- 2 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อปีนี้ เป็นรายการทั่
00:02วไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:19คุณหนูคิดว่าคุณหลวงลง
00:22ไปหุ่งข้าว ย่างปาวิกินเ
00:23องจริงหรือ
00:27บ่าวต้องเป็นพ่อนังมาลีแน
00:29่แน่ คุณหนูไม่คุณยอมนะเจ้
00:31าitet
00:32มาที่นี่ในฐาณ Brussels eric
00:49ไม่ต้องไปแล้วขอรับย้าแม่
00:53แม่
00:55แม่ว่าจะไปหาอยู่
01:00กินข้าวอิ่มแล้วหรือลู
01:02ก
01:03ขอรับ
01:04อัว
01:04ingejanไปเก็บสำรับสิ
01:08ไม่ต้องไม่ต้อง
01:09เราก็ผมเอาลงไปเก็บที่ขัวฝัง
01:12หมดเรียบร้อยแล้วขอรับ
01:20อ่า.. เอา.. เธอพ่อ
01:28คุณหลวงแล้วคุณหลวง
01:29คุณหลวงหิวข้าวคุณหลว
01:31งก็ไม่บอกเบาๆจะได้ไปทำให้
01:33เบาเลยโดนเองเลย
01:36ข้าก็แค่อยากให้เดินดูสวนด
01:37อกไม้
01:38พอเห็นครัวก็เลยอยากทำอาหารสัก
01:40หน่อย
01:40โอ้ Oh.. 100 วัน 30,000 ปี لمก็ไม่เคย
01:43Dowagingกับข้าว larg
01:45เอา啦 แม่ได้เอ็ดนางแฟงไม่ไปห
01:59ลายยกแล้ว
02:00พ่ออิน อย่าอาวความอีก
02:02เดี๋ยวตัวมันก็แห้งคร้าน
02:04้ำตาออกหมดตัวหรอก
02:06พ่ออิน กินข้าวbab่MiNor S pois
02:09ขอรับยัวแม่
02:21แม้มาดีกลับไปแล้ว
02:27ก็คงจะอิ่มแล้วมากลับไปแล้
02:28วหรับ
02:29สำหรับก็เก็บไปแล้วด้วย
02:31มันเพิ่ม
02:32ขอร่อ
02:32มึงกลับไปนอนเถอะ
02:34ขอรับ
03:00ที่สุด
03:02เจ้าของเองก็อยู่กับค่าแล้ว
03:03นะ
03:19เจ้าคุณพ่อเจ้าขามารีคิด
03:23ถึงเจ้าคุณพ่อ
03:27มารีขอกลาบพระและอารัฐนาสิ
03:31่งสักษิตทั้งหลาย
03:34ขอจงช่วยปกป้องคุ้มพร้อง
03:36เจ้าคุณพ่อ
03:40จากสัตรูรอบกายในหน้าขณะ
03:42นี้
03:44ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง
03:47และมีชีวิตอยู่ที่ดี
03:51จนกว่าเราจะได้พบกันอีกครั้
03:53งนะเจ้าค่ะ
04:02จนกว่าเจ้า
04:17สวัสดีครับ
04:36- คุณหญิงครับ ทิมสั่งกูว
04:46่า ห้ามให้ใครมายุ่งกับม่อย
04:48าของท่านเจ้าคุณเด็ดคาด
04:53กูก็ชุ่มต้มยา มึงเอาอะไรใ
04:56ส่ลงไปในม่อยา
04:59กูแค่เปอร์ฝากูใจๆ กูเห็น
05:01กันตา กูจะไปฟ้องคุณหญิง
05:06i buy one
05:09ใส่ละ
05:10บติ่งสีพายเจ้าคา กี้พ orangวั
05:15นเอาพู้
05:15üş่าย
05:19อ้าย
05:19มึงตั้งใจ เอ่อมอยาร้อนร้อน
05:22รอสอยonte sic
05:22โอful
05:24มึงตั้งใจธร
05:25อูก
05:28ด้าอีกตั้งใจหรอ
05:30อุก
05:30อาย
05:30อ cir แย่
05:32ด sher ตั้งใจ
05:35ไม่รู้ ว่าคิดภองค์เป็นไกล
05:37come here
05:39อี bourg
05:43มันใส่ล้ายมึง
05:45มึงจัดการมัน
05:46ได้เจ้าคะ
05:48นั่วชริค์
05:50อีโมวลโย sinonสิเจ้าคะ
05:52เอายาร้ medianร้อนสาดใส่อีชน
05:55มวล
05:56ทำต่อแบบนั้น
06:00อีกฉันแค่ขอดูยาต้มใน
06:01ม่อหน่อยเดียว
06:04มันก็ไม่ให้ดูอันใด
06:06ถ้าเหมือนอีกฉันเป็นคนอื่น
06:09ข้าเป็นคนสั่งมวนเอง
06:11แต่อีกฉันเป็นคนตามเหมาะหลว
06:13งมานะเจ้าคะ
06:15แล้วยานี่
06:16แต่ข้าเป็นคนดูแลเจ้าคุณพี่
06:18เราแบ่งหน้าที่กันแล้ว
06:20เรื่องต้มยาควรเป็นหน้าที่ข
06:21องข้าจัดการ
06:24เจ้าคุณพี่แค่ปวย
06:27แม่สีภัยอย่าเพิ่มสั่งการ
06:29เบาของตัวเอง ให้ทำน้านทำนีเวล
06:31ุ่นจวนค่า
06:32แต่อีม้วนมันเป็นไพร้
06:34จะเอาอะไรกับมันนักหนา
06:37อีพห่องเหมือนก็พร้าย
06:40ใครเรือนเล็ก จะให้มาตบตีอีม้
06:42วน ไม่ได้
06:50อีม้วนมันเป็นเบาของค่า
06:54มันคนละชั้นกัน
06:58แต่อิฉันเสียดายยา
07:00อยากที่แม่สีไพรแสร้งชนเห
07:03มือนเหรอ
07:04อิฉันหมอโหเพราะเป็นห่วง
07:11เจ้าคุณพี่
07:12มันก็เป็นแค่ลมชัววูป
07:14อิฉันขออภัย
07:17ที่ทำให้คุณพี่ไม่สบายใจ
07:20เรื่องอยากให้เป็นหน้าที่ของค่า
