- 4 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:02ไป
00:02สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:04แม่มารี่
00:23แม่ปุผา
00:40ค่าได้กลิ่นน้ำปุงแม่มาร
00:42ี่ ก่อนได้เจอแม่มารี่เสียอีก
00:44รู้หรือไม่
00:46ได้กลิ่นได้เช่นไร ไม่เคยเห็น
00:49กัน
00:53มันติดตัวพี่หลวงอินมา
00:59มัน...มันก็เป็นแค่กลิ่น
01:01หนา แม่ปุผาอยากังวลเลย
01:05ค่าหาไม่
01:07แต่พี่หลวงอินหลงกลิ่นนั
01:09กหนา
01:13ค่าจะมีทำผิดตัวเพลงนี้เด็
01:15ดขาด แม่ปุผาสบายใจได้
01:22เราเป็นแม่หญิงด้วยกันหนา แ
01:24ม่มารี่
01:26ชายใดคิดจะเกี่ยวเรา แม่เขาไม่
01:29พูด เราก็รู้ได้ว่าเขาเกี่ยว
01:33คำพูดหวานหูสารพันธ์ที่ใช
01:35้
01:36เขาจริงใจหรือไม เราก็รับร
01:38ู้ได้
01:44แล้ว...
01:47คุณหลวงเกี่ยวแม่ปุผาเช่
01:49นไร
01:54นิเกี่ยวเลย
01:55หรือไม่
01:59ก็มีชอบ
02:01เลยมีเกี่ยว
02:06แม่ปุผาเป็นคู่หมาย
02:08คือคนที่จะแต่งงานกัน
02:11ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวดอก
02:15ค่ะเห็นพี่หลวงอิม ยกสำร
02:17ับไม่ให้แม่มารี่
02:20ค่ามีอาจทำไหร็จจ Europe
02:22ค่ะลารัก slope ได้
02:26พี่หลวงอิมบอกค่ะ jakby
02:27ค่ะอยู่เสมือ
02:29คนเราจะแต่งงานกัน
02:31ต้องมีใจให้แก่ก่อนก่อน
02:35เช่นนั้น
02:36ฆ่าจะทำตามสิ่งที่พี่หลวงอ
02:38ิมสอน
02:38สอน
02:47วันพรุ่ง ข้าจะขอคุณป้า
02:50ให้แม่มารีขึ้นไปสอนข้าเรี
02:52ยนธรรมน้ำปรุ่งบนจวนหน
02:53้า
03:03ถ้าจะสอนก็ต้องสอนเคล็ดรับ
03:06กันให้หมดใส่หมดพรุ่งเลยนะ น
03:08ังมารี
03:10เจ้าค่ะ
03:14คุณบุผัปปิดแต่ดอกตุมเท่
03:16านั้นเจ้าค่ะ
03:17แล้วก็อย่าใส่จนแน่นโถวจ
03:18นเกินไปจะทำให้กินดอกมาไม่ฟุง
03:21ความจริง ถ้าทำตอนกลางคืนก
03:24ลิ่นจะหอมฟุงกว่ากลางวัน
03:25เจ้าค่ะ
03:29นี่คือเคล็ดรับ
03:43ขั้นตอนที่สองทิ้งให้น้ำซึ
03:46่งกลิ่นดอกไม้ไว้ให้นานที่
03:47สุด
03:48และจากนั้นก็อบควรเทียนเจ้
03:50าค่ะ
03:50ตอนที่สุด
03:57คุณโตisine
04:22ท่านเช่นนี้สำไปสำมารถสัก 5
04:24ตัง 6 ตังได้ตามต้องการเจ้าค
04:26่ะ
04:28ที่ค่ายอมรับนังมารีมันไ
04:30ว้เป็นบ่า ก็เพราะอยากให้มี
04:32คนทำน้ำปรุงไว้ประจําจวร
04:34นี้แหละ
04:36ถ้าเคยพยายามฝึกพวกเองแล้ว ไม
04:40่สำเร็จสักผู้สักคน
04:46นังมารี ฝึกแม่บุภาให้ดี
04:49ๆหนา ต่อไปเรื่องการทำน้ำอบน้
04:53ำปรุงให้คุณหลวง
04:55ค่าจะยกให้เป็นหน้าที่ของแม
04:57่บุภา ว่าที่คุณของจวรนี้
05:02แต่ผู้เดียว
05:05โดยกันหน่อย
05:07โดยกันหน่อย
05:20นี่แม่มารี
05:25ขอนอนคุณพี่หลวง
05:29แม่มารีหรอค่ะกลงนี้ปะเด
05:31ี๋ยว
05:39แม่มารีต้องทำอีกสิ่งหนึ่
