- 3 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อปีนี้ เป็นรายการทั่
00:02วไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:21ถึงมือย่าแล้วในโรง
00:27เจ้าคุณพ่อ
00:36เจ้าคุณพ่อหายเดียวหรือเจ
00:37้าคะ
00:43พ่อผิดเอง ถ้าพ่อมีหูเบ้
00:45า
00:47ชีวิตเมียกับลูก คงไม่เป็
00:51นไปกันถึงเพียงนี้
00:54อับภัยให้พ่อ
00:57พ่ออิน ให้ไอ้ถม
01:00มาเล่าเรื่องทั้งหมดให้พ่อฟัง
01:02แล้ว
01:04แม่ของลูก มีได้ทําชู
01:07ทุกอย่าง
01:11สีพลายเป็นคนใส่ความทั้งสิ
01:12้น
01:15ปลับจวนโรเธอด
01:18พ่อมารับ
01:33พ่ออิน
01:33อาอินกับอาบว่าผัน
01:35อีดูแลอัวดาย
01:36เนื่อไม่ต้องหวง
01:40พ่อรู้
01:42ว่าลูกยังเสียใจเรื่องพ่อ
01:44อิน
01:45กับน้องมาไลอยู่
01:50ลูกไม่อยากให้คุณหลวงลังเล
01:54อยากให้เขาแต่งงานกับแม่มาไล
01:55ไป
01:57สมถานะกันดีกว่าลูก
02:03ขอให้งานแต่งผ่านพ้นไปก่อนนะ
02:04เจ้าคะ
02:06แล้วลูกจะกลับไปอยู่ที่จวน
02:13ขอบใจจีดหุ้ยมาก
02:16ที่ดูแลแม่มารีลูกค่ามาอย่
02:18างดี
02:19อัวรับรอง
02:21ว่าอามารีอีไม่เคยทำงานเป็น
02:24หญิงงามเมือง
02:25อัวรับประกันด้วยชีวิตข
02:27องอัว
02:28ว่าอามารีเป็นผู้หญิงดี
02:31ข้าเข้าใจ
02:34แต่ให้จะให้ผู้เช่นใด
02:36ผู้ได้จะเชื่อ
02:41ลูกค่า
02:43ไม่ต้องมีผัว
02:45ค่าก็เลี้ยงได้
02:54ฉะนั้น
02:56ก็แล้วต่อลูก
03:23เธอร์
03:46อ่ะ ยังไม่นอนอีกรือลูก
03:51มารืนนี้ต้องยก��วนขขันมากไป
03:53รับหนูบุผ่าแต่ซ้าวเลยนะ
03:55ท่านนอนไว้มากๆวันแต่ก็เหน
03:59ื่อยมากนะลูก
04:02เงอรับย่าแม่
04:04ก็ควรนอนนั้งมากๆเช่นกันนะ
04:05ร ARE วันแต่กกันรู้sti
04:08จริงเจ้าค่ะ คุณหลวงเจ้า
04:09ค่ะ
04:10เพราะ graham king has been around
04:11หรือคนนอนคนนี่ทั้งคืนเลยเจ้า
04:14ค่ะ
04:15กูคนดูของมันใหญ่ให้ลูกกู
04:17อุ๊ย!ตื่นเต้นนิมตอนแต่งเจ้า
04:19คุณและผnentซ calendar
04:21มึงว่า เจ้าเป่า กับเจ้าสา
04:25วผู้ดายจะตื่นเต้นกว่า
04:28นี่เคยแต่งเจ้าค่ะ
04:33กู้เหลือง เสียดายซาฺเกิดล้อย
04:36นะมึง
04:39นับจากคืนนี้ไป พ่ออินต้องอย
04:42ู่แต่ในต้วน
04:43จะออกไปที่ดาย ไม่ได้เด็ verf threat
04:46จนกว่าจะถึงวันยกขันมาก
04:49ไปรับเจ้าสาวมาร่วมหอนะลู
04:51ก
04:52อีกสองคืนเถอะแมน อดใจไว้
04:54นะเจ้าคะ
04:56งั้นลูกขอนอนนะครับ
05:14คุณหญิงเจ้าคะ
05:16คุณหลวงจะมีความสุขหรือ
05:18ไม่ ถ้าจะได้แต่งกับคุณหญิ
05:20งบุกภา
05:23และคุณหญิงบุกภาจะมีความ
05:25สุขหรือไม่ ถ้าได้แต่งกับ
05:28คุณหลวง
05:30เบ่าเคยถามคุณหญิงแล้วนะเจ้
05:32าคะ
05:33ว่าการคลุ่มถุงชนเป็นไก่