07:24หมวน
07:25เจ้าค่ะ
07:27ให้บรวงจัดยามาให้ใหม่
07:30แล้วเอายาไปต้มที่หอนึงสึง
07:33หน้าห้องเจ้าคุณพี่
07:36เจ้าค่ะ
07:40เอาให้มองไป
07:57เออ
07:59แค่นี่ก็ทำให้มันจับได้
08:01โอเค ๆ คุณพี่
08:04โอ้โอ้โห
08:04เจ้าค่ะ
08:05แค่นี่ก็กินมองกินมักป่
08:07าไปได้แล้ว เจ้าค่ะ
08:11อุ๊ย
08:13ถ้าคุณไม่เข้าไปแก้ไข
08:15เมื่องกับกู
08:16ได้รองติตรวนจำคุกแน่
08:19เย็ compliance
08:19มือคอยตามดู ขูอิมวลไว้
08:22อย่าให้มันแพ้งภายเรื่องนี้ให
08:23้ใครรู้เด็ดขับ
08:25ยาวค่า
08:28คุณสีพหลายขอรับ
08:30ถ้าคุณสีพหลายปลอให้มัน
08:32สองไส
08:33และมีอำนาจบนจู before
08:34เช่นนี้ไปเรื่อยเรื่อย
08:37ข้าว่า
08:39ความจะแตกนะครับ
08:42ในเมื่อมั่นประกาศว่ามันจะร
08:44ับพิ clerชอบเรื่องยา
08:46ข้าก็จะย้อนกลมัน
08:49ข้าจะทำให้อาการของท่านเจ้าคุ
08:50ณสุดหลงเร็วที่สุด
08:52แล้วใส่ความว่ามันเป็นคนทำ
08:56คราวนี้มันจะหมดอำนาจ
08:58แล้วข้าก็จะได้ขึ้นไปนั่งบร
09:02รชาการบนจวรเอง
09:36มันไปแล้วมันไปแล้วมันไปแล้
09:39ว
09:41กูบอกแล้วว่ามันยังไงมัน
09:44ก็ทนกูไม่ได้ดอก
09:46มีเห็นไหม ขอให้มันไปแล้วไปร
09:49ับ
09:50แล้วก็อยpaperกลับไปเหยพที่นี่ชา
09:51ตินี้อีกเลย
09:55ให้ข้าเฉลของใช้แม่มาลีที่
09:57ลงรับชำเราจีนหุ้ยก็ได้
09:58ไม่ต้องลำบากไปเอง
10:00พุnsinnหลวงกัมฉับนักหนาไม่
10:02ให้แม่มาลีไปที่นั่นอีก
10:05ของใช้จุกจิดของผู้หญิงนะจ
10:06้ะ hospital
10:07ข้า targetingจะดีกว่า
10:10ไปด้วยกันก็ได้
10:10ไม่ได้
10:12อืม
10:12พี่เพิ่มเป็นค่าในรัชการข
10:14องคุณหลวง
10:15ถ้าคุณหลวงเรียกหาพี่เราไม
10:17่เจอ
10:17จะเป็นเรื่องเอานะจ๊ะ
10:19ไม่เป็นนั้นได้
10:20เดี๋ยวค่าไปบอกคุณหลวงก่
10:21อน
10:22ค่าจะรีบไปรีบกลับ
10:23ภากพี่เพิ่มบอกคุณหลวงได้นะ
10:24จ๊ะ
10:25แม่มารี
10:26แม่มารี
10:32ว่าไงน่ายเพิ่ม
10:34แม่มารีกลับไปลวงรับฉัน
10:35เราหรือ
10:37ขอนะ
10:41คุณหลวงครับ
10:45คุณหญิงเตรียมจังหันให้
11:00คุณหลวงไปวัดกับคุณผุก
11:02ผ้า
11:02แต่คุณหลวงเรียงจะออกไปตามห
11:04ายแม่มารีแชนี้จะดีหรือโข
11:05กรับ
11:06้นิ่งความผิดชมันไหนเพื่อน
11:08ใจเป็นความผิดหลังกับผมเห
11:09รอокой
11:09หากมึงไม่ยอมปล่อยให้แม่มา
11:11รีจอกับพลูดเดียว
11:11กูก็ไม่ต้องมันหว่มไปตาม
11:13PM แม่มารีข้ามนำลี
11:14พล Б ไม่มันเราเป็นเมียกู
11:15เมียไปที่ไหนผล affront ข้ามเร็จกา
11:20ด
11:21มันออกเนื้อสิ เอแหวน รออ
11:23ันด้วย
11:23ขอรับ
11:31แม่มารีเพิ่งกลับไปเมื่อครู่
11:33ข้าจับคุณหลวงนิดเดียว
11:35เองหน่ะ ขอรับ
11:44ใช่เจ้าค่ะ มาแล้วกลับไปแล้วเจ
11:47้าค่ะ
11:48แม่มารี มาเอาอะไรไปบ้างหรือ
11:53ก็ ...
11:57พวกดอcareไงแห้ง สำหรับทำเคร
11:58ื่องหอมน่ะเจ้าค่ะ
12:00แม่มารีบอกว่าที่บ้านคุณห
12:02ลวงไม่มี
12:03แม่มารีถือการทำเครื่องหอมเป็
12:05นการผ่อนคลายห้ามนางไม่ได้ดอก
12:07หนา
12:14แม่มารีไม่ได้มาลงรับชำเลว
12:17งั้น� demonstrate
12:18คุณหลวง จิ้นหุ้ยกับแม
12:21่อิ่มบาท จะไม่รู้ว่าแม่มา
12:22รีมาเอาอะไรก็ได้ขอรับ
12:24แม่มารีบอกหลับผมเองว่าแม
12:25่มารีมาเอาของใช้ส่วนตัวขอ
12:27รับ
12:27เพื่อน มุษาทั้งนั้น มึงอย่าไป
12:29โง่ให้พวกนั้นหรอก
12:31คุณหลวง แล้วนอกจากโรงรับ
12:33ชำเราแม่มารีจะไปที่ไดได้
12:34เท่าที่รู้ นอกจากโรงรับฉ่ำ
12:37เราแม่มารีก็ไม่ได้ออกไปไหนง่
12:38ายๆขอด้ะ
13:04อ่ะ อ่ะ อย่าให้พี่กินยานี้อ
13:32ีกเลย ยิ่งกิน
13:35มันยิ่งไม่มีแรง
13:39ยานี้เป็น ยาจจักหมอหลวงใน
13:41วังใช่นะเจ้าคะ
13:42ถ้าไม่พยายามกิน ไม่ได้จะหาย
13:45หรือแม่สีไพรก็จะมาโทษอ