05:40งให้ค่า
05:42นี่คือตัวอย่างสนังสือสำ
05:43คัญที่ค่าต้องการ
05:47มีเท่าใด เอามาให้ค่าทั้งหมด
06:18แม่มารี
06:20ทำอันใด รีบออกมาหน่า
06:24จ้ะ
06:34ในห่อนหนังสือของคุณพี่หล
06:36วง
06:36มีเอกสารสำคัญทางบัญชี
06:38ค่าขอหน่า หากไม่มีค่า
06:41แม่ห้ามเข้ามาในห้องนี้เพีย
06:42งผู้เดียว
06:44ขอแพ้ให้ค่าหน่า ค่าจะไม่ทำ
06:46อีก
06:47ใจกันเจิด
06:59ได้ขอมาแล้วใช่หรือไม่
07:06พี่ อย่างก็รีบไป
07:08เจ้าคุณแสนรอเองอยู่
07:15สภัย
07:19ขอให้ค่า
07:42มันแรงก่ะ
07:44ไอ้เทิม มึงเรียกไปตามหมอเจี
07:45ย์มา เอาล่ะพี่ฉัน
07:52มัน...มันรู้ว่าค่ะทำงานให้
07:54ฉัน
07:55ผู้ใด มันเป็นผู้ใด
08:01มันปิดนะ
08:04แสดงว่ามันจะพาดูพวกเราอยู่ต
08:06อนเวลา
08:12เทิม มันเจีย์มันอยู่ไหน
08:14มันเจีย์กำลังเตรียมพอ เล
08:15่งตามมาขอละ
08:19มันกำลังกดปืนเข้าบังก
08:21อง
08:22ดิชัด ดิชัด ดิชัด
08:25ดิชัด
08:36ดิชัด ดิชน์
08:40คเดียว ที่รายเตรีย์
08:42ชัดดิชัด
08:42แค่นำเจ้า
08:44แน่น่า ช่วยลาย
08:51มันไม่ไม่ได้
08:55มันалась
09:08มือหมายความเช่นใดมากเลย
09:11ค่าทำตามที่เจาคุณสังแล้ว
09:13มันไม่ใช่ฉบัสนี้
09:15แต่ฉบัสนี้มีตราเหมือนที่เจ
09:17าคุณสัง
09:18มึงต้องใจแก้งไม่รู้
09:20คือถวงเวลากูใช่หร sharper pension
09:25ฉบัสนี้มันขนปลิน
09:27ไม่ใช่ปื่นที่กวมมืนสัง
09:42กูจะให้โอกาสมึงแก้ต่วยขล
09:44าดเดียว
09:46ถ้ามึงแม้วฉบับจริงให้ก
09:48ู
09:49ไอ้หุย
09:51หัวขาด
09:58เงินก็ต้องให้เวลาค่าเพิ่ม
10:03เพราะการขึ้นห่อนอังสีไม่
10:05ใช่เรื่องง่าย
10:06ถ้าไม่ให้เวลาค่า
10:08ต่อให้ตัดหัวข้าอีกคน
10:10ข้าก็แถวไม่ได้
10:16มันคงเหรอ
10:17ที่หรือต้องเสียงเอาชีวิต
10:18ตัวเองไปแรก
10:25แม้
10:26ไม่คิดถึงการจนน้ำหูน้ำ
10:28ตาไหลเชียวนา
10:35ข้าต้องกากยาตามสั่งมาให้แล้
10:38ว
10:41นี่มันยาอันใดหรือ
10:45นี่คือกากยาที่ต้องให้ท่านชก
10:47คุณกิน
10:48คนหนูเอาไปยากดูเธอดว่าเป็นย
10:50าอันใด
10:51ทำไมท่านชกคุณนะ ยินแล้วตึง
10:52ไม่หายใช่ที่
11:14ต่อจะไม่ดีซึ่งแล้วหละ อา
11:16มารี
11:17อยากพิดรือในโรง
11:21เงินมาดูถาดพิดขึ้นมาจนเป
11:23็นสีโมงเข็ม
11:25เราต้องทำเช่นใด
11:27ต้องใช้ยาแก้พิดแล้วห้ามก
11:29ินยานี้อีก
11:37หัวจะปรุ่งยาร่างถาดพิดให
11:39้
11:40ว่าแต่ลือเธอไปเอากากยานที่มาจ
11:43ากที่ใด
11:43ผู้ได้กิน
11:45นี่ถ้ากินติดๆกันทุกวัน
11:47แค่ห้าวัน 7 วันก็ตายได้นะ
12:03ควัน
12:05คุณหนู
12:06ควัน
12:08ขอยาที่ให้ไปมันมีสารพิด
12:10หมอสั่งห้ามว่าอย่าให้เจ้าค
12:11ุณพ่อกินเด็ดขาด
12:14มิน่าท่านกินเท่าไรก็ไม่ห