05:35เนี้ย คุณหญิงมีความสุขแ
05:37น่นา
06:07ชีวิตรูปผู้หญิงมึงก็เป
06:08็นเช่นนี้นะ
06:10เลือกอันใดไม่ค่อยได้
06:13แม้แต่ผู้จะมาเป็นผู้
06:16แม้เข้าใจของออกลูกดี
06:19เช่นไรเราก็เป็นผู้หญิงเช่นก
06:21ัน
06:22ลูกหลักพี่หลงอินแบบพี่
06:24ชาย
06:25และพี่หลงอินก็รู้
06:30มีชายอื่นอยู่ในใจใช่หรือไ
06:32หม
06:46แต่งงานกับลูกอินเสียเทิด
06:50แม้ดูออกว่าลูกอินไม่ใช่
06:52ผู้ชายเร็วร้ายด่ะ
06:54ดีกว่าผู้ชายอื่นตั้งมากมาย
06:57ต่อไปภายภาคหน้า
06:59ก็จะเก้าหน้าในราศการขึ้น
07:00เรื่อยๆ
07:03ชีวิตลูกจะได้มั่นคงเป็นฝ
07:04ั่งเป็นฟ้า
07:06ชีวิตคุณเป็นพ่อเป็นแม่
07:09ก็ต้องการเพียงเท่านี้แล้วนะ
07:13แล้วค่ะ
07:14แม่ดูออกว่า
07:50แม่มารี่
07:51แม่มารี่
07:56แม่มารี่
07:57ไม่มารี่
08:03ที่ปุ้งเครื่องหอมมาเป็นของม
08:05ันให้แม่มารี่
08:09มาแล้วเลย
08:12มาแล้วเจ้า
08:13มาแล้วเจ้า
08:15มาแล้วเจ้า
08:22มาแล้วเจ้า
08:27แต่ของเขาต้องมากันละ
08:29ห้า
08:32โฮ
08:33มาแล้วเจ้า
09:16ขอให้เย็นเหมือนฟัก
09:17หนักเหมือนแฟง
09:20ให้อยู่เรินเหมือนก้อนเศร้า
09:22ให้เฝ้าเรินเหมือนแมวคราวหนา
09:30ก่อนนอนก็กราบหัวทุกคืน
09:33หา
09:34หัวจะได้รักเอ็นดูตลอดไป
09:38มาแล้วเจ้า
09:38มาแล้วเจ้า
10:07วันนี้
10:08ขอบคุณ
10:08หรือย่า
10:09ขนาดพล่อ
10:16ขนาดเจ้า
10:22ขนาดี
10:36menos
10:44ยังไม่หลับหรือ จะยามสองแล้
10:47ว
10:50เวลาที่ลูกมีความสุขที่สุ
10:52ด คือตอนปุ้มครึ่งหอมเจ้า
10:54ค่ะ
10:56กลังดึกเช่นนี้ กลิ่นดอกไม้
10:59ยิ่งหอมจะรู้
11:03พ่อรู้ น้ำหอมที่ลูกสาวพ
11:07่อปรุงกลิ่นไม่เหมือนใคร
11:11พ่อจำกลิ่นได้ไม่เคยลืม
11:19คิดถึงแม่บุงหา คิดถึง
11:22อยู่เสมอ เพราะรักมาก จึงห่ว
11:26งมาก
11:30บัดแผลที่พ่อทำกับแม่ของ
11:32ลูก
11:35พ่อของล้างได้ไม่หมดใจ
11:52ชะทาชีวิตเจ้าค่ะ
11:55คุณแม่คงมองเราอยู่บนฟ้า
12:00ท่านคงยกท่วนให้เจ้าคุณพ
12:02่อหมดแล้ว
12:11พ่อรู้สึก ผู้ชายเรานี้ เอาเปรี
12:16ยบผู้ยิงเหลือเกิด
12:19ต่อไปนี้ พ่อจะดูแลลูกให้ดี
12:22ที่สุด
12:24เพื่อเป็นการล้างบ่า
12:27จะไม่ยอมให้ชายพูดได้ มาเอาเปร
12:30ียบลูกสาวคนนี้ของพ่อได้เลย
12:32ต่อไป
12:34ต่อไป
13:04เจ้าค่ะ
13:07เจ้าค่ะ
13:19แม่บอกแล้วหนาว่าซาวแรกให
13:21้ออกห้องหอมาพร้อมพี่เขา
13:23เหตุได้ไม่รอพี่เขาเล่า
13:26แล้วพี่อินตื่นหรือยัง
13:27ตื่นแล้วเจ้าค่ะ
13:29กำลังแต่งตัวอยู่เจ้าค่ะ
13:30อ๋อ
13:32ไอเพิ่ม
13:34ขอแล้ว
13:36หอ
13:38มึงเลิกกล่อมหอได้แล้ว
13:40เพลานี้ลูกกูเขาแต่งกันแล้ว