13:46ีกฉันอีก
13:48ว่าดูแลเจ้าของพี่ไม่ดี ถึง
13:51ไม่หายสิทธี
13:52พี่รู้ตัวพี่เองดี พี่มิเป็น
13:56อันไหนมากดอก
13:59งดบ้างเผิด อย่าฟังสีไพรมา
14:02ก
14:05ถ้าฉันนั้น ลองวดยาดูดสั
14:09กสามสีมือดีหรือไหมเจ้าคะ
14:11แต่ถ้าอาการสุดลง เจ้าคุณพ
14:14ี่ต้องกินยาต่อนะเจ้าคะ
14:22คุณหญิง คุณหญิงว่า แม่
14:25มารียังมีชีวิตอยู่หรือไ
14:27หม
14:29ทำไมวันนี้จุดจุ จะคุณพี่แถง
14:32ถึงแม่มารีแล้วเจ้าคะ
14:34พี่ฝันถึงแม่มารี
14:42ขอให้แม่บุงงากับแม่แม่
14:47รีกลับมาเร็ว ๆ ชุกวัน
14:52คุณพี่ปล่อยวางมากนะเจ้าคะ
14:56เทลานี้ต้องรักษาตัวให้หายก
14:58่อน
15:12คุณหญิงเจ้าคะ
15:14ดูแลท่านเช้าคุณทั้งเช้าทั้
15:15งเย็น
15:17เมื่อเดียวก็จะปล่อยไปอีกคนนะเจ
15:18้าคะ
15:20คุณสีภัยนี่ก็กอะไร
15:22แทนที่จะมาผัดเปลี่ยนพ่อท่
15:24านเจ้าคุณบ้าง
15:26แม่สีภัยก็ช่วยอาศาสดู
15:27แลบากทั้งจวนแทนค่าแล้ว
15:30ช่วยดูหรือจะยิตอำนาจกั
15:32นแน่เจ้าคะ
15:33อย่าพูดเรื่องไม่เป็นเรื่องอีก
15:35ข้าไม่อยากให้เจ้าคุณพี่เป็น
15:36กังวล
15:37เจ้าคะ
15:38ขอให้เจ้าคุณพี่อาการดีขึ้
15:40น
15:43เรื่องอื่นค่อยว่าก
15:44เจ้าค่ะ
16:08เจ้าคือ
16:08สักษ์
16:08เจ้าคือ เราว่างนะเว้ย
16:29อย่าให้ของคุณสีภายเสียหาย
16:32ไม่งั้นกูบวดหิดหลังลายนะ
16:36เพราะต่อไปนี้
16:38กุ้นสีภัยจะขึ้นมาอยู่บนจ
16:40วน
16:40มาเป็นเจ้านายดูแลบ่าวทั้งหมด
16:42โดยให้สิตกู
16:44ควบคุมดูแลแต่เพียงกูเดีย
16:46ว
16:47กูได้วะ
17:01กูถามว่าบูได้
17:06ฉันเอง
17:10ไอ้ควัน
17:12มึงมีหน้าที่ฟ้าบาวที่เที
17:14ยงน่า
17:15เห็นได้มึงมากแถวนี้
17:17ฉันก็มารับงาน
17:19คุณโมนมีการได้สั่ง
17:23ฉันผิดด้วย
17:28ผิด
17:30ถ้ากูไม่ให้ใครไปตามมึง
17:32มึงก็ไม่ควรเข้ามาจนกว่า
17:34จะเสร็จงาน
17:36วันก่อนมีคนรอบเข้าจวน
17:38คุณสีไพรไม่ไว้ใจใครทั้ง
17:40นั้น
17:41ฉันด้าน
17:43มึงควรที่จะอยู่เทียงนาน
17:46ใหญ่โตเสร็จเหลือเกิน นาชด
17:49เข็มมวดเฉพาะบ่าวผ้ายของน
17:51าชดเถอะ
17:52ฉัน ไอ้ขวัน
17:54บ่าวรับใช้ท่านเจ้าคุณกั
17:57บคุณหญิงทับทิม
17:58ฉันจะมาเดินเท่านี้
17:59ก็ไม่ใช่เลือกของนาชด
18:01จริงหรือไม่
18:04มึงพระต่อปากต่อคำคุณ
18:07คำสั่งคือคำสั่ง
18:10หรือมึงอยากจะขัดคำสั่งค่
18:11ะ
18:12อันนี้ยำ
18:18มึงดูมีทีนแคลนกูนะ
18:33นาชด
18:35อย่าได้มาบาดหมาการด้วยไม่เป็
18:37นเรื่องเลย
18:38ฉันไม่ได้อยากขึ้นชื่อว่า
18:40ไม่เขารบผู้หลักผู้ใหญ่
18:43งั้น
18:44ฉันไปทำงานที่เขียงนำเหมือนะ
18:45ชดบอกก็ได้
18:51มองหาก็สายกันอะไรวะ
18:53มีอะไรให้ทำก็ทำไป
18:57ฉันมีของให้ขนอีกของ
19:11โอ้
19:13คุณหนูมานี้
19:15คุณหนูมานี้ขอรับ
19:19อยู่นี่
19:27คุณหนูมารีจำฉันได้
19:32ฉันดีใจเหลือเกิน
19:34ถ้าท่านเจ้าคุณท่านรู้ว่า
19:36คุณหนูมารีกลับมา
19:38ท่านต้องการดีขึ้นเป็นแน่
19:43ที่จวนนี้มีเรื่องอันไหน
19:45เจ้าคุณท่านไม่สบาย
19:51เจ้าคุณพ่อไม่สบาย
19:55เจ้าคุณพ่อล้มป่วยเป็นโล
19:56กอันไหน
19:57ฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นโลกอั
19:59นไหน
20:00แต่เจ้าคุณท่านล้มหมอนนอนเสื
20:02อ
20:03มันตั้งแต่คุณหนูหายไป
20:06เจ้าขนาดนั้นเชียวหรือ
20:08ตั้งแต่คุณบุงห้า แล้วคุณ
20:10หนูหนีไป
20:11เจ้าคุณท่าน พยายามให้คุณบุ
20:13งห้าพักคุณหนูกลับมา
20:15จนร่างกายสุดสมลงให้เรื่อย
20:24แม่ของฉันตายแล้วขวัน
20:29เรื่องที่เกิดขึ้น เป็นแผนชั่
20:32วของแม่สิพัยกับไอ้ชด
20:37ฉันอยากมาตามหาความเป็นทำให้ก
20:38ับคุณแม่
20:40เปิดปวงแผนชั่วของมันทั้ง
20:41สองคน
20:44ตั้งแต่คุณหนูรักรอกเข้ามาว
