- 4 weeks ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อปีนี้ เป็นรายการทั่
00:04วไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:15มีทุระอันใดหรือ
00:19อิ่ม อิ่ม
00:22ยาดแม่มารีนี่
00:24แถวนี้มันลงนับชำเรานะเจ้า
00:26คะ
00:30เฮ้ย มันมาให้ผู้หญิงชำเราตอน
00:34กังวันเจ้าค่ะ
00:35เฮ้ย
00:40ไปนันเธอด
00:42กดขนอ
00:46มาคุยให้จบเสียกรงนี้ เมื่อว
00:48าน
00:49แม่มารีถูกปองราย
00:54แล้วแม่มารีเป็นอันใดหรื
00:55อไม่
00:56มีเป็นอันใดมะ คุณหลวงมา
00:58ช่วยได้ทัน
01:01แม่อิ่มพอจะรู้หรือไม่ว่
01:02า
01:03แม่มารีมีเรื่องกับผู้ใด
01:05มันถึงปองรายแม่มารีถึงเพ
01:06ียงนี้
01:07ไอ้ชด
01:15มันแน่แน่
01:16มันคือผู้ใด
01:24บอกค่ามาเถิด
01:25จะได้ช่วยแม่มารีได้
01:30ก็มีอันชดผู้นี้ที่น่าจะเป
01:33็นไปได้
01:35เพราะมันเพิ่งมาถามหาแม่มา
01:36รีเมื่อมือก่อน
01:38ค้าก็เลยต้องรอบเข้าไปที่ส่ว
01:40นคนหลวง
01:41ไปบอกแม่มารี
01:42ด้วยแม่มารีไปทำให้ได้ให้มัน
01:44แค้มสักปลาลนี้
01:45เรื่องมันเกิดตั้งแต่ก่อนที่แ
01:47ม่มารีมาอยู่ที่รองรับชัมเรา
01:51มันเป็นชู้ กับเมียน้อยเพ
01:53พวกพบปั่นของแม่มายลี และมั
01:55นก็ค่าแม่ของแม่มายลีตาย
01:58แต่แม่มาลีหนีมาได้
02:00พอมันรู้ว่าแบ่มายลีอยู่ท
02:01ี่ใด
02:03มันก็เลยตามค่าแม่มาลีอีก
02:05رت ordered while my dears
02:11เร็วแท แล้วผมมาทุกทีคนเยอะมาก
02:16muri
02:16ต้องใช้เพลาอนาลโข
02:18นี่ؤ JERRY..เสร็จกิดแล้วหรือ
02:20ปล่อยคุณผุผาคอยท่า
02:23- เอาว่าค่าเล่งแล้วหน่า อื
02:25้อ ปัดสีปัดทะเลิง
02:28- กลับกันเทอร์ดขอละ พี่ท
02:30องดี ค่ะ
02:32- ค่าลืมซื้อใหม่จีน กลั
02:35บไปซื้อให้ค่าสักสองสามใจ
02:39ใช่ค่ะ
02:47- เหตุใดพี่เพิ่มต้องปลดค่
02:49า
02:50- แล้วผม ปลดเรื่องอะไรคุณปุภาข
02:53อรับ
02:53- เรื่องแม่อิ่มกับพี่บัวผ
02:55ัน
02:55- ฮะ คุณปุภาเห็นหรือ
03:00แล้วคุณปุภารู้จักแม่อิ
03:01่มกับพี่บัวผันได้เช่นใด
03:03เมื่อครั้งคุณพี่หลวงกับพี่
03:05เพิ่มไปออกราชการที่บางก่อน
03:07แม่มาลีพาแม่อิ่มกับพี่
03:08พวกผัน��нолог์เข้ามาอยู่ที่จวร
03:10ถึงตายเลยเช่าานะ
03:12แม่มาลี ก็มาจากโดนรับช่ำ
03:18เร้าใช่หรือไหม
03:21คุณพ joueผ่า คุณพู schneπο like senhor
03:23นั่น คุณหรวง เดือดร้อนเป็น
03:27แน่
03:29ข้านี้สร้างกัดอะไร ต้องทนทำเพื่
03:31อคนอื่นอยู่ร่ำไป
03:32ถ้ามาที่นี่เพื่อแต่นกับพ Glasgow غ
03:34ีดเอาหน่า ที่พร้อมลืมแล้ว
03:35หรื söyled
03:36ยิ่งคิดก็ยิ่งอาย ค่านี้ข
03:37องเงิ่งงม
03:38ใครคิดจะทำอะไรก็ต้องหู ปิดตา
03:40ทำเป็นไมรู้ไม่เห็น
03:41แล้วค่านี้ขออยู่ที่ใด พี่ cabeern冥
03:43ไม่มีที่ก็ค่าอยู่กัน
03:45คุณบุผ่าน view kepadaieli жизнь เอ่อ
03:47母 Mustang ก็ิ่ง�מים matchesิ ถ้า真的是
03:50ค่านี่โง่แทะ
03:52คุณบุผ่าน
03:53คุณบุผ่าน
03:54คุณบุผ่าน
03:59คุณบุผ่าน
04:00คุณบุผ่าน
