niyang hinigpitan

50:18ang yakap niya.

50:19Hinila niya ako

50:19palapit sa dibdib niya.

50:20Hindi ko na itatapon.

50:21Hindi ko na itatapon

50:22ang kahit ano mulang gayon.

50:23Lumilipad ulit

50:24ang mga sigol sa malayo.

50:25Nagsasama ang tunog nila

50:25sa ingay ng alon.

50:26Ipinabaon ko ang mukha ko

50:27sa dibdib niya.

50:28Mabilis at buho

50:29ang tibok ng puso niya.

50:29Isa-isa,

50:30parang alon ang tag-init

50:31sa Melbourne na

50:31di mawawala.

50:32Maliwanag pa sa labas

50:33ng bintana.

50:35Doon ko lang nalaman sa huli.

50:37Noong araw ng kasal,

50:38dumating din pala

50:38si Jiang Yanshao.

50:39Pero,

50:40kung isipin,

50:40hindi naman talaga siya dumalo.

50:41Hindi siya pumasok sa venue.

50:42Hindi siya umupo.

50:43Hindi siya nakita

50:44ng kahit sinong bisita.

50:45Nabanggit lang to

50:46ng security guard

50:46nung nagkwentuhan sila

50:47ni Kejinteng.

50:47Sabi niya,

50:48bago nagsimula yung

50:48sa emonya sa damuhan,

50:49may isang lalaking

50:50nakasuot ng abong kot.

50:51Tumayo siya na mahigit

50:51kalahating oras

50:52sa lobby ng hotel.

50:52Tapos,

50:53naglakad siya papunta

50:53sa tabi ng lawa,

50:54sa ilalim ng mga puno

50:55ng cherry blossom.

50:55Tumayo lang siya doon

50:56hanggang matapos

50:56ang pagpapalitan ng singsing,

50:57saka lang umalis.

50:58Sabi ng security,

50:59ang sama daw

50:59ng itsura ng lalaki.

51:00Payat na payat,

51:01halatang wala sa kondisyon.

51:02Pero,

51:02deretso pa rin siyang tumayo.

51:03Hindi gumalaw

51:03ni hindi nagpalit ng pwesto.

51:05Matagal siyang nakatingin.

51:06Nang ikinuwento yun

51:06sa akin ni Kejinteng,

51:07nakaupo siya sa sahig.

51:08Tinutulungan akong

51:09ayusin ang maleta.

51:10Ako naman,

51:10nakaupo lang sa gilid ng kama,

51:11nagtiklop ng mga dami.

51:12Bigla akong natigilan,

51:13tapos nagpatuloy lang ako

51:14sa pagtitiklo.

51:15Aano nalaman ng guardia yun?

51:18Tinanong niya kung

51:18anong oras magsisimula.

51:19Itinuro ng security guard ang daan.

51:20Pagkatapos,

51:21nakita ko siyang tumatayo

51:21roon na matagal.

51:22Mas nabantayan ko siya

51:23ng ilang bisas.

51:23Napabigkas ako ng o.

51:24Ilagay ko ang shirt

51:24na nakatiklop sa maleta.

51:25Tumingala si Kejinteng

51:26at tumingin sa akin.

51:26Wala siyang sinabi.

51:27Nagpatuloy siya

51:28sa pag-ayos ng charger cord ko.

51:29Sa totoo lang,

51:29bago magsimula ang seremony noon,

51:30parang naramdaman ko

51:31na may nakatingin sa akin.

51:32Noong oras na yun,

51:32nakadikit ang kamay ko

51:33sa braso ng tatay ko.

51:34Nagaantay kami sa likod

51:34ng flower arch.

51:35Nakatalikod kami sa lawa.

51:36Parang may mainit na tingin

51:37sa batok ko.

51:37Pero hindi ako lumingon.

51:38Nagsimula na ang tugtog,

51:39naglakad na ako sa harap.

51:40Walang tigil na hakbang.

51:42Nung binuksan ko

51:43ang mga litrato ng kasal,

51:44may isang picture

51:44kung saan tinapon ko

51:45ang bawkwe.