20:46ันนั้น
20:47คุณสีภัยเลยถือโอกาสยิดอ
20:49ำหน้าทั้งหมด
20:51แล้วให้นัดชด พบคุมเบาไข้
20:53บนเรือน
20:54เขาจงได้โอห่างเช่นเมื่อคู่
20:59ยิ่งเป็นเช่นนี้ ฉันนี้เป็นห่
21:01วนเจ้าคุณพ่อ
21:05ฉันพ่อไม่ความรู้เรื่องยาอยู่
21:06นะขวัน
21:07น่าจะหาทางรักษาเจ้าคุณพ
21:08่อได้
21:10ฉันอยากเจอเจ้าคุณพ่อ หว่าน
21:13ช่วยฉันได้รึไหม
21:14ไม่ได้หน้าขอรับ ถ้าคุณหนู
21:16ขึ้นไปตอนนี้
21:18มันต้องจับได้แน่
21:26ปุงห่ารำไป ฝากไปให้เจ้าคุณพ
21:29่อที
21:30บอกท่านว่าฉันยังไม่ชีวิ
21:31ตอยู่
21:33ขอรับ
21:35เช่นนั้น คุณหนูต้องแอบอยู่แถ
21:37วนี้ก่อนนะขอรับ
21:38แล้วฉันจะรีบลงมา
21:40เราวางตัวด้วยนะขอรับ
21:47จับคุณพี่กินแค่สองสำคั
21:49ำนี้
21:51กินอีกสะกันนะเจ้าค่ะ
21:56มวนเอายาไปเทคทิ้งก่อนนะเจ้
21:58าค่ะ
21:59เดี๋ยวคุณสีพายกลับมามวน
22:01ไม่อยากมีปันหารเจ้าค่ะ
22:02ปดทนหน่ะเธอมวน
22:04ผู้ได้อยากใหญ่
22:05ก็ปล่อยให้เขาใหญ่ไปก่อน
22:09แค่แค่รอเพดลาเท่านั้น
22:11เจ้าค่ะ
22:14Geschäft
22:15atisfังไป
22:15นี่
22:18มีอย่างไรฉันชุดไหมเฤ่า
22:20ถ้ากลัวนะ
22:21ก็ให้ไอ้ขวนออกากยาไปทิ้ง
22:23ให้ก่อนแล้วกัน
22:29ฝากไอ้ขวนดูท่านเจ้าคุณไป
22:31ก่อน
22:32เราไปกินข้ากันเธอ
22:34ช้าค่ะ
22:39ฝากเอ๊ก เอากากยาพวกนี้
22:42ไปฝั่งดินให้หมดเลยนะ
22:43แต่อย่าให้เบ่าหาของคุณสีภ
22:46ายเห็นเป็นเด็ดขาด
22:47ข้าคิดกิดกัดเข้ามา
22:50ได้จ้ะ
22:57ขอบคุณท่านขอรับ
22:59ขอรับขอรับ
23:18มาทำเครื่องหอบนี้เอง
23:21แม่เฮ้ลี่итеิ่มน้ำอบดูกต
23:22ัวเองเลยนะเช้지�
23:23คümลี่น้นนี้เอง
23:25ที่ทำให้พี่เดินตามมาตั้งแต่ท่
23:27าน้ำ
23:29แม่เฮ้ลี่
23:31แม่เฮ้ลี่ลูกข้า
23:33ข้าดจะมันกลิ่นได้
23:34ใช่ขอรับ
23:36คนนุกยังมีชีวิตอยู่นะขอร
23:37ับ
23:38ให้กระผมนำบวงหาร้ำไป
23:41มาให้จากคุณท่านขอรับ
23:46แม่มารียังไม่ตาย
23:48แล้ว แล้วแม่มารีอยู่ไหน
23:50อย่าอื้องไปขอรับ
23:52อะไรอยู่แถวนั้นว่ะ
23:54อ่าว่าใต้เรียว
23:55แอ้กควร
23:58แอ้งนี้ไม่รู้
23:59เจ้าคุณถ้าไม่ต้องเป็นหัว
24:00งั้นขอรับ
24:12UFO
24:16เฮ้ authorized
24:18อีกชับษ้าแล้ว
24:22เฎาอีก
24:24ฮ้า
24:30ฮ Yok
24:30ฮพ
24:42มัน มัน มัน
24:44ตัวอ่ะ
24:45มัน
24:54ฉันเอง
24:55ผ่อน
25:03เกือบไปแล้วมาแล้วคุณหนู
25:04นี่คือกากยาที่ต้องให้ท่านช่
25:09วงคุณกิน
25:10คุณหนูเอาไปยากดูเธอร์ว่าเป
25:11็นยาอันไAL
25:13ทำไมท่านช่วงให้ท่านคุณ sustainable
25:17ท่านก็ต้องระวังตัวด้วยน่
25:19ะ
25:19แม่ 4 พัน กับไอ้ ชน มันล้
25:21ายมาก
25:21อย่าได้วังใจ
25:22bread
25:24เรื่องนั้นค่ารู้
25:25แต่ค่ายังหารลักฐานมัดตัว
25:27มันจะจำยังไม่ได้เลย
25:29หากไม่มีลักฐาน
25:30อย่าเพิ่งบอกเจ้า participants กับแม่ให
25:31ญ่
25:32ท่านอ่านไม่เชื่อ ฉันต้องรีบ
25:34ไปแล้ว
25:35คุณหนู
25:36เพลาะนี้ คุณหนูอยู่ที่ใดกัน
25:39อย่าเพิ่งถามเลย
25:41ฉันจะมันมาบ่อยๆ
25:43ไป! คนหายทั่ว!
25:47คุณหนูรีบไปก่อนดีกว่า
26:00เฮ้!
26:04เฮ้!
26:06ตาเรียงวะ
26:13ไอ้ขวัน!
26:22ข้าวิ่งได้ตามันมา
26:23แต่ตามจับมันไม่ได้
26:25มีคนมาช่วยมันไปแล้ว
26:27มันเป็นผู้หญิงใช่หรือไม่?
26:30เฮ้!
26:35นี่นัดชดจะบอกนะว่า
26:37นัดชดกลัวโจนผู้หญิงด้
26:38วยหรือ?
26:40เดี๋ยวคุณสีภายกลับมาจากเก
26:42าะเมือง
26:44กูจะลายงานให้หมด
26:51ฉันว่าโจไม่ไม่ได้ป้นจวน
26:53ดอก
26:54แต่มันมาตามหาความรับอะไรบางอย
26:56่าง
27:00โอ๊ย!
27:03เริ่งกูเสียงน่วมเลย
27:18ลอดภายใช่หรือไม่ไอ้ขวัน?
27:20ขอรับพันทุกคุณ
27:25ลูกค่ายังมีชีวิตอยู่จริ
27:27งๆหรือไอ้ขวัน?