04:03อืม
04:04คุณวุภาไม่ได้โอน haarนะ ขอ brake
04:07คุณวุภาเป็นผู้หญิงที่อด
04:08ทนมากที่สุด
04:12ทนเพื่อให้ผู้อื่นมีความสุข
04:15คนทางทางที่ไม่ต้องทนเลยก็ได้
04:17ึ่งสีนะ
04:25ข้างทนเพื่อรักษาความสา iron ya
04:27ของผู้ใหญ่
04:29ทนเพื่อทำตามสิที่ถูกต้องตาม
04:31ประเพณี
04:34เช่นได้ค่ะก็ต้องทน
04:36ทน ทน ทน ทน
04:37ทนไปจนอีก
04:38นั่นเรื่องบาง เรื่องฟ้าก็ลิขิด
04:40ออกไปแล้ว
04:45คุณพี่หลวมบอกค่าอยู่เสมอ
04:48ว่าคนจะอยู่ด้วยกัน
04:50ต้องมีใจให้แก่กัน
04:53อย่าทนทำเพื่อผู้อื่น
04:57เช่นนั้น
05:00ค่าต้องทนไปจนชั่วชีวิตเลย
05:02หรือ
05:08คุณผู้พาไม่ได้ทนพูดเดียว
05:10ดอก
05:20รอยแผ่ข้างหลังพี่เพิ่มเป็
05:22นอย่างไรบ้างแล้ว
05:28ทุเราแล้วขอรัก
05:30วันพรุ่ง มะลืน
05:33ก็หายแล้ว
05:37อยากที่ข้าให้เพิ่มไป
05:39พี่เพิ่มได้ทาอยู่ตลอดหรือ
05:41ไม่
05:42ยังไม่ได้ทา
05:44เหตุใดไม่ทา
05:48ทามไม่ถึง
05:50ทามไม่ถึง
05:51ก็ให้ผู้อื่นทาให้
05:54แล้วผู้ใด
05:56จะทาให้กลับผมแล้วขอรัก
06:38พี่โยงดี
06:40ไอ้พร้อม
06:42มึงจะไม่คุณโนโก้
06:43ไม่ได้
06:45มึง มึงตายแน่
06:51ปล่อย
06:52ปล่อย
06:53อันนี้แล้ว
06:54แม่บุภาใหญ่ยังไม่กลับ
06:58หรือไปหลงทางเสียวะ
07:00อีแฟน
07:01ผู้หญิงชลาด ชลาด
07:03ฉะไหนจะหลงทางได้ล่ะเจ้าคะ
07:08เบาหมายความว่า
07:10คุณหนูบุภาไว้พริบดี
07:12เป็นถึงลูกกรมการเมืองเมือง
07:15การ
07:15มีหลงดอกเจ้าคะ
07:17มีใช่เบา
07:20เออ
07:21กูรู้
07:25เอ๊ะ
07:33นั่นเรือผู้ใด
07:37อุ๊ย
07:38เรือไอ้เพิ่ม
07:40แล้วนั่นก็
07:44อุ๊ย
07:45อุ๊ย
07:51อุ๊ย
07:52อุ๊ย
07:53อุ๊ย
07:53อะไรกันดี
07:55มันเห็นดูไหมอีแฟน์
07:56เต็มสองตาเลยชุกค่ะ
07:59อุ๊ย
08:00กูจะแตกแล้วอีแฟน์
08:02อุ๊ย
08:03เดินครับกันด้วยชุกค่ะ
08:06น่ะ
08:26มึง ตายเนี่ย ไปเธอเจ้าค่า
08:34ป่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ใด
08:37ถ้าคนลือกันไปทั่ว
08:39จะหาผู้ใดมาร่วมงานแต่งของเจ
08:42้ากับพ่ออินได้
08:51แม่บุผาหนา แม่บุผา
08:54ไม่นึกเลยว่าจะเล่นตาไม่เพิ่
08:57มมันไปถึงตลาดบ้านจีน
09:00มันมีงามเลย
09:03มาแล้วเรื่อยตัวดี
09:08คดีมึงนี้มากมายนะ
09:11ปล่อยให้ลูกกูเจ็บยังไม่พ
09:12อ
09:13ยังมาทำบัตรษีกับแม่บุผ
09:15าอีก
09:16ถ้ามีติบว่าทำราศการให้ลู
09:19กกู
09:20กูจะเศษหัวมึงออกไปจักจวน
09:22เดียวนี้มือนี้
09:27แม่บุผา
09:28เข้าหอนอนไปได้แล้ว ไป
09:45เห็นทีกูจะรอสาต่อไปอีกไม
09:47่ได้แล้ว
09:48ต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุ
09:50ด
09:51อันใดหรือเจ้าคะ
09:53ก็รีบจัดการให้พออีกกับ
09:55แม่บุผาได้แต่งกันโดยเร็
09:56วที่สุด
09:57ก่อนที่ใดใดจะตะเลิดไป
10:00จนหาผู้ใดมาร่วมงานแต่งลู
10:02กกูไม่ได้สิวะ
10:04มือใดเจ้าคะ
10:07วันพรุ่งมึงเกี่ยมเรือให้
10:09กู
10:10กูจะไปกราบเจ้าประคุณสมเด็
10:12ด
10:13ขอเริ่งงานแต่งให้พออีก