12:16าย
12:18ต้องมีคนวังยาท่าน
12:20ฉันว่าควันเองก็พอรู้
12:23แต่เราต้องจับให้มั่นคันให้ต
12:24าย
12:25ไม่ใช่นั้นเจ้าคุณพ่อจะยิ่
12:26งเป็นอันตราย
12:27ฉันจะหาทางเอาหลักฐานมาให้ค
12:29ุณหนูให้ได้
12:31เรื่องนั้นค่อยว่ากัน
12:33เพลานี้ต้องรักษาเจ้าคุณพ่
12:35อให้หายดีก่อน
12:38ควันเอายาลูกกรนี้ให้เจ้า
12:39คุณพ่อกินมื้อละ 2 เมตร
12:41ยานนี้จะร้างสั่นพี่ท่าจุคุ
12:43ณพ่อดีขึ้น
12:47คุณหนูอยากเอาขึ้นไปให้ท่านจ
12:49ุคุณเองหรือไหม
12:50ฉันขึ้นไปได้หรือ
12:52เวลานี้ไม่มีใครอยู่เหมือนจวน
12:54คุณหนูลิดไปดีกว่า
12:58ต่อท่าน
13:17เจ้นขอบคุณ
13:18เจ้นขอบคุณ
13:21เจ้นขอบคุณ
14:05คุณพ่อ
14:09พูดได้
14:17รูปเองเจ้าค่ะ
14:20มารี
14:45มารี
14:49ลูกจริงหรือ?
14:54ไอ้ขวัน
14:58เขาไม่ได้ฝันใช่ไหม
15:00คนหนูมารี มาหาเจ้าคุณจริงๆ
15:03เขารอ
15:08มารี
15:11ลูกโตขึ้นมาก
15:13แต่พ่อจำกลิ่นโดนแก้วได
15:16้
15:19คิดถึงเจ้าคุณหมอหรือเกิ
15:20นเจ้าค่ะ
15:30คิดถึงเจ้าคุณพ่อ
15:53ลูกเอายามาเปลี่ยนให้เจ้าคุ
15:55ณพ่อจะว่า
16:05เจ้าคุณพ่อกินยานนี้นะเจ้าค
16:07่ะ
16:08เราไม่ต้องตกใจ
16:10เจ้าคุณพ่อจะอาเจียนออกมาเป
16:11็นริ่มเลือด
16:12เป็นการขับผิดเจ้าค่ะ
16:16แล้วเจ้าคุณพ่อจะกลับมาแข
16:17็งแลนขึ้นเดิม
16:24ตอนยานนี้ให้เจ้าคุณหมอทุกว
16:26ัน
16:27ขอรับ
16:27ขอรับ
16:35เราจะกลับมาเยี่ยมเจ้าคุณพ่อ
16:37บ่อยๆนะเจ้าค่ะ
16:38ขอรับ
16:44ขอรับ
16:48ขอรับ
16:51ขอรับ
16:54ขอรับ
17:06รีบไปเถอะขอรับ
17:09เราฉันจะรีบขึ้นไปหาหลักฐ
17:10าน
17:11ว่าพวกมันเอาอย่าอันได้ให้
17:12เจ้าคุณทั้งกิน
17:15ขอรับ
17:15ขอรับ
17:15ขอรับ
17:17ขอรับ
17:43요�ราย
17:43ถ้า winds
17:44คิดว่าแม่จะอยู่ที่จวน
17:49เจ้าค่ะ
17:52เป็นดูเหมือนจะไม่เป็นเช่นนะ
18:01คุณหลงมีอันใดอยากรู้ อยากส
18:04ักหรือเจ้าค่ะ
18:07แน่มารีมีอันใดควรบอกค่
18:09าเองนะ
18:13แล้วคุณหลงจะเชื่อค่าทุกส
18:15ิ่ง
18:27ข้าได้ชื่อ
18:31เพื่อให้แม่สบายใจ
18:34คุณหลงไม่ต้องทำอันได้ให้ค
18:35่ะ ถึงเทงนี้ดอกเจ้าค่ะ
18:38เท่านี้บุญคุณก็ท่วมห่วง
18:40ไม่รู้ชดใช้เป็นนานเท่าใดจึง
18:42จะหมด
18:49มือเป็นเท่าล่ง
19:27กินยาเจ้าค่ะ เจ้าคุณพี่
19:48อิฉันได้ข่าวว่า แม่มารี
19:51ยังไม่ตาย
19:53มันมาหาเจ้าคุณพี่บาง รู้ไหม
19:54เจ้าค่ะ
20:00อิฉันหลากคิดถึง คิดถึง
20:07เรื่องอะไรกันไม่สิใคร
20:12ก็เจ้าคุณพี่นะสิเจ้าค่ะ
20:14ไม่ยอมกินยา
20:16แม่สิพายทำชัดนี้ก็ไม่ถูก
20:19เราตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือ
20:21ว่าแม่สิพายจะดูแลพวกบ่าใ
20:23คร
