- 15 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:38ไป เข้าไป ไป
00:49อย่าทำอีกเลย สองสารอีกเธอ
00:54อย่าบังครับค่าเช่นนี้ มันไม
00:56่ยุติทำกับแม่ลิ้นจี
00:58ไอ้หุย มึงเคยเห็นกูพูดอะไร
01:02และมีทำบ้าง
01:05ข้านำหนังสื่อบัญชีให้ท่าน
01:07ไปแล้ว ท่านบอกจะปล่อยทุกคนไปอ
01:09ิสระ
01:10ท่านมันไม่มีสัตว์จักษ์
01:15แม่มีต้องหวง ถ้าแม่มาลี่
01:18ทำตามที่คล้าสังคานี้
01:21ทุกคนก็จะปลอดภัยดี
01:24อย่านะอามาลี่ ไม่อยากทำ
01:26ไอ้โหย มึงเคยอยากนึกว่ามึ
01:30งจะรอด
01:31ถ้ามึงแพล่งพลายเรื่องพ่อ
01:35ของมันเมื่อดอ่ะ
01:37กูก็จะไม่เอามึงไว้
01:43แล้วถ้าแม่มาลี่ทำมิสสำเร็
01:45จ
01:46เอาชีวิตมันให้กูไม่ได้
01:50หลานนี้ละก็
01:52หัวมึง
01:56พูดเรื่องอันใด ค่ามีเข้าใจ
02:01มึงไม่ต้องเข้าใจหรอก
02:04แค่ไอ้หุยกับแม่มาลี่เข้
02:06าใจพ่อ
02:11ไอ้เข็ม ขอรับ
02:25แม่มาลี่
02:26ระหว่างคนที่ใช้เงินซื้อแม่
02:29มาลี่ไป
02:31กับคนที่ดูแล
02:33อุ้มชูแม่มาลี่มา
02:36แม่คิดว่าคนจะตอบแทนผู้ใ
02:38ด
02:44ทำตามที่ค่าสั่งเธอ
02:46แล้วจะไม่มีหัวที่สองที่สอง
02:50หัวให้เฮ้
03:25คืนนี้คือองการสุดท้าย
03:27มึงต้องข้าหลงดิ
03:29มิเช่นนั้นเช้าวันพรุ่ง
03:31ท่านเจาคุณจะสั่งให้เผาลงรั
03:33บชำเรา
03:35ข้าอายหุ้ยกับเพื่อนมึงเท่
03:38าหมด
03:40ข้าเป็นเพียงหญิง
03:42จะสู้ชายนักลบเช่นหลงอินได
03:43้เช่นไร
03:45หลงอินมันกำลังเจ็บนัก
03:48มีแต่มึงคนเดียวเท่านั้นอะไรที่
03:49จะทำได้
03:51เพราะมันรัก
03:53และไว้ใจมึงมากที่สุด
03:58มันต้องตาย
03:59เพราะความรัก
04:01และความรุ่มหลงในตัวมึง
04:08มึงไม่มีทางเลือก
04:10มึงต้องไปข้าคนที่รักมึง
04:12สะเดี๋ยวนี้
04:26มันต้องไปข้า
04:50กลับสวัสดี
04:52กลับสวัสดี
05:20อาย!
05:20อ้าว...
05:38อิ้ย...
05:39แม่มาหลี่
05:42อย่างได้จริงทำยิ่งนี้แม่
05:49แม่อยากได้ชีวิตข้างนั้นหร
05:50ือ
05:54หากแม่อยากได้
05:56แม่ก็ข้าข้าเสีย
06:11หากอีกกันสารบาญชีปืนไฟ
06:13ที่แม่ขโมยข้าไป
06:17มันยังไม่สาแก่ใจแม่
06:20อยากได้ชีวิตข้าด้วยแม่ก็
06:21เอาไป
06:29เธอแม่อยากให้อิสา
06:32ข้าเขาจะปล่อยแม่ไป
06:38ข้าจะคิดเดี๋ยวว่า
06:43เรามีเคยรักกัน
06:45ข้ามีมีทางเลือก
06:53ข้าหลัก
06:57น้ากลับบกัน
07:01ข้าหลัก
07:02หอันแม่จงบอกค่า
07:04ว่าใคร
07:05ใครสังให้แม่ทำ
07:15หอรวง
07:17ไม่มันลีลอย
07:51ไม่มีสวนาส
08:01เฮ้
08:01ไม่มีสวน turbulent
08:03แค่มาให้
08:06ไม่มีสวนปนี้
08:10อย่าขอถูกสนาฮา
08:13แน่งก็ไม่สอบ
08:15ช่วยมาก
08:20แม่มาลี่ หากแม่ค่าค่าได้ แ
08:25ม่จะค่าค่าหรือไม่
08:34ท่านเป็นผู้พาค่าออกจากโรง
08:35ชำเรา ให้อิสระแกค่า
08:41ค่าช่างไม่รู้จักตอบแทนท