10:16กูจะเลือกเริ่งที่ใกล่ที่สุ
10:18ด
10:18เด็วที่สุด
10:26เจ้าคุณฮิพัสบาง แน่ใจว่
10:28าเณลือเป็นนอนข้อลัง
10:29ได้คงคลงไปแจ้งให้เจ้าคุณ
10:31พื้พัฏทราบ
10:31รับว่าเจ้าคุณพื้พัศเก็
10:34บเอกสาร สำคัญเอาไว้กับตั
10:36วหลายเช่พัพ
10:36น่ाมีการกออนการใหญ่ในมิช
10:40านตีแน่ขอลัง
10:43มึงให้คนแวะเฝ้า เจ้าคุณแส
10:45นเอาแว่
10:46รวมถึงจับตาดูอายมิงเอา
10:48ไว้ให้ดี
10:48กูมั่นใจว่าพวกมันต้องเกี่
10:51ยวข้อบวนการคนนปืนไฟเป็น
10:52แน่
10:54เราต้องรีบหาโกดังเก็บปืน
10:56ไฟทั้งหมดให้เจอดนเริ่ว
10:57ไอ้เพิ่ง
11:00หน่อย
11:01แล้วเรื่องกุ่มคนที่รอบค่าแ
11:03ม่มารีละ
11:05เมื่อใช่นี้ก็เราไม่พบแม่อิ่
11:07ม
11:08แม่อิ่มบอกกะผมว่า ไปพูดน
11:11ั้นชื่อชดค่อรับ
11:12เป็นคนข้าแม่ของแม่มารี
11:16ง่าจะเป็นค theft pyramid กับที่คุณหล
11:18วงตามช่วยเด็กพูดนั้นเมื่อห
11:19ลายปีก่อน
11:26แล้วอีกอย่างค่อรับ คุณบุ
11:29กภาทราบแล้วนะค่อรับ
11:31ว่าคุณรวงพาแม่มารีมาจาก
11:34โรงชำเรา
11:35ทราบได้ใช่ไหน
11:38คุณบุภาตามกับผมไปที่โรงช
11:40ำเรา
11:41แล้วเจอกับผมอยู่กับแม่อิ่ม
11:42ขอนะ
11:58แม่บุภา
12:15ค่ะ
12:15ค่าขออนุญาตคุยกรงนี้นะเจ
12:16้าค่ะ
12:18คุณป้ายังมีอนุญาตให้ค่า
12:19อากจะขอนอน
12:22เจ้าอย่าถือโทษยาแม่ค่า
12:23เลยนะ
12:24ท่านเป็นไหนจวนต้องเข้มงวด
12:27หาไม่แล้วก็จะดูแลคนให้จวนมี
12:29ได้
12:31ค่ามีถือโทษโทษคุณป้าด
12:32อ
12:35แต่หนักใจว่าวันพรุ่ง
12:39คุณป้าจะไปขอเลิกแต่งงานของ
12:41คุณพี่หลวงกับค่าแล้วหนา
13:00แล้ว
13:03เจ้าจะยอมแต่งกับค่าหรือ
13:06คุณพี่หลวงสอนข้าอยู่เสมอ
13:09ว่าคนเราจะแต่งงานกัน
13:11ต้องมีใจให้แก่กัน
13:14คนเราจะอยู่ร่วมหอลงๆกันไม่ได
13:16้
13:17หากทั้งสองไม่ได้รักกัน
13:27เจ้าบอกกับค่ามากงๆ
13:31ว่าเจ้ารู้สึกกับค่าเช่นใ
13:33ด
13:33ค่ารู้ว่าคุณพี่หลวงไม่ได้
13:40รักค่า
13:43ค่ารู้ว่าคุณพี่หลวงมีใจ
13:44ให้แก่แม่มารี
13:49แล้วเจ้ายังยะยอมแต่งกับ
13:50ค่าหรือ
14:04ข้ารักคุณพี่หลวงเหมือนพี่
14:05ชาย
14:12หากเจ้าไม่ได้แต่งกับข้า
14:16เจ้าจะทำเช่นใด
14:21กลับไปเมืองการงั้นหรือ
14:23ข้ามิได้อากตันอยู่ใช่หรือไม
14:31่
14:34เจ้าไม่ได้ข้าผู้ใด
14:37เราตั้งสองแค่ทำตามหัวใจ
15:17มีอะไรให้ฉันช่วยหรือไม่จ้า
15:19ประเมียน
15:20เสร็จแล้ว เสร็จแล้ว
15:23ไม่มีอันใดมีแค่น้ำชากั
15:26บของว่าง
15:27ของแค่คุณหญิง
15:29มา มายกไป
15:32แล้วละว่า แค่คุณหญิงมาแล
15:33้ว
15:34ระวังหน่อยล่ะ
15:35ค่อยๆ ค่อย
15:44คุณหญิงทับทีม คุณหญิง
15:46ประแก้ว
16:01มีมีอันใดมาฝาก
16:04นอกแสกขิงดอง
16:06แม่ กำลังอยากอยู่พอดีใช่หร
16:09อ
16:09เอาไปเก็บไป
16:14คุณหญิงมีการดวนอันใดถ
16:16ึงมาเองเลย
16:18เจ้าคุณครบาล
16:20ให้คนเป็นแจ้งไปการรับ
16:22ว่าพ่อหลวงอินถูกรอบทำ
16:23รายได้รับปัดเจ็บ
16:25พันเจ้าคุณเป็นห่วง
16:26จะให้อีชันไม่เยี่ยมอาการ