27:29ขอรับ
27:33คงโตมากแล้วสินะ
27:35ใครๆถึงจำไม่ได้
27:39โตมากขอรับ
27:41แล้วทำไมแม่มารี
27:44ไม่ขึ้นมาบนจวนหาค่า
27:49เรื่องโกฎค่ายุ
27:52หาไม่ขอรับ
27:54คุณหนูบอกว่ายังไม่ถึงเพลา
27:57ขอรับ
27:59คุณหนูคิดถึงเจ้าคุณท่าน
28:01จึงกลับมาเยี่ยม
28:03และสั่งว่าอย่างให้ผู้ใดรู้
28:06นอกจากเจ้าคุณท่านขอรับ
28:07คงยังมีเรื่องอันใด
28:12ฝั่งใจอยู่แน่
28:17แล้วแม่มารีจักมาอีกเมื่อใ
28:18ด
28:19เขาจะได้รอ
28:22ยังไม่รู้ได้ขอรับ
28:25คุณหนูไม่ได้บอกอันใด
28:27แค่รู้ว่ากลูกกูยังมีสี
28:38วิตอยู่
28:42ก็ดีนักแล้ว
29:02ผู้ไม่อยู่ประเดียวเดียว
29:05พวกมึงอยู่กันเป็นสิบ
29:07ปล่อยให้คนลายบุกเข้ามา
29:09ถ้ามันขึ้นไปทำร้ายเจ้าคุณ
29:11พี่บนจวร
29:13ผู้ได้จะรับผิดชอบแทนกู
29:16ดีนะ
29:18ที่พวกไอ้ชอดมันไปเห็นเสีย
29:19ก่อน
29:20มีเช่นนั้น
29:21มันคงขึ้นไปขโมยเบี้ยอาจ
29:23ของท่านเจ้าคุณจนหมดแน่
29:25สังเคี้ยเลยเจ้าค่ะ
29:27ไม่ต้องสอบความิเสียเวลัมเว
29:29ลา
29:30พูดไปก็เหมือนสีซ่อให้ควาย
29:32ฟัง
29:33พวกมึงทำงานประมาติเล่น ๆ ครั้ง
29:35นี้
29:36กูจะทำโทษแค่เคี้ยน
29:39แต่ถ้ามีครั้งต่อไป
29:42กูจะเอาพวกมึงไปขาย
29:44เป็นกุลีที่ท่าเหลือบางกระ
29:47จะทั้งหมด
29:48เคี้ยนมันคนละหนึ่งยก
29:51จับมึ่น ขอรัก
29:53อ่ะ มึงขอแรก
30:00เย็ด
30:01ให้โชน
30:09จะเขียจละ
30:10นี่เป็น sos
30:10ดีกองไม่นะคะ
30:15ก็มันบกพร้องในหน้าที่
30:18มันปล่่อให้คนร้าย
30:19บุคเข้ามาในจวน
30:21แล้วถ้าคนร้ายขึ้นไปบนจวน
30:23ทำร้ายท่านเจ้าคุณ
30:25คุณพี่จะทำเช่นใดเจ้าค่ะ
30:27ค่ามันใจว่าคนของค่างมีคว
30:29ามซื่มอด์
30:30ถ้าที่คนร้าย jabid
30:30ดูแลเอาใจใส่จวนนิดีพอ
30:33และพวกมันก็อยู่กับข้ามานาน
30:39เอ่อขวัน
30:40ขอครับ
30:41ไปแก้มาพ esp
30:44คุณพี่ให้ถ้ายพ esp met
30:46ใช่นคนนี้มันเลยได้ใจ
30:48แต่มันก็ไม่เกี่ยวกับพวกเบาา
30:49พล่าย
30:50จวนเรามีทางเข้าออกตั้งหลายท
30:52าง
30:53จะไปโทษพวกมันทั้งหมดก็ไม่ได
30:54้
30:55แต่มันก็ควรจะช่วยกันดูแล
30:57มิใช่หรือเจ้าคะ
30:59ถ้าเบาพร้ายของอีชันทำผิด
31:01อีชันก็จะเขียน
31:04เช่นนั้น แม่สีพัยก็เขียนอ
31:08ีบห่องเบาของแม่สีพัยเธอด
31:12เบาค่าปะเดี๋ยวค่าจะเขียน
31:14เอง
31:15ห่องไม่เกี่ยวนะเจ้าคะ
31:23ในเมื่อคนทำผิดมันมีคนปกป้
31:26อง
31:27มึงก็ต้องรอลองทด แทนเบาท
31:29ั้งจวน
31:30อิพอง
31:31อิพองไปเคี้ยนให้คุณหญิงดู
31:34เดียวนี้
31:34จับ
31:35มึงเลยต้องรับทดแถนพวกมัน
31:44ผมกลัวแล้ว หา 72 007 007 00 probosc owned
31:57อ้าาาา คุณสิ ไว้เจ้าหละ
32:04ผมไม่ได้ทำเช่นอีกแล้วเจ้าหล
32:06ะ
32:14อิปห่อง
32:16เจ้าหละ
32:17มึงไม่ต้องห้ายไปเดี๋ยว
32:32ข้าวว่า มันน่าจะเป็นนังมาร
32:35ีที่มันหวนกลับมาอีก
32:37ถ้าเช่นนั้น เองต้องพร้อมเวน
32:41ยามกวดขันให้มากกว่านี้
32:44เองอย่าให้มันบุกขึ้นไปพร
32:45้อบเจ้าคุณพี่
32:46หรืออิยุนหญิงทำทีมได้
32:50เพราะมันเห็นเองค่าแม่มั
32:52น
32:53ข้าหลับรอง ถ้ายอมเอาหัวเป
32:56็นปลัดกัน
32:57อีปห่อง
32:59เศบอい
33:01เผ๊คา
33:07เรื่องมันเริ่มแดงขึ้นเรื่อย
33:08ๆแล้ว
33:09ข้าวว่า อิคุณหญิงทำทิม
33:11มันคงร่าแคร่ระขายบ้าง
33:14มันจึงมีให้ข้า เขثرไปยุ wohl Jenn
33:16Unde
33:18แล้วเมื่อ provider
33:19แล้วเมื่อครู่ อิคุณหญิงทำทิ
33:20มมันก็พูดรากขายองหงข้านั
33:22ก
33:22ถ้าข้าตบมันได้ข้าตบมั
33:24นไปแล้ว
33:26แต่ค่าว่าคุณษีพり หาได้ก
33:28ลัวคุณทัพทิหมาย
33:30อ่ากสื่นท่านเจ yılคุณ ก็ไม่มี
33:33ผู้ใดทำอะไรข่งสีพ Sustain
33:35ถ้าให้หวางยายมันตายไปเลย