08:43่านแม่เพียงนิด ค่ามันช่าง
08:46อากตันอยู่แท้
08:48ค่ารู้ว่าแม่ถูกบังครับ
08:53ค่าลำบักใจนัก
09:04หากผู้หนึ่งไม่ตาย อีกผู้หนึ่
09:07งก็ตาย
09:13ค่ามจริงค่าควรจะตายเองเสี
09:14ยด้วยซ้ำ
09:19แม่มาลี่ แม่จำคำค่าไว้นะ
09:27ว่าแม่ชีวิตค่า ค่าก็ให้
09:31แม่ได้
09:35ท่านอย่าพูดเช่นนี้
09:39แต่หากว่ามันมีผู้ใดคิดทำร
09:41้ายแม่
09:44ค่าหายอมมันได้ไหม
09:49ท่านรู้หรือไม่
09:52ว่าเหตุใดค่ายังตายไม่ได้
09:58ค่าอยากอยู่
10:00เพราะพี่สุดว่าแม่ค่า
10:03ถูกใสายหลาย
10:06แม่ค่าก็ผู้วัติสุด
10:15บอกค่าได้หรือไหม
10:17ค่าอยากรู้นะ
10:20ว่าผู้หญิงที่ค่ามอบชีว
10:21ิต
10:23มอบหงใจให้คือผู้ใด
10:26ความจริงแล้วเราเคยพบกันมั
10:42นตั้งแต่ค่ายังเด็ก
10:44ชีวิตค่าประสบชัดตากรรม
10:46ที่ค่าดไม่ถึง
10:47แม่ดวนใสายหลายว่าครบช capacitorท
10:49ั้งที่ไม่ได้กระทำ
10:51ท่านเป็นผู้ช่วยชีวิตค่า
10:53จากการोนอ้ observations รอบค่า
10:55ค่าเป็นเจ้าของพงแป้งที่ท
10:59่านเก็บไว้มาตลอดนับสิบป
11:01ี
11:04ค่าต้องตบเป็นภาสสตาของเจ
11:05้าคุณแสน
11:06เติบโตในโรงรับชำลาวรุ
11:08ด
11:10ชกดีที่ได้รับความเมตตาจาก
11:12ในโรงจินห้วยและพี่ พี่
11:15ข้าจึงลอดชีวิตมาได้
11:17ชีวิตในโรงรับฉันเรา
11:20โหทร้ายกับหญิงทุกคน
11:22ค่าเกิดจะสูญเสียพomerจจรรณ
11:24์ก็หรายครั้ง
11:26จนมาพบกับท่าน
11:28เมื่อพบท่าน
11:30ชีวิตค่าเหมือนมีแสงสว่
11:31างจุดขึ้นในหัวใจที่มืด
11:33วิทร
11:34ท่านเป็นชายที่ดี
11:35เกินกว่ายิงใน Corporate
11:36ฉันเราจะฝังถึง
11:40งามทั้งความคิด
11:41งามทั้งจิตใจ ข้ามิเสียใจเลย
11:45ที่พบกับท่าน
11:47ชีวิตต่อจากนี้ของข้า โชค
11:51ดีแล้วที่มีท่านคอยสนับสน
11:53ุนและส่งเสริม
11:54ข้าจะไม่มีวันลืมบุญคุณ
11:56ครั้งนี้เลย
12:02แม่อาลี โชคจะตาขีดให้ข้
12:08าได้พบกับแม่แล้ว
12:11ข้าจะไม่ยอมให้แม่จากข้าไป
12:13ที่ใดอีก
12:16เราจะอยู่ด้วยกันเช่นนี้ตลอดไปนะ
12:17แม่
12:18แต่ท่านอย่าเพิ่งอึงไปนะ ข้าย
12:24ังหาหลักฐานที่มาตัวผู้ที่
12:25สายร้ายแม่ข้ามิได้
12:28ข้ามิอึงไปดอก ข้ารักแม่นะ
12:34อยู่กับฉัน
12:41ยังคงเก็บรับไว้ในดวงใ
12:45จ
12:46ก่อนห้องที่เธอปากไว้ยังไม่
12:51เคยเจอ
12:53ยังจำดีดีจากแม่เจอผ่านเว
12:58ลา
12:59ยังคงเท่ารอให้เธอ หวนข้าม
13:04ปลับมา
13:06ความรักที่มีของเนื้อกว่
13:09าการเวลา
13:12ไม่เคยรับเหลือเหลือสายของ ห
13:16วนจำพลา
13:19เธอนังยังคงเธอนังยังรั
13:23กที่ฉันยังดู
13:25ยังปกอวนเป็นหอมได้
13:28เคยเหลือหลัก หายไป
13:37เธอคิดบอด ฆ้าควนไป
13:41เมี่ย reinforce จะไปที่ได้หรือ
13:42โช่วน Engineerges horizontal
13:49หากฆ้ายังถูกปันนำว่าเป็
13:51น Йงจากโรงชำเรา
13:53หากแม่ฆ้ายังถูกปันนำว่