16:28พอทุเหล่าแล้วคุณหญิง
16:31ไปแจ้งหลวงอิน
16:32ว่าคุณหญิงทับที่มาเยี่ยม
16:34ไข้ปะ
16:35เจ้าค่ะ
16:46เป็นแม่ตายอย่างยิ่งขอรับ
16:48ที่คุณหญิงมาเยี่ยม
16:50ตามสบายถึงพ่อ
16:51พ่อนเจ้าคุณเป็นห่วง
16:53จึงให้ป่ามากระสิบถามว่า
16:57งานที่รับพิชชอบอยู่นี้
17:00จะไว้หรือ
17:03กรับเรียนท่านเจ้าคุณว่า
17:06แต่ผมพร้อมทำงานทวายชีวิตข
17:08อรับ
17:12เรื่องอันใดกันหรือนี่
17:15ถ้าไม่รู้อันใดตลอดเหรอ
17:17แค่เป็นตัวทานท่านเจ้าคุณ
17:19เท่านั้น
17:21เขาจะรู้กันเอง
17:23เป็นเช่นนี้แล้ว
17:25ก็จะกลับไปเรียนท่านเจ้าคุ
17:26ณให้ทราบ
17:30คุณหญิงว่าจะไปวัดใช่หรื
17:31อไม่
17:32ว่าจะไปกราบเจ้าพระคุณสมเด
17:34็ด
17:34ขอเลิกแต่งให้พ่ออิ่นนี้แห
17:37ละคุณหญิง
17:39จะแต่งงานเสร็จแล้วหรือ
17:43ลูกเต้าเราใคร
17:44อีกฉันไม่เคยรู้มาก่อน
17:48ไปบอกแม่มุภาให้มากราบคุณ
17:51หญิงทับทิมที
17:52จุกค่า
17:55เป็นลูกสาวกรมการเมืองเมืองก
17:57ารคุณหญิง
17:59พ่อเขาทั้งสองเป็นเพื่อนรักก
18:01ัน
18:02จึงตกลงมั่นหมายลูกทั้งสอง
18:04ไว้ตั้งแต่เด็ก
18:06หน้าตาน่ารักหน้าสัง
18:08อีสันเห็นเขาตอนนั้นก็เอ็น
18:10ดูเลย
18:20นั่นมาแล้ว
18:23แล้วมันนดอของเมืองตามเป็นอี
18:29ก
18:29สุดปกตันก็แปลดหวัง
18:33หรือเป็นช่างเมืองตัว
18:56เจ้าคุณพี่เจ้าค่ะ
18:58ถ้าแม่มารีกลับมาไหลอยู่ด
19:01้วยกันแล้ว
19:02จะเพ่นภัยกับโลกที่เกิดมาไ
19:05หม
19:07น่าจะต้องแย่กันอยู่
19:09จะแย่กันอีกอะไร
19:11จำพี่มัน
19:13พี่ชายของบุงหาที่ขาขาอยู่ท
19:15ี่เมืองการได้หรือไหมเจ้าค่ะ
19:18ถ้าส่งเด็กคนใดคนหนึ่ง
19:20ไปอยู่กับพี่มันเสีย
19:22น่าจะพอช่วยแกเกล็ดได้ชุด
19:25ค่ะ
19:31มาอยู่กับรุงเฟิดหน้าแม่มาไ
19:32หม
19:40เก็บไว้ให้แม่มันลังใส่
19:42เมื่อโตน
19:43ขอ
19:51ชื่อไอันใดนะ
19:54님이ผ่าเจ้าค่ะ
19:57เกิดที่เหมือนการนี่อย่างหรอ
20:04เจ้าค่ะ
20:06พ่อชื่อไอันใดนะ
20:09คุณพ่อชื่อพรรรมนรงเจ้า
20:10ค่ะ
20:13พ่อไม่ได้ชื่อมันหรอกAME
20:20พ่อแท แท ชื่อมั่นเจ้าค่ะ
20:29แต่คุณพ่อพระรามนารงรับไปเร
20:31ียงตั้งแต่ตอนเล็ก
20:32เพราะว่าอยากได้ลูกสาวเจ้า
20:33ค่ะ
20:41มากล้ายๆป่าที
20:55อันไหนหรือเจ้าค่ะคุณป่
20:57า
21:02แม่จำตังหูของแม่ได้
21:05แม่ให้เจ้าตอนยกให้พี่มั่นพ
21:15าไปอยู่ที่เหมือนกัน
21:26แม่มันอะไรของแม่
21:31มาอะไรคือชื่อตอนที่อยู่กับพ่อ
21:33มั่นเจ้าค่ะ
21:34พร้อมมาอยู่กับพ่อพระรามนาร
21:36งจึงเปลี่ยนและชื่อบุกผา
21:41ไม่มีอะไรผิดแล้ว
21:43แม่งกัน
21:45แม่งกัน
22:22เธอบนังกับแม่ของคุณนะ
22:30แม่มันอะไร
22:33แม่มันอะไรลูกแม่
22:51อันใดหรือคุณหญิง
22:54แม่มันอะไรเป็นรู้สักอีเช่น
22:58อีเช่นโยกให้พี่มันมาตอนเด็
22:59ก
22:59อีเช่นขอพาไปกรับเจ้าคุณ
23:04พ่อขอได้หรือไหม
23:07พ่อเขาต้องดีใจมาก
23:16ไม่คิดเลย
23:19ว่าจะถูกว่าจะได้มาพบกันนี้
23:21ให้ดายเพียงนี้
23:25พ่อมัน
23:51แม่มันรี
