00:00Lagi niyang sinasabi.
00:01Hindi ko ito mahanap, kahit na nasa harapan na niya ang lahat.
00:05Hanggang sa isang araw, nawala siya.
00:10Ito ang kwento tungkol sa alamat ng Pinya.
00:13Noong unang panahon, may mag-ina na nakatira sa isang maliit na baryo.
00:18Ang ina ay masipag at mapagmahal.
00:20Ang kanyang anak ay si Pina.
00:23Maliit lang ang kanilang bahay.
00:25Pero lagi itong malinis dahil masipag ang ina.
00:30Araw-araw, siya ay nagwawalis,
00:32nag-igib ng tubig,
00:38nagluluto,
00:39at nag-ayos ng dami.
00:43Pero si Pina ay hindi tumutulong.
00:45Maganda si Pina, pero tamad siya.
00:48Sa halip na tumulong sa kanyang ina,
00:50lagi lang siyang naglalaro sa likod ng bahay.
00:54Kapag inuutusan siya, palagi siyang may dahilan.
00:59Pina, pakiwalis ang sahig,
01:00sabi ng ina.
01:02Nanay, hindi ko makita ang walis.
01:04Sagot ni Pina, kahit nasa harap lang niya ito.
01:07Pina, ikuha mo ako ng tubig sa banga.
01:10Nanay, hindi ko makita ang tao.
01:13Sagot na naman niya,
01:14kahit malapit lang ito sa pinto.
01:16Palagi na lang ganito ang sagot ni Pina,
01:18hindi ko makita.
01:21Kaya ang ina niya ang gumagawa ng lahat ng gawain sa bahay.
01:27Isang araw, nagkasakit ang ina ni Pina.
01:30Nanghihina siya at hindi makatayo.
01:37Pina, mahina niyang tawag.
01:40Ipagluto mo naman ako ng lugaw.
01:43Mahina ako at hindi makabangon.
01:46Pero sumagot si Pina,
01:48Nanay, hindi ko alam kung paano.
01:49Mahirap naman.
01:51Sinabi ng ina,
01:53hindi yun mahirap anak.
01:55Maglagay ka lang ng bigas at tubig sa palayo.
01:58Kapag kumulo na,
01:59haluin mo gamit ang sandok.
02:01Nasa kusina ang lahat ng kailangan mo.
02:04Labag sa loob,
02:05pumunta si Pina sa kusina.
02:07Narinig ng ina ang kalabot ng mga gamay.
02:10Maya-maya,
02:11tumahimik ang kusina.
02:13Pina,
02:15Opo, Nanay.
02:16Naluto mo na ba ang lugaw?
02:18Hindi po.
02:20Bakit hindi?
02:21Hindi ko makita ang sandok,
02:23sagot ni Pina.
02:24Pero ang sandok ay nasa tabi lang ng palayo.
02:27Dahil dito,
02:28nagalit ang ina.
02:30Sinabi niya,
02:32Pina,
02:34napakatamad mo.
02:35Hindi ka tumutulong sa akin.
02:37Lagi mong sinasabi na hindi mo makita ang mga bagay.
02:40Sana magkaroon ka ng maraming mata para makita mo ang lahat ng hinahanap mo.
02:47Pagkasabi niya noon, biglang naging tahimik ang paligid.
02:53Akala ng ina ay nasa labas lang si Pina.
02:56Kahit may sakit,
02:57pinilit niyang bumangon at magluto ng lugaw ng mag-isa.
03:01Lumipas ang mga araw,
03:02pero hindi na bumalik si Pina.
03:04Inanap siya ng kanyang ina at tinanong ang mga kapitbahay,
03:08pero walang nakakita sa kanya.
03:11Isang umaga,
03:12habang nagwawalis ang ina sa bakuran,
03:14may nakita siyang kakaibang halaman sa lugar kung saan madalas maglaro si Pina.
03:19Mahahaba at matutulis ang mga dahon nito.
03:22Sa gitna ng halaman ay may bunga.
03:25Kulay ginto ito.
03:27Nang tingnan niyang mabuti,
03:28nakita niya na ang balat nito ay may maraming maliliit na mata.
03:32Napaluha ang ina at sinabi,
03:34Pina, anak ko.
03:35Doon niya naisip na ang halaman na yon ay ang kanyang anak.
03:39Mula noon, inalagaan ng ina ang halaman.
03:42Nang mahinog ang bunga, ito ay matamis at masarap.
03:46Ipinatikim niya ito sa mga kapitbahay,
03:49at nagustuhan nila ito.
03:51Tinawag nila ang bunga na Pina.
03:55Kalaunan, ito ay naging Pina.
03:58Ano ang aral ng kwento?
04:02Makinig sa magulang.
04:05Maging masipag at matulungin.
04:08At iwasang magsalita ng galit dahil maaaring makasakit ito.
04:13At iyan ang alamat ng Pina.
04:38Kalaunan, ito ay maturi mga.
04:38Sato yodan mga gamimus sa mga yon Ai patwajayo na guyajate.
04:40Kalaunan, ito ay maturi mga.
04:44Ano ang mga kapitabe,
04:45tengo karajai niya ito.
04:56Tapaj tranquila.
04:56Kalaunan, ito ay mati-us
05:15You
Comments