13:55าเป็นหญิงมีชっていう
13:58หากเจ้าผ่อของคุณหลัวกยัง
13:59ถูกปันนำว่าเป็นข้ี่ยา
14:04เราจะหาความสุกกัน
14:06โดยไม่นีถึงว่าผู้อื่น
14:08จะมองะแม่ของเรา
14:09ว่าเป็นคนเช่นใดก็ได้เช่นน
14:11ั้นหรือ
14:14ค่าคำลังหาทางแก้ไขอยู่
14:17จำเป็นด้วยหรือแม่
14:19ที่ตัวแม่เองต้องไปถึงชวน
14:20เจ้าคุณแสน
14:22ค่าจะจบเรื่องนี้ทุกอย่างเอง
14:27ค่ารู้แต่ว่าต้องเริ่มต้น
14:28ที่นั่น
14:33แม่มารี
14:36เจ้าคุณแสนมันไม่ผู้มีประ
14:37มีที่อยู่เนื้อผู้คน
14:40ในยุธยาหนุนหลังมันอยู่
14:45แม่รู้หรือไม่มันมันอัน
14:46ตราย
15:05คุณแม่รู้หรือไม่มีประเบิ
15:11ด
15:11คุณแย่มรู้หรือ Cosas
15:33ไม่ อยู่ได้ ขอรับ
15:38ข้าจะมีแต่งงานกับคุณพี่ห
15:48ลวงดอกหนา
15:50คุณบุปหาพูดเช่นนี้ไม่ได้นะ
15:51ขอรับ
15:54เช่นใด
15:56เช่นใดข้าก็ต้องแต่ง
15:58เช่นใดข้าก็ต้องทำตามผู้อื่น
16:01เช่นใดข้าก็ต้องฝืนใจ
16:04เช่นใด
16:07เช่นใด
16:15เช่นใดข้าก็ไม่แต่งานกับคุ
16:16ณพี่หลวงหรอกนะ
16:19เพราะเพลานี้ ข้าเป็นลูกสาว
16:21เจ้าคุณพิพัสโกสา
16:23หาใช่ลูกสาวพระรามนารมกมก
16:25ารเมืองการไหม
16:37ตึกดื่นมืดข้ามป่านี้
16:39มาทำกระไลที่นี่
16:50มาหาผู้ชายถึงท้ายจวร
16:52มันมีงามดอก แม่มะไล
16:57ที่นี่ไม่ใช่จวรของพระยาอภั
17:00ยมนตรีขี้ยาด่ะ
17:04ค่าเป็นคนดูแลระเบียบที่นี่
17:07จะต้องแค่งวดกวดขันกับไ
17:09อ้อีทุกคน
17:11คุณสีภายควรเว้นคุณมาไลไ
17:13ว้หน่อยนะ
17:14เธอเป็นถึงลูกสาวเจ้าคุณ
17:15พิพัสท่าน
17:16คงไม่ทำสิ่งใดเสื่อมเสียเป็
17:18นแน่
17:19และกับผมเองก็เป็นถึงทนายน
17:21่างหอของคุณหลวงอิน
17:23ผู้มั่นคู่หมายของคุณมาไล
17:25คงไม่ทำสิ่งใดเสื่อมเสียเกี
17:27ยด
17:28ให้นายตัวเองเช่นเดียวกันครั
17:29บ
17:40หากปล่อยปล่ะแล้วเลย
17:43สักวัน
17:44มันอาจจะกินบนเรือน
17:46ขี้รถบนหลังคาได้
17:57อุ๊ย
18:01มาหรือนี่นอก
18:05อันใดกันเจ้าค้าคนหนูปุภ
18:06า
18:09impression
18:09ปุภา
18:11หรือชื่อมาไหรกันแน่
18:13เลือกเอา我說สักอย่าง
18:15อ๋อ
18:17ยาว opticใจ
18:18จะเรียกคุณหนูปุภาเจ้าค่ะ
18:20ยามมีเสติ
18:22เรียกคุณหนูมาไหร่เจ้าข่ند
18:24งั้น
18:25เองก็ต้องดูแลไน้เองให้ดี
18:27อย่าให้ออกมา
18:28ข้ามมืดเพียงแต่ผู้เดียว
18:32ขอบ animated คุณสีไฟนะเจ้าค่ะที
18:33เ�เตือน
18:35Mae ต้องรู้ไอยด้วย
18:36ว่าที่นี่ ใครเป็นใหญ่
18:40ถึงจะเป็นลูกเจ้าคุณพี่ หาก
18:42ทำผิด
18:43ถ้าก็มีเว้น
18:48ไป ไอ้พอง
18:49บุ่นบุกพาขึ้นชวน ไปเถิด
18:56ขอละ
18:58หากไม่จำเป็น ก็ไม่ต้องลงมา
19:01หนู
19:02ไปเถิดเจ้าค่ะ
19:16ต้องระวังให้มาก ๆ
19:20เอง อยู่ที่นี่มานานเท่าใด
19:22ข้าแทบจะอยู่ที่นี่นั่นแต่เกิ
19:23ด
19:24ข้าเป็นหลานนมวล