13:43มึงไปช่วยลูกกูแต่งตัว
13:44เตรียมไปถวายเพนที่วัดนูน
13:48ขอแล้ว
13:49ไป
14:05แม่บุพา
14:08ไปอยู่เคียงพี่หลงอินเขาลูก
14:11เป็นผัวเมียกันวันแรก
14:13จะได้มีเขินบ่าวไพร่มัน
14:20แต่มือนี้ไป
14:22ลูกเป็นนายหญิงจวนนี้แล้ว
14:25จะทำอันใดต้องระวัง
14:28สนเป็นเด็กอีกไม่ได้แล้วหนา
14:44แม่มาลี
14:47ดูสิ ผู้ใดมา
14:53พี่มาลี
14:55แม่มาอะไร
14:57ค่อนเก็บไป
15:05ง่าใด ได้มา futile
15:06Char計่วมีผ่านยิง
15:09ไม่กลับอยู่ที่จรงกับเจ้าค
15:12ุณพ่อ
15:13รอให้นายลงหายดีก่อน
15:16แม่มาอะไร 무엇ina ชัว Golden
15:18fia memsend
15:19พี่หามล่ะ แต่ก็ไม่ฟัง
15:22ก็พี่ค่าอยู่ที่นี่
15:24เหตุได้ค่าจะมาไม่ได้
15:27มีเหมือนกัน
15:29แม่มาไล่เป็นถึงเมียคุณห
15:30ลวง
15:32ผู้ใดเห็น
15:33จากเอาไปขอระหา
15:35เสื่อมเสียถึงคุณหลวงได้
15:37พี่มารีห่วงค่า
15:39หรือห่วงคุณพี่หลวงกัน
15:40แน่
15:44แม่มาไล่มีอันไล่ก็รีบ
15:45บอกพี่มาเถิด
15:46จะได้กลับ
15:48พี่จักต้องกลับจวน
15:49แม่ใหญ่หรือขา
15:51งั้นหรือ
15:58มีเรื่องส่วนตัวคุยกันใช่
15:59หรือไม่
16:01เงินพี่ขอตัว
16:09เพื่องแต่งงาน
16:10ขาวห้ามออกจากห้องหอไม่ใช่ห
16:12รือ
16:13ถ้าไม่การแต่งงานจึงสำคัญ
16:15ถึงเพียงนี้
16:18การจับคนสองคนที่ไม่รักกัน
16:20มาอยู่ในหอเดียวกัน
16:22มันเหมือนค่าคนทางเป็นรายหนา
16:24พี่มารี
16:26ประเพณีเป็นเช่นนี้
16:28เราจะเปลี่ยนแปลงอันใดได้
16:31ประเพณีที่มีตัวทำกับผู้หญ
16:32ิง
16:35พี่หลวงอินไม่ได้รักค่า
16:38พี่หลวงอินรักพี่มารี
16:49พี่มารี
16:51พี่หลวงอินบอกค่าว่าจะมี
16:53แตะเนือต้องตัวค่า
16:56เขารักพี่มากเลยน่า
17:00นั่นพี่ก็ขอบอกว่า
17:11หลวงอินคือคนที่พี่รักที่
17:12สุด
17:15และแ uniformait็เยูําแล้วก็คือแอน
17:16ม้องสาวที่พี่รัก
17:17ที่สุดเช่นกัน
17:20ความสุขของพี่
17:22คือการได้เห็นคนที่พี่รัก
17:24ทั้งสองคนอยู่ใältกัน accepts
17:28และไม่เคยเสียใจ
17:30สิ่งใจ
17:56นุกเจ้าค่ะ รีบไปเปลี่ยนภา
17:58พอนท่อนสบายก่อนนะเจ้าค่ะ
17:59ก่อนที่คุณหญิงบวกแก้จะรู้
18:01ว่าเราไปที่ได้มา
18:02ไปแล้วเจ้าค่ะ
18:02แล้วไปที่ได้มาล่ะ
18:04อีกท่องเดียว
18:06พี่แม่
18:11แม่ถามควมจังอิผุยหมดแล้
18:13ว
18:14แม่บุพภาไม่ได้ไปซื้อของท
18:17ี่ตลาด
18:18แต่ไปที่โรงชำเรา
18:25เหตุได้ถึงพากันแหกเลิกเส้
18:27นนี้
18:29คุณหญิงเจ้าค่ะ
18:32อย่าเคี่ยนคุณหนูเลยเน้วเจ้า
18:33ค่ะ
18:34กูไม่ได้จะเคี่ยนลูกสภัยกู
18:36เจ้าค่ะ
18:37กูจะเคี่ยนมึงในล่ะอีท่อง
18:39เด
18:41พอเท่าเจ้าค่ะ
18:45อย่าเคี่ยนไม่ท่องนี้เลยเจ้าค่