20:24ส่วนค่าจะดูแลเจ้าคุณพี่เ
20:26อง
20:28ส่วนเรื่องยาก็ห้ามให้ใครมายุ
20:30่ง
20:31ลองจากนังโงนกับค่าเท่านั้
20:32น
20:33แต่อิฉันก็เป็นห่วงเจ้าค
20:37ุณพี่มากนะเจ้าค่ะ
20:39ล้มป่วยมาตั้งนาน ไม่หายเสียท
20:41ี
20:43ขนาดคุณพี่ทับทีมดูแลเอง
20:45อาการก็ไม่เห็นจะดีขึ้นเลย
20:48และยังสั่งงดยาย
20:50เช่นนี้
20:51เจ้าคุณพี่จะหายได้อย่างไรเจ้า
20:52คะ
20:53อีกฉันไม่ยอมแล้วเจ้าคะ
20:55เจ้าคุณพี่ต้องกินยา
20:59อีกพอง
21:01ดินยาให้เจ้าคุณพี่ใหม่
21:03เจ้าค่ะ
21:07ค่ามียอมให้พูดได้ป้อนยาเจ
21:09้าคุณพี่เด็ดคะ
21:11แต่อีชั收看ก็เป็นเมีย์ผู้หญ
21:12ื็งนะเจ prends
21:13เมีย์กลางนอก
21:15จะมาเพียบฉันเมีย์พระราชทแ
21:17ทน adaptive
21:18จะอะเช่นใดก็เอากัน
21:20คาเองก็เหลืออดเหลือท้นแล
21:21ะ
21:24ถ้าพวกมีฟังกัน
21:26ก็อย่ายอยู่ร่วมใช้คาเดี๋ยว
21:30นึกแล้วเฉียว
21:31ว่ะสักวัน
21:32คุณภาพทริมซ์จะต้องเอาเรื่
21:34องนี้มาขมเหงอีชัน
21:39หมดทุนล่ะไม่สีใครนะ
21:43ออกไป
21:48อีพห่อง
21:51ไป
22:09อีมาลี เมือวานมึงหายหัวไป
22:11ไหวมา งานการมึงก็ไม่ทำ
22:14มึงเป็นเบ่าจวนนี้!
22:17มึงจะเข้าจะออกทำอำเภอใจไม่ได
22:19้
22:20มึงต้องแจ้งกูก่อน
22:21มึงไปที่ไหนมา
22:24กูถามันหนีงานไปที่ไหนป่ะ
22:29มึงไม่ตอบ กูตอบ
22:31- เอ้ย purposesนี่ arcs with ss
22:36- เดื้อกล้าคุ told me
22:37- ซิ่นนี่ of go
22:37- เธอไปพ่อ
22:38notions of
22:40เมืองตอบกว่า ถ้าเหมืองไม่ต
22:42อบ
22:42- จะrás�ıkเภองต่อไปเอง
22:44Forwardaptop max
22:45- 的ตอบไม่ตอบฮะ
22:46เ대 сделал
22:47- กับมึง
22:53น้ำมาเหรอเป็น transparency
22:54- บ๊อคช่องค่า
22:55พอแฟง
22:56- โอ้w
23:01ส ви
23:02อุลวงขอลับ พ่อแฟงตายแล้
23:04วขอลับ
23:05เออ พี่แฟงตาย
23:06อ๊าย! กูยังไม่ได้!
23:09หลวบมึงก็
23:10นุษ์
23:11อีฟัง!
23:15ปั้งแฟงเป็นคนเรื่องก่อนใช่รึ
23:16ไหม
23:18มันเป็นเบ่า มันต้องทำงาน
23:21แต่มันหนีงาน เมื่อวานเบ่าตามั
23:23นไม่เจอเจ้าขา
23:25ถ้าไม่จริงอย่างที่อีฟังว
23:26่า
23:27และมึงมีพยายนยืนยัน
23:29กูจะเขี่ยนอีแฟง
23:31คุณหญิงข้อหาใส่ความมึ
23:33ง
23:38ถ้าจะเอาพยายาม
23:40เบ่ามีทองดีนี่แล้วเจ้าค่ะ
23:44ว่ายังไรอีทองดี
23:50เรื่องออกไปครึ่งค่อนวัน
23:52จนกลับมาเย็นย่ำ
23:55เห็นที่จะเป็นเรื่องจริงเจ้าค
23:56่ะ
24:02Yaman
24:03แต่บ่าไม่เป็นพยายามให้เบ่าแ
24:04ฟงนะเจ้าค่ะ
24:13ลูกเป็นคนสั่งให้แม่มาลี
24:17ออกไปซื้อตะโก้เบือกให้ลูก
24:18ที่ตลาดเองขอรับยะแม่
24:20เลื่อนไหนละเจ้าค่ะ ตะโก้เบื
24:27อก
24:28ก็กินเข้าไปในท้อง‑—...เก็บ
24:29ไว้ทำไม ป้องแฟง?