33:38จะเลี้ยงใครไปเพื่อกอะไร
33:40เมื่อก่อนล่ะใช่
33:42แต่เพลาญมีไม่ใช่แล้ว
33:46ยังมีอันไหนอีกหรือ
34:01ป่าแฟง ป่าแฟง ดูนุ่น
34:05อยู่
34:06กูกลีบแล้วเนี่ย
34:11เอา มันไปแล้ว หาได้ไปรับอย่าง
34:13ที่ป่าแฟงพูดสักนิด
34:36คุณพ่อป่วยเป็นอะไร
34:43ได้ลงจินหุ้ยคงรู้
34:55หลวง
35:00แม่มารี่ แม่ไปทำอันใดผิดมา
35:02จริงได้ตกใจเมื่อได้เจอหน้า
35:04ค่ะ
35:06เมื่อเช้าก่อนออกไปข้าบอกพี่เพิ
35:10่มแล้วว่า
35:10แม่กับข้าเป็นศล chil someplace
35:14เราเป็นเหมือนคนคนเดียวกัน
35:16กวนสื่อศาทต่อกันทั้งต่อ
35:18หน้า และรับหลัง
35:19รอ ถ้าแม่คิดจะปดข้า
35:24ก็ไม่ขอวนให้ข้ารู้
35:26เท่านั้น revolutionary เป็นทาศสิ Hebrews
35:28ของคุณหลวง
35:29เป็นทาศในเรือนเบี้ย
35:31เมื่อทาศทำผิด
35:34ผู้เป็นนายจะลงโทษเที่ยนตีเช่
35:35นไรก็ได้
35:41แม่มารี
35:44แม่เป็นเมีย
35:46แม่ไม่ใช่ทาศ
35:50การไม่ใช่ผลที่จะเห็นเมียยเป็
35:52นติ่งของ
35:53เป็นทาศ
35:55มีอะไรก็พูดชากันดีๆ
35:57นี่จำเป็นต้องลงไม้ลงมือกั
35:59นมันสัตว์เดราชานด้อง
36:05แม่จะบอกค่าได้หรือยัง
36:07ว่าแม่ไปทำใครมา
36:15ที่แม่ไม่พูด
36:19เพราะแม่ไม่อยากปดค่า
36:21หรือเพราะแม่ไม่จริงใจก
36:24ับค่า
36:32ค่าไปขอสูตรยารักษา
36:35อาการลืดเป็นผิดจากจิ้นหุ
36:36้ยมา
36:48อนี่ตามสิอีย
36:50เดียวก่อน
36:52เกี่ยวมันนับเชี่ยว
36:53ทำอะไรกันนะ
36:54lut
36:55คุณหนู คุณหนูนี่อึงไปเจ้าค
36:57่ะChrist Who No
37:23แม่มารีหาใช่คนเช่นนั้นไม่
37:26zitten
37:27เห็นต่ำตาอยู่เช่นนี้จะไม่ใช่เช
37:29่นนั้นได้อย่างไรร่ะเจ้าค่ะ
37:31แม่มารี Fred excited to do
37:33อย่าหาว่าป๊าสอร์เลยนะ
37:40ดมีเหมือ çok
37:42ก็ไม่เคย
37:46พูดเหมือนคนเคยมีผัว
37:50ทางทางทรก็ไม่เคย
37:53หื้igkeiten
37:57เป็นเมียกลางเมือง
37:58ต้องเงินแก่ตัวเช่นนั้นหรื
37:59อ
38:00คุณหนู
38:01คุณหนูเห็นเต็มสองลูกตาเช่
38:03นนี้
38:04จะมาเห็นแก่ตัวเช่นนั้น
38:05ได้อย่างไรแล้วเจ้าคะ
38:09ข้าหาคิดเช่นนั้นใหม่
38:17assio
38:18ข้าต้องไปช่วยเขาทำครัวแล้ว
38:21หายไปค่อนวัน
38:23ประไฟน์คงไม่พอใจแน่
38:25มีอะไรให้ค่าช่วยหรือไม่
38:45หยิบผักให้ค่าดู
38:51อิมาเล
38:51эта หายไปตั้งแต่ตะวันเจร pend TV
39:00กลับมาตะวันชาย
39:02มาได้แค่วันเดียว
39:03อู๋งานกินแรงคนอื่น
39:06คิดคร้านตัวเป็นคน
39:08ทำ gently
39:09หงุมนี่กูพูดหรือไหม
39:11인지แล้ว榮นสิ
39:12าจรวิเมล่ะ
39:13ผมไม่ปก
39:14ผมไม่ปก
39:17โอ้โห strang
39:20อ้อย
39:22คου๊ย
39:27ฉันกนำหน้ากันก็ต่างคนต่าง
39:28อยู่
39:29อย่ามาหาความให้เสียการเสียง
39:30าน
39:30อี eclipse 'RE พี่ พ่อแม่ไม่ส่างซ้อน
39:33ประหลาดค่าได
39:34แต่อย่าลามปำถึงตะกูลไฮ
39:35ไซเริ่อ�horse กรี้arial item
39:37สูงส่งประจาก đây
39:38กูถึงแต่ต้องมึงมิดได้
39:40การให้เกียดผู้เหลุ
39:42เป็นธรรมเนียมพื้นฐานของ
39:43ชนทันสูง
39:44scholarly
40:13แต่แผ็งไม่น่าจะมี
40:14อ
40:14ตัวป้าแฟงสักแปะ
40:15เฮ้ย
40:15มีแต่ป้าแฟงแต่ต้องตัวค่
40:17า
40:17และเมื่อเช้าก่อนค่าจะออกไปครั้ง
40:19นอก
40:20ค่าก็ทำงานทุกอย่างที่ป้าแฟ
40:21งสั่งจนเสร็จหมดแล้ว
40:22จะหาว่าค่าเกรดคารณ์ได้อย่
40:24างไร
40:25จริงหรือไม่พี่แม้น
40:26จริงจ๊ะ
40:28มึง
40:34เก่งนักใช่ไหม
40:36เย็นนี้มึงก็ปรุงสำหรับ
40:37ให้พวกเบาในเจวรกิน
40:40- ยี่สิบคน. ยี่นนี้พวกมึงไม่ต้
40:43องทำ
40:43- พ classmates ไม่ต้องทำหรือ?
40:45- ใช่. พวกมึงรอกินอย่างเดียว
40:48- จะให้แม่มารีเตรียมสำรั haber
40:50sorry your emails?