18:46ะ
18:47อีแฟง
18:49เจ้าค่ะ
18:55ต่อไปจำไว้
18:58ว่าทุกอย่างที่เมียทำ
19:01ย่อมมีผลตามมาถึงผัวเสมอ
19:11อาภัยให้ลูกเถิดคุณแม่
19:14แม่บุผา
19:18หน้าที่ของเมียที่ดี
19:21คือต้องรักษาเกียตให้ผัว
19:23ด้วย
19:25จำไว้นะ
19:28เจ้าค่ะ
19:37เจ้าค่ะ
19:37เจ้าเพิ่ม
19:38ขอละ
19:40เมืองเกียมนังสือบัญชีทั้
19:41งหมด
19:41ที่จีนไม่ให้ไว้
19:43เอาไว้ให้พร้อม
19:45พร้อมแล้วขอละ
19:47แต่ว่าต่อไป
19:49คุณหลวงจะทำเช่นใดขอละ
19:50กูจะเข้าไปขอคำปรึกษากับเจ
19:52้าคุณพีพัศให้แจ้ง
20:01เจ้าคุณพอดีขึ้นล่ะหมาข
20:02อรับ
20:04ดีขึ้นแล้ว
20:05อีกไม่นาน
20:07คงได้กลับไปรับใช้ขุณหลว
20:09งท่าน
20:18ยังมีครบเจ็ดวัน
20:20แหกเลิกออกมาช่วนนี้สิแล้ว
20:23มีเรื่องสำคัญมาปรึกษาท่าน
20:24เจ้าคุณใช่หรือไหม
20:26ก็รับเจ้าคุณแม่
20:46แม่กำลังจะพาแม่มารี่ไปเข้
20:48าเฝ้าเท้าเวลาจัน
20:50ขอตัวก่อนนะ
21:19ขอรับ
21:21เรื่องคัดีของเจ้าคุณพ่อของ
21:22ก็ผมขอรับ
21:24มีอันดายให้ช่วยก็บอกพ่อมา
21:26เผิด
21:30ไม่ขอรับ
21:39พ่อคิดว่ายังพอมีบันทึ
21:42กคัดีเก่า
22:11น่าจะเป็นประโยชนต่อคดี
22:12กันแสนรอดยาก
22:43ขอรับ
22:44เช่นนี้กระผมน่าจะหาหลักฐานมา
22:45มาตัวเจ้าคุณแสน
22:46ได้แน่นยิ่งขึ้น
22:50แต่คดีนี้
22:52เกี่ยวข้องกับคนใหญ่คนโต
22:56หลายคนเลยนะ
23:01ขอรับ
23:01เราผมทราบเดียวขอรับ
23:04แต่พอแค่กระผมหยุดยังการข
23:06นส่งปืนไฟของพวกมันได้
23:08กระผมก็พอใจแล้วขอรับ
23:20มึงนี่หรือ
23:22ที่ไปโตในโรงชำเหล่า
23:25ใช่คะ
23:26ขยับเข้ามาใกล้ๆกู
23:28หน้าตาช่างงามหมดจด
23:56ทำไมเกี่ยนหอมจางช่างนี้
23:59จมูกกูไม่ดี
24:01หรือน้ำปุ่งของมึงไม่หอ
24:03ม
24:06ต้องนำไปแต่พระวรกายก่อนเพคะ
24:25อันไทยของมึง
24:26ดมไม่มีกลิ่น
24:28แต่พอแต่ผิวทำไมกลิ่นหอมฟ
24:30ุ้งชันนี้
24:31น้ำปรุงนี้หอมชั้นปรุงถ
24:32วายเป็นพิเศษเพคะ
24:34ต้องสัมผัสกับกลิ่นเงื่อ
24:36จึงจะเกิดกลิ่นไอ้หอมเพคะ
24:38มึงนี่
24:39ฉันคิดสันจริง
24:42หากนำไปแต่ผิวแต่ละคน
24:44ก็จะมีกลิ่มต่างกันไป
24:46มีเหมือนกันด้วยนะเพคะ
24:48อิสมสัก
24:49ค่ะ
25:00หอมหอมนะเพคะ
25:02อิสมสันจริงใจกูนะ
25:09มึงคิดสันได้ฉันได้
25:11กลิ่นไอ้หอม
25:13เกิดจากความเคยมของเงินแต่ละ
25:14บุคคลมีเท่ากันเพคะ
25:17ตอนเหมือนฉันอยู่ที่โรงชำเรา
25:19จึงคิดคนวิธีปรุงไปเรื่อยๆ
25:20เพคะ
25:22เช่นนี้
25:23ผู้ดายจะมาดูถูกไม่ได้แล้วน่
25:25ะ
25:26ว่าหญิงโรงชำเรามีแต่แปะ
25:27เปื้อน
25:29อิทัพทิม
25:31ลูกสาวมึงผู้นี้
25:32กูจะยืดตัวไว้ในตำหนักก