24:30โอ้โห
24:31แล้วเวลากว่าคุณเหลวงอยากกิ
24:32นทำไมคุณเหลวงไม่บอกบ้าวหร
24:34อเจ้าคะ?
24:34คุณเหลวงเคยบอกว่าชอบร้ like
24:36fa?
24:36รสมือก็ไม่ใช่เธอคะ?
24:37เมื่อก่อนเคยชอบ
24:39ตอนนี้ไม่ชอบ
24:40โอ๊ย...
24:41วิย!
24:42พอ
24:43tässä
24:44คุณบ้องเอาแฟงก็ต้องถูกเค
24:45ี้ยนะจริงเจ้าคะ?
24:46วิย safely
24:47กําทองดี พาปลี
24:51เพราะหมึงคนเดียว
24:54เคลี่ยนสักทีดีไหม
24:55ดีจ DIUCA
24:57พาแฟง ให้สั่งให้พาแฟงเคลี่
25:00ยน
25:00คิ้นหยิงสั่ง...สักที
25:02เฮ้ย กูไม่ได้สั่ง
25:05กูแค่ปล
25:06kró lawsuit
25:10ต่อจากนี้ไปรูปขอได้หรือไม
25:12้
25:13ให้เราเลือกเคลี่ยนตีบาวไฟใน
25:15estr siempre
25:15ของเรา
25:17ถ้าแม่มารีไม่ต้องโดนเครี
25:19ยน
25:19พวกมึงทุกคนก็ไม่ต้องโดนเค
25:21รียน
25:21ดีหรือไม่
25:23เลยค่อนอย
25:24บ่าเฮือนใดทำผิด
25:26เขาก็เครียนกันทั้งนั้น
25:28ตัวนเรานี้เครียนกันน้อยที่ส
25:30ุดแล้วหนา
25:30แต่แม่มารีเป็นบ่าของลูก
25:33ป่าแฟงเป็นบ่าของแม่
25:35ถ้าแม่อยากจะเครียนตีป่าแ
25:36ฟง
25:36ก็เชื่อแม่เธอร์ขอรับยาแ
25:38ม่
25:38ถ้าฉันนั้นก็เสมอกันเจ้าค
25:44่ะ
25:44ไม่ต้องเขียน
25:45ดีหรือไม่เจ้าค่ะ
25:50แม่มารี
25:51แม่กลับไปทำงานของแม่เธอร์
25:54เจ้าค่ะ
26:15ค่ะ
26:15ข้าจะถาย้าให้
26:32เจ็บมากหรือไหม
26:36เจ้าค่ะ
26:41คุณหนวง
26:47แม่มารี
26:52ข้าจะต้องไปราชการที่บางกอบ
27:03เหตุใจจึงบอกข้า
27:06ข้าเป็นห่วง
27:08ห่วงอันใด
27:12คุณห่วงจะไปเมื่อได้เจ้าค่ะ
27:15ข้าต้องไปตอนนี้
27:19แม่มารี
27:21แม่ดูแลเต็นให้ดีนะ
27:24แล้วอย่านี้ข้าไปไหนให้ข้าเป็
27:25นห่วงอีก
27:27แล้วข้าจะรีบกลับมาแม่
27:30ข้าจะรีบกลับกลับกลับก
27:32ลับ完กห่วงอันข้า
27:50ปลอดตอรุษฟริษังดีเกรก
27:58เธิงเครื่องอลังการสำรับ
28:01โทษหายอย่าให้พาน มานหายอย่าให
28:04้พา
28:05ขอให้เจ้ามีอายุวันนั่ง สุขั
28:09งพลังนะลูก
28:12สาธุ
28:20อ่ะ กูให้
28:24มึงด้วยหน้าไอ้เพิ่ม
28:27ดูแลคุณหลวงดีๆ กูฝาก
28:31ไม่ต้องห่วงขอละ แล้วผมจะดู
28:33แลคุณหลวงด้วยชีวิตของกั
28:35บผมขอละ
28:37เส้นนี้กูก็ประห่วงอันใดแล
28:38้ว ไปเธอรูป
28:42เสร็จราศการแล้วก็รีบกลับ
28:44อย่าให้คนทางนี้เป็นห่วงหน้า
29:17คุณพี่ มันนั่งคนเดียวไม่เหงา
29:21หรือ
29:29ถ้าอยากจะได้อยู่งามเมืองคนไหน บอก
29:32ค่าเลยนะ ค่าจะหาให้
29:36แต่จะว่าไป ของค่าก็ยังดีอยู่
29:40นะ กระตุ้นกำหนักพี่ได้
29:44อุ๊ย