19:26ชื่อขวัน เป็นท่านในเรือนเบี้
19:28ย
19:29ถ้าจะคุณเขาเมศตา
19:31ให้รับใช้ดุธนายหน้าหรอ
19:33เช่นค่ะ
19:36ดีว่าเจ้าคุณ Lemphaire Monty
19:39เจ้าคุณพ่อของคุณหล่วงคะ
19:40สร้ 진행ค่าไปฝึกถหารกับคุณ
19:42หล่วง
19:43ค่าก็เลยได้歩บหาหน้าหมูกกองเต
19:45ceremony
19:46ข้าชื่อเพิ่ม
19:47แต่อยู่ที่นี่
19:48ต้องระวังคุณสี่พักับ คนชื่
19:51อช δให้ดี
19:53ชด
19:54อืม
19:56ค้นโบสกวรของคุณสี่พัก 밀
19:57์เขา
19:59แต่ตอนนี้มันไม่อยู่
20:01ข้าคงต้องขอ
20:02หรอ ให้เองเล่าเรื่องอะไรในจวนนี้
20:04ให้ค่าฝั่งบ้าง
20:11ชดเลย
20:14เป็นอะไรบ้างเจ้าคุณพี่
20:30ท่านบนว่าเวียนหัวเลยขอออก
20:32มานั่งรับลงมาข้างนอก
20:34แล้วก็อายันที่แห่งเขารับ
20:46อาจีตรงมาให้หมดเจ้าค่ะ
20:48อันใดเจ้าคุณพี่
20:57เจ้าคุณพี่ต้องรีบกินยาแล
20:58้วนะเจ้าค่ะ
21:00นั่นบ้าง
21:05จะตามค่าเข้ามาใหญ่
21:06คิดจะจับผิดค่าอย่างนั้นห
21:08รือ
21:09หามีอันไหนให้ค่าต้องจับ
21:11ผิดหรือเจ้าคานะสี่พัย
21:13ค่าเพียงค่ะอยากจะช่วย
21:15ค่าน่าจะได้ช่วยผ่อนแรง
21:17มีต้อง ค่าทำเองได้
21:29ค่า adesso
21:35ค่าทำไม
21:48ค่าค่าต้องรับสินตินเท่
21:52าค่ะ
21:52ค่าเจ้าค่ะ
21:59กินยานะเจ้าค่ะ
22:25ตายแล้วเจ้าคุณพี่ อาเชียนเป
22:27็นเลือดเชียว
22:35เองรู้เรื่องอันไได เล่าความมาให
22:38้หมด
22:40ท่านเจ้าคุณพูดถึงเรื่องยา
22:41ลุกกร
22:43กับเรื่องแม่มาลีกับมาทิตย
22:44์ชวน
22:46แม่มาลียังไม่ตายจริงหรื
22:47อไม่
22:48จริงขอครับ
22:55อย่าลูกก่อนนั้น คุณหนูมารี
22:57นำมาให้ท่านเจ้าคุณกินถอนผ
22:59ิดครับ
23:04แม่มารียังไม่ตาย
23:18แม่ใหญ่เจ้าคะ
23:21มารีคือผู้ได้รึเจ้าคะ
23:24มารีคือพี่สาวของเจ้า
23:33ก่อนที่ลุงมั่น จะพาลูกไปอยู่
23:36ที่เหมือนการ
23:53แม่มารี
23:55ให้ค้าได้ทำอะไรเพื่อท่านบังเถิ
23:57ด นี่เป็นโอกาสดีที่เราจะได้รู้
24:01ความรับทั้งหมดของเจ้าอุนส
24:02าร
24:05โดยการที่ค่าต้องยอมให้แม
24:06่ เป็นใส่สุดนั้นดือ
24:10ค่าจะปวดว่าค่าค่าท่านไม
24:12่สำเร็จ เลยต้องหนีออกจากจวนนี้
24:15และในระหว่างนี้ หากค่ามีข้อ
24:18มูลของเจ้าคุณสาร
24:20ค่าจะรีบปลักรอบบอกท่านอ
24:21ันที
24:24ท่านจะได้เล่นงานคนช่วยอย่างเจ้
24:25าคุณสารได้เรวยิ่งขึ้น
24:33แต่ค่าเป็นหัวแม่
24:36ค่าจะไม่ทำอะไรที่เกินตัว
24:39หากเกิดอันตราย ค่าจะรีบหนี
24:42ทันที
24:57แม่รู้ใช่หรือไหม
24:59ว่าค่าฝากหน่วงใจไว้ที่แ
25:01ม่แล้ว
25:02ค่าจะหน่อย ศัตรายแม่แล้ว
25:09เป็นสุดท้าย อันที
25:32อามาลี่ อามาลี่ อามาลี่
25:35อามาลี่
25:38ลืมมาที่นี่ทำมันได้
25:40กลับไปกับโอ้เดียวนี้
25:42ใครข้าบข่าวไปบอกมึงว่ามา
25:43ลี่มาหากูที่นี่
25:45มึงถึงได้วิ่งเป็นเจ็ดตื่
25:47นไฟ
25:48มาเช่นนี้