25:34ูได้หรือไม่
25:36ต้องถามเจ้าตัวพอดูนะเพคะ
25:40มึงจะว่าฉันได้อิมาเล
25:42ถ้ากูจะเลี้ยกมึงไว้ในตำหน
25:44ัก
25:45ให้มึงได้ปรุงน้ำอบน้ำป
25:47รุงถวายกูทุกมื้อวันเลย
25:50ม่อมฉันขอประทานในวียาต
25:53กลับไปปรึกษาเจ้าคุณพ่อก
25:54่อนได้หรือไม่เพคะ
25:55ตั้งแต่กลับมา
25:57ม่อมฉันเพิ่งมีโอกาสได้อย
25:58ู่กับเจ้าคุณพ่อมีกี่มื้
25:59อวันเองเพคะ
26:02ดูหรือ
26:04พ่อมึงมีหรือจะมิยอง
26:17คุณท้าโปรดแม่มารีมาก รั
26:20บสั่งขอแม่มารีเป็นค่าหล
26:21วงที่ตำหนัก อย่างที่ค่าดไว
26:23้ไม่ผิด
26:26จะคุณพี่คิดเช่นใดเจ้าคะ
26:29ก็ดีสิ ท่านทรงชุบเลี้ยงค
26:32ุณหญิงมากับมือ ย่อมรู้ใ
26:34จกันดี
26:36แล้วจะส่งแม่มารีไปมือใด
26:39ถ้าจะคุณพี่มีขัด ก็ส่งไป
26:41มือลืนนี้ได้เลย
26:44แล้ว แม่มารีเข้ายอมหรือ
26:49ได้ปุ่งครึ่งหอมทั้งวัน คร
26:50ั้นจะชอบ
26:54เป็นบุญของแม่มารีนะ ที่คุณ
26:56ท้าโปรด
26:59อยู่ที่นี่ ค่าก็เริ่มมีสบายใ
27:02จ
27:06เรื่องหลูอินใช่หรือไหม
27:10เรื่องนี้คุณหญิงจัดการตามเห
27:13็นสมควรเลยนะ
27:19เราสามารถถวายความจงรักพัก
27:21ดี
27:22โดยการสกัดเหตุการ้ายให้ได้
27:25ก่อน
27:26ถ้าเรายึดปืนไฟที่รอบสั่ง
27:29เข้ามาได้ทั้งหมด
27:31เรื่องร้ายก็จะบันเท่าลง
27:34เท่าที่กระผมตะเวนสืบดู
27:36ก็มีมีการเครื่อนไว้การขนป
27:38ืนไฟอีกเลยขอละ
27:40ก็เป็นเพราะเราจำขังเจ้าคุ
27:43ณแสนไว้เช่นใดแล้ว
27:45แต่ผมเครรงว่าจะมีทันการขอ
27:47รับ
27:48คว Hour naut あ จะมีการระกรอบขนปื
27:50นไฟโดยสั่งการจับผู้อื่นอย
27:52ู่
27:54คนสำคัญที่รองจากเจ้าคุณแส
27:56น
27:57ก็มิ synagogue และจะเป็นใครได้ابเหล่า
28:02คุณเทพรู ขอรับ
28:03คุณเทพรู เขาก็เป็นเจ้ากรมตะ
28:07เวนเท่นกันนะ
28:09คุณเทพรูเป็นลูกรับรับข
28:10องเจ้าคุณแสน
28:11ที่เกิดกับยิงง่ามเมือง
28:13และoqueมุตษาว่าเก็บมาเลี้ยงเข
28:14าละ
28:16และเจ้าคุณแสนได้ใช้ประมีข
28:18องเจ้าคุณยม มาราศคนก่อน
28:20รับเข้ามาเป็นกลมตเวล
28:22เมื่อสิบกว่าปีก่อน
28:24ตอนนี้จึงแต่เต้าขึ้นมาเป็น
28:26คุณเทพรูขับ
28:27แล้วคอยทำงานเบื้องหลังให้กั
28:29บเจ้าคุณแสน
28:31ขาวที่รวดไหร่บอกไป
28:32กับคุณเทพรูเขานะ
28:37คุณเทพรูจะทำการอันได้หรือ
28:40ไม่
28:41หากพ่อมันยังติดคุกดู
28:54มึงกล้ามากไอ้เทพรู
29:00มึงจะเอาเท่นใด ว่ามา
29:03หากเสด็จหาทางช่วยเจ้าคุณพ
29:05่อกล้ากมอมออกจากแผ่นดิน
29:06อายุทยาได้
29:09กล้ามอมจะนำปืนไฟทั้งหมด
29:10มาถวาย
29:13มึงแน่ใจหรือ ว่าจะหนีกร
29:15มพันคอนบาลผล
29:17กล้ามอมจะสู้ตาย รับสั่งแผ
29:20นมาเผิดพร้ายค่ะ