23:55มาแล้ว
23:58แม่มันรี
24:00แม่มันรีรู้แล้วหนึ่ง
24:24ถ้าอย่างทำตัวไม่ถูก
24:27ไม่รู้จะพูดกับผู้ใดเลย
24:30อันใดลือ
24:33จุดจุ
24:36ถ้าก็กลายเป็นลูกสาของพยาย
24:38พัศโกสา
24:43แม่มันรีรู้หรือไม่
24:47ข้างวุ่นวายใจเหลือเกิน
24:53ไปเถิด
24:56พยายพีพัศนำใจอารีนัก
24:58คุณหญิงทัพทิมพ์ก็รัก
25:00และเอ็นดูลูกทุกคน
25:03แม่มันรีรู้ได้เช่นไร
25:06แม่พูดเหมือนรู้จักพยายพี
25:08พัศโกสา
25:09กับคุณหญิงทัพทิมพ์เป็
25:10นอย่างดี
25:16นอกไม่เห็นเมื่อครู
25:19คนเรา
25:22แค่ดูหน้าก็พอเดาใจได้
25:24นิ่งเขาจะมาพาแม่บุภาไปไว
25:29้เจ้าคุณพ่อมือนี้เลย
25:31แล้วว่าเจ้าคุณพ่อ
25:33หรักอะไรคิดถึงแม่บุภามาก
25:38ฮือ
25:38filing ข้าคงคิดถึงแม่มารีมาก
25:40เป็นแน่
25:43อยู่จนนู้้นคงไม่มี่ใครสอนฆ่
25:46าเรียนทํานัม Mick
25:48ข้ายัง www. template.mari ใช่มันัมมรุ
25:49ภา
25:49都 intrigued
25:50ฮ่าข้าพี่แม่มารีสอนฆ่าเลย
25:52นะ
25:54คุณหญิงทัพทิมพ์
25:56ขอผู้ที่ปรุงน้ำปรุงได้ฮ
25:58อมจุดในวางหลวงเลยนะ
26:01แม่มารีรู้ได้เช่นไร
26:11ข้าได้อินคุณหญิงบัวแก
26:12้ว อุดชื่นชมคุณหญิงทับ
26:14ทิมม์อยู่เสมอ
26:19คุณหญิงเจ้าค่ะ รีบไปเถอะเจ
26:21้าค่ะ คุณหญิงทับทิมม์
26:23คอยท่านานแล้ว
26:24ถ้าต้องไปแล้วหน่ะ แม่มารี
26:41ไปดีมาดีนะลูก ไปอยู่กับเจ้าค
26:46ุณพ่อคุณแม่ใหญ่นั้นดีแล
26:47้ว
26:49ดูแลท่านให้ดีนะ เจ้าค่ะ
26:59ไปนะคุณลูก
27:03แม่ไปส่งคุณหญิงก่อน ซื้
27:07นคุณหญิง
27:07แม่ไปส่งคุณหญิง
27:38ข้าวของผู้ใด
27:39คุณพี่ทับทิมม์พาผู้ใดมา
27:50หรือเจ้าค่ะ
27:52นี่แม่มารัย เช่นใดแล้ว แม่
27:55สีพลัย
27:58แม่มารัย
28:01แม่มารัยไหน หรือเจ้าค่ะ
28:03ก็แม่มารัย
28:05ลูกแม่บุงหา
28:09น้องสาวของแม่มารีเช่นใดแล
28:11้ว
28:19นี่น้าสีพลัยจ้ะ
28:22เมียกลางนอกของเจ้าคุณพ่อ
28:29เมียน้อยเจ้าค่ะ
28:31หะ หิวงออก
28:32นับปากมาหรือเธอมึง
28:33ข้าชีวิตสองดี
28:37เป็นอะไร
29:04หรือน estás
29:04จิ้ง скор Lydia
29:07จากนั้น
29:07เจ้าคุณพ่อ
29:11คุณพี่ทัพทินแน่ใจหรือ
29:13เจ้า outbreaks
29:14ได้เฮ้นแม่แม่มารัย
29:15เทชSDักดิเก่sized
29:17ắp brushing
29:18ต ranksนในangers
29:20ของแม่มารัย
29:26ได้เป็นคุ้มันตล่วงอินท
29:27ระบดี
29:28เจ้ามนครบาล
29:30ลูกชายคุณหยิงบัวแก้ว
29:32กับเจ้าคุณอภัยมุนตรี
29:35ถ้าคุณพีมันใจว่าเป็นแ
29:37ม่ม 말씀
29:38ต้องพาในมัน มาชี้ตัว
29:40ข้าแน่ใจ
29:43สอบถามประวันดายกันมาถี่ทั่
29:44วแล้ว
29:45ถูกคุณหยิงบัวแก้วนั้น
29:46หรอกหรือไหม
29:47ถ้าคุณหยิงบัวแก้วปลด
29:48ค่า
29:49ก็คงมีผู้ใดในอิ todaให้ค่า
29:51เชื่อได้อีก
29:52suficient
30:00คุณพ่อเป็นอะไรหรือเจ้าค่ะ
30:05เจ้าคุณพ่อเจ็บอ่อๆอัดแ
30:06อดมาหลายเดือนแล้ว
30:09เพิ่งจะมาเป็นหนัก เสือสามเดือน
30:10นี้
30:13ถ้าแท่นเจ้าคุณกลับห้อง
30:14ไปกินยาได้แล้ว
30:16เช่นไรแม่สีภรย์