25:50อามาลี่
25:51กลับไปคุยกับโอ้ทที่หลว
25:53งทำเราก่อน
25:55เมื่อคืนแม่มาลี่
25:57รอบขึ้นไปค่าไอ้หลวงอิ
25:59นบนชวน
25:59แต่ถูกคุณหลวงจับได้ซะก
26:01่อน
26:02ก็เลยต้องกลับมาเพิ่งใบบนก
26:04ู
26:05ข้าไม่มีทางเลือก
26:07ข้ายอมทำทุกอย่าง
26:10ขอข้าอย่าทำอันใดในโรง
26:12พี่อิ่ม
26:13หรือแม้แต่พี่ๆ ข้าที่ลงช
26:15ำเลา
26:17ยอมแม้กัดทั่งจากข้าคุณ
26:18หลวงเชียวเหรอ
26:23หังไม่ไว้ใจข้า
26:28ก็จัดการข้าเสีย
26:29ข้ายินดีรับโทษ
26:35ให้อิ่มก็อาชิ้นกันก็อ
26:37าว
26:40แต่ถ้าข้าจับได้
26:42ว่าอิ่มมิสưกับข้ามือ
26:45ได้
26:47เราสิ้นกัน
27:00พี่เบือก
27:01เจ้าค่ะ
27:02มึงพาแม่ familleไปที่คอนอน
27:05แล้วก็หาเสื้อผ้าอิ่มันใ
27:06ส่ด้วย
27:07เจ้าค่ะ
27:09และแม่ volleyball
27:11เอ็งอยาไม่เพ่นผ้าน่าจวนนี้
27:12ละ
27:14พ��고อยหลวงอิ่น
27:15courtเอาáticaวร์เนตรวจตาñoพี่รุ
27:17ธ vost accompany she
27:19แต่ถ้าอยู่ในนี้
27:21มันไม่กล้าบูเข้ามาแน่
27:26เฉ้าข้า
27:26อย่างนี้เจ้าค่ะ
27:28ไอ้หุย
27:30มึงไปด้วย
27:57มาต่างนี้
28:00อ่ะ ไปก่อน
28:01อื้อมันโงทแท้ ที่อื่นดี
28:08ๆมีตั้งมากตั้งมาย ทำไมไม่ไป ทำไม
28:11ต้องมันรนหาที่เหรอ
28:13ในโรงก็เห็นว่าเจ้าคุณแ
28:15สนมันหดเที่ยมเพียงใด มัน
28:16เห็นคนไม่ใช่คน
28:18ค่อย และทำไมลืมไม่กลับไปที่จ
28:20วนท่านพอหรือเฮอ
28:22หากค่าชิดแต่เอาตัวลอด ลื
28:24มบุญคุณคน ค่าก็เหมือนไม่ใช่
28:27คนเช่นกัน
28:30อ่ะ มันลี ชีวิตเหลือ มีแต
28:34่สิ่งดีๆรออยู่นะ
28:36แต่โอ้ว กับพวกผิงลงชำเรา ม
28:40ีแต่ตกต่ำลงไปเรื่อยๆ มันไม่
28:44มีค่าที่เหลือจะมาแรกหรอก
28:47ค่าตัดสินใจแล้ว หากค่าช
28:50่วยอันใดไม่ได้ ค่าก็ขอแรก
28:53ชีวิต
28:54งอดเช่นนี้ ว่าไม่มีสิ่งใด
28:56จะกวียับเลยอีกแล้ว
29:07พี่เพิ่ม
29:11คุณปุภา
29:21จะไปที่ได้หรือ
29:21พี่เพิ่มจะไปที่ได้หรือ
29:23จะไปหาคุณหรวงทิกมตะเวณ
29:26คุณปุภามีอะไรหรือ
29:28พี่เพิ่มรู้หรือ compelling
29:30ว่าทserfourที่inallyเจ้าคุณพ่อปล
29:31่อยเช่นนี้
29:31หาใช้เรื่องปกติวิศัยหนะ
29:34记 구 более ผมไม่เข้าใจ
29:37มีการวังยาเจ็บคุณพ่อ
29:41อย่างไรนะคร Ble
29:43ค่าก็ยังพูดอันใดมากมีได
29:45้
29:45จนกว่าเจอตัวการและพบหลัก
29:47ฐานที่แน่ชัด
29:49พอแม่อยากก็ยังไม่บอกอันใ
29:50ดค่ามาก
29:55คงไม่รู้จะบอกเช่นใด
29:58คงต้องรอเวลา
30:00เป็นเช่นนั้น
30:05คุณบุภาต้องระวังตัวให้มา
30:07กๆนะขอละ
30:07แต่ละผมจะขอนำเรื่องนี้ไปปรึกส
30:10าวคุณหลวง
30:12เพราะว่าคุณหลวงกับเจ้า
30:13คุณยงมาลาดก็สงสัยมานานแล
30:14้วว่า
30:15เพราะเหตุอันใด
30:16เจ้าคุณพิพัสถึงไม่ยอมห
30:17ายป่วยไข้เสร็จที
30:19แล้วผมต้องรีบไปแล้วนะเดี๋ยว