29:24เช่นนั้น
29:26มือลืงจะมีเหลือสินค้าเอ
29:28าจากหมู่บ้านวิลันดา
29:31กูจะเจราจาให้เขารับมึงกับ
29:33พ่อมึงขึ้นเหลือสรุปไปด
29:34้วย
29:35กูจะนำพ่อมึงเอาจากคุกไปส
29:38่งที่ท่าเหลือวิลันดา
29:41แล้วมึงก็หาทางเอาปืนไฟมา
29:43ส่งกูที่สวนกระตาย
29:45แล้วพวกวิลัณดาจักยอมให้
29:47เจ้าคุณพ่อ กับ 9 กระบอม หนี
29:49ขึ้นเรือไปด้วยแน่นะพยัคค
29:51่ะ
29:55คนมากบุญจะขึ้นเป็นใหญ่เช่น
29:56กู จะไม่ย่องผิดวาจาให้เป็น
29:59อปโมงคลเดชิร์ชาต
30:05เมื่อได้ยินเสียงยินปืนเที
30:06ยง มึงก็พาพ่อมึงขึ้นเร
30:08ือไปได้เลยขออย่างเดียว
30:11อยากกลับมาเยี่ยบแพ่นนิ้นอาย
30:12ุทยากูอิ่ง
30:15เป็นพระมหากรุณาที่คุณ ภัย
30:18ค่ะ
30:29ข้าต่อร้องกับสเจ็ตได้กล
30:30งถึงเพียงนี้เจ้าเลย
30:31อ่ะเช่ปรู้
30:34หากมีทำเช่นนี้
30:37กับผมจะช่วยท่านออกจากครุกได้
30:39เช่นใด
30:42เช่นใด สเง็ตในโครมก็ต้องห
30:45าทางช่วย
30:48แต่ก็ช้าหรือเกิน
30:52ท่านขอรับ หากครูกตัดสินค
30:54วาม
30:55ท่านก็ต้องครูกรับโทษแต่เพ
30:57ียงคู่เดียวนะขอรับ
31:00พี่มันจำตัวกูไว้
31:03เพราะมันไม่ต้องการให้กูสำ
31:05การเรื่องปืนไฟในเอง
31:07มึงกำลังโดนหลอก
31:09ให้เผยตัวว่ามีผู้ใดร่วมม
31:12ือกับกูอีก
31:15มึงมันง่ง
31:17ง่ะแม้ก็ทั่งหักหลังเสเท
31:19ศในกรม
31:20ที่กูขลบรัก
31:22ทุย
31:27มึงเอาปืนไฟไปไว้ที่ไหน
31:33บอกกู
31:34ปืนไฟอยู่ที่ไหน
31:39ปืนไฟ
31:40แล้วผมเอาทิ้งน้ำไปหมดแล้วข
31:42อรับ
31:42มึงทำได้เช่นไหร่
31:52มึงทำได้เช่นไหร่
31:56มึงทำได้เช่นไหร่
31:58เพื่อท่านจะได้ผลผิด
32:01การกำลังก็ไม่เกิดขึ้น
32:03ถ้าไม่มีปืนไฟทุกอย่างก็
32:05จบเลิกไปรับใสเจ้าหน้ายพวกน
32:07ั้น
32:09ท่านกำลังถูกหลอกใช้อยู่
32:16อืม
32:18แล้วก็ผมจะทำทุกอย่างให้ท่าน
32:21เรียกผมมาลูกให้ได้
32:28มึง...นี่ใช่ลูก
32:32มึงมันลูกหญิงงามเมือง
32:35โห
32:40มึงไปได้เช่น
32:42มึงไปได้เช่น
32:47ไป
32:47กูมาให้มึงไป
33:17ท่านสมสัก
33:20มีอันใดหรือเจ้ากรม
33:23ค่าขอพบแม่มารีสักประเดี
33:24ยว
33:26ไม่นานใช่หรือไม่
33:27ไม่นานขอรับ
33:29อืม
33:30เป็น combination
33:31กูโห realmente
33:40กูรรก
33:41คุณหลวงมาเข้าเธอกุญหลวงห
33:42รือเจ้า คะ
33:44ข้ามตุก kunneแล้วงมาร่าจ
33:47มึงกูจ์
33:47steps enschิ่งอีก
33:48โหลวง Coast
33:48ไม่นานหิว patriarch
33:51คอลวงมีนไงอีกรือมไม่เจ
33:53้า คะ
33:55ค่าต้องไปช่วยคุณเท้าวรณจ
33:56รร
33:57เดิםเครื่องหอมทวายขว่าเจ้า
33:59ที่วัดภาษีสันเพชรอีกเจ้
34:00าค่ะ
34:02ประเดี่ยวเธอดแม่