30:18พ่อกลับรูปเพิ่งได้เจอหน้าก
30:19ัน
30:22เจ้าคุณพี่ต้องผักนะเจ้าคะ
30:24ออกมาตากลมข้างนอกนาน ๆ แบบนี้
30:26ไม่ดีนะ
30:28ไอ้ควัน พาท่านเจ้าคุณกล
30:30ับข้อหอนึงสือ
30:31ขอรับ
30:33ข้อหอนึง
30:36ข้อหอนึง
30:43คุณหลงจะไปราชการเรือ
30:48ถ้ามีทุระที่ต้องรีบสางให้เส
30:49ร็จ
30:51แผลยังไม่หายดีเลย
30:54แต่ก็ต้องไปแน่เป็นห่วงค่
30:58าหรือ
31:10วันนี้ข้ากลับเพิ่มจะเข้าไปท
31:11ี่กรม
31:13ส่วนยาแม่กับป่าแฟงก็
31:16จะไปวัด
31:20ไม่ขอรับ
31:22แม่มารี
31:26แม่สบายใจเผิด
31:29มีว่าเชี่ยนใด
31:31ข้าก็จะมีแต่งงานกับแม่บุ
31:33ภา
31:36ข้าจะรอจนกว่ายาแม่จะยอม
31:37รับแม่มารี
31:43ข้าว่าคุณหลวงลืมค่าเส
31:45ียจะง่ายกว่า
31:50ถ้ามีคิดว่าค่าติดนี้อั
31:51ดคุณหลวงอยู่
31:53ค่าคงไปจากทิ้มนี้แล้ว
31:59แม่มารีจะพูดฉันนี้อีกนะ
32:04แม่รู้หรือไม่
32:08ว่าค่าไม่เคยรักผู้หญิงคน
32:10ไรเท่าแม่เลย
32:16ความรักเป็นผิ่งอารมณ์เชื่
32:17อวู้ม มีนานก็สินอารมณ์
32:25ไม่มีเข้าใจค่ะ ดก
32:29คุณหลวงต้องเข้าใจค่ะ
32:32เข้าใจอันไหน
32:38เพลานี้คุณหญิงยังไม่รู้ว่
32:39าค่ามาจากที่ใด
32:42ยังยอมรับค่ามีได้
32:45หักคุณหญิงรู้ว่าค่ามาจ
32:47ากโรงชำเรา
32:52แม่มารีรักค่าหรือไม่
33:00แม่มารีรักค่า
33:23ในที่เคยเจอโอดวงใจ
33:27ยังฝันอยู่ในฝันกลิ่นขอ
33:31บนั้นไม่เคยจังไป
33:36นี่วันเดือนปีเกิดแลเพลาตกฝ
33:39ากของไอ้หลวงอินกับคู่มั่
33:42นมันหรือ
33:44เพคะเจ้าประคุ้นสมเดช
33:54นี่มันจะขัดขัดกันอยู่นะ
34:01เซ็นนั้นกลาบเจ้าประคุณสมเด
34:04ช
34:04แก้ดวงให้สมพงเป็นเริกเป็
34:06นไซเสีย
34:08ดีหรือไม่เพคะ
34:11เดี๋ยวกูจะลองดู
34:14หากดวงผู้หญิงเกิดเร็วทั้ง
34:17ต้นปีก็จะดีดอก
34:19อุปสักใดๆก็จะมีเกิดขึ้
34:21น
34:22เสียดายที่มันเกิดปลายปี
34:26แต่เอาเธอ
34:28เดี๋ยวกูจะแก้ให้
34:31เพคะ
34:31ว่าแต่จะแต่งกันเร็วเลยหรือ
34:34อยากได้เลิกที่เร็วที่สุด
34:36หม่อมสันก็จะได้หมดห่วงนะเพ
34:38คะ
34:40มึงให้เพลากูหน่อย
34:43เพคะ
34:48แสดงว่าพวกมันต้องรู้ว่า
34:51ท่านเจ้าคุณพิพัสโกศา
34:54ได้นำเอกสารบัญชีนั้นส่งให
34:56้กับค่า
34:57แล้วค่าได้ส่งต่อให้กับค
34:59ุณหลวงไป
35:02รักยาพิพัสโกศา
35:04มีเอกสารบัญชีเปินไฟอยู่
35:07และส่งให้ค่า
35:08เพื่อส่งต่อให้เจ้า
35:10ซื้อพาหลักฐานต่อ
35:13แต่ตอนเนี่ยบัญชีจะบับนั้น
35:15ถูกขโมยไปแล้ว
35:17ค่าเครงว่า
35:18พยาพิพัสโกศาจะตกอยู่ในอ
35:20ันตราย
35:21อาจโดนรอบค่าได้
35:23เพราะเป็นพยาญยืนยันว่าม
35:25ีการรักรอบทรงปืนไฟ
35:28เราควรคิดหาวิธีทางป้องการ
35:30พยาพิพัสโกศาให้ดีที่เสร
35:33็จ
35:34ที่สำคัญ
35:36เอกสารบัญชีนั้นทำให้เรารู้แล้
35:39วว่า
35:40มันมีการขนส่งปืนไฟจริ
35:42ง
35:43เราต้องเล่งหาปืนไฟเป็นร้อย
35:45ร้อยกับบอกให้เจอ
35:47หรือจับกุมผู้บงการให้อยู่
35:50มัด
35:51ตอนนี้กระผมได้ให้เทพรูเป็นคนต
35:54ิดตามเรื่องนี้
35:57คุณเทพ?