30:23คุณหลวงรอนาน
30:27แล้วก็ผมจะรีบกลับมา
30:30ดูแลตัวเองให้ดี
31:05คุณบุภา
31:07อย่าเพิ่งนำเรื่องนี้ไปคุยกั
31:08บผู้ได้นอกจวนนะขอรับ
31:11คนที่คุณบุภาต้องไว้ใจมาก
31:12ที่สุด
31:13คือคุณหญิงทัพทิมณ์นะข
31:14อรับ
31:16แล้วกับขวันล่ะ
31:18ค่าเชื่อใจขวันได้หรือไม่
31:21ไม่ต้องไว้ใจกับผมก็ได้ขอ
31:22รับ
31:23แต่ก็ผมทำงานให้เจอคุณท่านจว
31:25นนี้ด้วยetz
31:28แล้วเพลานี้พี่มารีของค่าอยู่ท
31:31ี่ใด
31:33กับผมก็มีรู้ได้
31:35คุณหนูมารีก็มีได้บอกเช่นก
31:37ัน
31:43ค่ารู้จักคนชื่อมารีอยู่ผู้หนึ
31:45่ง
31:47งั้นเลยขอรับ
31:49อยู่ที่ได้ขอรับ
31:50แต่แม่มารีผู้นี้มาจากลงรับ
31:52ชำเราน่ะ
31:55งั้นนี้น่าจะใช่
31:56คุณหนูมารีมิน่าไปอยู่ที่ลง
31:58ชำเราน่ะขอรับ
32:00อ้าว
32:11เพ่นน่า
32:22เป็นหน้าเลยหรือเพคะ
32:24เร็วสุดแล้ว
32:26ถ้ามิใช่เพ่นน่า
32:28ก็ต้องเพ่นนโน
32:31ได้ ๆ ๆ เพคะ
32:33อย่างไรเสียหม่อมฉัน
32:35ก็ต้องให้แต่งในเพ่นน่านี้แห
32:36ละเพคะ
32:38ลูกเรียนยาแม่ไปหลายครั้งเร
32:39ื่องขอรับ
32:39ว่ารูกไม่แต่ง
32:42พ่ออิน
32:44แต่นี่ท่านเจ้าประคุณสมเด็ด
32:46ท่านประทานเริ่มให้เลยนะ
32:49จะมีแต่งได้เส้นใด
32:51นั้นลูกก็จะไปกลาบเจ้าประค
32:54ุณสมเด็ดขอรับ
32:55ว่าลูกจะมีแต่ง
32:56ทำเส้นนี้แม่เสียผู้ใหญ่นะ
32:59จะแม่ขอรับ
33:00ลูกไม่อยากแต่งจริงๆ ลูกขอ
33:01ประทานโทธขอรับ
33:04ลูกจะไปที่ไหน
33:06ลูกจะไปตามเมียขอรับ เขาหนีล
33:08ูกไป
33:09เมีย?
33:10เมียไม่ถึงพูดได้เจ้าคะ
33:12แม่มาลี
33:13เนี่ยลูก
33:16ไฟไม่ได้
33:17กลับมาค่อยอิน
33:19ให้มันหนีไฟน่ะดีแล้ว
33:22ให้มันจบจบไฟ
33:26เฮ้ย
33:26มันช่วยกันหน่อยเร็วเข้าเร็
33:28ว
33:28ไม่เป็นเหรอ
33:39อินวันมันมาแจ้งว่าหลง
33:41อิน
33:42ไปตามหายิมาลีที่โว้งชำเราข้
33:43อรับ
33:45อยู่ได้เพียงไม่นานก็กลับ
33:47แต่ดูถ้าว่ามันจะอะไร
33:48เอาวอนเมียมันมากข้อรับ
33:52หีป์ clapping
33:52ผู้นี้มันใจเด็ด
33:54มันยอมตายเพื่อผู้อื่ summarize
33:57แล้วไท่หลวงหินมันมาตามท
33:59ี่นี่หรอกข้อรับ
34:00ถ้ามันจะเอาเหตุอันใด
34:02มาค้นหาเมียมันที่ชวนกู
34:05มันอาจจะอ้างเหตุ campaigns
34:07เพื่อมาคนที่นี่ที่ก็ได้นะครับ
34:10หากมันเอาหมายค้นปืนไฟมา
34:14แล้วไม่เจอปืน
34:16มันก็จะหัวขาดกันทั้งกล
34:18ม
34:19จะกล่าวหากูเป็นขบทง่ายๆ
34:22มันไม่กลาดเหรอ
34:24เชื่อกู
34:27แล้วเรื่องปืนไฟ
34:30ที่เก็บไว้ที่ป้อมล้างหัน
34:31ตานะครับ
34:32ไม่อยากให้เป็นแช่นี้น่านะครั
34:34บ
34:41กูจะรีบไปกลับทูนโกรมามื
34:42น
34:44เมื่อช่วงนี้น่าจะปลอดภัย
34:45ที่สุด
34:47ถ้าจะต้องเอาปืนไฟออกมาจากท
34:49ี่ซ่อน
34:51มึงไปเตรียมการได้
34:53ขอรับ
34:53กูช่วยไว้ม่้ล accident