29:49ข้าชอบสาวเทื้อ
29:52เหมือนมะพร้าวห้างหรอก
29:54ยิ่งแก่ ก็ยิ่งมัน
29:59อยากให้อีนวนอิจวงมาได้ยิน
30:01จ้าง
30:02จะได้รู้ว่าคนอย่างค่า ไม่ได้ป
30:04ลดระหวางง่ายๆ เดี๋ยว
30:06ใครหรืออีนวนอิจวง ยิ่ง
30:09งามที่สุดในโรงชำเราหรือ
30:11มันก็งามกันทั้งนั้นแหละ
30:13พี่
30:15แต่ที่งามที่สุด ก็คงจะเป็น
30:20พูดอะไรหรือ
30:21แม่มารี
30:26มารี
30:29ข้าชักจะสนใจมาแล้วสิ
30:33เรียกมาให้ค่าได้หรือไม่
30:36ตอนนี้นางไม่อยู่แล้ว
30:38เพลานี้ นางสบายแล้ว
30:42เจ้ากรมพนครบาล สือตัวไปเป
30:44็นเมียอยู่ที่จวนนุ่น
31:00เรื่อเรื่อรู้หรือไม่ มันถามห
31:01าอามารีเพื่อไปทำอันใด
31:04ค่ามีรู้ดอกในโรง
31:06ค่ารู้แต่ว่ามันไม่ชอบมาพากล
31:09ไม่ชอบมาพากลคืออันใด
31:12ตอบ
31:15ครั้งแรกที่เราเจอแม่มารี
31:17แม่มารีเล่าให้ค่าฟังว่า
31:19แม่บุงหาของแม่มารี
31:21ถูกคนทื่อชดค่า
31:25ค่ามีมั่นใจว่าใช่คนเดียวกั
31:27นหรือไหม
31:29นึกคนจะฉลาดเร็วกันนี้นะอาอิ
31:30น
31:32ทำอย่างไรดีในโรง ค่ากลัวแม
31:34่มารีเดือดร้อน
31:36ต้องรีบไปบอกอามารีให้รู้ตั
31:38ว
31:39แล้วใครจะไป
31:40ก็นึกไง
31:42ค่ามีกล้าไปดอก
31:44อย่างใดก็ต้องไป
31:45หรือก็หาใครที่ไว้ใจได้ไปก
31:47ับรือสักคน
31:48แล้วก็ต้องระวัง
31:50ห้ามให้คนในจวนคนหลวง
31:52รู้เด็กขาดว่าพวกรือมาจากท
31:53ี่ใด
31:55จ้ะ
32:11อีพัน มองช่วยกูดูสิ เริ่นน
32:15ี้ใช่หรือไม่
32:21เอ็งรีบเทียบท่าเลยวะ
32:25นี่จะอัน
32:36เลือนช่างใหญ่ตัวอยู่นะ
32:41อีพัน มึงช่วยกูดูสิ
32:54อีพัน มึงช่วยกูดูนั่นใช่
32:58แม่มารีหรือไม่
33:18พี่หิม เอาพัน
33:24มาได้อย่างไร แล้วมาทำอันไหน
33:30แม่มารี แม้ต้องระวังตัวแล
33:33้วหนา
33:34วันนี้มีช่ายผู้นึงใครอยากรู้
33:36เรื่องของแม่
33:37สักข้าเสียมาก
33:39พี่ก็เผิดบอกเรื่องแม่มารีพิ
33:41เศษก็หมด
33:43ดูถ้าคุณผู้เนี้ยไม่ประสง
33:45ฤีเป็นแน่
33:48ผู้ใดกัน
33:50พี่มีมั่นใจว่าใช้ชทคนเดีย
33:52วกับที่แม่มารีเล่าให้พี่ฟั
33:53ง
33:55ว่าเป็นคนที่ค่าแม่รูงหน่
33:56าใช่หรือไม่
34:03อีมาเล
34:05อีมาเล
34:08มูกออกมาหาคุณไปเดียวเนี่ย
34:11พูดให้หรือมาลี
34:13มาขึ้นอ้ายขึ้นอี
34:14หัวหน้าแบบจนี้จ้ะ
34:17พี่เข้ามาหลบในนี้ก่อน
34:18ค่าจะไปดูว่าเขาจะเอาอันใด
34:36มันอยู่ที่ใด
34:37ผู้ใด
34:38กลัวไม่รู้
34:39ป้าไม่รู้
34:40แล้วฉันจะรู้ได้เช่นใด
34:42อ้าว
34:43เฮ้
34:44ก็มึงอ่ะต้องรู้