35:59ขอรับคุณเทพ
36:04เราต้องเล่งป้องกันคุณพิพั
36:06สโกศา
36:08เล่งทรงผู้ได้ก็ได้
36:10ไปดูแลที่จวรของท่านเจ้าคุณ
36:22- ก็เห็นเทพ
36:22ครับ
36:22ทงนี้ เพราะ
36:24กูอยากให้มึงเข้าไป sağสาศาพ
36:27过พ nehme
36:37กูหลวง
36:38จะให้ whipücke
36:39ให้พบ pues
36:40ใหญ่โดนเหตุ
36:40ให้ผู้ขนในต้านไม่ต้องก่อนบ
36:42้า
36:46เข้าไปในฐานะ
36:47คนคุณเคยแม่บุภา
36:51บอกว่ากูส่งมึงไปคอยดูแลปก
36:53ป้องคู่มั่นของกู
36:56แล้วก็คอยจับตาดูว่ามีกับ
36:59อะไรไม่ชอบมาพากลนหรือไม่
37:02แน่ใจนะขอลับ
37:03แน่ใจ
37:07ไปเลยนะ
37:10ขอลับ
37:23คุณหลวง
37:26วันนี้มาทำราชการได้แล้วหรือ
37:30ขอลับ
37:30ท่านเจ้าคุณก็น่าจะรู้นะขอ
37:34ลับ
37:34ว่าแผลเท่านี้ทำกับผมไม่ถึง
37:37ตายหรอก
37:38ถึงว่า
37:41คุณหลวงถึงปกป้องนางด้วย
37:43ชีวิต
37:45คนทุกคนในกรุงสีอายุตยา
37:48ควรได้รับการปกป้องดูแลSEเม
37:50米อกันขอลับ
37:52ตรางจากบ้างคน
37:55ที่มักดูถูกยิงงามเมืองว่
37:56าเป็นคนชั้นต่ำ
37:58แต่กลับเอาพวกนางมาบังหน้าห
38:00าเลี้ missile
38:01ไอ้พวกนี้นี่ aquelesคนบาลอายขอลั
38:04บ
38:04ผมเอง
38:06โห אתèg้มาว่า
38:06ตรวจไป**
38:08เพราะผมไม่ได้ยยชื่อผู้ใด
38:10อีกอย่าง
38:11ท่านเจ้าคุณก็ไม่เคยทำเรื่องเล
38:13เออดสามพวกนี้เลยไม่ใช่รือเครา
38:15ะ
38:17ทำมั่นใจก็หาหลักฐานมา
38:19จะจงรู้ไว้ด้วย
38:22ไม่มีผู้ใด อยู่ได้โดยไม่มีบ
38:25รรมีคุ้มหัวเช่นกัน
38:30แต่ถ้ามีมีหลักฐาน
38:32คิดจะกล่าวหากันลอยๆ
38:35ก็ดูที่ว่าหัวจะอยู่ติดบ่
38:38าหรือไม่
38:41เพราะผมก็อยากรู้เหมือนกันคต
38:42ว่าที่ยังอยู่สุขสบายแบบท
38:46ุกวันนี้
38:49เพราะอยู่ข้างกระโทนผู้ใด
38:51หรืออยู่ใต้ป่าพระบาดฝากพ
38:53ระองค์ไหน
39:02คุณหลวงมาถึงที่นี่ มีเรื่อง
39:05อันใดหรือขอรับ
39:07ค่าจะมาถามความเรื่องแม่มารีเส
39:09ียหน่อย
39:11แม่มารีเป็นเช่นไร สาหัติห
39:14รือไม่
39:18เหตุได้จินหัวยิงพูดเช่น
39:20นั้น
39:24แล้วคุณหลวงจะมาถามเริ่มอั
39:26นใด
39:27ก็แม่มารีอยู่กับคุณหลวง
39:29นี่
39:31ถ้าเป็นแค่จากมาถามแม่โรง
39:33ว่าในโรงไปซื้อตัวแม่มา
39:34รีมาจากที่ใด
39:36เพราะแม่ของนางยังมีชีวิ
39:38ตอยู่หรือไม่
39:39โอ้...
39:41โอ้...ก็จำไม่ได้แล้ว
39:42เรื่องมานานมากนะ
39:44ว่าแต่อ้ามารีอีกไปทำอะไรให้ค
39:47ุณหลวงเดือดเนื้อร้อนใจ
39:48หรือ
39:49ไม่ได้เป็นเช่นนั้นดอก
39:51ค่าเพียงแค่อยากรู้
39:55ในโรง
39:56จะว่าไปในโรงก็ดูแล
39:59โรงรับชำเรานี่มานานโข
40:02ตั้งแต่สมัยเจ้าคุณพ่อเค้
40:04ายังไม่ตาย
40:11ในวันที่เกิดเหตุ
40:15ในโรงดูด้วยใช่หรือไหม
40:23ท่านเจ้าคุณอภัยมนตรี
40:26มันนอนสู่ฝีนในโรงชำเราว
40:28ว่าเป็นในโรงอยู่
40:30ในโรงคิดเช่นใดกับการตาย
40:33ของคุณพ่อค่ะ
40:35อ่า...คดีมันก็ปิดไปต่างน
40:37านแล้ว
40:38ว่าขอไม่พูดถึงดีกว่า
40:41ความจำว่ามันก็เรือน
40:43ว่ากรัวว่าจะพูดผิดอ่ะ
40:47จินหุย
40:50ค่าจะรือคดีความของเจ้าคุ
40:52ณอภัยมนตรีขึ้นมาไหม
40:54ถ้าวันนั้นมาถึง
40:57ค่าหวังว่าจินไม่จะให้คว
40:58ามร่วมมือ
40:59เป็นพยายามให้ปากคำกับค่า
41:10มันยามกู
41:13มันกำเริ่ม
41:14จะรือฟื้นคดีพ่อมันขึ้
41:16นมาไหม
41:18มันกำเหงมากขึ้นทุกมือว
41:20ัน
41:22มึงสองคน
41:25คิดว่ามันรู้เรื่องพ่อมันมา
41:27ค่ะไหน
41:28มันอาจจะแค่เพียงสงสัย
41:31レื่องมันก็หลายปีแล้ว