34:04ถูกกูหงาที่เหลือจัดทวั
34:06ยพระ
34:07ข้าขอได้หรือไม่
34:12จะเก็บไว้หัวนอนเหมือนเช่นเค
34:13ย
34:17เป็นมุงคนนัก
34:19หากคุณหลวงจะนำไปใช้ต่อ
34:26ข้าขอตัว
34:35ขอทุกคน
34:35เจ้าคุณจักกรีพยามหาเศณฑ
34:38ดี
34:39จะมาเป็นตลากการสอบความคดีเจ
34:42้าคุณพ่อของคุณหลวง
34:45เพื่อการคนขอระหาว่าคัดีนี้ม
34:47ีผู้อยู่เปลื้องหลัง
34:49เราต้องทรงตัวเจ้าคุณแสนเข
34:52้ามาหาไทย
34:54เมื่อไไรขอรับ
34:55เพิ่งมีชาย
34:58นับว่าเจ้าคุณจักกรีให้
34:59ความสำคัญกับคดีนี้อย่างมา
35:01ก
35:01คงไม่มีผู้ใดกล้าบบิดพร
35:03ิวหลักฐานต่างๆได้ครับ
35:05ด้วยคดีนี้เป็นข้าราชการผู้
35:08ใหญ่ของบ้านเมืองทั้งสองฝ่าย
35:11มีว่าผลคดีจะออกมาเป็นเช่น
35:13ใด
35:14ก็เสียหายต่อคุณหลวงทั้ง
35:16สิ้น
35:18คุณหลวงก็เตรียมหลักฐาน
35:20มาครบแล้ว
35:20แล้วนี่ เราก็นำไปให้เจ้าคุณจ
35:23ักกรี สอบความกัน
35:26ครับ
35:27เตรียมกำลังกรองตะเวนให้พ
35:29ร้อม
35:30การนี้เราจะคุ้มกันเจ้าคุณแ
35:32สน ส่งเข้าวังหลวงให้ดี
35:36อย่าให้มีเรื่องร้ายเกิดขึ้น
35:37ในระหว่างทางได้
35:42ครับ
35:48เงิน
35:49เงียม
35:52เงิน
36:11bei
36:14มึงจะพาไอ้แสน ไปให้เจ้าคุ
36:16ณจับคลี เขาแต่สนคดีความพ
36:17่อมึงแล้ว
36:19เป็นนั้นเหรอ
36:21พยาค่ะ
36:24มึงแม่ใจหนา แล้วจะทำนะเอาโท
36:27ษร้างอายให้พ่อมึงได้
36:30กล้าวกระม่ม มั่นใจพยาค่ะ
36:36อย่างนั้นก็ดี
36:41มึงมีสมกับเป็นเจ้ากลมคนจ
36:43าวเวน
36:45ห่านก้างนัดข้อกับไอ้แสน
36:48เอามันถูกท่า จนมันสิ้นล
36:51ิก
37:00แค่นี้
37:03คงถึงจุดจบไอ้แสนจริง
37:04ๆ สัตว์ที
37:05ไอ้เพื่อ
37:16มึงรีบนำความไปแจ้งกับเจ
37:18้าคุณโยมราช
37:19แล้วนำผลตะเวนไปเฝ้าที่คู่ก
37:21ลางน้ำ
37:21กูจะรีบตามมึงไป
37:23ขอละ
37:23ไป
37:44ทิ้นหวันป้านนี้เชื่อเหรอไ
37:45อ้แสน
37:49ทิ้นหวันป้านนี้
38:16ทิ้นหวันป้านนี้
38:18บืนแผ่นดินเอิทยาซิส
38:20อีแสน
38:35ไม่ความเส้นใด
38:37รักค่ะ
38:39ลูกมึง
38:41มันเหิมเกิมยิ่งนัก
38:45มันมาบอกให้กู
38:47ให้มาช่วยมึงหนีขึ้นไปกับเร
38:49ือดวิรันดา
38:50แล้วมันจะเอาปืนไฟมาส่งมอ
38:52บให้กู
38:53จนเพลานี้กูยังไม่เห็นปืนไ
38:55ฟซักกะบอกเดียว
39:01ขอประทาธภัยโทษด้วย
39:02ไม่ยักค่ะ
39:06กูจะให้อภัย
39:09ต่อเมื่อมึงบอกกูมา
39:11ว่าปืนไฟกูอยู่ที่ไหร่
39:14ลูกมึง
39:16เข้ามาคมคู่กูถึงตำหนัก
39:19ถ้ากูปล่อยพวกมึงไป
39:21กูจะแน่ใจได้เช่นใด
39:23ว่าพวกมึงสองพ่อลูก
39:25จะไม่สักท่อตกคุณหลวม
39:27ให้มาสอบความถึงกูได้
39:28หะ
39:31มึงจะรับผิดชอบแกนั้นเหล
39:32ือไอแสน