35:04แม่มารีก็ลุคสาว95 Eggs
35:06พี่สาวงคุณหลุคพา
35:09มันจะอึงไปซ่อน
35:10อนิชด เป็นคนในชวนของเจอคุณ
35:14พี่พาย
35:15มันเป็นคนคร้ายิงครั้งว睡
35:19เด็กคนนั้นที่กูช่วยไว้
35:21คือแม่มารี
35:24ผมเป็นๆคนของคนสีภาย
35:26แต่เพลลายน้ามันมีอยู่ขอหลั
35:28ง
35:30เอ็ Bilder
35:30มึงอยู่ที่จวนนั้นมึงยะรั
35:33บสนิตนัด
35:34มึงจะกลับมาหามึงตอนไหนเขา
35:36ได้
35:38แต่ผมว่ามันคงก Vikings23
35:39เพราะคุณหลวงฝันมัน
35:43ความก hypers back
35:44เดี๋ยวมึงไปกับกูเลย
35:48คุณหลองจะไปเรื่อนเช่าคุณวิภ
35:49ัณฑ์ scène월อัง
35:51ผมจะไปจรวนเจ้าคุณแสน
35:54เจ้าคุณยวมมาราศยอมให้กู
35:55เรือภื้นขฎีของเจ้าคุณพ่
35:57อ
35:57กูกูต้องการไปสืบความกับพ
35:59วกมัน
35:59ในที่เกิดเหตน
36:03คุณหลองจะให้มันรู้แหรอไหม
36:05ที่อ่ะคุณหลองจะหยายี้ 일이 emission
36:10ขอแล้ว
36:10- ได้ยินว่ามึงจะไปที่ใด. พวกร
36:19ู้กูตั้งใจจะไปจวนเช้าคุณแ
36:22สง. ไอ้อินกูกูดูแลอยู่
36:25- มีได้มีการเคลื่อนไหวที่ผิ
36:29ดปกติ. ไออินก็อย่างที่กูเค
36:32ยบอกมึงถ้าเกิดว่า
36:34- มีอะไรที่ไม่ชอบมาพากลกูจะเล่
36:36งไปบอกมึง. แต่กูคาดการว่าเพ
36:40ลานี้...
36:41- พวกมันน่าจะกลบดาศกับอยู่.
36:44แค่บรู้...ถ้ามึงกลัวเจ้าก
36:47ูนแสง...
36:47- มึงก็อยู่ที่นี่. แต่กูจะไป. ไปก
36:53ว่าเรา...
37:03- มึงกลัวเข้ามา... มึงกลัว
37:27เรายิง ท่านเจ้าคุณไพร์มวน
37:29ตรีสูปฝีนจนตาย
37:31- ขึ้นมาพระจารณ์ให้กระช่อนก
37:33ุนรัวเขาเข้าอยู่. ช่อนกุนคิ
37:33ดปกตินมาเพลงตินรัวเทศ
37:33กับ victim ตรงอีกครั้ง
37:34มีอาปอายเช่นนั้นหรือ
37:39ความจริง ย่อนเป็นความจริง
37:41ขอรับ
37:43การศửบคดีความคลาก่อน
37:47เร่งปิดคระดีเร็ว จนเกินไป
37:50ยังมีพิรุษย์อีกมาก
37:52เกราผมต้องขอพระทานทุทย์
37:53ที่ต้องมาสอบความกับท้านพ่
37:55อของเจ้าคุณใหม่
37:57เจ้าคุณยมราชมอมไปรู้ยาต
37:59ให้เกราผม
38:00กับหมู่เพิ่ม
38:02มาสืบหามูลเหตุ
38:03เพื่อรื่อคดีรความกับทางท่
38:05านเจ้าคุณใหม่อีกครั้งขอรั
38:06บ
38:21อยากทราบบันใดก็ว่ามา
38:26ในคืนเกิดเหตุกี่คนเห็นว่า
38:30เจ้าพยาภายมุนตรี
38:32มาพบกับท่านเจ้าคุณที่จวนน
38:34ี้ใช่หรือไม่เครับ
38:38ใช่
38:38ไม่ใช่เรื่องลึกรับอันใด
38:41ปกติคุณนางหลายกรม
38:42ก็ไปมาหาสู่ค่าตลอด
38:45เพราะจวนค่ามีเคยปิดลัว
38:48จะมาเจรจาอันใดก็ได้
38:51จะเรื่องการค้า เรื่องส่วนตัว
38:54เหลือเรื่องสนุก
38:55ค่าก็ยินดี
38:58ค่ามันคนใจกว่าง
39:00มีหน้าที่แกประสิอาครส่ง
39:02หลวง
39:03ผู้ใดก็อยากสถิตชิดเชื้อ
39:06เจ้าพยาภายมุนตรี
39:09มาพบกับท่านเจ้าคุณด้วยเรื่
39:11องอันไหน
39:12ถือว่านี้เป็นการสอบความ
39:17ค่าก็จะพูดตามจริง