34:45มึงถึงเอามันไปแอบซ่อนไปที่
34:47ใดล่ะ
34:47หรอ
34:50เฮ้
34:51ทำหน้าทำตาเข้า
34:52อีเงิน
34:53ไป
34:57เฮ้
34:58เฮ้
35:00เฮ้
35:05อีเท่นดี
35:07มึงขึ้นไป
35:08ไป
35:10หลีกไป
35:13เธอบอกให้หลีกไป
35:16ดูให้ทั่วนะ
35:22ไม่มีอันใดนะป่า
35:24ดูให้ทั่วสิ
35:37ชิบขายแล้ว
35:49เฮ้
35:49ข้าต้องขอภัยคุณหญิงด้
35:50วยนะเจ้าคะ
35:52ที่ไม่ได้ขึ้นไปแจ้งก่อน
35:54พี่สองคน
35:57เป็นลูกพี่ลูกน้องของค่ายเจ
35:58้าค่ะ
35:59ชื่อพี่อิ่มกับ
36:02นพัน
36:05มึงเห็นจวนกูเป็นสลาโรง
36:07ทานหรือไง
36:08จึงขนยาติโกหูติกากันเข
36:11้ามาตามอำเผอใจ
36:15เป็นความผิดของเราสองคนขอรับ
36:17ที่มาโดยไม่ได้บอกก่าแม่มาร
36:19ีก่อน
36:20ข้ากากาบพี่หญิงขอรับ
36:23อืม
36:24ได้มาเห็น
36:25แม่มารีอยู่สุขสบาย
36:28ข้าก็หายห่วง
36:31แม่มารีเล่าให้ฟังว่า
36:34หลงอีนท่านรืดก็ใจดี
36:36และคุณหญิงเอง
36:38ก็มีบารมีมาก
36:41ปกครองเบาไพ้ด้วยจิตแม่ตา
36:45ได้เห็นจริงเช่นนี้
36:46ข้าก็ชื่นใจ
36:51แล้วอีมารีมันได้บอกหรือไม
36:52่
36:53ว่าหลงอินลูกข้านั้น
36:55มีคู่มั่นคู่หมายแล้ว
36:57กำลังจะตบแต่งกัน
37:00แม่บุภานี่
37:02จะเป็นเมียกลางเมือง
37:07คุณบุภา
37:09เป็นคู่มั่นหมายของหลงอินจ๊
37:11ะ
37:17ข้าไว้ขอรับ
37:20ดูแม่
37:21เอ้ย
37:21คุณบุภา
37:23ก็มีนำใจงามไม่น้อยแบบคุ
37:25ณหญิงขอรับ
37:26อย่างไรก็ขอฝาก
37:28เอ็นดูแม่มารีด้วยนะ
37:31แล้วพวกพี่สองคน
37:32ข้าเป็นผลนังอินขอรับ
37:38มีถามเช่นนั้น
37:40ข้าเพียงจะถามว่า
37:42แล้วพวกพี่สองคนจะมาอยู่กี่มือว
37:44ันหรือ
37:44ได้รู้ได้เห็นแล้วใหมันกลับ
37:46ไปเจ้าค่ะ
37:49ขอให้ได้อยู่พักให้ใครคิดถึ
37:50งก่อนเถอะนะพ่าแฟง
37:54ถ้าอยู่ไม่กี่มือวัน
37:56ก็พอได้
37:57คุณหญิง
37:58อิแฟง
38:03แต่ว่า
38:05จะมานั่งกินนอนกินเสรยๆ
38:07ไม่ได้
38:09ต้องทำงาน
38:10หัวมันนั้น
38:11ให้ไปส่วยทงดีตักน้ำผ่าฝ
38:14ืน
38:15ส่วนเมียมัน
38:16ก็ให้ไปอยู่ในครัวไฟ
38:18คอยส่วยหนังเมียน
38:20หันผักต้มแกงอย่างได้
38:22ถ้าทำได้
38:24ก็อยู่ได้
38:27ได้เจ้าค่ะ
38:29ขึ้น
38:57ป่า
38:58แฟงบอกว่า คุณพี่หลวงมีให
39:00้ผู้ใดเรียกแม่มานี้ขึ้นมา
39:02ใช้งานบนจวน
39:03แต่ทำงานกับข้ามีเป็นไรหนา คุ
39:06ณพี่หลวงคงไม่ว่า จริงหร
39:08ือไม่
39:11เจ้าข้า
39:16รีบรีบสอนขึ้นหนูบุภาให้
39:17เสร็จนะ แล้วก็รีบลงไป
39:20พวกข้ามีงานต้องทำอีกเยอะแยะ
39:29ป้าแฟนี่สมกับเป็นหัวหน้