39:34ปืนไฟก็อยู่ที่ไหร่
39:37ปืนไฟก็อยู่ที่ไหร่
39:40เปล่าคำอบ
39:46วิศาพยาค่ะ
39:50เห็นแสน
39:53มึงมันเนยละคุณ
39:55และแต่จะส่งพักรุณาพยาค่
39:56ะ
40:07เกิด
40:07ยุน
40:13นี่เป็นเรื่องของกู
40:15กับเทพรู้
40:23มึงห้ามประพ่อกูไปไหนนะ อ่ะ
40:24อิน
40:28ความผิดของพ่อมึง
40:30ฝ่ายตลาการจะเป็นฝ่ายตัดสิ่
40:32ง
40:33กูบีให้มึงดำการไหน
40:37หากมึงคิดควาง
40:41มึงต้องข้ามสบกูไปก่อน
40:42ต่อได้ อ่ะอิน
40:44งั้นมึงกับกูก็มาสะสากั
40:45นวันนี้เลยสิว่ะ
40:52งั้นมึงมีสองทางเลือก
40:58ตายด้วยปืนกู
41:00หรือจะกินข้าวที่กูเอามาให
41:02้
41:26ก็ตายอยู่ดี
41:28ใช่หรือไหม พระยะครับ
41:34หรือบังค้ามให้ครูต้องทำ
41:43มึงก็รู้ไม่ใช่ได้อย่างยิน
41:44นั้นพอครู
41:53มันมีใจ
41:55มันมีใจ
41:55มีใจ
42:15เก่า
42:25เราคือ ยอมตายบนพื้นแผ่นด
42:28ินอายุทยา
42:29ที่พระองค์ มีมีหวันจะก่อกระ
42:35บบทได้
42:36ไอ้แรง
42:54ปล่อย
42:55พระเจ้า
42:59พระเจ้า
43:00น่า...
43:30อีกเถอะ
43:40อีกเถอะ
43:44าวีกเถอะ
43:45ยังสวย
43:50เธอ
43:50เธอช่วย
43:53เธอต้องวะเธอจริง
44:00ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
44:38เองรีบนำความไปแจ้งหลวงอ
44:40ิน
44:41ขอรับ
44:42หลวงขอรับ
44:45มีอันได้
44:58หลีไปที่คุ้บกลางน้ำเผิดข
45:00อด้วย
45:23มันตายได้ยี่ย่างไรขอรับ
45:25สันนิทธานได้ว่าถูกวางยา
45:27พิช
45:42ต้องจะคุณขอรับ
45:43ร่อยน้ำมาก
46:06ขอรับ
46:07ขอรับ
46:14ท่านจะคุณจะให้กระผมทำเช่นใด
46:16กระผมรอคำสั่งขอรับ
46:19คุณหลวงรู้หรือไม่ว่า
46:26อันใดที่อยู่สูงกว่านกอิน
46:28ซี
46:38รูมอาทิตย์ก่อรับ
46:40เช่นนั้นก็จะหารเอื้อมไปแต่
46:44เรื่องบางเรื่อง
46:45แต่มันจุติลงได้
46:48ก็ปล่อยมันไปเทิดคนลวง
46:56กองตระเวงข้างเหนือแจ้ง
46:57มันว่ามีขบวนมาออกจาก
46:59วังหลวงไปทางข้างเหนือ
47:33เท่ามีมีข้างให้
47:34และพี่มาลีสมวังกันมาส่ง
47:34McKinnelli ตอนเอาภัตร
47:35ภูนจะกลาบทูน
47:37ยกอีมาลีให้เป็นเมียอ้ายิน
47:39เธียอีกคน
47:39และเป็นเช่นใจ
47:40พี่กับน้องจากมีผัวคนเดียวก
47:42ันที่ได้
47:43หักหม่องสัตร์ขัดควางรับ
47:44สั่งของทุนท้าว
47:46จะศกรหารหม่องสันใจหรือไม่
47:47prêt necesitths茶
47:48mum tele phanh มันเสียทีมึงเรื่องไหม
47:50รู้มีอ stoppingทุกฤ arb Abby
47:50เตาะมีค่ามาขวางไว้
47:54ค่าจึงอยากให้พี่หลงอิน
47:56และพี่มารี่สมวังกันเสียที
47:58ว่าไงอะอิน
47:59มึงจะรับอิมารี่เป็นเมื่ียพ
48:01ระราชธานรึเปลี่ยน
48:04G b más lol s
48:15การ์ดติดการ์ดติด
Comments