39:22คือนั้น ท่านเจ้าคุณภัยมนต
39:24รี ก่อนนั่งอยู่ ตรงที่คุณหล
39:28วงนั่งอยู่นั่น
39:33ในยามที่เจ้าพยาภัยมนตรี
39:35สื่นลง มีใครเห็นหรือไหม
39:43จะมีผู้ใดเห็น ทุกคนก็นอนหล
39:46ับหมดแล้ว เห็นอีกที
39:52ก็กลายเป็นสบแล้ว
40:06ท่านเจ้าคุณยืนยันว่าจี
40:08นหลวงอยู่ด้วยใช่หรือไหม
40:12ใช่ จีนหลวงเป็นผู้ดูแลลงส
40:16ำเราให้ค่า
40:28ไม่เป็นผู้ข้าแล้ว
40:49ในรงรู้ความจริงใช่หรือไ
40:50หม ว่าคืนนั้นเกิดอันใดขึ้
40:52น
40:55ไม่อยากมายุ่มเรื่องนี้ได้หรือ
40:56ไหม ว่าว่า เรื่องนี้ไปอยู่ที่อื่
41:00นเธอ
41:02ในรงอย่าหาทางพูดนอกเรื่อง ค
41:06่าเสียใจมาก
41:08ที่คนนี้ค่านับถือ และรักเหม
41:11ือนพ่อ
41:12จะกลายมาเป็นคนเช่นนี้ รู้มือกับ
41:16ขาวค่าคน
41:19อามารี
41:20หรือไม่ควรรู้เรื่องนี้
41:22หรือกลับไปหาพ่อแม่หรื
41:24อดีกว่า
41:26นายรงเป็นคนค่า
41:29จะคุณพ่อของคุณลวงใช่หรื
41:30อไม่
41:38อามารี
41:43ต่อไปนี้
41:46ค่ากับนายรง
41:48คงต้องอยู่กันคุณละฟัง
42:15เข้าไปหาเจ้าคุณพ่อกันเธอ
42:17เจ้าค่ะ
42:26เองจากทำกันอะไร
42:27ค่าจะเข้าไปดูแลเจ้าคุณพ่อ
42:29เจ้าค่ะ
42:30มีต้อง
42:32ค่าทำเอง
42:34ทำไมหรือเจ้าค่ะ
42:35ลูกดูแลพ่อไม่ได้หรือเจ้า
42:36ค่ะ
42:38อืม
42:39เรื่องของนายบาวยะส่อ
43:09กูขอบอกให้รู้
43:11มันอย่าตีความผิดไป
43:13เรื่องในใจมึงมีเรื่องสกปรก
43:15อืม
43:16ปากดีแล้วนะมึง
43:43นายให้ท้ายเปล่าเจ้าค่ะ
43:48เราต้องปอกลงกันแล้วนะ
43:49ว่ายามใดที่คุณพี่พพทินมี
43:51อยู่
43:52มีว่าจะไปวัตร
43:54หรือเข้าเฝ้าเฝ้าไวรอจัร
43:55รw ที่หวังหลวง
43:57พูดที่ดูแหล่เจ้าคุณพี่
43:58ต้องเป็นอํานาดของอีช SciAN
44:01ก็ใช่อยู่
44:02แต่มีฟังกัน
44:04ยังให้ท้ายบ่าว
44:06จะให้บ่าวมาขึ้นเสียงใส่อ
44:07ีช SciAN อยู่ได้เช่นใด
44:09เรื่องการมายุมหัวกันหน้าหอหน
44:11ังสือเจ้าคุณพี่เช่นนี้
44:13ข้ารับไม่ได้
44:15ไอ้ขวัน
44:17ขอรับ
44:17เอามันไปลงหวายเขาละยก
44:21แล้วลงให้มันดังดัง
44:23ดังให้ข้าข้างบนนี้ได้ยินด
44:25้วย
44:26ขอรับ
44:28คุณสีพาย คุณสีพายเจ้าขอช
44:31่วยขอด้วยเจ้าขอ
44:32คุณสีพายเจ้าขอ
44:34ขอบคุณ
44:56แม่มาลี
44:58ท่านเจ้าคุณ เข้ามาทำอะไร
45:01แม่มาลีก็รู้
45:03เมื่อคาที่ได้เจอกันครั้งแรก
45:07ที่ค้าได้เปิดพ่ออมาจรรย์
45:09แม่
45:10ค้าเนี่ย
45:12หลงไหรายแม่แค่ไหน
45:14ปาเดล These guys
45:16แม่มาลี แม่มาลี
45:17แม่ครานี่แม่มาลีจะพาให้หญ
45:21ินมาแล้ว
45:22ค้าก็ไม่ถือ
45:23ขอค้าได้ทบถวนความหลัง
45:26กับแม่มาลีหน่อยนะ
45:50เยี่ยวงอิน ขอยมานี้เดี๋ยวนี้
46:05อีกพ่อง มึงไม่เอายามา
46:06เจ้าคุณพ่อเจ้าค่ะ
46:09เจ้าคุณพ่อเจ้าค่ะ
46:10เจ้าไปก่อน
46:12จะเป็นผู้ได้
Comments