51:45Kasama sa kuha,

51:46pati ang likod kong aria,

51:47nagpabilang din sa frame

51:48ang mga puno ng cherry blossoms.

51:49Sa gilid ng picture,

51:50parang may malabong anino

51:51ng punong kahoy.

51:51Medyo malabo,

51:52hindi masyadong makilala.

51:53Pinalaki ko ang tingin,

51:54tapos nilakihan ko muli,

51:55parang tao palaga ang itsura.

51:56Napatigil ang daliri ko

51:56sa screen ng dalawang segundo.

51:58Winisi ko ang lalawan papalayo.

51:59Tungkol kay Chen Zizi,

52:00napagtabi-tabi ko lang din talaga

52:01ang kwento niya,

52:01matapos ang laha.

52:02Pagkatapos ng kaguluhan sa kasal,

52:03pinatanggal siya ni Jiang Yanqiao.

52:16Hindi siya pinapasok ni Mama Jiang,

52:17ni hindi binuksan ang pinto.

52:19Tumawag agad ng security sa subdivision

52:20para paalisin siya.

52:21Pagkatapos,

52:21nagpost siya ng kwento sa internet.

52:22Sinabi niyang binigyan siya ni Jiang Yanqiao

52:23ng pag-asa,

52:24pero siya rin ang sumira nito.

52:25Tinawag niya si Jiang Yanqiao

52:26na plastik at makasarili.

52:26Hindi pa nagtagal,

52:27binura niya ang account niya.

52:28Siguro may tumigil sa kanya,

52:30o baka naisip niyang wala ng saisay.

52:31Sinabi ng nanay ko na si Chen Zizi

52:32ay lumipat na sa timo.

52:33Nagpalit siya ng lungsod

52:34at muli naghahanap ng trabaho.

52:45Medyo mas maamo lang siya.

52:47Siguro akala niya,

52:48siya na ang naiba.

52:48Pero ang kaunting lambing

52:49at ang totoong gusto,

52:50napakalayo ng pagitan.

52:52Pagkasabi ng tao,

52:52dumighay siya ng lasing.

52:53Tapos dinagdagan pa nang,

52:54huwag na nga tayo mag-usap tungkol sa kanya.

52:55Si Jiang Yanqiao,

52:56baka ngayon lang niya

52:56naintindihan ang lahat na yon.

52:58Ilang saglit na natahimik

52:58ang lahat sa mesa.

52:59May biglang nagpalit ng usapan

53:00at napunta na sa iba.

53:01Hindi na ako nakisalis sa kwentuhan.

53:02Ibinalik ko lang ang ulo ko

53:03at uminom ng konting joys.

53:04Si Kejinteng,

53:16narinig ko lang

53:16tapos hinahayaan ko na lang.

53:17Hindi na tulad noon

53:18na bawat isang salita

53:19nakatambak sa puso ko.

53:20At tuloy lang lumilipas ang mga araw.

53:21Ang mga alon sa Melbourne

53:22patuloy pa rin sa pagdagsasadalang pasigan.

53:24Noong araw na tumayo kami

53:24ni Kejinteng

53:25sa ilalim ng puno ng Jakaranda

53:26ng matagal.

53:26Pinagtabuyan ng hangin

53:27ang mga talulot sa lupa.

53:28Nangyumuko siya

53:28para kunin ang mga nahulog

53:29na bulaklak sa buho ko.

53:30Tinignan ko siya sa tagiliran.

53:31Seryoso ang mukha niya.

53:32Bigla kong naintindihan ang lahat.

53:35May mga tao talagang

53:36dadaan lang sa buhay mo

53:36walaman lang iwan sa'yo.

53:38May mga tao rin

53:39na kahit saan

53:39kahit sa sulok na akala mong

53:40walang nakakita

53:41tahimik lang na naghihintay sa'yo.

53:44Matagal kong hinintay

53:45ang maling tao

53:45pero ang mahalaga

53:46nung sa huli ko siyang binalikan

53:47tama na siya.

Category

Transcript

Recommended