40:51- เอ่อ...แต่ก็ไม่ใช่เตรียมสำ
40:53รับอย่างเดียว
40:55- ล้างถวยล้างชาม. Thu เรื่อนให้สะ
40:58อาดด้วย
40:58- รีบริบทำด้วยนะ. ค่าหิว
41:02- ทั้งหมด 20 คน 40 E n
41:09ไอ้ ฮะ ฮะ ฮะ โอ้โฮ
41:29ไหนสือบันทึกรายการฝืนโฮ
41:31เรื่องไอ้กิจ
41:34มันคล้ายของจริง
41:37แต่ต้องให้กับพิตันดู จึง
41:38จะตอบได้
41:39ได้ อ๋อ
41:41ฉบับนี่เป็นความรับ ใครจะรู้
41:43ไม่ได้
41:45ท่านบอกค่าได้หรือไม่
41:46ว่าปืนที่ขนมาที่เรืออังก
41:48ฤษ
41:48ทั้งหมดมีกี่ลังมีกี่ก็บอก
41:51ในเมื่อท่านเป็นคนนับก่อนที่
41:52จะเอาเข้าเก็บในโกดัง
41:54อืม ถ้าค่าจำไม่ผิดนะ
41:56น่าจะประมาณ 80 ลัง
41:58แต่ในมันทึกมันทึกว่ามี
41:59120 ลัง
42:01มันหายไปไหน 40 ลัง
42:03แล้วว่ามันมีการลักรอบขน
42:09ปืนไฟกันจริงขอร่ะ
42:10วิชัด
42:12บอกค่าได้หรือไม่ว่ามันไปข
42:14นสงกับตอนใด
42:15ท่านบอกว่าจะถามค่า
42:17เฉพาะให้เรื่องจำนวนปืน
42:30มันมีที่ที่ขนถ่ายสินค้า
42:32เรี่ยงอากรอยู่ที่เมืองพาปแดง
42:35ปากน้ำก่อนเข้าเมืองบางก่อ
42:37ซึ่งรู้ก็ดีในหมู่ผู้ที่เรี่
42:39ยงอากร
42:40ผู้ที่อยากจะซื้อปืน
42:41โดยที่ไม่ให้ไขรู้
42:43จะลักรอบไปอยู่ที่นั่น
42:45เข้าไปทำงานล่ะ
42:49ไป ทำงาน
42:51ข้าหนึ่งว่านางมารี
43:02มันจะมารายงานกับท่านเจ้าคุ
43:04ณเสียอีกขอรับ
43:06มันโกหกผัวมัน และดื่อแพ
43:09้งกับกู
43:10แสดงว่ามันร้ายกว่าที่กู
43:12คิด
43:14นางมารีมันไม่มาหากู
43:16เพราะมันยังหาน่างสึรับท
43:17ี่กูสั่งไว้ไม่ได้
43:19โลงชำเรามันก็ไม่ไป
43:21แสดงว่ามันต้องรู้จักผู้ใ
43:23ดในก่อีธยานิ
43:26ไอันมิ่ง ขอรับ
43:28คราหน้าท่านหนางมารีมันออกมา
43:30จากจวนหลวงอิน
43:31มึงตามประกบมันไว้ อย่าให้
43:33คล stolenẩ sigi
43:35และนำมันมาสงกูที่นี่ด้วยต
43:36ัวเอง
43:41กูต้องให้นางมารีเอาน้างสึรั
43:43บ
43:43ไม่ให้กูทำลายให้ได้
43:45ขอรับ
43:58มึงบาทที่นี่ทำไม
44:20ค่ามีเรื่องสำคัญต้องเรียกมา
44:21รายงานท่านเจ้าคุณ
44:25พวกมึงออกไป
44:32ใบสั่งซื้อที่พวกวิลันดาร
44:33อบขโมยมาจากเรืองกฤษที่พวกเรา
44:35ตามหาอยู่มันอยู่กับไอร่วง
44:36อิน
44:39ค่าเห็นมันกับตา
44:42มันฉลาดกว่าที่กูคิด
44:45มันไม่ง่มั้ยพอมัน
44:46มันติดสินบ้นกระราศีอาง
44:48กฤษเพื่อยืนยันว่าปืนที่
44:50อยู่มันเดืองอันกฤษขนมาจากอ
44:51ินเดียนั้นมีมากกว่าใบอกจ
44:52ากด่านขนอนบางเกอก
44:54แจ้งมาที่กมเจ้าท่าหยุทажи
44:56เผลานี้มันกำลังตามสื่บอยู่
44:58ว่าเปือนที่หายไปแนะน gymnastics
44:59แล้วไปเก็บซ่อนไว้ที่ใด
45:03มึงทำพลาดข้ารานี้
45:08สะเทือนไปถึงเบื้องบน
45:10เสียหายับยิ่น
45:13ถ้ามึงทำพลาดอีก
45:16มิว่ามึงจะเป็นผู้ใด
45:18กลัวจะไม่เอามึงไว้
45:24อดทนทุกอย่างก็เพราะว่าเห
45:26็นแกบุญคุณของท่าน
45:27แต่งานนี้ที่พลาดก็เพราะว่
45:30าท่านไม่รู้ว่า
45:31ไอ้หลวงอินมันมีสายของม
45:33ัน
45:36เอาสิ
45:38มึงจะสู้กับกูกันลุกขึ้
45:39นมา
45:40อย่าเลิกทำงานให้กูก็ได้
45:55มึงรู้ใช่หรือไม่
45:57ว่างานที่กูกำลังทำอยู่มันเส
46:00ียงอันตรายเพียงใด
46:03เอาหัวกูไปร้องคมดาก
46:06ถ้ามึงทำพลาด
46:08หัวกูก็จะไม่อยู่บันบ่าเหมื
46:09อนกัน
46:11ทำสามอย่างต้องตายกันเจ็ดชั่ว
46:13โคต
46:16เอาสิ
46:16ถ้ามึงอยากจะอากศตาลอยู่กับ
46:18กูก็เอา
46:36ที่แฟง
46:38เอาข้าวที่ไม่ได้แชร์
46:39ไปให้แม่มารีนึงตอนนี้น่ะ
46:42มันจะใช้ได้หรือ
46:44ก็ให้มันหาวิธีทำเอาเองสิ
46:46เย็นนี้ถ้ามันนึงไม่ทัน
46:49กูจะประจายมันเอง
46:52เรื่องปรุงอันใดก็ไม่มี
46:55ถ้าที่เห็นมีกระเจียบ
46:58อันชัน
47:00คำมิ้น
47:02จะทำอันใดได้
47:04ก็นี่แหละ
47:05ที่กูอยากให้มันทำ
47:07มันจะให้ถูกเฉดหัวอันจะเกล
47:09ือนให้พ้นพ้น
47:10โดยที่คุณหลวงไม่กล้าวว
47:12่าอันใดสักคำ
47:15คอยดูเธอ
47:33กปรุงอันใดสามต้องแล้ว
47:37คลิงอันใดสนไว้
47:43ขโกนทธิ์
47:43คงยังค์
47:43ทนิวมันใดสามต้องกกับ
47:45นี่คงเอาสนมัน
47:49ไม่มีแล้ว
47:58ก็ปริบคุณสนมันใดสามต้
48:03องพัน
48:21สำหรับเย็นมือนี้คุณหนูบุ
48:23พภาเป็นผู้ทำขึ้นมากนะเจ้าค
48:25่ะ
48:27เบ่าจะให้คุณหนูบุพภาฝึกทำ
48:30กับข้าวกับประชาวหลวบพระ
48:31บางด้วยนะเจ้าค่ะ
48:36ขนาบกุงใหญ่แมนบอ อ๋อดี
48:39จริงอยู่ที่นี่ต้องทำกับข้า
48:42วกับประแบบหลวงพระบางเป็นนะ
48:43ลูก
48:44คุณพี่หลวงเพิ่นมากหลาย
49:09ฝึกกับอิเมียนมันบ่อยบ่
49:11อยก็จะมือนิ่งไปเอง
49:13เฮ้ย ฮืมเฮ้ย
49:15เจ้าค่ะ
49:19เฮ้ย
49:20ยกสำรับขึ้นตัวให้ค่าท
49:25ี
49:28นั่นมารี่เสนอน่ากลือทำไมกัน
49:30นั่นแน่ไม่เข้าเรื่อง
49:33คุณมาสิสังหัวนิดหนึ่ง
49:34ข้าวให้พระให้เขาพระใหม่ทำกั
49:35บข้าวให้เบ่าไพล���alarต่ะ
49:37แต่ข้าวอยากทำให้คุณหญิงชิ
49:38มบ้าง
49:39คลาศหน้าจะได้ทำได้ถูกใจ
49:41une พี่เทค์ทิ้งใหม่นักวดมื
49:43อ
49:43ยุดนะทองดิ
49:45คราก็esar прибura
49:46หมาเห็นคนสั่งให้แม่มารี่เท่า
49:48carrots
49:50แม่ข Gospelành
49:52ให้ยาแม่ลองกินรสมือของป
49:53่าวผู้อื่นรู้บ้าง
49:55ลูกกินรสมือของแม่เมี้ยน
49:56มาตั้งแต่เด็ก
49:57จนถึงตอนนี้
49:58ยาแม่ขอรับ
50:00โอ้...