39:31างานจริงๆ
39:34คอยจิดหัวใช้งานเจ้าค่ะ
39:53กูจะให้โอกาสมึงแก้ตัวไว
39:54้คราเดียว
39:56ถ้ามึงแพ้วฉบัดจริงไม้ก
39:58ู ไอ้หุ้ย
40:00หัวขาด
40:17คุณหลวงค่ะละ
40:19เราผมได้ว่าคุณหลวงจะเตรียม
40:20การสกัดขบวนการขนพื้นไฟ
40:22มาสิ
40:27พวกมึงฟังกู
40:29คุณไม่ต้องการให้พวกมันรู้ต
40:30ัว เราต้องไปให้เงียบที่สุด
40:33แล้วคุณหลวงแน่ใจหรือข
40:34อดะ ว่ามุงสูงที่ชัดพูด
40:36ความจริง
40:38คนตายไม่กว่าหกเราให้เพิ่ม
40:40มันก็ไม่เปลือเข้าบังกอง
40:43พี่ชัด พี่ชัด พี่ชัด
40:47แล้วเห็นอันใจขอดะ คุณหล
40:49วงถึงมาให้คุณเทพรูมาด้วย
40:54ถ้าเทพรูมา แล้วใครจะคอยรับใช
40:56้เจ้าคุณโยมราช
40:59อย่างไรเสียในเมืองก็ต้องมีพ
41:01ลตะเวณอยู่ดิ
41:03ขอละคุณ
41:05ไอ้ริชัด หานται
41:08ได้แล้วอย่างคายพิชสายคุณวอ
41:10ิก
41:11แต่ท่านเช้าผู้เคยบอกว่าจะไม่
41:12ขนปืนไฟออกจากที่ชมิล leave
41:14มึงกำลังมาบอกคุณอยู่นี่
41:17ว่ามันแอบนำกองกำลัง tofu ไปบ
41:19างกลอก
41:20ถ้าไอ้ริชัด บอกมันว่า
41:22มีปืนไฟส่อนอยู่เป็นร้อยร้
41:24อยกับ
41:25มึงคิดว่ามันจะพากรองแต่เวณ
41:28แค่ไปชมสวนมาก่องกันเหรือ
41:33ไอ้มิง มึงรีบไปขนปืนไฟ
41:36ออกมาให้ได้
41:37ก่อนที่มันจะไปเจอแล้วก็เปลี่ย
41:39นเส้นทางขนใหม่
41:41เป็นตายเช่นใด มึงต้องเอาปื
41:44นออกมาให้ได้
41:46ที่ฉะนั้นกูก็ตาย
41:49ไป ขอรับ
41:57เราต้องกลาบขอให้คุณหลวงท
42:00ี่เข้ามารบกวลกระทานหันขอร
42:01ับ
42:01แต่เพื่อนเพราะว่ามีอาจไว้ใ
42:04จใครได้จริงๆ
42:06หากผู้เราช้า ก็ผมกลัวว่าจะม
42:08ีทันการขอรับ
42:10ลงรู้ เรื่องแบบนี้ช้าได้เช่น
42:13ใด
42:14พ่อเองกับลงสนิกกันนัก อย
42:16่าได้เกลงใจ
42:17ขอรับ
42:24ที่พรับระแดงตรงนี้
42:27จะมีครองน้ำลึก
42:28พอที่เหลือสำภาวใหญ่ จะล็อก
42:30เข้าไปได้
42:32พวกเหลือสินค้า
42:33จึงนิยมเข้าไปจอดพักสิน
42:35ค้านิภาศีกันบริเวนนี้
42:38และพวกมันก็นำขบวนเกลียน
42:40มาขนของขึ้นอายุทยา
42:45พวกเราต้องหาทางสกัดจานขนทํ
42:47าเดียมปืนไฟของพวกมัน
42:49มีให้ขึ้นเหนือเข้ากรุงสิ
42:50ยอายุทยาได้
42:52ขอแล้ว
43:15กูมีงานใหม่ให้มันให้หลงอ
43:17ิน
43:18มันไปสังหาร
43:20ไม่ปากมันได้หรือ
43:29คุณหญิงเจ้าข้า
43:30อย่าให้นังมารีมันกลับข้
43:32างมันอยู่ในจวนนี้อีกนะเจ้าข
43:33้า
43:33พี่พวก รอค่าด้วย
43:35รูปพาจะไปที่ได้ขอแล้ว
43:43ขอแล้ว
43:45ขอขเอง
43:45ขอลักษาทิ้งกัน
43:48ขอบคุณ
Comments