41:34มิมีวันหารักฐานได้ดอijeรั
41:36บ
41:37กูว่า
41:39มันจะใช้เป็นข้ออ้าง
41:41เพื่อเข้ามาคลล่วนกู
41:44เพราะก่อนตาย พ่อมันก็มาที่
41:45นี่
41:46แต่ตอนนั้น พยายมราชคนเก่ายั
41:49งอยู่ ท่านช่วยเราได้
41:50ครั้งนี้ กูว่ามันเอาจริงแน
41:53่
41:54ไอ้มิ่ง มึงไปค้นดูให้ทั่
41:57ว
41:59ว่ามิ่มีหลักฐาน ที่จะมาสาว
42:02ถึงกูได้เด็ดขาด
42:04ขอรับ
42:14พ่อ
42:16ค่าไว้
42:20ค่าดีใจนักที่เพิ่มมาเยี่ย
42:22มค่า
42:26มาทำไมหรือ
42:27คุณรวงให้กับผมมาอยู่รับใช้
42:29คุณผู้ผ่าที่จวดนี้
42:31ท่านเป็นห่วงคู่มันคู่หมายข
42:32องท่าน
42:34ตอนอยู่จวนโน้น ไม่เห็นเป็นห
42:36่วงปานนี้
42:38พ่ออยู่ห่าง
42:40เลยคิดถึง
42:43พี่เพิ่มไปว่าเจ้าคุณพ่อเส
42:45ร็จก่อนเธอด
42:52ทางนี้จ๊ะ
42:54แม่มาอะไร
42:58พ่าผู้ได้ขึ้นมา
43:01หมูเพิ่มทะนายหน้าหอของคุณ
43:03พี่หลวงอินเจ้าค่ะ
43:07คุณนาสีภัย
43:09เมียกลางนอกของเจ้าคุณพ่อจะ
43:19เช่นใดกัน
43:21มายังไม่ทานข้ามมือ
43:24ก็ส่งคนมารับกรับแล้วหรื
43:25อ
43:26ไม่ได้ขอรับ
43:27คุณหลวงให้กับผมมาอยู่รับใช
43:28้คุณปูผาอยู่ที่จวนนี้
43:30คุณหลวงคิดถึง
43:32และเป็นห่วง
43:34หากมีอันใด
43:35จะได้คอยสักถามกับผมได้ขอรั
43:36บ
43:38แล้วใหญ่ไม่มาเองเล่า
43:41ส่งผู้อื่นมาเช่นนี้
43:42แล้วจะหายคิดถึงได้อย่างไร
43:45แปลกคนด้าแท้
43:48คุณหลวงมีแข็งแรงขอรั
43:49บ
43:50มีเช่นนั้นคงมาเฝ้าเอง
43:53รักกัน ปานจะกลืนกิน
43:58เข้าไปกลาบเจ้าคุณพ่อกันก
43:59่อนเถอะ
44:00นี่ได้นะ
44:02ห้ามผู้ใดเข้าไปในห่อนังสื
44:04อ
44:05ที่นั่นเป็นเขตห่วงห้าม
44:09พ่อเพิ่ม
44:17แม่เป็นคนวางกฎไว้เอง
44:20แล้วคุณพ่อไม่สบายจังนี้
44:21อยากให้ผู้ใดขึ้นมาลบกวน
44:24แต่เฉพาะบองคลเท่านั้น
44:29พ่อเพิ่มจะมาอยู่เรือนนี้
44:31กี่วันก็ได้ ตามใจเธอ
44:34ขอนะ
44:36กลับ Für ครับ
44:43กูแปลกใจจริงไงเพิ่ม
44:46เหตุใดทุกคนจึงต้องช่วยกั
44:48นปิดเรื่องของแม่มารี
44:49เพราะแม่มารีเป็นใครมาจากที่
44:52ใด
44:53หรึเขาจะไม่รู้จริง ๆ เขาดา
44:56ฉันไม่รู้ได้เชื่อนไหนเพิ่ม
44:58มันคนละเวยไม่ใช่ลุกหมาลุก
45:00แมว
45:00มัน leск้นเอามาเรียมมียังร
45:02ู้เลยว่าพ่อแม่มันอยู่ที่ไหน
45:03หรุหรือไม่ มีคนไม่ได้เกิดมา
45:05จากกระบอกไม้ไฝ
45:08หรือว่านางจะเกิดมาจากลงรับ
45:11ชับเราจริงๆ ขอดับ
45:12แต่เป็นเช่นนั้น เขาจะเปิดเราด้
45:14วยเหตุอันไห้
45:17ก็เอาไว้ให้พวกหาประดีน่าง
45:19โง่ มาประมูงนี้ ขอดับ
45:25ขออัพฤ์ขอดับ ปากพาไป
45:29เอาเรื่องของมาใดเรื่อง
45:30Islamic
45:31สวนเธ้าคุณพพธต์หήง 이TTG
45:33流ộcนันใ arithmetic
45:34เจ้าคุณพพธตหรัวไหร่
45:36แต่ที couple of associates
45:38ปลาวพลาดทีบนจวร
45:40ก็ต้องถูข้นตัวก่อนเขาไปพบ
45:41เจ้าคุณพพธต์ withп
45:46จวรนั้นเข้iateระหละบาดเลย
45:49เธ้าเราไม่เห็น deeds Download ago
45:50นอกเซ็ briefly oil
45:53ไปต้มข้น Liam
45:59เรื่องนี้สิบแปลกไอ้เพื่อน
46:01กูว่าต้องไม่ชอบมาพากลเลย
46:04มึงช่วยไปสืบมาให้กูรู้ว่า
46:06เจอกูลพิภัทปวยกันโลกกัน
46:07ได้
46:09ไอ้
46:10ขอดัน
46:28เธอ
46:58บอกค่ะได้หรือไม
46:59ถ้าข้าจะมีแต่งงานกับคนพี่
47:25หรวงโดบขนา
47:26พอเพลาะนี้
47:29กูจะไปจวนเจ้าคุณแพลน
47:31เจ้าคุณยอมมาราช
47:32ย้อมให้กูรื่อฟื้นขดีของ
47:33เจ้าคุณพ่อ
47:33กูต้องการไปสืบความกับพวกม
47:35ัน
47:55เจ้าคุณพ่อ
Comments