50:01ยาแม่ดูสิขอรับ
50:02ข้าวนึ่ง
50:03ของแม่มารี
50:04สีสันแปลกตา
50:06ดูหน้ากินเชียวขอรับ
50:09ผิดหรือ
50:18ผีข้าวหรือ
50:19อืม
50:20ทำไมข้าวเหนียวจึงสีนี้
50:22สี่หมื่นสบาย
50:24เข้าแดงจากกระเจี้ยผลแก
50:27เข้าเขียวจากใบตยหอม
50:29เข้าเหลืองจากขมิ้น
50:31เข้าม่วงจากอันชันริมรัว
50:33เจ้าค่ะ
50:37เดี๋ยวลูกจะลองชิมดูนะขออน
50:39ับยาแม่
50:46ปาด
50:50ปาดแฟง ลองชิมดูสิ
50:54ไม่เอาแล้วเจ้าค่ะ ผิดลึก
50:55ตามใจ
50:58แล้วผู้พา
51:15อร่อยจริงๆเจ้าค่ะคุณป้
51:17า
51:17คุณป้านองชิมดูสิเจ้าค่ะ
51:22ยังไงขอรับ ชิมดูขอรับ
51:35อร์
51:36ยังไม่ทันได้กิน
51:39ดี살
51:42ไม่ถูกปากเอาเจ้าค่ะ
51:44อย่าไปฝือนะเจ้าค่ะ คุณหญิ
51:45งเจ้าค่ะ
51:46กินรัดเบอคือผู้ผ่า ดีกว
51:47่า
51:48คายออกมาเจ้าค่ะ
51:50คายออกมาเจ้าค่ะ
51:52ฮืม เดี๋ยวกินแล้วเจ้าค่ะ ม
51:55ันไม่อร่อย มันไม่ถูกปาก
51:59ฮืม เป็นท้องเสียเจ้าค่ะ
52:01ถ้าแฟงไม่กินก็เอามา ค่ากิ
52:03นเอง
52:19สำหรับมือเย็น
52:23เอ็งต้องกําฉัปหนังเมียน
52:25ให้จ้ำจี้ จ้ัมชาย ฟึกปรื่ pins
52:27ม่ах percent
52:28มาก ๆ หน่อย
52:30มันเพ закончยกรถมือนังเมียนimet
52:51รถมือนังมารี่มัน...
52:57ดีท Ved
52:58คุณยังไงบิเชื่อมชมมันส
53:01ิเช้าคะ
53:01เดี๋ยวมันได้ใจ
53:03โอ้ยแล้วกคุณหลวมก็ต้องพ
53:05yılกย้ากมาไปด้วย
53:06แค่นี้มันก็โกหังใส่บ่
53:09ามากนักแล้วเช้า CHEWbon
53:12นังมารี่มันเป็นเพล่มอังมา
53:14จากไหน
53:16ฝีมื่องมันมีพอตัวทีเดีย
53:18ว
53:19มีหน้า
53:21พ่ออินด์ถึงได้ติดกรอไม
53:23่พ้นมือมัน
53:26เอียน
53:28ไปตามอิทองดีมา และตามกูไป
53:31จ้า จ้า
53:32เออ
53:32แบบ
53:33อุ้ย
53:35แบบดี
53:37แบบมารีตำ
53:52อืม รับที่ของแม่มารีแล้ว จ
53:55ริง ๆ เลย
53:58เอ้า
53:59อร่อยนักใช่ไหม
54:01วะ
54:02ก็ไม่ต้องกิน เอาไปเททิ้งให้
54:04หมดเลย
54:05เอาไปให้ปลากิน
54:07เอ้ย
54:09เอ้ย
54:11ค่อยยังกินเลยนะ
54:13เอ้ย
54:14ยายเมียร
54:16อืม
54:26มึงไม่ต้องอยากกินของมัน
54:29กูเททิ้งหมดแล้ว
54:34เอ้ย
54:35เอ้ย
54:36เอ้ย
54:47เอ้ย
54:48เอ็กเตอร์
54:48โ quร
54:50สำลับคุณอยู่ไหน
54:51นี่ไงโคร
54:52เราผมกำลังจะกิน
54:53ใครให้มันกิน
54:55โคล่วง
55:27กินข้าวด้วยกัน ข้าวสำร
55:30บข้าวมาให้
55:38ข้ารู้ว่าแม่หิว
55:45ไม่ต้อง
55:57ให้ข้าป้อนเต็ดรา
56:01เพื่อเป็นการชดใช้ ที่ข้าพาแ
56:05ม่มาลำบัก
56:08ข้าวสำรบข้าวสำรบ
56:08ไม่ต้องดตายต่อไหม
57:04ทุกปากหรือไหม
57:15แม่มาลี แม่อดทนเพื่อข้า
57:20เถอะนะ
57:23อย่าถือโทษโกรธยาแม่ข้
57:25าเลย
57:37อสสวัสสวัสดี
57:38ที่น้องเมื่อวันใจ
58:26ฝึก แม่บุภาให้ดี ๆ หนา
58:28ต่อไปเรื่องการทำน้ำอบน้ำปร
58:31ุงให้คุณหลวง
58:32ข้าจะยกให้เป็นหน้าที่ของแม
58:34่บุภา
58:36ว่าที่คุณของบุภา
58:38จวนนี้ แต่พูดเดียว
58:41ชายใดคิดจะเกี่ยวเรา แม้เขาไม่
58:44พูด
58:44เราก็รู้ได้ว่าเขาเกี่ยว
58:50ไม่เอากากยานที่มาจากที่ใด
58:53นี่ถ้ากินติด ๆ กันแข่หาว
58:55ัน 7 วันก็ตายได้นะ
59:08บ่ะ atmos어로 ต้องการสาดของ Buddha
Comments